บันทึกความเสียวของผม ตอนที่ 0
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย j4_archive เมื่อ 2026-9-4 00:18เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงเรื่องสมมติและแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
ผมชื่อภีม เพิ่งจะอายุ 19 ไปหยกๆ หลังจากที่รอผลมหาลัยมานานแสนนาน ผมก็ติดมอในกรุงเทพตามที่ตัวเองใฝ่ฝัน แต่ก็ต้องรอมหาลัยเปิดอีกตั้งสองเดือน ส่วนตอนนี้น่ะหรอ ก็กำลังนอนเฉื่อยหายใจทิ้งไปวันๆ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกมแล้วกดเข้าไปส่องไอจีสตอรี่ของเพื่อนๆที่ตอนนี้บางคนก็เปิดเทอมแล้ว บางคนที่มหาลัยยังไม่เปิดเทอมก็ลงสตอรี่รายงานให้โลกรับรู้ว่าตัวเองกำลังเที่ยวเล่นหรือทำอะไรอยู่ บางคนก็ไล่ตามความฝันต่อโดยการอ่านหนังสือเพื่อสอบในปีถัดไป ผมเลื่อนฟีดไปมาอย่างเลื่อนลอยก่อนที่แม่จะตะโกนขึ้นมา
"ภีม ! เอามอไซค์ไปล้างหน้าบ้านหน่อยลูก" เสียงของสาววัยกลางคนกล่าวเจื้อยขึ้น ผมซบหน้าลงกับหมอนก่อนจะเดินไปคว้าเสื้อกล้ามสีขาวมาใส่แล้วเดินตึงตังลงไปด้านล่างก่อนกล่าวขานรับแม่ ยืนแอ็คหน้ากระจกก่อนจะเบ่งกล้าม กล้ามเนื้อที่ต้นแขนตึงขึ้นเป็นก้อนนูน เส้นเลือดเด่นชัดขึ้นเป็นรูป ผมเป็นคนตัวขาวแต่เพราะชอบออกแดดส่วนแขนและขาที่ถูกแดดจะคล้ำกว่าบริเวณใต้ร่มผ้านิดหน่อย ส่วนหน้าตาก็พอใช้ได้ คิ้วโก่ง มีดั้ง จัดว่าดีเลยทีเดียว หลังจากชื่นชมตัวเองเสร็จก็เดินจูงมอไซค์ไปหน้าบ้าน แดดบ่ายทอแสงลงมายังพื้นโลก ทำให้พื้นคอนกรีตแผ่ไอร้อนออกมาจนผมร้องซี้ด ผมใช้สายยางฉีดใส่ตัวเองเพื่อดับร้อนก่อนจะผสมน้ำยาล้างรถในถังใบเล็กที่มีผ้าสำหรับล้างรถอยู่ หูผมได้ยินเสียงผิวปากดังแว่วมาจากบ้านข้างๆติดกัน ผมหันขวับไปทันควันเพื่อหาต้นตอของเสียง ใบหน้านั่น... ไอ้คิง หน้าผมตึงขึ้นมาทันที มันเป็นเพื่อนบ้านกับผมมาตั้งแต่เด็ก แต่น่าแปลกที่พวกเราสองคนไม่คุยกันเลย มีเพียงแม่ของพวกเราเท่านั้นที่สนิทกัน มันอยู่โรงเรียนเดียวกันแถมยังเรียนชั้นเดียวกันกับผมถึงจะคนละห้องก็ตาม ผมมักเห็นมันโดนทำโทษที่แถวสายอยู่บ่อยๆ แถมยังโดนเรียกเข้าห้องปกครองเป็นว่าเล่น แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นนักกีฬาของโรงเรียน พาทีมโรงเรียนคว้าแชมป์บ่อยๆ นับว่ามีความสามารถทางกีฬาดีมากเลยทีเดียว บางทีที่เราไม่สนิทกันอาจจะเพราะโลกของพวกเราคงจะต่างสุดขั้ว
"มองอะไร คิง" ผมเอ่ยถามมันเสียงแข็งขณะเพราะมั่นใจว่าเสียงผิวปากนั่นเป็นของมันแน่ๆ แถมสายตาที่มันมองมาคราวนี้มัน... แปลกๆ คิงกำลังทำอะไรสักอย่างอยู่หน้าบ้าน ถ้าจะให้เดาคงกำลังอาบน้ำให้เลโก้ หมาโกลเด้นยักษ์ของมัน คิงไม่ใส่เสื้อส่วนด้านล่างเหลือแต่กางเกงขาสั้น เผยให้เห็นมัดกล้ามแน่นตามแบบนักกีฬา ผิวแทนคล้ำ หน้าท้องลอนสวย บนหน้าท้องนั้นสลักรอยสักเป็นตัวอักษรสีดำที่ผมอ่านไม่ออก ผมไม่รู้ตัวว่าตัวเองจ้องรอยสักอันนั้นนานดกินไปหรือยังไง จนกระทั่งมันเดินมาเกาะรั้วที่เชื่อมบ้านของเราก่อนจะเอ่ยตอบผม "ก็ภีมเล่นฉีดน้ำใส่ตัวเองอย่างกับเล่นเอ็มวีเลยนี่ เราผิวปากแซวไม่ได้เลยหรือไง" ตาผมล่อกแล่กเมื่อคิงทำเสียงเหมือนรู้ทันว่าผมกำลังมองอะไร ผมปิดสายยางแล้ววางถังแล้วเดินไปประจันหน้ากับคิงที่ริมรั้ว "ก็มันร้อนนี่ คิงไม่ร้อนหรือไง" ผมจ้องมองกล้ามเนื้อของคิงที่กำลังใช้มือศอกเท้ารั้วเอาไว้ คิงสูงกว่าผมค่อนข้างมากแถมร่างยังใหญ่ยัวกับยักษ์ กล้ามเนื้อของคิงเริ่มแดงขึ้นจากการตากแดด คิงเอียงหัวแล้วตอบเสียงเจ้าเล่ห์ "เราก็มองภีมเหมือนที่ภีมมองเราตอนนี้ไง" คิ้วบากของมันเลิกขึ้นคล้ายจะกวนผม ผมชะงักกับคำตอบ คิงรู้ตัวว่าผมแอบมองทั้งรอยสักและกล้ามของเขาแล้วใช้มันโจมตีผมแทน ผมชะงักก่อนจะตอบกลับเขาอย่างตะกุกตะกัก "ร...เรา ม...ไม่" คิงยื่นหน้ามาใกล้ผมจนหน้าเราห่างกันไม่กี่คืบแบบที่ผมไม่ทันตั้งตัวแล้วกระซิบที่หูเสียงแผ่ว ทำผมเสียวสันหลัง "ถ้าอยากดูชัดๆก็มาบ้านเราดิ วันนี้มีแค่เรากับเลโก้" เขาเลิกคิ้วบากนั่นอีกครั้งก่อนจะเบิกมือบ๊ายบาย ปล่อยให้ผมยืนเคว้งที่ริมรั้ว เพื่อนทุกคนรู้ว่าผมชอบผู้ชาย บางทีคิงอาจจะรู้มาจากพวกนั้น บาวทีเขาอาจจะแค่แกล้ง บางทีอาจจะเป็นแค่การขู่ บางทีเขาอาจจะคิดอะไรกับผมจริง บางที บางที.... ผมสะบัดหัวไล่ความคิดแปลกประหลาดทุกอย่างที่คิดได้แล้วหันกลับไปล้างรถมอเตอร์ไซค์ต่อ ผมจะรับคำท้านั่น ให้รู้กันไปเลยว่าคิงจะไม่กล้ามาขู่ผมอีก
สบโอกาสที่พ่อแม่ไปต่างจังหวัดช่วงค่ำวันนั้นพอดี ผมจึงรวบรวมความกล้าไปเคาะประตูบ้านของคิง "เรามา— เห้ย!" ผมสะดุ้งถอยหลังเกือบชนประตูแต่คิงคว้าแขนผมไว้ก่อน มันเปิดประตูให้ผมในสภาพเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ผมเปียกลู่ลงพร้อมพันผ้าขนหนูรอบเอวแกร่ง ผมเบือนหน้าหนีก่อนที่คิงจะคลายมือที่รั้งผมไม่ให้ล้มออก "ตกใจอะไรขนาดนั้น เราก็ผู้ชายเหมือนกันไม่ใช่หรือไง ?" มันเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ทุกข์ร้อน ผมรู้ว่ามันกำลังทำหน้ายังไง ทำหน้าเหมือนผู้ชนะที่แกล้งผมได้สำเร็จ มันแค่นหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะเดินหายลับเข้าไปในบ้าน เมื่อเห็นว่ามันไปแล้วผมจึงเดินเข้ามาพร้อมปิดประตูหน้าบ้าน คิงเดินออกมาพร้อมกับเสื้อยืดตัวโคร่งและกางเกงขาสั้น ผมแกล้งทำหน้าขรึมส่วนมันกลับยิ้มอย่างมีเลศนัย "ตอนบ่ายน่ะ... จะแกล้งเราใช่ไหม ?" ผมถามมันออกไปตามตรง คิงทำหน้างงพลางใช้ผ้าขนหนูยีหัวตัวเองไปด้วย "เราเปล่าแกล้งนี่ ?" ผมทำหน้าไม่พอใจก่อนจะเดินไปใกล้มันมากขึ้นจนได้กลิ่นสบู่และแชมพูอ่อนๆลอยมาแตะจมูก "ก็ที่บอกว่าถ้าอยากดูชัดๆ คิดว่าเราแอบมองรอยสัก ค...คิดว่าเราชอบใช่ไหม" น้ำเสียงผมเริ่มดังขึ้น แต่คิงกลับแสยะยิ้มแล้วแค่นหัวเราะ ก่อนจะสายหัวไปมา มันโยนผ้าขนหนูไปที่โซฟาพร้อมทำเสียง "ฟิ่ว" อย่างไม่รู้ร้อน ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมจนผมเห็นรายละเอียดของใบหน้ามันชัดๆ คิ้วบาก จมูกโด่งเป็นสัน ตาดุๆของมัน ไรหนวดที่ยังไม่โกน รอยสิวที่ยังแดงอยู่ "เราก็พูดจริงนะ" แววตาของมันเปลี่ยนไป ไร้ซึ่งความติดเล่นเจือปนจนผมรู้สึกได้ ท่าทางของมันทำผมอ้าปากค้าง "ถ้าภีมสนใจ ถ้าภีมอยาก... เราก็จะให้ดู" ผมลอบกลืนน้ำลายหลังจากได้ยินประโยคนั้น ผมทำตัวไม่ถูกและไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ ท่าทางของผมอ่อนลง "เรา... เอ่อ..." ผมมองหน้ามันสลับกับมองมือที่กำลังสั่นของตัวเอง มวลอารมณ์ผสมปนเปและตีกันไปมา คิงกำลังจะบอกอะไรผมกันแน่ "เราดีใจที่ภีมสนใจเราสักที" คิงชักมือออกมาแล้วดึงกลับ ยักแย่ยักยันอยู่อย่างงั้นคล้ายไม่มั่นใจ
"ร...เรานึกว่าคิงแกล้งเราเพราะเราชอบผู้ชาย" คอผมแห้งผาก ไม่ได้เตรียมใจมาได้ยินสิ่งที่มันพูด หัวใจเต้นรัวเร็วจนผมรู้สึกได้ คิงยื่นมืออกมายาวกว่าที่เคย คว้าเข้าที่มือผมเบาๆ เบาคล้ายกลัวว่าผมจะแหลกละเอียดไปเหมือนกับแก้วบางๆ ผมยอมให้เขาคว้ามือไปแต่โดยดี มันก้มมองต่ำ ตาหลุบมองพื้นคล้ายไม่กล้าสู้หน้า"เปล่าเลย เพราะเราแอบมองภีมมาตลอดต่างหาก เราเลยดีใจที่ภีมมองเราตอบบ้าง" มันเลื่อนมือผมไปที่ปากก่อนจะพูดคำขอของตน "ก่อนที่ภีมจะไป ก่อนที่เราจะห่างกัน ภีมช่วยเราหน่อยได้มั้ย" คิงพรมจูบลงบนหลังข้อมูผม ก่อนจะเลื่อนมือของเราลงต่ำ ต่ำลง และต่ำลง "ตรงนี้ของเรามันแข็งไปหมดแล้ว" ผมเบิกตากว้าง มือกระตุกเล็กน้อยในการกอบกุมของคิง ผมเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าของคิง สายตาของคิงเว้าวอน แก้มและหูเจือสีแดงระเรื่อ ความตื่นเต้นประหลาดหลั่งไหลเข้ามาในสมอง ความรู้สึกเปลี่ยวเหงาและด้วยฮอร์โมนอันใดก็ตามของวัยรุ่นที่ทำให้ผมรู้สึกเสียววาบขึ้นที่ท้องน้อยแทนที่จะสะบัดมือของคิงแล้วหนีให้ไกล เป็นผมเองที่เลื่อนมือเข้าไปใกล้ความแข็งขืนที่พาดเป็นลำยาวใต้กางเกงขาสั้น คิงชะงักเมื่อผมเป็นฝ่ายเริ่ม "คิดว่าเราไม่อยากหรือไง"
คิงยิ้มออกมาด้วยสีหน้าที่ผมไม่อธิบายไม่ถูก มันคล้ายกับความพอใจ ความโล่งใจ ปนกับจินตนาการที่เขามีต่อผม พวกเราขยับเข้ามาใกล้กันจนผมรู้สึกที่ลมหายใจอุ่นที่รินรดคอผม หน้าของเราห่างกันเพียงคืบ ก่อนที่คิงจะยื่นหน้ามาประกบปากของเราเข้าด้วยกัน "อืมมมม" ผมร้องครางอื้ออึงออกมาตอนกำลังดูดดื่มกับจูบของคิง ลิ้นหนารุกล้ำเข้ามาในปากทำผมอ่อนระทวย ลิ้นของเราสอดประสานกันจนเกิดเสียงเฉาะแฉะของน้ำลาย เราจูบกันอยู่นานจนผมต้องทุบหน้าอกคิงเพื่อให้เขาถอนจูบก่อนผมจะหายใจไม่ออก สายน้ำลายรินย้อยจากปากของเราสองคน คิงใช้นิ้วโป้งไล้ไปตามปากแดงเจ่อของผม เขาใช้น้ำหนักของนิ้วกดริมฝีปากของผมจนบางทีก็เห็นฟัน "แม่งโคตรน่าเลย..." เขาคำรามลอดไรฟัน สุดท้ายจึงสอดนิ้วเข้าไปด้านในปากวางนิ้วไว้บนลิ้นของ ผมดูดดึงนิ้วโป้งนั้นราวกับของขวัญอันแสนวิเศษที่เขามอบให้ "อื้ออ อืมมม" ผมยื่นมือทั้งสองของตัวเองมาประคองมือหนาให้ดูดได้ง่ายขึ้น คิงใช้มืออีกข้างตวัดรัดเอวของผมไว้แล้วบีบจนผมสะดุ้ง เขาแกล้งแหย่นิ้วโป้งเข้าไปลึกมากจนผมสำลัก "แค่ก อย่าแกล้งสิ" เสียงของผมเนิบและเต็มไปด้วยอารมณ์ปราถนา เขาชั้นมือหันผมเข้าหาเขาแล้วกดไหล่ลง ผมเข้าใจว่าเขาจะสื่ออะไรก่อนที่ผมจะนั่งคุกเข่าลงอย่างว่าง่าย ด้านหน้าของผมคือกางเกงขาสั้นผ้าบางที่ตอนนี้มีบางอย่างผงาดอยู่ใต้นั้น ควยของคิงแข็งจนทำให้กางเกงนูนออกมา ผมลอบกลืนน้ำลายเมื่อลองประเมินจากสายตาเพียงแค่มองจากกางเกงแล้ว มันคงใหญ่มากแน่ๆ คิงใช้มือหนาประคองหน้าผมให้สบตาเขา ก่อนจะลูบแก้มผมเบาๆอย่างอ่อนโยน "อมให้คิงหน่อยนะ" เขาพูดเสียงแหบพร่า ผมเหมือนถูกกระตุ้นจากคำพูดนั้น ผมควักควยของตัวเองที่ตอนนี้ก็แข็งขืนไม่ต่างกันออกมาชัก โน้มน้าวเข้าไปสูดดมกลิ่นความเป็นชายของคิงแล้วซบใบหน้าถูไถไปจากคสามร้อนและความแข็งขืนของเขา ผมได้ยินเสียงคิงครางกระเส่า ตัวกระตุกจากการเล้าโลมของผม ผมเงยหน้าขึ้นไปสบตาเขา "ภ...ภีม มีอะไรหรอ" คิงถามเสียงสั่น ผมแสยะยิ้มก่อนจะแลบลิ้นออกมา คิงเบิกตากว้างเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มร้าย นัยน์ตาเปลี่ยนจากความอ่อนโยนทะนุถนอมไปเป็นอย่างอื่น "ภีมเป็นคนแบบนี้เองหรอ ?" คิงถุยน้ำลายลงบนลิ้นผมก่อนจะตบหน้าผมเบาๆสองที การกระทำของเขาเหมือนกระตุ้นความยากของผมกว่าเดิม ผมกระดกก้นแล้วไถส่วนล่างบดเบียดไปกับพื้นและอากาศ ผมกำลังจะเอาปากคาบขอบกางเกงของคิงแต่เขากลับใช้มือดึงหน้าผมออก คิงปล่อยมือแล้วย่อตัวนั่งยองๆต่อหน้าผมในระดับเดียวกัน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปราถนาที่เปี่ยมล้น "เราจะดัดนิสัยภีมเสียใหม่ เอาให้ไปร่านกับใครไม่ได้เลย ดีไหม ?"
Writer's note :
เราเพิ่งเคยแต่งเรื่องแนวนี้ครั้งแรก ไม่มีพล็อตในหัวมาก่อน ยังไงฝากให้กำลังใจด้วยน้า
รอติดตามครับ อยากเป็นเพื่อนบ้านเลย ขอบคุณครับ ขอบใจจริงๆ รอติดตามตอนต่อไปนะครับ ขอบคุณครับ {:5_120:}{:5_120:}{:5_120:}{:5_120:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ รอติดตามคับบ ตอดตามค้าบ ขอบคุณครับ ติดตามครับ รอติดตามคับบ ขอบคุณมากๆนะครับ :loveliness:
หน้า:
[1]