เกิดตัณหาจากดงกล้วย ตอนที่ 2
แม้หัวใจของผมจะเต้นตึกตักจนแทบจะทะลุออกมานอกอก และสัมผัสได้ถึงความขึงขังที่ดันเบียดอยู่ตรงท่อนแขนอย่างชัดเจน แต่ผมก็รีบดึงสายตากลับมามองต่ำ ทำทีเป็นสำรวจทรงผมตัวเองในกระจกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ เกร็งหน้าท้องเพื่อซ่อนปฏิกิริยาของตัวเองที่อยู่ใต้ผ้าคลุมตัดผมไว้สุดชีวิตและที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือ พี่เผ่าก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยสักนิด
แกเพียงแค่ขยับตัวถอยออกไปครึ่งก้าว เดินไปหยิบแป้งพองและแปรงปัดเศษผมมาปัดตามซอกคอและใบหูของผมอย่างเบามือ น้ำเสียงและท่าทางของแกยังคงเรียบเฉย นุ่มนวล และจริงใจตามประสาคนซื่อๆ ไม่มีแววตาคุกคาม หรือสัญญาณคุกรุ่นของตัณหาใดๆ อย่างที่ผมแอบคิดไปเองเลยแม้แต่น้อย
"เสร็จแล้วหมอ... ลองดูสิ พอใช้ได้ไหม?" แกถือกระจกบานเล็กมายืนส่องด้านหลังให้ผมดูด้วยรอยยิ้มซื่อๆ ตามสไตล์ช่างตัดผมประจำหมู่บ้าน
"สวยครับพี่เผ่า... ขอบเนียบเลย" ผมพยายามปรับเสียงให้เป็นปกติที่สุด พลางรีบล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบแบงก์ห้าสิบส่งให้แก
"ยี่สิบบาทพอหมอ... วันหลังยาวอีกก็แวะมานะ" "พี่เผ่ารับไว้เถอะครับ คิดราคาปกตินั่นแหละพี่ เดี๋ยวผมใช้บริการยาวๆเลยครับ" แกรับเงินไปปั้นเป็นก้อนเล็กๆใส่กระเป๋ากางเกงบอล ก่อนจะเดินไปหยิบบุหรี่ม้วนขึ้นมาจุดสูบต่อหน้าตาเฉย แกยืนพ่นควันฉุนๆ พร้อมกับยกแก้วเหล้าขาวขึ้นกระดกเป๊กหนึ่งตามความเคยชิน โดยไม่ได้สนใจเลยว่ากางเกงบอลสีดำผ้าลื่นๆ ของแกจะแนบเนื้อจนเห็นเค้าโครงท่อนเนื้อใหญ่โตที่เริ่มค่อยๆ สงบลงไปตามธรรมชาติ
ผมจ่ายเงินเสร็จก็รีบขอตัวเดินกลับบ้านเช่าทันที พอเข้าบ้านได้ผมก็ต้องถอดกางเกงสแล็คออกแล้วทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาอย่างหมดแรง ลมหายใจยังคงหอบถี่...
การที่พี่เผ่าไม่ได้คิดอะไร และมองว่าการกระทบกระทั่งเมื่อครู่เป็นเพียง "เรื่องธรรมชาติของผู้ชาย" ที่ไม่ได้ตั้งใจ มันยิ่งทำให้ผมคลั่งไคล้แกหนักกว่าเดิม ความนิ่ง ซื่อ และไม่ระวังตัวของแกนี่แหละคือเสน่ห์ที่ดิบเถื่อนที่สุด
ในเมื่อแกไม่ได้คิดอะไร... และไม่ได้ระวังตัวกับผมเลยสักนิด มันก็แปลว่าประตูโอกาสของผมยังคงเปิดกว้างอยู่ และนับจากวันนี้ ผมจะต้องหาทางเข้าใกล้พี่เผ่าให้ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม เพื่อเปลี่ยนจากความตั้งใจข้างเดียวของผม... ให้กลายเป็นความจริงให้ได้ ผมลุกจากโซฟาขึ้นไปบนชั้น 2 ของบ้านเพื่อหยิบผ้าเช็ดตัวเตรียมจะอาบน้ำล้างเศษผมที่คันยุบยิบ ในขณะนั้นเองสายตาก็ไปเห็นเงาคนเดินเข้าดงกล้วยหลังบ้าน นั่นมันพี่เผ่านี่หน่า หรือแกจะมาฉี่เหมือนเคย เลยแอบดูอยู่เงียบๆ ครั้งนี้ก้านกล้วยเป็นใจมันเปิดกว้างพอที่จะเห็นตั้งแต่ช่วงหัวเข่าของคนตรงนั้นขึ้นถึงใบหน้า ผมเห็นตั้งแต่พี่เผ่าล้วงควยออกมาจากกางเกง ความคันระยิบระยับจากเศษผมตามซอกคอหายไปทันทีเมื่อสายตาผมจดจ้องไปยังช่องว่างระหว่างใบกล้วย แสงแดดยามบ่ายสีส้มอมแดงส่องกระทบแผ่นหลังหนากำยำของพี่เผ่าที่ยืนหันหน้ามาทางหลังบ้านผมพี่เผ่าในชุดกางเกงบอลสีดำตัวเดิม ดึงขอบกางเกงย้วยๆ ลงต่ำ แกล้วงท่อนเนื้อลำใหญ่ยาวที่ขึงขังออกมาจากกางเกง สายน้ำอุ่นๆ พุ่งลงสู่พื้นดินส่งเสียงกระทบใบไม้แห้งและกลิ่นดินฉุนๆ ลอยขึ้นมา
แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไป... หลังจากสายน้ำหยุดลง พี่เผ่ากลับไม่ได้เก็บท่อนเนื้อนั้นกลับเข้ากางเกงทันที
แกยืนนิ่งไปชั่วครู่ ลมหายใจเริ่มติดขัดและหอบหนักขึ้นเรื่อยๆ แผ่นหลังหนาขยับขึ้นลงตามแรงอารมณ์ที่คงสะสมมาจากคราบเหงื่อ ความร้อนของอากาศ หรือฤทธิ์เหล้าขาวที่เพิ่งกระดกไป มือสากกร้านที่เคยจับปัตตาเลี่ยนเปลี่ยนมาคว้าจับลำกายขนาดกำมืดของตัวเองไว้แน่น
"อ่าห์..." เสียงคำรามทุ้มต่ำหลุดออกมาจากลำคอของรุ่นใหญ่ ชายผู้ซื่อสัตย์และนิ่งสงบในตอนกลางวัน บัดนี้กลายเป็นชายหนุ่มใหญ่ที่เต็มไปด้วยตัณหาเร่าร้อนกลางดงกล้วย ร่างกายกำยำเกร็งแน่น เส้นเลือดตามท่อนแขนปูดเกร็งอย่างชัดเจนตามแรงอารมณ์ มือสากขยับสาวรูดท่อนเนื้อนั้นเข้าออกด้วยจังหวะหนักหน่วง ดิบเถื่อน และไม่ประดิดประดอย มืออีกข้างของแกยกยาสูบม้วนขึ้นจุดไฟ ควันบุหรี่สีเทาพุ่งออกจากปากสลับกับเสียงครางกระหึ่มในลำคอ
จังหวะการสาวรูดขยับเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกางเกงบอลสีดำที่กองอยู่ตรงสะโพกสะบัดไปตามแรงขยับ สัมผัสความดิบเถื่อน ไร้การเสแสร้ง และเต็มไปด้วยสัญชาตญาณ มันปลุกตัณหาในตัวผมจนร้อนผ่าวไปทั้งร่าง มือผมสั่นเทาขณะขยับเลื่อนลงไปบีบเฟ้นส่วนอ่อนไหวของตัวเองผ่านผ้าเช็ดตัวอย่างทนไม่ไหว
พี่เผ่าแหงนหน้าขึ้นมองยอดกล้วย ยาสูบในปากร่วงหล่นลงพื้นดินเมื่อแกสบถคำทุ้มหยาบออกมาด้วยความซ่านเสียว ร่างสูงใหญ่เกร็งกระตุกอย่างแรงก่อนที่สายธารความต้องการจะพุ่งทะลักออกมาเปรอะเปื้อนก้านกล้วยและโคนต้นด้านหน้าอย่างแรงและยาวนาน
แกยืนหอบหายใจระดิ่ง มือสากปาดคราบน้ำรักออกจากปลายท่อนเนื้อแล้วเช็ดลงกับกางเกงบอลอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะยัดความแก่นกาจกลับเข้ากางเกงย้วยๆ ตัวเดิม ดึงขอบกางเกงขึ้น แล้วเดินทอดถอนใจลับหายกลับเข้าบ้านไป... ปล่อยให้ผมนั่งหอบหายใจหมดแรงอยู่ข้างหน้าต่าง พร้อมกับรอยคราบและความลับหลังกอกล้วยที่ยิ่งตอกย้ำความคลั่งไคล้ในตัวแกให้ถอนตัวไม่ขึ้น ความเงี่ยนกระสันมันทะลักขึ้นมาจุกอยู่ที่อก ลำท่อนของผมชูชันเกร็งปวดจนปูดเป่งอยู่ในผ้าเช็ดตัว ภาพสายธารขาวขุ่นที่พุ่งฉีดใส่ก้านกล้วยสดๆ ร้อนๆ กับกลิ่นคาวตัณหาที่ลอยฟุ้งกลางอากาศ มันเหมือนยาปลุกเซ็กส์ชั้นดีที่ทำให้สติผมขาดสะบั้น
ผมจะปล่อยให้น้ำรักคาวๆ ถุงนั้นแห้งเหี่ยวซึมลงดินไปเปล่าๆ ไม่ได้เด็ดขาด... ลิ้นและปากของผมมันเรียกร้องอยากสัมผัสและกลืนกินรสชาติความกำหนัดของรุ่นใหญ่คนนี้ใจจะขาด! ผมรีบใส่กางเกงขาสั้นหลวมๆ ตัวเดียว สภาพหัวกระเซิง ลมหายใจยังคงหอบกระสับกระส่าย เดินแกมวิ่งลงมาจากชั้นสองของบ้านเช่า ตรงไปยังต้นมะนาวที่ปลูกแซมอยู่ติดกับกอกล้วยหลังบ้านพี่เผ่า ทำทีเป็นร้องเรียกเสียงพร่าแหบ "พี่เผ่าครับ... พี่เผ่า! พอดีผมจะทำต้มยำกิน แต่ขาดมะนาว ขอมะนาวสักสองสามลูกได้ไหมครับพี่?" พี่เผ่าที่เพิ่งเดินกลับเข้าในบ้านไปไม่กี่ก้าว เดินกลับออกมาตรงประตูหลังบ้าน แกยังคงอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบน สวมเพียงกางเกงบอลสีดำตัวย้วยที่ขอบยางยืดขดเป็นวง ผิวเนื้อกำยำชุ่มไปด้วยเหงื่อเปียกโชก ใบหน้ากร้านแดดดูผ่อนคลายและตาปรือๆ จากฤทธิ์เหล้าและความฟินที่เพิ่งแตกดับไป
"เออๆ เดินไปเก็บเอาเลยหมอ... ต้นหลังกอกล้วยนั่นแหละ ลูกดกๆ อยู่ข้างล่าง" พี่เผ่ากวักมือโบกเปะปะ ก่อนจะหยิบยาสูบม้วนใหม่ขึ้นมาจุดสูบ พิงหลังชนเสาเรือนมองดูผมเดินเข้าไป หัวใจผมเต้นระสับจนสะเทือนไปทั้งอก ทุกก้าวที่ก้าวเข้าใกล้กอกล้วย กลิ่นคาวเหงื่อ กลิ่นยาสูบ และ กลิ่นคาวน้ำรัก ของแกก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จนผมแทบจะเอามือปิดลำควยตัวเองไว้ไม่มิด พอเดินมาถึงหลังกอกล้วย... สายตาผมก็จับจ้องไปที่ก้านกล้วยใบต่ำทันที!
คราบน้ำรักสีขาวขุ่นหนาปึ้ก ข้นทะลักเป็นสายหยดเยิ้มเกาะอยู่บนใบและลำต้น มันยังร้อนอุ่นและส่งกลิ่นคาวดุดันลอยเตะจมูก ผมไม่รอช้าและไม่คิดจะยับยั้งชั่งใจอีกต่อไป! ผมย่อตัวลงต่ำ ทำทีเป็นก้มหาลูกมะนาวที่กิ่งล่าง แต่ลับหลังพี่เผ่าที่ยืนพ่นควันบุหรี่อยู่ห่างออกไป ผมสอดลิ้นร้อนแลบออกไปปัดเลียคราบน้ำรักข้นทะลักบนก้านกล้วยเข้าปากอย่างหิวโหย!
ซวบ... ลิ้มรส! รสชาติคาวเข้มข้น ปนความเค็มขื่นและกลิ่นบุหรียาสูบดิบๆ ซาบซ่านไปทั่วโคนลิ้น มันคือรสชาติความข้นคลั่งของชายฉกรรจ์วัยกลางคนที่ไม่เคยแต่งเติมสิ่งใด ผมกวาดลิ้นดูดดึงคราบน้ำรักทั้งหมดบนใบกล้วยอย่างเร่าร้อน ใช้นิ้วมือสากๆ ปาดเอาหยดสุดท้ายที่กำลังจะหยดลงดินมาทาบนริมฝีปากแล้วกลืนลงคออย่างหิวซก! ความกลมกล่อมและความคาวดิบนั้นยิ่งปะทุไฟตัณหาในตัวผมจนลำควยเกร็งตั้งพร้อมจะพุ่งทุกเมื่อ
"ได้ไหมหมอ? ดกไหม?" เสียงทุ้มต่ำของพี่เผ่าดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับเสียงก้าวขาเดินเตี่ยๆ เข้ามาใกล้กอกล้วยทีละก้าว!
ผมรีบปาดริมฝีปากที่เลอะคราบน้ำรักอุ่นๆ คว้ามะนาวมาถือไว้สองลูก แล้วหันกลับไปสบตากับพี่เผ่าในระยะประชิด... ริมฝีปากของผมยังคงมันวาวไปด้วยคราบน้ำรักของแก และกลิ่นคาวข้นยังอบอวลอยู่ในลมหายใจของผมเอง!
ไว้มาต่อตอนที่ 3 นะครับ
ขอบคุณครับ ชอบแนวบ้านๆ แบบนี้มาก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆครับ ปล่อยไปได้ไง ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ปล่อยโปีะต่อหน้าคนที่ชอบ มันจะเขินๆหน่อย;P รอลุ้นตอนที่ 3 ต่อไป
{:5_136:}{:5_136:}{:5_136:}{:5_136:} สนุกมากครับ ตอนตัดผมน่าจะมีโกนหนวดด้วยเนาะ เสียดายไม่ใช่เก้าอี้ปรับนอนได้ ไม่งั้นพี่หมอได้ดูแบบตาเนื้อแบบใกล้ชิดเลย ว่าแต่พี่เผ่าไม่ได้ยั่วพี่หมอใช่ไหม5555555 ขอขอบคุณ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ต่อๆๆ ลุ้นระทึกคับ55อย่าบอกพี่เผ่ายั่วนะ555 ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบคุณมากเลยครับ... ลุ้นๆรอตอนต่อไปคับ รอต่อเลยครับ{:5_120:} รอตามอย่างจดจ่อครับ
สนุกมาก 555 เยี่ยมมาก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ 👍🏼👍🏼👍🏼😅😅 ขอบคุณ
หน้า:
[1]
2