อสังหาป่าเดียวกัน ตอนที่ 19 ( 15 09 69 )
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย กอทอฒอ เมื่อ 2026-9-17 09:15{:7_361:}กระเทยเฒ่าเล่าเรื่อง{:7_361:}{:7_363:}เพราะคิดถึง...จึงกลับมางานเขียนอีกรอบค่ะ{:7_363:}
{:7_362:}อสังหาป่าเดียวกัน{:7_362:}
ตอนที่ 19 : แอดมินตอง
https://www.g4guys.com/data/attachment/album/202608/20/210825hhohs0kh4aok4f3f.jpg
ต่อจากตอนที่แล้ว
{:7_361:}
แสงสว่างจากหน้าจอโน้ตบุ๊กเครื่องเก่าสะท้อนวับวาวในดวงตาคมของตอง
ปลายนิ้วเรียวยาวขยับไปมาระหว่างคีย์บอร์ดและทัชแพดอย่างคล่องแคล่ว ท่ามกลางบรรยากาศความตื่นเต้นของสองสาวที่เพิ่งผ่านพ้นไลฟ์สดครั้งแรก
ตองไม่ได้แค่สร้างช่องทาง social media ทั่วไป แต่เขารังสรรค์ตัวตนใหม่
ให้กับแบรนด์ด้วยความประณีตระดับมืออาชีพ
สัญลักษณ์โลโก้ของ **IDOL STUDIO (OFFICIAL)** ถูกเรียงร้อยขึ้นอย่างมีเอกลักษณ์ หนุ่มน้อยวางองค์ประกอบเป็นรูปทรงของกล้องถ่ายรูปสไตล์โมเดิร์นแต่ทว่าลึกลงไปในวงเลนส์ของกล้อง
กลับฉาบชัดด้วยเงาร่างของชายหนุ่มวัยรุ่นสามคน ที่กำลังยืนโพสต์ในท่วงท่าต่างกัน
เป็นเงาดำสะท้อนเลนส์แบบมืออาชีพ
โลโก้สะท้อนความเมายเหมือนการเจียระไนก้อนดินไร้ค่าของหนุ่มธรรมดา
ให้กลายเป็นไอดอลดาวดวงใหม่ผ่านตากล้องฝีมือดี คุณภาพมืออาชีพ
ขณะที่ภาพหน้าปก (Cover) ถูกออกแบบอย่างมีชั้นเชิง ตัวอักษรคำว่า **IDOL** ส่องประกายสีขาวนีออนสว่างไสวตัดกับพื้นหลังสีดำสนิท
ส่วนคำว่า **STUDIO** ถูกจัดวางด้วยสีดำเข้มบนแถบหนามเตยของฟิล์มสีขาวโทนคลาสสิก ให้ความรู้สึกของงานศิลปะยุคเก่า
ที่หลอมรวมกับความร่วมสมัยอย่างลงตัว
ความคมชัดและสัดส่วนที่ถูกคำนวณมาอย่างแม่นยำถูกปรับแต่ง
ให้ฟิตพอดีกับทุกแพลตฟอร์ม ไม่ว่าจะเป็น TikTok, Facebook, Instagram
หรือ YouTube จนออกมาเป็นอัตลักษณ์เดียวกันทั้งหมด
ตองเว้นจังหวะลมหายใจ ดึงไฟล์วิดีโอสั้นๆ ที่เขารวบรวมไว้ตลอดทั้งวันขึ้นมา
เรียบเรียงบนไทม์ไลน์
เขาแอบบันทึกภาพเหล่านั้นไว้ด้วยสัญชาตญาณหลังจากเห็นกระแสไวรัลของเข้มใน TikTok
ตั้งแต่ช่วงเวลาที่ทุกคนเริ่มเข้ามา เขาตั้งเตาบาร์บีคิวบนดาดฟ้า โรงแรมหรู
เลนส์กล้องของเขาจดจ่ออยู่กับเข้มเป็นพิเศษ เพราะตองรับรู้ถึงความจริงใจ
ของเด็กหนุ่มหน้าหล่อคนนี้ คนที่ให้ทิปเขาและยื่นเงินสามพันบาทให้ไปซื้อขนม
เพื่อรั้งเขาให้กลับมาสู่บรรยากาศแห่งควาสุขนี้อีกครั้ง
และยังเป็นคนที่โผเข้ากอดคอเขาเป็นคนแรก อย่างไม่รังเกียจถือตัว
ทั้งที่เขากับเข้มห่างชั้นกันเหลือเกิน สายตาของตองยามจ้องมองหน้าจอ
ที่แสดงคลิปวีดีโอของเข้ม จึงเต็มไปด้วยความเคารพและความซาบซึ้ง
ในมิตรภาพของคำว่าเพื่อน จากก้นบึ้งหัวใจ
คลิปความยาว 50 วินาทีถูกตัดต่อด้วยเทคนิคชั้นสูงของแคปคัท
ที่เน้นความนุ่มนวล ทว่าทรงพลัง ตองเลือกตัดองค์ประกอบรอบข้าง
ออกจากเฟรมจนหมดสิ้น โดยใช้การซูมโฟกัสตรงไปที่ใบหน้าของเข้ม
เพียงอย่างเดียว เพื่อกระชากความรู้สึกของคนมองให้ตกอยู่ในภวังค์:
* **ช็อตที่ 1 (เข้มกับความสูงส่ง โปร่งไล่ง สู้สายลม):**
ภาพซูมใบหน้าคมคายยามเดินโต้ลม บนดาดฟ้า ปอยผมและปกเสื้อ
พริ้วไหวไปตามแรงลม นัยน์ตาคมนิ่งสงบ ทอดมองไปข้างหน้าด้วยแววตา
ครุ่นคิด ความหล่อเหลาราวกับงานประติมากรรม
* **ช็อตที่ 2 (เข้มกับความมุ่งมั่นเปียกชุ่ม):**
เฟรมกล้องจับแน่นอยู่ที่ใบหน้าชุ่มเหยื่อ ผิวแก้มและหน้าผากมีหยดน้ำ
ระยิบระยับสะท้อนแสงไฟ นัยน์ตาจดจ่อเขม็ง นิ่งขรึม ไร้รอยยิ้ม
สื่อถึงความเหน็ดเหนื่อยทว่ามีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาด โดยที่ผู้ชม
ไม่มีทางรู้เลยว่าเขากำลังจ้องมองเพียงแค่เนื้อย่างบนเตาบาร์บีคิว
* **ช็อตที่ 3 (เข้มกับเสน่ห์ในยามเศร้า):**
ภาพซูมระยะใกล้ขณะที่เข้มกำลังโดนนุ๊กโกะดุ ใบหน้าหล่อเหลาก้มต่ำ
นัยน์ตามีน้ำตาคลอไหวระริกหลบสายตาด้วยความเศร้าสร้อย
รอยทแยงมุมของแสงทำให้ความรู้สึกอมทุกข์นั้นดูน่าปกป้องและทะนุถนอม
อย่างจับใจ ใครเห็นต้องสงสาร
* **ช็อตที่ 4 (เข้มกับความตั้งใจอันบริสุทธิ์):**
แววตาที่สว่างวาบขยับขยายตอนถูกเฮียปรีชาถามถึงความฝัน
นัยน์ตาสบตรงมาที่กล้องด้วยความจริงใจและมุ่งมั่นไร้ความซับซ้อน
เป็นมุมมองที่ฉายแววความเป็นไอดอลเต็มตัว
* **ช็อตที่ 5 (เข้มกับจิตใจที่อ่อนน้อม):**
ปิดท้ายด้วยช็อตที่ลุงเชฟยื่นจานอาหารให้ เข้มหลบตาต่ำโค้งตัวน้อมรับ
รอยยิ้มหวานผุดขึ้นที่ริมฝีปาก ก่อนจะโค้งคำนับกล่าวขอบคุณด้วยความนอบน้อม ซึ่งเป็นชุดเดียวกันกับในคลิปไวรัล 'นะหน้าทอง' ที่คนทั้งโลกออนไลน์กำลังตามหาเด็กหนุ่มที่นอบน้อมคนนั้น
ตองเรียบเรียงทั้ง 5 ช็อตเข้าด้วยกัน พร้อมใส่ท่อนฮุคของเพลง
*นะหน้าทอง* บาดลึกซึมลึกไปถึงอารมณ์ความรู้สึก:
*“ขอให้เธอรักฉันคนเดียวตลอดไป... ไม่มีใครอีกแล้วที่ทำเธอหวั่นไหว...
อยากขอให้รักฉันบังสายตา... ให้เธอมองมาที่ฉันคนเดียวจะได้ไหม...
ไม่อยากให้เธอหลงรักใคร นอกจากฉัน”*
เมื่อทุกอย่างลงตัว ตองใช้ปลายนิ้วกดอัปโหลดคลิปความยาว 50 วินาทีนี้
เป็นโพสต์แรกประเดิมทุกแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียของ
**IDOL STUDIO (OFFICIAL)** ทันที
"เรียบร้อยแล้วครับพี่นุ๊ก... โพสต์แรกของ IDOL STUDIO (OFFICIAL) อัปโหลดแล้วครับ" ตองหมุนหน้าจอโน้ตบุ๊กกลับมาให้สองสาวได้เห็น
นุ๊กโกะและซันซันชะงัก สายตาทั้งสองคู่จ้องมองผลงานเบื้องหน้า
ภาพการตัดต่อและเพลงประกอบทำเอาทั้งสองคนอ้าปากค้าง
ไร้เสียงเล็ดลอดออกจากลำคอไปชั่วขณะ
มันไม่ใช่แค่งานตัดต่อของเด็กบ้านๆ แต่เป็นผลงานระดับมืออาชีพ
ที่ถ่ายทอดออร่าและเสน่ห์ดิบของเข้มออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
ความงดงามของภาพและบทเพลงบีบรัดหัวใจจนนุ๊กโกะต้องยกมือขึ้นทบอก
สบตากับซันซันด้วยความตื่นเต้นที่โถมทับขึ้นมาอีกระลอก... ขนาดสองสาว
ที่ไกล้ชิดเข้ม เห็นวีดีโอและอารมณ์เพลงยังตกหลุมรักเข้าเข้าเต็มเปา
ก้าวแรกของ IDOL STUDIO ได้เริ่มหมุนเคลื่อนตัวอย่างจริงจังแล้ว
{:7_361:}
ประสาทสัมผัสของตองยังคงโลดแล่นอยู่บนแป้นพิมพ์ เครื่องโน้ตบุ๊กส่งความร้อนผ่าวออกมาแผ่ซ่านกระทบฝ่ามือ ทว่าสายตาคมกลับไม่ละไปจากหน้าจอไทม์ไลน์ นิ้วเรียวยาวดึงไฟล์วิดีโอแอบถ่ายช็อตสำคัญขณะที่สองสาวสไตลิสต์กำลังเผชิญหน้ากับการไลฟ์สดแบบไม่สนใจโลก ขึ้นมาตัดต่อเป็นคลิปที่สอง
ความหรูหราอลังการของเพนท์เฮาส์ระดับหกดาวฉายชัดโดยไม่ต้องจัดฉาก แสงสีทองอบอุ่นจากโคมไฟคริสตัลดาดฟ้า อาบทาลงบนผิวเนียนฉ่ำวาว สะท้อนผ่านม่านไหมและผนังหินอ่อนนำเข้าอย่างลงตัว ตองเลือกใช้ความจริงแท้ของอารมณ์ดรามาติกที่ถูกบันทึกไว้โดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว นำมาเรียงร้อยเป็น 4 ช็อตหยุดสายตา:
* **ช็อตที่ 1 (จุดเริ่มแห่งสติ):** ภาพซูมใบหน้าของซันซันยามสูดลมหายใจลึก ทรวงอกกระเพื่อมขึ้นลงเพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนจะลุยแหลกเผชิญหน้ากับกล้อง โดยมีร่างของนุ๊กโกะที่นั่งอยู่ข้างๆ สองมืออุดปาก หยาดน้ำตาใสเอ่อล้นสั่นระริกปิดบังใบหน้าจากความตื่นตะลึง
* **ช็อตที่ 2 (แรงขับเคลื่อน):** นุ๊กโกะที่เริ่มได้สติ ปรบมือกลางอากาศด้วยความปิติ นัยน์ตาฉายประกายตื่นรู้ยามเห็นซันซันแก้ไขสถานการณ์ได้ ก่อนจะโผเข้ากอดเพื่อนแน่น อัดแน่นความอบอุ่นส่งผ่านเนื้อผ้าและอุณหภูมิร่างกาย
* **ช็อตที่ 3 (ฮึดสู้ไร้มายา):** นุ๊กโกะปัดเป่าความกลัว ทุ่มเทใจสู้ไลฟ์สดต่อด้วยสายตาเปี่ยมอารมณ์ดิบตรงไปที่กล้อง โดยข้างกายมีซันซันจดจ้องมองมาด้วยสายตาแน่วแน่ ส่งผ่านกำลังใจและความกลมเกลียวผ่านความเงียบที่มีความหมาย
* **ช็อตที่ 4 (ชัยชนะแห่งพันธะสัญญา):** ปิดท้ายด้วยภาพสองฝ่ามือเรียวของนุ๊กโกะและซันซันยกขึ้นตบเข้าหากันดัง *เพียะ!* หน้าต่างแห่งอารมณ์ความสุขพรั่งพรู ก่อนที่ทั้งคู่จะโผเข้ากอดกันแน่น กรี๊ดสลายความอัดอั้นกลางห้องพักหรู
ตองวางท่อนเพลง *'คลื่น'* ของแพรชนา ลงไปในไทม์ไลน์ เสียงดนตรีที่พริ้วไหวผสานกับท่อนร้องฮีลใจยอดวิวร้อยล้านซึมลึกเข้าสู่ห้วงอารมณ์:
*“แค่ปล่อยให้ฉันฮีลใจของเธอได้ไหม... ให้ฉันได้ทำเพื่อเธอได้ไหม... แค่อยากได้มองเห็นเธอเป็นสุขในใจ... ไม่มีอะไรในความหวังดี... แค่ปล่อยให้ฉันดูแลใจเธอสักครั้ง... ด้วยทั้งหัวใจของฉันที่มี... ให้เธอกลับมายิ้มได้ฉันก็ยินดี... ได้ห่วงใยเธอยังงี้นานนาน แค่นั้นก็ดีใจ... สู้ค่ะ สู้ค่ะ สู้ค่ะ สู้ค่ะ... สู้ค่ะ สู้ค่ะ สู้ค่ะ สู้สู้”*
ปลายนิ้วกดอัปโหลดคลิปที่สองลงสู่ทุกแพลตฟอร์มทันที พร้อมติดแท็กชื่อบัญชีของนุ๊กโกะไว้ทั้งสองคลิป
*กึ้ก!* *กึ้กๆๆๆๆๆๆ!*
เพียงไม่กี่วินาทีหลังอัปโหลด คลื่นยักษ์แห่งโลกโซเชียลก็ระเบิดออกอีกครั้ง! กระแสเดิมที่ยังกรุ่นร้อนผ่าวถูกโหมกระหน่ำด้วยคลื่นลูกที่สองที่ดุเดือดกว่าเดิมหลายเท่า
ภาพการแอบถ่ายแคนดิดอันเป็นธรรมชาติ ไร้ความปรุงแต่ง ดึงดูดสายตาคนนับหมื่นให้ตกอยู่ในภวังค์
คลิปแรกของเข้มผู้มีใบหน้าคมคายวิ่งนำลิ่วด้วยยอดวิวที่พุ่งทะยานไม่หยุด
ทว่ายิ่งคลิปของเข้มพุ่งสูงเท่าใด คลิปที่สองของสองสาวผู้จัดการ
ก็ยิ่งวิ่งตามติดเป็นเงาตามตัว
ยอดกดไลค์ กดหัวใจ และการส่งต่อทะลักเข้ามาจนตัวเลขฟีดสั่นไหว
ตัวเลขผู้ติดตามช่อง **IDOL STUDIO (OFFICIAL)** หมุนเคาน์เตอร์รวดเร็วรัวๆ
ราวกับเครื่องจักรไร้การควบคุม!
*ตึ๊ด-ตึ๊ด-ตึ๊ด-ตึ๊ด-ตึ๊ด!*
เสียงสัญญาณแจ้งเตือนจากสมาร์ตโฟนในมือของนุ๊กโกะสั่นสะท้าน
อย่างต่อเนื่อง เสียงรัวระดิ่งจนเครื่องร้อนผ่าวในฝ่ามือ ตอนแรกนุ๊กโกะหลุบ
ตามองด้วยท่าทีเฉื่อยชา นึกว่าเป็นเพียงการแจ้งเตือนจากกระแสช่อง
ของคนอื่นที่เข้ามาแท็กตามปกติ
ทว่า... เมื่อสายตาปะทะเข้ากับชื่อบัญชีต้นทางที่แจ้งเตือน: **IDOL STUDIO (OFFICIAL) **
*กึก!*
ม่านตาของนุ๊กโกะขยายกว้าง ลมหายใจสะดุดกึกในลำคอ อุณหภูมิในกายพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน นัยน์ตาคู่สวยสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นสุดขีดจนหัวใจเต้นตึกตักตอกอกข้างซ้าย เธอเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆ จดจ้องมองตรงไปยังตองที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่หน้าจอโน้ตบุ๊ก
สายตาที่นุ๊กโกะมองเด็กหนุ่มร่างแน่นไหล่ตันคนนั้น ไม่ใช่แค่ความเอ็นดูธรรมดาอีกต่อไป...
ทว่ามันเต็มไปด้วยความประทับใจ ความทึ่ง และเสน่หาในความเก่งกาจเกินวัย อารมณ์ความปรารถนาซาบซึ้งลึกๆ สาดฉายออกมาทางแววตาฉ่ำวาวรอยยิ้มพรายแต้มมุมปากยามจินตนาการถึงความสมบูรณ์แบบของเด็กหนุ่มตรงหน้า นุ๊กโกะกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ จ้องตองด้วยสายตาที่ลุ่มลึกราวกับอยากจะกลืนกินร่างบึกบึนนั้นเข้าไปทั้งตัว!
{:7_361:}แรงสั่นสะเทือนจากสมาร์ทโฟนในมือของนุ๊กโกะยังคงรัวกระหน่ำไม่หยุด
เสียงสัญญาณแจ้งเตือน *ตึ๊ด-ตึ๊ด-ตึ๊ด-ตึ๊ด!*
ดังถี่ระทึกผสานไอความร้อนจากตัวเครื่องที่แผ่ซ่านชนฝ่ามือเรียวสวย
นุ๊กโกะทอดสายตาจ้องมองชื่อบัญชี **IDOL STUDIO (OFFICIAL) **
บนหน้าจอ ตัวเลขยอดผู้ติดตามและยอดกดไลก์หมุนเคาน์เตอร์
ทะลักทลายรวดเร็วราวกับเขื่อนแตก
ออร่าความเฉียบแหลมและสติปัญญาเกินวัยของตองในยามนี้
มันดึงดูดสายตาของนุ๊กโกะให้ตกอยู่ในภวังค์อย่างสมบูรณ์แบบ
ลำคอระหงของสาวใหญ่แห้งผาก รอยยิ้มพรายแต้มมุมปาก
ยามกวาดสายตาพิจารณาร่างกายบึกบึนภายใต้เสื้อคลุมผ้าขนหนู
ไหล่กว้างผึ่งผายที่ดันเนื้อผ้าจนตึงเปรี๊ยะ แผ่นหลังหนาแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ
และท่อนแขนกำยำที่ขึ้นเส้นเลือดฝอยยามรัวแป้นพิมพ์
นุ๊กโกะกลืนน้ำลายเหนียวลงคอดัง *เอื้อก* ความปรารถนาดิบในใจ
สาดฉายผ่านสายตาลุ่มลึก ความรู้สึกยั่วเย้าอยากลองสัมผัส
อยากลูบไล้กล้ามเนื้อแน่นหนานั้นสักครั้งฉีดโชลมไปทั่วเรือนร่าง
จนแก้มเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อ
นุ๊กโกะค่อยๆ ผุดลุกขึ้นยืน ก้าวเท้าไร้เสียงตรงเข้าไปหยุดอยู่เบื้องหลังของตอง ลมหายใจกรุ่นร้อนของเธอรดรินอยู่ตรงลาดไหล่หนา กลิ่นน้ำหอมดั่วกลิ่นดอกกระดังงาลนไฟ
หอมหวานยั่วเย้าลอยแตะจมูกเด็กหนุ่ม
"ตองสุดหล่อ..." เสียงหวานพร่าทุ้มเอื้อนเอ่ยข้างใบหู
นุ๊กโกะค่อยๆ ยื่นฝ่ามือเรียวสวยขึ้น หวังจะวางลงบนบ่ากว้างเพื่อสัมผัส
ไออุ่นและกล้ามเนื้อแน่นหนานั้นให้สะใจ
*กึก...*
ทว่า ก่อนที่ปลายนิ้วของเธอจะได้แตะต้องสัมผัสเนื้อผ้า...
ตองกลับขยับกายเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมกริบหันสูงสบตาอย่างนอบน้อม
เด็กหนุ่มเอี้ยวตัวกลับมาหากระทันหัน ในระยะห่างเพียงริมฝีปากจูบถึงกัน
นัยน์ตาสุกใสคู่สวยสบประสานเข้ากับดวงตาฉ่ำวาว ของนุ๊กโกะ
แต่มันกลับแฝงด้วยความเคารพอย่างสูงส่งที่มีต่อเธอ
"มีอะไรให้ผมปรับแก้ตรงไหนเพิ่มเติมไหมครับ... พี่นุ๊ก"
น้ำเสียงเข้มทุ้มที่เรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยความจงรักภักดีอย่างที่สุด
ดุจสายน้ำเย็นเชียบที่ฉีดรดลงบนเปลวไฟแห่งราคะความปรารถนา...
นุ๊กโกะชะงักมือค้างกลางอากาศ ม่านตาสั่นระริก ยามที่นึกขึ้นได้
ถึงความจริงอันหนักอึ้งว่า
*เด็กหนุ่มตรงหน้า... คือผู้ชายของเฮียปรี*
ความเคารพรักและยำเกรงต่อปรีชา ตอกย้ำเข้ามาในมโนความคิด
ของสาวอวบทันที
เด็กหนุ่มทุกคนในที่นี้ไม่ได้มีไว้ให้ใครมาเหยียบย่ำหรือเล่นสนุก
แต่คือ 'พญาหงส์ที่พร้อมโบยบิน' ที่ปรีชากำลังเจียระไนด้วยมือตนเอง
ความคิดที่อยากจะลิ้มลองรสเสน่หาอันดิบดรามาติกพลันถูกเบรกหัวคลอน
นุ๊กโกะสูดลมหายใจลึก ดึงฝ่ามือกลับมาประสานไว้ตรงอก
พยายามสะกดกั้นอารมณ์พลุ่งพล่านและหักห้ามใจตนเองอย่างสุดความสามารถ
"ไม่มีเลยจ้ะตอง..." นุ๊กโกะระบายรอยยิ้มหวาน อ่อนแสงสายตาลงเหลือเพียงความเอ็นดูและความซาบซึ้งใจ
"ตองเก่งมาก... เก่งจนพี่ไม่รู้จะชมยังไงแล้ว ผลงานของตองวันนี้ มันพลิกชีวิตพวกเราได้ทุกคนจริงๆนะ"
ซันซันที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่ข้างๆเข้าใจทุกอย่าง ขยับยิ้มพราย
เดินเข้ามาจับไหล่นุ๊กโกะเบาๆ ทั้งสองสาวสบสายตากันด้วยความทึ่ง
และยอมรับในตัวเด็กหนุ่มรุ่นน้องอย่างเต็มภาคภูมิ
ตองยกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคมทอประกายความภาคภูมิใจ
ปลายนิ้วเรียวยาวกลับไปรัวแป้นพิมพ์อีกครั้ง เพื่อขับเคลื่อนอาณาจักร
IDOL STUDIO (OFFICIAL) ให้พุ่งทะยานต่อไปอย่างมั่นคง ภายใต้ร่มเงา
แห่งอำนาจที่ไร้ใครเทียมทาน!
{:7_361:}ก่อนหน้านั้นภายใต้ชุดคลุมอาบน้ำผ้าขนหนูสีขาวตัวหนาที่คลายอกกว้าง
อย่างหลวมๆเผยกายแน่นยามที่ตองขยับตัวละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์
ไอร้อนจากการประมวลผลของเครื่องผสานกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่นอ่อนๆ
จู่ๆน้ำหอมกลิ่นสาวบริสุทธิ์ทรงเสน่ห์ลอยเตะจมูกตองอย่างจัง
ยิ่งเมื่อนุ๊กโกะที่ยืนซ้อนอยู่เบื้องหลังโน้มตัวต่ำลงมาขนาบชิด
กลิ่นหอมยิ่งเข้มขน ลมหายใจกรุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์เข้มข้นรดรินอยู่ตรงต้นคอ
และกกหูยิ่งเย้ายวนชวนอารมณ์แตกซ่าน
ไออุ่นจากทรวงอกอวบอัดที่เบียดชิดแผ่นหลังหนา ดุจเชื้อเพลิงที่ฉีด
รดลงบนกองไฟราคะแห่งวัยรุ่นที่เงี่ยนกระสันได้ง่าย
ลำควยแก่นกายใหญ่โตภายใต้ผ้าขนหนูสีขาวพลันปวดตึงแข็งผงาดง้ำขึ้น
อย่างรุนแรง! ด้วยความคลายใจจากงานที่สำเร็จ และฤทธิ์สุราที่ยังตกค้าง
ในกระแสเลือดผสานกับอุณหภูมิร่างกายที่พุ่งสูง
ทำให้น้ำหล่อเลี้ยงแห่งความใคร่ไหลซึมออกมาปลายควยหัวป้านจนฉ่ำเยิ้ม
ลำควยดันเนื้อผ้าขนหนูจนเป็นสันนูนปูดเป่ง ตองขบฟันแน่นจนสันกรามเกร็งกระตุก
จู่ความเงี่ยนดิบซาบซ่านก็พุ่งกระฉูดจนหัวใจเต้นตึกตักตอกอกข้างซ้าย
หากเวลานี้มีใครสักคนย่อตัวลงมา รูดรั้งเอาแก่นกายปลายควยอันร้อนผ่าวนี้
เข้าไปในโพรงปากเขาจะปลดปล่อยน้ำหวาน...จะฉีดพ่นน้ำรักอุ่นงวดให้แตกกระจายทะลักลึกเข้าไปในลำคออย่างไม่คิดชีวิต!
ทว่าในวินาทีที่ความปรารถนาเบื้องลึกกำลังจะกลืนกินสติ...
ใบหน้าคมสันทรงอำนาจของ **ปรีชา** ก็วูบขึ้นมาในมโนความคิด
รอยยิ้มละมุนที่มุมปากและสายตาคู่กริบที่เคยสบประสาน ทำให้สติ
ของเด็กหนุ่มกระตุกกึก!
มโนภาพตอนหัวค่ำบนดาดฟ้าโรงแรมหรูย้อนคืนมาอย่างเด่นชัด...ท่ามกลางเสียงหัวเราะเฮฮาและมวลอากาศครื้นเครงของผองเพื่อนที่กำลังแย่งกันลิ้มความอร่อยของปิ้งย่างบาร์บีคิว
ไม่มีใครสังเกตเห็นร่างสูงใหญ่น่าเกรงขามของปรีชาที่ก้าวเท้าทรงพลัง
แยกตัวออกมา บรรยากาศรอบข้างชุลมุนจนทุกคนคิดเพียงแค่ว่า
มหาเศรษฐีหนุ่มใหญ่อาจจะแค่เดินแวะมาสั่งบาร์บีคิวเพิ่ม
ตองซึ่งกำลังย่อตัวหลบมุม ยกสมาร์ตโฟนในมือขึ้นกดเลนส์บันทึกภาพเข้มอย่างจดจ่อ ทว่าเมื่อละสายตาจากหน้าจอแล้วหมุนตัวกลับมา...
เขากลับปะทะเข้ากับร่างตระหง่านของปรีชาที่ยืนซ้อนอยู่เบื้องหลังในระยะกระชั้นชิด! นัยน์ตาคู่ทรงอำนาจและคมกริบดุจพญาอินทรีจ้องมองตรงมายังเขาจุดเดียว!
*กึก!*
ความกลัวสุดขีดพุ่งเสียดแทงจากปลายเท้าทะลุผ่านไขสันหลังขึ้นสู่สมอง! หัวใจของตองตกวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ลมหายใจสะดุดกึก
อุณหภูมิในกายเย็นเชียบปานน้ำแข็ง ร่างบึกบึนสั่นสะท้านเกร็งตึง เหงื่อกาฬเม็ดโตแตกพลั่กเต็มฝ่ามือและแผ่นหลัง
เด็กหนุ่มตื่นตระหนกจนหน้าซีดเผือด นึกในใจว่าชะตาขาดแล้วที่กล้าทำอะไรข้ามหน้าข้ามตาแอบถ่ายคนของเฮียโดยไม่ได้รับอนุญาต!
ทว่าตองสู้สติ ดึงเอาความกล้าหาญเฮือกสุดท้ายที่มี ยื่นหน้าจอสมาร์ตโฟนที่กำลังเล่นไฟล์วิดีโอส่งให้ปรีชาดูทันทีโดยไม่ต้องรอให้มหาเศรษฐีหนุ่มใหญ่ได้เอ่ยถาม
ปรีชาชะงักสายตา ก้มลงทอดมองภาพบนหน้าจอขนาดเล็ก...
เบื้องหน้าของนายเหนือหัว คือภาพวิดีโอแคนดิดของเข้มในมุมมองที่เปี่ยมด้วยศิลปะ แสงไฟสีส้มทองจากเตาบาร์บีคิวทาบทับลงบนกรอบหน้าคมสัน หยดเหงื่อที่ซึมตามผิวแก้มและแผ่นอกสะท้อนแสงวาววับดุจประติมากรรมหินอ่อน
ท่วงท่าการเดินขยับกายที่โต้สายลมพริ้วไหวถูกเลนส์ของตองดึงเอาออร่าความหล่อเหลาและเสน่ห์ดิบธรรมชาติออกมาได้อย่างฉ่ำอารมณ์ คมชัดและมีชั้นเชิงชนิดที่ช่างภาพมืออาชีพยังต้องก้มหัวให้!
นัยน์ตาคู่ทรงอำนาจของปรีชาฉายประกายตื่นตะลึง รอยยิ้มละมุนละไมผุดขึ้นที่มุมปากอย่างปิดไม่มิด มหาเศรษฐีหนุ่มใหญ่ช้อนสายตากลับมาสบประสานกับนัยน์ตาสั่นระริกของตอง
ภาษากายที่เคยน่าเกรงขามแปรเปลี่ยนเป็นความเอ็นดูและความซาบซึ้งใจอย่างสูงสุด
"ฝีมือเยี่ยมมากนะเรา..." น้ำเสียงทุ้มต่ำเอื้อนเอ่ยช้าๆ ทว่าหนักแน่น
"ถ่ายเก็บไว้หลายๆ ช็อตก็ดีนะ... เผื่อเฮียต้องการใช้ จะได้มาขอจากเรา"
*ตึกตัก... ตึกตัก...*
คำพูดเพียงประโยคเดียวจากมหาเศรษฐีระดับพันล้าน ดุจสายน้ำทิพย์
ชโลมหัวใจที่กำลังสิ้นหวัง!
จากความรู้สึกกลัวว่าจะโดนด่าทอหรือสั่งลงโทษ กลับกลายเป็นการยอมรับ
ชื่นชม และมอบคำอนุญาตด้วยรอยยิ้ม
ระดับมหาเศรษฐีผู้มีพร้อมทุกสิ่ง กลับเอ่ยปากว่าจะมา
"ขอผลงาน" จากเด็กข้างเตาบาร์บีคิวไร้ราคาอย่างเขา...
มันคือสิ่งเหนือความคาดหมายที่สลักลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของตอง
และนับตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา เด็กหนุ่มจึงตั้งอกตั้งใจกดเลนส์
บันทึกภาพวิดีโอของเข้มด้วยความพิถีพิถันถอดหัวใจทุกช็อต!
สิ้นมโนความคิด... ความเงี่ยนอันไร้สาระพลันสลายตัวไปจนหมดสิ้น!
ตองสูดลมหายใจลึก สะกดกั้นความตึงแน่นใต้ผ้าขนหนู
เขาจะเก็บเรือนร่างและแก่นกายอันบริสุทธิ์นี้ไว้รอคอยเพียงเฮียปรี
คนเดียวเท่านั้นหากเฮียเขาต้องการ
หากตึงเครียดนักก็ชักว่าวปลดปล่อยด้วยฝ่ามือตนเองในห้องน้ำ
ตองถอนหายใจยาว ดึงสติสัมปชัญญะทั้งหมดกลับคืนสู่แผงควบคุมบนหน้าจอ
ซันซันขยับกายก้าวเข้ามาทอดสายตาดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยความสนใจ
นุ๊กโกะเองก็ดึงตัวเองกลับมายืนกอดอกข้างๆ ทั้งสองสาวสบสายตากัน
ยามเห็นตองเริ่มขยับปลายนิ้วรัวคีย์บอร์ด
"มาดูนี่ครับพี่ซัน พี่นุ๊ก..." ตองเอื้อนเอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ทว่านิ่งสงบ
และฉายแววผู้กุมชัยชนะ
"เหตุผลที่คลิปของเรามันวิ่งระเบิดปานสายน้ำไหล... เพราะผมเล่นกับ
**'กลไกอัลกอริทึม'** ของแต่ละแพลตฟอร์มอย่างเฉียบขาด"
ปลายนิ้วยาวจิ้มไปที่หน้าต่างแรกบนหน้าจอ
"**TikTok**... อัลกอริทึมมันไม่สนใจว่าคลิปเราจะยาวแค่ไหน
แต่มันหิวกระหาย *'2 วินาทีแรก'* ครับ" ตองชี้ให้เห็นกราฟการชะงักนิ้ว
"ผมจับเอาหน้าชุ่มเหงื่อสู้แสงไฟของพี่เข้มวางไว้หน้าสุด พอนิ้วคนหยุดดู
อัลกอริทึมมันจะประมวลผลทันทีว่านี่คือคอนเทนต์สะกดจิต
แล้วเหวี่ยงคลิปเราไปขึ้นหน้า For You Page (FYP) ของคนทั้งประเทศทันที"
ซันซันเบิ่งตาค้าง ร้อง *'โอ้โห'* ในลำคอเบาๆ ยามเห็นตัวเลขวิ่งรัว
ตองไม่รอช้า คลิกสลับไปอีกหน้าต่าง
"ส่วน **Facebook Reels** กับ **YouTube Shorts**..."
ตองยกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคมทอประกายฉลาดเฉียบแหลม
"กลไกสองตัวนี้มันบ้าเรื่อง *Watch Time* หรือระยะเวลาการรับชม
ผมเลยตัดต่อแบบ **Seamless Loop**... คือจุดจบของคลิป มันจะวิ่ง
เชื่อมเข้าหาจุดเริ่มต้นช็อตแรกอย่างไร้รอยต่อ คนดูจะไม่รู้ตัวเลยว่า
คลิปเล่นจบไปแล้ว และกำลังนั่งดูซ้ำเป็นรอบที่สอง!
พวกระบบเห็นว่าคนดูคลิปนี้ซ้ำเกิน 100% มันจะคิดว่านี่คือคลิปเกรดเอ
แล้วช่วยดันขึ้นหน้าแรกให้ฟรีๆ โดยเราไม่ต้องเสียเงินยิงแอดสักบาท!"
"ร้ายกาจมาก..." นุ๊กโกะพึมพำ น้ำเสียงสั่นระริกด้วยความทึ่งจัด
"และสุดท้าย **Instagram**..." ตองคลิกเปิดหน้าฟีด IG ที่ถูกจัดเรียงโทนสี
อย่างหรูหรา "IG มันคือเรื่องของสุนทรียภาพและความกระสัยอยากครับ
TikTok เอาไว้สร้างกระแส... แต่ IG เอาไว้สร้าง 'ราคา' ผมคุมโทนแสงสีทอง
ให้ภาพแคนดิดของพวกพี่ดูเหมือนภาพถ่ายนิตยสารระดับโลก
เพื่อยกระดับค่าย IDOL STUDIO (OFFICIAL) ให้ดูมีราคาจน
สปอนเซอร์ไฮเอนด์ต้องก้มหัวเข้ามาหาเรา!"
เสียงความเงียบอันทรงพลังครอบคลุมไปทั่วห้อง...
ซันซันและนุ๊กโกะอ้าปากค้าง จ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความอึ้ง
จนพูดไม่ออก!
สติปัญญาระดับกุนซือการตลาดขั้นเทพที่ซ่อนอยู่ในร่างเด็กหนุ่มข้างเตา
มันประจักษ์ชัดแล้วว่า หากเด็กคนนี้ได้ไปโลดแล่นอยู่ภายใต้การเจียระไน
ของปรีชา เขาจะเปล่งประกายเจิดจ้าจนไร้ใครเทียมทานอย่างแน่นอน!
ความอยากลิ้มลองหรือครอบครองแก่นกายลำควยของตอง
มลายหายไปจากหัวใจของนุ๊กโกะจนหมดสิ้น...
นัยน์ตาของสาวใหญ่เหลือเพียงความเคารพ ยำเกรง และความซาบซึ้งใจ
เพราะเธอรู้ดีว่า เด็กหนุ่มทรงคุณค่าคนนี้... สมควรเป็นพญาหงส์ข้างกาย
ของปรีชาแต่เพียงผู้เดียว!
{:7_361:}ซันซันยืนนิ่งตะลึงงัน นัยน์ตาคู่สวยสั่นระริกยามมองหน้าจอคอมพิวเตอร์สลับกับใบหน้าคมสันของตอง...
หัวใจในอกซ้ายเต้นระทึกด้วยความทึ่งจัด ความเลื่อมใสในตัวปรีชาพุ่งสูงขึ้นจนไร้ข้อกังขา
สายตาคมดุจพญาเหยี่ยวของมหาเศรษฐีหนุ่มใหญ่ มองเห็นศักยภาพซ่อนเร้นในตัวเด็กหนุ่มที่เคยเป็นแค่ผู้ช่วยย่างบาร์บีคิวข้างเตาได้อย่างทะลุโปร่ง
ปรีชาไม่ได้แค่เลือกคน แต่เขาเห็นชิ้นส่วนสำคัญที่จะเข้ามาเติมเต็มรอยรั่วและขับเคลื่อน IDOL STUDIO (OFFICIAL) ให้นุ๊กโกะกับซันซันได้อย่างสมบูรณ์แบบ... และนั่นยิ่งทำให้ซันซันอดคิดไม่ได้ว่า ปรีชาเห็นประกายแสงอะไรในตัวลีโอเด็กหนุ่มบาร์เทนเดอร์อีกคนที่กำลังยืนเงียบอยู่ข้างๆ
"เอาล่ะ... แยกย้ายกันกลับห้องไปพักผ่อนได้แล้วพวกเรา" ซันซันเอื้อนเอ่ยน้ำเสียงอบอุ่น สายตาทอดมองน้องๆ ด้วยความเอ็นดู "เผื่อพรุ่งนี้เฮียปรีมีงานด่วนให้ทำ จะได้มีแรงลุยกันเต็มที่"
เพียงแค่ชื่อของ 'เฮียปรี' เอื้อนเอ่ยออกมา แววตาของเด็กหนุ่มทั้งสองและนุ๊กโกะพลันประกายวาววับ หลอมรวมเป็นจุดเดียวกันด้วยความจงรักภักดี
นุ๊กโกะก้าวเข้ามาหาตอง ยกฝ่ามือเรียวสวยแตะลงบนแขนกำยำเบาๆ"ขอบใจมากนะตอง... ผลงานของตองวันนี้มันช่วยปลดล็อกและเติมเต็มให้ IDOL STUDIO (OFFICIAL) สง่างามบนโลกออนไลน์จริงๆ"
นุ๊กโกะระบายรอยยิ้มหวาน ทว่าในห้วงความคิด... ภาพลำท่อนเนื้อลำควย
ใหญ่โตยาวห้อยหย่อนใต้ผ้าขนหนูสีขาวของตองกลับผุดซ้อนขึ้นมาจนหัวใจสาวใหญ่กระตุกวูบ!
ไอความร้อนพุ่งพรวดขึ้นใบหน้าจนนุ๊กโกะต้องสูดลมหายใจเข้าลึก
พ่นลมหายใจออกยาวเพื่อสะกดกั้นความเงี่ยนดิบให้สลายไป
ตองและลีโอยกมือไหว้ลาสองสาวอย่างนอบน้อม ก่อนจะพากันเดินกลับเข้าห้องพักของตนเอง ทันทีที่ประตูไม้สักปิดลง สองหนุ่มก้าวตรงไปยังเตียงนอนขนาดคิงไซส์ ทิ้งตัวลงนอนทับผืนผ้าหนานุ่ม กลิ่นหอมสะอาดบริสุทธิ์ดุจละอองแดดผสมกลิ่นปรับผ้าหอมยอดเยี่ยมลอยเตะจมูก สัมผัสผิวนุ่มนวลชวนให้รู้สึกราวกับกำลังทิ้งกายลงบนปุยเมฆชั้นฟ้า
สองหนุ่มขยับกายนอนหันหน้าเข้าหากัน แสงไฟสลัวจากหัวเตียงอาบทาลงบนเรือนร่างกำยำ
ตองทอดสายตามองลีโอด้วยความรู้สึกไม่ชาชิน
"ลีโอนายว่า... นี่พวกเรากำลังฝันไปปะวะ?"
"ฝันบ้าอะไรล่ะตอง..."ลีโอขยับรอยยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสุกใสเปล่งประกายลึกซึ้ง
เขาไม่พูดเปล่า... ฝ่ามือกร้านของลีโอเอื้อมสอดเข้าไปใต้ขอบชุดคลุมของตอง คว้าสับหมับลงบนลำท่อนเนื้อใหญ่โตที่กำลังตึงตัว!
เฮ้ยแกทำอะไรวะ
ตองสะดุ้งแบบไม่ทันตั้งตัว แต่ลำควยกับแข็งสู้มือ
และไม่ยอมปัดมือของลีโออกแม้แต่นิดเดียว
ปลายนิ้วเรียวของลีโอกำรัดรอบท่อนเนื้อยาวใหญ่แนบแน่น บีบเฟ้นเน้นหนักจนตองกระตุกกายวูบวาบ
"นี่ไงฝันไปนายหรือเปล่าหล่ะตอง รู้สึกเสียวมั้ยหล่ะ"
ลีโอหัวเราะขำพร้อมกับรูดชักควยตองเบาๆ
ตองสูดปากคราง *'ซี๊ด...'* ในลำคอ "เออไม่ฝันเสียวดีหวะ ชักแรงหน่อยก็ดีนะ"
ลีโออยากสัมผัสท่อนเนื้ออันเป็นเอกลักษณ์นี้ตั้งแต่เห็นมันห้อยหย่อน
ใต้ชุดคลุมผ้าขนหนูตั้งแต่อยู่ในห้องซันซันแล้ว!
ตองขยับพลิกกายนอนหงายแยกขาออกกว้าง เปิดทางให้ลีโอ
สอดมือรูดรั้งได้สะดวกขึ้น พร้อมกันนั้น ตองก็เอื้อมฝ่ามือใหญ่เข้าไป
ในร่มผ้าลีโอ กอบกำลำควยขนาดพอดีมือที่กำลังแข็งปั๋งดุนดันขึ้นมา
รูดเค้นนวดเฟ้นตั้งแต่โคนลำยันหัวป้านฉ่ำน้ำเลี้ยงเยิ้ม
*สวบ... สวบ... สวบ...*
เสียงเนื้อกระทบเนื้อและเสียงน้ำเลี้ยงเค้าคลึงดังซี๊ดซาดแข่งกับ
เสียงลมหายใจรดริน รสสัมผัสอันดิบซาบซ่านแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย
ทั้งสองต่างขยับฝ่ามือชักว่าวให้กันด้วยจังหวะที่รู้ใจ
อารมณ์สอดประสานเป็นหนึ่งเดียวกัน ดุจการปลดปล่อยพันธนาการ
ความเงี่ยนและความอัดอั้นทั้งหมดที่เคยเผชิญมา
"อ๊าส์... ตอง..." ลีโอซบหน้าลงกับอกกว้างของตอง ขยับข้อมือรูดสาวลำควยท่อนเนื้อ
ขึ้นลงเน้นๆ ปลายหัวป้านบวมแต่งเอ่อล้นไปด้วยน้ำเลี้ยงหวานฉ่ำ
"ถ้าเรามีห้องทำงาน... เราอยากได้เครื่องคอมพ์สเป็กเทพๆ ว่ะลีโอ..."
ตองขบฟันแน่น รูดเลื่อนฝ่ามือชักแก่นกายลำควยลีโอเร็วขึ้น
บีบเค้นหัวป้านเบาๆ ยามเอื้อนเอ่ยสเป็กในฝันด้วยน้ำเสียงพร่าสั่น
"คอม... **Intel Core i9-14900KS... RAM 128GB...
การ์ดจอ RTX 4090... จอ OLED 4K** แจ่มๆ"
"อื้อออ... แม่ง... สเป็กอย่างโหด..."
ลีโอครางกระเส่า เด้งเอวสวนเข้าหาฝ่ามือตองดุจการละเล่นสวาท
"แล้วก็อยากได้กล้อง **GoPro Hero 12 Black** สองตัว... ถ่ายวิดีโอ
แคนดิดเข้ม...ให้หล่อๆ"
"อ่าห์... แล้วมึงล่ะลีโอ..."
ตองเร่งข้อมือสับรูดแก่นกายลีโอถี่ระทึกจนสะโพกหนุ่มน้อยเกร็งกระตุก
"มึงอยาก... ทำอะไร..."
"เราอยากเอาสูตรเครื่องดื่มค็อกเทล... ที่เราคิด... ไปเสนอโรงงาน..."
ลีโอแกร่งตัวแน่น ปลายนิ้วรูดรั้งลำท่อนตองจนสุดโคน
รูดเน้นหัวป้านที่เปียกชุ่ม "ให้เขาบรรจุขวดขายแล้วจ่ายค่สูตรให้เรา...
เราจะได้มีเงิน... ไปรักษาแม่... ส่งน้องเรียนหนังสือ... น้องเราจะได้
ไม่ต้องดรอปเรียนเหมือนเรา...
"ซี้ดดดด! ตอง... เราจะไม่ไหวแล้วจะแตกละ!"
ลีโอครางกระเส่า
"เฮียปรี... จะดึงเราขึ้นมาจากโคลนตม... เราเชื่อ...แต่เราต้องพิสูตรตัวเอง"
ตองกระเส่าเสียงพร่าขยับสะโพกเด้งสวนฝ่ามือลีโออย่างรุนแรง
ความฝันอันยิ่งใหญ่และความจงรักภักดีหล่อหลอมรวมกับความเสียวซ่าน
จนถึงขีดสุด!
*สวบ! สวบ! สวบ! ตับ! ตับ! ตับ!*
ทั้งสองเร่งจังหวะข้อมือสับสาวแก่นกายลำควยของกันและกันอย่างบ้าคลั่ง!
อารมณ์ดิบซาบซ่านพุ่งทะยานทะลุเพดาน ความฝันที่จะมีชีวิตใหม่สว่างไสว
ผสานกับรสสัมผัสชวนเคลิบเคลิ้ม ร่างบึกบึนของตองและลีโอเกร็งกระตุก
พร้อมกัน สะโพกเด้งพรวด!
*ป๊อก... พรวดดดดด! พรวดดดดด!*
"อ๊างงงงงง! / ซี้ดดดดดดด!"
น้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นงวดฉีดพ่นทะลักทะลวงออกมาพร้อมกัน!
สายธารแห่งความปรารถนากระจายทะลักเปรอะเปื้อนเต็มฝ่ามือ
และผ้าห่มผืนนุ่มสีขาวสะอาด
เสียงหอบหายใจระรวยดังประสานกันในความเงียบ
สองหนุ่มนอนหมดแรง ทว่าใบหน้าแต้มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข
และความเคลิ้มฝัน
ดวงตาทั้งคู่ค่อยๆ ปรือปิดลงด้วยความเหนื่อยอ่อน... ทว่าในความมืดมิดนั้น มือของทั้งสองยังคงกอบกำลำควยที่สงบนิ่งของกันและกันไว้แน่น
คราบน้ํารักเหนียวข้นที่เปรอะเปื้อนอยู่บนฝ่ามือค่อยๆ แห้งเกรอะ... เป็นตราประทับแห่งพันธสัญญาและฝันที่เป็นจริง ซึ่งกำลังจะถูกเจียระไนขึ้นด้วยน้ำมือของ 'ปรีชา'
{:7_361:}และภายในห้องนอนเพนท์เฮาส์หรูที่เงียบสงบอีกห้อง
แสงไฟสลัวโทนส้มอบอุ่นจับทาร่างของสองสาวผู้จัดการ
ในชุดคลุมอาบน้ำผ้าขนหนูสีขาวหนานุ่ม
นุ๊กโกะและซันซันนอนตะแคงหันหน้าเข้าหากันบนเตียงคิงไซส์
พื้นผิวใบหน้าของทั้งคู่ถูกพอกทาไว้ด้วยแผ่นมาร์กหน้าโคลนสมุนไพร
สีเขียวเข้ม เว้นช่องว่างเป็นวงกลมรอบดวงตา รูจมูก และริมฝีปาก...
แม้รูปลักษณ์ภายนอกยามนี้จะดูแปลกตาและขบขันราวกระต่ายป่า
สองตัวนอนคุยกัน ทว่าแววตาฉ่ำวาวใต้รอยพอกโคลนกลับฉายความจริงจัง
และตั้งอกตั้งใจอย่างที่สุด
"ซันซัน..." นุ๊กโกะเอื้อนเอ่ยน้ำเสียงพร่าแผ่วผ่านริมฝีปากที่ถูกโคลนตึงรั้งไว้
พลางจ้องมองเพื่อนสนิทตาไม่กลอก
"เธอว่ามันเหลือเชื่อปะว่า... เรื่องน้องเข้มเนี่ย?
ใครมันจะไปคิดว่าเด็กหนุ่มรากหญ้าซื่อๆจะมีออร่ามหาศาล
ซ่อนอยู่ปานนั้น เฮียปรีแกมองเห็นอะไรในตัวน้องตั้งแต่แรกนะ?"
ซันซันหัวเราะ *คิกๆ* ในลำคอ จนมาร์กโคลนสีเขียวตรงแก้มเป็นรอยย่น
"ฉันก็นอนงงจนตาแตกอยู่นี่ไงเธอ!
ตอนเข้มมาใหม่ๆ ยืนเอ๋ออยู่หน้าเคาน์เตอร์ซันชายน์สปา
ฉันจำได้ดี สภาพเหมือนเด็กแว้นไม่ได้อาบน้ำมาสามปี!
นึกแล้วยังขนลุกไม่หาย ถ้าวันนั้นปฏิเสธไปเราคงไม่มีวันนี้!
เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปร้านนะ ฉันจะเปิดภาพกล้องวงจรปิดวันนั้นให้
เธอดูเป็นบุญตาเลย!" ว่าก่อนและหลังทำสปาเป็นคนละคนเลย
"จริงหรือเธอ?! จริงปะเนี่ย?!" นุ๊กโกะเบิ่งตาโตผ่านวงมาร์กหน้าสีเขียว
ยื่นหน้าเข้ามาชิดหมอนซันซันด้วยความอยากรู้อยากเห็นดุจตัวแม่สายเผือก
"โฮ้ะ! เฮียปรีนี่แกตาดีปานพญาเหยี่ยวจริงๆ นะ แล้วน้องโด่งล่ะเธอว่าไง?"
ซันซันขยับรอยยิ้มพราย นัยน์ตาสุกใสเปล่งประกายความนับถือ
"คนนี้ฉันยอมรับเลย... น้องโด่งเขามีมาดหนุ่มไฮโซมาตั้งแต่แรกแล้วเธอ
วางตัวนิ่งมาก สง่างาม รูปร่างผึ่งผาย ยืนเคียงข้างเฮียปรีได้อย่าง
ไม่อายใครเลย ฉันกล้าพูดตรงนี้เลยว่า เด็กหนุ่มคนนี้แหละที่เฮียปรี
วางไว้เป็น 'เบอร์หนึ่ง' คอยเป็นแขนขาสมองช่วยคุมและดูแลน้องๆ ทุกคน"
"เออ... ฉันเห็นด้วย" นุ๊กโกะพยักหน้ารับจนโคลนแห้งบนหน้าเกือบแตก
"แล้ว... น้องดายล่ะเธอ? ดายเป็นยังไงบ้าง เธอดูน้องออกไหม?"
นุ๊กโกะถามด้วยจริตจะก้านเพื่อนสาว อยากเก็บรายละเอียด
ให้ครบทุกตัวละคร เพราะเธอต้องเป็นผู้จัดการ
ซันซันถอนหายใจเบาๆ สายตาครุ่นคิด "น้องดายดูนิ่งๆ นะเธอ
เอาจริงฉันก็ยังดูไม่ออกเท่าไหร่... เวลาให้อยู่กับน้องโด่ง นางก็นิ่งสงบ
นอบน้อมเหมือนน้องช่วยพี่ทำงาน
แต่พอขยับไปอยู่กับน้องเข้มเท่านั้นแหละ! ทะเล้น ขี้เล่น กวนประสาท
พอกันเลยทั้งคู่ ฉันเลยยังตอบไม่ได้จริงๆ ว่าเฮียปรีจะวางตำแหน่ง
น้องดายไว้ตรงไหนในกระดานนี้"
"แต่สำหรับน้องงงงงตอง... ฉันว่าเราเห็นตรงกันนะเธอทั้งใหญ่ทั้งยาว"
นุ๊กโกะเปรยขึ้น สองสาวมองสบตากันใต้แสงไฟสลัว ก่อนจะ
พยักหน้าพร้อมกันโดยนัดหมาย"ใช่เลยใหญ่เป็นพวงเลยยยอิอิอิ"
"แน่นอนเธอ" ซันซันเอ่ยต่ออย่างมั่นใจ
"ตองเขาคือมือหนึ่งเรื่องไอทีและกลยุทธ์ออนไลน์ของเฮียปรีแบบ
ไม่ต้องสงสัย ผลงานการันตีแตกกระจุยคืนนี้ มันพิสูจน์แล้วว่า
ความคิดนางล้ำหน้าเก่งกว่าคนอื่นไปไกลมาก"
ทันทีที่พูดถึงตอง... ใบหน้าใต้แผ่นมาร์กหน้าสีเขียวของนุ๊กโกะพลันแปรเปลี่ยน
เป็นความสำนึกผิด สาวใหญ่ถอนหายใจยาว ช้อนสายตามองซันซันอย่างเปิดอก
"ฉัน... ฉันมีความจริงจะสารภาพว่ะแก เมื่อกี้ฉันเกือบเผลอตัว
มีอารมณ์เงี่ยนคิดไม่ดีกับน้องตอง..."
ซันซันเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง "หืม? ยังไงไหนเล่าสิ?"ทั้งที่รู้และดูออกตั้งแต่แรก
"ฉันเห็นลำเนื้อท่อนควยของตองเธอมันสวยมากกก...น่าอมน่าเลียที่สุด"
นุ๊กโกะขบริมฝีปากแน่น เสียงพร่าสั่นด้วยความเสียวไส้ เสียวปาก
"ตองนั่งไขว้ขาผ้าขนหนูเปิดกระจาย... ท่อนเนื้อลำควยยาวใหญ่เป็นลำเขื่อง
พวงไข่สวยห้อยโหนโอนเอนอวดสายตาอยู่ตรงหน้าฉันนี่!
ใจฉันกระตุกวูบ ความเงี่ยนมันพุ่งขึ้นสมองแบบไม่ทันตั้งตัวจนปากแห้งเลยเธอ!"
ซันซันหัวเราะแฮะๆ ขยับตัวเข้ามาใกล้ "เออ... เรื่องนั้นฉันก็เห็น 'เครื่องในของน้องมันเหมือนกัน สวยจริง ใหญ่จริงอันนี้ฉันไม่เถียง..."
"แต่เธอคิดดูดิ!" นุ๊กโกะขยับตัวนั่งขึ้นนิดหน่อย ท่าทางเสียวสันหลังวาบ "ถ้าฉันห้ามใจไม่ทัน... ฉันย่อตัวลงไปอมควยเด็กมันขึ้นมาจริงๆ มันจะเกิดอะไรขึ้น?!"
"ถ้าผู้จัดการดันไปกินเด็กในสังกัดตัวเอง ความน่าเชื่อถือของฉัน
มันจะไม่หายหมดเหรอวะแก?"
แล้วที่สำคัญที่สุด...นะเธอ"
นุ๊กโกะเว้นจังหวะ นัยน์ตาทอแววหวาดหวั่น ผสมความจงรักภักดี
"เด็กพวกนี้คือเด็กหนุ่มของเฮียปรีชา..."
"เฮียที่ชุบชีวิตใหม่ให้พวกเรา ให้เงิน ให้งาน ให้ความเชื่อใจ ไว้วางใจ...""แล้วถ้าฉันทำตัวต่ำตมไปลักกินขโมยกินคนของเฮีย มันไม่ทรยศใจกันหรือ""ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ฉันจะมองหน้าผู้มีพระคุณอย่างเฮียปรีชาได้ยังไง!"
นุ๊กโก๊ะพรั่งพรูความรู้สึกผิดออกมาเป็นห่ากระสุน
ซันซันยื่นฝ่ามือเรียวไปตบลงบนไหล่ของนุ๊กโกะเบาๆ เป็นการให้กำลังใจเพื่อนสนิทด้วยความเข้าใจลึกซึ้ง
"ดีแล้วเธอ... โชคดีมากที่เธอดึงสติแล้วห้ามใจตัวเองทัน
เรามาถึงจุดนี้ได้เพราะความเคารพและจงรักภักดี
อย่าให้ความเงี่ยนชั่วครู่มาทำลายชีวิตใหม่ของเราเลย"
ซันซันเว้นช่วง ก่อนจะยิ้มกริ่มขยิบตาใต้โคลนพอกหน้า
"แต่จะว่าไป... น้องลีโอนี่ก็ไม่ธรรมดานะเธอ 'มีของ' เหมือนกัน!"
นุ๊กโกะเบิ่งตาโต "หึออ! จริงเหรอเธอ?! ลีโอเนี่ยนะ มีอะไร?"
"มีจริงๆสิ!" ซันซันกระซิบกระซาบเสียงคิกคัก
"ควยใหญ่เป็นลำไม่แพ้กันเลยนะ! ตอนน้องยืนเชกเครื่องดื่มบนดาดฟ้า
เธอสังเกตไหม? เฮียปรีชานี่จ้องตามันไม่กระพริบเลยนะ!"
สองสาวกอดหมอนหัวเราะ *คิกคิก* กันอย่างสนุกสนานตามประสาเพื่อนสนิท
ที่แอบนินทาเจ้านายยามดึก ก่อนที่ซันซันจะปรับสีหน้าเป็นจริงจัง
และเปี่ยมด้วยความทึ่ง
"แต่ที่เด็ดกว่านั้นคือเรื่องสมองของน้องเขาเธอ..."
ซันซันเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
"น้องลีโอเขาคิดค้นสูตรเครื่องดื่มของตัวเองไว้เยอะมากนะ ฉันคุยมาแล้ว
น้องเขาเอาเสน่ห์ของสมุนไพรไทยพื้นบ้าน ไปผสมผสานเข้ากับเหล้าตะวันตก
ได้อย่างลงตัวและมีเอกลักษณ์สุดๆ
ลองคิดดูสิเธอ... ถ้าเฮียปรีชาเอาสูตรพวกนี้ไปต่อยอด เข้าสู่ธุรกิจ
เครื่องดื่มระดับอุตสาหกรรมเมื่อไหร่... พวกเราเตรียมตัว รวย!
รวยแบบฉุดไม่อยู่แน่นอน เพราะเราเป็นผู้ดูแลน้องๆไง!"
นุ๊กโกะฟังแล้วระบายรอยยิ้มกว้าง นัยน์ตาสุกใสทอดมองเพดานห้องพักด้วยความซาบซึ้งใจ ทั้งสองสาวเห็นตรงกันอย่างแน่วแน่... ว่าความจริงแท้ของชีวิตภายใต้ร่มเงาพึ่งพิงของ 'ปรีชา' นั้น ต่อจากนี้ไป สองสาวอย่างพวกเธอจะไม่มีวันต้องกลับไปเผชิญความขื่นขมและลำบากอีกต่อไป
เสียงกระซิบกระซาบพูดคุยด้วยความหวังค่อยๆ แผ่วเบาลง... มวลอากาศอันอบอุ่นชวนเคลิบเคลิ้มปกคลุมไปทั่วห้องนอนหรู
นุ๊กโกะและซันซันหลับตาลงอย่างผ่อนคลาย เสียงลมหายใจสม่ำเสมอดังขึ้นในความเงียบ สองเพื่อนสนิทนอนหลับใหลอยู่เคียงข้างกัน เข้าสู่ห้วงนิทราแห่งความสุขและความฝันอันสว่างไสวที่จะกลายเป็นจริง
{:7_361:}
ในความเงียบสงัดภายในห้องมาสเตอร์สวีตราคาแพงลิบลิ่วอบอวลไปด้วยไอความร้อนกรุ่นกลิ่นดีกรีขมเข้มของ **Macallan M Decanter**
รสขมขื่นของน้ำเมาแล่นผ่านลำคอจนกลายเป็นความพ่ายแพ้ให้กับความจัดจ้านของดีกรี
มหาเศรษฐีหนุ่มใหญ่ถูกประคองร่างทอดกายลงบนเตียงนอนคิงไซส์
ผืนผ้าปูที่นอนสีนวลทอพิเศษให้สัมผัสเย็นลื่นนุ่มนวลรองรับเรือนร่างกำยำ
เสื้อผ้าถูกเด็กหนุ่มช่วยกันปลดเปลื้องไม่เหลือสักชิ้น
ร่างหนาใหญ่แผ่ขยายในสภาพไร้พันธนาการของอาภรณ์ใดๆ
ราวกับเด็กน้อยผู้บริสุทธิ์และไร้ทางต่อสู้ ใบหน้าคมคายหลับตาพริ้ม
ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
แสงไฟซ่อนฝ้าสีวอร์มไลท์ส่องกระทบมวลกล้ามเนื้อแผ่นอกหนา
และหน้าท้องที่เป็นลอนแน่นสวยงาม
ทว่า... จุดที่สะกดดึงสายตาของสองหนุ่มไอดอล กลับเป็นแกนกลางลำควยที่สงบนิ่งแต่สวยงาม ท่อนเนื้อความเป็นชายขนาดอลังการเขื่องใหญ่
นอนทอดตัวหนาหนักพาดอยู่เหนือพวงไข่แน่นอวบ
แม้ในยามที่ไร้การปลุกเร้า ขนาดความกว้างและหัวหยักป้านทรงดอกเห็ด
กลับดูน่าเกรงขามจนเข้มและดายต้องอ้าปากค้าง ลำคอระหงของทั้งคู่
แห้งผากจนต้องแอบกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ด้วยความใคร่อยากลิ้มลอง
ทว่ากลับถูกโด่งส่งสายตาดุและพยักพะเยิดไล่ให้ไปอาบน้ำ
ทำความสะอาดร่างกายเสียก่อนค่อยลิ้มลอง
สองหนุ่มขยับกายไปอาบน้ำอย่างว่าง่าย สายน้ำอุ่นจากฝักบัวชำระล้าง
คราบไคลทุกซอกทุกมุมจนหอมฟุ้ง
ดายใช้ฝ่ามือบีบเฟ้นและนวดวนรอบปากทางรักของตนเองอย่างเชี่ยวชาญ
ค่อยๆ สอดเรียวนิ้วเข้าไปชะล้างภายใน นวดเฟ้นให้กล้ามเนื้อหูรูดรอบวง
เนื้อนุ่มคลายตัว นุ่มนิ่มพร้อมสำหรับการรองรับแท่งเนื้ออันเขื่องหัวโต
ของนายเหนือหัว เพื่อให้ความสุขสมเกิดขึ้นโดยไร้บาดแผล
และความเจ็บปวด เขาตั้งใจแบบนั้น
ขณะเดียวกัน โด่งเอื้อมมือบิดผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นหมาดๆ
ก้มลงเช็ดทำความสะอาดร่างของปรีชาอย่างนุ่มนวล ปลายนิ้วสัมผัส
ไล่เรียงเช็ดตั้งแต่ขมับ ใบหน้า ลำคอแกร่ง แผ่นอกหนา ลาดไหล่
ขยับลงมาซับไอความร้อนบนหน้าท้อง ซอกขาหนีบ
และประคองท่อนเนื้อลำควยใหญ่ยาวพร้อมพวงไข่ขึ้นเช็ดอย่างเบามือ
ไล่ต่ำลงไปตามความยาวของเรียวขา แข้ง และปลายนิ้วเท้า...
ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความรัก ความนอบน้อม และความใส่ใจ
ที่สะท้อนออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ราวกับทาสผู้จงรักภักดี
กำลังถวายการรับใช้แด่นายเหนือหัวที่รักยิ่ง
ครั้นเช็ดตัวให้ปรีชาจนเรียบร้อย สองหนุ่มที่เข้าห้องน้ำไปนานกลับยัง
ไม่มีเสียงตอบรับ โด่งจึงก้าวเท้าตามเข้าไปดู ก่อนจะหลุดรอยยิ้ม
เอ็นดูออกมา...
เข้มอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า ลำควยปลิ้นออกนอกรอยพับหว่างขา
ฟุบหน้าหลับหมดสภาพคาโถชักโครกราคาแพง
ขณะที่ดายนั่งหลับพิงตูดอ้าอยู่มุมกระจกอาบน้ำ แปรงสีฟัน
ยังค้างอยู่ในปาก ท่าทางเมาเอามากเมื่อฤทธิ์เหล้าต่างดีกรี
เจอน้ำเย็นน็อกสลบกลางอากาศ
ภาพตรงหน้าทำให้โด่งยิ้มกริ่ม... การปล่อยเนื้อปล่อยตัวของทั้งคู่
อาจไม่ต่างจากตัวเขาในอดีต วันที่โดนมอมเหล้าจนพลาดท่าทำผู้หญิงท้อง
ได้เจ้าตัวน้อยอย่างอิกคิวมาเป็นของขวัญเปลี่ยนชีวิต
จากวันนั้น โด่งจึงดื่มเพื่อสังคมได้ แต่ไม่เคยยินยอมให้ตัวเองเมาไร้สติอีกเลย
โด่งบิดผ้าเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ทั้งคู่จนสะอาดหอมฟุ้ง แล้วหิ้วร่างเปลือย
ของคนเมาทีละคนออกมาขึ้นเตียงนอนอย่างทุลักทุเล
จัดท่าทางให้นอนสบาย ห่มผ้าผืนหนาครอบคลุมร่างทั้งสามคนเอาไว้
ด้วยความใส่ใจเหมือนพี่ชายดูแลน้อง ก่อนที่เขาจะเดินสลัดความเหนื่อยล้า
มาทิ้งตัวนอนลงบนอีกเตียงที่ตั้งอยู่ข้างๆ
แสงสลัวทอดผ่านความเงียบ โด่งนอนขยับกาย ทบทวนความคิดที่ตกค้าง
อยู่ในจิตวิญญาณ... เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายและจิตใจของเขากันแน่
จากสองเหตุการณ์ร่วมรักที่มีอาการแปลกประหลาดเกิดขึ้นเหมือนกัน
อย่างน่าอัศจรรย์
ตอนแรกที่เขากลืนกินน้ำรักของเฮียปรี หลังจากที่มันฉีดพ่นแตกใส่ปากของดายจนสำลัก
และตอนที่สองเฮียปรีฉีดทะลักน้ำรักเข้าสู่รูก้นของเขา จนของเหลวอุ่นร้อน
ทะลักล้นไหลลงมาตามม่านขา...เป็นสาย
ในเสี้ยววินาทีที่ปรีชาถึงจุดสุดยอดและปลดปล่อย โด่งรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่ของเหลวอุ่นร้อนธรรมดา
ทว่ามันกลับคล้ายกับ **"มวลคลื่นพลังงานบริสุทธิ์"** ที่ตกลงสู่จุดศูนย์กลางร่างกายของเขา
ความร้อนนั้นเชื่อมลึกถึงในท้องน้อย เป็นความอุ่นวาบที่แน่น หนัก
และสงบนิ่งอย่างประหลาด
ความอุ่นนั้นไม่ได้หยุดอยู่แค่จุดนั้น แต่มันค่อยๆ แตกตัวออกเป็นกระแสพลังงานยิบยับ คล้ายกับสายน้ำทองคำหรือคลื่นความถี่สูงที่แทรกซึมไปตามผนังเนื้อภายใน ไหลย้อนขึ้นมาตามไขสันหลัง กระแสความร้อนแล่นผ่านเส้นเลือด ทุกอณูเนื้อ และมวลกระดูกอย่างอัศจรรย์
และเมื่อกระแสพลังงานนั้นไหลขึ้นมาถึงบริเวณแกนกลางและจุดหน้าผาก มันเกิดอาการ "โพล่ง" สว่างวาบดุจไฟที่ถูกจุดขึ้นในห้องที่มืดมิดดำสนิท
เขาจำได้ถึงร่างกายของเขาที่เกร็งกระตุกเบาๆ นัยน์ตาขยายกว้าง
ม่านตาเบิกรับแสง ความรู้สึกหนักอึ้งหรือมึนชาถูกปัดเป่าออกไปจนหมด
เหลือไว้แต่ความโล่ง โปร่ง และกระจ่างใสอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต...
*มวลพลังงานนั้นคืออะไรกันแน่...แต่ที่รู้ๆมันมาจากปรีชาและปรีชากจะรู้เรื่องพลังลึกลับนี่หรือเปล่า
ถ้ารู้ทำไมไม่บอกหรือพูดอะไรเลย*
โด่งนอนขดคิดทบทวนในความเงียบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความอุ่นวาบในกายผสานกับความรู้สึกซาบซึ้ง
กล่อมเกลาจิตใจของเด็กหนุ่ม จนกระทั่งเปลือกตาค่อยๆ ปิดลง และจมดิ่งสู่ห้วงนิทราไปโดยไม่รู้ตัว
{:7_361:}
{:7_360:}ซัพพอร์ตคุณยายเปย์เหล้าขาวให้ยายได้กรึ๊บเติมพลังสมอง...อินบ๊อกนะค่ะ {:7_360:}
ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป
https://www.g4guys.com/data/attachment/album/202609/15/173903fqonh1mro1i3m8sz.jpg
{:7_376:}พูดคุยให้กำลังใจติดต่อกันใหม่...อินบ๊อกได้เลยคร้าา{:7_376:}ขอบคุณที่ชื่นชอบสนับสนุนและติดตามผลงานค่ะ
ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบคุณมากมาย นิยายสนุก น่าติดตามมากครับ เข้ามาแปะเม้นไว้ก่อนนะครับ ไว้จะกลับมาอ่าน :loveliness: เข้ามาแปะเม้นไว้ก่อนนะครับ ไว้จะกลับมาอ่าน :loveliness: รอตอนต่อไปเลยครับ ...สนุกมากครับ
ขอบคุณครับ... ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลย เป็นกำลังใจให้เขียนต่อไปเรื่อย ๆ นะครับ {:5_119:} สุดยอดครับผม ทุกๆตอนเลย ขอบคุณครับ สุดยอดเลยครับ รอติดตามต่อเรื่อย ๆ นะครับ Nukinho ตอบกลับเมื่อ 2026-9-16 21:00
สุดยอดเลยครับ รอติดตามต่อเรื่อย ๆ นะครับ
ขอบคุณนะค่ะถือว่าเป็นกำลังใจให้คุณยายฝึกหัด
{:7_361:} ขอบคุณมากครับ{:5_135:}{:5_120:} ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆนะครับยาย ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2