ชีวิตม.ต้นของเรา3คนภาค2 ตอนที่4
ชีวิตม.ต้นของเรา3คนภาค2 "You can change my heart."(เครดิตชื่อภาคโดยคุณSA-RU)ขอโทษที่หาหัวไปนานครับงานเยอะมากกกกนิยายช่วงนี้คงไม่สนุกเท่าำไหร่ขออภัยด้วยนะครับT-T
ถ้าเป็นไปได้..เปิดไว้ตลอดที่อ่านนะครับ>>>http://www.youtube.com/watch?v=LX9sVNnmFtU
------------------------------------------------------------------------------------------
ตอนที่5: ทำไม?
เรื่องราวฝั่งต้น..
ต้น: (วิ่งตามชัยมา)เดี๋ยวชัยรอเดี๋ยว!อุ๊ป(ปะทะเข้ากับร่างๆหนึ่งเข้าอย่างจังหลังจากวิ่งออกมาจากรั้วบ้านแซ็ค)ทำให้ต้นกระเด็นออกมาจากตรงนั้น
???: เดินดูตาม้าตาเรือมั่งสิวะ!
ต้น: (สะดุ้งเล็กน้อย)เด็กช่าง!?!
ตรงหน้าของเด็กชายคือเด็กช่างตัวสูงในมือมีไม้คมแฝกคู่กายอยู่..ท่าทางเอาเรื่องด้วย
เด็กช่าง: ขอโทษ-ู ซะดีดี!
ต้น: ยกมือไหว้ขอโทษครับ..
เด็กช่าง: ใากราบ-ู นี่แล้วค่อยไป
ต้น: ขอโทษแล้วก็น่าจะหายกันนะครับ..
เด็กช่าง: อ้าว..พูดแบบนี้กวนส้น-ีนนี่หว่าเอาแ-่งซะทีดีมั้ง(ยกไม้คมแฝกขึ้น)
ช้าไปสำหรับเด็กช่างต้นกลิ้งหลบไปด้่านข้างแล้วหลบได้ทันก่อนที่ไม้คมแฝกจะปะทะร่างของเขา
เด็กช่าง: เก่งนักนะ-ึงหวดไม้คมแฝกเข้าที่สีข้างต้นเต็มรัก
อุ้ก!
ควับบึ้ก!
ในทันใดหมัดของเด็กชายก็พุ่งเข้าที่หน้าท้องของเด็กช่างในเวลาเดียวกันพูดง่ายๆคือทั้ง2แลกการโจมตีกัน
ต้น: โทษทีพี่..เจ็บปางตายกว่านี้เคยโดนมาแล้ว..
เด็กช่าง: เออ-ึงแน่มากให้มันตลอดนะ(ปล่อยหมัดตรงเข้าที่หน้าของต้น)
ต้น: เอี้ยวตัวหลบหมัดนั้นอย่างฉิวเฉียดแล้วใช้จระเข้ฟาดหางใส่เด็กช่างเต็มรัก
เด็กช่าง: -ึงลองเจอนี่หน่อยไหม?(ดึงมีดเล่มยาวออกจากกางเกง)แล้วจ้วงเข้ามาตรงๆในทันที
ต้น: "ตาย-่าหลบไม่พ้นแล้ว!"
"ฉึก"
เด็กช่างได้สติคนแรกและออกวิ่งหนีไปในทันที
ต้น: .......(ค่อยๆลืมตาขึ้น)ชะ..ชัย?ชัยยย!ชัยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!
ชัยเอาตัวเองเขาบังมีดของเด็กช่างไว้แน่นอนมีดเสียบเข้าไปที่ท้องของเด็กชายและยังคงคาอยู่
ชัย: ไม่..ไม่เป็นไรนะ?
ต้น: บ้า!ไอ้บ้า!ทำแบบนี้ทำไม?เ-ี้ยเอ๊ย(น้ำตาไหลอาบแก้ม)
ชัย: ฮึ..(เลือดซึมออกจากปาก)ไม่เป็นไรก็ดี..แล้ว(ทรุดฮวบลงอยู่ในท่าคุกเข่า)
ต้น: (ย่อตัวลง)บ้าเอ๊ยยย!ใครก็ได้ช่วยด้วยยย!ทำแบบนี้ทำไมวะ!?!
ชัย: ..จะทำอะไรเพื่อปกป้องคนที่รักเนี่ยมันต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ?
ต้น: -----------------------------------------------------------
ตอนนี้หูของชัยไม่ได้ยินอะไรจากต้นแล้วตาทั้ง2ปิดลงสติทั้งหมดเลือนรางหายไปจนหมดสิ้น
2อาทิตย์ต่อมา
(เสียงพระสวด)
ต้นยืนเหม่ออยู่คนเดียวท่ามกลางงานศพที่ถูกจัดขึ้นนับแต่วันนั้น..2อาทิตย์แล้วเหรอ..
ริว: เอาน่า..เรายังอยู่ข้างนายนะคนตายไปแล้ว..ยังไงก็ไม่ฟื้นหรอก
ต้น: น้ำตาซึม
ริว: ร้องไปน่ะเดี๋ยวคนตายก็ไม่ไปสู่สุขติน่ะสิหยุดร้องเถอะ..
ต้น: (ปาดน้ำตา)
ริว: (อยุ่ต่อไปดีแน่)นี่ไปที่อื่นกันเถอะ
ต้น: แต่ง่างานศพ..
ริว: อยุ่ไปรังแต่จะเสียใจนะ..
ต้น: อืม...(เดินตามริวไปก่อนพ้นเขตุวัดก็ได้แต่หันมามองที่เมรุด้วยสายตาเศร้าสลด..) ตอน4ไมเป็นตอน5 สงสารชัย สนุกดีครับ สงสารชัยอ่ะ {:5_116:}{:5_116:} ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]