👮♂️ เมียพี่มีชู้ ก็ผมนี่แหละเมียพี่ (ภาคพ่อยอด) /// อดีตของข้าที่ห้ามเล่าให้ใครฟัง 🔥🔥🔥
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Djpark เมื่อ 2026-10-10 22:10https://www.g4guys.com/static/image/hrline/1.gif
⚠️ คำเตือนเนื้อหา (Trigger Warning)นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น ถูกรังสรรค์ขึ้นเพื่อตอบสนองความบันเทิงในเชิงศิลปะและจินตนาการ เนื้อหาเน้นการบรรยายฉากรักอันลึกซึ้ง ร้อนแรง ใช้ภาษาดิบและคำหยาบโลนเพื่อให้อารมณ์ถึงพริกถึงขิง ตลอดจนพฤติกรรมบางประการของตัวละครที่ท้าทายศีลธรรมอย่างชัดเจนยืนยันว่าตัวละครทั้งหมดบรรลุนิติภาวะแล้ว และยินยอมพร้อมใจในทุกฉากรักโดยไม่มีการบังคับขืนใจ ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณอย่างสูง และเสพเพื่อความบันเทิงเท่านั้น{:5_119:}⚠️Warning & TagsPWP / NTR / Dirty Talk / Group Sex / Multiple Partners / Non-Consent / Dub-Con / Sexual Harassment / Public Sex / Immorality / Age Gape / Creampie / Facial / BDSM / Sex Toys Insertion / Roleplay / Ahegao / Orgasm Denial / Overstimulation / Voyeurism / Squirting / Unprotected Sex
https://www.g4guys.com/static/image/hrline/1.gif
👮♂️ เมียพี่มีชู้ ก็ผมนี่แหละเมียพี่ (ภาคพ่อยอด) /// อดีตของข้าที่ห้ามเล่าให้ใครฟัง 🔥🔥🔥
หากจะมีใครสักคนรับรู้เรื่องอดีตที่แสนเสียวนี้ได้ ข้าคงจะเล่าให้ไอ้เต้ยฟังคนเดียว…
สวัสดี ข้าคือ ‘พ่อยอด’ นายตำรวจยศสูงในวัยสี่สิบกว่า (ในสมัยนั้นนะ) สังกัดกองบัญชาการตำรวจภูธรภาค 4 ตอนนี้ข้ายืนทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างบ้านพักราชการหลังใหญ่ ความเงียบสงบและข้าวของที่ยังวางกองระเกะระระกะรอการจัดเข้าที่ทำให้บ้านหลังนี้ดูเคว้งคว้างไม่น้อย
ภรรยาและลูกๆ ของข้ายังเคลียร์เรื่องโรงเรียนและกิจการที่ต่างจังหวัดไม่ได้ จึงยังไม่ได้ย้ายตามมาสมทบในทันที ข้าจึงต้องมารับตำแหน่งใหม่และใช้ชีวิตอยู่ลำพังคนเดียวในบ้านหลังเบ้อเริ่มนี้ไปก่อน
ข้าถอนหายใจยาว พลางยกมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อเครื่องแบบตำรวจเม็ดบนออกเพื่อระบายความร้อน ร่างกายที่ผ่านการออกกำลังกายและดูแลตัวเองมาอย่างดี แม้จะเข้าสู่ช่วงวัยที่คนอื่นมองว่าเป็นลุงได้แล้ว แต่ข้ายังคงเต็มไปด้วยมัดกล้ามแน่นหนา ไหล่กว้างและหน้าอกล่ำสันที่ยังเปี่ยมไปด้วยพลังวังชา แม้ว่าเบื้องหน้าข้าจะเป็นนายตำรวจใหญ่ที่มีทั้งครอบครัว เมีย และลูกที่อบอุ่นตามกรอบของสังคม แต่ในมุมมืดที่ไม่มีใครล่วงรู้ ข้ามีรสนิยมและความลับทางเพศที่เก็บงำไว้มาตลอดชีวิตการรับราชการ
"เฮ้อ... อยู่คนเดียวแบบนี้ มันชักจะเหงาขึ้นมาซะแล้วสิไอ้ยอด"
ข้าพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางนึกย้อนไปถึงอดีต สมัยที่ยังเป็นนายตำรวจหนุ่มนายร้อยหน้าใหม่ หรือแม้กระทั่งช่วงที่ต้องไปปฏิบัติภารกิจต่างจังหวัดนานๆ ความต้องการทางเพศที่ลึกซึ้งและไม่เคยรู้จักคำว่าพออิ่ม มักจะผลักดันให้ข้าแอบหาทางระบายกับผู้ชายรูปร่างกำยำหรือลูกน้องคนสนิทอยู่ลับๆ โดยไม่ให้ใครระแคะระคาย
สำหรับข้า.. การได้ใกล้ชิดกับผู้ชายด้วยกันที่มีความแน่นหนาและแข็งแกร่ง มันให้ความรู้สึกเร้าใจและเติมเต็มส่วนที่ขาดหายจากชีวิตครอบครัวปกติ โดยเฉพาะตอนที่ข้ากระหน่ำควยเข้าไปในตัวของอีกฝ่าย ข้าไม่เคยปฏิเสธเลยว่าตัวเองโหยหาความสัมพันธ์ลับๆ แบบนี้ขนาดไหน ยิ่งอายุมากขึ้น ความกระหายมันไม่ได้ลดลงเลย มีแต่จะทวีความรุนแรงขึ้นทุกครั้งที่เกิดอารมณ์เปลี่ยว
เสียงเคาะประตูกระจกหน้าบ้านดังขึ้น ข้าดึงสติกลับมาจากห้วงความคิด ปรับสีหน้าให้กลับมาเคร่งขรึมและสุขุมตามวิสัยของนายตำรวจใหญ่ผู้บังคับบัญชา ก่อนจะก้าวเดินไปเปิดประตู
"รายงานตัวครับท่านรอง"
เสียงทุ้มต่ำและหนักแน่นดังขึ้น ร่างของลูกน้องตำรวจในสังกัดทั้งสามคนยืนทำความเคารพอยู่ตรงหน้า ประกอบด้วย ‘พงษ์’ ลูกน้องวัยยี่สิบกว่าๆ รูปร่างกำยำล่ำสัน ผิวเข้มสไตล์หนุ่มอีสานแท้ๆ กล้ามเนื้อแน่นตึง ทำงานคล่องแคล่ว ร่วมด้วย ‘โต้ง’ และ ‘ซัน’ … สำหรับไอ้โต้งคงไม่ต้องบอกนะว่า อนาคตมันจะมาเป็นลูกเขยตัวดีของข้า
"อ้าว… พวกเอ็งมากันพอดีเลย เข้ามาก่อนสิ ของในห้องโถงยังไม่ได้จัดอีกเยอะเลยวะ" ข้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำตามแบบฉบับ พร้อมกับผายมือให้ทั้งหมดก้าวเข้ามาในบ้าน
"ครับผม… พอดีพวกผมเคลียร์งานที่โรงพักเสร็จเร็ว นายเลยมาดูว่าท่านรองขาดเหลืออะไรไหมครับ ให้ผมช่วยยกอะไรบอกได้เลยนะท่านรอง"
พงษ์เป็นตัวแทนเอ่ยขึ้น กลิ่นกายปะปนกับเหงื่อจางๆ จากการเดินทางลอยเข้าแตะจมูกข้าทันที แม้ข้าจะเพิ่งย้ายมาไม่นาน แต่ดูเหมือนไอ้หมอนี่จะพยายามทำตัวตีสนิทกับข้าบ่อยๆ พาเพื่อนมาช่วยงานและอยู่ดึกดื่นเคลียร์คดีด้วยกัน ข้าเองก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก เพราะลูกน้องดีเราก็ทำดีด้วยเป็นเรื่องปกติ เพราะตอนนั้นมีสาวเล็กสาวใหญ่เข้ามาติดพันมากมาย
แต่ทว่า ในจังหวะที่กำลังจะเริ่มลงมือช่วยกันจัดของนั้น เสียงวิทยุสื่อสารสีดำที่เหน็บอยู่ที่เอวของโต้งก็ดังแทรกขึ้นมาเสียก่อน
ซ่า... ศูนย์ควบคุมเรียกหมวด... เกิดเหตุด่วนวัยรุ่นทะเลาะวิวาทและใช้อาวุธมีดที่ตลาดสดใกล้ค่าย กำลังสายตรวจไม่พอ ให้โต้งและซันรุดไปตรวจสอบที่เกิดเหตุโดยด่วน... เปลี่ยน
โต้งกับซันหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที หันมามองหน้าข้าด้วยความเกรงใจ
"ท่านรองครับ พอดีที่ตลาดสดมีเหตุฉุกเฉิน ผมกับไอ้ซันต้องรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้เลยครับ" "อืม... ไปเถอะ รีบไปจัดการให้เรียบร้อย ระวังตัวกันด้วย"
ข้าพยักหน้าอนุญาตตามหน้าที่ผู้บังคับบัญชา ก่อนที่โต้งและซันจะรีบวิ่งกรูออกไปขึ้นรถสายตรวจอย่างเร่งรีบ ภายในบ้านพักจึงเหลือเพียงแค่ข้ากับพงษ์สองคนเท่านั้น
"ดีเหมือนกัน... ในเมื่อเหลือกันแค่สองคน งั้นเอ็งช่วยยกไอ้ลังหนังสือตรงนั้นไปไว้ในห้องทำงานให้หน่อยสิ พงษ์" ข้าเอ่ยบอกพร้อมกับเดินนำเข้าไปหยิบจับสิ่งของอื่นๆ เพื่อช่วยกันจัดบ้าน
"ได้เลยครับท่านรอง เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ"
พงษ์พยักหน้ารับด้วยความกระตือรือร้นและเป็นกันเอง ก่อนจะก้มตัวลงยกกล่องลังกระดาษใบใหญ่ขึ้นมาถือไว้ด้วยความคล่องแคล่ว แล้วเดินตามเข้าไปในห้องทำงานเพื่อจัดเก็บให้เข้าที่เข้าทางตามที่ได้รับมอบหมาย
แต่อากาศภายในบ้านที่อบอ้าวและไม่มีเครื่องปรับอากาศประกอบกับความเหนื่อยล้าจากการยกของหนัก ทำให้ความร้อนแผ่ซ่านจนแทบจะทนไม่ไหว ข้าจึงตัดสินใจเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องนอนส่วนตัวเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าให้สบายตัวขึ้น
"เดี๋ยวข้ามานะพงษ์ ขอเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บ ร้อนชิบหายเลยวะบ้านนี้""ครับท่านรอง ตามสบายเลยครับ เดี๋ยวผมจัดการตรงนี้ต่อเอง" พงษ์เอ่ยไล่หลัง
ผ่านไปสักครู่
ข้าก็เดินกลับออกมาจากห้องนอนหลังจากเปลี่ยนมาสวมเสื้อกล้ามสีขาวบางและกางเกงขาสั้นสบายๆ เพื่อคลายความร้อนจากอากาศอบอ้าวในบ้านพัก ทันทีที่ก้าวพ้นขอบประตู สายตาก็ปะทะเข้ากับร่างของพงษ์ที่ยังยืนถือกล่องกระดาษค้างไว้ ข้าสังเกตเห็นสายตาของลูกน้องหนุ่มที่แอบมองสำรวจเรือนร่างของข้าตั้งแต่ช่วงแผงอกลงมาจนถึงเป้ากางเกงที่ตุงเด่นชัดขึ้นมาตามธรรมชาติของร่างกาย
เอือกกก
ไอ้หมอนี่กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ใบหน้าคมเข้มแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัดจนข้าอดนึกสงสัยในใจไม่ได้ว่า ไอ้หมอนี่อาจจะเป็นพวกเดียวกันหรือมีรสนิยมรักร่วมเพศซ่อนอยู่แน่ๆ นานๆ ทีเจอคนมีอาการแบบนี้ แถมยังเป็นลูกน้องในสังกัด การลองแกล้งยั่วเย้าเล่นๆ ดูบ้างก็คงไม่เสียหายอะไร ข้าเลยนึกสนุกอยากลองหยอกมันดูสักตั้ง
ข้ายกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก เดินสาวเท้าเข้าไปใกล้ลูกน้องหนุ่มช้าๆ ทิ้งระยะห่างให้แคบลงเรื่อยๆ จนแทบจะประชิดตัว
"มองอะไรวะพงษ์... หน้าขามีอะไรติดอยู่รึไง ถึงได้จ้องตาไม่กะพริบแบบนั้น?"
ข้าแกล้งเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเจือความขี้เล่นนิดๆ แกล้งส่งสายตาท้าทายและยั่วยวนกลับไปเพื่อดูปฏิกิริยา พงษ์มันสะดุ้งโหยงทันทีเมื่อรู้ว่าถูกจับได้ รีบเบนสายตาหนีแก้ตัวเสียงสั่น
"เปล่าครับท่านรอง... ไม่มีอะไรครับ ผมแค่มอง... เอ่อ มองว่าอากาศมันร้อนมากเลยนะครับเนี่ย แดดแรงชิบหายเลยวันนี้"
มันพยายามก้าวถอยหลังเพื่อรักษาระยะห่าง แต่ข้าก็ยังแกล้งขยับตามไปก้าวหนึ่งจนแผ่นหลังของพงษ์เกือบชนติดกับผนังห้อง กลิ่นกายชายชาตรีที่เจือด้วยเหงื่อจางๆ ลอยเข้าจมูกยิ่งทำให้บรรยากาศน่าสนุกขึ้นไปอีก
"ร้อนเหรอ... ถึงได้หน้าแดงและหายใจหอบขนาดนั้นวะพงษ์"
ข้าโน้มหน้าเข้าไปกระซิบเบาๆ ข้างหูมันแบบทีเล่นทีจริง มองดูไอ้เด็กหนุ่มที่ยืนตัวแข็งทื่อ ลมหายใจหอบถี่ด้วยความประหม่าปนตื่นเต้น ข้าแอบหัวเราะในลำคอเบาๆ กับท่าทีเลิกลั่กของมันที่ดูท่าทางจะไปไม่เป็นเอาเสียเลย
‘ไอ้หมอนี่ ตลกดีวะ’
หลังจากนั้นเราสองคนช่วยกันขยับยกตู้ไม้ใบเล็กเข้ามุมห้องนอน พงษ์ที่กำลังเร่งรีบก้มตัวลงผิดจังหวะ ทำให้มือหนาและกว้างของลูกน้องหนุ่มปัดพลาดเข้ามาคว้าหมับเข้าที่เป้ากางเกงขาสั้นของข้าเข้าเต็มแรงอย่างจัง ท่อนควยที่ตื่นตัวพองขยายอยู่ภายใต้เนื้อผ้ากระแทกโดนฝ่ามือของพงษ์เข้าเต็มๆ ความร้อนระอุส่งผ่านฝ่ามือจนเจ้าตัวสะดุ้งสุดตัว
พงษ์ชักมือกลับแทบจะไม่ทัน ใบหน้าคมเข้มแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจและทำอะไรไม่ถูก
"อุ๊ย ขอโทษครับท่านรอง ผม... ผมไม่ได้ตั้งใจ..."
พงษ์ละล่ำละลักละลานแก้ตัวเสียงสั่นด้วยความเขินอาย ข้าไม่ได้เอ่ยปากดุว่าหรือแสดงท่าทีโกรธเคืองอะไรออกไปแม้แต่น้อย ทำเพียงแค่ส่งยิ้มมุมปากให้อย่างใจดีแล้วเอ่ยปัดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"ไม่เป็นไรหรอก อุบัติเหตุน่ะ... รีบยกต่อเถอะ จะได้เสร็จไวๆ" พูดจบข้าก็หันไปจัดการงานของตัวเองต่อ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ทว่า... หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไป พงษ์กลับมีท่าทีแปลกไปอย่างเห็นได้ชัด แม้ปากจะบอกว่าไม่มีอะไร แต่ในหลายจังหวะที่ต้องขยับตัวเข้าใกล้กัน พงษ์มักจะมีอาการเก้ๆ กังๆ และดูเหมือนจะจงใจขยับมือหรือเอี้ยวตัวมาเฉี่ยวโดนเป้ากางเกงของข้าอยู่บ่อยครั้ง จนข้าเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ และรู้ทันทีว่าไอ้ลูกน้องหนุ่มคนนี้มันเริ่มมีท่าทางทะแม่งๆ และแอบมีความคิดอกุศลวนเวียนอยู่ในหัว
เมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มออกลายและมีความต้องการแอบแฝง ข้าก็เลยนึกสนุกอยากจะแกล้งหยั่งเชิงดูบ้าง ในจังหวะที่ต้องหยุดพักจัดข้าวของ ข้าแกล้งทำทีเป็นเหนื่อยล้าแล้วหย่อนตัวลงนั่งพับเพียบลงบนโซฟาตัวยาว ทอดกายพิงพนักด้วยท่าทางสบายๆ พร้อมกับแกล้งแยกเรียวขาออกกว้างเล็กน้อยอย่างจงใจ เผยให้เห็นสัดส่วนและเป้ากางเกงขาสั้นที่ตุงเด่นชัดขึ้นมาภายใต้เนื้อผ้าบางอย่างปิดไม่มิด
และก็เป็นไปตามคาด... พงษ์ที่กำลังก้มๆ เงยๆ จัดของอยู่แถวนั้น เผลอเหลือบสายตามาเห็นท่าทางนั่งถ่างขาของข้าเข้าเต็มตา ลูกน้องหนุ่มถึงกับชะงักค้างยืนนิ่งสนิท กลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อกใหญ่ แววตาฉ่ำเยิ้มด้วยความกำหนัดที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้จนมิดชิด ข้าเห็นเลยแกล้งแซวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่า สายตาดุดันมองจ้องตรงไปที่ใบหน้าของอีกฝ่ายที่เริ่มแดงก่ำซ่านขึ้นมาอีกรอบ
"เป็นอะไรอีกวะ... ยืนค้างซะนานเชียว เหนื่อยแล้วรึไง" "เปล่าครับท่านรอง... ผมแค่มองว่าตรงนี้มันเกะกะ เดี๋ยวผมเคลียร์ต่อให้เสร็จเลยครับ"
พงษ์รีบแก้ตัวเสียงสั่น พยายามก้มหน้าก้มตาทำงานต่อด้วยความกระวนกระวายใจและร้อนรน ไอ้นี่ยิ่งแกล้งมันยิ่งล่ก เผยอะไรออกมาเรื่อยๆ จากตอนแรกไม่คิดอะไร ตอนนี้เริ่มคิดละ ยิ่งเงี่ยนๆ อยู่ด้วยช่วงนี้
จนกระทั่งมาถึงจังหวะที่ต้องช่วยกันยกตู้ไม้ใบเล็กเข้ามุมห้องอีกรอบ พงษ์ต้องขยับเข้ามาประชิดตัวข้าเพื่อรับน้ำหนักของตู้ และในจังหวะที่ก้มตัวลงนั้นเอง ร่างหนากลับขยับเข้าใกล้จนสะโพกของพงษ์แนบชิดและเบียดเข้ากับเป้ากางเกงของข้าพอดี แทนที่จะรีบผละถอยหลังออกไปตามปกติ พงษ์กลับแกล้งทำเป็นทรงตัวไม่ค่อยดี ขยับบดเบียดสะโพกถูไถไปกับท่อนควยของข้าซ้ำๆ และไม่ยอมเอาออกอยู่นานสองนาน จนความร้อนระอุแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้ากระตุ้นอารมณ์ดิบในตัวข้าให้พุ่งกระฉูดขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
อดทนมานานพอแล้ว ในเมื่อกล้าเล่นลูกไม้แบบนี้ ก็ต้องเจอดีสักหน่อย
ข้าหรี่ตามองพงษ์ที่ยังคงแกล้งทำเป็นขยับตัวติดอยู่ตรงนั้น มือแกร่งที่ไม่ยอมรอช้า เอื้อมควับคว้าหมับเข้าที่ท้ายทอยของลูกน้องหนุ่มทันที แล้วออกแรงกระชากเข้ามาประชิดตัว บังคับให้พงษ์ต้องเงยหน้าขึ้นมารับจูบอันดุเดือดของข้าอย่างไม่ทันตั้งตัว
หมับ อื้อ...
ริมฝีปากหนาประกบเข้าหากันอย่างรุนแรง ข้าบดขยี้ริมฝีปากของพงษ์ด้วยความหมั่นเขี้ยวและอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ เสียงครางอื้ออี้ในลำคอของพงษ์ดังเล็ดลอดออกมาด้วยความตกใจปนความเคลิบเคลิ้ม ร่างกายที่เคยแข็งเกร็งเริ่มอ่อนยวบลงทันทีเมื่อเจอจูบที่ทั้งดุดันและทรงพลัง
ข้าถอนจูบออกมาช้าๆ ปล่อยให้น้ำใสยืดเป็นสายเชื่อมระหว่างเรา พงษ์ยืนหอบหายใจโยนตัวโยน หน้าอกกระพือขึ้นลงอย่างรุนแรง ใบหน้าแดงก่ำราวกับคนเป็นไข้ ดวงตาฉ่ำเยิ้มมองหน้าข้าด้วยความตื่นตระหนกและหวาดหวั่นปนความเสียวซ่าน
"แน่มากนะ... กล้าเอาสะโพกมาถูไถควยข้าเหรอ หืม?... ในเมื่ออยากลองดีนัก งั้นก็ถอดเสื้อผ้าออกซะ"
ข้าเอ่ยกระซิบเสียงต่ำชิดริมฝีปากของลูกน้องหนุ่ม แววตาดุดันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นระริก พงษ์อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหม่า ร่างกายล่ำสันยืนเกร็งทำอะไรไม่ถูกเมื่อถูกสายตาดุดันและบรรยากาศชวนวาบหวิวบีบเค้นจนแทบหายใจไม่ออก
"ทะ... ท่านรอง... จะให้ผม...""ทำตามที่ข้าสั่ง... ถอดออกให้หมด แล้วคุกเข่าลงตรงนี้"
ข้าเอ่ยเสียงเข้มเด็ดขาด ใช้น้ำเสียงของผู้บังคับบัญชาที่เปี่ยมด้วยอำนาจสั่งการ ท่ามกลางความเงียบงันและความกดดันที่เต็มไปด้วยไฟราคะที่พุ่งพล่านขึ้นเรื่อยๆ จนแทบควบคุมไม่ไหว
พงษ์สะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ ใบหน้าคมเข้มแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยแต่ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากขัดขืน สองมือสั่นระริกยกขึ้นปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างและกล้ามเนื้อหน้าท้องแน่นตึง ก่อนจะรูดซิปปลดกางเกงสแลคและกางเกงชั้นในลงมากองที่ข้อเท้า
ในจังหวะที่พงษ์คุกเข่าลงตรงหน้า ข้าก็จัดการปลดกางเกงขาสั้นสีดำของตัวเองออก เผยให้เห็นท่อนควยยักษ์ที่ข้าแสนภูมิใจ ที่ผงาดง้ำและปูดโปนไปด้วยเส้นเลือด ปล่อยให้มันดีดตัวผึงออกมาเผชิญกับอากาศร้อนระอุในห้องทันที พงษ์ที่นั่งคุกเข่าอยู่ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ดวงตาคมเข้มจ้องมองท่อนลำอันใหญ่โตตรงหน้าด้วยความหวาดหวั่นปนความกระหายใคร่รู้ที่ปิดไม่มิด
พงษ์เงยหน้าขึ้นสบตาข้า ชายหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่นด้วยความประหม่า ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าสั่นเครือ
"ท่านรองครับ... ให้ผม... ให้ผมช่วยอมให้ก่อนนะครับ...""เอาสิ... ถ้าเอ็งมั่นใจว่าทำได้ดี ก็ลองดูว่าปากเอ็งจะรับไหวไหม"
ข้าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองไอ้ลูกน้องหนุ่มที่ทำตัวกล้าได้กล้าเสียในสถานการณ์คับขัน สิ้นเสียงอนุญาต พงษ์ไม่รอช้า มือหนาทั้งสองข้างเอื้อมขึ้นมาประคองโคนท่อนลำของข้าเอาไว้สัมผัสแรกที่ปลายนิ้วโดนผิวเนื้อร้อนจัดทำเอาพงษ์สะดุ้งเฮือก ก่อนที่เจ้าตัวจะอ้าปากกว้างแล้วครอบริมฝีปากลงมาที่ส่วนหัวบานใหญ่ที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำใสที่หลั่งออกมาล่วงหน้า
จ๊วบ... อื้มมม…
เสียงดูดดึงท่อนควยดังเคล้าคลอไปกับเสียงลมหายใจหอบกระชั้น พงษ์พยายามอ้าปากให้กว้างที่สุดเพื่อกลืนกินท่อนควยขนาด 8 นิ้วอันมหึมาเข้าไปในโพรงปาก แต่ด้วยความใหญ่โตและยาวเกินมาตรฐาน ทำให้เจ้าตัวต้องน้ำตาซึมเพราะความจุกในช่วงแรก ลำคอหนาขยับขึ้นลงตามจังหวะที่พยายามรูดรั้งใบหน้าเข้าหาท่อนลำอย่างสุดความสามารถ ลิ้นร้อนตวัดเลียวนเวียนอยู่รอบส่วนหัวบานและร่องหยักอย่างรู้ใจ สลับกับการดูดเน้นๆ จนเกิดเสียงเฉอะแฉะของน้ำลายที่ไหลย้อยเลอะมุมปากและโคนควยเปียกชุ่มไปหมด
"อื้อมมมม... ดีมากพงษ์... อมเข้าไปให้ลึกอีกซิ... อ๊า... แบบนั้นแหละ..."
ข้าครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่าน มือแกร่งข้างหนึ่งอดใจไม่ไหวต้องเอื้อมไปจิกกลุ่มผมสั้นเกรียนของลูกน้องหนุ่มเอาไว้ แล้วออกแรงกดสะโพกส่ายสวนเข้าหาโพรงปากอุ่นร้อนของพงษ์เป็นจังหวะเน้นๆ
อ๊อก... แค่ก... อื้อ...
พงษ์สำลักเล็กน้อยเมื่อท่อนควยใหญ่กระแทกลึกเข้าไปชนเพดานคอหอย แต่ด้วยสัญชาตญาณและความเสียวที่แล่นพล่านทำให้เจ้าตัวรีบปรับจังหวะ ห่อลิ้นแล้วรูดขึ้นรูดลงอย่างเอาใจ มันขยับศีรษะเข้าออกรัวๆ จนน้ำหูน้ำตาไหลซึมด้วยความจุกเสียด แต่ก็ยอมกลืนกินความเป็นชายของท่านรองเข้าไปจนสุดโคนอย่างไร้ข้อกังขา
ข้ายืนยืนหยัดรับความเสียวซ่านจากการอมควยของลูกน้องหนุ่มอยู่ครู่ใหญ่ ข้าเงี่ยนมากจนจะแตกออกมาให้ได้ ข้าจึงถอนท่อนลำออกจากปากของพงษ์ช้าๆ เกิดเสียงดังลั่นห้อง น้ำใสและน้ำลายยืดเป็นทางยาวเชื่อมติดกันระหว่างริมฝีปากของพงษ์กับส่วนหัวบานใหญ่
พงษ์หอบหายใจโยนตัว หน้าแดงก่ำริมฝีปากบวมเจ่อและชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำกาม ดวงตาฉ่ำเยิ้มมองเงยขึ้นมาสบตาข้าด้วยความเว้าวอน
"พอแค่นี้ก่อน... ลุกขึ้น ไปหันหลังแล้วก้มลงที่เตียงซ่ะพงษ์"
ข้าออกคำสั่งเสียงพร่ากระเส่า แววตาดุดันจ้องมองเรือนร่างล่ำสันที่เต็มไปด้วยเหงื่อไคล พงษ์พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย รีบคลานเข่าเข้าไปที่เตียงนอนแขกทันที เจ้าตัวทิ้งน้ำหนักตัวลงในท่าคุกเข่าชันสะโพกขึ้นสูง แอ่นก้นงอนงามและแยกเรียวขาออกกว้าง เปิดทางช่องทางรักด้านหลังให้พร้อมรับการรุกรานอย่างเต็มที่ ผิวเนื้อสีเข้มชุ่มเหงื่อสะท้อนกับแสงไฟในห้อง ยิ่งดูเย้ายวนและน่าขยี้จนข้าแทบอดใจรอไม่ไหว
ข้าสาวเท้าก้าวเข้าไปประชิดตัวร่างที่ก้มรออยู่ด้านหน้าทันที มือแกร่งเอื้อมไปบีบเค้นสะโพกแน่นๆ ทั้งสองข้างแรงๆ จนเนื้อขึ้นรอยมือ ก่อนจะใช้มืออีกข้างชโลมน้ำหล่อลื่นชโลมท่อนควยใหญ่โตที่ตอนนี้แข็งขึงและปูดโปนจนน่ากลัว แล้วจ่อส่วนหัวบานเข้าที่ปากทางสีเข้มที่ขมิบตอดรัดรออยู่แล้ว
"เตรียมตัวให้ดี... คราวนี้แหละ ข้าจะกระแทกให้ลืมทางกลับบ้านเลย"
ส่วบบบบบ
ข้าออกแรงดันสะโพกกระแทกสวนเข้าทีเดียวมิดด้ามรวดเดียวจบอย่างไร้ความปรานี ท่อนควยใหญ่โตทะลวงผ่านกล้ามเนื้อหูรูดที่บีบรัดแน่นเข้าไปจนสุดลำคอหอยภายใน พงษ์สะดุ้งสุดตัวและแผดเสียงร้องลั่นห้องด้วยความจุกเสียดปนเสียวซ่าน
"อ๊ากกก... ท่านรองครับ... อ๊า... ใหญ่เกินไปแล้ว... จุก... อื้อ..."
พงษ์จิกนิ้วลงบนฟูกที่นอนแน่นจนยับยู่ยี่ ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งแถบเมื่อความคับแน่นแผ่ซ่านไปทั่วท้องน้อย ข้าคำรามลั่นด้วยความสะใจ เริ่มต้นขยับสะโพกถอนเข้าออกแล้วกระหน่ำซอยกระแทกใส่ไม่ยั้งทันที
"ตอดดีชิบหายเลยวะพงษ์ ตูดเอ็งนี่มันเกิดมาเพื่อรองรับควยข้าจริงๆ"
พับ พับ พับ
เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวสะท้อนก้องไปทั่วห้องนอนแขกที่ปิดทึบ ไอร้อนระอุของช่วงบ่ายเดือนเมษายนแทบไม่มีความหมายอะไรเลยเมื่อเทียบกับไฟราคะและความดิบเถื่อนที่กำลังแผดเผาร่างกายของเราทั้งสองคนให้อัดแน่นไปด้วยแรงอารมณ์อันดุเดือด
"อ๊า... ท่านรอง... อื้อ... แรงเกินไปแล้ว... จุก... จะตายอยู่แล้วครับ... โอ๊ย..."
พงษ์หวีดร้องครางลั่นด้วยความเสียวซ่านจนเสียงแหบแห้ง สองมือจิกแน่นลงบนฟูกที่นอนจนยับยู่ยี่ ร่างกายล่ำสันผิวเข้มสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกอันรุนแรงที่ถล่มเข้ามาไม่ยั้งราวกับพายุซัดสาด
"ปากบอกว่าจุก... แต่ตูดเอ็งนี่ตอดรัดควยข้าแน่นหยั่งกับคีมเหล็กขนาดนี้ หมายความว่ายังไงวะพงษ์ อยากโดนกระแทกแรงๆ แบบนี้ใช่มั้ย หืม"
ข้าคำรามเสียงต่ำอย่างดุดันและสะใจ มือแกร่งทั้งสองข้างเอื้อมลงไปบีบเค้นสะโพกกลมกลึงของลูกน้องหนุ่มแรงๆ จนเนื้อบุ๋มลงไปตามรอยนิ้วและขึ้นรอยแดงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะกระชากยกสะโพกของพงษ์ให้ลอยขึ้นสูงรับแรงกระแทก แล้วกระแทกสวนลำเอ็นเข้าไปมิดด้ามอย่างเต็มแรงในทีเดียวแบบไม่ยั้งไมตรี
ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ
"อ๊ายยย... ท่านรอง... ซี๊ดดด... เสียว... ไม่ไหวแล้วครับ... อื้อออ... ควยท่านรองใหญ่ชิบหาย... ลึกถึงมดลูกเลย..."
พงษ์แผดเสียงร้องลั่นด้วยความเสียวสะท้านที่พุ่งทะยานขึ้นไปแตะขีดสุดจนสมองขาวโพลน รูด้านหลังบีบรัดถี่รัวเข้ากับท่อนควยใหญ่โตจนข้ารู้สึกได้ถึงแรงตอดรัดเป็นระลอกๆ ความคับแน่นและความอุ่นร้อนที่แผ่ซ่านอยู่ข้างในยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบในตัวข้าให้พุ่งพ่านถึงขีดสุด ข้าอยากจะกระหน่ำให้สาสมกับความดื้อรั้นและท่าทีที่มายั่วเย้าตั้งแต่แรก
"ซี๊ดดดดดด… อื้อ… แม่งเอ้ย แน่นฉิบหาย… ข้าจะแตกแล้ว"
ข้าคำรามลั่นห้องด้วยความสะใจ เสียงทุ้มต่ำหลุดลอดออกมาด้วยความเสียวจนจะแตก เร่งจังหวะสะโพกซอยถี่รัวและรุนแรงขึ้นอีกหลายเท่าตัวจนแทบมองไม่เห็นมือ ท่อนควยแปดนิ้วอัดกระแทกเข้าใส่จุดกระสันครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างบ้าคลั่งไม่มีผ่อนแรง เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดดังระคนกับเสียงครางต่ำๆ ของพงษ์ที่ดังคลอเคลียขาดห้วง ร่างกายทั้งสองร่างโถมเข้าหากันด้วยแรงตัณหาอันดุเดือด
"อ๊า... ซี๊ดดด... ดีชิบหาย... ตอดรัดดีเหลือเกินพงษ์... ข้าจะแตกแล้ว... อู๊ย... สัสเอ้ย"
และในวินาทีต่อมา ความอั้นที่สะสมมานานก็ระเบิดออกพร้อมๆ กันอย่างสาสม ร่างกายของเราทั้งคู่กระตุกเกร็งสุดขีด ข้ากระหน่ำสะโพกอัดเข้าไปเน้นๆ อีกสามสี่ครั้งติดกันเป็นชุดสุดท้ายพร้อมกับเสียงครางกระเส่าลั่นห้อง ก่อนจะปล่อยให้น้ำกามอุ่นร้อนปริมาณมหาศาลพรั่งพรูฉีดพ่นทะลักเข้าไปในช่องทางรักของพงษ์จนล้นทะลักไหลย้อนออกมาตามง่ามขา
“โอ้ววววว… แตกแล้ว…. อ๊าซซซซซ”“ท่านรองครับ… ผมก็…. อื้อออออออออออ”
ในขณะเดียวกัน พงษ์ก็ปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาเลอะหน้าท้องและฟูกที่นอนจนเปียกชุ่มไปหมด ร่างกายทั้งสองร่างทิ้งตัวลงแนบสนิทกับเตียงนอน หอบหายใจโยนตัวด้วยความเหนื่อยอ่อนและสุขสมอย่างหาที่สุดมิได้
เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่มีใครรู้ เสียงลมหายใจเริ่มกลับมาสม่ำเสมอขึ้น ข้าค่อยๆ ถอนท่อนควยใหญ่ออกจากช่องทางรักของลูกน้องหนุ่มช้าๆ เกิดเสียงเฉอะแฉะเบาๆ พงษ์นอนคว่ำหน้าซบลงกับหมอน ร่างกายเปลือยเปล่ายังคงสั่นเทิ้มระทมรักและอ่อนระโหยโรยแรง
ข้ายันตัวลุกขึ้นยืน มองสำรวจเรือนร่างของลูกน้องหนุ่มที่นอนหมดสภาพอยู่บนเตียง ก่อนจะยกมือขึ้นแล้วตบลงไปที่สะโพกแน่นๆ ของพงษ์เข้าฉาดใหญ่จนเกิดเสียงดัง เพี๊ยะ สะท้อนก้องห้อง
"โอ๊ย... ท่านรอง..." พงษ์สะดุ้งสุดตัวด้วยความเจ็บปวดปนเสียวซ่าน หันกลับมามองด้วยความตกใจและใบหน้าแดงก่ำ
"เรื่องวันนี้... ให้มันจบอยู่แค่ภายในห้องนี้ ห้ามเอาไปแพร่งพรายให้ใครได้ยินเด็ดขาด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องลีลาหรือเรื่องอะไรทั้งสิ้น ไม่อย่างนั้นเอ็งรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับอนาคตและหน้าที่การงานของเอ็ง"
ข้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจและเยือกเย็น แววตาดุดันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มของลูกน้องหนุ่ม พงษ์รีบพยักหน้ารัวๆ ด้วยความหวาดหวั่นปนความสำนึกและจดจำสัมผัสอันดุเดือด
"คะ... ครับท่านรอง ผมเข้าใจดีครับ... ผมจะเก็บเป็นความลับ จะไม่ปริปากบอกใครเด็ดขาด...""ดีมาก... ลุกขึ้นไปล้างเนื้อล้างตัวแล้วรีบแต่งตัวซะ ก่อนที่คนอื่นจะสงสัยเอาได้"
ข้าสั่งเรียบๆ ด้วยท่าทีเฉียบขาด ก่อนจะหยิบกางเกงของตัวเองขึ้นมาสวมใส่แล้วเดินออกไปรอข้างนอก ปล่อยให้พงษ์จัดการตัวเองท่ามกลางสภาพร่างกายที่ระทมรักและไม่มีวันลืมลีลาของข้าไปได้ชั่วชีวิต
แต่นั่นไม่ใช่จุดสิ้นสุด... มันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ลับๆ
หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา เมื่อยามที่ฟ้ามืดค่ำหรือยามที่ภารกิจราชการเปิดช่องว่าง ท่านรองก็มักจะเรียกหาพงษ์เข้ามา ‘รายงานตัว’ ในห้องพักส่วนตัวอยู่เป็นประจำ ทุกครั้งคือบทเรียนความดุเดือดที่พงษ์ไม่เคยปฏิเสธและมีแต่จะยิ่งโหยหา ร่างกายล่ำสันผิวเข้มถูกใช้งานอย่างไร้ความปรานี ยอมจำนนต่อท่อนควยใหญ่โตและลีลาที่กระแทกกระทั้นให้อย่างสาสมใจอยู่เรื่อยมา
กระทั่งวันเวลาล่วงเลย จนกระทั่งวันที่ภรรยาและลูกๆ ของข้า ย้ายเข้ามาพักอาศัยอยู่ร่วมชายคาเดียวกันอย่างเป็นทางการ สถานการณ์จึงเริ่มเปลี่ยนไป ท่านรองจำต้องตีสีหน้าเคร่งขรึมและรักษาระยะห่างต่อหน้าครอบครัวและผู้คนในกองบัญชาการ เพื่อไม่ให้ใครจับพิรุธความสัมพันธ์ใต้โต๊ะนี้ได้
แต่คนมันเคยแซบและติดใจในรสชาติความเถื่อน มีหรือจะตัดขาดกันได้ง่ายๆ ในเมื่อเวลาที่บ้านพักไม่เอื้ออำนวย ทั้งคู่จึงต้องแอบลักลอบไปซั่มกันตามมุมลับนอกบ้าน หรืออาศัยจังหวะยามวิกาลหลบเร้นไปเสพสมความเสียวซ่านกันอยู่เรื่อยๆ ไม่เว้นแม้แต่ยามที่ต้องเดินทางไปราชการหรือเข้าคอร์สอบรมสัมมนาต่างจังหวัด ที่มักจะกลายเป็นทริปชวนเสียวไส้เพราะความลับไม่มีในโลก
และเรื่องราวมันกำลังจะทวีความมันส์และความเร่าร้อนขึ้นไปอีกขั้น เมื่อทริปอบรมต่างจังหวัดครั้งหน้ากำลังจะมาถึง... เตรียมตัวพบกับความฉาวโฉ่ครั้งใหม่ เมื่อระดับผู้กำกับรูปหล่อมาดเข้ม จะกระโจนมาร่วมวง
‘รุมเย็ด’ ลูกน้องหนุ่มคนนี้ไปด้วยกันแบบนัวเนียถึงพริกถึงขิง
....
โปรดติดตามตอนต่อไปอยากอ่านตอนอื่น/เรื่องอื่นเพิ่มเติม จิ้ม --> สารบัญงานเขียน ของ DJpark
น้ำท่วม ไม่มีอะไรทำ มันเครียดอะ
เลยลงไปเลย สต๊อกที่เก็บไว้ อ่านจุใจไปเลยครับ
สนุกมากครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณครับ เสียวมาก รอตามอย่างจดจ่อ ขอบคุณนะครับ รอตอน ทรีซั่มว่าจะสนุกแค่ไหน เสียวครับ น่าติดตาม พงษ์จะโดนรุมเหรอ{:5_120:} {:5_119:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ GuN009 ตอบกลับเมื่อ 2026-9-26 21:41
เสียวมาก รอตามอย่างจดจ่อ ขอบคุณนะครับ รอตอน ทรีซั่มว่าจะสนุกแค่ไหน
คิดอยู่ว่าจะไปให้สุดยังไง กว่าจะพ้นช่วงนี้น้ำคงหมดตัว ...เสียวมากครับ... พ่อยอดเด็ดมากครับ ชอบมากๆ เสววว ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ เครียดเหมือนครับน้ำท่วม กทม รอบนี้ออกไปไหนไม่ได้ ดีต่อใจมากครับ สุดยอดไปเลยครับ