เนื่องจากว่าหอพักวิปริตที่เป็นผลงานเปิดตัวของผมกับการเขียนเรื่องยาว (มั้ง) กระแสตอบรับก็คือดีเลยแหละ เพราะคอมเมนต์ที่คนอ่านมีส่วนร่วม ชมบ้าง ด่าบ้าง บางคนก็ลุ้นไปด้วย มันทำให้คนเขียนมีกำลังใจมากๆ เลยครับ บางคนก็ได้รู้จักกันในช่องทางอื่นแล้วพอรู้ว่าผมเป็นคนเขียนก็ได้คุยกันยาวเลย ตอนนี้ก็ได้ฤกษ์งามยามดีแล้วครับ ถึงเวลาออกเรื่องยาวอีกสักเรื่อง ตามคำเรียกร้องที่ได้รับมาโดยตรงกับทั้งที่คอมเมนต์ในเรื่องอื่นๆ ของผมด้วยนะ ว่าอยากอ่านเรื่องแนวเดียวกันกับหอพักวิปริตอีกครั้ง
ฝากผลงานชิ้นใหม่ด้วยนะครับ เขียนให้อ่านกันแล้วล่ะ
ฝากผลงานชิ้นใหม่ด้วยนะครับ เขียนให้อ่านกันแล้วล่ะ
หมอกเปิดประตูแล้วรีบโดดขึ้นมานั่งเบาะข้างคนขับทันที หน้าตาตื่นพร้อมกับยื่นมือไปตบหัวจั๊บปราบความกวนตีน
"ไอ้สัสจั๊บ มึงนี่นะ ปากหมานักนะ! เรื่องผีเรื่องสางอะไรเอามาพูดตอนกูเพิ่งซื้อห้องเนี่ย ขนลุกเหี้ยๆ เมื่อกี๊"
แต่แปลก... รอบนี้จั๊บไม่เถียงกลับ แถมยังเงียบกริบ สีหน้าดูไม่สู้ดี คิ้วขมวดมุ่น มือยังกำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดปูด
หมอกชะงัก หรี่ตามองเพื่อน
"เป็นเหี้ยอะไร"
จั๊บไม่ตอบ ขับรถลงมาจนพ้นประตูรั้วคอนโดถึงหันมาหาหมอก
"กูไม่ได้อำ... ตอนกูจอดรถอยู่ชั้นบนสุดเมื่อกี้ กูเห็นอะไรแว้บๆ วะ"
"เห็นเหี้ยอะไร อย่ามาเล่นมุกกูไม่ขำนะสัส"
"กูเห็นจริงๆ ไอ้เหี้ย!"
"ตอนกูกำลังจะขับรถลงมา มันเหมือนมีคนยืนหลบอยู่ในซอกมืดๆ ตรงมุมเสา ชั้นบนสุดนั่นแหละ ตัวสูงๆ ผอมๆ ยืนจ้องกูอยู่ผ่านกระจกมองข้าง..."