++ กูพี่มึงนะเว้ย ++ # 26
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
"ที่มันงอนมันหึงมันหวงผมก็เพราะว่ามันเห็นผมเป็นคนสำคัญ ถ้ามันเห็นผมเป็นเหมือนคนอื่นๆ มันจะไม่หึง ไม่งอนไม่หวง หรอก"นั้นแหละครับ คือสิ่งที่มันบอกผม และผมก็เข้าใจในสิ่งที่มันพูดทุกอย่างเพราะผมก็รู้สึกแบบนั้นจริงๆ
ไม่นานผมก็เรียนจบแล้วก็รับปริญญา ไอ้เต้ยก็ขึ้นปีสามมันก็ยังคงลงเรียนหนักเช่นเดิม มันกะจะเอาสามปีครึ่งจบ เวลาความสุขมันมักจะมาเร็วไปเร็วเสมอและนี้ก็ถึงเวลาที่ผมมาถึงทางแยก และก็ต้องตัดสินใจเลือกสักทาง
**** Hidden Message *****
"ไม่ต้องพูดอะไรแล้วนะ ดึกมากเลยนอนนะครับ คนดีคืนนี้เต้ยจะกอดกานต์ไว้ทั้งคืนเลย"มันเต้ยพูดออกมาพร้อมกับกอดผมแน่นขึ้น
"นอนนะครับคนดี อย่าเพิ่งคิดมานะอย่างน้อยคืนนี้เราก็อยู่ด้วยกันนะ"เต้ยกระซิบข้างหูผมเบาๆ
ถึงแม้คำพูดเล่านั้นมันไม่ใช่คำเลิศหรูอะไรมากมาย แต่มันก็ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นบ้าง ใช่ อย่างน้อยตอนนี้ผมก็ยังมีเต้ยอยู่
อีกหนึ่งเดือนข้างหน้าจะเป็นอย่างไรก็ช่างมัน
ผมเผลอหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ แต่ตื่นมาอีกทีก็กลางดึกรู้สึกปวดฉี่มาก เลยลุกขึ้นเข้าห้องน้ำ หลังจากเสร็จธุระก็นอนลงบนเตียง
ขอบคุนนะคับ ขอบคุณมากๆครับ ขอบคุนมากครับ ขอบคุณมากๆๆ นะคับ ขอบคุณมากๆๆ นะคับ
ขอบคุนนะคับผม ((^.^)),,,,,, ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุนนะคับ ^^ -ขอบคุนมากคับ มาอ่านต่อครับ ขอบตุณครับ ขอบคุณมากๆครับผม สนุกมากน่ารักสุดๆ ขอบคุนนะครับ ชอบจังครับผม ขอบคุณมากคร้าบ