หุ่นไม้ต้องคำสาป ตอนที่ 18
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Peaze เมื่อ 2026-9-1 23:31เช้าวันนี้ พ่อภพอาสาขับรถไปส่งธนนท์ที่มหาวิทยาลัย ตอนแรกธนนท์ปฏิเสธเสียงแข็ง แต่เพราะพ่อคะยั้นคะยอหนัก และเขาไม่อยากให้แม่กับพี่ชายรู้สึกผิดสังเกต เขาจึงยอมอย่างเลี่ยงไม่ได้
ระหว่างทาง ผู้เป็นพ่อพยายามชวนคุย แต่ธนนท์ก็นิ่งเงียบ ถามคำตอบคำ แม้จะอยากยกโทษให้พ่อ แต่หัวใจของเขากลับสร้างกำแพงบางอย่างขึ้นมา ยิ่งเวลาเขาเห็นนักศึกษาสาว ๆ ที่เดินกันขวักไขว่บริเวณรั้วมหาลัย ก็ทำให้ยิ่งหวนนึกถึงผู้หญิงที่พ่อพาเข้าโรงแรม มันทำให้ธนนท์รู้สึกเจ็บหน่วงในหัวใจทุกที
เมื่อถึงมหาวิทยาลัย พ่อเอกเลี้ยวรถจอดส่งเขาบริเวณด้านหน้าประตู ธนนท์ยกมือไหว้พ่อโดยไม่มองหน้า กำลังจะลงจากรถ แต่พ่อเอื้อมมือมาจับแขนของเขาเอาไว้
“น้องนนท์…” ธนนท์ชะงัก “พ่อรักน้องนะ…”
เขาพยักหน้ารับช้า ๆ แต่พ่อก็ยังไม่ยอมปล่อยมือจากแขน ธนนท์สูดหายใจเข้าเต็มปอด ก่อนจะพ่นออกมาอย่างทอดถอนใจ
“เค้าก็รักพ่อ…” เขาตอบเสียงแผ่ว คนเป็นพ่อยิ้มอ่อน “เค้าเข้าใจพ่อนะ แต่…ไม่ได้หมายความว่าเค้ายอมรับในสิ่งที่พ่อทำ… พ่อไม่ควรเอาเรื่องนั้นมาเป็นเหตุผลที่นอกใจแม่”“พอผิดไปแล้ว พ่อขอโทษ”“เค้าขอถามพ่อหน่อยสิ… พ่อกล้าสารภาพเรื่องนี้กับแม่มั้ย?”
พ่อภพครุ่นคิด สีหน้าเคร่งเครียด ถามกลับลูกชายด้วยน้ำเสียงสั่นสะอื้น “ลูกอยากให้พ่อบอกมั้ย?”
ธนนท์ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจที่จู่ ๆ พ่อก็โยนคำถามหนักอึ้งกลับคืนมา แต่เขาคิดเรื่องนี้อยู่ก่อนแล้ว
“ไม่…เค้าไม่อยากให้แม่รับรู้ เค้าไม่อยากเห็นแม่เสียใจ”
คำพูดของลูกชายทำเอาผู้เป็นพ่อถึงกับไปไม่เป็น
ธนนท์เปิดประตูลงจากรถ กระชับกระเป๋าสะพาย รู้สึกโล่งอกขึ้นมานิดหน่อยที่ได้เคลียร์ใจกับพ่อ เขากำลังจะเดินเข้ามหาลัย แต่แล้วเสียงพ่อก็ร้องเรียกเขาอีกครั้ง เขาจึงหันกลับไปมองพ่อภพลงจากรถ เดินตรงปรี่เข้ามาสวมกอดลูกชาย
“อ๊ะ! พ่อ!! อะไรเนี่ย? อายคนอื่นเขา”“เย็นนี้พ่อเลิกงานแล้วเราไปกินชาบูกันมั้ย? เดี๋ยวพ่อชวนแม่กับพี่อีกที”“อืมม… ไงก็ได้ ปล่อยเค้าได้แล้ว! คนมองกันแล้วเนี่ย!” ธนนท์พยายามดันตัวออก
พ่อภพหัวเราะในลำคอเบา ๆ แต่ยังคงกอดธนนท์ไม่ยอมปล่อย
“พ่อ! สวัสดีครับ!”เสียงหนึ่งดังขึ้นขัด ธนนท์กับพ่อหันไปตามเสียงนั้น อาร์มยกมือไหว้ด้วยรอยยิ้ม เดินตรงมาทางพวกเขา
พ่อภพคลายกอดธนนท์ รับไหว้อย่างเอ็นดู
เขาใช้โอกาสนี้โอบไหล่ธนนท์ทำตัวเนียนเพื่อจะง้อเพื่อน
“พ่อฝากนนท์ด้วยนะ”“ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะดูแลมันอย่างดีเลย” อาร์มรับคำ ธนนท์กลอกตาอย่างระอา
เมื่อรถของพ่อขับพ้นสายตาไป ธนนท์ก็รีบใช้ไหล่ดันตัวอาร์มออก แต่อาร์มยิ่งกอดเขาแน่นขึ้น
“ปล่อย!” “ไม่ปล่อย! มึงก็หายงอนกูก่อนสิ!”“ไม่! ปล่อยกู!”“งั้นกูก็ไม่ปล่อย!” อาร์มทำหน้าตายียวน
เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นรอบตัว ตอนนี้มีสายตาหลายคู่จับจ้องมาที่พวกเขา ทำให้ธนนท์รู้สึกอายอีกครั้ง
“ไอ้อาร์ม! ปล่อย!!!” ธนนท์เค้นเสียงเข้ม แต่อาร์มยังนิ่ง เขาจึงกำหมัดแล้วกระทุ้งที่เป้าของอาร์มไปหนึ่งที
“โอ้ย!! ไอ้เชี้ย!” อาร์มจุกตัวงอ รีบเอามือกุมเป้าตัวเองดิ้นไปมา “สัส! จุก!!”“กวนตีนดีนัก!” เขากล่าว ก่อนจะรีบเดินหนี ทิ้งให้อาร์มนั่งโอดโอยอยู่ตรงนั้น
แต่ครู่เดียว อาร์มก็วิ่งตามมาติด ๆ และคล้องแขนกอดคอเขาเอาไว้เหมือนเดิม
“ยังไม่เข็ดหรอ?” ธนนท์ถามเสียงเรียบ ชูกำปั้นขึ้นมาขู่“อย่า! ไม่เอาแล้ว เดี๋ยวกูเป็นหมันพอดี”“ก็สมควร!”“นี่… กูซื้อันนี้มาง้อ” อาร์มบอก พลางล้วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋าสะพาย ฉีกถุงเก็บความเย็นออกแล้วหยิบไอศกรีมแบรนด์ดังถ้วยใหญ่ออกมา ยื่นให้กับธนนท์“เหอะ! เห็นกูเป็นคนเห็นแก่กินหรอ?”“รสมินต์ช็อกเลยนะ… ที่มึงชอบไง ไม่เอาหรอ?” อาร์มพูดพร้อมกับแกว่งถ้วยไอศกรีมตรงหน้าธนนท์อย่างยั่วยวน“ฮึ!”
พอถูกลูกตื้อของอาร์ม เขาก็ใจอ่อน แม้จะแสร้งทำเป็นใจแข็ง แต่เขารู้ดีว่าจริง ๆ แล้วเรื่องระหว่างเขากับพี่เอิร์ธนั้น อาร์มก็ไม่ได้ผิดอะไร อีกทั้งยังเคยทักท้วงเรื่องที่เขาจะคบกับพี่เอิร์ธมาตั้งแต่แรก ที่ผ่านมาเขาเองที่เป็นฝ่ายดื้อดึงมาโดยตลอด
“กูอุตส่าห์รีบตื่นไปซื้อให้เลยนะ ขนาดแฟนกู กูยังไม่เคยทำให้เลยนะเนี่ย”“มึงมีแฟนด้วยหรอ?”“ไม่มี!”“แล้วพูดเพื่อ?”
อาร์มหัวเราะแหะ ทำหน้าทะเล้น จนธนนท์เผลอยิ้มออกมา
ทั้งคู่พากันไปหาที่นั่งกินไอศกรีมด้วยกัน กลับมาพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนิทสนม ธนนท์ตัดสินใจเล่าเรื่องอาจารย์วินให้อาร์มฟัง
“เออนี่…เมื่อวานกู…ไปกับอาจารย์วินมา”“กูจะถามอยู่ เขาเรียกมึงไปทำไมวะ?”“คือ…เขารู้เรื่องเมื่อวันนั้น… ที่ห้องสมุด…”“เฮ้ย!! จริงดิ? แล้ว??”“กูก็เลย…มีอะไรกับเขา…”“เฮ้ย!”“ก็…ก็เขาจะได้ไม่พูดเรื่องนั้นไง”“คือยังไง? กูไม่เข้าใจ เขาบังคับมึงหรอ?”“ก็เปล่า…”“ไอ้นนท์! มึงทำเชี้ยอะไรเนี่ย? มึงโดนไล่ออกได้เลยนะ”“แล้วจะให้กูทำไง? แบบนี้เราจะได้มีหลักประกันไงว่าเขาจะไม่พูดเรื่องของเรา”“แล้วเรื่องนี้มันไม่เสี่ยงกว่าหรอวะ? ถ้ามีใครรู้ขึ้นมาจะซวยเอานะ!”“ไม่มีใครรู้หรอก…ตอนนี้มีแค่มึง…”
อาร์มขมวดคิ้ว จ้องมองธนนท์อย่างหมดคำจะพูด ในใจรู้สึกเป็นห่วงเพื่อน แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้
“เขาไม่ได้บังคับมึงแน่นะ?”“เออ…มึงก็รู้ว่ากูลงเรียนชีวะทำไม แบบ…อาจารย์แกก็น่ากินอยู่ เขาเสนอมากูก็เลยสนอง”
อาร์มถอนหายใจ ตักไอศกรีมใส่ปากเพื่อให้มันละลายความคิดวุ่นวายในหัว
รสหวานและเย็นคล้ายยาสีฟันคลุ้งอยู่ในปาก เขายังแปลกใจไม่หายว่าทำไมธนนท์ถึงชอบไอศกรีมรสนี้นัก
ระหว่างเรียนวิชาภาษาอังกฤษ ช่วงท้ายคลาส อาจารย์ประจำวิชาปล่อยให้นักศึกษาเคลียร์งาน ธนนท์และอาร์มที่นั่งอยู่โซนหลังห้องก็ง่วนอยู่กับการเขียนใบงานจนเสร็จ
อาร์มเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ สองมือประสานอยู่ที่ท้ายทอยอย่างสบายใจ ธนนท์หันมองเขาครู่หนึ่งก่อนจะยิ้ม แล้วกลับมาโฟกัสที่ใบงานต่อ
เมื่อธนนท์เคลียร์งานจนเสร็จ เขาเห็นอาร์มหลับตางีบอยู่ จึงนึกสนุกอยากแกล้งเพื่อน เขาวางมือของตัวเองลงบนเป้ากางเกงแสล็คของอาร์มที่ตุงเป็นก้อน อาร์มสะดุ้งตัวลืมตามองแล้วส่งสายตาดุ ธนนท์จึงหัวเราะออกมา
“ถ้ากูเงี่ยนมึงต้องรับผิดชอบด้วย”
มือของธนนท์ไม่อยู่เฉย เขาลูบไล้ไปตามแนวลำควยที่อ่อนอยู่ของเพื่อนรักอย่างเบามือ ใช้นิ้วโป้งหมุนวนตรงจุดที่คิดว่าเป็นส่วนหัว
“โอยย! ไอ้นนท์!!” อาร์มส่งเสียงร้องเบา ๆ รีบคว้ามือเขาให้หยุด หันซ้ายหันขวาเพื่อดูรอบ ๆ ว่ามีใครมองมาที่พวกเขาหรือไม่ “อย่า! เดี๋ยวมีคนเห็น”
ธนนท์แกล้งทำเป็นเบะปากใส่แล้วดึงมือกลับ
ด้วยความที่กลัวเพื่อนจะงอนอีก อาร์มจึงหันมองรอบตัวอีกรอบ เมื่อมั่นใจว่าจะไม่มีใครมองมาเขาก็เอื้อมไปดึงมือธนนท์ แขม่วท้องเล็กน้อย แล้วดันมือสอดเข้าไปในกางเกง
ธนนท์บีบกำควยของอาร์มที่ค่อย ๆ แข็งขึ้น หัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างผู้ชนะ
“รับผิดชอบด้วย จบคาบนี้ไปอมให้กูเลย”
ธนนท์ทำหน้าทะเล้น ขณะที่มือก็ยังคงบีบนวดลำควยของอาร์มเบา ๆ พร้อมกับขยับมือชักเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเขี่ยวนรอบหัวจนน้ำเงี่ยนซึมออกมา
อาร์มกดเสียงครางเบา ๆ ในลำคอ หายใจถี่ ใบหน้าแดงร้อนผ่าว เขายกกระเป๋าสะพายขึ้นมาปิดที่ตักตัวเองเอาไว้ “นนท์…พอก่อน…ไม่ไหว…เดี๋ยวกูแตก!” เขากระซิบเสียงกระเส่า
เมื่อได้แกล้งจนสาแก่ใจแล้ว ธนนท์ก็ดึงมือกลับออกมา ปลายนิ้วเรียวยังมีน้ำหล่อลื่นของอาร์มเปรอะอยู่ เขาเช็ดมันที่กางเกงของอาร์ม ปล่อยให้เพื่อนรักอารมณ์ค้างเติ่ง
“กวนตีน!” อาร์มบ่น พลางจัดระเบียบเป้ากางเกงตัวเองไปด้วย
หลังจบคลาสเรียน ทั้งสองคนตรงปรี่ไปที่ห้องน้ำชั้นสี่ของห้องสมุด สถานที่ที่พวกเขาเอาไว้ทำกิจกรรมทางเพศด้วยกัน แต่ครั้งนี้พวกเขาพบว่าประตูของห้องน้ำถูกล็อกเอาไว้ด้วยแม่กุญแจตัวใหญ่
“ใครมาล็อกวะ?” อาร์มถามอย่างหัวเสีย“กูว่ากูพอรู้ว่าใคร…”“เอาไงอ่ะ? ไปชั้นสามมั้ย?”“ไม่เอา ชั้นสามคนเยอะ”“โธ่! แป๊บเดียว นะ…”“ม่ายย~”“อะไรวะ? งั้นกูไปชักว่าวเองก็ได้!” “อย่า!”“ก็มึงอ่ะ! เล่นควยกูจนกูเงี่ยนไปหมดแล้วเนี่ย ถ้าไม่ได้เอาออก กูเรียนไม่รู้เรื่องหรอก”“งั้น…วันนี้ไปนอนบ้านกูป้ะล่ะ? เดี๋ยวกูชดเชยให้”“เอา! โอเค!” อาร์มรีบตอบแบบไม่ต้องคิด
ธนนท์หัวเราะออกมากับท่าทางตลกของอาร์ม
พวกเขาใช้เวลาช่วงบ่ายนั่งเล่นอยู่ที่ห้องสมุดกันต่อ จนอาร์มงีบหลับ
ธนนท์เองก็กำลังจะคล้อยตา แต่จู่ ๆ มือถือเขาก็ดังขึ้น
“มาที่ชั้นสี่ โซนวิทยานิพนธ์”
ข้อความจากอาจารย์วิน
ธนนท์หันมองอาร์มเล็กน้อย ก่อนจะแอบลุกขึ้นช้า ๆ เดินขึ้นบันไดไปที่ชั้นสี่อีกครั้ง
บรรยากาศภายในห้องสมุดชั้นสี่ตอนนี้ค่อนข้างเงียบ ไม่ค่อยมีนักศึกษาขึ้นมาที่ชั้นนี้เพราะเป็นชั้นที่เอาไว้เก็บวารสารและวิทยานิพนธ์เก่า ๆ ชั้นหนังสือสูงท่วมหัวเรียงกกันเป็นระเบียบ
เสียงฝีเท้าของธนนท์เป็นเสียงเดียวที่ก้องสะท้อน เขาเดินผ่านโถงทางเดินพร้อมกับหันมองตามชั้นหนังสือไปด้วย
อาจารย์วินยืนรอเขาอยู่ตรงชั้นหนังสือแถวในสุด สวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีฟ้ากับกางเกงแสล็กสีดำ เขาขยับแว่นตาเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าให้ธนนท์เดินเข้าไปหา
มือหนาของเขาสอดประคองที่เอวของเด็กหนุ่ม แล้วดึงเข้าหาตัว ดันธนนท์จนหลังชิดกับชั้นหนังสือ
“อ๊ะ! อาจารย์! เดี๋ยวมีคนเห็น” ธนนท์ร้องปรามเสียงแผ่ว ขยับตัวดิ้นเล็กน้อยพอเป็นพิธี“เมื่อกี้ขึ้นมาทำอะไรที่ห้องน้ำชั้นสี่? อย่าคิดว่าไม่มีใครเห็นนะ”“อาจารย์พูดเรื่องอะไรหรอครับ?” เขาทำไขสือ“อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่อง พี่บอกแล้วใช่มั้ยว่าห้ามขึ้นมาทำอะไรแบบนั้นกับใครอีก ดีนะที่พี่ล็อคกุญแจเอาไว้”“ผมกะแล้วว่าต้องเป็นอาจารย์…”อาจารย์วินเชยใบหน้าธนนท์ขึ้น ก่อนจะโน้มเข้าไปกระซิบข้างหูของเขาเบา ๆ “จะต้องให้ย้ำกี่ครั้ง…ว่า ถ้าอยู่กันสองคน ให้เรียกพี่…”
ลมหายใจอุ่นรดต้นคอ ทำเอาธนนท์เสียวสะท้านจนขาอ่อน
“ในเมื่อดื้อนัก พูดไม่ฟังก็ต้องโดนทำโทษ!” อาจารย์กล่าวน้ำเสียงยั่วยวน แล้วออกคำสั่ง “คุกเข่าลง”
ธนนท์คุกเข่าลงอย่างว่าง่าย
อาจารย์วินรูดซิปกางเกงลงช้า ๆ ล้วงมือเข้าไปดึงอวัยวะเพศที่เริ่มแข็งตัวออกมา หนังหุ้มยังถอกไม่สุด แต่มีน้ำอยากใสเยิ้มที่ปลายหัวควย
ธนนท์จูบเบา ๆ ตรงส่วนปลาย แตะลิ้นชิมน้ำหล่อลื่นรสเค็มปะแล่ม เงยหน้ามองเพื่อถามย้ำความแน่ใจว่าจะให้เขาทำมันตรงนี้จริง ๆ ใช่ไหม เมื่อผู้เป็นอาจารย์พยักหน้า เขาจึงใช้ริมฝีปากห่อรูดหนังหุ้มปลายลงจนสุด ออกแรงดูดเล็กน้อยและใช้ลิ้นวนรอบหัวควยไปด้วย
“อืมม…ซี้ดส์” อาจารย์วินร้องครางออกมาเบา ๆ วางมือบนศีรษะของธนนท์แล้วกดหัวเขาให้กลืนลำควยเข้าไปลึกขึ้น “โอย…โคตรเสียว…”
เสียงฝีปากและเสียงหายใจหนัก ๆ ดังขึ้นเป็นระยะ ขณะธนนท์โยกหัวดูดควยของผู้เป็นอาจารย์เข้าไปด้วยจังหวะสม่ำเสมอ เขาครางในลำคอเบา ๆ
อาจารย์วินกัดฟันแน่น ใช้สองมือประคองหัวของธนนท์แล้วโยกสะโพกเย็ดปากรัว ๆ
จู่ ๆ เสียงฝีเท้าของใครบางคนดังขึ้น นักศึกษาชายสองคนเดินพูดคุยหยอกล้อกกันตรงมาทางพวกเขา ธนนท์กำลังจะถอนปากคายลำควยออก แต่อาจารย์วินกดหัวเขาค้างเอาไว้แน่น
นักศึกษาสองคนนั้นเลี้ยวเข้าซอยชั้นหนังสือที่อยู่ตรงข้ามกับพวกเขา ทั้งคู่ก้ม ๆ เงย ๆ เลือกหนังสือกันครู่ใหญ่
อาจาร์ยวินใช้สองมือประคองศีรษะธนนท์เพื่อนควบคุมจังหวะ ก้มลงมองลำควยของตัวเองที่ค่อย ๆ เลื่อนเข้าออกปากของธนนท์สลับกับมองนักศึกกษาทั้งสองคนไปด้วย ความตื่นเต้นทำให้อารมณ์ทางเพศของเขาพุ่งกระฉูด
สายตาของนักศึกษาคนหนึ่งสบเข้ากับอาจารย์วินที่อยู่อีกฝั่งของชั้นผ่านช่องหนังสือเข้าพอดี
“อ้าว! อาจารย์ สวัสดีครับ!!”“อะ..อืออ…สวัสดี” อาจารย์วินตกใจเล็กน้อย ตอบเสียงสั่น ทำทีเป็นหยิบหนังสืออ่าน
ความเงี่ยนเพิ่มเป็นทวีคูณ อาจารย์วินกระแทกกดควยเข้าไปจนสุด ธนนท์เกือบจะสำลัก แต่ต้องทนเอาไว้ พยายามไม่ส่งเสียง น้ำตาซึมที่หางตา แต่ถึงอย่างนั้นลิ้นของเขายังคงทำหน้าที่ต่อไป เขาตวัดลิ้นเลียและดูดแรงขึ้น อาจารย์วินทำหน้าตาเหยเกด้วยความเสียว หอบหายใจหนัก จนนักศึกษาคนหนึ่งหันมามองเขา
“อาจารย์เป็นอะไรมั้ยครับ?”“ห้ะ! เอ่อ…เปล่า…ตะ…ตรงนี้ฝุ่นมันเยอะน่ะ”
ทันใดนั้น นักศึกษาอีกคนหนึ่งก็ก้มลงหยิบหนังสือจากชั้นล่างสุด สายตาของเขาอยู่ระดับเดียวกับสายตาของธนนท์พอดี ธนนท์ตัวแข็งทื่อ เม็ดเหงื่อผุดที่หน้าผากและไหลย้อยที่ข้างแก้ม รู้สึกหวาดระแวงกลัวถูกเห็น แต่ก็เสียวกระสันเพราะความตื่นเต้นไปพร้อมกัน โชคดีที่เด็กหนุ่มคนนั้นไม่ได้หันมองผ่านชั้นหนังสือเข้ามา ไม่อย่างนั้นคงเห็นเขาที่กกำลังคาบควยดุ่นเขื่องอยู่เต็มปาก
“อึก..อืมม..” ลำควยดุ้นอวบกระตุกหงึก
อาจารย์วินห่อปากร้องครางแบบไม่มีเสียง กดหัวธนนท์ลึกเข้าไปจนสุด ก่อนจะพ่นน้ำควยร้อน ๆ ออกมาหลายระลอก ธนนท์จำต้องกลืนมันลงคอทุกหยาดหยด เพื่อไม่ให้เพื่อนนักศึกษาได้กลิ่นคาว เมื่อได้หนังสือที่ต้องการ ทั้งคู่ก็กล่าวลาอาจารย์ แล้วเดินออกไป
เสียงฝีเท้าค่อย ๆ เงียบหาย
อาจารย์วินก้มลงมองธนนท์ที่กำลังดูดเลียลำควยของเขาเพื่อทำความสะอาด แล้วยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ
“แม่งโคตรเสียวเลย…”“หัวใจจะวายสิไม่ว่า ถ้าสองคนนั้นเดินมาฝั่งนี้จะทำไง? ผมกับพี่โดนไล่ออกกันทั้งคู่แน่”“แต่ก็ตื่นเต้นสุด ๆ เลยไม่ใช่หรอ?”
อาจารย์วินกล่าวแบบไม่ใส่ใจ ท่อนลำของเขายังคงแข็งไม่ยอมลง หัวควยบานถูกเคลือบด้วยน้ำลายจนสะท้อนเล่นกับแสงไฟ
เขาดึงตัวธนนท์ขึ้น ประกบปากจูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่มโดยไม่รังเกียจกลิ่นคาวน้ำรักของตัวเองที่ยังคลุ้งอยู่ในปากของอีกคน “รู้มั้ยว่าพี่คิดถึงปากหวาน ๆ ของนนท์ที่สุดเลย…”
ธนนท์หน้าแดงระเรื่ออย่างเขินอาย
“ถอดกางเกงออก…”“ห้ะ!? เอ่อ…ผมว่าอย่าดีกว่า เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”“ไม่มีใครมาหรอก เชื่อสิ”“แต่ว่า…” ธนนท์ลังเล แต่เขาก็อยากเพราะเขายังไม่เสร็จ“งั้นตามมาทางนี้…”
อาจารย์วินจับข้อมือธนนท์พาเดินลึกเข้าไปในมุมห้อง มีกองหนังสือเก่าวางอยู่บนโต๊ะ สูงท่วมหัวทำให้เป็นจุดอับสายตา ทั้งสองคนแทรกตัวเข้าไปด้านหลังโต๊ะนั้น
ธนนท์กำลังจะถอดเสื้อนักศึกษาออก แต่อาจารย์วินรั้งมือของเขาไว้ “ใส่เอาไว้แบบนี้แหละ ถ้ามีใครเข้ามาจะได้แต่งตัวทัน”“อ้าว ไหนบอกว่าจะไม่มีใครเข้ามาไง?”“ก็เผื่อไว้ก่อน” กางเกงของธนนท์ถูกดึงลงไปแค่หน้าขา ถูกจัดท่าทางให้อยู่ในท่าคลานเข่า แอ่นโชว์ก้นขาวเนียนน่าสัมผัส อาจารย์วินทนไม่ไหว หยิบถุงยางอนามัยออกจากระเป๋าเสื้อขึ้นมาฉีกซอง บีบกระเปาะไล่ลมแล้วค่อย ๆ สวมที่ปลายหัวควยอย่างระมัดระวัง ก่อนจะใช้นิ้วรูดถุงยางจนครอบลำควย เขาบีบเจลหล่อลื่นที่ตกค้างอยู่ในถุงลงบนนิ้ว แล้วทามันลงไปที่รูทวารของธนนท์ เขาไล้นิ้วไปตามแนวร่อง ใช้สองนิ้วกดนวดเบา ๆ ที่ปากรู ก่อนจะค่อย ๆ ดันเข้าไปลึกหนึ่งข้อ
“อือ…อือออ…” ธนนท์ขมิบตอดตอบรับ “แค่นิ้วยังตอดขนาดนี้เลย”“ผมไม่ได้อยากได้นิ้วพี่ซะหน่อย” ธนนท์กล่าวแบบออดอ้อน ใบหน้าแดงกร่ำยิ่งยั่วยวน“แล้วอยากได้อะไรครับ?” อาจารย์วินกระซิบเสียงแผ่ว “คะ…ควย…เอาควยพี่ใส่เข้ามา”
อาจารย์วินไม่รอให้อีกฝ่ายบอกซ้ำ เขาขยับตัวประกบด้านหลัง จ่อหัวควยที่รูทวาร แล้วจับสะโพกของธนนท์รั้งเข้าหาตัว ส่งควยขนาดกว่าเจ็ดนิ้วคืนคลานเข้าไปช้า ๆ
“อื้ออ…ผมเสียว..”“พี่ก็เสียวเหมือนกัน รูนนท์โคตรตอดเลย”
อาจารย์วินดันควยเข้าไปจนมิดลำ กดเอวค้างเอาไว้ สูดปากหอบหายใจด้วยความเสียวกระสัน
“อ๊าาห์ ควยพี่…มันแน่นรู…เสียว…อ่าาห์” ธนนท์ร้องคราง ขยับตัวโยกเพื่อส่งสัญญาณ “วันนี้พี่ขอเย็ดแรง ๆ นะ อดทนหน่อยนะครับ”“เอาเลยครับ ผมอยากโดนพี่เย็ดแรง ๆ”
อาจารย์วินไม่พูดพร่ำทำเพลง กระแทกควยเย็ดธนนท์ระรัวราวกับลูกสูบ เสียงเนื้อกระทบกันดัง พั่บ พั่บ ก้องสะท้อน หากมีใครสักคนเข้ามาที่ห้องสมุดชั้นสี่ตอนนี้จะต้องรู้อย่างแน่นอนว่าทั้งคู่มีเซ็กส์กันอยู่ แต่พวกเขาไม่อาจหยุดยั้งความเสียวจากการเสพสมกันในครั้งนี้ได้
“อ่า…อ่าาา!! พี่วิน! ผมจะแตกแล้ว!! เย็ดแรง ๆ อีก!!” “โอ้วว พี่ก็ใกล้แล้ว! อ๊าาห์ จะแตกแล้ว!!”
อาจารย์วินซอยเอวกระแทกควยใส่ถี่ยิบ หอบหายใจหนักเหมือนนักวิ่งมาราธอน ความเสียวก่อตัวในถุงไข่ที่หดเกร็งแล่นฉิวไปตามลำควยที่กระตุกถี่ลำเลียงน้ำควยฉีดพ่นออกมา “อ๊าห์ แตกแล้ว! น้ำควยออกมาแล้ว!!”
ธนนท์ขมิบก้นรับด้วยความเสียวขีดสุด น้ำอสุจิแตกทะลักออกมานองพื้นเช่นเดียวกัน
อาจารย์วินค่อย ๆ ถอนควยออกช้า ๆ ถุงยางอนามัยบวมเป่งเต็มไปด้วยน้ำอสุจิ เขาถอดมันออกแล้วโยนใส่ถังขยะ นั่งหอบหายใจครู่หนึ่ง ดึงตัวธนนท์ขึ้นมานั่งบนตัก มองควยมันเลื่อมของตัวเองที่ยังกระตุกเป็นระยะ ได้แต่จินตนาการว่า จะเสียวแค่ไหนหากเขาได้พ่นน้ำรักของเขาใส่ตัวธนนท์โดยไม่ต้องมีอะไรกั้น แต่เพราะเขารู้ดีว่าธนนท์ไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้แค่กับเขาคนเดียว
อาจารย์วินซุกจมูกลงที่ซอกคอของธนนท์ จูบและหอมเขาอย่างหลงใหล ธนนท์เองก็รู้สึกดีไม่น้อย เพราะพี่เอิร์ธไม่เคยทำแบบนี้กับเขาเลยสักครั้ง พวเขาอิงแอบกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแยกย้ายกันเพราะอาร์มจะโทรตามเพราะถึงเวลาเเข้าเรียนคลาสต่อไปแล้ว
“เย็นนี่อยากไปบ้านพี่มั้ย??” อาจารย์วินถามขณะมองดูธนนท์จัดเครื่องแต่งกายให้ดูเป็นปกติ“หืม? นี่จะพาผมเข้าบ้านแล้วหรอ?”“ทำไมล่ะ? ไม่อยากหรอ?”“เอ่อ…ก็อยากนะครับ แต่ว่าวันนี้ผมมีนัดกับที่บ้านแล้ว”“หรอ? งั้นพรุ่งนี้ก็ได้”“เอ่อ…เอาไว้ผมบอกอีกทีได้มั้ย?”“ทำไมล่ะ?”“พี่ไม่รู้อะไร พ่อผมน่ะโคตรดุ! ผมไม่เคยไปค้างบ้านใครมาก่อนเลย ถ้าพ่อรู้ผมตายแน่” ธนนท์บ่ายเบี่ยงสร้างเรื่องโกหก
ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้สึกอะไรกับอาจารย์วิน แต่เพราะเขากลัวตัวเองจะรู้สึกมากเกินไปจนถลำลึก ถึงอย่างไรความสัมพันธ์ระหว่างเขาก็เป็นเรื่องผิด เขาจำต้องหักห้ามใจเอาไว้
static/image/hrline/5.gif
จริง ๆ แล้วตอนนี้มีต่ออีกนะ ตั้งใจจะเขียนถึงฉากที่ธนนท์กับอาร์มนอนด้วยกันเลย แต่มันค่อนข้างจะยาวมาก กลัวคนอ่านรอนาน (ซึ่งก็รอกันนานแล้ว) ผมก็เลยตัดแบ่งเอาครึ่งแรกมาลงให้ก่อน ตอนที่ 19 ถ้าพิมพ์เสร็จเร็วก็คงไม่ต้องรอนาน...มั้ง
ปล. ผมแอบรู้สึกว่า ตอนพิมพ์เรื่องนี้แต่ละตอน สำนวนตัวเองไม่ค่อยเหมือนเดิม อาจเพราะว่า ผมไม่ได้พิมพ์แบบรวดเดียว พอมันเว้นช่วงห่างกันนาน ก็เลยทำให้สำนวนไม่คงที่มั้ง จริง ๆ ยอมรับว่าหลัง ๆ ผมไม่ค่อยชอบงานที่ตัวเองเขียนซักเท่าไหร่ แบบ...เทียบกับเรื่องก่อนแล้ว ผมชอบเรื่องนั้นมากกว่า บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าผมชอบพิมพ์มุมมองบุคคลที่หนึ่งมากกว่า แต่ใด ๆ ก็จะพยายามตั้งใจเขียนเรื่องนี้ออกมาให้ดีที่สุดครับ
ขอให้สนุกกับการอ่านครับ
static/image/hrline/5.gif
จะเล่าให้ฟัง… ซีนที่ธนนท์จับของอาร์มในห้องเรียน เคยเกิดขึ้นจริงกับผมนะ แต่ว่า...ตั้งแต่ตอนอยู่ ป.1 โน่นแน่ะ ฮ่า ๆๆ
สมัยนั้นโต๊ะนักเรียนของโรงเรียนผมมันจะเป็นโต๊ะไม้แบบนั่งคู่ แล้วผมได้นั่งคู่กับไอ้เพื่อนคนนี้ มันชื่อ “กฤษฎา” จำได้ว่ามันชอบดึงมือผมไปจับกระเจี๊ยวมัน โดยมันจะรูดซิปกางเกง แล้วให้ผมล้วงเข้าไปกำเจี๊ยวมันเอาไว้ ตอนนั้นยังไม่รู้เลยอะไรเป็นอะไรเลย แค่จับเฉย ๆ ซึ่งมันแข็งทุกครั้ง คิดแค่ว่าเพื่อนชอบก็ทำให้มัน ทำแบบนั้นเกือบทุกวัน จำไม่ได้แล้วว่ากฤษฎามันย้ายโรงเรียนไปตอนป.ไหน เจอกันอีกทีก็ตอนป. 6 มั้ง มันมาเล่นบอลที่สนามของโรงเรียน แล้วภาพติดตาคือ มันดึงกางเกงบอลขึ้นจนรั้งไข่ตุงเป็นก้อน ซึ่งตอนนั้นผมก็รู้ตัวเองแล้วว่าชอบผู้ชาย ยังคิดเลยว่า อยากให้มันจำเรื่องตอนป.1 ได้ แล้วชวนผมทำอะไรแบบนั้นอีก ฮ่า ๆๆแต่ตอนที่เจอมันตอนนั้น ผมไม่กล้าคุยกับมันเพราะเขิน ก็ไม่รู้ว่าเขินอะไร แถมวันนั้นน่าจะเป็นครั้งสุดท้ายมั้งที่เราเจอกัน
รออ่านต่อเลย กะจารย์ในห้องสมุดอย่างเสียวอะ แต่เสี่ยงมากกกกเลย ขอบคุณเรื่องราวสนุกๆครับ อ่านทุกตอน น้ำแตกตามตลอดเลยครับ od เสียวๆ ขอบคุณเรื่องราวสนุกๆครับ สนุกมากครับ ได้ของจริงตลอด หุ่นไม่ได้ใช้แล้ว เลือกไม่ถูกเลยทีเดียว ต่อๆๆไวๆคับ สมการรอคอย ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุก ขอขอบคุณ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆเลย นนกลายเป็นเด็กร่านแล้วใช่มั้ยนี่ ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ