3+1 ครั้งที่ 1
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย cphasukul เมื่อ 2026-10-7 10:28ชีวิตของผมในฐานะพนักงานออฟฟิศเงินเดือนน้อยในต่างจังหวัด มันก็แค่พอดำรงชีวิตอยู่ไปวัน ๆ กับ "เจ้าเป็ด" น้องสาวตัวน้อยที่เข้ามาเรียนหนังสือ ป.3
และพักอยู่ด้วยกันในห้องเช่าแคบ ๆ พ่อแม่เป็นแค่ชาวสวนธรรมดาไม่ได้ร่ำรวย ผมเลยต้องย้ายตัวเองเข้ามาอยู่ในเมืองเพื่อหาเงินส่งกลับบ้าน แต่แล้วเช้าวันนั้น ถ้าผมจำไม่ผิดน่าจะราว ๆ ตี 5 ครึ่ง มีสายโทรเข้าจากพ่อ ผมตกใจที่มีสายโทรเข้าในเวลาที่ผิดปกติ พ่อบอกว่าแม่เกิดอุบัติเหตุหัวกระแทกพื้น ต้องเข้ารับการผ่าตัดด่วนที่โรงพยาบาล ผมรีบบอกพ่อ "จัดการเลยครับ ไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน ผมจัดการเอง"
ในตอนนั้นผมมืดแปดด้าน ไม่รู้จะหันไปพึ่งใคร จะหาเงินจากไหนดี เพราะขาดเงินอยู่อีกแค่ 30,000 บาท และคนเดียวที่ผมคิดออกคือ "ยศ" รุ่นน้องตำแหน่งวิศวกรในที่ทำงานเดียวกัน แม้ยศจะปากร้ายและมักทำหน้าเบื่อโลก แต่มันเป็นคนเดียวที่ครอบครัวรวยและมีเงินพอจะช่วยผมได้
ยศยอมโอนเงินก้อนโตมาให้ในคืนนั้นทันที ช่วยชีวิตแม่ผมไว้ได้อย่างหวุดหวิด แต่ความช่วยเหลือของมันไม่ได้มาฟรี ๆ
“ยศ... พี่จะคืนเงินให้สิ้นเดือนนี้ ส่วนดอกเบี้ยคิดมาเลย พี่เกรงใจ” ผมพูด
ยศยิ้ม ส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะพูดว่า “ผมไม่คิดดอกพี่หรอกครับ แต่ผมให้ผ่อนจ่ายด้วย”
ผมยิ้มด้วยความโล่งอก “ขอบใจยศมากจริง ๆ”
หลังจากผ่านไป 1 เดือนที่ต้องเริ่มต้นจ่ายเงินคืน ยศเรียกผมไปคุยตัวต่อตัว
“พี่ครับ เรื่องเงิน 30,000 บาทที่ยืมไป วันนี้ ผมขอเก็บงวดแรกก่อนครับ”
ผมรีบหยิบมือถือขึ้นมาเตรียมกดโอนเงิน แต่ยศกลับพูดต่อว่า “พี่ไก่ครับ ผมอยากรู้จักน้องเป็ด พี่แนะนำให้ผมหน่อยสิ”
ผมชะงัก มองหน้ายศก่อนจะรีบพูดปฏิเสธ “เจ้าเป็ดเป็นน้องสาวของกู แถมอายุก็ยังแค่ 9 ขวบ จะให้มาคบกับมึงได้ยังไง” ผมเริ่มโมโหจนเริ่มกูมึง
ยศยิ้ม “ผมเข้าใจครับ แต่ถ้าพี่ยอมให้น้องเป็ดมาคบกับผม ผมยกหนี้ให้เลย หรือจะให้ผมไปอยู่กับน้องเป็ดแค่สองคนก็ได้”
ผมมองหน้ามันเริ่มโมโห “มึงนี่เลวจริง ๆ”
“ใจเย็น ๆ สิพี่ไก่ ผมไม่ทำอะไรหรอก ถ้าพี่ไม่เชื่อ เวลาที่ผมอยู่กับน้องเป็ด พี่อยู่เฝ้าด้วยก็ได้ครับ”
“พี่ไก่คิดดี ๆ ครับ พี่ไม่ต้องเสียเงินแถมไม่เสียหายอะไรเลย ผมขอแค่ 3 ครั้ง ผมจะหักหนี้ให้ครั้งละ 10,000 บาท”
ผมนิ่งคิด... “เออ ก็ได้วะ แต่สัญญากับกูนะว่าอย่าทำอะไรน้องสาวกู”
“โอเคครับ ผมรับปากเลย” มันยิ้มมุมปาก
ผมกลับมาถึงห้องแล้วเปิดอกคุยกับน้องสาวเรื่องที่ไอ้ยศขอมา โดยที่มีผมคอยอยู่เฝ้าตลอดเวลา น้องสาวนั่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า “เหมือนในละครเรื่องนั้นใช่ไหมคะ” ผม งง!! แต่ก็รีบตอบส่งเดชไป “ใช่ ๆ เรื่องนั้นเลยครับ” ในใจแอบกังวล แต่ก็ปลอบใจตัวเองว่าคงไม่มีอะไรหรอก
ครั้งที่ 1
ตู้ไซต์งานเล็ก ๆ ในตัวเมือง เหลือผมกับยศที่ยังต้องทำงาน
“โทรชวนน้องเป็ดมากินข้าวที่นี่สิครับ ครั้งที่ 1 ไงครับ”
“ไอ้สัด” ถึงผมจะด่ามัน ผมก็ยังยกมือถือโทรตามน้องเป็ดให้มาหาที่ไซต์งานอยู่ดี
ผ่านไปไม่นาน ประตูเปิดออก “สวัสดีค่ะ พี่ไก่... สวัสดีค่ะ พี่ยศ”
ตำแหน่งโต๊ะที่ผมนั่งเห็นน้องสาวที่เปิดประตูพร้อมเดินเข้ามาชัดเจนเพราะอยู่ใกล้ประตู ส่วนยศความเป็นวิศวกรตำแหน่งใหญ่ โต๊ะนั่งจึงอยู่ด้านหลังผม
“พี่ไก่ เย็นนี้กินอะไร หนูอยากกินราดหน้า” น้องเป็ดพูดด้วยความน่ารักสดใสสมวัย นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่ขยับมานั่งข้าง ๆ ไก่
ยศเดินตรงดิ่งมาจากโต๊ะหลังห้อง
“น้องเป็ดครับ อยากกินราดหน้าเหรอครับ”
“ใช่ค่ะ พี่ยศ แถวนี้มีร้านอร่อยไหม”
“มีสิครับ แต่ก่อนไปกินราดหน้า.......” ผมหันไปมองหน้ามันด้วยความไม่พอใจ
ยศมันยิ้มตอบผม ก่อนที่มันจะเอื้อมมือมาจับข้อมือเล็ก ๆ ของน้องเป็ด พาเดินไปที่โต๊ะของมันที่อยู่ด้านหลังผม
ผมอึ้งในสิ่งที่ยศทำ ผมรีบหันหน้ากลับไปมองทั้งคู่ที่โต๊ะด้านหลัง ผมชะงัก.....เพราะเวลานี้ น้องเป็ดนั่งอยู่บนตักยศที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน แบบคร่อมขาและหันหน้าเข้าหากัน
"พี่ไก่หันกลับไปเลย ผมไม่ทำอะไรหรอก ผมสัญญา แต่ก็ห้ามแอบมองนะ” เสียงยศบอกผม
ผมสะดุ้งสุดตัว หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างกายแข็งทื่อติดอยู่กับเก้าอี้ของตัวเอง รีบหันหน้ากลับมา ผมนั่งนิ่ง ๆ ทำได้แค่กำปากกาในมือแน่น ตาจ้องตรงไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ เสียงหัวใจผมเต้นแรง มือสั่นไปหมด ผมพยายามเปิดโสตประสาททั้งหมด เพื่อที่จะได้รับรู้สถานการณ์ด้านหลังว่ากำลังทำอะไรกัน
ความเงียบภายในห้องถูกแทรกด้วยเสียงพูดเบา ๆ ของทั้ง 2 คนที่ด้านหลังผม
“คนดี... ไม่ต้องเกร็งนะครับ” เสียงกระซิบของยศลอดผ่านความเงียบมาแตะหูผมอย่างชัดเจน
“พี่ยศ... อย่าเลยนะคะ...” เสียงเป็ดสั่นเครือและขาดห้วง
“ชูว์... ไม่เป็นไรนะ พี่แค่อยากดูแล อยากให้หนูผ่อนคลาย... เชื่อใจพี่สิครับ”
ผมนั่งกำปากกาในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด พยายามจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า แต่หูทั้งสองข้างกลับกางผึ่ง เปิดรับทุกเสียงจากด้านหลัง ท่ามกลางเสียงแอร์ที่ดังหึ่ง ผมเริ่มจับเสียงความเคลื่อนไหวที่ชัดเจนขึ้น เสียงเนื้อผ้าเสียดสีกันเป็นจังหวะ ตามมาด้วยเสียงขยับตัวกุกกักบนเก้าอี้ตัวเดิม
ทันใดนั้น เสียงหอมแก้มดัง ฟอดใหญ่ สลับกับเสียงจูบเน้น ๆ ที่ริมฝีปาก ตามด้วยเสียง จุ๊บ... จ๊วบ... ดังลอดเข้ามาในโสประสาทของผม
“อื้อ... พี่ยศ... อย่าค่ะ...” เสียงเป็ดครางประท้วงแผ่วเบา ก่อนจะถูกกลบด้วยเสียงกระซิบชิดริมหูของยศที่ดังตามติดกันมา
“เด็กดี... เก่งมากครับ... ไหน ลองขยับสะโพกตามที่พี่บอกซิครับ... แบบนั้นแหละ... ใช่ครับ”
เสียงลมหายใจของน้องเป็ดเริ่มหอบถี่ เสียงจูบดูดดื่มและเสียงแลบลิ้นเปียกแฉะยังคงดัง หัวใจผมก็กระหน่ำเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลักออกมานอกอก ภาพในหัวพยายามจินตนาการว่าตอนนี้ด้านหลังกำลังเกิดอะไรขึ้น มือหนาของไอ้ยศจับตรงไหน หรือบีบตรงไหน
“ตรงนี้... นิ่มจังเลยครับ... พี่ขอจับตรงนี้นะครับ”
เสียงหอบสะท้านของน้องเป็ดดังเฮือกขึ้นมาทันที ตามมาด้วยเสียงครางเครือและเสียงสะอื้นที่เริ่มกลั้นไม่อยู่
“อื้อ... พอแล้วค่ะ... ฮือ...”
เสียงจังหวะการเสียดสี เสียงจูบดูดดื่ม และเสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของทั้งคู่ดังถี่กระหน่ำขึ้นเรื่อย ๆ บีบประสาทของผมจนแทบคลั่ง ลมหายใจของผมเองก็เริ่มหอบกระชั้นตามจังหวะเสียงข้างหลังโดยไม่รู้ตัว ร่างกายของผมเองกลับเกิดมีอารมณ์ร่วมไปกับเรื่องบ้า ๆ ที่กำลังเกิดขึ้นกับน้องสาวแท้ ๆ ของตัวเอง...
กระทั่งเสียงหอบสุดท้ายเงียบลง เสียงความเคลื่อนไหวและการจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ดังตามมาเบา ๆ สักพัก ยศเดินกลับมาหยุดยืนอยู่ข้างโต๊ะทำงานของผม มันทำท่าจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย ก่อนจะใช้มือตบลงบนบ่าของผมเบา ๆ สองครั้งเชิงชื่นชม
“ขอบคุณนะครับพี่ไก่ ที่ทำตามข้อตกลง... ไว้เจอกันใหม่โอกาสหน้า”
ก่อนที่มันจะหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกจากออฟฟิศไป ทิ้งให้ผมยังคงนั่งนิ่งเป็นหุ่นยนต์อยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม
ผมค่อย ๆ หันกลับไปมองด้านหลัง โต๊ะทำงานตัวนั้นว่างเปล่า มีเพียงเป็ดที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ใบหน้าแดงก่ำและดวงตาที่คลอไปด้วยหยดน้ำตาหลบตาผมทันทีโดยไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ
ความเงียบในคืนนั้นมันหนักอึ้งและชาหนาจนแทบหายใจไม่ออก
“พี่ขอโทษ”
“ไม่เป็นไรค่ะ” เป็ดยิ้มให้ผมเบา ๆ
“ไปกินข้าวกันเถอะค่ะ”
ผมทำได้แค่ยิ้ม พาน้องสาวตัวเล็กไปกินข้าว
ต่อตอนต่อไปเลยครับ ลุ้นๆ ขอบคุณครับ รอตอนต่อไปคับ ขอบคุณครับ มาต่อครับ กำลังมัน ขอบคุณครับ รอตอนต่อไป ลุ้นๆ รอติดตามใส ขอบคุณครับ รอติดตามต่อ ขอบคุณ เจ๋ง สนุกมากครับ {:5_119:} {:5_136:}{:5_136:} ขอบคุณครับ{:5_116:}{:5_116:}{:5_116:} {:5_119:}{:5_119:}{:5_119:}{:5_119:}{:5_119:}{:5_119:} ขอบคุณครับ สนุก
หน้า:
[1]
2