พี่ชายบุญธรรม8
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Ludy เมื่อ 2026-10-3 10:38พอออดดังปกติพวกเราต้องลงไปเข้าแล้ว แต่ดลมันก็ชวนผมโดดแถวนั่งเล่นต่อบนห้อง พอคนลงไปหมดดลมันก็ปลดกระดุมออกถอดกางเกงลง “โซ่ มึงเคยอมยัง ลองอมของกูดิ ผมมองซ้ายขวาไม่มีใครก็คุกเข่าลงอมให้มัน พอปากผมงับมันก็ครางออกมาทันที มันจับหัวผมเบาๆลูบเล่นไปด้วย มือผมก็จับที่ต้นขามัน ผมอมขึ้นลงสุดโคน เสียงดลมันก็หายใจแรงขึ้นเรื่อยๆ สักพักมันก็ดึงผมออก “พอแล้วๆ เดี๋ยวเลอะ” มันเปลี่ยนนั่งบนโต๊ะแทนแล้วให้ผมยืนกอดมันจากด้านหลัง มันจับมือผมไปกำควยมันแล้วมือมันก็กำมือผมอีกที มันหันหน้ามาจูบผมแล้วก็รัวชักควยจนแตก พอแตกมันก็พิงตัวใส่ผมเงยหน้าขึ้น ตอนนี้หน้าผมอยู่ข้างบนหน้ามัน มันอ้าปากนิดๆเหมือนจะบอกว่าอยากให้ผมจูบ ผมก็ค่อยๆกดหน้าลงจูบปากมัน พักนึงมันก็ลุกขึ้นแต่งตัวหยิบทิชชู่เปียกมาเช็ดคราบตามห้อง “มึงพกทิชชูเปียกด้วยหรอดล” ผมถามมันก็ไม่คิดว่าผู้ชายเค้าจะพกกัน มันก็หัวเราะเปิดของในกระเป๋าผ้าให้ดู มีทั้งถุงยางทั้งทิชชูทั้งเควาย ดูแค่นี้ก็รู้ว่าดลมันเคยลองกับผู้ชายมาก่อนเจอผมแล้ว มันแค่ไม่แสดงออก จากนั้นพวกเราก็สนิทกันมากกว่าเดิม เล่นภายนอกกันทุกวัน ห้องน้ำบ้าง ห้องเรียนบ้าง เราเริ่มพายกระเป๋าผ้าคู่ เริ่มใช้เคสมือถือคู่ แล้วมันก็ชอบซื้อเสื้อคู่ให้ผมใส่คู่กัน ส่วนมากเป็นเสื้อแขนยาวใส่ทับเสื้อนักเรียน มีฮูดบ้างไม่มีบ้าง มันเริ่มลงรูปคู่ผม แต่เป็นรูปเหมือนเพื่อนผู้ชายกันปกติ แต่ผมลงแบบมันไม่ได้เพราะกลัวพี่ซันได้กลิ่น มันก็ไม่ว่าอะไรมันเป็นคนไม่ซีเรียสอยู่แล้วในแชทที่ส่งหากันก็มีแต่คำหวาน ตอนอยู่บ้านหรือวันหยุดมันก็มักจะส่งรูปมากแล้วก็ขอให้ผมส่งกลับ ส่วนมากก็จะเป็นพวกภาพลามกภาพควย มันชอบให้ผมแก้ผ้าถ่ายหน้ากระจกให้ดู แล้วมันก็จะส่งคลิปชักกลับมา ผมยอมรับเลยว่าแอบเล่นแบบี้ตื่นเต้นมาก พอมันทำสำเร็จแล้วไม่โดนจับได้ มันก็จะอยากทำอีก ตอนนี้ผมก็กำลังแก้ผ้าจะถ่ายรูปส่งให้มัน ผมถอดเสื้อผ้าออกแล้วกำลังหยิบมือถือขึ้นมา พี่ซันแกก็เปิดประตูเข้ามาพอดี “โซ่ เปลี่ยนชุดหรอ” แกเห็นผมแก้ผ้าแล้วก็พูดยิ้มๆ ผมก็ตกใจมาก รีบกดปุ่มปิดเสียงข้างเครื่องแล้วก็กำมือถือไว้แน่น เพราะผมยังไม่ทันลบแชทล่าสุด พี่แกก็เดินเข้ามากอดผมจูบผม ผมนี่ก็กลัวจนควยหดเลย “เพิ่งหัวค่ำเองนะครับ ไว้ก่อนมั้ย ผมหิวข้าวแล้วด้วย” ผมบอกไปหาทางรอดเฉพาะหน้า แกก็เดินไปเปิดตูผมหยิบกางเกงบ็อกเซอร์สีฟ้าอ่อนยื่นให้ผม ใส่แค่นี้แหละอยู่บ้านไม่มีใครเห็นหรอกจะได้ไม่อึดอัด แกหยิบมาถ่างหัวยืดออกรอให้ผมใส่ ผมก็ค่อยๆสอดขาลงไปใส่ แกก็ดึงขึ้นเอวให้แล้วบีบควยผมเล่นทีนึง แกยิ้มๆแล้วก็กอดไหล่ผมเดินลงไป ก่อนลงไปผมก็โยนมือถือไว้เตียงไม่อยากเอาลงไปเสี่ยง ผมนั่งกินข้าวเย็นกับพี่แกตอนแรกก็เหมือนไม่มีอะไร แต่จู่แกก็สังเกตเห็น “โซ่ คอไปโดนอะไร” ผมก็ไม่รู้จะปิดไงเลย เสื้อก็ไม่ได้ใส่ “ไหนเอามาให้พี่ดูสิ” แกยื่นหน้าเข้ามาดูชัดๆพอเห็นว่าเป็นรอยดูดหน้าแกก็เปลี่ยนเลย “มึงไปเอากับใครมาโซ่ นี่มันลอยดูด” ผมก็ตัวแข็งเลย “กูถามว่ามึงไปเอากับใครมา” ผมก็คิดหาเรื่องแถ “รอยพี่ทำนั้นแหละครับ ผมจะไปเอากับใคร” แกลุกขึ้นเดินเข้ามาจับผมดูชัดๆ “ไม่ใช่ รอยมันใหม่ๆอยู่เลย เราไม่ได้เอากันหลายวันแล้ว” ผมก็แถสีข้างถลอกเลย ถ้าโดนจับได้คือไม่ได้ไปแน่โรงเรียน “มันเป็นหลายวันแล้ว แค่ลอยมันจางช้าเฉยๆ ผมจะเอาเวลาที่ไหนไปเอากับคนอื่น พี่ก็ไปส่งไปรับตลอด” พี่แกก็เหมือนจะเชื่อแต่ก็ระแวง “อย่าให้รู้นะว่าไปเอากับใคร บอกเลยนะถ้าพี่จับได้ว่ามึงโกหก มึงจะได้หลาบไปอีกนานเลยนะโซ่” ผมก็ถึงกับกลืนน้ำลายไม่ลง “โอ้…พี่นะคิดมาก หาแต่เรื่องให้ตัวเองปวดหัว ผมก็นั่งอยู่นี่แล้วไง” แกก็เหมือนจะวางๆแล้วแต่ยังขู่ผมต่อ “รู้ใช่มั้ยว่าพี่ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับมึง พี่ไม่อยากให้คนอื่นมาเล่นของของพี่” ผมก็พยักหน้ารับแล้วก็ตบไหล่แกไปเบาๆให้แกไม่คิดมาก แต่ผมนี่สิหลังเปียกคอเปียกหมดแล้ว เอาจริงถ้าโดนจับได้สิ่งที่ผมกลัวคือไม่รู้เลยเนี้ยแหละว่าจะโดนอะไรบ้าง มันจะไม่ใช่การโดนเอาแน่นอนดูทรงผมกลับขึ้นห้องมาล็อกประตูเปิดดูมือถือ ดลมันก็แชทหนักขวาไปแล้ว ผมพิมกลับไปแค่ว่า พี่ซันเห็นรอยดูด แล้วก็ลบข้อความวันนี้ทิ้งหมดเลย ผมน้ำอาบเสร็จก็มาเข้านอนกับพี่แกต่อ แกกอดผมแน่นแปลกๆ เหมือนรอยที่คอมันจะทำให้แกระแวงว่าผมกำลังมีคนอื่นนอกจากแก
ตื่นมาผมก็อาบน้ำไปเรียนปกติ พอพี่แกจอดรถที่หน้าโรงเรียนผมก็ยื่นหน้าไปหอมแกทีนึงให้แกสบายใจไม่คิดมาก แกก็ดูยิ้มได้มากขึ้นจากนั้นผมก็เดินเข้าโรงเรียนไป ก้ามขาเข้ารอเรียนปุ๊บตาก็มองไปเห็นไอ้ดลยืนพิงกำแพงรอผมอยู่ก่อนแล้ว มันมองผมยิ้มเบาๆพอผมเดินเข้าไปหามัน มันก็คว้าขอมือผมจูงเดินนำไป ตอนแรกผมนึกว่ามันจะพาไปเล่นเสียวกันแต่มันดันพาผมมานั่งกินข้าวเช้าเฉย ตอนเช้าเราก็เข้าแถวปกติ แต่หลังจากเลิกแถวมันก็พาผมโดดไปนอนเล่นที่ห้องพยาบาล ห้องพยาบาลมันจะมีประตูกั้นสองชั้น เดินเข้ามาทีแรกจะเป็นที่ติดต่อเช้าหน้าที่เปิดเข้ามาอีกข้างในถึงจะเป็นเตียง ข้างในมีเตียงหลายเตียงแต่ละเตียงก็จะมีม่านกั้นให้รูดปิด ปกติจะไม่ค่อยมีคนได้เข้ามาตอนพักเท่าไหร่เพราะถ้าป่วยมากคงไปโรงบาลเลยหรือรู้ว่าเป็นไข้ก็จะลาแต่แรกไม่มาเรียน ห้องนี้เลยเงียบมาก พวกเราโกหกไปว่ากินข้าวด้วยกันแล้วท้องเสียเลยหมดแรง เจ้าหน้าที่ก็เอาซองเกลือแร่ให้แล้วก็บอกให้หยิบน้ำได้เลยในตู้เย็น พวกเราเข้ามาก็นอนเล่นบนเตียงเดียวกัน เราอยู่เตียงในสุดเผื่อมีคนมาเข้ามาจะได้ออกจากกันทัน บรรยากาศโรแมนติกมาก แสงที่ส่องเข้าหน้าต่างผ่านการกรองของม่านสีเขียวอ่อนหลายชั้น ทำให้ห้องอยู่มืดๆนิดนึง กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อตามผ้าปูสะอาดๆกับลมอ่อนจากพัดลมเพดาน ทำให้มันน่านอนกอดกับคนรักจริงๆ เรานอนข้างกัน หันหน้ามองกัน แล้วดลมันก็เริ่มยื่นหน้ามาจูบผม เราจูบกันพักนึงมันก็ลุกขึ้นนั่งปลดกระดมออกแล้วค่อยๆดึงเสื้อออกทางด้านหลัง มันขึ้นมาคุกเข่าคร่อมบนตัวผม แล้วก็ก้มลงเอาแขนสองข้างวางข้างหัวผมข้อศอกแนบเตียงเหมือนกำลังขังผมไว้ไม่ให้ไปไหน มันมองปากผมสลับกับมองตาไปมา ค่อยก้มลงช้าๆจนปากงับมาที่ปากผม ปากมันอุ่นมาก ลิ้นมันก็สอดเข้ามาโดนกับลิ้นผม มันหลับตาครางเบาๆในคอ ขนาดเสียงครางยังหล่อ นึกว่าพระเอกหนังโป๊ ปลายจมูกมันจิ้มแก้มผมซ้ายทีขวาทีตามการตะแคงหน้าให้เข้าล็อก มันถอนหน้าออกแล้วหอมดมแก้มผมฟอดใหญ่ มือมันก็ลูบเส้นผม ผมเบาๆ “แก้มหอมจัง”
ขนาดเกือบโดนจับได้แล้วก็ยังกล้าทำต่อ ท้าท้ายเสียจริง{:5_129:} ขอขอบคุณครับสนุกมาก ยังไม่สลด ยังจะต่ออีก อย่างว่าแหละชายในฝันใครจะห้ามใจได้ สนุกมากครับ ท้าทายระบบมาก ๆ เลยนะเนี่ย เยี่ยมครับ ขอบคุณครับ โดนจับได้โซ่ เละแน่ๆ ขอบคุณครับ สนุก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ {:5_120:}ขอบคุณครับ{:5_120:} ขอบคุณมาก โซ่ท้าทายอะ
หน้า:
[1]