คนไหนพี่คนไหนผัว2
ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วถอดเสื้อออกมือก็กำลังจะล็อกประตู แต่พี่ธรแกก็พุ่งพรวดเข้ามาในห้องน้ำเลย “เห้ยพี่เข้ามาทำไม” ผมกระโดนถอยหลังออกจากแก “ก็กูจะอาบน้ำ หรือมึงจะอยู่ดู รึจะอาบพร้อมกูก็ได้นะ” ผมได้ยินงั้นก็รีบเดินออกมาให้พี่แกอาบก่อน “เอาก่อนเลยครับพี่ ตามสบาย” ก่อนแกจะปิดประตูแกก็มองผมบนลงล่างแล้วยิ้มเยาะมุมปาก เหมือนพอใจที่ทำให้ผมตกใจ ผมที่ถอดเสื้ออกแล้วเลยหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวไว้ถอดกางเกงออกแล้วไปนั่งดูข่าวในทีวีรอแกอาบเสร็จ แกอาบแป๊ปเดียวไม่ถึง10นาที สมกับเป็นผู้ชายจริงๆแล้วก็เดินตัวเปียกๆผมเปียกๆออกมา ผมเห็นแกเดินขึ้นบันไดไปแล้วก็เลยจะเดินไปเข้าห้องน้ำ จู่ๆก็มีมือมาดึงผ้าที่เอวผมออก ผมตกใจมากรีบจับไว้แต่ก็ไม่ทัน “เห้ยพี่ธร ทำไร” แกดึงผ้าผมไปเช็ดหัวเปียกๆของแก “ขอยืมหน่อยดิ ผ้ากูยังตากไม่แห้งเลย” ผมก็ได้แต่เอามือกุมเป้าไว้แล้วยื่นมือไปขอผ้าคืน แกก็เดินหนีไปนั่งเช็ดผมดูทีวีที่โซฟาแล้วบอกผมว่า “มึงไปอาบเลย เดียวใช้เสร็จกูเอาไปคืนให้” ผมก็ทำไรไม่ได้ จะให้เดินตามไปเอาคืนในสภาพโป๊ทั้งตัวแบบนี้มันก็ยังไงอยู่ ผมอาบน้ำไปก็คิดไปด้วยว่าพี่แกคงหาเรื่องแกล้งผมแน่เลย แต่ผมก็จะไม่สนใจแกหรอก แกเบื่อเดี๋ยวก็เลิกไปเอง ผมอาบเสร็จก็แง้มประตูออกเล็กน้อยตะโกนบอกแกให้เอาผ้ามาคืน แกก็เดินถือผ้าผมมายืนอยู่หน้าห้องน้ำ ไม่ยอมคืนให้ผมสักที “พี่ครับ ผมขอผ้าผมคืนด้วย” แกก็ยิ้มแล้วก็ใช้ตีนถีบประตูออก “มึงขาวจังวะ ไม่เคยออกแดดเลยหรอ” แล้วพี่แกก็ยื่นผ้าคืนให้ผม ผมรีบรับมาแล้วหันหลังให้แกเพราะอายแล้วก็รีบเอาผ้ามาพันรอบเอว “ก้นแน่นดีจัง หรือเพราะมึงอ้วนวะ” ผมก็หันไปบอกแก “เค้าเรียกว่าตัวล่ำครับ ไม่ใช่อ้วน” ผมบอกแกไปในใจก็ไม่ค่อยพอใจที่แกว่าผมอ้วนแทนที่จะบอกว่าล่ำ ผมแต่งตัวเสร็จก็ลงมาหาไรกิน พี่แกก็ยังนั่งดูทีวีอยู่ที่เดิม ผมเห็นวันนี้แกยังไม่ออกไปข้างนอกเลยถามแก “วันนี้ทำไมพี่อยู่บ้านครับ ปกติเห็นรีบออกไปข้างนอกตลอด” แกก็หันมามองผมแล้วก็ตอบหน้านิ่งๆ “ก็วันนี้กูว่าง แล้วของที่บ้านมันก็น่าสนใจกว่าข้างนอกเยอะเลย” ผมก็เข้าไปนั่งกินข้าวในครัวไถมือถือเล่นไปเรื่อย พอกินเสร็จผมก็ว่าจะขึ้นไปดูหนังต่อที่ห้องแต่พอเดินผ่านแก แกก็เรียกให้ผมไปนั่งด้วย “มึงมานี่ มานั่งเล่นกับกูนี่ จะเข้าไปอยู่ทำไมแต่ในห้อง วันๆนึงจะออกมาแค่เยี่ยวหรอ” ผมก็ไปนั่งกับแกแกก็ถามชีวิตผม เจอภูมินได้ยังไง ที่บ้านทำงานอะไร ผมทำงานอะไร ผมก็ตอบแกไปหมด เรานั่งคุยกันนานจนจะบ่ายสาม “พี่แถวนี้มีร้านค้ามั้ย ผมอยากกินขนม” พี่แกก็ขมวดคิ้วเลย “มึงโตขนาดนี้แล้วยังกินขนมอยู่หรอ พ่อแม่มึงคงตามใจมากเลยสินะ” ผมได้ยินตอนแรกก็คิดว่าแกจะไม่ตอบแล้ว “มี แต่มันไกล อยู่ท้ายหมูบ้านโน่น มึงจะไปมั้ยล่ะ ไปกับกูก็ได้ กูจะไปหาเพื่อนพอดี” ผมได้ยินก็ตอบตกลงเลย ใจชื้นขึ้นมาอย่างน้อยบ้านนอกก็ยังมีร้านค้า ผมนั่งรอพี่แกไปแต่งตัวแป๊ปนึง แกก็เดินออกมาใส่กางเกงขาสั้นสีดำ กับเสื้อปุ๋ยสีแดง แล้วก็เดินไปสวมช้างดาวหน้าบ้าน “มาสิ มึงจะยืนอยู่ทำไม” ผมซ้อนมอไซแกไปท้ายหมูบ้าน แกจอดให้ผมลงที่ร้านค้าแล้วก็บอกผมให้ตามไป “กูจะไปเล่นกับเพื่อนตรงโน่น มึงเห็นมั้ย เสร็จแล้วก็ตามมา” แกชี้ไปตรงลานดินกว้างๆที่มีตาข่ายขึงกั้นตรงกลาง ผมก็พยักหน้ารับแล้วก็เดินเข้าไปหาของกิน พอซื้อเสร็จผมก็เดินไปหาแกตามที่บอก สิ่งที่ผมเห็นคือเด็กผู้ชายเยอะมาก 30คนได้เป็นวัยรุ่นกันหมด อายุดูแกกว่าผมก็มีเด็กกว่าก็มี ทั้งนั่งพักอยู่รอบๆและบางคนก็กำลังเตะตะกร้ออยู่ในสนามก็มี แล้วภูธรก็เช่นกัน พี่แกก็วิ่งหน้าวิ่งหลังอยู่ในสนาม ผมเดินไปนั่งกับคนที่อยู่แล้วเริ่มทักทีล่ะคน พวกเขาดูเป็นมิตรมาก ดูสนิทกันเองมากด้วย ด่ากันแรงๆแต่ก็ยังหัวเราะได้ พอเริ่มมีคนนึงคุยกับผม อีกหลายๆคนก็เดินมาคุยกันจนคนเริ่มขยับเข้ามาตรงผมนั่ง พวกเขาดูอยากคุยกับผมมาก อาจเป็นเพราะผมหน้าแปลกเขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน พักนึงพี่ธรแกก็เดินแหวกคนเข้ามาคว้าข้อมือผมลุกขึ้นแล้วเดินไปที่รถ มือแกนี้เปียกเหงื่อไปหมด แกถอดเสื้อแล้วพาดไว้ไหล่ ตามตัวตามกรอบหน้านี่เหงื่อไหลเป็นน้ำเลย แกพาผมกลับมาบ้านแล้วก็เดินไปนอนเปิดพักลมหายใจหอบอยู่ที่โซฟา “เฟช มึงไปเอาน้ำให้กูหน่อย” ผมก็เดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นให้แก แกเปิดฝาแล้วก็กรอกน้ำลงคอหมดขวดเลย “พวกนั้นเป็นเพื่อนพี่หมดเลยหรอ” แกหลับตานอนให้พัดลมเป่าแล้วก็ตอบผมไปด้วย “ก็ไม่ใช่เพื่อนทุกคนหรอก แต่ก็รู้จักกันหมดแหละในนั้น” ผมกำลังจะไปนั่งโซฟาอีกอันข้างๆ แต่แกก็คว้าข้อมือผมดึงลงจนผมล้มนอนทันบนตัวแก “มึงไปพูดอะไร ทำไมพวกนั้นมันถึงมามุงมึงขนาดนั้น” เหงื่อตามตามพี่แกเลอะตัวผมหมดเลย หน้าเราอยู่ใกล้กันจนปลายจมูกจะติดกันอยู่แล้ว พอมองใกล้ๆแล้วพี่แกยิ่งเหมือนภูมิน เหมือนกันมาก แยกไม่ออกเลยถ้ายืนนิ่งๆ ตาจมูกปาก สีผิว ขนคิ้ว หนวด เหมือนกันทุกอย่างจริงๆ “ทำไมพี่หน้าเหมือนภูมินจัง” แกก็ยิ้มแล้วก็เริ่มเอามือโอบเอวผม “ไม่งั้นเขาจะเรียกว่าแฝดหรอ แล้วมึงล่ะแยกกูกับผัวมึงออกมั้ย เขาบอกว่าถึงหน้าจะเหมือนกันแต่กลิ่นมันจะไม่ซ้ำกันนะ มึงลองดมสิ” ผมเองก็อยากรู้ว่ามันจะเหมือนกันยันกลิ่นตัวมั้ย ผมเลยค่อยๆก้มลงดมตามแก้มพี่แก กลิ่นที่ได้มันไม่เหมือนกันจริงๆ กลิ่นภูมิน มันเป็นกลิ่นชาเพราะเขาชอบกินชามาก แต่กลิ่นพี่ธรทำให้ผมรู้สึกถึง เหล็กๆเปียกๆยังไงไม่รู้ มันเป็นกลิ่นสนิมๆนิดนึง เท่ๆ แล้วก็มีกลิ่นเหมือนใบไม้แห้งอุ่นๆ แต่ผมก็ต้องรีบดีดตัวออกจากพี่ธรเพราะได้ยินเสียงรถภูมินกลับมา ผมรีบวิ่งออกไปรับภูมิน เขาซื้อของกินมาเยอะเลย แต่ละอย่างมีแต่ของที่ผมชอบกิน ภูมินเขาก็เป็นแบบนี้ตลอด คิดถึงแฟนก่อนเสมอ ตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยขัดใจหรือทำให้ผมเสียใจเลยสักครั้ง พวกเราอาบน้ำกินข้าวคุยกันจนดึกแล้วก็แยกกันไปนอน คืนนี้ก็เหมือนทุกคืน ภูมินเขาไม่ชอบมีไรกัน ความต้องการของเขามันน้อยกว่าผมจริงๆ ทุกวันนี้ที่เขายอมทำบ้างก็เพราะผมขอเขาเท่านั้น ถ้าผมไม่ขอเขาก็คงไม่ไม่ทำได้เป็นเดือนเลย ผมก็งอนภูมินนิดหน่อยที่เขาเป็นแบบนี้อีกแล้ว แต่เขาก็คงเหนื่อยจริงๆเพราะเขาทำงานทั้งวัน ผมแค่นั่งเล่นอยู่บ้านเฉยๆก็คงไม่เหนื่อยอยู่แล้ว ผมรู้สึกหัวเสียเลยปล่อยเขานอนไป ส่วนผมก็นั่งดูหนังต่อจนดึก ผมลงมาเยี่ยวพอจะกลับขั้นไปนอนก็เห็นพี่ธรแกมายืนดักผมที่บันได “เป็นไง ผัวไม่ยอมทำการบ้านสิ ใช่มั้ย ภูมินมันก็เป็นแบบนี้แหละ มันไม่มีอารมณ์หรอก จืดชืด” ผมได้ยินก็ยิ่งหัวเสียไปใหญ่ อุส่าจะพยายามลืมแล้วแต่พี่แกก็มาพูดซ้ำอีก “ดึกแล้วพี่ยังไม่นอนอีกหรอครับ” ผมพูดตัดบทแกแล้วจะเดินขึ้นบันได แกจับต้นแขนผมไว้แล้วพูดหน้ายิ้มๆ “นอนไม่หลับว่ะ ไม่มีเมียนอนด้วยเหมือนไอ้มิน มินมันหลับไปแล้ว มึงมานอนกับกูบ้างสิ”พี่ธร อ่อยเกินไปแล้ว เสวครับ สนุกมากครับ ขอบคุณมากครับ{:5_120:} ต้องจัด ขอบคุณมาก ขอบคุณมากๆนะครับ อ่อยเมียน้องสุดๆ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]