คืนลับของแก๊งสี่หนุ่ม ตอนที่ 9 ปาร์ตี้คืนพิเศษ
ตอนที่ 9 ปาร์ตี้คืนพิเศษ – สี่ห้อง สี่บรรยากาศ และความทรงจำที่แตกต่าง1. คำเชิญที่ทุกคนรอคอยหนึ่งเดือนหลังจากทริปทะเล ข้อความจากแพรที่ส่งเข้ากลุ่มแชตยังคงเป็นหัวข้อสนทนาของแก๊งสี่หนุ่มแพร: “เสาร์นี้เจอกันนะคะ ปาร์ตี้ครั้งนี้มีเพื่อนใหม่มาร่วมด้วย รับรองว่าสนุกกว่าเดิม”
แอม: “อ่านแล้วเริ่มอยากให้ถึงวันเสาร์เร็ว ๆ แล้วครับ”
วัน: “ขออย่างเดียว อย่าให้มีเกมตอบคำถามความลับอีกนะ คราวก่อนผมเกือบหมดเปลือกแล้ว”
โย: “ถ้ามีกติกาชัดเจน ทุกคนสบายใจ ก็เล่นได้หมดแหละ”
อาร์ต: “ตกลงตามนั้น เจอกันที่เดิม”
คืนวันเสาร์ ทั้งสี่เดินทางไปยังเพนต์เฮาส์ส่วนตัวที่แพรจัดเตรียมไว้ สถานที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม มีแสงไฟอบอุ่น ดนตรีแจ๊สเบา ๆ และมุมเครื่องดื่มที่จัดไว้สำหรับแขก
แพร มิน น้ำ และฟ้ารออยู่ก่อนแล้ว ส่วนกิ๊ฟกำลังพูดคุยกับเพื่อนใหม่อีกสองคนชื่อ พลอย และ เมย์
“มากันครบแล้วเหรอคะ” แพรยิ้มต้อนรับ
“ครบทั้งสี่คนครับ” อาร์ตตอบพลางยื่นของฝากให้เจ้าภาพ
ค่ำคืนนี้ทุกคนตกลงกันตั้งแต่ต้นว่า กิจกรรมใด ๆ ต้องเกิดจากความสมัครใจ สามารถเปลี่ยนใจหรือหยุดได้ทุกเมื่อ และไม่มีใครจำเป็นต้องทำอะไรเพียงเพราะคนอื่นคาดหวัง
หลังจากรับประทานอาหารและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แพรจึงเสนอเกมประจำค่ำคืน
“คืนนี้เราไม่จับคู่ด้วยการสุ่มอย่างเดียวนะคะ ใครอยากใช้เวลากับใครก็คุยกันก่อน ถ้าตรงกันค่อยตกลงกัน”
วันยกแก้วขึ้นทันที
“นี่แหละครับ กติกาที่ผมชอบ ไม่มีใครต้องเดาใจใคร”
ทุกคนหัวเราะพร้อมกัน
2. สี่หนุ่มกับช่วงเวลาที่เลือกเองเมื่อปาร์ตี้ดำเนินมาถึงช่วงดึก แขกเริ่มแยกย้ายไปยังมุมพักผ่อนที่จัดไว้หลายส่วนของเพนต์เฮาส์
อาร์ตกับแพรเลือกห้องพักชั้นบนสุด
แอมกับน้ำเลือกห้องที่มีระเบียงมองเห็นวิวเมือง
โยกับมินเลือกห้องที่ตกแต่งเรียบง่าย มีโซฟาตัวใหญ่และแสงไฟนุ่มนวล
ส่วนวันกับฟ้าเลือกห้องที่อยู่ใกล้สวนเล็ก ๆ บนดาดฟ้า
ก่อนแยกกัน แพรหันมายิ้มให้เพื่อน ๆ
“พรุ่งนี้เช้าเรามาทานอาหารด้วยกันนะคะ ใครอยากเล่าเรื่องสนุก ๆ ก็เล่าได้ แต่เรื่องส่วนตัวของใครก็ให้เป็นความลับของคนนั้น”
“รับทราบครับ” วันตอบเสียงดังจนทุกคนหัวเราะ
3. ห้องของอาร์ตและแพร – ความมั่นใจที่มาพร้อมความอ่อนโยนห้องพักของอาร์ตและแพรตกแต่งด้วยโทนสีครีมและน้ำตาล มีหน้าต่างบานใหญ่เปิดให้เห็นแสงไฟของเมือง
แพรเดินไปเปิดเพลงเบา ๆ ก่อนหันกลับมาหาอาร์ต
“คืนนี้ดูคุณอารมณ์ดีเป็นพิเศษนะคะ”
“ก็ผมได้ใช้เวลากับคนที่อยากเจอนี่ครับ”
ทั้งคู่หัวเราะให้กัน ก่อนนั่งพูดคุยถึงเรื่องราวตลอดเดือนที่ผ่านมา อาร์ตเล่าเรื่องงานและการเดินทาง ส่วนแพรเล่าถึงการเตรียมงานปาร์ตี้ครั้งนี้
เมื่อบทสนทนาค่อย ๆ เงียบลง อาร์ตขยับเข้าไปใกล้และจับมือแพรอย่างอ่อนโยน
“ถ้าคืนนี้คุณอยากพักผ่อน เราก็นอนคุยกันเฉย ๆ ได้นะ”
แพรยิ้ม “คืนนี้ฉันอยากให้เราใช้เวลาด้วยกันค่ะ”
ทั้งสองจึงปล่อยให้ค่ำคืนดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ ท่ามกลางเสียงเพลง แสงไฟอุ่น ๆ และความใกล้ชิดที่ต่างฝ่ายต่างเต็มใจ
สำหรับอาร์ต สิ่งที่ทำให้ค่ำคืนนี้พิเศษไม่ใช่การแข่งขันหรือการเอาชนะใคร แต่เป็นความรู้สึกว่าทั้งสองคนสามารถพูดคุยและแสดงความรู้สึกต่อกันได้อย่างสบายใจ
4. ห้องของแอมและน้ำ – เสียงหัวเราะที่ไม่เคยขาดอีกห้องหนึ่ง แอมกับน้ำกำลังหัวเราะกับเรื่องตลกที่แอมเล่ามาตั้งแต่ช่วงอาหารค่ำ
“คุณนี่หาเรื่องให้ฉันหัวเราะได้ตลอดเลยนะ” น้ำพูดพลางส่ายหน้า
“ถ้าคุณยิ้มได้ ผมก็ถือว่าทำสำเร็จแล้วครับ”
น้ำเดินไปหยิบเครื่องดื่มมาให้ ก่อนนั่งลงข้าง ๆ แอม
ทั้งคู่พูดคุยกันถึงกิจกรรมที่อยากลองในงานครั้งต่อไป น้ำชอบกิจกรรมเต้นรำ ส่วนแอมเสนอเกมที่ให้ทุกคนจับคู่ทำภารกิจสนุก ๆ โดยไม่ต้องมีการแข่งขันจริงจัง
“คุณนี่คิดเกมเก่งจริง ๆ” น้ำแซว
“ผมมีหน้าที่สร้างเสียงหัวเราะครับ”
น้ำยิ้มก่อนเอนตัวพิงไหล่เขา แอมโอบเธอไว้อย่างทะนุถนอม บรรยากาศในห้องค่อย ๆ เปลี่ยนจากความครึกครื้นเป็นความอบอุ่น
ทั้งสองใช้เวลาร่วมกันอย่างใกล้ชิด มีทั้งบทสนทนา เสียงหัวเราะ และช่วงเวลาส่วนตัวที่ไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบายให้ใครฟัง
5. ห้องของโยและมิน – ความสุขจากการใส่ใจโยกับมินเลือกห้องที่เงียบที่สุดในเพนต์เฮาส์
มินเปิดเพลงบรรเลงคลอเบา ๆ แล้วนั่งลงบนโซฟา
“วันนี้คุณดูเงียบกว่าคนอื่นนะคะ”
“ผมกำลังฟังมากกว่าพูดครับ” โยตอบ
“ฟังอะไรคะ”
“ฟังว่าคุณสนุกหรือเปล่า มีอะไรที่อยากทำเพิ่มไหม หรือมีอะไรที่ไม่อยากทำ”
มินยิ้มให้เขา เพราะเธอรู้ว่าโยให้ความสำคัญกับความรู้สึกของคนรอบตัวเสมอ
ทั้งคู่พูดคุยกันถึงความสัมพันธ์และขอบเขตส่วนตัว ก่อนจะตกลงกันว่าคืนนี้จะเป็นช่วงเวลาสบาย ๆ ของทั้งสองคน
โยชวนมินเต้นรำช้า ๆ กลางห้อง แม้จะไม่มีพื้นที่กว้างมากนัก แต่ทั้งคู่ก็หัวเราะเมื่อก้าวเท้าผิดจังหวะ
หลังจากนั้นมินจึงชวนโยไปนั่งพักบนเตียง ทั้งสองพูดคุยกันต่ออย่างเป็นกันเอง ก่อนโอบกอดกันอย่างอบอุ่น
โยไม่ได้พยายามทำให้ค่ำคืนนี้พิเศษด้วยท่าทางหวือหวา เขาเพียงตั้งใจอยู่ตรงนั้น รับฟัง และใส่ใจทุกความรู้สึกของมิน
และสำหรับมิน นั่นก็เป็นสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขมากแล้ว
6. ห้องของวันและฟ้า – ความสนุกที่มาพร้อมความโรแมนติกวันกับฟ้าเลือกห้องที่มองเห็นสวนบนดาดฟ้า
ทันทีที่เข้าห้อง วันก็เดินไปเปิดม่านแล้วหันมาประกาศ
“นี่คือห้องที่วิวดีที่สุดของคืนนี้ครับ!”
ฟ้าหัวเราะ “แล้วคนที่อยู่ในห้องล่ะคะ สำคัญน้อยกว่าวิวหรือเปล่า”
“สำคัญกว่าสิครับ ไม่อย่างนั้นผมจะเลือกมาห้องนี้ทำไม”
ฟ้าแกล้งทำท่าคิด ก่อนตอบว่า
“คำตอบผ่านค่ะ”
ทั้งคู่เปิดเพลงและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน วันเล่าเรื่องสมัยเรียนให้ฟ้าฟัง ส่วนฟ้าก็เล่าเรื่องความสนใจในการท่องเที่ยวและกิจกรรมกลางแจ้ง
เมื่อเวลาผ่านไป วันลดเสียงเพลงลงแล้วชวนฟ้าออกไปชมวิวที่ระเบียง ทั้งคู่ยืนเคียงข้างกัน มองแสงไฟของเมืองที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้า
“คืนนี้สนุกไหมครับ” วันถาม
“สนุกค่ะ แต่ช่วงที่ชอบที่สุดคือตอนนี้”
วันยิ้ม ก่อนจับมือฟ้าเบา ๆ
เมื่อกลับเข้าห้อง ทั้งสองใช้เวลาที่เหลือด้วยกันอย่างใกล้ชิดและเป็นส่วนตัว ท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติกที่ทั้งคู่ช่วยกันสร้างขึ้น
7. เช้าวันใหม่ – วงสนทนาของสี่หนุ่มเวลาประมาณเก้าโมงเช้า ทุกคนทยอยลงมาที่ห้องอาหาร
แอมเป็นคนมาถึงก่อนและเริ่มหยิบกาแฟทันที
“เมื่อคืนใครนอนดึกที่สุดครับ” เขาถามพลางมองหน้าเพื่อน
“นายแน่ ๆ” วันตอบ
“อย่าเพิ่งตัดสินครับ ผมมีหลักฐานว่าคุณยังเดินออกไปชมวิวตอนเกือบตีสาม”
ฟ้าหัวเราะ ส่วนโยส่ายหน้าอย่างอารมณ์ดี
หลังอาหารเช้า ผู้หญิงทั้งห้าคนแยกไปเตรียมตัว ส่วนสี่หนุ่มนั่งคุยกันที่ระเบียง
อาร์ตเริ่มต้นถามเพื่อน ๆ
“เอาล่ะ คืนนี้แต่ละคนเป็นยังไงบ้าง”
แอมยกแก้วกาแฟขึ้น
“ของผมสนุกมากครับ น้ำเป็นคนที่คุยด้วยแล้วสบายใจ เราหัวเราะกันเยอะมาก”
โยพูดต่ออย่างใจเย็น
“ผมชอบที่มินพูดตรง ๆ เราคุยกันได้ทุกเรื่อง โดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกตัดสิน”
วันยิ้มกว้าง
“ส่วนฟ้าก็ชอบวิวเหมือนผม แต่ผมคิดว่าคนที่อยู่ข้าง ๆ ทำให้วิวสวยขึ้นอีกเยอะ”
อาร์ตหัวเราะ “ฟังดูหวานที่สุดในกลุ่มเลยนะ”
“ก็ผมพูดความจริงครับ”
จากนั้นทั้งสี่จึงแลกเปลี่ยนความประทับใจเกี่ยวกับบรรยากาศ การพูดคุย และช่วงเวลาที่แต่ละคนได้ใช้ร่วมกับคู่ของตัวเอง พวกเขาตกลงกันว่าจะไม่เล่ารายละเอียดส่วนตัวที่อีกฝ่ายไม่ได้อนุญาต แต่สามารถแบ่งปันเรื่องสนุก ๆ และสิ่งที่ได้เรียนรู้จากกันและกันได้
8. คำชวนครั้งต่อไปขณะที่ทุกคนกำลังเก็บของ แพรก็เดินเข้ามาพร้อมโทรศัพท์มือถือ
“มีข่าวดีค่ะ เดือนหน้าเราจะจัดทริปอีกครั้ง คราวนี้เป็นบ้านพักกลางเขา มีสระว่ายน้ำส่วนตัวและพื้นที่ทำกิจกรรมกลางแจ้ง”
“ผมจองตัวเองไว้ก่อนเลยครับ” แอมรีบตอบ
“ยังไม่ทันบอกวันเลยนะ” น้ำแซว
“วันไหนก็ได้ครับ ถ้าเป็นวันหยุดผมจัดการได้”
ทุกคนหัวเราะ
แพรหันไปถามอาร์ต “แล้วคุณล่ะคะ สนใจไหม”
“แน่นอนครับ แต่ครั้งนี้ให้ทุกคนช่วยกันคิดกิจกรรมดีกว่า จะได้มีอะไรใหม่ ๆ”
โยเสนอให้มีกิจกรรมทำอาหารร่วมกัน ส่วนวันอยากจัดเกมทีมและกิจกรรมรอบกองไฟ
มินจึงเสริมว่า
“แล้วอย่าลืมช่วงเวลาพักผ่อนด้วยนะคะ ไม่จำเป็นต้องมีกิจกรรมตลอดเวลา”
“เห็นด้วยครับ” โยตอบ
ก่อนแยกย้าย ทุกคนถ่ายภาพหมู่ร่วมกัน ภาพนั้นมีรอยยิ้มของทุกคนอยู่ครบ ไม่มีการแข่งขัน ไม่มีความขัดแย้ง มีเพียงมิตรภาพและความทรงจำดี ๆ ที่เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคืน
ระหว่างเดินทางกลับ อาร์ตได้รับข้อความจากแพร
แพร: “ขอบคุณสำหรับเมื่อคืนค่ะ เดือนหน้าเจอกันอีกนะคะ และฉันมีไอเดียใหม่สำหรับทริปครั้งหน้าแล้ว”
อาร์ตอ่านข้อความแล้วส่งต่อให้เพื่อนในกลุ่ม
วัน: “อะไรอีกล่ะครับ คราวนี้จะมีเกมอะไร”
แอม: “ขอเป็นเกมที่สนุก ๆ นะครับ”
โย: “รอฟังกติกาก่อนค่อยตัดสินใจ”
อาร์ต: “ตกลงครับ เดือนหน้าเจอกัน”
ทั้งสี่คนยังไม่รู้ว่าทริปครั้งหน้าจะมีอะไรเกิดขึ้น แต่ทุกคนต่างเห็นตรงกันว่า การได้พบปะผู้คนใหม่ ๆ และแบ่งปันช่วงเวลาดี ๆ ร่วมกัน คือสิ่งที่ทำให้การเดินทางครั้งนี้น่าจดจำ
ขอบใจจ้า ชอบมากจ้า สนุกมากครับ
หน้า:
[1]