++ Robot เฮ้!!! เขาคือหุ่นยนต์ ++ % 10
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับ และขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
นัทโผเข้ากอดพ่อด้วยความตื้นตัน พ่อเขาลูบหัวเขาแล้วตบหลังเบาๆ โดยมีผู้ช่วยวิทยายืนมองแล้วยิ้มละไมด้วยความรู้สึกตื้นตันตามไปด้วย สักพัก ดร.นพคุณก็เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงจัง
“ เออ.. วิทย์ แสกนตรวจดูระบบวงจรภายในแล้วเป็นไงบ้าง? ”
“ เท่าที่ตรวดูตอนนี้ยังไม่มีอะไรเสียหายครับพี่ แต่..ดูจากข้อมูลทางสมองกล ดูเหมือนว่า อารมณ์ ความรู้สึกของนิคจะใกล้เคียงมนุษย์มากขึ้นครับ เขาใช้โหมดอัจฉริยะไป 3 ครั้งแล้วเพื่อนัทดูเหมือนว่า เขาจะรัก และผูกพันกับนัทมากขึ้นด้วยความรู้สึกของเขาเอง
**** Hidden Message *****
เป็นไง? สนุกไหมนิค? ”
“ สนุกครับคุณลุง ผมฟังแล้ว ผมอยากเป็นเหมือนเด็กหุ่นไม้ตัวนั้นจังที่ตอนท้ายได้กลายเป็นมนุษย์จริงๆ ”
“ สักวันนะนิค.. นิคอาจจะได้เป็นแบบนั้นจริงๆลุงจะพยายามค้นคว้าทดลองต่อไป ลุงจะเป็นนางฟ้าใจดีที่เนรมิตให้ได้แบบนั้นจริงๆเพื่อนิค ที่เปรียบเสมือนเป็นลูกชายของลุงอีกคนลุงรักนิคเหมือนลูกจริงๆนะ ถึงแม้ว่า.. ทั้งนัท และนิค จะมีการกำเนิดที่แตกต่างกันแต่.. ในความรู้สึกของลุง ทั้งคู่.. คือลูกชายของลุงนะ ”
“ ครับคุณลุง ผมได้ยินแบบนี้แล้วดีใจจังเลย ”
ขอบคุณครับ เพื่อดาวดวงนั้น ฉันพร้อมจะไผ้คว้า ขฉบคุณครับท ขอบคุณมากคับ
ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆๆเลยครับพ้มมม ขอบคุณครับ ขอบใจมากครับ ขอบคุณมากนะ ขอบคุณมากครับ ขอบคคุนมาๆๆๆๆๆๆๆนะค่าาาา ขอบคุณครับ :D ขอบคุนคราฟ ขอบคุณครับ {:5_135:} ขอบคุนคับ{:5_130:}
ขอบคุณมากๆๆเลยครับบ สนุกมากๆเลย น่าอบอุ่น น่าสนใจใจครับ อ่านเพลินมาก ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2