โทษที..ทำไงได้กูรักมึงไปแล้ว (37-38)
ขออภัยนะครับวันนี้มาต่อช้าไปหน่อย เน็ตช้ามาเลยครับ เรามาต่อกันดีกว่าครับคราวนี้ 2 ตอนเลยครับ(คัดลอกมา ขออภัยเจ้าของเรื่องนะครับถ้าหากว่าซ้ำ)
ตอนที่ 37 หัวหิน เป็น ถิ่นมีหอย
“ติ๊ด”
เสียงข้อความเข้าครับ
“วันเสาร์นี้ไปกินข้าวด้วยกันนะ” เป็นข้อความของไอ้กร่างครับมันส่งข้อความมาหาผมบ่อยครั้ง ชวนกินข้าวบ้าง กลับบ้านบ้าง ไปไหนบ้างแต่ผมก็ได้แต่รับทราบแต่ไม่ได้ทำตาม ตอนเช้ามันก็ซื้อซาลาเปากับนมมาให้ประจำผมบอกว่าไม่ต้องมันก็ยังไม่ยองเลิกรา ผมจะทำยังไงกับมันดีครับ เฮอออ
“อืม เก็บกระเป๋ายังอ่ะตุลย์” โป้งถามผมเมื่ออาบน้ำเสร็จออกมาจากห้องน้ำ
“อืม เก็บแล้ว เก็บให้โป้งแล้วด้วย” ผมเก็บของตัวเองเสร็จแล้วเก็บให้มันด้วย
“ขอบใจนะ อืมเราชวนที่บ้านเราไปทะเลด้วยนะ พ่อไม่ว่างอ่ะ แต่แม่ไอ้ป่านไปด้วยอ่ะ เพื่อนมันอีกสองคนมั้ง” ป่านเป็นน้องชายไอ้โป้งครับ
“อืม แม่จะได้มีเพื่อน” ไม่อยากให้แม่ไปคนเดียวครับทุกอย่างลงตัวครับ โป้งบอกเอารถคันใหญ่ที่บ้านไป
“โป้งตื่นได้แล้ว เช้าแล้ว กลับบ้านกัน” ผมปลุกมันเช้าวันเสาร์อยากกลับบ้านเร็วๆ
**** Hidden Message *****
“มันจะเป็นงั้นได้ไงโชว์ กูมีแฟนแล้วนะถ้ากูทำงั้นกูไม่เลวไปหน่อยหรอ” ผมก็พูดกับมันดีๆ
“แล้วกูละ กูทรทานขนาดไหนมึงรู้ไหม กูชอบมึงขนาดไหนกูชอบตั้งแต่กูเห็น จนกูไม่สามารถถอนตัวได้แล้วแล้วสิ่งที่กูให้มึงมันช่วยอะไรไม่ได้เลยหรอ กูยังไม่ดีพอใช่ไหม” มันเริ่มน้ำตาคลอ แต่มันกลับหันไปทางอื่น เหมือนไม่อยากให้ผมเห็น ผมนั่งลงบนโซฟา
“แล้วมึงจะให้กูทำอย่างไร จะให้กูเลิกกับโป้งแล้วมาคบกับมึงหรอกูทำไม่ได้”
“ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ แค่มึงไม่หนีหน้ากู ให้โอกาสกูไปกินข้าวกับกู คุยกับกูบ้าง ให้กูได้อยู่ข้างมึงได้ไหม” เฮออกูละเหนื่อยใจกับมึงจริงๆ
“เออ ก็ได้ แต่มึงช่วยไปส่งกูได้แล้ว”
ขอบคุรครับ
ขอบคุณครับ รักกันละเกินนะ2คนนี้ ตอนนี้พี่โชว์หมดความหมายเลยอ่ะ เซง... ขอบคุณคราฟ ขอบคุณมากมากคับ ขอบคุณครับที่แบ่งปัน ขอบคุนคราฟ ไอ้พี่ตุลต์ใจร้าย ไม่เห็นใจพี่โชว์บ้างเลยน่าสงสารพี่โชว์จังเลยอยากจะช่วยน่ะแต่ไม่มีปัญญาจิงๆ ขอบคุณครับ ขอบคุนครับ ดีกะโชว์บ้าง ไรบ้างงง มาแร้วคราฟ ขอบคุณครับ ขอบคุณนะครับ น่าหนุกๆ ขอบคุณครับ ทำไหมทำกับพี่โชว์ อย่างนี้ ขอบคุณครับ โคร ต ๆ อ่ะ Smile :') ขอบคุณมากๆๆครับ