ของขวัญ 7 ปี <หนุ่ม IT กับ DJ สุดหล่อ>(41)
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับ และขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
ผมรีบขอโทษทันทีหลังที่พี่ริชเล่าให้ฟังว่าพอเข้าห้องน้ำเสร็จเดินออกมาก็เจอน้อยยืนอยู่น้อยเข้าไปต่อว่าพี่ริชต่างๆนานาเรื่องที่สั่งเหล้าเบียร์มาดื่มมากมายไม่มีความเกรงใจเห็นว่ามีคนเลี้ยงก็จะกินเอาๆ พี่ริชบอกว่าตอนแรกโกรธมากถ้าไม่ใช่ผู้หญิงจะซัดปากซักสองสามทีแต่พอน้อยพูดคำว่า “ยังเรียนอยู่แท้ๆ เงินก็ขอพ่อมาใช้จนแล้วไม่เจียม”ออกมาแล้วตบหน้าพี่เขาไปหนึ่งทีพี่ริชก็อึ้งแล้วน้อยก็เดินหนีไปที่โต๊ะทันที
“ไม่เป็นไรๆพี่ชอบว่ะตรงดี อย่างนี้น่ารัก เราช่วยพี่ได้ไหม” พี่ริชถาม
“ห๊า....อะไรนะครับ”ผมงงกับพี่ริช
**** Hidden Message *****
“อืม.......รักกันมากเลยแหละน้อยคนนะที่จะรู้เพราะเขาทั้งสองคนอยู่ในสถานะที่ไม่สามารถเปิดเผยบอกใครได้คนหนึ่งนักเรียนแพทย์ว่าที่คุณหมออีกคนเด็กกิจกรรมเป็นถึงนายกองค์การนักศึกษาแถมยังเป็นดีเจอีกพูดไปแล้วน่าสงสารสองคนนั้นนะตอนแรกๆไอ้หมอมันก็รับตัวเองไม่ได้มันมาเสียเงินเลี้ยงข้าวพี่อยู่ตั้งหลายมื้อ กว่ามันจะยอมรับในสิ่งที่มันเป็นและความรักที่เกิดขึ้นได้แต่ก็ไม่รู้เพราะอะไรสองคนนี้ถึงดูเหินห่างๆกันพิกล”พี่คิมพูดเสียงเศร้าๆมองออกไปทางต้นไม้ไม่ได้มองหน้าผม ผมฟังที่พี่คิมพูดเหมือนโดนฟ้าผ่าลงมาอย่างแรงใจหวิวๆบอกไม่ถูก แรงที่ยืนอยู่แทบจะไม่มีในหัวมีคำถามผุดขึ้นมามากมาย
ขอบคุนนะคับ ^______^{:4_102:}{:4_76:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ไม่ได้อ่านหลายวันนี้กลับมาแล้วค้าบบบ... ขอต่อเลยนะคับพี่1 การดำเนินชีวิต คือจุดมุ่งหมาย ขอบคุรครับ
ฃอบคุณครับ ขอบคุนนะคับ ^^ ขอบคุณครับ ^_^ สนุกมากๆเลย ขอบคุณครับ ขอบคุณมากคับ กำลังรักกันละ ขอบคุนครับ ขอบคุณขรี อิอิ{:sm-52:} ขอบคุณครับ ขอบคุนคราบ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากนะ ขอบคุณครับผม
หน้า:
[1]
2