อสังหาป่าเดียวกัน ตอนที่ 18 ( 14 09 69 )
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย กอทอฒอ เมื่อ 2026-9-15 17:45{:7_361:}กระเทยเฒ่าเล่าเรื่อง{:7_361:}{:7_363:}เพราะคิดถึง...จึงกลับมางานเขียนอีกรอบค่ะ{:7_363:}
{:7_362:}อสังหาป่าเดียวกัน{:7_362:}
ตอนที่ 18 : IDOL STUDIO (OFFICIAL)https://www.g4guys.com/data/attachment/album/202608/20/210825tzwxfbfo6ioejrxf.jpg
ต่อจากตอนที่แล้ว
{:7_361:}
รสชาติขมขื่นบาดคอของวิสกี้หรูในแก้วร็อกทรงป้านน้ำค่อยๆเจือจางลง ผันเปลี่ยนเป็นความนุ่มนวลชุ่มคอตามก้อนน้ำแข็งลูกบาศก์ที่ละลายผสมหลอมรวม
ปรีชายกแก้วขึ้นละเมียดจิบทีละนิดอย่างละมุนละไม นัยน์ตาคมสะท้อนแสงไฟวอร์มไลท์สลัว
"นุ๊ก... ลองบอกเฮียมาซิก้าวต่อไปจะเป็นอย่างไร" ปรีชาเปิดประเด็น น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลัง
นุ๊กโกะยืดอก จริตสไตลิสต์ตัวแม่เฉิดฉายฉานพร้อมกับแววตาฉลาดเฉลียว "ตอนนี้มูลค่าออนไลน์ของเข้มสูงมากค่ะเฮีย ยอดวิวใหลไม่หยุดสามารถต่อยอดอะไรได้เยอะมาก
สิ่งแรกที่ต้องทำคือการสร้างช่องทางติดตาม แบบ Official
ทั้ง TikTok, Facebook, Instagram และ YouTube ค่ะ"
นุ๊กโกะขยับมือไม้วาดกลางอากาศอย่างมีจริตจะก้าน "แล้วเราก็จะใช้ชื่อ **IDOL STUDIO** เป็นแบรนด์ คล้ายๆ สถานที่หรือโรงงาน ปั้นคนธรรมดาให้เป็นไอดอล คนแรกคือเข้ม ดันให้ปังกว่านี้โดยมีทีมงาน แสง กล้อง ตัดต่อ...
ส่วนคอสตูมช่างเสื้อผ้าเรามีแล้ว แต่งหน้าทำผมเรามีแล้ว เป็นทีมของพี่ซันกับนุ๊กเราจะช่วยกัน เบื้องต้นเท่านี้ค่ะ"
นุ๊กโกะดีดนิ้วดัง *เป๊าะ!* เมื่อความคิดใหม่แล่นเข้ามา "อ๋อ! เพิ่งคิดได้ค่ะ!อีเวนต์แรกเราก็เปิดตัวโปรเจกต์ใหม่ ให้เลิศหรู 'ขัดขี้ไคลปั้นให้เป็นไอดอล' ของซันชายน์สปา
โดยเราทำตามที่เฮียแนะนำ คือหาน้องบ้านๆ มาผ่านการดูแลของซันชายน์สปา แล้วพาไปถ่ายแบบถ่ายคอนเทนต์เป็นไอดอลที่ห้องหรูหรือดาดฟ้าโรงแรมหรู 6 ดาวแห่งนี้
เราแทบไม่ต้องปิดบังอะไรเลยค่ะ หรือแก้ข่าวอะไรแลย งานเบาแรงมาก ไม่ต้องกลัวกระแสชาวเน็ตขุดประวัติ เพราะเราประกาศอยู่แล้วว่าเป็นเด็กรากหญ้า...
ส่วนเข้มก็มีแค่เฟซกับไลน์แบบธรรมดามากๆ ยังไม่ได้ป้อนข้อมูลอะไรลงโซเชียลเลยค่ะ จากการสอบถามและสแกนเบื้องต้น"
ปรีชาฟังแล้วยกยิ้มมุมปากอย่างถูกอกถูกใจ "ถ้าเฮียเปิดเป็นบริษัท IDOL STUDIO ให้นุ๊กเป็นผู้บริหารล่ะ... ทุนเตรียมการเบื้องต้น 50 ล้าน... ว่าไง?"
คำว่า '50 ล้าน' ทำเอานุ๊กโกะตื่นเต้นจนหัวใจสั่นระทึก ภาพสตูดิโอหรูอุปกรณ์ระดับมืออาชีพมือไม้นางเกร็งสั่นด้วยความตกใจอย่างจัง ร่างอวบรีบคว้าแก้วเครื่องดื่ม 'รสชาติชีวิต' ของลีโอกรึ๊บลงคอรวดเดียวเพื่อดึงสติ รสชาติขมขื่นบาดลิ้นทำเอาใบหน้าอวบสวยเหยเกสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะตั้งสติสบตาปรีชาด้วยความมุ่งมั่น
"ถ้าเฮียไว้ใจนุ๊ก... นุ๊กก็จะลุยค่ะ! นุ๊กมั่นใจ เพราะเรามีเข้มเป็นแม่เหล็กอยู่แล้ว!"
"โอเค..." ปรีชาวาดมือ น้ำเสียงจริงจัง เบื้องต้นที่เฮียคิด "บริษัทซันชาย์กรุ๊ป จะถูกเปิดเป็นบริษัทแม่ ทุนจดทะเบียน 150 ล้าน แล้ว บริษัท IDOL STUDIO จะถูกเปิดเป็นบริษัทลูกพร้อมกับบริษัทซันซายน์สปา ด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มต้นที่ 50 ล้านทั้งสองบริษัท โดยมีนุ๊กกับซันช่วยเฮียบริหาร
โดยมีบริษัทหลักทรัพย์และการลงทุนของเฮียเป็นพี่เลี้ยง มี นุ๊ก ซันซัน เข้มโด่ง ดาย ลีโอ และ ตอง เป็นหุ้นส่วนเบื้องต้น เราจะช่วยกันทำงานแบบหุ้นส่วน เจ้าของกิจการตัวเอง ไม่ใช่ลูกจ้าง
"ตอง?!" สองสาวซันซันและนุ๊กโกะทวนชื่อพร้อมกัน นัยน์ตาโตวาวเป็นประกาย ด้วยความสงสัย
"ใช่... สาเหตุเพราะเปิดเพลงถูกใจเฮีย" ปรีชาตอบเรียบๆ ทว่ามีสายตาเอ็นดูและรู้ว่าเด็กคนนี้มีของ ทำเงินได้
"ได้ค่ะเฮีย..." สองสาวทำตามองบนแล้วหลุดหัวเราะชอบใจในความเปย์ตามอารมณ์ของนายทุนใหญ่ นุ๊กโกะเริ่มเรียบเรียงลำดับแผนงานในหัวอย่างเป็นระบบระเบียบอย่างมือาชีพทันที ว่าต้องทำอะไรก่อนหลัง
ปรีชาเบือนสายตาหรี่มองซันซัน "ซันซัน... สำหรับซันชายน์สปา เฮียประเมินมูลค่าให้ 150 ล้าน... พอใจไหม? วันนี้ปิดหนี้ให้ 80 ล้าน อีก 70 ล้านจะโอนให้หลังดำเนินการเรื่องเอกสารเสร็จเรียบร้อย พอใจไหมปรีชาถามอีกรอบ?"
*กึก!* โลกหยุดหมุนอีกแล้ว
ซันซันเบิ่งตาค้าง ร่างกายแข็งเกร็งด้วยความตกตะลึงมหาศาล! ทว่ารอบนี้ไม่มีน้ำตาหรือเสียงสะอื้น เพราะก่อนหน้านี้เขาเคยประกาศขาย 120 ล้านยังไร้คนเหลียวมอง ลดเหลือ 100 ล้านก็ยังเงียบกริบ
แต่นี่เฮียปรีชาประเมินให้ถึง 150 ล้าน! มันเหมือนเทวดามาโปรดทุบความทุกข์ทิ้งในพริบตา ซันซันทรุดกายลงกราบกับหัวเข่าของปรีชา ก่อนจะลุกขึ้น ถอยหลังออกไปก้าวครึ่ง แล้วถอนสายบัวอย่างงดงามอลังการ
"ขอบพระคุณเฮียปรีชาเพคะที่เมตตาหม่อมฉัน..." ซันซันเอ่ยเสียงเครือรอยยิ้มขำขัน ทำท่าเหมือนหนังจีน "ต่อไปทั้งชีวิตจิตใจ... ขอติดตามถวายงานแบบไม่คิดชีวิตเลยค่ะ!"
เสียงหัวเราะอบอุ่นของคนทั้งสามดังประสานกันขึ้นอย่างมีความสุข
ขณะเดียวกัน ทางฝั่งเคาน์เตอร์บาร์... กลุ่มหนุ่มๆ ที่กำลังจับกลุ่มกันตามคำสั่งของปรีชาที่ให้โด่งมาเก็บข้อมูลของลีโอและตองเพื่อหาทางช่วยเหลือ
"เออ ลีโอ... บอกปัญหาน้องมาซิ เฮียสั่งให้พี่มาถามและหาทางช่วยเหลือ"โด่งเอ่ยขึ้น พลางยกมือยิ้มๆ "ขอแบบไม่เศร้า ไม่ร้องนะเว้ย เพราะชีวิตพี่ก็เศร้าบัดซบเหลือเกินแล้ว!"
เสียงหัวเราะ *ฮ่าๆ!* ดังขึ้นจากเข้มและดายที่นานๆ ทีจะเห็นโด่งปล่อยมุขขำๆ
"ได้ครับพี่..." ลีโอสูดลมหายใจเข้าลึก "ผมอยู่กับแม่แล้วก็น้องชาย ป.5 ตอนแม่ทำงานได้ปกติก็ไม่ลำบาก แต่ตอนนี้แม่ป่วยครับพี่ ผมเลยต้องดรอปเรียนเอาจริงๆมันเรียนไม่ใหวสมองมันไม่จำอะไรแล้วคิดเยอะ... กลางวันผมขับแกร็บส่งอาหาร กลางคืนมารับจ้างชงเหล้านี่ล่ะพี่ปั่นหาเงินค่าเช่าบ้าน ค่าผ่อนรถ ค่าน้องไปโรงเรียน ค่า..."
"พอๆๆ! พี่ปวดหัวแล้ว!" โด่งห้ามทัพ ก่อนจะหันไปทางเข้มแล้วส่งสายตาเป็นอันรู้กัน เข้มพยักหน้าเข้าใจ วิ่งพรวดเข้าห้องนอนไปหยิบเงินสดปึกใหญ่ออกมายื่นให้โด่ง
โด่งรับเงินมา ยัดใส่มือลีโอทันที "เอาไปหมื่นไปแก้ขัดนึงก่อน เอาให้แม่ไว้ให้น้องไปโรงเรียน แล้วแม่ก็พาแม่ไปเข้าโรงบาลเอกชนเลย เดี๋ยวเฮียปรีจ่ายให้หมด! แล้วพาแม่ไปดูบ้าน เลือกเอาหลังที่เหมาะๆ ให้เฮียปรีซื้อให้ แล้วแกค่อยมาทำงานผ่อนส่งให้เฮีย... โอเคไหม?"
"ครับพี่!" ลีโอตาฉ่ำแก้ว โผเข้ากอดโด่งแน่นด้วยความซาบซึ้ง
"เฮ้ยหยุดๆ! ห้ามร้องนะโว้ย!" โด่งดันตัวออก
*ฟอด!*
ลีโอยื่นหน้าไปจุ๊บเข้าที่แก้มของโด่งฟอดใหญ่!
"เฮ้ย! ไอ้นี่! แก้มข้าหอมไม่ได้นะเว้ย! ของเฮียปรีเค้า!" โด่งโวยวายแก้เขิน หน้าแดงแปร๊ด
*ฟอด!*
เข้มหัวเราะร่า รบขยับเข้ามาย่อตัวจุ๊บแก้มโด่งอีกข้าง! "ฮ่าๆๆ! โดนอีกฟอดแล้ว!"
"ไอ้นี่อีกคน!" โด่งยกมือปัดป้องวุ่นวาย "พอๆๆ พอเลยพวกแก!"
"ก็พี่โด่งน่ารักนี่ครับ..." เข้มยิ้มแฉ่ง "นับวันยิ่งเหมือนเฮียปรีเข้าไปทุกที น่ารักน่ากอดซะเหลือเกิน!"
โด่งสลัดความเขิน หันไปทางหนุ่มผู้ช่วยเชฟ "ตอง... แล้วแก ล่ะ?"
"พอกับลีโอเลยครับพี่ ชีวิตบัดซบพอกัน..." ตองยิ้มแห้ง "ผมอาจดีกว่าหน่อยตรงที่พ่อแม่ยังทำงานก่อสร้างอยู่ พวกเราอาศัยอยู่ในไซต์งานก่อสร้างเลยไม่ต้องจ่ายค่าเช่าบ้าน เรื่องเงินชักหน้าไม่ถึงหลัง เรื่องเรียนไม่ต้องพูดถึง ไม่มีปัญญา ดรอปเรียนเหมือนกันครับ"
"เออๆ งั้นเอางี้!" โด่งยัดแบงก์ในมือให้ตอง "นี่หมื่นนึง เอาไปแก้ขัดก่อน... ส่วนเรื่องงาน ย้ายไปทำงานกับปู่เข้ม กำลังสร้างโฮมคาเฟ่ให้เฮียปรี ไปหาบ้านแถวนั้นอยู่จะได้มีเงินเก็บ
ส่วนเรื่องเรียนก็ไปเรียนต่อให้จบซะ เดี๋ยวเฮียปรีจัดการค่าเรียนให้ แล้วค่อยทำงานคืนเฮียเขา... โอเคไหม?"
“ผมว่าเรื่องเรียนยังก่อนดีกว่าพี่ ผมอยากทำงานให้เฮียปรีก่อนดีกว่า”ตองแจ้งความประสงค์จากใจ
"แล้วผมล่ะพี่โด่ง?" เข้มยิ้มแฉ่ง ทำหน้าล้อเลียนโด่ง
โด่งหรี่ตามอง "อย่าเลยมึง... มึงเป็นไอดอลแล้วนะ เดี๋ยวเจอพี่นุ๊กตบ คอยดู!"
เข้มสะดุ้งโหยง ทำหน้าสยองทันทีเมื่อโดนเอาชื่อนุ๊กโกะมาขู่ หนุ่มๆ ที่นั่งหลังบาร์เครื่องดื่มต่างหัวเราะระเบิดความสุข หัวเราะขำกับอาการของเข้มอย่างกลมเกลียวและเสน่หา
มิตรภาพบริสุทธิ์ถูกถักทอแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น เสียงในหัวของทุกคนต่างฉายภาพทิศทางแห่งความหวังอันสว่างไสว... หลังจากได้เข้ามาพึ่งพิงอาศัยอยู่ใต้ร่มเงาบารมีของชายชื่อ ปรีชา
{:7_361:}
ฤทธิ์เดชของเครื่องดื่ม 'รสชาติชีวิต' ชนิดที่ลีโอรังสรรค์ไว้ด้วยวิสกี้ชั้นพรีเมียม
**Macallan M Decanter** ดีกรีเข้มข้นจัดจ้าน ค่อยๆ แผลงฤทธิ์กัดเซาะ
สติสัมปชัญญะอย่างเงียบเชียบ
ยิ่งเมื่อไอความร้อนของเหล้าหรูราคาแพงลิบหลอมรวมเข้ากับเครื่องดื่มเดิม
ที่ตกค้างอยู่ในกระเพาะ ความเมามายก็เอ่อล้นทะลักขึ้นสู่สมองอย่างไม่ทันตั้งตัว สมกับที่เป็นแก้วพิเศษที่สามารถละเมียดจิบดื่มด่ำยาวนานได้ครึ่งคืน
นุ๊กโกะและซันซันต่างพิงหลังชนเบาะโซฟา นัยน์ตาเชื่อมปรอย รอยยิ้มพรายแต้มริมฝีปากที่เผยอออกระบายไอเหล้าอุ่นๆ ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อไม่ต่างกัน
ขณะเดียวกัน ฝั่งเด็กหนุ่มหน้าใหม่ที่ตาเป็นประกายวาววับยามได้สัมผัสลิ้มรสเหล้าราคาแพงหูฉี่ บวกกับฝีมือการผสมที่หวานลื่นลิ้นของลีโอ ก็ทำให้อนุภาพความร้อนสาดขึ้นใบหน้าจนผิวแก้มและใบหูแดงก่ำ ร่างกายสั่นไหวระริกด้วยความคึกคักผสมความมึนเมาที่โถมทับ
ปรีชาทอดสายตาคมหรี่มองมวลความเมามายที่อบอวลไปทั่วดาดฟ้า เห็นว่าเข็มนาฬิกาหมุนเลยผ่านเข้าสู่ช่วงดึกสงัด และทุกชีวิตได้รับความสุขจนตึงกำลังดี
จึงเอ่ยปากเรียกรวมพลสั่งการด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เริ่มยานคางเล็กน้อยตามกลิ่นของดีกรีที่พ่นออกมา
"โด่ง... เข้ม... ดาย... นอนกับเฮียห้องใหญ่"
สิ้นคำสั่ง ท่าทีดีอกดีใจก็ประกายวับในดวงตาของสามหนุ่ม! เข้มยิ้มร่าจนเห็นฟันขาว คืนนี้จะได้นอนกอดเฮียปรี
ดายแอบกำหมัดแน่นข้างกายด้วยความตื้นตัน การได้นอนร่วมห้องเคียงข้างร่มโพธิ์ร่มไทรผู้เป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต คือไฝ่ฝันในความความอบอุ่นและปลอดภัยที่สุดที่เด็กรากหญ้าอย่างเขาจะเคยได้รับ
"ซันซัน... นุ๊กโกะ..." ปรีชาเบือนหน้าไปหาสองสาวสไตลิสต์ "ไปนอนอีกห้องนะ"
นุ๊กโกะและซันซันมองหน้ากัน ก่อนจะหลุดยิ้มตื่นเต้น นัยน์ตาสั่นระริกด้วยความยินดี หากชีวิตนี้ไม่ได้ก้าวเข้ามาอยู่ใต้บารมีของชายชื่อปรีชา พวกเธอคงไม่มีโอกาสแม้แต่จะก้าวเท้าขึ้นมาเหยียบวิมานหรูบนดาดฟ้าแห่งนี้
ยิ่งการได้ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม ของห้องหรูราคาคืนละนับล้านบาท มันคือความฝันเฉียดฟ้าที่กลายเป็นความจริง
ชายวัยกลางคนหันมาทางบาร์เทนเดอร์หนุ่มและผู้ช่วยเชฟ "ลีโอ... ตอง... พวกเอ็งไม่ใช่พนักงานโรงแรมอีกต่อไปแล้ว... ต่อไปนี้ให้เป็นนายของตัวเองผ่านการเป็นไอดอล เฮียจะสนับสนุน... พี่ซันซันกับพี่นุ๊กโกะจะปั้นพวกแกทั้งสองคน"
สายตาหวานซึ้งเปี่ยมความหวังของลีโอและตองทอดมองไปยังสองนักปั้นตัวแม่ นุ๊กโกะและซันซันส่งรอยยิ้มอบอุ่นตอบรับ
สองหนุ่มยกมือไหว้ขอบคุณปรีชาด้วยความนอบน้อมจากก้นบึ้งของหัวใจ สัมผัสความอบอุ่นจากคำพูดของมหาเศรษฐีแทรกซึมผ่านเส้นเลือด แผ่ซ่านตอกลึกลงในอก
พันธะสัญญาใจอันหนักแน่นถูกประทับลงกลางใจของลีโอกับตองอย่างไม่มีวันลบเลือน... ชีวิตใหม่ของพวกเขาได้เริ่มต้นขึ้นแล้วจริงๆ
"สองหนุ่มนอนอีกห้องนึงนะ..." ปรีชาทิ้งท้าย
"ครับเฮีย!" สองหนุ่มรับคำพร้อมกัน
สิ้นเสียงทรงอำนาจ ทั้ง 9 ชีวิตก็ค่อยๆ เคลื่อนย้ายกายออกจากวิมานบนชั้นดาดฟ้า ก้าวเข้าสู่พื้นที่ห้องพัก Presidential Suite ที่หรูหราอลังการที่สุดในชีวิต สถานที่ซึ่งเกินเอื้อมเกินฝันของทุกคน
โด่งจดจ้องมองดูปรีชาด้วยสายตาที่บีบเค้นทางความรู้สึก นัยน์ตาคู่คมของเด็กหนุ่มฉายแววเสน่หาและเอ็นดูอย่างลึกซึ้ง
ภาพของพญามัจจุราชผู้ยิ่งใหญ่ที่บัดนี้ออกอาการมึนเมาอย่างเด่นชัด ท่วงท่าน่าเกรงขามคลายลงกลายเป็นความน่ารักน่าทะนุถนอม ราชสีห์ตัวร้ายกลายร่างเป็นลูกสิงโตตัวน้อยที่กำลังรอคอยการประคอง
โด่งขยับกายเข้าไปใกล้อย่างนิ่มนวล เอื้อมมือเรียวไปกุมแก้ววิสกี้หยิบออกจากฝ่ามือใหญ่ของปรีชา นำไปวางลงบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา ก่อนจะช้อนแขนหนาของนายเหนือหัวขึ้นพาดลงบนลาดไหล่ของตน
เข้มที่สังเกตเห็นอาการของเฮียปรีชา ไม่รอช้าขยับพรวดเข้ามาอีกข้าง คว้าแขนอีกฝ่ายขึ้นพาดคอตนเองไว้ทันที
สองหนุ่มเคียงข้างช่วยกันแบกร่างใหญ่หนาของคนเมาเดินทางก้าวสั้นๆ มุ่งหน้าเข้าสู่ห้องนอนใหญ่ โดยมีดายรีบสปีดตัวเดินนำหน้าไปเปิดประตูห้องนอนรอรับพี่ๆ อย่างรู้ใจ
{:7_361:}
อาการมึนเมาทำเอาเรือนร่างของสาวสอง ก้าวเท้าเลื้อยไหวเป็นงู เดินเข้าห้องไป ผลจากการมึนเมาจากรสขมขื่นจางหายไปราวกับถูกปลดลดสวิตช์ลงดับวูบ
ทันทีที่เรียวเท้าเปลือยเปล่าของสองสาวสไตลิสต์ก้าวข้ามธรณีประตู ย่างก้าวลงบนผืนพรมทอมือเนื้อหนานุ่มกริบของห้องพักสุดหรู
สองคู่สายตาเบิ่งกว้าง มองความอลังการของเพดานสูงลิ่ว โคมไฟคริสตัลระย้าส่องประกายส้มอำพันตกกระทบผนังหินอ่อนนำเข้า
นุ๊กโกะและซันซันต่างยกสองมือขึ้นอุดปาก ตัวเกร็งสั่น กระโดดเหยียบเท้าอัดแน่นลงบนพรมนุ่ม ด้วยความดีใจแต่ไร้เสียงเล็ดลอด
นัยน์ตาสั่นระริกด้วยความตื่นตะลึง อารมณ์วาบหวามและฤทธิ์วิสกี้สี่แสนเมื่อครู่ถูกความแพงของห้องระดับมหาเศรษฐีฉีดทับจนสติพุ่งกลับมาเต็มร้อย
"ไม่ได้ๆ! ฉันต้องสวย! ต้องอัปไอจี ต้องอัพสตอรี่!"
นุ๊กโกะลุกลี้ลุกลน ควานหาประเป๋าเครื่องสำอางแบรนด์เนมในมือ ร่างอวบขยับกายอย่างลนลาน เติมแป้งเน้นจุดรับแสง
ซับความเงาบนแก้มให้ฉ่ำวาว สะบัดเรือนผมให้พริ้วไหวอย่างรู้มุม ด้วยสัญชาตญาณสไตลิสต์ระดับมืออาชีพที่คร่ำหวอดในวงการแฟชั่น
นุ๊กโกะและซันซันขยับกายช่วยกันรังสรรค์ภาพถ่ายเซลฟี่ เลื่อนกายไล้ไปตามมุมอินดอร์สุดอลังการ
ริ่มตั้งแต่การไขว่ห้างบนโซฟาหนังอิตาลีตัวยาว
การยืนสู้แสงไฟวอร์มไลท์ตรงโต๊ะเครื่องแป้ง
การเอียงหน้าช้อนสายตาใต้โคมไฟคริสตัลระย้า
การถ่ายย้อนแสงเชิงสถาปัตยกรรมบริเวณโถงหินอ่อน
และปิดท้ายด้วยการนั่งโพสท่าเก๋ๆ จิกสายตาบนที่นอนหนานุ่ม…ทุกรูปที่ลั่นแฟลชต์ มุมกล้องและแสงเงาเนรมิตให้ออร่าของนุ๊กโกะเปล่งประกายแพงระยับยิ่งกว่าเซเลบระดับแถวหน้า
สองสาวทิ้งตัวลงบนเตียงนอนคิงไซส์ ผ้าปูที่นอนหรูทอพิเศษ 1,000 เส้นใหม ให้สัมผัสเย็นลื่นนุ่มลึกราวนอนบนกระแสเส้นไหมที่ใหลไปตามตัวตัว เป็นสัมผัสวิเศษมาก
นุ๊กโกะและซันซันนอนเคียงข้าง ค่อยๆ คัดเลือก 5 รูปที่ดีที่สุด รอยยิ้มแต้มมุมปากยามกดโพสต์ลงทั้ง Instagram, Facebook และ TikTok พร้อมกัน
ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสคำว่า 'โพสต์'...
*ตึ๊ด-ตึ๊ด-ตึ๊ด-ตึ๊ด!*
หน้าจอสมาร์ตโฟนสว่างวาบไม่หยุด! การแจ้งเตือนไหลทะลักดั่งสายน้ำทลายคันดิน ยอดกดไลค์ กดหัวใจ และการกดแชร์พุ่งกระฉูดรวดเร็วสิบเท่าต่อวินาที
กระแสสังคมออนไลน์รอบดึกที่กำลังตั้งตารอคอยคำตอบเรื่อง "หนุ่มนะหน้าทอง" ที่ขุดหาหานุ๊กโกะจนเจอแล้ว ต่างแตกตื่นเมื่อเห็นภาพเบื้องหลังห้องพักราคาคืนละนับล้านบาท
มันคือคำตอกย้ำข่าวลือชั่วข้ามคืนว่าเด็กหนุ่มคนนั้นมีนุ๊กโกะ ตัวแม่สไตลิสต์ เป็นผู้จัดการส่วนตัวหนุนหลังอยู่จริงนี่เอง!
นุ๊กโกะใจสั่นระทึก อกข้างซ้ายตึ๊กตักจนมือไม้สั่น เธอเพิ่งเข้าใจความรู้สึกของคนที่มีกระแสไวรัลถาโถมเข้ามาใส่ตัวชั่วข้ามก็วันนี้เอง
ทันใดนั้น... น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังของปรีชาก็ดังซ้อนขึ้นมาในความคิด *'อย่าคิดเยอะ'*
สติที่เคยกระเจิดกระเจิงถูกดึงกลับมา นุ๊กโกะกดสร้าง IG Story ใหม่ทันที เลือกภาพพื้นหลังสีส้มสด ตัวหนังสือสีขาวคมชัด เรียบง่ายแต่ทรงพลัง:
**"ขอบคุณที่ติดตามและให้ความสนใจนะคะ ขออภัยที่เป็นผู้จัดการมือใหม่... ตอบทุกคำถามมีตำตอบ อีก 10 นาทีเจอกันที่ไลฟ์ TikTok ค่ะ"**
*ฟึ่บ!*
พอกดอัปโหลด ข้อความคอมเมนต์ก็เด้งพรืดเรียงกันเป็นสายน้ำพัดเชี่ยว คำว่า *"รอ"* *"รอ"* *"รอ"* ถ่ายทอดความอยากรู้อยากเห็นของชาวเน็ตหลายหมื่นคนขึ้นแท่นอันดับหนึ่งแท็กฮิตในทันตา
นุ๊กโกะถอนหายใจยาว รวบรวมสติและความมั่นใจ สบตากับซันซันที่นั่งอยู่ข้างๆ
นัยน์ตาของซันซันฉายความตื่นเต้นผสมความทึ่ง และเธอก็ยอมรับตามตรงว่าไล่ตามเทคโนโลยีและกระแสยุคดิจิทัลไม่ทัน
แล้วมือเรียวก็เอื้อมมากุมมือนุ๊กโกะไว้แน่น ส่งผ่านความรู้สึกอบอุ่นเพื่อเป็นกำลังใจ ให้สู้เพื่อเด็กๆ เพื่อเฮียปรีชา และเพื่ออนาคตของพวกเเราเอง
*ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...*
เสียงเคาะประตูห้องพักหรูดังแทรกขึ้นในความเงียบยามดึกสงัด สองสาวสะดุ้งสุดตัว สบตากันด้วยความฉงน... ใครกันมาเคาะประตูเวลานี้?
{:7_361:}
รอยยิ้มสว่างไสว ยิ้มแฉ่งสู้แสงไฟอยู่หลังบานประตูที่เปิดออก สองหนุ่มยืนเคียงกันในชุดคลุมอาบน้ำผ้าขนหนูเนื้อหนานุ่มสีขาวสะอาด
เรือนผมสั้นเปียกชื้นพรมหยาดน้ำระยับ กลิ่นหอมสะอาดของครีมอาบน้ำระดับพรีเมียมอบอวลกระจายออกมาเตะจมูก
นุ๊กโกะใจสั่นสะท้านกับภาพตรงหน้า หัวใจเต้นกระตุกผิดจังหวะไปเสี้ยววินาที ก่อนจะปรับสีหน้าจุดรอยยิ้มมุมปาก ยืดอกเบี่ยงกายเชิญทั้งคู่เข้าสู่ภายในห้อง
"พวกผม นอนไม่หลับครับพี่..." ลีโอเอ่ยขึ้น เสียงทุ้มสดใสฉายชัดถึงความตื่นเต้นที่ยังกรุ่นอยู่ในอก
ความหรูหราของเพนท์เฮาส์ทำให้สองหนุ่มตาค้างตั้งแต่แรกเห็น โดยเฉพาะโถงห้องน้ำกว้างขวางผนังปูหินอ่อนสีขาวสลับลายเส้นสายน้ำสีดำเงาวับ
แสงไฟซ่อนฝ้าส่องสะท้อนกระจกบานใหญ่ขอบสีทองอร่าม อ่างอาบน้ำระบบน้ำวนจากุซซี่ขนาดยักษ์ที่พ่นฟองอากาศนุ่มนวลและไออุ่นระอุ ช่วยชะล้างความเหน็ดเหนื่อย ละลายฤทธิ์ดีกรีขมขื่นออกจากตาจนสว่างวาบ สดชื่นกระปรี้กระเปร่ากันทั้งคู่
"ผมเห็นไอจีของพี่นุ๊กระเบิดแล้วครับ" ตองเสริมขึ้น นัยน์ตาเป็นประกาย"ผมกดติดตามพี่ตั้งแต่ในคลิปที่มีคนแท็กเมื่อกลางวัน...
เฮียปรีบอกว่าพี่สองคนจะปั้นพวกผมเป็นไอดอล พวกผมดีใจและตื่นเต้นมาก เลยอยากมาถามว่ามีอะไรให้พวกผมช่วยไหม... ให้ผมช่วยสร้างเพจ สร้างช่องใหม่ให้เลยไหมครับ?"
ตองยกโน้ตบุ๊กเครื่องเก่าสภาพผ่านการใช้งานมาอย่างหักโหมขึ้นตรงหน้า รอยยิ้มจริงใจซื่อตรงคล้ายประกาศตัวว่าพร้อมลุยงานเต็มที่
นุ๊กโกะเบิ่งตาโตเท่าไข่ห่าน ความเครียดที่เคยอัดแน่นเต็มอกพังทลายลงในพริบตา
ท่าทีตื่นเต้นปนดีใจทำให้เธอรู้สึกเหมือนมีเทวดามาโปรดตรงหน้า นุ๊กโกะจ้องมองโน้ตบุ๊กในมือตอง ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ หันพรวดไปหยิบปากกาและกระดาษโน้ตของโรงแรม
ตวัดปลายปากกาเขียนข้อความภาษาอังกฤษตัวหนาคมชัด: **IDOL STUDIO (OFFICIAL)**
"สร้างช่องทางหลักให้พี่ตอนนี้เลยนะตอง... เอาให้ครบ ทั้ง TikTok, Facebook Page, YouTube Channel แล้วก็ Instagram" นุ๊กโกะส่งกระดาษให้พร้อมสั่งการเน้นย้ำ
"สบายมากครับพี่นุ๊ก เรื่องจิ๊บๆ... ขอเบอร์โทรศัพท์ที่จะใช้รับรหัสสมัครด้วยครับ"
นุ๊กโกะตวัดเขียนเบอร์โทรให้อย่างรวดเร็ว ตองรับกระดาษไปทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานสไตล์โมเดิร์นข้างเตียงนอน
นิ้วเรียวยาวกดเปิดเครื่องลุยงานทันทีเพียงไม่กี่วินาที แสงสีขาวฟ้าจากหน้าจอปะทะเข้ากับใบหน้าคมคาย แววตาคู่คมจดจ่อส่องประกายมุ่งมั่น
เขาหลุดเข้าไปในโลกส่วนตัวเบื้องหน้าจออย่างรวดเร็ว จนลืมไปว่าการนั่งไขว่ห้างในชุดคลุมอาบน้ำหลวมโร่ ที่ไม่ได้ใสกางเกงในทำให้ชายผ้าด้านล่างแยกออกจากกันกว้างไม่รู้ตัว
โคนขาแน่นหนั่นจากการทำงานหนักเผยหราสู่สายตา พวงใข่สดใสและท่อนเนื้อลำควย กลางลำตัวห้อยย้อยตกลงมาทักทายชาวโลก
แม้ในสภาวะสงบนิ่งไร้การปลุกเร้า ทว่าขนาดความยาวและมวลเนื้อเป็นลำกลับใหญ่โตโดดเด่นจนต้องกลืนน้ำลาย
นุ๊กโกะสบสายตาต่ำลงมองภาพตรงหน้า ลำคอระหงแห้งผากจนต้องแอบกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ อุณหภูมิในกายพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน
แต่สติฝ่ายดีรีบกระชากเธอกลับมา นุ๊กโกะสะบัดหน้าเบาๆ พยายามตัดใจจากความแน่นเต็มตาตรงหน้า แล้วหันไปรวบรวมอุปกรณ์เตรียมตัวขึ้นไลฟ์สด
นุ๊กโกะคลิกล็อกสมาร์ตโฟนเครื่องหรูเข้ากับ **ขาตั้งกล้องขนาดพกพาสีดำแมตต์**
นำไปวางจัดองศาไว้บนโต๊ะกระจกหน้าชุดโซฟาหนังอิตาลีตัวยาว ปรับองศาเลนส์ให้เก็บภาพสองสาวในระยะพอดี
ไม่ต้องพึ่งพาไฟโดนัทสังเคราะห์ แสงสีทองอบอุ่นจากโคมไฟคริสตัลระย้าเหนือหัวและไฟอารมณ์ซ่อนฝ้าส่องลงมากระทบผิวหน้าฉ่ำวาวอย่างเป็นธรรมชาติ
ขับเน้นความลักชัวรีของห้องพักและความเป๊ะของเครื่องแต่งกายให้ดูแพงระดับไฮเอนด์ ซันซันขยับเข้ามานั่งเคียงข้าง ปรับองศาการนั่ง เช็กความเรียบร้อยของเส้นผม
นุ๊กโกะสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมสมาธิ จริตตัวแม่และความเป็นมืออาชีพพุ่งขึ้นจับจิต ปลายนิ้วเรียวจรดลงบนหน้าจอ... เตรียมกดเริ่มถ่ายทอดสดเพื่อเผชิญหน้ากับกระแสสังคมออนไลน์ที่กำลังเดือดปุดทันที
{:7_361:}
ปลายนิ้วเรียวอวบของนุ๊กโกะจรดสัมผัสปุ่มเริ่มถ่ายทอดสดบนหน้าจอสมาร์ตโฟนที่ประคองอยู่บนขาตั้งกล้องพกพา ทันทีที่สัญญาณเชื่อมต่อสว่างวาบภาพถ่ายทอดสดจากเพนท์เฮาส์หรู ระดับ 6 ดาว ก็ฉายชัดสู่สายตาโลกออนไลน์
เพียงเสี้ยววินาที... ภาพในจอก็ตะลึงสะกดผู้ชม ภาพสองสาวสไตลิสต์ในชุดเดรสตัดเย็บประณีต คัตติ้งเนี๊ยบระดับรันเวย์
ใบหน้าสวยคมถูกเนรมิตแต่งแต้มเฉดสีอย่างละมุนละไม ไฮไลต์ฉ่ำวาวรับกับแสงไฟวอร์มไลท์สีทองอำพันที่ส่องลงมาจากโคมไฟคริสตัลดาดเหนือศรีษะ
ผนังหินอ่อนสีขาวสลับม่านผ้าม่านไหมพริ้วไหว และกระจกบานโตที่เผยวิวระเบียงตึกสูงขอบฟ้าเมืองใหญ่ยามค่ำคืน
ทั้งหมดส่งออร่าความแพงระดับมหาเศรษฐีออกมาตอกย้ำความสมจริง ยอดการกดเคาะจอเคาะใจสาดเข้ามาเป็นสายน้ำ
ข้อความ *"ว้าววววววว"* *"สวยดูแพงมากกก"* *"สวยอลังการ"* ถูกดันขึ้นพรวดๆ ระบบอัลกอริทึมของ TikTok ตรวจพบปฏิกิริยาอันมหาศาล จึงกระพือดันฟีดนำส่งผู้คนอย่างดุเดือด
ไม่ถึง 30 วินาที ตัวเลขออดิเอนซ์ทะยานผ่านหลักหมื่นและหมุนเคาน์เตอร์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างน่าตกใจ!
ทว่า... นุ๊กโกะกลับช็อกช็อตไมค์ไปดื้อๆ ร่างบางแข็งเกร็ง นัยน์ตาคู่สวยเบิ่งค้าง สะท้อนแสงไฟหน้าจอที่เด้งพรืดๆไม่หยุด
มือเรียวถูกยกขึ้นมาปิดปาก หยาดน้ำตาใสไหลคลอเบ้าด้วยความตื่นตะลึง เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนในชีวิตว่าเด็กกระเทยบ้านๆ ที่เคยโดนกดทับอย่างเธอ
วันนี้จะมีผู้คนหลายหมื่นชีวิตสปอตไลต์จดจ้องและให้ความสนใจเธอมากมายขนาดนี้
ซันซันที่นั่งอยู่เคียงข้าง หัวใจเต้นตึกตักสูบฉีด นึกถึงภาพการไลฟ์สดของพิมรี่พายที่เคยดูผ่านตา ประกอบกับน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังของปรีชาก็ดังซ้อนก้องอยู่ในหัว... *'อย่าคิดเยอะ'*
ซันซันสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมสติและความกล้าทั้งหมดที่มี ก่อนจะเอ่ยปากสวัสดีด้วยรอยยิ้มสว่างไสว
"สวัสดีค่ะผู้ชมไลฟ์ทุกคนนะคะ... นี่ก็เป็นไลฟ์แรกของเรา บอกเลยว่าตื่นเต้นสุดๆ ดูสิคะ!"
ซันซันหลุดหัวใจหัวเราะสดใส เอื้อมมือไปสะกิดแขนนุ๊กโกะแรงๆ สองที "ผู้จัดการนุ๊กโกะช็อตไปแล้วค่ะทุกคน สงสัยตื่นเต้นมากๆ แน่เลย!"
อิโมจิหัวเราะ หัวใจ สู้ๆ สติกเกอร์ดอกไม้และดาวโชคดีถูกส่งมารัวๆ ผู้ชมต่างเข้าใจและเอ็นดูในความเรียล ความตื่นกล้องของไลฟ์แรก
ทว่าคำชมกลับถาโถมเข้าใส่ซันซันที่แม้จะตื่นเต้น แต่ควบคุมอารมณ์และจังหวะการพูดได้อย่างเป็นธรรมชาติ
เสียงของปรีชายังคงดังประทับในใจว่า *'อย่าคิดเยอะ'* ซันซันจึงปลดล็อกตัวเองโดยสมบูรณ์
"ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและชื่นชอบน้อง 'นะหน้าทอง' นะคะ และต้องขออภัยที่ตอบข้อความช้า ขอพี่ๆ ให้อภัยผู้จัดการมือใหม่ด้วยนะคะ ใหม่ทั้งผู้จัดการและน้องเขาด้วย ใหม่ทั้งคู่เลย"
ข้อความชื่นชมและอิโมจิปรบมือพรั่งพรูไหลทะลัก ระบบดันฟีดเรียกคนเข้ามาชมพุ่งทะลุ 20,000 คนในพริบตา!
สายตาของซันซันจับจ้องข้อความถามหาน้องนะหน้าทองที่ขึ้นไวรัวๆ จนแทบอ่านไม่ทัน
"น้องนอนแล้วค่ะทุกคน..."ซันซันเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "มาทำงานตั้งแต่หกโมงเช้า กว่าจะได้อาบน้ำ แต่งตัว เตรียมถ่ายงาน ยืนเซ็ตโพสต์ท่ากันเป็นวันๆ ตอนนี้นอนสลบอยู่อีกห้องเรียบร้อยแล้วค่ะ"
อิโมจิฝันดี สติกเกอร์กอดๆ เด้งพรืดเต็มหน้าจอ กระแสความรักไหลไปห่มผ้าให้น้องนะหน้าทองอย่างอบอุ่น
*'น้องเป็นใครคะพี่?'* คำถามสำคัญเด้งขึ้นมา ซันซันอมยิ้มกวนๆ เอานิ้วแตะริมฝีปาก
"น้องเป็นใคร ขออนุญาตอุ๊บไว้ก่อน ถ้าบอกไปตอนนี้เดี๋ยวจะเสียงานของน้องค่ะ รักน้องเข้าใจน้องนะค่ะอีกไม่นานเกินรอ ได้ทราบกันแน่นอน!"
ซันซันขยับตัว จริตผู้จัดการสปาเผยออกมาอย่างเนียนๆ "จริงๆ น้องนะหน้าทอง ไม่ได้ลง นะ หรือลงอะไรหรอกค่ะ น้องแค่เข้าคอร์สสปา... อุ๊ย!"ซันซันแกล้งเอามืออุดปาก ทำท่าข้อมูลหลุดท่าทางหัวเราะเขินๆ อย่างเป็นธรรมชาติ
ชาวเน็ตตาไวปาดข้อความทันที! *'ซันชายน์สปาใช่ไหม!'* *'น้องไปทำสปาร้านพี่ใช่ไหม!'*
"ใช่ค่ะ... จริงๆ ยังเปิดเผยไม่ได้ แต่หลุดไปแล้ว..." ซันซันยิ้มยอมรับ "ซันซัน ผู้จัดการร้านซันชายน์สปา ตอนนี้กำลังพลิกบทบาทครั้งใหญ่ กับโปรเจกต์ปั้นดินให้เป็นไอดอลค่ะ!"
ประโยคนั้นเปรียบเสมือนการโหมน้ำมันเบนซินลงกองไฟ! คอมเมนต์ระเบิดความอยากรู้อยากเห็น *'น้องเป็นเด็กปั้นคนใหม่เหรอ?'* *'ทำไมออร่ามั่นใจมืออาชีพ ไม่ตื่นกล้องเลย'* *'หล่อน่ารักมาก เล่นกับเอฟซีด้วย'* *'ขอสมัครเป็นเอฟซีน้องนะคะ!'**'น้องชื่ออะไรคะพี่!'*
"น้องชื่อ **'น้องเข้ม'** ค่ะ" ซันซันตอบพร้อมยกมือไหว้ขอบคุณผ่านหน้าจอ"ขออนุญาตพูดถึงชีวิตน้องนิดนึงนะคะ... น้องเข้มเป็นเด็กธรรมดาคนนึง ใช้ชีวิตบ้านๆ เลยค่ะ
ผู้ใหญ่ท่านนึงไปเจอตอนเขากำลังขับรถหลงทาง น้องเข้มช่วยบอกทางและนั่งรถนำไปส่งจนผู้ใหญ่ท่านนั้นเอ็นดู
เลยพามาให้ซันชายน์สปาช่วยดูแล แปลงโฉม และดันให้น้องได้ทำตามฝัน... น้องฝันอยากเป็นไอดอลค่ะ
ด้วยจิตใจที่อ่อนน้อมและน้ำใจของน้อง อย่างที่ทุกคนเห็นในคลิปไวรัลนั่นแหละค่ะ น้องโค้งคำนับ ยกมือไหว้เอฟซี นั่นคือตัวตนจริงๆ ของน้องเลย...
น้องไม่ใช่คนรวย พ่อแม่ไม่มี อยู่กับปู่ที่ทำงานก่อสร้าง ใช้ชีวิตเหมือนเด็กวัยรุ่นทั่วไป แต่ด้วยการติดตามและดันจากผู้ชมทุกท่าน ที่ตอนนี้เหมือนกำลังช่วยซันชายน์สปาปั้นน้องให้เป็นดาว
ความสำเร็จและความฝันของน้องจะไปไม่ถึงจุดหมายแน่เลย ถ้าไม่มีทุกคนช่วยกันนะคะ ทำฝันของน้องให้เป็นจริงด้วยกันค่ะ และขอบคุณทุกคนแทนน้องเข้มด้วยค่ะ"
นุ๊กโกะที่นั่งอยู่ข้างๆได้ยินทุกคำพูดที่จริงใจ มันแฝงความจงรักภักดีที่มีต่อปรีชาและแฝงด้วยความรักเอ็นดูที่มีต่อเข้า มันทัซใจจนดึงสติของเขาขึ้นมา
นัยน์ตาตื่นรู้ฟังทุกคำพูดอันลึกซึ้งและจริงใจของซันซัน เธอเริ่มยกมือขึ้นปรบมือขึ้นกลางไลฟ์
รอยยิ้มปิติฉายชัดยามเห็นเจ้าแม่ไลฟ์สดตัวจริงกำเนิดขึ้นตรงหน้า สองสาวโผเข้ากอดกันแน่น ความอบอุ่นและเคมีแห่งมิตรภาพส่งผ่านกล้องไปถึงผู้ชมอย่างลึกซึ้ง ความจริงใจ เรื่องราวชีวิต และน้ำเสียงที่เปี่ยมความรู้สึกที่ถ่ายทอดเรื่องราวของเข้ม ดึงดูดยอดผู้เข้าชมพุ่งทะยานทลายค่ายกล เข้าสู่ **50,000 คน** อย่างรวดเร็วและพุ่งไม่หยุด!
"นุ๊กโกะนะคะ..." นุ๊กโกะเปิดริมฝีปาก น้ำเสียงยังคงตื่นเต้นแต่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น
"นุ๊กเป็นสไตลิสต์โนเนมค่ะ ยังไม่มีใครรู้จัก แต่ได้กระแสน้องเข้มเหมือนมาช่วยฉุดดึงชีวิตของนุ๊กขึ้นมา...
จริงๆ แล้วเราสองคนต่างหากที่ถูกน้องเข้มปั้นขึ้นมา น้องน่ารักมาก นิสัยดี ขี้เล่นมาก ขี้อ้อน จิตใจดีมากค่ะ เรียกว่าซนก็ได้
จนบางทีนุ๊กแอบเผลอตีแขนน้องไปหน่อยนึง…นุ๊กโกะชะงัก ลำคอระหงเอื้อกกลืนความจุกแน่น นัยน์ตาคู่สวยเริ่มมีหยาดน้ำตาไหลรินยามหวลนึกถึงคำพูดของซันซันว่า“เด็กน้อยคนนั้นไม่มีพ่อแม่อยู่กับปู่”
นุ๊กโกะรู้สึกเสียใจมากที่ตอนนั้นตวาดใส่เข้มและตีแขนเข้าไปฉาดใหญ่ ภาพความเศร้าและและอาการหลบตาของเข้ม...บีบคั้นใจของเธอจึงกล่าวคำที่กลั่นออกมาจากใจจริง
“นุ๊กขอโทษและจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว”
หยาดน้ำตาแห่งความจริงใจของนุ๊กโกะกลายเป็นชนวนกระชากอารมณ์ดึงดูดพลังโซเชียลอย่างรุนแรง! ยอดเอ็นเกจเมนต์พุ่งระเบิด ผู้ชมถูกดึงดูดเข้ามาถั่งโถมถึง **80,000 คน!** นุ๊กโกะพูดต่อ
"ผู้ใหญ่ให้โอกาสนุ๊กได้ดูแลน้องในฐานะผู้จัดการ นุ๊กเห็นแล้วว่าน้องเข้มเป็นที่รักของทุกคนแล้ว... นุ๊กขอสัญญานะคะว่าจะดูแลน้องเข้ม 'นะหน้าทอง'ให้เป็นอย่างดี แล้วจะไม่ตีน้องอีก แม้น้องจะดื้อก็ตาม...จะไม่ให้แม่ๆต้องผิดหวัง"
นุ๊กโกะหลุดหัวเราะ ยิ้มทั้งน้ำตาอย่างเป็นธรรมชาติ ผู้ชมต่างพากันกระหน่ำส่งของขวัญ สติกเกอร์ และหัวใจสีชมพูฟุ้งเต็มหน้าจอ
"วันนี้ น้องถ่ายงานเหนื่อยมากบนดาดฟ้าโรงแรมหรูแห่งนี้ อย่างที่ทุกคนคงทราบกันแล้ว ตอนนี้ทีมงานกำลังตัดต่อบทสัมภาษณ์ ดินก้อนแรกที่จะถูกเปลี่ยนเป็นไอดอล... สามารถติดตามชมผลงานน้องได้ทางช่อง **IDOL STUDIO** ที่กำลังจะเปิดตัวในทุกแพลตฟอร์มโซเชียลนะคะ!
และต้องขออภัยในคำถามที่ยังไม่ได้ตอบ เพราะมันเยอะมากๆ มากจริงๆ สุดท้ายก่อนจบไลฟ์ ขอบคุณทุกคนที่รักและเอ็นดูน้องเข้ม
และไลฟ์แรกนี้หากมีข้อผิดพลาดประการใด ต้องขออภัยจากใจจริงนะคะ... นุ๊กโกะ สไตลิสต์โนเนม กับ..." นุ๊กโกะหันหน้าไปหาซันซัน
"...ซันซัน จากซันชายน์สปา ขอจบไลฟ์ไว้แค่นี้นะคะ ขอบคุณค่ะ!"
กระแสผู้ชมในไลฟ์ต่างเรียกร้องรัวๆ ว่าอย่าเพิ่งลงไลฟ์ สติกเกอร์ดอกไม้และของขวัญมูลค่าสูงถูกส่งเข้ามาไม่ขาดสาย
จนกระทั่งปลายนิ้วเรียวอวบของนุ๊กโกะกดปุ่มยุติการถ่ายทอดสดลง... ปิดฉากไลฟ์แรกอย่างสมบูรณ์แบบและยิ่งใหญ่ ดึงยอดชมกว่าแสนวิว มหัศจรรย์มาก
"ขอบคุณเธอมากนะซันซัน! ชั้นตื่นเต้นจนพูดไม่ออกเลย!" นุ๊กโกะโผเข้ากอดซันซันแน่น อัดอารมณ์ตื้นตันลงบนลาดไหล่เพื่อน
"เธอเก่งมาก! เก่งกว่าชั้นอีกนะ พูดได้ไหลลื่นดีมากๆ!" นุ๊กโกะผละออกมองหน้าเพื่อน
"เสียงเฮียปรีมันดังวนในหัวว่า *'อย่าคิดเยอะ'* ฉันเลยลุยแหลกแหกไปเลย!" ซันซันหลุดหัวเราะสะใจกับประสบการณ์ไลฟ์สดครั้งแรกในชีวิต
"แต่ชั้นอ่านคำถามไม่ทันเลยว่ะ ลายตาไปหมด!" ซันซันถอนหายใจยาว ยิ้มกว้าง
"ใครจะไปอ่านทันเค้าล่ะคะ! เม้นต์เยอะขนาดนั้น!"สองสาวชูมือขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะตบฝ่ามือเข้าหากันดัง *เพียะ!*
"สำเร็จ!" ทั้งสองหัวเราะลั่น ร้องกรี๊ดดีใจกอดกันกลมกลางห้องพักหรู 6 ดาว บรรยากาศอบอวลไปด้วยรสชาติแห่งความสำเร็จและก้าวแรกของ IDOL STUDIO (OFFICIAL)ที่สว่างไสวสุดพราวเสน่หา
น่าติดตามอย่างหลงใหล
{:7_361:}
{:7_360:}ซัพพอร์ตคุณยายเปย์เหล้าขาวให้ยายได้กรึ๊บเติมพลังสมอง...อินบ๊อกนะค่ะ {:7_360:}
ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป
https://www.g4guys.com/data/attachment/album/202609/14/120755p4ncuk8fclfckfoi.jpg
{:7_376:}พูดคุยให้กำลังใจติดต่อกันใหม่...อินบ๊อกได้เลยคร้าา{:7_376:}ขอบคุณที่ชื่นชอบสนับสนุนและติดตามผลงานค่ะ
หลังว่าคงชอบกันนะค่ะ
ฉากฟินๆเร่าร้อนมีเรื่อยๆ
ติดตามให้กำลังใจกันต่อไปนค่ะ
{:7_361:} มาให้อ่านแล้วนิยายเรื่องโปรดในตอนนี้ อยากหอมแก้มเจ้าของกระทู้ คนแต่งนิยายเรื่องนี้แรง ๆ ซัก 2 ที
ขอบคุณในความขยันมาลงนิยายสนุก ๆ ให้อ่านบ่อย ๆ ครับ Littledevilxx ตอบกลับเมื่อ 2026-9-14 12:56
มาให้อ่านแล้วนิยายเรื่องโปรดในตอนนี้ อยากหอมแก้มเจ ...
เป็นเม้นที่ทำให้ยายอยากปั่นนิยาย
ให้เข้มเป็นซุปตาร์ไวไวเลยค่ะแต่
ต้องให้เฮียปรีฉีดยาให้ก่อนถึง
จะประสบผมสำเร็จได้ อิอิ
สปอยนิดนึงนะค่ะ 5555 กอทอฒอ ตอบกลับเมื่อ 2026-9-14 13:10
เป็นเม้นที่ทำให้ยายอยากปั่นนิยาย
ให้เข้มเป็นซุปตา ...
ขอเป็นกำลังใจให้ยายนะครับ ยายน่ารักที่สุด นิยายสนุก น่าติดตามมากครับ เรื่องที่รอตลอด ขอบคุณครับ ชื่นชอบ และชื่นชมมากครับ ยิ่งอ่าน ยิ่งอบอุ่น และยิ่งรักตัวละครขึ้นเรื่อย ๆ รอติดตามต่อ ๆ ไปนะครับ ว้าวๆๆ น่าตืดตามมากๆเลยครับ อื้อหือออ มาเร็วมาไวทันใจวัยรุ่นมากครับ แล้วเนื้อเรื่องก็เดินไวมากๆ แฟนๆรอติดตามอ่านเพียบ ขอให้ได้ขึ้นกระทู้ยอดนิยมทุกๆวันครับ:victory: น่าอมมาก ขอบคุณครับ ...สนุกมากครับ
ขอบคุณครับ... ขอบคุณมากครับ{:5_120:} ขอบคุณครับ สนุก
หน้า:
[1]