มนต์สยอง คนสยิว ผจญภัยในดงโขมด 3
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Nessy เมื่อ 2026-9-17 02:38ความเดิมตอนที่แล้ว -----> https://www.g4guys.com/thread-207832-1-1.html
มนต์สยอง คนสยิว ผจญภัยในดงโขมด 3
Samichaaan
รุ่งเช้า จ่าประพันธ์และยักษ์จัดการเก็บข้าวของและเต๊นท์เพื่อเตรียมเดินเท้าไปต่อจนถึงตัวเมือง
…ปั้ง…
เสียงปืนแก๊บดังลั่นมาจากทางด้านหลัง ทั้งสองตกใจสะดุ้งแล้วหันไปตามเสียง
ร่างของชายสี่คนค่อยๆประกฏออกมาจากพุ่งหญ้าฝั่งตรงข้าม พรานจงร่างใหญ่เดินนำมา ตามมาด้วยศักดิ์ หลานคนโต นาวิน หลานคนเล็ก และไอ้โขม ลูกหาบกะเหรี่ยงตัวเตี้ย
“พวกมึงจะไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น!!” พรานจงถือปืนลูกซองอันใหญ่ชีหน้าของทั้งสอง
“พวกสองคนนี้นี่แหละนาย ที่มันมาถางหญ้าบนที่เราเมื่อคืน” ไอ้โขงพูดสมทบ
“ใครที่มาบุกรุกที่ดินของพวกกู มันจะต้องชดใช้ให้สาสม” ศักดิ์พูดพร้อมกับก้าวเข้ามาข้างหน้าหวังจะคว้าตัวยักษ์เอาไว้ ฝ่ายยักษ์ที่ไหวตัวทันก็เอียงตัวหลบ ก่อนจะใช้กำปั้นต่อยเข้าที่ท้อง
“อุ้ย…” ศักดิ์ตัวงอลง แต่ยังไม่วายใช้แข้งสกัดขาของยักษ์ไว้ ทำให้ยักษ์ล้มลงไปกองที่พื้น
“โอ้ย มึงกล้าทำกับกูแบบนี้หรอวะ” ยักษ์ลุกขึ้นมากระโจนตัวไปคว้าร่างกำยำของศักดิ์เอาไว้ ประพันธ์เป็นท่าไม่ดีจึงรีบคว้าตัวของยักษ์ “เดี๋ยวก่อน เอ็งใจเย็นสิวะไอ้ยักษ์ อย่าวู่วามเดี๋ยวเรื่องจะไปกันใหญ่”
ปั้ง.... พรานจงยิงปืนลูกซองขึ้นฟ้าอีกระรอก คราวนี้ทุกคนต่างก็ก้มหัวลงด้วยความตกใจกลัว
“พวกมึงมาจากไหน ไม่รู้หรอว่าที่ดินแถวนี้เป็นที่ดินของกู พรานจงผู้เป็นที่เคารพของชาวบ้าน จะมาถางหญ้ามั่วซั่วไม่ได้” พรานจงเก็บปืนลงแล้วตะคอกเสียงดัง
“พวกผมมาจากทางใต้ จะเดินทางไปในเมืองอุตรดิตถ์ แล้วไปที่ดงโขมด รถของพวกผมเสียระหว่างทาง เลยอาศัยถางหญ้ากางเต๊นท์นอนที่นี่สักคืน ไม่รู้จริงๆว่าที่นี่เป็นที่ของพราน” ประพันธ์ประนมมือทั้งสองข้างคุกเข่าไหว้เจ้าของที่ดิน
“พวกมึงว่ายังไงนะ จะเดินทางไปที่ดงโขมดอย่างนั้นรึ” พรานจงถามซ้ำให้แน่ใจ ก่อนที่ศักดิ์จะหัวร่อออกมา “ดงโขมดมีแต่ผีสางและสัตว์ป่าอันตราย พวกมึงเข้าไปกันก็ดีเหมือนกัน จะได้มีผีเฝ้าป่าอีกสองตัว”
ยักษ์จ้องเขม็งที่ศักดิ์เพราะโดนกล่าวดูถูก “พวกกูก็มีวิชา ไม่ยอมกลายเป็นผีเฝ้าป่าง่ายๆ อ่อนอย่างพวกมึงนั่นแหละจะกลายเป็นผีเฝ้าป่า”
ศักดิ์ถกแขนเสื้อขึ้นเตรียมจะเอาเรื่องยักษ์อีกรอบ แต่ถูกพรานจงเอาฟืนลูกซองมาขวางไว้ก่อน
“ถ้างั้นก็ดี ข้ามีเรื่องอยากจะขอให้พวกเอ็งช่วย ข้ามีธุระจะต้องเข้าไปในดงโขมด ถ้าได้พวกเอ็งมาช่วยอีกแรงคงจะเบาแรงไม่น้อย ถือซะว่าเป็นค่าตอบแทนที่ข้าให้ที่ดินเอ็งอาศัยก็แล้วกัน” พรานจงพูด
“ถ้างั้นคืนนี้พวกมึงพักที่เรือนข้าก่อน พรุ่งนี้เช้าพวกเอ็งออกไปดงโขมดพร้อมกับข้า แล้วอย่าคิดจะหนีไปไหนเชียวล่ะ” พรานจงหันหลัง ทั้งยักษ์และประพันธ์เดินตามหลังทั้งสี่คนไปที่เรือนไม้หลังใหญ่กลางทุ่งนาของพรานจง
ตกค่ำบรรยากาศเริ่มเงียบสงัด พรานจงและศักดิ์สองอาหลานนั่งจิบเหล้าขาวต้มกันสองคน
“ไอ้ศักดิ์ เอ็งไปดูซิว่าพวกนั้นมันหายหัวไปไหนกันหมด ป่านนี้ทำไมยังไม่มาขึ้นเรือน กลางค่ำกลางคืน เดี๋ยวจะโดนงูเงี้ยวเขี้ยวขอกัดเอานะ” พรานจงพูดไปพรางกระดกเหล้าเข้าปากไป
“ข้าเห็นไอ้นาวินมันเดินไปทางกระท่อมปลายนานู้น ส่วนไอ้คนทางใต้สองคนนั่นเห็นเดินไปกันทางรถของมัน” ศักดิ์ตอบนายพรานใหญ่แล้วจิบเหล้าเข้าไปตามๆกัน
“ถ้ายังงั้นเอ็งไปตามไอ้นาวินทร์ ส่วนข้าจะเดินไปดูไอ้สองคนนั้นเอง” พรานจงสั่งก่อนทั้งสองจะลุกขึ้นเดินลงจากเรือนไปตามทางของแต่ละคน
ณ กระท่อมปลายนา นาวินทร์หนุ่มร่างสูงยาวกำลังเปลือยกายภายใต้แสงตะเกียงเจ้าพายุ ส่วนด้านหลังมีไอ้โขมยืนประกบเอวติดบั้นท้ายไว้
“อูย… ไอ้โขม… เรามา… มาแอบเอากันแบบนี้มันดีแล้วหรอวะ” นาวินทร์ร้องครางไปพูดไป ส่วนไอ้โขมก็ตั้งใจซอบเอวเข้าออกบั้นท้ายแน่นๆของหนุ่มหล่อ
“ซี๊ด.. อุ๊… เราว่ารีบทำจะได้รีบเสร็จ ก่อนที่นายกลางจะมาตามพวกเราซะก่อน” มันพูดเสร็จก็โน้มตัวของนาวินมาจูบแล้วเลียหัวนมชมพูของนาวินทร์อย่างหื่นกระหาย
ศักดิ์ที่เดินลัดทุ่งตามหานาวินได้ยินเสียงคนแว่วมาจากทางกระท่อมจึงเข้าไปไกล้ ศักดิ์มองผ่านช่องเล็กๆเข้าไปจึงได้เห็นภาพของนาวินทร์หลานชายรูปหล่อนักเรียนนอกของตนกำลังขึ้นขย่มร่างของไอ้โขมลูกหาบกะเหรี่ยงตัวเตี้ย
“โอย… กูยังไม่อยากเสร็จเลยว่ะไอ้โขม ขย่มมึงแล้วมันชิบหาย อูย..” นาวินทร์บดขยี้แท่งของไอ้โขมอย่างลึกเข้าไปในรูของตนสุดลำ ยิ่งแท่งเสียดสีกับผนังของลำไส้มากเท่าไหร่นาวินทร์ยิ่งบดขยี้แท่งลึกมากขึ้น ไอ้โขมได้แต่แหงนหน้ามองเพดานแล้วร้องคราง
ฝ่ายศักดิ์ที่เห็นเหตุการณ์ก็นึกโกรธไอ้โขมที่แอบเอาน้องชาย แต่เมื่อเห็นนาวินทร์ก็เกิดอารมณ์ขึ้น แท่งยาวของศักดิ์ค่อยๆแข็งขึ้นในเป้ากางเกง
“ไอ้โขมนะไอ้โขม เอาไว้กูแตกก่อนะ มึงโดนกูเอาเรื่องแน่นอน” ศักดิ์มองซ้ายขวาเห็นว่าไม่มีใคร จึงรูดเป้ากางเกงลงแล้วสาวเอาแท่งยาวฝังมุกห้าเม็ดของตัวเอง ศักดิ์เผลอรูดท่อนเอ็นจนเผลอทำเสียงดังเจ๊าะแจ๊ะ จึงค่อยๆผ่อนจังหวะให้เบาลงเป็นบางจังหวะ
อีกฟากหนึ่งของทุ่งนาติดริมถนน จ่าประพันธ์ยืนประกบหลังยักษ์อยู่แล้วกระแทกท่อนเอ็นใส่ร่องสวาทฟิตๆของยักษ์อยู่
“โอยไอ้ยักษ์ ของเอ็งทำไมฟิตจังวะ มันรัดเหลือเกิน ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว” ประพันธ์กระแทกท่อนยาวเข้าออกบั้นท้ายแน่นๆของยักษ์
“โอย… ก็ข้าไม่ได้โดนเอามาตั้งหลายเดือน ไอ้พวกที่บ้านมันก็ขึ้นขย่มให้ข้าตลอด ไม่เคยโดนแท่งยาวๆแบบจ่ามานานแล้ว … ซี๊ด… อ๊า… จ่าอย่าเพิ่งแตกเลย ตอกข้าแรงๆ” แอ่นบั้นท้ายให้ประพันธ์กระแทกเข้าออก สีหน้าอ่อนระทวยทำให้ประพันธ์มีอารมณ์มาก
ฝ่ายพรายจงที่ยืนแอบมองจากพุ่มไม้ข้างหลังเห็นบั้นท้ายโตของยักษ์ก็เกิดอารมร์ขึ้นมาเช่นกัน แท่งใหญ่ยาวในเป้ากางเกงถูกควักออกมาเพื่อระบายความอัดอั้น พรานใหญ่กำมือรูดท่อนเอ็นผ่านมุกเจ็ดเม็ดที่เรียงรายอยู่
พรานจงปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตโฮ่งๆของตนออก เผยให้เห็นรอยสักเป็นอักขระไล่ยาวจากหน้าอกไปจนถึงหัวหน่าว แล้วมียันเล็กๆยาวไปถึงท่อนเนื้อขนาดใหญ่ จบที่ปลายหัวแดงของแท่งยาว ที่ตอนนี้มีน้ำเยิ้มจนชุ่ม
พรานจงเห็นก้นแน่นๆของยักษ์แล้วก็นึกอยากลองบ้าง ทันทีที่ประพันธ์กระแทกท่อนเอ็นยาวๆของตนแรงๆเป็นครั้งสุดท้าย พร้อมเสียงร้องครางขั้นสุด เป็นสัญญาณว่าประพันธ์ได้เสร็จสิ้นภาระกิจข้างในรูสวาทของยักษ์เป็นที่เรียบร้อย
“ไอ้ยาวนี่ แตกข้างในเลยหรอวะ แต่เออ.. ก็ดีเหมือนกัน จะได้ลื่นๆหน่อย”
พรานจงคว้าประคำที่คอขึ้นมาบริกรรมคาถาพรึมพรำ
“อูย…จ่า รอบนี้ข้าอิ่มไปอีกหลายวันเลยว่ะ” ยักษ์นั่งแหกขาพิงรถกระบะอวดรูสวาทที่นองไปด้วยน้ำรักของประพันธ์ มือข้างหนึ่งสาวท่อนยักษ์ของตนขึ้นลงด้วยความเสียกระสันอย่างเต็มเปี่ยม
“เอ็งนี่จริงๆเลย แต่วันนี้ต้องรีบแล้ว เดี๋ยวพวกนั้นสงสัยขึ้นมาจะวุ่นวายเอาได้ .. มาเดี๋ยวข้าช่วยเอ็งจะได้เสร็จเร็วๆ” ประพันธ์นั่งลงข้างๆยักษ์แล้วใช้มือลูบไล้ไปตามร่างกาย ก้มหัวลงไปใ้ชปากดูดยอดอกแน่นๆของยักษ์
“อ๊า… ดูดแรงๆเลยจ่า… ข้า… อ๊า… อ๊ะ…” ยักษ์ครางอย่างสุดเสียวก่อนจะหลั่งน้ำรอบใหญ่พุ่งข้ามหัวของประพันธ์ไปไกล
พรานจงบริกรรมคาถาพรึมพรำมาพักใหญ่แล้วยังไม่เกิดอะไรขึ้นจึงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “ทำไมกูสวดตั้งนานแล้วพวกมันยังไม่หลับกันอีกวะ”
ฝ่ายยักษ์กับจ่าประพันธ์ที่นั่งหอบกันอยู่ข้างๆรถก็รูสึกถึงผิดปกติ “จ่า.. ข้าว่ามันมีอะไรแปลกๆชอบกล”ยักษ์พูดทัก “นั่นน่ะสิ ข้าก็รู้สึกได้ เหมือนกับว่าอีผีนั่นมันยังไม่ไปไหน” ประพันธ์จัดแจงใส่เสื้อผ้าแล้วลุกขึ้นพร้อมกับยักษ์
ลมพัดฉิวมาดังหวิวๆ สร้างบรรยาศเยือกเย็นในยามค่ำคืน
“ข้าว่ามันคงทำอะไรพวกเราไม่ได้ไปมากกว่านี้หรอก เพราะพวกเราได้รับน้ำเชื้อลงอาคมมาแล้ว” ยักษ์บอกย้ำกับประพันธ์
“หือ… น้ำเชื้อลงอาคมอย่างงั้นรึ.. น่าสนใจ หรือว่ามันจะทำให้ไอ้พวกนี้ปลอดภัยจากมนต์ของข้าได้” พรานจงเก็บลูกประคำไว้ที่คอแล้วรีบหันหลังเดินกลับไป
“ข้าว่าเรารีบกลับไปที่เรือนของพรานจงกันเถอะไอ้ยักษ์ ก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้นไปมากกว่านี้” ประพันธ์พูดเสร็จทั้งสองก็สวมเสื้อผ้าแล้วรีบเดินกลับไปที่เรือนของพรานจง
“ข้าต้องรีบไปตามไอ้ศักดิ์แล้ว ถ้าอีผีร้ายรู้เรื่องนี้มันต้องมาอาละวาดใหญ่แน่” พรานจงรีบเดิน
ฝากคอมเม้นต์ให้กำลังใจกันเยอะนะครับ เรื่องยังมีอีกหลายตอนจะทะยอยลงให้เรื่อยๆ ใครถูกใจมากก็ให้พลังน้ำใจได้ตามศรัทธาครับ
อ่านตอนต่อไป-------->https://www.g4guys.com/thread-208021-1-1.html
สนุก เสียว สุดๆ สนุกมากครับ ขอบคุณมากครับ ต่อๆๆๆ โอ๊ะๆ สองคู่เลย อิอิ จะอัพเดทตอนใหม่เร็วนี้นะครับ ขอบคุณครับ ข อ บ คุ ณ ค รั บ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]