++ รู้มั๊ย หัวใจชั้นตามหา ++ % 28 ตอนจบ
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tanya เมื่อ 2012-5-2 09:53ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกที
ความเดิมตอนที่แล้ว
“ไม่รู้สิครับอยู่น้ำตาวีย์มันก็ไหลออกมาเอง”
คนร้องไห้ปฎิเสธก่อนปาดน้ำตาลวกๆ นี่มันอะไรกันเขาเห็นคนที่นอนอยู่เป็นการินทร์ไปได้ยังไง ทันความคิดเสียงโทรศัพท์เครื่องเล็กในกระเป๋าก็ดังขึ้นชายหนุ่มกดรับเมื่อเห็นเป็นเบอร์ณภัทธิ์ ก่อนจะแยกตัวออกไปคุยแล้ววิ่งกลับมาหาหมอนาอย่างคนมีความสุข
“หมอนาครับ วีย์ฝากพี่ภูไว้ก่อนนะครับผมคงต้องกลับกรุงเทพวันนี้ก่อน ไว้ทุกอย่างลงตัวผมจะกลับมาใหม่ครับ”
หมอสาวฟังถึงกับงงคนคนนี้เพิ่งมาถึงจะออกเดินทางอีกแล้วเหรอนี่ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง
**** Hidden Message *****
“งั้นเอานี่ไป ของขวัญสำหรับคนเก่งของกานต์”
รณวีย์มองม้วนกระดาษที่ผูกริบบิ้นสีสดใสอย่างตั้งใจ
“อะไร”
ชายหนุ่มเอ่ยถามคนยื่นให้
“ก็ที่กานต์เคยสัญญาว่าจะให้วีย์ นึกว่าจะไม่มีโอกาสซะแล้ว”
“อืมท่าทางทรงค่าแฮะ มันคืออะไรอ่ะ”
รณวีย์รับมาแล้วเอ่ยแซวล้อๆ มองสบตาคนให้
“เอาไว้เปิดดูก็รู้เองแหละ”
การินทร์บอกด้วยรอยยิ้มก่อนจะจับมือคนเอ่ยแซวเดินจูงไปในเส้นทางที่เคยเดินทะเลาะกันเถียงกัน ในวัยเด็ก
ถนนของหัวใจสิ้นสุดลงด้วยรอยยิ้มเสียที
...อวสาน...
ขอบคุณครับ ขอบคุณนะคับ ขอบคุณมากมายครับ สนุกมากๆ ขอบคุณมากครับ ขอบคุนครับ ขอบคุนนะคับ ขอบคุณมากคับ ขอบคุณครับ
ขอบคุนครับ ขอบคุณมากๆครับ ขออ่านหน่อยน่ะ ขอบคุณมากนะ ขอบคุนนะคราฟ แฮปปี้ละนะ จบสวยมากมายค๊าฟ ผมก้อหวังว่าชีวิตคู่ของผมก้อจะจบแบบแฮปปี้เหมือนกัน ขอบคุณคับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]