เจ้าฟ้ามูรตี ( 1 )

tanya · โพสต์ 2011-10-22 12:36:27

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tanya เมื่อ 2011-10-22 12:41

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย tanya เมื่อ 2011-10-22 12:39

(คัดลอกมาจาก คุณด๋ง)
ปฐมบท
) ~, b+ c4 W  [' e9 T5 K+ {4 j       บนสรวงสวรรค์อันตระการ...
8 J' d% l, l( t; i. t       ในเพลาหนึ่ง...
( A! J5 u' Y4 p- E. G       ขณะที่องค์อนุสรติยเทวาอัสอิทธีร์ เทพเจ้าสูงสุดแห่งโลกได้เสด็จมาในนภากาศพร้อมพรั่งด้วยเหล่าเทพบุตรแลเทพธิดาทั้งหลาย
+ P$ [  B& f0 L% E/ B       ทันใด... บังเกิดเกลียวพายุแสงสีรุ้งพุ่งเสียดฟ้าเข้าปะทะกระบวนเสด็จแห่งองค์เทพเจ้าจนเหล่าบรรดาทวยเทพพากันกระเด็นกระดอนลอยละลิ่วแตกกระจายกันไปคนละทิศละทาง- d6 b4 q" j  J7 K3 `' ~5 A3 E; x# ^
      เทพยดาทุกองค์ต่างพากันตะตะลึงพรึงเพริดในสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นที่ยิ่ง พลางจับกลุ่มกันซุบซิบนินทาจนเสียงอึงอลไปทั่วทั้งท้องฟ้า
6 H6 P! ~2 a9 E1 u* @( \( W       องค์เทวาผู้เป็นประมุขแห่งสวรรค์ทรงมีพระบัญชาให้ สุบินเทพ เทพบุตรผู้สง่าเร่งรีบติดตามเกลียวพายุสีรุ้งสายนั้นไปโดยไม่ชักช้า
3 `: k6 ?: _$ @4 o! n3 Q2 h       เทพบุตรผู้ได้รับมอบหมายพระบัญชาได้ติดตามเกลียวพายุสายนั้นมาจนกระทั่งถึงภูผาใหญ่ จึงได้สดับเสียงสนทนาพาทีหยอกล้อต่อกระซิกระริกระรี้กันระหว่างบุรุษสองผู้ที่แผ่วผิวออกมาจากซอกหลืบหนึ่งของหน้าผา& v1 _% c1 U( `% t8 e. H
      สุบินเทพผู้นั้นหมายใจจะรู้แจ้งเห็นจริงถึงต้นกำเนิดเสียง จึงค่อยๆเหาะเลียบเข้าไปอย่างช้าๆ และแอบซุ่มดูอยู่ไม่ไกลนัก% y. b9 q" s9 d
      ทันใดกันนั้นเอง...
3 N% e# G1 H+ m9 \, V       ภาพที่ประจักษ์แก่สายตาได้ทำให้สุบินเทพถึงกับตกตะลึงพรึงเพริดเปิดตาอ้าปากค้างในทันที6 h( r; R( O/ T+ n# p2 {* Y$ N3 o
      บุรุษหนุ่มฉกรรจ์ใบหน้างดงามหยดย้อยสองผู้กำลังกอดตระกองประคองโอบรัดพรมจุมพิตกันเองอย่างดื่มด่ำฉ่ำชุ่มราวกับเป็นคู่รักหนุ่มสาวกระนั้น
; {0 Y8 v; a, ~) E5 ~" P2 c& o4 q       สุบินเทพจดจำได้เป็นแม่นมั่นว่า บุรุษผู้หนึ่งนั้นคือ มูรตีเทพ ส่วนอีกหนึ่งคือ ฉกรรณเทพ จึงได้รีบนำความกลับมากราบบังคมทูลองค์เทวาในบัดดล! x3 T" P' u3 r
      เมื่อกาลทุกอย่างเป็นประจักษ์แจ้งดั่งนั้น องค์เทวาผู้ยิ่งใหญ่จึงทรงลงทัณฑ์เทพบุตรทั้งสองโดยให้ไปบำเพ็ญเพียรภาวนาอยู่ ณ ภูผาแห่งนั้นไปตลอดกาล  y  ~$ _/ J( ~5 p; U
      ราวกับว่าเรื่องราวทั้งหมดจะจบลงด้วยดี แต่แท้จริงแล้วหาเป็นเช่นนั้นไม่1 F8 ?, _& I9 Q
      หลังจากนั้น...0 |/ R2 B/ K5 \! x# k
      สุบินเทพ หวนระลึกถึงภาพการอภิรมย์รักแห่งมูรตีเทพและฉกรรณเทพแล้ว ก็สุดจะหักห้ามใจอันใดได้ เนื่องจากเพราะตนเองก็พิสมัยในรสพิศวาสเช่นนี้อยู่เช่นกัน แต่มิกล้าเผยความปรารถนาเบื้องลึกให้ผู้ใดได้ล่วงรู้มาก่อนเก่า) r! W& \- ?2 ^
      ดังนั้น...1 F, s1 q) ^2 b+ Z2 w& e
      ในวันหนึ่ง สุบินเทพผู้สง่า จึงได้เหาะมายังภูผาอันเป็นสถานที่บำเพ็ญเพียรภาวนาของมูรตีเทพและฉกรรณเทพ ก่อนจะแอบลักลอบมีสัมพันธ์รักอย่างดูดดื่มหวานชื่นกับเทพบุตรทั้งสองอยู่ถึงเจ็ดทิวาราตรีกาลติดต่อกัน
: ?4 W) p, @) Y4 u9 A  |+ _; F: `       ความทราบถึงองค์อนุสรติยเทวาอัสอิทธีร์ เทพเจ้าเบื้องสูง จึงทรงมีพระบัญชาให้เรียกหาเทพบุตรทั้งสามมาสอบถามเอาความ เมื่อกาลเป็นจริงดังนั้นแล องค์เทวาจึงทรงลงทัณฑ์ โดบอัปเปหิเทพบุตรทั้งสามออกจากสรวงสวรรค์ในทันใด แลให้กลับลงไปจุติยังโลกมนุษย์อีกคราเพื่อบำเพ็ญเพียรภาวนาใหม่
0 H+ \# `' X% s0 C1 y% z       ในขณะที่เทพบุตรทั้งสามลงสู่โลกมนุษย์นั้น ผิวกายได้ต้องอากาศธาตุบังเกิดเป็นอนูเพลิงส่องประกายแสงสีรุ้งออกมาอย่างมหาศาล ก่อนพลังแสงจะแตกออกเป็นสามสายแล้วพุ่งลงสู่สามราชอาณาจักรบนแผ่นพื้นพสุธาเกวลทวีปอันลี้ลับและกว้างใหญ่ในทันที) D9 E# ]4 E7 r; k4 F( _
      อนึ่ง... เกวลทวีปในครานั้น เป็นผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาล อยู่โดดเดี่ยวกลางมหาสมุทรอันลี้ลับที่ไม่สามารถรุบุได้แน่ชัดว่าอยู่หนใดในโลกา8 J" ?: A% X4 m6 O. n5 P* w
      บนเกวลทวีปแห่งนี้มีอาณาจักรแลนครรัฐอยู่มากมาย หากแต่มีเพียงสามราชอาณาจักรใหญ่ที่โดดเด่นเสมอกันอันได้แก่ อนันตา ละวิรัฐ และเถมรู
* _, p" q' k+ @8 d; t0 n       มาตรว่า มูรตีเทพ นั้น ได้มาประสูติเป็นพระราชโอรสพระเจ้ากรุงอนันตา ส่วนฉกรรณเทพ ได้มาประสูติเป็นพระราชโอรสพระเจ้ากรุงละวิรัฐ และสุบินเทพ ได้มาประสูติเป็นพระราชธิดาพระเจ้ากรุงเถมรูกระนั้นแล. h# M) i( P  S8 G% ~1 d% Y  c' Q
      จากผลกรรมที่ได้กระทำร่วมกันมาเมื่อครั้งอยู่บนสรวงสวรรค์ จึงดลบันดาลให้เทพทั้งสามผู้จุติเป็นมนุษย์ ต้องดำเนินชีวิตไปตามครรลองพระลิขิตแห่งองค์อนุสรติยเทวาอัสอิทธีร์ นับแต่บัดนั้น
บทที่ 1
3 N( |! y1 [7 [, k+ |       ชานกรุงอนันตา...# _$ [" P0 x) Z* T' p8 O' t
      กระบวนพยุหยาตราทางสถลมารคอันตระการตาได้ยุรยาตรอย่างสง่างามมาตามลำเนาป่าละเมาะอย่างช้าๆ ท่ามกลางเหล่าสิงสาราสัตว์นานานับที่กรูกันมาแอบชำเลืองมองอยู่ตามสุมทุมพุ่มไม้สองข้างทาง
$ E$ [+ O/ |$ l$ V# X1 X       กวางน้อยตัวหนึ่งชูคอไสวพลางกลอกกลิ้งนัยน์ตาอันเป็นมันระยับจ้องไปยังเหล่ามนุษย์แปลกๆเหล่านั้น แม้นว่ามันจะหาเข้าใจถึงกิจกรรมที่ได้ประสบพบไม่ แต่ประสาทสัมผัสของมันก็สั่งการให้เท้าทั้งคู่ขยับเขยื้อนเข้าไปดูให้ถนัดตา. [0 ~& N. _! U8 D* \2 j
      โหมง..ง..ง..ง... หง่าง..ง..ง' y' t1 n, w8 U
      เสียงฆ้อง กลองมโหระทึก ดังกึกก้องกังวาลจนสรรพสัตว์บนดินพากันกระโจนหนีไปสิ้น...
8 A1 n3 [" B% _% P       อีกทั้งเหล่าปักษิณก็โผผินบินกระจายกันไปคนละทิศคนละทาง ราวกับมหันตภัยร้ายมาเยี่ยมเยือน
9 S0 i' a; X' x) R) k       มโหรีนำกระบวนขับประโคมบรรเลงท่วงทำนองอันไพเราะเสนาะโสต ประกอบพยุหยาตราในครานั้นอันประกอบไปด้วยเหล่าข้าราชบริพารทั้งชายหญิงในชุดเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับทั้งทอง เงิน นาค และอัญมณีอันแปลกประหลาดละลานตาน่าชมพิสมัยเป็นยิ่งนัก
' T% t% C+ g2 L- ~       เหล่านางกำนัลสวยสะคราญแลอ้อนแอ้นอรชร สวมผ้านุ่งที่ยาวแลปล่อยชายผ้าด้านหลังให้ยาวระพื้นเดินอัญเชิญเครื่องประกอบพระราชอิสริยยศแห่งองค์พระมหากษัตริย์นำหน้า และตามหลังพระเสลี่ยงทองคำอันตระการตาอันเป็นที่ประทับแห่งพระเจ้ากรุงเถมรูผู้มากด้วยพระชนมายุ7 a) _; w; @! e6 [3 Z1 `2 _+ g
      ไกลออกไปในป่านั้น...- ]* }* X- d% \, Z
      พลันปรากฏทหารอนันตาผู้ห้าวหาญ ควบอาชาตะบึงตรงมายังกระบวนพยุหยาตราที่ยุรยาตรมาตามทาง จนนางกำนัลผู้หนึ่งถึงกับตกประหวั่นรีบสืบบาทถลาฉับไวเข้าประชิดพระเสลี่ยงที่ประทับก่อนกราบบังคมทูลด้วยเสียงอันดัง0 Q0 l3 N  L  l7 d0 _% D( J# J6 A
      " ขอเดชะ ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทปกเกล้าชาวเถมรู ณ บัดนี้ มีทหารอนันตาควบอาชาตรงมายังกระบวนพยุหะเพคะ "2 b6 \  v$ b: e( }  D# v) ]* q
      " จะติกะวะนาจิ ราชครูหญิงแห่งเราอยู่หนใด "
! |+ h/ H; `) j$ k7 e4 B3 |       สิ้นพระสุรเสียงอันแหบพร่าแห่งพระเจ้ากรุงเถมรูซึ่งลอดผ่านพระวิสูตรที่กางกั้นนั้นออกมา7 `- j) a/ h  \  s0 T+ ?, I1 }) v$ w
      ฉบัดนั้นเอง ปรากฏร่างอิสตรีผู้สูงวัยในชุดเครื่องแต่งกายอันสูงศักดิ์สุดอลังการ ขยับเข้ามาใกล้พระเสลี่ยงพลางน้อมเศียรลง: `* _# e; {' D! q: e4 h7 X% K
      " เพคะ พระอยู่หัวเจ้า "2 K8 p- x/ c3 f; w* L8 r
      " จงสานสรรพสิ่งอย่าได้ช้า "
) o- s0 j+ l( J1 u4 Q: i1 t       " น้อมเหนือเศียรเพคะ ": m5 [# W2 u6 ?$ G4 Q( r
      จะติกะวะนาจิ ราชครูหญิงวัยหกสิบชันษาถลาไปยังอาชาอนันตาพลันเอาร่างเข้าขวางพลางตวาด2 j+ U$ N! \4 o: e' x
      " ช้าก่อน... เจ้าทหาร มิไยจึงบังอาจควบตะบึงฝ่าเข้าหากระบวนพยุหพระเจ้าอยู่หัวแห่งเรา ฤ อยากถูกปลิดชีวีให้อาสัญ "
9 K9 _* @: E, m* S$ G, O, b0 ?: r0 ^       ทหารหนุ่มหยุดอาชาแน่นิ่งอึงจึงถาม
) R! p* O( @( q5 ]8 |       " มิทราบว่าเป็นกระบวนจากแห่งหนใด ข้าจักได้ทูลสนององค์พระอยู่หัวเจ้าอนันตาแห่งข้าให้แจ้งชัด ") a( \$ C1 S. l) {( A
      " พระเจ้าแผ่นดินกรุงเถมรูและพระราชินี เสด็จพร้อมองค์หญิงสุบินสวรรค์พระราชธิดา หมายเจริญพระราชไมตรีสองพระหน่อราชอาณาจักรให้กระเดื่องแดนดิน "7 y3 M! j  v; K. M3 ^; H. M! b- d
      " ถวิลหวัง ขออัญเชิญเสด็จที่ท้องพระโรงใหญ่ในพระบรมมหาราชวังในบัดดล "
6 D2 p: x& ]4 |) p. R       จบพจนารถ ทหารหนุ่มตวัดกายควบอาชานำหน้ากระบวนพยุหยาตราอย่างกระวีกระวาด
      ณ ท้องพระโรงพระบรมมหาราชวังอนันตาอันโอ่อ่าอลังการ
& P! w' q; I. E5 ~5 j: ]1 i$ z/ E       เพลานั้น กำลังเป็นมหาสมาคมแห่งบรรดาขุนนาง อำมาตย์ แลข้าราชบริพารทั้งน้อยใหญ่ที่เรียงรายหมอบราบกราบถวายบังคมอยู่เบื้องพระพักตร์พระเจ้าแผ่นดินผู้ผ่านพิภพไอศูรย์สมบัติพิพัฒน์ผล3 t9 K9 l" \2 i8 d$ Z* c
      เบื้องในสุดแห่งท้องพระโรงแห่งนี้เป็นบุษบกบัลลังก์ทองมยุรามหากายีศรีโกมุทสมุทรวิมาน อันสูงค่าและศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางทรัพย์สมบัติพัสถานอันล้ำค่าและเครื่องมหาราชูปโภคบรมราชกกุฏภัณฑ์แห่งพระมหากษัตริย์7 G! w6 ?: @4 p8 S1 z
      ข้างแท่นพระบรมราชบัลลังก์ทองมยุรามหากายีศรีโกมุทสมุทรวิมานนั้น เหล่านางพัดวีโบกปัดพัดทองอยู่เนืองๆ ภายใต้ร่มมหาสุวรรณฉัตรแปดสิบเจ็ดชั้น อันหมายถึงพระเจ้าแผ่นดินอนันตาองค์ปัจจุบัน อันเป็นองค์ที่แปดสิบเจ็ดแห่งพระราชวงศ์+ v7 x# f2 d5 E- Q
      ฉับพลันทันใด มหาดเล็กถลาเข้าสู่ท้องพระโรง ฝ่าเหล่าขุนนาง อำมาตย์ และข้าราชบริพารก่อนคุกเข่าลงกราบถวายบังคมทูลแถลง
' P% J& q" j9 Q  z7 I       " ขอเดชะ ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทปกเกล้าปกกระหม่อม ณ บัดนี้ กระบวนพยุหยาตราทางสถลมารค แห่งพระเจ้าแผ่นดินกรุงเถมรู ได้เสด็จพร้อมพระราชินีและพระราชธิดา ถึงพระทวารพระราชวังแล้ว พระพุทธเจ้าข้าขอรับ "! f; v8 M$ d- i3 l9 [( Z
      " เชิญเสด็จที่อุทยาน "
$ M% a/ O0 o4 x. \* R! p* C       พระเจ้ากรุงอนันตาพระดำรัสจบ มหาดเล็กถอยกลับออกไป ในขณะที่มหาอำมาตย์เอกเบี่ยงกายเข้ามาใกล้องค์พลางทูลกระซิบ, B4 p6 I! h3 ^. s' C
      " มิแคล้วจะทรงปรึกษาหารือเรื่องงานอภิเษกพระราชธิดาเป็นแม่นมั่น "
5 |6 p7 u4 C! j9 V7 [0 l: A- }       " ดูกระนั้นอยู่ "8 q5 q1 |9 `5 v% W
      ตรัสจบ โหราจารย์ขยับกายเข้ามาบ้างพลางทูลสนอง
0 l6 j: b1 `7 {9 A       " แต่ดวงพระราชธิดาเถมรูอาจฉุดรั้งพระทูลกระหม่อมแห่งอนันตาให้หม่นมัวสลัวมืดตะพึดตะพือได้นะพระเจ้าข้า "" h% c* o- K8 x, \! r% z
      " น่าตรองตริได้ต้องใจเรานัก พระโอรสเราก็เป็นหน่อเนื้อเชื้อองค์เทวามาแต่ก่อน ครั้นจะให้ผูกสมัครสมานไมตรีเป็นหนึ่งเดียวกับพระราชธิดาแห่งเจ้ากรุงเถมรูเห็นจะไม่เหมาะ อาจทำให้องค์เทวาบนเบื้องสรวงทรงเคืองขัดกระนั้นได้ "
6 E9 _: ~; `/ G* L+ [" F       ปุโรหิตรีบสอดถ้อยแถลงพลางทำตามีเลศนัย: s8 o( U5 l' v( w+ J
      " มิไยไม่ถวายพระราชทรัพย์แล้วส่งเสด็จให้ระเห็จกลับเถมรูราชธานีไปเล่าพระเจ้าข้า "9 w/ C, A( S& d2 p4 C& z
      บัดดล... มโหรีประจำท้องพระโรงวังหลวงรัวฉาบดังสนั่นลั่นไปถึงมหาปราสาท พระเจ้ากรุงอนันตา มหาอำมาตย์ และโหราจารย์ต่างสานสรรพเสียงเป็นทำนองตามลำดับชั้น# v: Q) }7 Z1 F* C8 U
      " กระไรได้ ปุโรหิตข้า "
* M3 t% K. x2 [       " วาจาช่างร้ายนัก ") e% V! C2 ~+ G* ]/ F) r5 i3 U
      " หักด้ามฆ้อนด้วยขา ครานี้จะเกิดศึก "( F8 f- V- _/ q. V# S1 O
      " นึกไม่ถึง นึกไม่ถึง ขอกราบอภัย "3 Z! a+ ^: P4 |6 I4 ^6 I
      ปุโรหิตซุกหน้าลงพื้นในทันที ในขณะที่โหราจารย์กลับเงยหน้าสลอนพร้อมทำสีหน้ากรุ้มกริ่มพลางยิ้มอย่างมีเลศนัย
9 f. Y4 _2 [" |2 E& S       " ทางที่ถูก เราน่าจะเก็บเหล่านางกำนัลอันสวยสะคราญเอาไว้ใช้สอยในพระราชสำนักจะเหมาะกว่า "% J3 [" z! H1 _! H
      " โหราจารย์.. ??? "
5 Q, d1 Y& V- ?/ C: K, @       ทุกผู้หันมามองท่านเป็นจุดเดียวพลางตวาดใส่ จนโหราจารย์ทนอับอายมิได้ ต้องซุกหน้าลงกับพื้น
9 m- R, ?; Q% ?: M. ]& \       " ตื่นเถิดพวกเรา "
. ~( J, x& t* u7 b7 I       มหาอำมาตย์กล่าวด้วยน้ำเสียงขรึมพลางลุกขึ้นยืนแล้วยกหัตถ์ขวาชูขึ้นเหนือเศียร จนบุคคลที่เหลือหน้าตาฉงนกันสิ้น
8 q# ]- b9 k4 z% [- }6 m4 F       " กาลจะเป็นเช่นไร องค์อนุสรติยเทวาอัสอิทธีร์ เท่านั้นที่จะเป็นผู้ชี้แนะหนทางสว่าง พวกเราจงริอย่าไปตื่นตระหนกจนเกินกาลเลย "
      ภายในพระราชอุทยานอันร่มรื่นชื่นตาแห่งอนันตานคร
+ c5 z0 T  h$ \& j+ n       พระเจ้ากรุงเถมรูและพระราชินี เสด็จประทับอยู่ในพลับพลา ทอดพระเนตรองค์หญิงสุบินสวรรค์ พระราชธิดาวัย 7 พระชันษา กำลังทรงวิ่งเล่นอยู่ในแปลงดอกไม้นานาพันธุ์7 E5 b4 r9 I- e& H9 W( Z4 ~
      ครากระนั้น พระเจ้ากรุงอนันตา เสด็จยังพระราชอุทยานแห่งนั้นพร้อมด้วยพระโอรสวัย 9 พระชันษาผู้องอาจสง่างามทรงพระนามว่า องค์ชายมูรตี$ ^* E, }$ m; m
      องค์ชายมูรตีทรงเงยพระพักตร์มองพระราชบิดาครู่หนึ่งจึ่งตรัส
* x2 ?- Y+ e/ T% a       " ทูลกระหม่อมพ่อ ลูกขอไปเล่นกับพระน้องนางสุบินสวรรค์จะได้หรือไม่พระเจ้าค่ะ "
) T8 r9 G+ d, \# m; s; i' X       " ไปสิลูก "( ^4 F- G% H, l4 A' K- U! ~2 p7 L- M+ z
      พระเจ้ากรุงอนันตาทรงทอดพระเนตรองค์ชายมูรตีเสด็จพระดำเนินไปยังองค์หญิงสุบินสวรรค์ก่อนจะทรงผินพระพักตร์มายังพระเจ้ากรุงเถมรูและพระราชินี ซึ่งประทับอยู่ในพลับพลาริมสระใหญ่กลางอุทยาน
: b6 F9 J; K1 h$ O       พระเจ้ากรุงอนันตาค่อยๆเสด็จพระดำเนินไปยังพลับพลาแห่งนั้น นางกำนัลสองนางรีบอัญเชิญเครื่องประกอบพระอิสริยยศตามติดจนชิดพระองค์: {0 W! ^. ?+ }' }# i. ~
      พระราชินีในพระเจ้ากรุงเถมรูทรงลุกขึ้นจากพระที่ก่อนน้อมองค์ลงถวายบังคม
5 H5 e9 N! T+ O% ]. I0 h       " ทรงพระเจริญเพคะ "2 T( U3 H( q* p( K. E+ w0 C% U
      " ตามสบายเถิดพระนาง "
8 L3 T9 S/ w4 _* F7 i8 p( w       พระเจ้ากรุงอนันตาทรงประทับนั่งเคียงข้างพระเจ้ากรุงเถมรู เหล่านางกำนัลต่างหมอบคลานเข้าถวายอยู่งานรับใช้ บ้างก็อยู่งานพระแส้ปัด บ้างก็อยู่งานพระวาลวิชนี บ้างก็อยู่งานพระสุพรรณศรี บ้างก็อยู่งานพระสุพรรณราช2 M! @7 W6 @% b9 V  z
      " องค์ชายมูรตีทรงงดงามองอาจดุจพญาสีหราช เช่นนี้เป็นบุญอันมหาศาลแก่อนันตาประเทศ "; D9 D. {: W. l, E5 }" y, \( R& A" a
      พระเจ้ากรุงเถมรูตรัสพลางทรงยิ้มก่อนจะทรงยื่นพระหัตถาไปหยิบถ้วยพระสุธารสที่นางกำนัลผู้หนึ่งทูลเสนอ
' y# C3 U6 D$ f1 u* @( o4 X       ฝ่ายพระเจ้ากรุงอนันตาทรงพระสรวลคราหนึ่งจึ่งตรัสตอบ' ]- _+ o+ l) e) C1 @
      " กระนั้นอยู่... แต่ก็ยังดูเยาว์วัยเกินกว่าจะรับผิดชอบการงานบ้านเมืองอันใดได้ แม้กระทั่งเรื่องความรักก็ตาม "$ x; z3 P9 P8 ]9 G( F
      พระเจ้ากรุงเถมรูทรงจิบพระสุธารสพลางหยุดชะงักก่อนมีพระดำรัสขึ้น& T5 k& A8 \: c! E
      " ลูกหญิงสุบินสวรรค์ของหม่อมฉันก็เช่นกัน ". Y7 o, I- U5 v. P3 M5 e
      ทันใด8 s; _: ~3 v; e! N
      โหราจารย์แห่งเถมรูผู้นิ่งเงียบอยู่นานก็ทูลสวนขึ้นทันควันในครานั้นว่า
+ M5 y6 T3 q$ D- \       " หากแต่ดวงพระชะตาของพระหน่อเนื้อทองทั้งสองพระองค์นั้นต้องกัน มาตรแม้นเทพบุตรคู่เทพธิดาก็มิปาน เช่นนี้ ในภายภาคหน้าเมื่อทรงเคียงคู่สมัครสมานไมตรีแล้วไซร้ คงไม่แคล้วจะช่วยเสริมสร้างพระบุญญาธิการแห่งสองพระราชอาณาจักรให้เชิดชูโชติช่วงไปทั่วดินแดนเกวลทวีปเป็นแม่นมั่น "
- S6 f6 \$ _/ |/ S/ O       พระเจ้ากรุงอนันตาทรงพระสรวลคราใหญ่จึงทรงหันมาทางพระเจ้ากรุงเถมรูพลางตรัสขึ้น; J2 h) |1 ]2 W/ O2 h6 |
      " หากแม้นโหราจารย์แห่งอนันตาได้สักครึ่งหนึ่งของโหราจารย์แห่งเถมรู บัดนั้น เราคงจะอิ่มเอมสุขฤทัยทุกทิวาราตรีกาลเป็นแม่นมั่น"3 y, h$ ?% L. o  k" N. {
      พระเจ้ากรุงอนันตาตรัสจบ พระเจ้ากรุงเถมรูทรงวางพระสุธารสที่ทรงถือนั้นลง ก่อนจะทรงหันไปทางโหราจารย์พลางทรงทำพระเนตรเขม็ง โหราจารย์ดั่งรู้ตน จึ่งรีบผลุบถอยห่างไปในทันที
6 ]9 I4 a/ [$ T1 C9 B" Y  Z       เหล่าพระบรมราชวงศ์ทั้งหลายต่างผินพระพักตร์ไปยังองค์ชายมูรตีและองค์หญิงสุบินสวรรค์ สองเชื้อพระวงศ์อันงามสง่าซึ่งกำลังประทับนั่งสนทนากันอยู่ท่ามกลางหมู่มวลพฤกษาชาติ โดยมีเหล่านางพระกำนัลมากมายคอยถวายการปรนนิบัติอยู่ไม่ห่าง
# z% O$ G4 P* j/ ^9 N       ณ ที่นั้น องค์ชายมูรตีผู้องอาจทรงเอื้อมพระหัตถาไปยังดอกไม้สีแดงชาด ก่อนจะทรงปลิดดอกนั้นลงมาแล้วพระราชทานเสียบไว้บนพระเกศาขององค์หญิงสุบินสวรรค์จึ่งตรัส
0 k' B- z5 u7 ~5 {6 v       " เราให้เจ้า "+ w- X( T. _3 u# Q. H
      " ขอบพระทัยเพคะเจ้าพี่ "
4 v3 ^9 N0 S, Y- M       ทันใดกันนั้นเอง% t: |+ ], @$ Y- ]' ^# K# \, K
      บรรดานางกำนัลทั้งมวลที่นั่งอยู่งานบนพื้นหญ้ารอบๆองค์ชายมูรตีและองค์หญิงสุบินสวรรค์ก็พลันกระโจนลุกขึ้นกันหมด' |4 b+ G5 E8 f5 L" `4 I3 Z
      " กรี๊ดดดดดดดดดดดด !! ว๊ายยยยยยยยยยย !!"
! h& p! q& P( r6 d6 g9 Q       เหล่านางกำนัลร้องก้องก่อนจะฉวยเครื่องราชูปโภคอาทิ พระวาลวิชนี พระแส้หางจามรี วิ่งไปรอบๆอุทยานจนเป็นที่ขบขันแก่สองเชื้อพระวงศ์วัยเยาว์เป็นยิ่งนัก5 S& U% l: o# Y  o9 p( P
      พระเจ้ากรุงเถมรูแลพระเจ้ากรุงอนันตาทรงตกพระทัยกับเหตุการณ์วุ่นวายดังกล่าว พระเจ้ากรุงอนันตาทรงพระดำรัสขึ้น
5 F3 k: w# L8 L) k5 G, r9 r* H7 u0 ]( z       " เหตุอันใด ไฉนนางกำนัลวิ่งพล่าน ? "
' T/ t( E4 ^2 S5 b% z4 N       นางกำนัลผู้หนึ่งถลามาทูลว่า4 T2 V8 `# K. U9 A, j5 Y; ]; C
      " ขอเดชะ ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท นางกำนัลบังเกิดอุบัติวิบากแมลงร้ายกล้ำกลายเนื้อนวลสงวนเพคะ "* {3 j* H# A/ F; \
      " แล้วองค์ชายกับองค์หญิง เป็นเช่นไร "
(แล้วจะมาต่ออีกนะครับ)

asoda123 · โพสต์ 2011-10-22 14:06:36

ขอบคุณมากครับ

asd · โพสต์ 2011-11-5 19:37:35

ขอบคุณมากมายคร๊าบบ

shinecaff · โพสต์ 2015-8-4 20:37:46

อ่านแล้วมึนหัว

pehtaran · โพสต์ 2015-8-4 21:48:13

ขอบคุณครับ

santolnarak · โพสต์ 2015-8-4 22:37:36

มาบ่อยๆ นะครับ

shinecaraff · โพสต์ 2016-11-14 05:48:54

อ่านแล้วมึนหัวมากมาย

Mmm54321 · โพสต์ 2016-11-15 07:38:59

ขอบคุณครับ

sextion · โพสต์ 2016-11-15 10:57:42

สำนวนอ่านยากจัง

2936 · โพสต์ 2016-11-15 15:50:48

ขอบคุณครับ

watsana · โพสต์ 2016-11-17 13:19:45

สำนวนภาษา งามมาก แต่แอบงง ชื่อ

Intra · โพสต์ 2016-11-17 23:39:19

ขอบคุณมากครับ

takeshi · โพสต์ 2016-11-18 01:13:38

ขอบคุณครับ

อินมี · โพสต์ 2016-11-18 02:27:57

616161 · โพสต์ 2016-11-18 04:53:38

ขอบคุณครับ

persephone · โพสต์ 2016-11-21 00:05:59

แปลออกบ้างไม่ออกบ้าง(นี้ตูยังเป็นคนไทยอยู่ไหมนี้ฮ่าฮ่า)

skyline.nn · โพสต์ 2016-11-21 06:11:34

ขอบคุณครับ

eg1 · โพสต์ 2016-11-22 01:31:51

ขอบคุณครับ

Khoma · โพสต์ 2022-6-28 23:05:30

Toyoza · โพสต์ 2023-7-18 07:55:59

ขอบคุณครับ

บัญชี		จำการเข้าสู่ระบบไว้	ลืมรหัสผ่าน
รหัสผ่าน			สมัครเข้าเรียน

เจ้าฟ้ามูรตี ( 1 )

แสดงความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

สมาชิกจีโฟกาย 100%

สมาชิกระดับเพชรคู่

สมาชิกระดับตรีเพชร

สมาชิกระดับเพชรบริหาร

สมาชิกระดับมงกุฎ

สมาชิกระดับทับทิม

สมาชิกระดับแพลตตินั่ม

สมาชิกระดับไพลิน

สมาชิกระดับมรกต

สมาชิกระดับเพชร