นักรับจ้างสารพัด "คลื่น" - ตอนที่ 6 ทำอาหารด่วนค่ายนักกีฬาให้ พี่ต้น โค้ชหนวดเร้าใจ
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย KF94 เมื่อ 2026-9-8 19:32นักรับจ้างสารพัด "คลื่น" - ตอนที่ 6 ทำอาหารด่วนค่ายนักกีฬาให้ พี่ต้น โค้ชหนวดเร้าใจ
https://lh3.googleusercontent.com/d/15khd_JjGhLztocmv-0CvYPMunH48a-e8คลื่น – 18 ปี – 177 ซม.
เช้าวันพฤหัสบดี 07:00 น.
ผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงปลุกจากโทรศัพท์ที่ดังอยู่ข้างหมอน ก่อนจะเอื้อมมือไปกดปิดด้วยสภาพที่ยังไม่อยากลืมตาด้วยซ้ำ เมื่อคืนกว่าจะกลับถึงคอนโดก็เกือบเที่ยงคืน หลังจากช่วยปิดร้าน BLUE กับเป็นต่อจนเรียบร้อย แถมก่อนแยกกันเด็กนั่นยังทิ้งข้อความที่ทำให้ผมต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านซ้ำตั้งหลายรอบ
หน้าจอยังค้างอยู่ที่บทสนทนาของเมื่อคืน เป็นต่อ : ฝันดีนะครับ คนที่ผมกำลังจีบ
ผมจ้องข้อความนั้นอยู่พักนึงก่อนจะเผลอยิ้มออกมา "เด็กนี่..." ผมพึมพำกับตัวเองแล้ววางโทรศัพท์ลงบนอก แปลกดี ถ้าเมื่อก่อนถ้ามีใครเข้ามาพูดอะไรแบบนี้กับผม ผมคงพยายามหาคำตอบทันทีว่าตัวเองควรทำยังไง ควรปฏิเสธไหม ควรเว้นระยะหรือเปล่า หรือถ้าผมรู้สึกอะไรกับอีกฝ่าย ผมควรจัดการกับความรู้สึกนั้นยังไง แต่ตอนนี้กลับไม่ใช่แบบนั้น
ผมนอนมองเพดานห้องเงียบ ๆ แล้วปล่อยให้เรื่องต่าง ๆ ในช่วงหลายวันที่ผ่านมาวิ่งกลับเข้ามาในหัว สิงโต พี่เก็ต ทัพ เหนือ แล้วก็เป็นต่อ แต่ละคนเข้ามาในชีวิตผมด้วยเหตุผลแตกต่างกัน บางคนเข้ามาแบบที่ผมไม่ทันตั้งตัว บางคนทำให้ผมสับสน บางคนทำให้ผมรู้สึกผิด และบางคนก็ทำให้ผมรู้สึกดีอย่างที่ไม่คิดว่าจะรู้สึก ที่ผ่านมา ผมเอาแต่คิดว่าผมกำลังสร้างปัญหาให้ตัวเองหรือเปล่า แต่พอมาคิดดี ๆ... ถ้าคนพวกนี้ไม่ได้ทำให้ผมทุกข์ ถ้าการได้รู้จักพวกเขาทำให้ผมมีความสุข แล้วทำไมผมต้องเป็นคนห้ามตัวเองด้วย?
ผมถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง สิ่งที่ผมต้องทำไม่ใช่การเลือกใครสักคนให้ได้เร็วที่สุด ผมไม่จำเป็นต้องตอบคำถามทุกอย่างในวันนี้ ไม่จำเป็นต้องบอกใครว่าตัวเองรู้สึกยังไง หากผมยังไม่แน่ใจ และไม่จำเป็นต้องปฏิเสธคนที่ผมอยากรู้จัก เพียงเพราะกลัวว่าคนอื่นจะมองผมยังไง ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง "เราก็แค่ไม่จำเป็นต้องเลือกใครตอนนี้ก็ได้" ผมพูดกับตัวเองเบา ๆ "แค่รู้ว่าตัวเองมีความสุขกับอะไร แล้วเราเลือกมันเองก็พอ" แค่นั้น ผมก็รู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างในอกเบาลง
มหาวิทยาลัยในวันนั้นยังคงวุ่นวายเหมือนเดิม หลังจากเข้าเรียนไปได้พักหนึ่ง โทรศัพท์ผมก็สั่น ข้อความแรกมาจากสิงโต
สิงโต : วันนี้พี่ว่างไหม ผมมองข้อความนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบกลับไปตามที่ผมคิดเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืน คลื่น : ไม่น่าอะ แต่คุยได้ ตามสบาย อีกฝ่ายอ่านแทบจะทันที ผมคิดว่าเขาอาจจะเงียบไป หรือไม่ก็ถามอะไรเพิ่ม แต่ข้อความที่ส่งกลับมากลับสั้นกว่าที่คิด สิงโต : อะเคคับ ผมมองอยู่สองสามวินาที ก่อนวางโทรศัพท์ลง อย่างน้อยมันก็ดีที่ผมพูดตรงๆ ไม่มีใครต้องคาดหวังในสิ่งที่ผมยังให้ไม่ได้
ไม่นานนัก ข้อความที่สองก็ดังขึ้น คราวนี้เป็นพี่เก็ต เก็ต : คิดเรื่องที่พี่พูดไว้หรือยัง? ผมหลุดยิ้มเล็กน้อย นัดกันมาหรือไงนะคนพวกนี้? แถมคนนี้ตรงกว่าคนแรกเยอะ คลื่น : คิดแล้วครับ ผมหยุดไปนิดหนึ่งก่อนพิมพ์ต่อ คลื่น : แต่ผมแค่ยังไม่พร้อมตอบ จุดสามจุดขึ้นอยู่พักหนึ่งก่อนข้อความใหม่จะปรากฏ เก็ต : งั้นพี่ก็รอได้ ผมอ่านซ้ำอีกครั้ง ไม่ได้เร่ง ไม่ได้กดดัน ไม่ได้ถามว่าผมจะเลือกเขาหรือเปล่า เพียงแค่บอกว่าจะรอ ผมเก็บโทรศัพท์ลงพร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก
ดูเหมือนการมีใครสักคนรอเราโดยไม่บังคับให้เราต้องรีบตัดสินใจ มันก็เป็นความรู้สึกที่ดีเหมือนกันแล้วโทรศัพท์ผมก็สั่นอีกครั้ง วันอะไรวะเนี่ย? ผมบ่นในใจ แต่ก็หยิบขึ้นมาดู คราวนี้ชื่อที่ขึ้นบนหน้าจอทำให้ผมเดาได้ทันทีว่าเจ้าของข้อความกำลังจะมาไม้ไหน เป็นต่อ เป็นต่อ : พี่เรียนอยู่หรอครับ? ผมตอบ คลื่น: อือ เป็นต่อ : กินข้าวหรือยังครับ คลื่น : ยัง เป็นต่อ : งั้นพักเที่ยงอย่าลืมกินนะครับ ผมหัวเราะเบา ๆ เด็กนี่ดูเหมือนจะหาเรื่องคุยกับผมไปเรื่อยจริง ๆแต่สุดท้ายคำถามหนึ่งก็ถูกส่งมา เป็นต่อ : ผมยังจีบพี่ได้อยู่ใช่ไหมครับ? ผมมองหน้าจอแล้วพิมพ์ตอบไปสั้น ๆ คลื่น: กูยังไม่ได้บอกให้หยุดนี่ ไม่ถึงสิบวินาที ข้อความตอบกลับมาก็เด้งขึ้นมา เป็นต่อ : งั้นผมถือว่าพี่อนุญาตแล้วนะครับ
ผมถึงกับหลับตาแล้วถอนหายใจ "เด็กนี่มันร้ายจริงๆ" ผมพูดเบา ๆ จนจินที่นั่งอยู่ข้าง ๆ หันมามอง
https://lh3.googleusercontent.com/d/19DbSsDzKEvwOObf535Dgkiy45nVMX7tBจิน – 19 ปี – 175 ซม.
"ใครร้าย?"
"ไม่มีอะไร" ผมรีบคว่ำโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ
จินหรี่ตามองผมเหมือนรู้ว่าต้องมีอะไรแน่ ๆแต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามต่อ
หลังจากนั้นชีวิตในมหาวิทยาลัยก็ยังดำเนินไปตามปกติ เพียงแต่มีบางอย่างที่เปลี่ยนไป ไอ้เหนือ... ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ หลังจากที่มันยอมรับว่ากำลังจีบผมแล้ว มันเหมือนเลิกพยายามซ่อนทุกอย่างไปเลย อย่างตอนเช้าที่มันซื้อเครื่องดื่มมาวางไว้ตรงหน้าผม
https://lh3.googleusercontent.com/d/1G4lB6QTaVs52GYerOSPs-4ZIHKKC29Xqเหนือ – 19 ปี – 180 ซม.
"ของมึง"
ผมมองแก้วในมือ "อะไร?"
"กาแฟ"
"เออ กูทราบครับ ของเหลวสีน้ำตาลที่ชื่อกาแฟ แต่กูหมายถึงว่ากูไม่ได้บอกให้มึงซื้อ"
"รู้" เหนือยิ้ม "แต่กูอยากซื้อ"
ผมรับมาโดยไม่ได้พูดอะไร พอถึงห้องเรียน มันก็จองที่ไว้ให้ ตอนเดินไปห้องถัดไปก็หยิบหนังสือจากมือผมไปถือ ตอนเห็นผมเงียบก็ถามว่า "เมื่อคืนได้นอนพอไหม?"
"พอ"
"แน่?"
"แน่ค้าบ"
"มึงดูง่วง"
"กูทำงานอะ... เพลียนิดนึง" ก็ไม่ได้โกหกซะทีเดียวทำงานทั้งวันเลยนะ
"งานร้านกาแฟ?"
ผมหันไปมองมัน "รู้ได้ไง?"
"เดา" เหนือตอบหน้าตาย
"มึงนี่..."
เหนือหัวเราะ มันไม่ได้ถามต่อว่าผมทำอะไรที่ร้าน BLUE และผมเองก็ไม่ได้เล่า แต่ไม่รู้ทำไม การที่มันคอยสังเกตผมตลอดแบบนี้กลับไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกรำคาญ ตรงกันข้าม ผมกลับชินกับมันเร็วกว่าที่คิด จนกระทั่งจินทนไม่ไหว
"มึงนี่เหมือนแฟนมันเข้าไปทุกทีแล้วนะเหนือ" จินพูดขึ้นมาตอนที่เรากำลังเดินออกจากห้องเรียน
เหนือหัวเราะ "ยังไม่ได้เป็น" มันตอบอย่างหน้าตาเฉย ก่อนจะหันมามองผม "กูกำลังจีบอยู่"
จินหยุดเดินทันที "โอ้โห"
ใต้ที่เดินอยู่ข้าง ๆ ก็หัวเราะ
https://lh3.googleusercontent.com/d/1-EYFvOucGEQRCE6VpZ9YtDnoaZE7ZYFGใต้ – 19 ปี – 180 ซม.
"พูดตรงเกินไปแล้วมึง"
ผมกลับไม่ได้รู้สึกว่าต้องปฏิเสธอะไร จึงตอบไปตามตรง "ก็ถูกของมัน ช่างเหอะ"
จินหันขวับมามองผม "เดี๋ยวนะ มึงอนุญาตจริง?"
"กูก็ไม่ได้ห้าม"
"แล้วถ้าคนอื่นมาจีบล่ะ?"
ผมยักไหล่ "ก็เหมือนกัน"
เหนือหันมามองผมทันที แววตาของมันดูพอใจอย่างเห็นได้ชัด ส่วนผมก็เพิ่งรู้สึกตัวว่า...สิ่งที่พูดออกไปนั้นมันตรงกับความคิดของผมจริง ๆ
18:30 น.
วันนี้เด็กแพทย์เลิกเรียนพร้อมกันกับนิว ทัพ และบูมพอดี พวกเราจึงนัดกันไปหาอะไรกินก่อนแยกย้าย
https://lh3.googleusercontent.com/d/1iXAQU2bllG7pigRcOhwwwfkJbCyFn5S5นิว – 19 ปี – 178 ซม.
https://lh3.googleusercontent.com/d/1fpLdTUPaXh2B5vIzfYz0GmRhi7PXOuwYทัพ – 19 ปี – 183 ซม.
https://lh3.googleusercontent.com/d/15nO5DGH0c-9eYu6qBxuH8ofwYzTFxaSnบูม – 19 ปี – 188 ซม.
เรานั่งโต๊ะยาวด้วยกัน บรรยากาศกลับมาคึกคักเหมือนเดิม แต่สำหรับผม วันนี้มีเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจกว่าทุกอย่าง เหนือยังคงดูแลผมเหมือนเดิม "กินอันนี้ไหม?" มันตักอาหารใส่จานผม
"พอก่อน กูกินเองได้"
"รู้ แต่กูอยากตักให้"
อีกพักนึงเหนือก็หยิบขวดน้ำขึ้นมา "น้ำมึงหมดแล้ว" มันเปิดฝาแล้ววางไว้ข้างมือผม
"ขอบใจ"
"อือ"
ทุกอย่างดูธรรมดามาก แต่ทุกครั้งที่เหนือทำแบบนั้นผมจะเหลือบมองทัพ และทุกครั้ง... ผมก็เห็นเหมือนเดิม ทัพชะงัก มอง เงียบ แล้วทำเป็นสนใจอาหารตรงหน้า ครั้งนึงนิวถามอะไรทัพไป มันยังตอบช้ากว่าปกติไปเกือบสองวินาที สำหรับคนทั่วไปอาจไม่เห็น แต่ผมเห็น ผมจำได้หมด ผมเริ่มแน่ใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ว่า ทัพมีอะไรบางอย่างกับผม แต่เจ้าตัวกลับยังไม่ยอมรับมัน… หรือไม่ก็ทำไม่ได้ ผมจึงไม่ได้ถาม ถ้ามันยังไม่พร้อมพูด ผมก็ไม่จำเป็นต้องลากมันออกมาพูด
"เอาจริงนะ" จินพูดขึ้นอีกครั้ง "กูอยากรู้ว่ามึงจีบคลื่นจริงจังแค่ไหน"
เหนือวางช้อนลง "กูจริงจัง"
โต๊ะเงียบไปครู่หนึ่ง เหนือหันมามองผมตรง ๆ "กูกำลังจีบมันอยู่"
นิวหัวเราะ "แล้วเจ้าตัวว่าไง?"
ผมยักไหล่ "กูไม่ได้ว่าอะไร"
"โอ้โห!" เสียงแซวดังขึ้นพร้อมกัน บ้างก็ว่าสักที บ้างก็ว่าลุ้นมานานละ
ว่าแต่... ทุกครั้งรู้หมดเลยเรอะว่าเหนือมันชอบผม? นี่ที่ผ่านมาผมตาบอดปะ? แต่ก็นะ ผมหัวเราะแล้วส่ายหน้า
แต่สายตากลับเหลือบไปทางทัพมันยังคงเงียบ สีหน้าไม่ได้แสดงอะไรออกมาชัดเจน แต่ผมเห็น ผมเห็นทุกอย่าง มึงคิดอะไรกับกูจริง ๆ สินะ ผมคิด แต่ก็แค่คิด ไม่ได้ถามออกไป เพราะสุดท้ายมันก็ไม่ใช่เรื่องของผมอยู่ดี ถ้าทัพอยากพูดเมื่อไหร่ มันคงพูดเอง เพราะที่ผมสัมผัสได้ มันไม่ใช่แค่เรื่องความกล้า...
โทรศัพท์ของผมสั่นขึ้นอีกครั้ง ผมหยิบขึ้นมาดู คราวนี้ไม่ใช่ข้อความจากใครแต่เป็นแจ้งเตือนจากแอปหางานพิเศษ ผมตั้งระบบเอาไว้ให้แจ้งเฉพาะงานด่วนที่ต้องการคนเริ่มงานทันที งานหนึ่งเพิ่งถูกลง เป็นงานทำอาหารด่วน สถานที่เป็นค่ายฝึกนักกีฬาเริ่มงานเวลา 20:00 ทำอาหารสำหรับนักกีฬา วัตถุดิบมีพร้อม ต้องการคนเริ่มงานทันที ค่าจ้างสูงกว่าปกติเพราะเป็นงานฉุกเฉิน พอผมเปิดแผนที่ดู ระยะทางไม่ได้ไกลจากตรงนี้มาก
"รับอีกแล้ว?" นิวถามเมื่อเห็นผมกดหน้าจอ
"อือ"
"มึงจะทำงานทุกวันเลยหรือไง?"
"กูทำจนเป็นงานอดิเรกไปแล้วอะ ถือว่าคลายเครียดจากการเรียน ยังไงกูก็ไม่ต้องทบทวนบทเรียนอยู่แล้วหนิ" แล้วผมก็ทำท่าเหนือ ๆ ชี้ไปที่สมองตัวเอง จนเพื่อนหมั่นไส้ไม่น้อย แล้วผมก็กดตอบรับงานไป เพราะผมก็เคยทำอาหารมาไม่น้อยสกิลพร้อม ขอแค่มีสูตร
เหนือถามทันที "ให้กูไปส่งไหม?"
"ไม่เป็นไร"
"แน่ใจ?"
"กูไปเองได้"
เหนือมองหน้าผมอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า "งั้นถึงแล้วบอกกูด้วย"
ผมหัวเราะ "มึงเป็นแม่กูหรือไง?"
"ถ้ากูเป็นได้กูก็เป็น"
"เลิกเลย"
เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบโต๊ะผมเก็บโทรศัพท์แล้วลุกขึ้นคืนนี้ดูเหมือนผมจะมีงานอีกแล้ว
ผมมาถึงค่ายตอน 19:50 น.
เสียงลูกบาสกระทบพื้นดังสม่ำเสมอจากสนามในโรงยิม นักกีฬาหลายคนยังซ้อมกันอยู่ บางคนกำลังเก็บอุปกรณ์ บางคนกำลังนั่งพักข้างสนาม ผมเดินเข้าไปตามตำแหน่งที่แจ้งในแอป จนในที่สุดก็เจอผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังคุยกับทีมงาน เขาหันกลับมา และนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นโค้ช "ต้น"
https://lh3.googleusercontent.com/d/113Wp1qplU89R7Y6kM3MKsmbA-YIY20G8ต้น – 25 ปี – 182 ซม.
ผู้ชายร่างสูง ไหล่กว้าง และมีรูปร่างแข็งแรงแบบคนที่อยู่กับกีฬาเป็นประจำ ผิวแทนจากการทำงานกลางแจ้ง ใบหน้าคม มีคิ้วเข้มและสายตาที่ดูมีเสน่ห์ แถมหนวดก็ยังเร้าใจแปลก ๆ เขาสวมเสื้อโปโลกับกางเกงขาสั้นสีดำ รองเท้ากีฬาสีขาว ไม่มีอะไรหวือหวา แต่กลับทำให้ผมมองอยู่นานกว่าปกติ
"คนจากแอปใช่ไหมครับ?" เสียงทุ้มเรียกผมกลับมา
"ครับ"
"ผมต้น หนึ่งในโค้ชของค่ายฝึกนี้ครับ" เขายืนมือทักทายกับผม
"ผมคลื่นครับ"
ต้นมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้าเล็กน้อย ก่อนพยักหน้า "นักศึกษาหรอครับ?"
"ครับ เรียนแพทย์ปีหนึ่งครับ"
"ครับ?" น้ำเสียงแปลกใจเล็กน้อย คงสงสัยว่าทำไมนักศึกษาแพทย์รับงานแบบนี้ก่อนที่เขาจะส่ายหน้า "โทษทีครับ เสียมารยาทน่าดู ขอบคุณที่รับงานกะทันหันนะครับ"
"ไม่เป็นไรครับ"
แล้วโค้ชต้นพาผมไปทางครัวแล้วอธิบายสถานการณ์ ค่ายนี้เป็นค่ายฝึกนักกีฬาบาสเกตบอลรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี เป็นค่ายค้างคืน 3วัน แต่จัดขึ้นแบบกะทันหัน วันนี้คือวันสุดท้าย แต่แม่ครัวที่จ้างไว้ดันเกิดอุบัติเหตุจนทำงานต่อไม่ได้ ต้นจึงลองเปิดแอปหาคนมาช่วยแบบไม่ได้คาดหวังมากนัก "จริง ๆ ผมกดไว้เผื่อ ๆ" ต้นพูดพลางถอนหายใจยามที่มาถึงห้องครัวพอดี มันอยู่ห่างจากโรงยิมนิดหน่อย "ไม่คิดว่าจะมีคนรับเร็วขนาดนี้"
ผมหัวเราะ "ผมชอบรับงานด่วนน่ะครับ รู้สึกเป็นที่ต้องการดี" ผมว่าติดตลก
"เห็นว่าคุณทำอาหารได้หลายอย่าง?"
"พอได้ครับ"
โค้ชต้นมองผมเหมือนยังไม่ค่อยเชื่อ "งั้นผมขอทดสอบเมนูหนึ่งก่อน"
"ได้ครับ"
โค้ชต้นหยิบสูตรหนึ่งมาให้ผมกวาดตามองเพียงครั้งเดียวจากนั้นก็คืนกระดาษกลับไป
"เริ่มเลยหรอครับ?" โค้ชต้นถาม
"ครับ"
"ไม่ดูสูตรหรอครับ?"
ผมหันไปมองเขา "จำได้แล้วครับ"
โค้ชต้นเลิกคิ้ว แต่ผมก็ไม่ได้อธิบายอะไรต่อแค่ลงมือทำ ขั้นตอนต่าง ๆ เรียงอยู่ในหัวอย่างเป็นระเบียบ ปริมาณวัตถุดิบ ลำดับการปรุง เวลา ทุกอย่างอยู่ในหัวเหมือนผมเพิ่งอ่านมันเมื่อครู่นี้ โค้ชต้นยืนดูอยู่ใกล้ ๆ บางครั้งก็ถามว่าต้องการอะไร บางครั้งแค่ยืนมอง จนอาหารเสร็จ ผมตักใส่จานให้เขาลอง ต้นหยิบช้อนขึ้นมา และตอนที่กำลังจะชิม
"เฮียคลื่น?" เสียงหนึ่งดังจากด้านหลัง
ผมหันขวับไปทันที ร่างสูงใหญ่ในชุดบาสเกตบอลของโรงเรียนยืนอยู่ตรงทางเข้า สมุทร น้องชายผม
https://lh3.googleusercontent.com/d/1UzTzVKBV1KxAjSQtPbd5QcoQ569y2VrEสมุทร – 17 ปี – 190 ซม.
"อ้าว สมุทรมาอยู่นี่ได้ไง?" ผมหัวเราะ
สมุทรเดินเข้ามาใกล้ "โรงเรียนผมก็เป็นหนึ่งในทีมที่ได้คัดเลือกมาฝึก"
"ค่ายนี้?"
"ช่าย"
สมุทรมองจานอาหารบนโต๊ะ "โอ๊ะ เมนูค่ายฝึกหนิ เฮียมาทำงานหรอ?"
"อ่าห้ะ งานด่วน"
ต้นมองเราสองคนสลับกัน "น้องชายคุณ?"
"ใช่ครับ บังเอิญดีนะครับ ฝากดูแลน้องผมด้วยนะครับพี่ต้น" บรรยากาศเริ่มเป็นกันเองจนผมเผลอหลุดปากเรียกพี่ไป "โทษทีครับโค้ช" ถึงจริง ๆ จะตั้งใจตีสนิทก็เหอะ
ต้นส่ายหน้า ก่อนจะลอบมองผมด้วยสายตาบางอย่าง "ไม่เป็นไร ๆ ก็ถ้าเป็นคนใกล้ชิดกันก็พูดเป็นกันเองก็ได้ ได้ใช่ไหมคลื่น?"
"ครับ" ผมตอบพลางยิ้มดูเหมือนโค้ชคนนี้จะไม่เบาแฮะ...
พี่ต้นมอนนาฬิกาสักพัก "กลับไปซ้อมต่อไปสมุทร"
สมุทรพยักหน้าอย่างเสียดาย "ค้าบ" ก่อนออกไปมันหันกลับมาหาผม "เดี๋ยวสมุทรว่างแล้วจะมาหาเฮียนะ"
"เออ ไปซ้อมเถอะไป"
สมุทรเดินออกไป พี่ต้นจึงหันกลับมาชิมอาหารที่ทำค้างไว้ เขาตักเข้าปาก เคี้ยวช้า ๆก่อนจะพยักหน้า "ผ่าน อร่อยดีนะเนี่ย นึกว่าเชฟมาเอง"
ผมยิ้ม "งั้นเริ่มงานเลยนะครับ?"
"เอาสิ"
หลังจากนั้นผมก็เริ่มทำงานจริงจัง ส่วนพี่ต้นไม่คอยมาดูผมแล้วเนื่องจากเขาก็ต้องไปซ้อมเด็กด้วยเช่นกัน ด้วยความที่วัตถุดิบทุกอย่างเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว งานจึงไม่ได้ยากอย่างที่คิด ผมทำอาหารตามรายการที่ต้นให้มา จดจำจำนวนที่ต้องทำ จัดลำดับทุกอย่างจนเสร็จเร็วกว่าที่คิด พอเงยหน้าขึ้นดูนาฬิกา อีกไม่กี่นาทีก็จะสามทุ่มแล้ว
พี่ต้นเดินเข้ามาตรวจครัว "เสร็จหมดแล้วหรอ?"
"ครับ"
เขามองอาหารที่เตรียมไว้ แล้วมองผม "เร็วมาก"
"อะไรทำพร้อมกันได้ก็ทำน่ะครับ"
ต้นหัวเราะ "พี่เริ่มเชื่อแล้วว่าเราความจำดีจริง เด็กแพทย์เป็นแบบนี้ทุกคนเลยไหมเนี่ย?"
"ไม่ครับ ผมพิเศษ" ผมหัวเราะตบท้าย
"โอเคครับ คนเก่ง"
ผมชะงักเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเขาพูดเล่นหรือเปล่าแต่ก่อนที่ผมจะทันได้คิดอะไรต่อ ต้นก็พูดว่า "จริง ๆ งานก็เสร็จ เราจะกลับเลยก็ได้นะ แต่ถ้ายังไม่อยาก" พี่ต้นเว้นไปครู่นึง "ก็เดินเล่นรอพี่ก่อนก็ได้" คำว่า "พี่" ของเขาเบาเป็นพิเศษ แต่แน่นอนว่าไม่หลุดรอดจากหูผมไปได้
"งั้นผมเดินเล่นรอ..." ผมขยับปากเป็นคำว่า "พี่" "ก่อนก็ได้ครับ" ก่อนผมจะเดินออกมาจากครัว
สนามบาสตรงหน้ากำลังคึกคักผมเดินไปนั่งข้างสนามอย่างสบาย ๆไม่นานก็เห็นสมุทร เหมือนจะนั่งพักอยู่กับเพื่อนร่วมทีมสองสามคน "เฮียคลื่น!" สมุทรตะโกนเรียก
ผมเดินไปหา เพื่อนของสมุทรก็หันมามอง "พี่มึงหรอ?"
สมุทรตอบทันที "เออ เฮียกูเองอะ"
"พี่ทำงานที่นี่หรอ?"
"ครับ ก็ประมาณนั้น" ผมตอบแทนไม่อยากขยายความอะไรนัก ผมนั่งลงข้าง ๆ คุยเรื่องทั่วไปกันพักใหญ่ สมุทรเล่าเรื่องการฝึก เรื่องทีม เรื่องที่ต้องค้างที่นี่
ผมถามว่า "แล้วพรุ่งนี้กลับกี่โมง?"
สมุทรทำหน้าเบื่อ "จริง ๆ กลับพรุ่งนี้เช้า"
"ทำไม?" ผมสงสัยหน้าเบื่อหน่ายนั้น
"แต่จริง ๆ วันนี้ค่ายเลิกประมาณห้าทุ่มก็กลับได้เลย แต่เวลานั้นใครมันจะกลับได้ รถหมดแล้ว" ผมพยักหน้า ก่อนจะเห็นหน้าอ้อน ๆ ของสมุทร "เฮียพาสมุทรกลับหน่อยเด้"
ผมหัวเราะ มองน้องชายตัวใหญ่ตรงหน้าแล้วก็ถอนหายใจ "อือ ๆ เดี๋ยวพากลับ"
สมุทรยิ้มทันที "จริงนะ?"
"จริง"
"งั้นเฮียรอผมซ้อมเสร็จก่อนนะ นอนรอในรถก่อนก็ได้ เดี๋ยวสมุทรไปปลุกพี่"
"อะเค"
แต่ยังไม่ทันคุยต่อ เสียงจากสนามก็ดังขึ้น
"สมุทร! มานี่หน่อย!"
สมุทรหันไป "เดี๋ยวสมุทรไปก่อนนะ"
"ไปเหอะ"
แล้วสมุทรก็ลุกขึ้นแล้วกลับไปในสนาม ผมจึงนั่งรออยู่ข้างสนามต่อ จนเริ่มรู้สึกว่าไม่มีอะไรทำ ผมเลยลุกขึ้นเดินเล่นไปเรื่อย ๆ ไม่รู้ว่าเดินไปนานเท่าไร รู้ตัวอีกทีผมก็เริ่มปวดฉี่ผมจึงเดินเข้าไปในโรงยิม ห้องน้ำอยู่ไม่ไกลจากทางเดินหลัก และทันทีที่เดินเข้าไป ผมก็เห็นพี่ต้นอยู่ตรงนั้น หน้าโถฉี่ในสุดทั้งห้าตัว เขาหันมาเห็นผมพอดี "ยังไม่กลับอีกหรอ?"
"รอน้องครับ" ผมแกล้งเดินไปที่โถฉี่ที่สี่ข้างตัวของพี่ต้น อีกฝ่ายยิ้มกริ้ม แต่เขายืนชิดอยู่มาก ทำให้ผมยังไม่เห็นควยของเขา
"นึกว่ารอพี่ซะอีก" พี่ต้นยิ้มกวนเมื่อสังเกตถึงสายตาผมที่กำลังมองหาบางอย่าง "น้องเราขยันดีนะ" เขาเริ่มชวนคุย
"สมุทรมันเป็นพวกบ้ากีฬาน่ะครับ"
ต้นหัวเราะ "แล้วคลื่นล่ะ ไม่ชอบกีฬาหรอ?"
"ผมหรอ?"
"ครับ"
"ก็เล่นได้นะครับแต่แค่ไม่ใช่เรื่องหลักที่ผมสนใจ ไม่สิ... เป็นแค่อีกหนึ่งเรื่องที่ผมสนใจ ก็เลยแบ่งเวลาให้ได้ไม่มากเท่าไหร่"
"เรียนหมอด้วย ทำงานพิเศษด้วย ยังมีเวลาเล่นกีฬาอีกหรอ?"
"ถ้าว่างก็คงเล่นครับ"
คำถามชวนคุยที่ผ่านไป พอรู้ตัวอีกที อีกฝ่ายก็ยืนห่างจากโถมากเลยเผยให้เห็นท่อนลำเขื่องที่กำลังถูกมือข้างนึงของพี่ต้นจับชักไปมาอยู่
ผมจึงยิ้ม "หันเหนความสนใจได้เก่งดีนะครับ"
ต้นนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนหัวเราะ "รู้ด้วยหรอ?"
"ก็รู้แล้วล่ะครับ" ผมใช้คางชี้ไปยังควยของเขาที่กำลังแข็งตัวขึ้นเรื่อย ๆ ใต้แสงไฟสีขาวของห้องน้ำ "พี่ยืนห่างโถขนาดนั้น แล้วยังจับชักอีก... จะให้ผมนึกว่ากำลังฉี่อยู่ยังไง?"
พี่ต้นหันมามองผมเต็ม ๆ ดวงตาคม ๆ มีประกายอะไรบางอย่างที่ร้อนแรงกว่าตอนคุยกันในครัว "คลื่นนี่... กล้าดีนะ"
"พี่เริ่มก่อนนี่ครับ" ผมตอบอย่างไม่เกรงใจ แล้วก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด "หรือพี่คิดว่าผมจะทำเป็นไม่เห็น?"
เขาไม่ได้ตอบด้วยคำพูด แต่ยื่นมือว่างอีกข้างมาจับข้อมือผม แล้วนำไปวางลงบนลำควยอุ่น ๆ ของตัวเอง "งั้นก็... จับเองเลยสิ"
ควยของพี่ต้นยาวประมาณ 8 นิ้ว หนา 56 เส้นเลือดปูดชัด หัวแดงเข้มและมีน้ำหล่อลื่นเยิ้มอยู่แล้ว ผมกำเบา ๆ แล้วชักขึ้นลงช้า ๆ "พี่แข็งเร็วดีนะครับ"
"ตั้งแต่เห็นเรายืนอยู่ข้าง ๆ นี่แหละ" เขาตอบเสียงต่ำ "เดินมายืนชิดขนาดนั้น... คิดว่าพี่จะอดทนได้หรอ?"
ผมไม่ตอบ เพียงย่อตัวลงคุกเข่าบนพื้นกระเบื้องเย็น มือยังคงจับควยเขาไว้ แล้วเลียหัวเบา ๆ "ซี๊ด..." พี่ต้นครางรสเค็มจาง ๆ กระจายบนลิ้น ผมเลียวนรอบหัว แล้วค่อย ๆ อมเข้าไป หุ้มริมฝีปากให้มิด กลืนลงทีละนิดจนแก้มตึง "อืมม..." ต้นครางแผ่ว มือวางบนหัวผม "ปากคลื่น... อุ่นดีจัง" ผมดูดขึ้นลงช้า ๆ ลิ้นกดไปตามด้านล่าง เขาไม่ปล่อยให้ผมอมต่อนานนักดึงผมขึ้นยืน แล้วจูบอย่างหนักแน่น หนวดสั้น ๆ ครูดไปกับคางและแก้มผมทุกครั้งที่ริมฝีปากเคลื่อนไหว ความรู้สึกนั้นใหม่และเร้าใจผิดปกติ "ไปห้องล็อกเกอร์กัน" เขากระซิบข้างปากผม
ผมพยักหน้า ปล่อยให้เขาจูงมือลากเดินออกจากห้องน้ำ ผ่านทางเดินสั้น ๆเข้าไปในห้องล็อกเกอร์ที่ว่างเปล่าในตอนนี้ เสียงลูกบาสกระทบพื้นและเสียงตะโกนจากสนามยังดังเข้ามาได้ชัดเจน พี่ต้นพาผมเดินลึกเข้าไปจนถึงแถวห้องอาบน้ำที่เป็นประตูกระจกขุ่นครึ่งบานที่ใหญ่พอปิดแค่ช่วงตัวของคน เขาเปิดบานหนึ่งแล้วดันผมเข้าไป ปิดประตูตาม แต่ไม่ล็อก "ถ้ามีคนมา..." ผมพูดเสียงแหบ
"ก็กลั้นเสียงไว้ดีๆ ละกัน" เขาตอบ แล้วถอดเสื้อโปโลทิ้งทันทีเผยอกและหน้าท้องที่หนาแน่นด้วยกล้ามเนื้อจากการเล่นกีฬา หนวดบนใบหน้าเขาดูชัดขึ้นใต้แสงไฟสีขาว
ผมถอดเสื้อผ้าตาม เหลือเพียงร่างเปลือยยืนอยู่ในห้องอาบน้ำแคบ ๆพี่ต้นดันผมให้หลังชนผนังกระเบื้อง แล้วก้มลงอมควยผมตอบแทนสักพัก ลิ้นร้อน ๆ เลียหัว ดูดแรงจนผมต้องกัดริมฝีปากกลั้นเสียง จากนั้นเขาลุกขึ้น หมุนตัวผมให้หันหลัง ใช้นิ้วที่ชุบน้ำลายขยายรูผมช้า ๆสองนิ้ว เข้าออกจนผมเริ่มดันสะโพกกลับส่วนอีกมือก็สวมถุงยางเสร็จเรียบร้อยแล้ว "พร้อมไหม?" เขาถามเสียงต่ำ
"พร้อมครับ..." แล้วพี่ต้นก็จัดท่า เอาหัวควย 8 นิ้วแตะที่ทางเข้า แล้วค่อย ๆ ดันเข้าไป "อืก!..." ผมครางแผ่ว ความหนาทำให้รู้สึกเต็มไปหมด
เขาหยุดเมื่อเข้าสุด มือรัดเอวผม "ข้างในก็อุ่น อืม!...ตอดดีจริง ๆ รูนักศึกษาแพทย์"ก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหว ช้าก่อน แล้วเร่งเร็วขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับ!... ตับ!... ตับ!... ในห้องกระจกขุ่น ปนกับเสียงน้ำจากฝักบัวที่เขากดเปิดเบา ๆเพื่อกลบเสียง
ความเสียวผสมกับความตื่นเต้นความจริงที่ว่านักกีฬาบาสแม้กระทั้งน้องของเขาเองกำลังซ้อมอยู่ห่างออกไปไม่กี่สิบเมตร ทำให้รูผมบีบรัดเขาแน่นเป็นพิเศษ ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! "พี่ต้น... แรงได้อีก..." ผมกระซิบ
พี่ต้นหัวเราะต่ำ ใช้สองมือจับเอวผมแน่น แล้วกระแทกแรงขึ้นจริง ๆ ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! "ซี๊ด!... ฮะ! มึงชอบใช่ไหม?อ๊า!... แบบแรง ๆ เนี่ย ร่านดีจริง ๆ เชี่ย! เสียวควยสัส!... ซี๊ดดด!" เหมือนประตูกลั้นของพี่ต้นจะถูกเปิดออกคำหยาบโลนถูกพ่นออกมาไม่ขาดสาย ดูท่าเจ้าตัวจะชอบเซ็กส์แบบนี้
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!
แม้เป็นครั้งแรกที่ผมเจอคู่เย็ดแบบนี้ "ครับ- อือ! ผมมันร่าน เอาผมแรง ๆ เลยครับพี่ต้น อ๊า!... เสียว- เสียวรูไปหมดเลย"
แต่จู่ ๆ เสียงฝีเท้าดังมาจากทางเดินห้องล็อกเกอร์ เราทั้งคู่ชะงัก
"ใครวะมาอาบน้ำ?!" เสียงผู้ชายดังขึ้น "มาแอบอาบก่อนได้ไงเพื่อนเขายังฝึกกันไม่เสร็จเลย"
พี่ต้นรีบเอามือมาปิดปากผมไว้ผมสัมผัสได้ถึงควยของเขาที่แข็งขึ้นยิ่งกว่าเดิม
"ผมเองครับ โค้ชแมค" ต้นตอบเสียงปกติอย่างน่าเหลือเชื่อ ทั้ง ๆที่เอวเขายังขยับส่งควยเข้ามาไม่หยุด
ผมได้แต่กลั้นครางไว้ มือทาบไปกับผนังอย่างอดทน
"อ้าว ไอ้ต้นเองหรอ พี่ก็นึกว่าเด็กมมันแอบอู้" เสียงฝีเท้าหยุดลงจากการคลายความสงสัย "ที่แท้โค้ชแอบอู้หรอวะ?" ก่อนที่โค้ชที่ชื่อแมคจะเดินต่ออีกครั้ง
"!!!" ผมสะดุ้งลั่นขืนเข้ามาใกล้กว่านี้มีหวังเห็นผมกับพี่ต้นเย็ดกันอยู่แน่ ๆ ยิ่งคิดงั้นรูผมก็ยิ่งบีบรัดแน่นจนผมได้ยินเสียงกัดฟันกรอดของคนข้างหลังผม เหมือนเจ้าตัวจะเสียวไม่น้อย
"แอบอู้อะไรล่ะพี่!อืม! ผมมาดูฝักบัว เหมือนมันจะเสีย" เสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
"ฝักบัวเสียอีกแล้วหรอ?"
"ครับ มันไหลแรงเกินมั้งผมว่า" ต้นพูดพลางเอื้อมมือนึงไปแกล้งเปิด-ปิดก๊อกน้ำ "พอดีผมพอมีวิชาช่างติดตัวนิดหน่อย ก็เลยมาดูให้"
"อ้าวหรอ?งั้นพี่ฝากซ่อมหน่อยละกัน" โค้ชแมคเดินเข้ามาใกล้จนเกือบชิดประตู
"!!!" แต่ก่อนที่อีกฝ่ายจะถึง พี่ต้นเหวี่ยงตัวผมไปติดกับกำแพงห้องน้ำที่ติดกับฝั่งประตูก่อนจะเอี่ยวตัวออกไปเหนือประตูบานเล็กที่ใหญ่พอแค่ปิดช่วงตัว
"ได้ครับ" ต้นตอบ แล้วหันกลับมาในห้องกระซิบกับผมเร็ว ๆ "อยู่นิ่ง ๆ"
โชคดีที่โค้ชแมคหยุดที่ตรงนั้นเมื่อเห็นพี่ต้นแล้ว
ผมทนเงี่ยนไม่ไหว แกล้งบีบรูเบา ๆ แล้วขยับสะโพกถูไปมาเล็กน้อย
พี่ต้นตัวเกร็งทันที แต่ยังคงพูดกับโค้ชอีกคนต่อ "ไม่ยากเท่าไหร่ครับเดี๋ยวผมจัดการให้"
"โอเค งั้นฝากด้วยนะ พี่กลับไปดูเด็กละ" โค้ชแมคพูดจบแล้วยืนมองอยู่พักหนึ่ง ก่อนเดินจากไป
เสียงฝีเท้าห่างออกไปจนเงียบเสียงกระแทกกลับมาแทน
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! และเหมือนจะแรงกว่าเดิม
"อ๊า!!" ผมสะดุ้งตัวโยนแรงเย็ดสะท้านไปทั่วทั้งร่างผม ทำน้ำเงี่ยนผมไหลเยิ้มที่หัวควยผมทันที
พี่ต้นหันกลับมาทันที ดวงตาคม ๆ จ้องผมเขม็ง "ซี๊ด!... อืม! มึงแกล้งตอดหรอฮะ? กูบอกให้อยู่นิ่ง ๆ ไง ซี๊ดด!..."
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!
ผมยิ้มอย่างไม่กลัว "อ๊า!... ก็- อ๊า! ก็ควยพี่คารูอยู่อย่างนั้น ใครจะอดใจไหว"
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!
"งั้นก็รับโทษของเด็กดื้อไปก็แล้วกัน!" เขาไม่รอช้า ดันผมให้ก้มลงเกาะราวฝักบัว แล้วกระแทกแรงทันที
ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! เสียงดังขึ้นชัดในห้อง ผมต้องกัดแขนตัวเองกลั้นเสียงคราง ความเสียวพุ่งขึ้นสูงสุดเพราะความเสี่ยงเมื่อครู่ยังค้างคา พี่ต้นเย็ดทั้งแรงและเร็วมือตบก้นผมเบา ๆ เป็นจังหวะ
"อ๊า!... เสียวรู..." ผมครางแผ่ว "ผม... ผมจะ- จะเสร็จ..."
ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! พี่ต้นเร่งจังหวะเร็วขึ้นอีก
"กูด้วย ซี๊ด!... เสร็จพร้อมกัน" เขาเร่งสุดแรงอีกหลายที มือจับควยผมชักเร็ว ไม่กี่วินาทีต่อมา เราทั้งคู่ก็เสร็จพร้อมกัน
"ผม- อ๊า! แตกแล้ว!..." ผมปล่อยเปื้อนผนังกระเบื้อง รูบีบรัดเขาแน่น
"แตกแล้วสัส! อืม!" ส่วนพี่ต้นฝังลึก แล้วปล่อยภายในถุงที่เขาสวมไว้
เราทั้งคู่หอบหายใจหนัก ก่อนที่พี่ต้นจะเปิดน้ำจากฝักบัวให้ไหลชะเหงื่อและคราบไคลลงสู่พื้น พี่ต้นถอนตัวออกช้า ๆ แล้วหันผมเข้าหา จูบสั้น ๆ โดยมีหนวดครูดเบา ๆกับริมฝีปากผม "ครั้งหน้า... ถ้าจะแกล้งอีก" เขาพูดเสียงต่ำ "ทำให้ดีกว่านี้หน่อย"
ผมหัวเราะแผ่ว ทั้งยังหายใจไม่ทั่ว "แฮ่ก ๆ ... รับทราบครับ... โค้ช"
น้ำจากฝักบัวยังไหลชะเหงื่อและคราบไคลลงสู่พื้น ทั้งคู่ยืนหอบหายใจมองกันอยู่พักหนึ่ง
"ยังไม่พอใช่ไหม?" เขาถามเสียงทุ้ม ดวงตาคม ๆจ้องผมที่กำลังเล่นรูอยู่
ผมไม่ได้ตอบด้วยคำพูด แต่ยื่นมือไปจับควยของเขาที่ยังคงแข็งครึ่งท่อน นวดเบา ๆ "พี่เองก็ยังไม่หมดแรงนี่ครับ"
ต้นยิ้มมุมปาก หนวดสั้น ๆ ขยับตาม "งั้นเปลี่ยนที่" เขาจูงผมที่กำลังหอบเสื้อผ้าไปด้วยเดินออกจากห้องอาบน้ำชายอย่างรวดเร็ว ผ่านห้องล็อกเกอร์ฝั่งชายที่ยังว่าง แล้วตรงไปยังประตูอีกบานที่ติดป้าย "ห้องล็อกเกอร์หญิง"
"ไม่มีคนใช้หรอครับ?" ผมถามเสียงแหบ
"ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ค่ายนี้เป็นของนักบาสชาย" ต้นผลักประตูเข้าไป "แล้วก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาตอนค่ายกำลังซ้อม"
ห้องล็อกเกอร์ฝั่งหญิงกว้างและสว่างกว่าฝั่งชายเล็กน้อย ตู้ล็อกเกอร์สีขาวเรียงรายเป็นแถว ตรงกลางมีม้านั่งยาว และด้านหนึ่งมีกระจกบานใหญ่ติดผนังตลอดแนว พี่ต้นปิดประตู หันมามองผมด้วยสายตาที่ร้อนแรงกว่าตอนในห้องอาบน้ำ "ที่นี่... ไม่ต้องแอบ" เขาก้าวเข้ามาหาผมทันที ผลักให้หลังผมชนตู้ล็อกเกอร์ดัง ปึก! แล้วจูบอย่างหิวโหย หนวดสั้น ๆครูดไปกับแก้มและคางผมทุกครั้งที่ริมฝีปากเคลื่อนไหว
ผมตอบจูบกลับอย่างไม่ยั้งมือลูบไปตามอกและหน้าท้องที่หนาแน่นของเขา นิ้วไถลงไปจับควย 8นิ้วที่กลับมาแข็งเต็มที่อีกครั้ง "พี่... อยากได้แบบไหน?" ผมกระซิบตอนแยกริมฝีปาก
พี่ต้นไม่ตอบ เพียงหมุนตัวผมให้หันหน้าเข้าหาตู้ล็อกเกอร์ มือกดหลังผมลงเล็กน้อย แล้วใช้เข่าแยกขาผมออก "ยืนอย่างนี้" เขาก้มลงเลียร่องก้นผมสั้นๆ ก่อนจะใช้นิ้วที่ยังเปียกจากน้ำลายขยายรูอีกครั้งอย่างรวดเร็ว สองนิ้ว เข้าออกเร็วกว่าตอนแรก เพราะรูยังไม่ทันคลายตัวจากเมื่อกี้ ส่วนอีกมือก็เริ่มใส่ถุงยางอีกครั้ง
"อืมม..." ผมครางเมื่อนิ้วเขางอไปโดนจุด
"พร้อมนะ" พี่ต้นพูดสั้น ๆ แล้วลุกขึ้น เอาหัวควยแตะที่ทางเข้า แล้วดันเข้าไปทีเดียวจนสุด
"อ๊า!!..." ผมสะดุ้ง มือยันตู้ล็อกเกอร์แน่น ควยเขื่องยาว 8 นิ้ว กลับเข้ามาเติมเต็มอีกครั้งอย่างไม่ปรานี
พี่ต้นไม่รอให้ผมปรับตัวนานเริ่มกระแทกทันที แรงและเร็ว เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ก้องในห้องล็อกเกอร์ที่ว่างเปล่า
"เสียว... เสียวกว่าเมื่อกี้อีก...แฮ่ก ๆ ... อือ!" ผมหอบ "ไม่ต้องแอบ... ก็เสียวดีนะครับ..."
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!
"รู้" เขาตอบเสียงต่ำ มือข้างหนึ่งรัดเอวผม อีกข้างตบก้นดังเข้าระยะ "ที่นี่ไม่มีใครมารบกวน" เขาเย็ดท่านี้ต่ออีกพักใหญ่ ทุกครั้งที่กระแทกสุด ตู้ล็อกเกอร์จะสั่นเล็กน้อย ผมต้องกัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางไม่ให้ดังเกินไป แม้จะรู้ว่าไม่มีใครได้ยิน ไม่นานพี่ต้นก็ถอนตัวออก แล้วพาผมเดินไปที่กระจกบานใหญ่ "ยืนตรงนี้" เขายืนด้านหลังผม จัดท่าให้ผมเท้ามือกับขอบอ่างล้างหน้าใต้กระจก แอ่นสะโพก แล้วเสียบเข้าไปใหม่ในท่านี้ "มองกระจกสิ" พี่ต้นกระซิบข้างหู หนวดครูดไปกับใบหูผม
ผมเงยหน้าขึ้น มองภาพในกระจก เห็นตัวเองที่หน้าแดง ปากอ้า น้ำตาคลอจากความเสียว และเห็นพี่ต้นที่กำลังเย็ดผมจากด้านหลังอย่างไม่ยั้ง กล้ามเนื้อแขนและอกเกร็งทุกครั้งที่กระแทก หนวดบนใบหน้าเขาดูเข้มขึ้นใต้แสงไฟ
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!
"อ๊า... พี่..." ผมคราง "ดูแบบนี้แล้ว...เสียวฉิบหาย..."
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!
"เป็นไงไอ้ร่านควยซี๊ด!! ชอบอะดิ เห็นตัวเองโดนเย็ดแบบนี้" เขาหัวเราะต่ำ แล้วเร่งความเร็วขึ้น มือเลื่อนไปจับควยผมชักขึ้นลงตามจังหวะ
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!
"ชอบ... ชอบครับ แฮ่ก ๆ ..." ผมพูดไม่อายอีกต่อไป "เย็ดแรง ๆ ... แรง ๆ เลยครับ"
ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!!
พี่ต้นทำตามคำขอ กระแทกแรงจนผมแทบคลั่ง ทุกครั้งที่หัวควยกดจุดในตัวผม ขาจะอ่อนจนเกือบทรุด เขาเปลี่ยนท่าอีกครั้ง ให้ผมนั่งคร่อมบนม้านั่งยาวตรงกลางห้อง หันหลังให้ แล้วกดตัวลงจนควยเขาจมสุด "ขย่มเอง" พี่ต้นสั่ง มือวางบนเอวผม
ผมเริ่มยกตัวขึ้นลงช้า ๆ ก่อน แล้วเร่งเร็วขึ้น ทุกครั้งที่กดลงสุด ความเสียวจะพุ่งขึ้นมาจนตัวสั่น มือยันต้นขาเขาไว้ หัวเงยไปมองกระจกอีกครั้ง เห็นภาพตัวเองกำลังขย่มควยของโค้ชอย่างมัวเมา "พี่... ดูดิ... แฮ่ก ๆ ..." ผมหอบ "กระจก..."
พี่ต้นยิ้ม มองตามไปในกระจก แล้วเริ่มยกสะโพกกระแทกขึ้นจากด้านล่างสวนทางกับจังหวะของผม ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! ตับ!!! เสียงดังขึ้นอีกครั้ง ห้องล็อกเกอร์หญิงที่ว่างเปล่าเต็มไปด้วยเสียงเนื้อกระทบกัน เสียงครางแผ่วของผม และเสียงหอบของต้น สุดท้ายเขาทนไม่ไหว ดันผมให้ก้มลงเกาะม้านั่งแล้วเย็ดจากด้านหลังอย่างเต็มแรง มือตบก้นดังเป็นจังหวะ "จะเสร็จ..." ต้นเตือนเสียงต่ำ
"แตกเลยครับ... อือ!" ผมตอบหอบ
เขาเร่งสุดแรงอีกหลายที มือจับควยผมชักเร็ว "อ๊า... อ๊าา! " ผมพุ่งเสร็จเปื้อนม้านั่งและพื้น รูบีบรัดเขาแน่นเป็นระลอก
"กูก็... อืม!! " แล้วพี่ต้นก็ตัวเกร็งตาม ฝังลึก แล้วปล่อยภายในถุง หายใจหอบหนักลงบนหลังผม
เราทั้งคู่ทรุดลงไปกับม้านั่งเหงื่อชุ่มตัวอีกครั้ง ลมหายใจยังรัวและร้อน พี่ต้นค่อย ๆ ถอนตัวออก แล้วหันผมเข้าหา จูบยาวและช้า โดยมีหนวดครูดไปกับริมฝีปากผมอย่างจงใจ
"ห้องล็อกเกอร์หญิง..." ผมพูดเสียงอ่อนแรง "เสียวกว่าที่คิดนะครับ"
เขาหัวเราะต่ำ มือลูบหลังผมวน ๆ เหมือนจะกลับมาเป็นพี่ต้นตอนปกติแล้ว "ครั้งหน้า... ถ้ามีค่ายอีก พี่จะพามาที่นี่ใหม่"
ผมยิ้มอย่างหมดแรง "รับทราบครับ...โค้ช"
นอกห้องล็อกเกอร์ เสียงลูกบาสยังคงดังก้องจากสนาม แต่ในห้องนี้ ความร้อนและกลิ่นเหงื่อยังคงค้างคาไม่จางง่าย ๆ
ซึ่งก่อนหน้านั้นไม่นานในเวลาขณะที่ผมและพี่ต้นกำลังเย็ดกันอย่างเมามันในห้องล็อกเกอร์หญิง สนามบาสยังคงมีเสียงรองเท้าและเสียงลูกบอลดังต่อเนื่อง สมุทรกำลังฝึกซ้อมกับเพื่อนร่วมทีม จนเกิดจังหวะหนึ่งที่มันกระโดดขึ้นรับบอลแล้วลงพื้นผิดท่า "โอ๊ย!" ร่างสูงใหญ่เสียหลักทันที
เพื่อนรีบเข้ามาประคอง "เป็นไรวะ?"
"ข้อเท้า น่าจะเคล็ด" สมุทรกัดฟัน
โค้ชที่อยู่ไม่ไกลรีบเดินเข้ามาดู "นั่งก่อน อย่าเพิ่งลงน้ำหนัก" ก่อนที่สมุทรจะถูกพาออกมาพักข้อเท้าถูกประคบเย็นอย่างรวดเร็ว โค้ชดูท่าทีแล้ว เวลาก็เหลือแค่นี้ เลยให้สมุทรเลิกซ้อมได้เลย
ซึ่งพออาการปวดเริ่มลดลง ก็เริ่มออกตามหาผมทันที สมุทรจึงพยายามลุก แล้วเดินกะเผลกออกจากสนามไป
ผมไม่รู้เลยว่าในเวลานั้นน้องชายของผมกำลังเดินตามหาผมอยู่ และได้ยินเสียงบางอย่าง "เฮีย..."
END TO BE CONTINUED เสียวค้าบ สมุทรเห็นแน่ๆ ลุ้นเสียว ขอบคุณครับ ขอบคุณค้าบ โดนเห็นแน่ๆ เสียวจัด ขอบคุณครับ {:5_120:} ขอบคุณค้าบ เห็นแน่ๆ สนุกมากครับ สนุก ขอบคุณครับ เสียวจัด ขอบคุณครับ ขอบคุณค้าบ สุดยอดครับ ดี เอาแล้วน้องรู้