👮♂️ เมียพี่มีชู้ ก็ผมนี่แหละเมียพี่ (ภาคโต้ง) /// ฝึกทบทวนยุทธวิธี... แต่ทำไมรู้สึกปวดเอววะ 🔥🔥🔥
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Djpark เมื่อ 2026-9-23 22:52-----------------------------------------------------------------------------------------------
คำแนะนำก่อนดื่มด่ำความเสียว
1. เรื่องราวทั้งหมดถูกรังสรรค์ขึ้นเพื่อความบันเทิงระดับพรีเมียม ตัวละครและชื่อที่ปรากฏเป็นเพียงสิ่งสมมติเพื่อปลุกเร้าอารมณ์เท่านั้น2. รูปภาพประกอบมีไว้เพื่อเพิ่มดีกรีความฮอตและอรรถรสในการรับชม ไม่ใช่บุคคลหรือสถานที่จริง3. หากมีการใช้ถ้อยคำที่รุนแรง เร้าใจ หรือมีการสะกดผิดเพี้ยนไปบ้าง ต้องขออภัย เพราะเราเน้นถ่ายทอด "ความรู้สึก" ให้ถึงพริกถึงขิงที่สุด4. ทุกฉากรักในเรื่องมีการป้องกันอย่างรัดกุมเสมอ เพราะความฟินที่สมบูรณ์แบบ ต้องมาคู่กับความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดี5. คอมเมนต์บอกกันได้เลยนะครับ ยิ่งคอมเมนต์เกิน 50 เมนต์ แล้วตอนใหม่ๆ แกะกล่องจะรีบมาเสิร์ฟให้ฟินต่อเนื่องแบบไม่ต้องรอนานครับ
-----------------------------------------------------------------------------------------------
👮♂️ เมียพี่มีชู้ ก็ผมนี่แหละเมียพี่ (ภาคโต้ง) /// ฝึกทบทวนยุทธวิธี... แต่ทำไมรู้สึกปวดเอววะ 🔥🔥🔥
“เหี้ย... แม่งเอ๊ย หลักสูตรห่าอะไรวะเนี่ย”
กูสบถออกมาพลางสะบัดหัวไล่ความมึนงงหลังจากจบเซสชันการซ้อมยุทธวิธี เหงื่อไหลซึมออกมาตามไรผมจนเสื้อยืดรัดรูปที่กูใส่อยู่แนบเนื้อจนเห็นมัดกล้ามเป็นลูกๆ ร่างกายกูตอนนี้แม่งระบมไปหมดจากการโดนจับซ้อมต่อต้านคนร้ายที่บุกกราดยิงในที่สาธารณะ ข่าวช่วงนี้แม่งก็รุนแรงชิบหาย จนนายสั่งจัดหลักสูตรทบทวนด่วนที่ศูนย์ฝึกขอนแก่นนี่แหละ
สวัสดี กูโต้งนะ คงไม่ต้องแนะนำหรอกเนาะ กูมาบ่อยเกินไปแล้ว นี่ถ้าเมียกูเข้ามาอ่าน หัวกูแบะแน่ๆ รบกวนค่อยๆ อ่านอย่างเงียบๆ ก็พอ เมื่อกี้กูเล่าไปถึงไหนแล้วนะ
อ๋อ กูนี่..... กูยืนหอบหายใจอยู่หน้าอาคารที่พักพิง เหงื่อไคลกลิ่นผู้ชายวัยทำงานที่ผ่านการฝึกหนักมาตลอดสัปดาห์มันคละคลุ้งไปหมด ปกติก็มากันหมดนะ รุ่นพวกกูไอ้พัฒน์ ไอ้สอง ส่วน ไอ้ตั้ม น้องเขยตัวดีที่กูหวังจะให้มาเป็นเพื่อนแม่งก็ดันเบี้ยว บอกว่าติดงานกะทันหัน แต่กูรู้ไส้รู้พุงมันดีว่ามันแค่ขี้เกียจสันหลังยาว เลยปล่อยมันไปอยู่บ้านเลี้ยงลูกมันไป กูเลยต้องมาจมอยู่กับไอ้พวกตำรวจบ้าพลังที่คุยกันแต่เรื่องปืนกับแผนยุทธวิธี
“พี่โต้ง ทางนี้ครับพี่”
เสียงไอ้ป้อง รุ่นน้องที่กูรู้จักมานานดังขึ้น มันโบกมือเรียกกูจากใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างสนามฝึก ไอ้ป้องแม่งเป็นตำรวจที่อนาคตไกล ร่างกายสมส่วน ผิวเข้มแบบคนทำงานกลางแจ้ง ข้างๆ มันมี 'ไอ้ดิน' เด็กในการดูแลของมันยืนยิ้มแป้นอยู่ หน้าตาจิ้มลิ้มใสซื่อแบบ ‘แข่น้อย’
ไม่ต้อง 'งง' หรอก เป็นศัพท์พวกกูเรียกกันเฉยๆ พวกกูรุ่นใหญ่ที่ถูกส่งมาเข้าค่ายนรกนี่ถูกเรียกขานกันเองว่า 'แข่' ส่วนพวกเด็กจบใหม่ไฟแรงที่ส่งมาเป็นลูกมือฝึกนั่นก็เรียกกันว่า 'แข่น้อย' แต่รุ่นแก่ๆ หน่อย แบบพวกกูจะเรียกว่า ‘พญาแข่’ ฮ่าฮ่าฮ่า
“เออ เหนื่อยชิบหาย” กูเดินเข้าไปหาพวกมันพร้อมกับตบไหล่ไอ้ไอ้ป้องแรงๆ หนึ่งที “หลักสูตรมึงนี่ หนักใช้ได้”
“หนักสิพี่ ก็นี่มันการฝึกภาคสนามเต็มรูปแบบนี่ครับ” ไอ้ป้องหัวเราะร่วน ก่อนจะเหลือบไปมองไอ้ดินที่ยืนอายๆ อยู่ข้างๆ มัน
“ดิน นี่พี่โต้ง แกอยู่.... อยู่ไหนนะพี่ ย้ายจากวังสะพุงมาแล้วใช่ปะ”“เออ ย้ายแล้ว มึงนี่.... เลี้ยงรุ่นก็ถามกูไปแล้วรอบนึง”“สวัสดีครับพี่โต้ง”
กูหันไปมองไอ้ดิน พยักหน้าให้ เพราะกูหอบอยู่ตอนนี้ หน้ามันแดงก่ำเหมือนคนเขินอะไรบางอย่าง กูไม่ได้พูดอะไรต่อ แค่ก้มลงไปกดซอกคอตัวเองเบาๆ ความเหนื่อยล้าสะสมมันเริ่มเปลี่ยนเป็นความหงุดหงิดที่อยากจะระบายออกมาเป็นเหล้าสักกลม
“เย็นนี้พวกมึงว่างกันไหม” กูถามพลางขยับกางเกงให้เข้าที่ “กูว่าเย็นนี้ต้องไปหาอะไรลงท้องหน่อยว่ะ หิวจนจะแดกควายได้ทั้งตัวแล้วเนี่ย”
“ร้านเดิมใช่ไหมพี่? ที่โรงลาบใหญ่แถวในเมืองอะ”
ไอ้ป้องทำตาโต ร้านลาบเจ้าประจำที่พวกกูชอบไปแม่งใหญ่โตมโหฬาร ฟีลมันเหมือนร้านดังๆ อย่างตะวันเดือน สาดแสงแดงไม่มีผิด เสียงเพลงลูกทุ่งหมอลำจังหวะสนุกๆ ดังกระหึ่ม ร้านนี้กูมาบ่อยจนเจ้าของร้านที่เป็นตำรวจใหญ่ในพื้นที่จำหน้าได้
บรรยากาศในร้านคึกคักไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ พอพวกกูนั่งปุ๊บเด็กเสิร์ฟก็ยกเบียร์มาวางให้เหมือนรู้ใจ กูจัดแจงเทเหล้าผสมโซดาใส่แก้วแล้วกระดกเข้าปากรวดเดียวจนหมดแก้ว ไอ้พัฒน์เทเหล้าให้กูอย่างเข้ม เหมือนจะเอาให้กูตายให้ได้ในวันนี้
“เอ้า พวกมึง ชน.....”
พอนั่งไปได้สักพัก พวกไอ้ป้องกับไอ้ดินก็เดินเข้ามาสมทบที่โต๊ะยาว ไอ้ป้องมันเป็นคนพูดเก่ง เลยพากันนั่งล้อมวงคุยเรื่องสัพเพเหระตามประสาตำรวจที่ชอบหาเรื่องหยอกล้อเรื่องความสัมพันธ์กันเอง ไอ้ป้องกับไอ้ดินนี่แม่งเป็นคู่ที่ใครเห็นก็ต้องอมยิ้ม ไม่ใช่เพราะมันหวานอะไรหรอก แต่มันดูเป็นธรรมชาติ เป็นความสัมพันธ์ในรั้วตำรวจที่ดูอบอุ่นท่ามกลางความดิบเถื่อนของพวกกู
บรรยากาศในโต๊ะเริ่มครึกครื้น เสียงหัวเราะและเสียงชนแก้วดังระงม พวกพี่ๆ ในกลุ่มเริ่มเปิดประเด็นคุยโม้เรื่องเก่าๆ สมัยออกภาคสนาม ส่วนพวกเด็กแข่น้อยก็นั่งฟังตาแป๋วสลับกับรินเหล้าเติมให้รุ่นพี่ไม่ขาดมือ กูเองก็ยกแก้วกระดกวนไปหลายรอบจนเริ่มรู้สึกร้อนวูบวาบในอก ความตึงเครียดจากหลักสูตรนรกตลอดสัปดาห์ค่อยๆ มลายหายไปกับเสียงเพลงและเสียงหัวเราะของพวกพ้องน้องพี่
“ปัง”
เสียงเก้าอี้กูถอยไปกระแทกโต๊ะข้างหลังเต็มแรง จนน้ำแข็งในแก้วฝั่งนู้นกระฉอกเลอะเทอะ กูหันขวับไปมองด้วยสัญชาตญาณระแวดระไว แต่พอเห็นสภาพกลุ่มข้างหลังก็ต้องเปลี่ยนโหมด... ทรงพวกมันดูเป็นหมอหรือพยาบาลใส่แว่นหนาเตอะ ท่าทางเรียบร้อยเกร็งๆ ไอ้คนทีนั่งชิดกูที่สุดรีบยกมือไหว้ขอโทษขอโพยหน้าตาตื่น
“อุ้ย ขอโทษครับๆ พอดีเก้าอี้ผมมันเบียดไปหน่อย...”“เฮ้ย ไม่เป็นไรน้อง ไม่ต้องซีเรียส ร้านมันแคบ เรื่องแค่นี้เอง”
กูโบกมือปัดแล้วหัวเราะในลำคอ มันเรื่องปกติอยู่แล้ว แต่พวกมันก็ดูเกร็งๆ กัน จะไม่เกร็งไง หัวเกรียนกันทั้งโต๊ะ นั่งกินไปสักพัก ด้วยความที่เบียร์เข้าปาก โต๊ะมันก็ยังชนกันซ้ำสองจนจานถั่วลิสงเกือบจะร่วงพื้น ไอ้หมอคนเดิมสะดุ้งรีบหันมาไหว้ขอโทษซ้ำรอบสอง หน้าตาเลิกลั่กชวนขัน กูทนความเกร็งของมันไม่ไหว เลยวางแก้วเหล้ากระแทกโต๊ะแล้วตบโต๊ะมันเบาๆ
“เฮ้ย ไม่เป็นไรจริงๆ มาๆ ชนแก้วกัน”“ครับพี่ ขอบคุณครับ”
ไอ้หมอคนนั้นยิ้มโล่งอก จากนั้นวงเหล้าก็เริ่มเชื่อมกัน ข้ามโต๊ะไปมาจนกลายเป็นวงใหญ่ ไอ้ไอ้ป้องกับไอ้ดินก็หันมาร่วมแจมด้วย คุยกันจนรู้ว่าไอ้คนที่นั่งหลังชนกูชื่อ ‘ม่อน’ เป็นหมออยู่โรงพยาบาลศูนย์.... เพิ่งผ่านเวรนรกแตกมาแล้วชวนเพื่อนมาผ่อนคลายแต่ดันมาแจ็คพอตเจอพวกกู
“โห หมอโรงพยาบาลศูนย์.... เหรอวะ งานหนักชิบหายเลยดิช่วงนี้”
กูหัวเราะร่วน ตบไหล่ไอ้ม่อนแรงๆ ไปที เวลาผ่านไปจนร้านปิดไฟทยอยเก็บร้าน พวกกูพทยอยเดินออกมาหน้าร้านด้วยความเมาได้ที่ แต่พอกูเดินออกมาตรงฟุตบาท ก็เห็นไอ้ม่อนกับเพื่อนยืนหน้าเครียดอยู่ข้างรถเก๋งสีขาวคันเล็ก กูเดินเข้าไปหาด้วยความเป็นห่วงตามประสา
“เฮ้ย ไอ้หมอ ทำไมยังไม่กลับกันวะ ร้านจะปิดอยู่แล้ว”“คือ...... คือพวกผมซดไปซะหลายเหยือกเลยพี่ ขับรถกลับหอไม่ไหวแน่ๆ แล้วประเด็นคือปากซอยทางเข้าหอพัก ตำรวจมันตั้งด่านตรวจเข้มทุกคืน ขืนขับผ่านตอนนี้โดนเป่าคาด่าน จบเห่แน่ๆ ครับพี่โต้ง”
เพื่อนไอ้ม่อนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ กูฟังแล้วหลุดขำพรืด กูก็นึกว่ามีปัญหาอะไร เรื่องแค่นี้ทำเป็นเครียด เอาจริงๆ ก็ดีแล้วแหละที่พวกมันคิดได้ไม่ขับกลับ ไม่ใช่แค่เรื่องของโดนจับหรอกนะ มันคือเรื่องความปลอดภัย กูยิ้มมุมปาก
“โธ่เอ๊ย นึกว่าเรื่องอะไร... เออ ไม่ต้องทำหน้าเครียด เดี๋ยวพี่ขับรถให้เอง ไปๆ ขึ้นรถ”
“ขอบคุณพี่มากๆ เลยนะครับ”
เพื่อนไอ้ม่อนรีบยกมือไหว้ปะหลกๆไอ้ม่อนเดินคอตกเซๆ ไปเปิดประตูนั่งฝั่งข้างคนขับ ส่วนกูหันไปพูดกับไอ้ป้องให้พวกมันกลับก่อน เพราะน่าจะเหลือคนเดียวที่คุยกันรู้เรื่อง ไอ้พัฒน์กับไอ้สองแม่งนอนตายอยู่หลังกระบะรถแล้ว ทุเรสชิบหาย อย่าให้เขารู้นะว่าทำอาชีพอะไร พวกมึงเนี้ย
ไฟหน้ารถเก๋งคันเล็กสีขาวสาดส่องเข้ามาในซอยมืดทึบของย่านหอพักพนักงานโรงพยาบาลศูนย์.... ยามดึกดื่นแบบนี้บรรยากาศรอบข้างเงียบสงบจนได้ยินเสียงเครื่องยนต์คำเบาๆ บรรยากาศในรถอบอวลไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ
“นั่นไงพี่... ด่านข้างหน้าตรงปากซอย...”
เสียงเพื่อนไอ้ม่อนดังขึ้นจากเบาะข้างคนขับ น้ำเสียงมันเจือความกังวลอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นแสงไฟกระพริบสีแดงน้ำเงินวับวาบอยู่ไกลๆ กูเหลือบสายตาไปมองตามที่มันบอก ก็เห็นกรวยยางสีส้มตั้งขวางถนนอยู่ครึ่งเลน มีพวกตำรวจสายตรวจสองสามนายยืนเคาะขวดน้ำหรือถือไฟฉายส่องรถที่ขับผ่านไปมาตามระเบียบปฏิบัติยามดึก กูแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ
“เออ เห็นแล้ว... ไม่ต้องตื่นตูม มึงอยู่เฉยๆ ไปเลย”
กูเหยียบคันเร่งประคองรถไหลเข้าไปใกล้ด่านช้าๆ กระจกฝั่งคนขับถูกเลื่อนลงครึ่งบาน แสงไฟฉายส่องวาบเข้ามาที่หน้ากูทันที แต่พอไอ้จ่าตำรวจหนุ่มที่ยืนคุมด่านก้มหน้าส่องกระจกแล้วเห็นหน้ากูเต็มตา มันก็ชะงักไปแวบหนึ่งก่อนจะร้องทักเสียงดังลั่นด้วยความตกใจปนดีใจ
“อ้าว พี่โต้ง มาทำอะไรแถวนี้ครับเนี่ย นึกว่าใครซะอีก”“เออ กูเองวะ พอดีพาพรรคพวกมากินข้าวแล้วเห็นพวกมันเมา ขับรถไม่ไหว เลยอาสาขับมาส่งที่หอให้หน่อย ทางสะดวกดีใช่ไหมวะไอ้พี?”
กูยิ้มๆ พลางส่งเสียงทักทายกลับไปแบบกันเอง ไอ้พี รุ่นน้องตำรวจกูหัวเราะร่วน รีบโบกมือผายทางให้รถกูผ่านไปทันทีโดยไม่มีการตรวจค้นหรือขอเป่าแอลกอฮอล์ใดๆ ทั้งสิ้น
“สบายมากครับพี่ ทางสะดวกโล่งโจ้ง เชิญเลยครับพี่โต้ง ขับรถดีๆ นะครับ”“เอ้อ ขอบใจมากมึง ตั้งด่านดีๆ ล่ะ”
กูพยักหน้ารับแล้วเหยียบคันเร่งพารถพุ่งผ่านด่านตรวจฉลุยแบบไม่มีสะดุด เพื่อนไอ้ม่อนที่นั่งข้างๆ หันมามองกูตาแป๋ว แววตาหลังเลนส์แว่นมีความทึ่งระคนโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด มันถอนหายใจเฮือกใหญ่จนตัวโยน
“โหยพี่โต้ง... รอดตัวไปหวุดหวิดเลยผม ถ้าไม่ได้พี่นี่พวกผมแย่แน่ๆ เลย ขอบคุณมากๆ นะครับพี่”“เออ... ไม่เป็นไรหรอก ถึงเป่าก็ไม่โดน เพราะพี่ไม่ได้ดื่มเยอะ”
กูเหลือบมองมันแวบหนึ่งแล้วขับรถเลี้ยวเข้าไปจอดเทียบฟุตบาทหน้าตึกหอพักพนักงานทันที พอรถจอดสนิท ไอ้ม่อนที่นั่งคอพับอยู่เบาะหลังก็ค่อยๆ สะลึมสะลือตื่นขึ้นมา สภาพมันเมาแอ๋จนต้องช่วยกันพยุงลงจากรถ เพื่อนมันเดินเซขึ้นห้องพักที่อยู่ชั้นสองไปก่อน ปล่อยให้ไอ้ม่อนยืนเคว้งคว้างอยู่ข้างรถเพราะฤทธิ์เหล้าที่เริ่มออกอาการหนักขึ้นเรื่อยๆ กูลงจากรถแล้วเดินอ้อมไปช่วยประคองแขนมันไว้
“ไหวไหมวะไอ้หมอ เดินไหวเปล่าเนี่ย”“ไหวครับพี่... ขอบคุณพี่โต้งมากจริงๆ นะครับที่มาส่งถึงห้อง...”
ไอ้ม่อนเซถลาเข้ามาชนอกกูเต็มแรง หน้ามันแดงก่ำ ดวงตาเยิ้มเชื่อมด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ มันพยักหน้ารับงิกงักเสียงมันอ้อแอ้เบาหวิว ตัวนิ่มยวบยาบจนกูต้องใช้แขนข้างหนึ่งโอบเอวมันไว้แน่นเพื่อไม่ให้มันล้มพับลงไปกองกับพื้นถนน
“เออ... เดี๋ยวกูไปส่ง”
กูพามันเดินเข้าตึก ขึ้นลิฟต์มาจนถึงหน้าห้องพักชั้นสี่ ไอ้ม่อนควานกุญแจในกระเป๋าอยู่นานสองนานจนกูต้องแย่งมาไขเปิดประตูให้เอง เมื่อประตูห้องเปิดออก กูก็ดันตัวมันเข้าไปข้างในแล้วพาเดินไปส่งที่เตียงนอนขนาดกะทัดรัดกลางห้องทันที
ไอ้ม่อนทิ้งตัวล้มลงนอนแผ่หลาบนอนหงายอยู่บนเตียง ลมหายใจหอบถี่เพราะความเหนื่อยและฤทธิ์เหล้า หน้าตาเนิร์ดๆ แต่ออกแนวหวานเชื่อมของมันเงยขึ้นมองกูที่ยืนค้ำหัวอยู่ข้างเตียง
“โอเค ส่งถึงที่เรียบร้อย ปลอดภัยดีนะมึง งั้นกู...”
กูพูดพลางทำท่าจะหันหลังเดินกลับออกไปจากห้อง แต่แม่ง... เหตุการณ์มันดันพลิกผันเร็วกว่าที่คิด ในจังหวะที่กูจะก้าวเท้าหนี มือเรียวเล็กของไอ้ม่อนที่ควรจะนอนหมดแรงอยู่บนเตียง กลับพุ่งพรวดขึ้นมาคว้าหมับเข้าที่รอบคอของกูอย่างรวดเร็ว แรงกระชากที่ไม่ทันตั้งตัวทำให้ร่างล่ำบึ้กของกูเสียหลัก ถลาคว่ำหน้าทับลงไปบนตัวมันเต็มแรง
“เฮ้ย......”
กูอุทานลั่นด้วยความตกใจ แต่ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว ริมฝีปากนิ่มของไอ้ม่อนก็พุ่งเข้าประกบจูบปากกูอย่างจังแบบไม่เปิดโอกาสให้หายใจ สัมผัสนุ่มหยุ่นและกลิ่นแอลกอฮอล์เจือจางจากปากมันทำเอาสมองกูขาวโพลนไปวูบหนึ่ง จากเดิมที่คิดว่าจะแค่มาส่งแล้วกลับห้อง กลายเป็นว่าสัญชาตญาณดิบของความเป็นชายแท้ที่เก็บกดมานานมันตื่นตัวขึ้นมาทันที
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
ม่อนไม่ได้จูบแบบเก้ๆ กังๆ อย่างที่คิด ปากของมันเผยอออกเล็กน้อยเชื้อเชิญให้กูรุกราน ลิ้นร้อนๆ ของมันตวัดเข้ามาเกี่ยวพันกับลิ้นกูอย่างเร่าร้อน ชนิดที่เรียกว่าร่านลึกเกินคาดหมาย
“มึงเป็นเกย์หรอไอ้หมอ”“ขนาดนี้แล้วอะพี่..... สนด้วยหรอ”
สติที่เหลืออยู่ของกูขาดผึ่งลงตรงนั้นทันที มือใหญ่ข้างหนึ่งของกูเปลี่ยนเป็นบีบขยำสะโพกนิ่มๆ ของมันผ่านกางเกงแน่น มืออีกข้างไม่รอช้า กระชากเสื้อเชิ้ตทำงานของมันเต็มแรงจนเสียงกระดุมพลาสติกกระเด็นหลุดกระจัดกระจายไปคนละทิศคนละทางไม่เป็นทรง
“อยากเจอนัก... เดี๋ยวเจอควยกูแน่ไอ้หมอ”
แสงไฟสลัวจากนอกหน้าต่างที่ส่องลอดผ้าม่านเข้ามาตกกระทบกับผิวเนื้อขาวเนียนละเอียดของไอ้ม่อนที่ตอนนี้เปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้า ร่างกายเนียนนุ่มไร้รอยตำหนิทำเอาไอ้ท่อนควยข้างในกางเกงของกูที่แข็งปั๋ง มันพร้อมทำงานและระเบิดออกมาเต็มที่แล้ว
“เตรียมตัวให้ดีแล้วกัน....”
กูคำรามต่ำในลำคอด้วยความกระหาย จัดการรวบขาเรียวของมันแล้วจับแยกออกกว้างๆ จนเห็นสัดส่วนชัดเจน มือใหญ่ปัดป่ายลูบไล้ไปตามร่องก้นฟิตๆ แม่งอย่างกับรูหี แน่นชิบหาย
“อื้อ... พี่โต้ง... ควยใหญ่จังพี่ เบาๆ หน่อยนะ...”
เสียงไอ้ม่อนครางกระเส่าพลางสั่นเบาๆ ด้วยความเสียวซ่าน ดวงตาฉ่ำน้ำมองหน้ากูอย่างเว้าวอนแต่เต็มไปด้วยความต้องการ กูจัดการจับขาเรียวทั้งสองข้างของไอ้ม่อนพาดขึ้นบนบ่าหนาของกู มือนึงของกูบีบเค้นสะโพกนิ่มของไอ้หมอเนิร์ดจนเนื้อแน่นๆ ขึ้นรอยนิ้วมือแดงเป็นแถบ ส่วนอีกมือก็คว้าท่อนควยร้อนผ่าวที่แข็งปั๋งสู้มือขึ้นมาชักรูดสองสามทีจนเส้นเลือดปูดขึ้นขอบชัดเจน กูจ่อหัวควยอุ่นๆ ไปที่ปากทางเข้าที่ตอนนี้แฉะฉ่ำไปด้วยน้ำหล่อลื่นใสๆ ที่มันขับออกมาเตรียมไว้รอท่าตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้
“พี่โต้ง... เบาๆ นะครับ...” “เบาเหรอวะ? มาถึงขนาดนี้แล้วใครเขาเบากัน”
กูพูดสวนกลับทันที เสียงห้วนดิบตามสัญชาตญาณ ไอ้ม่อนตาปรือจ้องมองหน้ากูอย่างเว้าวอน แต่ตอนนี้กูไม่สนแล้ว กูค่อยๆ ยัดควยเข้าไปในรูไอ้หมออย่างช้าๆ จนสุดท้ายทนไม่ไหวพอเข้าไปครึ่งลำ กูกระแทกทีเดียวจนมิด
“ฮึ่ก... พี่โต้ง.... อื้อออออ”“อ๊าส์... ซี๊ดดดด... ไอ้เหี้ยเอ๊ย แน่นชิบหาย”
กูคำรามลั่นห้องด้วยความสะใจ รูของไอ้ม่อนมันตอดรัดลำควยของกูแน่นปั๋งจนแทบหายใจไม่ออก สัมผัสภายในมันทั้งร้อน ทั้งนุ่ม แล้วก็แฉะเปียกไปหมด แรงตอดรัดดันตึงๆ เล่นเอาเส้นเลือดที่หัวควยกูเต้นตุบๆ จนกูต้องกัดฟันกรามแน่นด้วยความเสียววูบวาบไปถึงโคนขา ไอ้ม่อนแหงนหน้าคอพับคออ่อน จีบปากอ้าครางหวานหู มือทั้งสองข้างกำจิกผ้าปูที่นอนแน่นจนยับยู่ยี่
“อื้อ... อ๊า... มันแน่น... มวลท้องไปหมดแล้วพี่...”“แน่นสิดี กูชอบ ยิ่งแน่นกูยิ่งชอบซอย”
กูขยับสะโพกถอยออกมาจนเกือบสุดหัวควย แล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่เน้นๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นลั่นห้องมืด กูเริ่มขยับเอวซอยยิกๆ เข้าออกด้วยจังหวะหนักแน่นและถี่ขึ้นเรื่อยๆ มือนึงกูจับล็อกเอวมันไว้แน่นไม่ให้ขยับหนี ส่วนอีกมือนึงเอี้ยวไปคว้าท้ายทอยมันมากดจูบแลกลิ้นอย่างดุเดือดเพื่อกลบเสียงครางหลงของมัน
ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ
กูอัดแทรกท่อนควยเน้นๆ ทุกลูก กระแทกเข้าลึกจนสุดโคน และในจังหวะที่กูเน้นแรงกดสะโพกเข้าไปเต็มรัก ปลายบานของหัวควยกูก็ไปสะกิดเข้ากับจุดกระสันภายในรูกระชับของมันเข้าจังๆ
“อ๊า อ๊า..... ควยพี่ใหญ่จัง ซี๊ดดดดดดดดด ผม.... เสียว จะแตก”
ไอ้ม่อนสะดุ้งโหยงทั้งตัว ร่างกายมันเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงจนกูตกใจ สัมผัสได้ว่าท่อนควยเล็กๆ ของมันที่ตั้งชี้ฟ้าอยู่ตรงหน้าท้อง เกิดการกระตุกรัวๆ แล้วพุ่งฉีดน้ำกามสีขาวขุ่นทะลักออกมาอย่างแรง พรวด พรวด กระเด็นใส่หน้าท้องและแผงอกขาวๆ ของตัวเองจนเปรอะเปื้อนไปหมด
“อ๊ะ... อ๊ะ... แตก... ผมแตกแล้วพี่โต้ง อ๊าส์”“เชี่ย... อะไรวะเนี่ย แตกแล้วเหรอ? นี่กูเพิ่งซอยไปไม่กี่ทีเองนะเว้ย”
กูชะงักสะโพกเบิกตากว้างด้วยความอึ้ง เกิดมาก็ไม่เคยเห็นใครแตกเร็วขนาดนี้ แตกโดยที่มันไม่ได้จับชักเองด้วยซ้ำ ไอ้หมอมันนอนหอบแฮก ตาเหลือกขึ้นข้างบน ตัวสั่นระริกเหมือนลูกนกตกน้ำ แผงอกขาวเปรอะเปื้อนคราบน้ากามสีขาวขุ่นที่พุ่งกระเด็นออกมาเมื่อกี้
“อื้อออ... ฮือออ... มันเสียว... ปลายควยพี่มันโดน... ตรงนั้น...”
มันเพ้อเสียงพร่า ปากอ้าครางแผ่ว รูกระชับด้านล่างยังบีบตอดลำควยกูถี่ๆ ไม่หยุด กูยังไม่ทันจะได้พักหายใจหรือตั้งสติ สัญชาตญาณความไวต่อสัมผัสของไอ้หมอมันดันไม่ยอมสงบลงง่ายๆ ร่างกายมันตอบสนองต่อลำเอ็นของกูบ้าคลั่งเกินมนุษย์ พอกูเริ่มตั้งหลักได้ ความเงี่ยนซ่านที่โดนรูกระชับบีบรัดลึกๆ ก็ทนไม่ไหว กูยิ้มมุมปากก่อนจะกดสะโพกกระแทกเอวเน้นๆ ลงไปอีกครั้ง
“อ๊างงงง พะ... พี่โต้ง พอ... พอแป๊บนึง... อื้อออ” “พอเหรอวะ? รูมึงตอดควยกูแน่นขนาดนี้จะให้กูพอได้ไง”
ม่อนสะดุ้งโหยง แอ่นอกครางหลงออกมาทันทีที่ท่อนควยกูอัดแทรกกลับเข้าไปลึกสุดโคน แค่นี้จะพอได้ไงวะ กูโน้มตัวลงไปบีบเค้นเอวมันแน่น สองขาใหญ่ถ่างอ้ากว้างแล้วเริ่มขยับเอวซอยกระแทกกระทั้นเข้าออกเน้นๆ
“อ๊ะ... อ๊ะ... ฮื้อออ... พี่โต้ง... อ๊าส์... มันเสียว... มันดันโดนจุดเดิม... อื้อออออ”
ไอ้ม่อนครางระงมไม่เป็นภาษามันแหงนคอพับ สองมือจิกผ้าปูที่นอนแน่นจนเกร็งข้อนิ้วขาวซีด กูไม่ยอมเบามือเลยสักนิด กูสับเอวเสยควยเข้าลึกๆ เน้นสับหัวควยอัดแทรกจุดกระสันข้างในรูกระชับของมันรัวๆ เสียงเนื้อก้นกระทบหน้าขากูดังลั่นห้อง สลับกับเสียงครางกระเส่าหลุดจากปากมันไม่ขาดสาย
“ตอดดีนักใช่ไหมไอ้หมอ เป็นไงสะใจมึงไหม ควยกูหน่ะ”“พี่โต้ง... ฮึ่ก... พี่โต้ง... อย่ากระแทก.... เสียว... เสียวหัวควยไปหมดแล้ว... โอ้ววววววว”
มันครางหลงระเริงกาม ท้องน้อยเกร็งกระตุกซ้ำขึ้นมาอีกรอบอย่างรุนแรง รูกระชับบีบรัดลำควยกูแน่นเปรี๊ยะยิ่งกว่าเดิมเหมือนปลิงดูด เลือดลมกูสูบฉีดจนปวดเกร็ง กูเร่งจังหวะเอวซอยต่ออีกเน้นๆ สามสี่ทีสับเข้าลึกสุดแรง
“ไม่ไหว... จะออก... จะออกอีกแล้วพี่... อ๊าาาาาา”
พรวดดดดดดดด
น้ำกามใสๆ พุ่งทะลักออกจากปลายหัวควยมันอีกระลอก ฉีดพุ่งเป็นสายแรงจัดจนเลอะเปรอะไปถึงต้นขาตัวเอง ม่อนส่งเสียงครางหวีดหลุดจากคอ ตัวเกร็งแอ่นอกรับความเสียวจนแผ่นหลังลอยพ้นเตียง ร่างกายกระตุกเกร็งรัวๆ คาตาคาตักกูเป็นน้ำที่สองติดต่อกัน
“ม่อน... มึงเป็นอะไรวะ.. ทำไมมันแตกไวขนาดนี้”
กูตะโกนถามด้วยความตกใจปนงุนงง กูผ่านผู้หญิงผ่านผู้ชายมาก็มาก ไม่เคยเจอใครโดนเย็ดแล้วแตกถี่ขนาดนี้มาก่อน แต่มือและสะโพกของกูมันไม่ฟังสมองแล้ว แรงตอดรัดถี่ๆ ของมันกำลังขับดันความเสียวซ่านให้กูบ้าคลั่ง กูเร่งจังหวะกระแทกเอวใส่ไม่ยั้ง
“ไม่ไหว... พี่โต้ง... ผมไม่ไหวแล้ว... มันเสียวเกินไปแล้ว... ฮื้อออ...”
มันครางเสียงระส่ำ ตาเยิ้มฉ่ำน้ำตา ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกอันดุดันของกู และเพียงแค่กูอัดเอวสับใส่จุดเสียวเน้นๆ ไอ้หมอเอาขาเกี่ยวเอวกูแล้วครางลั่น จากทรงหมอน่ารัก ตอนนี้เหลือแค่สภาพคนร่านกามที่โดนความเสียวเล่นงานจนไร้สติ เตียงไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ตามแรงควายของกูที่ถาโถมเข้าใส่ ยิ่งกูเห็นมันแตกเอาๆ แบบนี้ กูยิ่งเงี่ยน กูจับขาอ้ากว้างกว่าเดิม โถมตัวลงไปกดทับแล้วกระหน่ำซอยรูรัดอุ่นๆ อย่างไร้ความเมตตา
“อ๊าส์... ม่อน มึงตอดควยกูแน่นจนกูจะแตกแล้ว...”
กูคำรามลั่นในลำคอ สายตามองไอ้หมอที่นอนตาเยิ้ม แม่งเอ้ย ร่านชิบ กูเปลี่ยนจังหวะการเย็ดทันที กูยกขามันแยกกว้างกว่าเดิม ดึงท่อนควยร้อนผ่าวถอยออกมาจนเกือบหลุด เหลือไว้แค่ส่วนหัวควยที่ยังคาอยู่ในปากทางรูกระชับบวมแดง ก่อนจะกดสะโพกโถมตัวกระแทกสวนกลับเข้าไปเน้นๆ มิดลำจนโคนควยชนกับก้นมันดัง ตับ!
“ฮ้าา... อ๊า... พะ... พี่โต้ง! อย่าถอนออกหมดแบบนั้น... อื้อออ”
ม่อนสะดุ้งสุดตัว มันร้องครางเสียงหลงเมื่อโดนกูเปลี่ยนมาใช้จังหวะโยกควยขึ้นสุดลงสุด กูซอยเอวขยับเข้าออกยาวๆ แบบช้าๆ แต่หนักแน่นทุกลูก ดึงออกเกือบหลุดแล้วกดพรวดเดียวลึกสุดไส้
ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ...
ท่อนควยกูครูดไปตามผนังเนื้อนุ่มแฉะภายในรูก้นมันทุกตารางนิ้ว ยิ่งกูถอนควยออกจนเกือบสุด แล้วอัดแทรกกลับเข้าไปลึกๆ ปลายหัวควยกูก็ยิ่งกระแทกเน้นๆ เข้าใส่จุดกระสันข้างในของมันซ้ำๆ แบบจังๆ
“อ๊ะ... อ๊ะ... พี่โต้ง... อื้อออ... อื้อออออออ” “กูก็เสียวชิบหายเหมือนกันม่อน รูมึงร้อนแฉะตอดกูระงมขนาดนี้ ใครมันจะไปทนไหว”
กูคำรามเสียงสั่น ความเสียวซ่านมหาศาลมันแล่นริ้วขึ้นมาจากโคนควยจนหน้าท้องกูเกร็งเป็นลอน เส้นเลือดปูดขึ้นทั่วตัว กูเริ่มเร่งจังหวะโยกขึ้นสุดลงสุดให้เร็วและถี่ขึ้นเรื่อยๆ ม่อนแหงนคอพับ สองมือไขว่คว้าจิกแผ่นหลังกูแน่น ร่างกายมันเกร็งกระตุกทุกครั้งที่กูกดสะโพกลงมาเน้นๆ
“ฮื้ออออ... พี่โต้ง... ไม่ไหว... ผมจะแตกอีกแล้ว... อึก... อ๊าซซซซซ”
ม่อนครางหวีดหลุดเสียงหลง ตาเหลือกขึ้นฟ้า ร่างกายมันสั่นสะท้านไปทั้งตัวเหมือนโดนไฟช็อต สัญชาตญาณความไวต่อสัมผัสบ้าคลั่งของมันทำงานอีกครั้ง ยิ่งกูกดหัวควยชนจุดเสียวเน้นๆ ติดกันครึ่งนาที ท่อนควยเล็กของมันก็กระตุกรัวๆ
พรวดดดดดดดด
น้ำกามใสๆ ระลอกต่อมาพุ่งทะลักออกจากปลายหัวควยมันอีกครั้ง ฉีดพุ่งเป็นสายเลอะเปรอะเต็มหน้าท้องและแผงอกขาวเนียนของตัวเอง รูด้านล่างยังคงขมิบตอดลำควยกูตึงๆ ไม่หยุด กูโดนรูกระชับบีบรัดถี่ๆ จากการแตกติดต่อกันของมัน เล่นเอาทนต่อความเสียวซ่านมหาศาลต่อไปไม่ไหวแล้ว เส้นเลือดทั่วร่างกายกูปูดเกร็ง ความกระสันตีตื้นขึ้นมาจนกูต้องส่งเสียงคำรามลั่นห้อง
“แฮ่ก แฮ่ก... โคตรเสียวเลยวะพี่”“ม่อน... กู... กูไม่ไหวแล้ว... อ๊าส์... ซี๊ดดดด ตอดดีเหลือเกินมึง... อื้อออออ”
กูคำรามลั่น ครางออกมาด้วยความเสียวสุดชีวิต จังหวะสุดท้ายกูกดสะโพกอัดท่อนควยเข้าลึกที่สุดจนหัวควยชนเข้ากับผนังข้างในเต็มแรง ร่างกายกูกระตุกเกร็งรุนแรง สายน้ำกามอุ่นร้อนฉ่าพุ่งทะลักฉีดเข้าใส่ในรูกระชับของมันทุกหยาดหยด จนน้ำกามทะลักล้นออกมาเปรอะขนหน้าท้องและขาหนีบ
“แตกแล้ว อ๊าส์... แตกแล้วม่อน... โคตรสุดเลยวะ”
กูหอบหายใจแฮกๆ ฟุบหน้าลงกับอกบางของไอ้ม่อน เสียงลมหายใจหอบถี่ของกูกับมันดังประสานกันลั่นห้องสี่เหลี่ยมมืดๆ ที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากนอกหน้าต่างส่องลอดเข้ามา เหงื่อไคลชุ่มโชกไปทั่วทั้งตัวจนแผ่นอกกูกับแผ่นอกมันแนบชิดติดกันจนเกิดเสียงเนื้อดูดกันเบาๆ น้ำรักของกูยังคงไหลซึมออกจากรูกระชับของมันลงมาเปรอะเปื้อนเบาะนอนข้างล่าง
พักหายใจได้แค่แป๊บเดียว... ไม่ถึงสามนาทีด้วยซ้ำ
ควยกูที่ควรจะอ่อนตัวเหี่ยวลงหลังเสร็จกิจเหมือนผู้ชายทั่วไป มันดันกลับกระตุกตึงๆ แล้วค่อยๆ ขยายพองโตแข็งโด่ตั้งชันขึ้นมาสู้มือใหม่อีกรอบอย่างไร้เหตุผล เส้นเลือดปูดเกร็งรอบลำเอ็นร้อนผ่าวขยายตัวดันผนังเนื้อในช่องทางอุ่นๆ ของไอ้ม่อนจนสัมผัสได้ชัดเจน
สงสัยเพราะความเงี่ยนที่สะสมมาเป็นอาทิตย์จากการโดนขังในสนามฝึก บวกกับภาพตรงหน้าที่ไอ้ม่อนมันนอนหอบตาเยิ้ม อ้าปากค้างน้อยๆ หน้าตาเนิร์ดๆ แต่ซ่อนความร่านกามเอาไว้ข้างใน สภาพเปลือยกายขาวเนียนที่เต็มไปด้วยรอยแดงคราบเหงื่อและคราบน้ากามที่พุ่งเปรอะหน้าท้อง มันชวนให้ความเงี่ยนในตัวกูตื่นตัวขึ้นมาอยากเอาต่อชะมัด
ไอ้ม่อนรู้สึกได้ถึงท่อนควยในกายมันที่ขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง มันขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองกู สายตาหลังเลนส์แว่นฉ่ำปรือระยิบระยับไปด้วยประกายไฟสวาทที่ยังไม่มอดดับ มือเรียวเล็กของมันค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมาลูบไล้บีบเค้นท่อนควยร้อนผ่าวที่พองโตแข็งปั๋งของกูเบาๆ
“โห... พี่โต้ง... ขึ้นไวชิบหายเลยนะเนี่ย” น้ำเสียงแหบพร่าครางกระเส่าหลุดออกจากปากมัน ก่อนที่มันจะกระซิบแซวพลางส่งยิ้มยั่วประสาท
“ยังไหวเหรอพี่? ควยใหญ่ขนาดนี้จะแข็งต่อทันทีเลยเหรอครับ?” “หึ... มึงลองดูมั้ยล่ะไอ้หมอ ว่าคนอย่างกูไหวหรือเปล่า”
กูแค่นหัวเราะในลำคอ ยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่าตามประสากูที่ไม่ยอมแพ้ใครไอ้ม่อนยิ้มหวาน หัวเราะเบาๆ ในลำคอ มันกระซิบข้างหูกู ก่อนจะค่อยๆ ดันตัวกูออกเบาๆ
“รอบนี้ผมขอขึ้นขย่มนะพี่”
กูยอมตามใจมัน ยันตัวลุกขึ้นไปนั่งเอนหลังพิงกับหัวเตียงไม้หนา ถ่างขาใหญ่ออกกว้าง เผยให้เห็นท่อนควยล่ำบึ้กผงาดชี้หน้าขึ้นฟ้า หัวควยเอ่อล้นไปด้วยน้ำหล่อลื่นและน้ำกามจากยกแรกที่ยังเกาะอยู่ประปราย กูยกมือสองข้างขึ้นประสานไว้ท้ายทอย มองดูไอ้คุณหมอเนิร์ดว่าจะทำยังไงต่อ
ไอ้ม่อนค่อยๆ ชันกายลุกขึ้นนั่งยองๆ ท่ามกลางความมืด แสงไฟสลัวจับใบหน้าเนิร์ดขาวซีดของมันที่บัดนี้เต็มไปด้วยความร่านกามา มันใช้มือเรียวข้างหนึ่งคว้าท่อนควยของกูไว้ แล้วขยับตัวขึ้นมานั่งคร่อมบนตักกู
มันเอี้ยวตัวไปข้างหลัง ใช้มืออีกข้างจับหัวควยอุ่นร้อนจ่อตรงปากทางรูกระชับบวมแดงของตัวเอง ที่ตอนนี้ยังมีคราบน้ำกามขาวขุ่นไหลเยิ้มออกมา มันครางออกมาทันทีเมื่อส่วนหัวใหญ่เริ่มกดแทรกเข้าไปในรูเนื้อ
“อื้อออ... พี่โต้ง... ใหญ่ชิบหายเลย...” “ใส่เข้ามาเร็วๆ ดิวะม่อน จะอมควยกูไว้แค่นั้นหรือไง”
ไอ้ม่อนกัดริมฝีปากแน่น มันค่อยๆ กดสะโพกลงมาอย่างช้าๆ รูก้นที่ผ่านการศึกในยกแรกอ้าต้อนรับลำเอ็นของกูเข้าไปทีละนิ้ว ความร้อนและความนุ่มแฉะกลืนกินท่อนควยกูลงไปจนกระทั่งสะโพกมันกดทับลงมาแนบชิดกับโคนควยกูเต็มรัก
“อ๊าส์... ซี๊ดดดด แน่นฉิบหายเลยม่อน” “ฮ้าาาา อ๊า... เข้ามา... สุดลำเลยพี่โต้ง... จุกชิบหายเลย...”
กูสบถลั่นห้องเมื่อรูมันกลืนควยกูมิดลำ แรงกดสะโพกของมันทำให้ท่อนควยกูเข้าไปลึกสุดโคน ความแน่นตอดรัดทำเอากูต้องเกร็งหน้าท้องสะท้านไปทั้งตัว ในขณะที่ไอ้ม่อนแหงนหน้าคอพับคออ่อน แอ่นอกขาวเนียนขึ้นฟ้า ลมหายใจหอบรวยระริน มือมันวางทาบไว้บนแผงอกล่ำๆ ของกูเพื่อยึดทรงตัว มันเริ่มขยับสะโพกยกขึ้นลงอย่างช้าๆ รูดลำเอ็นกูเข้าออกตามจังหวะของมันเอง
“ซี๊ด... โคตรดีเลยพี่... ท่านี้ควยพี่มันครูดไปตามผนังข้างในโคตรดีเลย...”
มันครางกระเส่าพลางเร่งจังหวะยักย้ายสะโพกซอยขึ้นลงถี่ขึ้นเรื่อยๆ แว่นตาที่มันสวมอยู่เอียงกะเท่เร่จนกูต้องเอื้อมมือไปถอดแว่นมันออกแล้วโยนทิ้งไว้ข้างเตียง เผยให้เห็นดวงตาฉ่ำเยิ้มราคะของมันเต็มตา
“มึงนี่มันร่านได้ใจจริงๆ ว่ะไอ้หมอ”
กูคำรามต่ำ มือใหญ่สองข้างเปลี่ยนมาจับบีบเค้นสะโพกแน่นๆ ของมันไว้ แล้วออกแรงช่วยยกสะโพกมันขึ้นลงกระแทกสวนกับเอวกูที่เสยขึ้นด้านบน
ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องนอน เตียงไม้โยกไกวส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดลั่นห้อง กูเด้งเอวเสยท่อนควยขึ้นไปกระแทกจุดกระสันข้างในของมันเน้นๆ ทุกดอก ท่านี้มันทำให้ควยกูอัดเข้าไปได้ลึกกว่าเดิมจนหัวควยชนเข้ากับจุดเสียวลึกสุดด้านในแบบจังๆ
“ฮ้าาาา อ๊า... พะ... พี่โต้ง อย่าเสยแรง... อื้อออ”
ไอ้ม่อนร้องหลง ครางหวีดออกมาเสียงสูงเมื่อโดนกูเด้งเอวสวนขึ้นไปจังๆ ร่างมันเกร็งกระตุกเฮือกบนตักกูทันที ปลายท่อนควยเล็กของมันที่กำลังชี้ฟ้ากระตุกรัวๆ แล้วพุ่งฉีดน้ำกามใสๆ ทะลักออกมาอย่างแรงกระเด็นใส่หน้าอกและลำคอกูเต็มๆ
“อ๊ะ อ๊ะ แตก... ผมแตกอีกแล้วพี่ อ๊าส์”
มันครางระงม ซุกหน้าลงกับซอกคอกู ร่างกายสั่นสะท้านเร่าๆ สะโพกบนตักกูตอดรัดลำควยกูแน่นจนกูเสียววาบไปถึงสมอง เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอผู้ชายแตกต่อเนื่องขนาดนี้ แม้มันจะไม่ได้เยอะเข้มข้นอะไร แต่เป็นกู กูก็อึ้งอยู๋ เคยเจอแต่ผู้หญิงแตกหลายน้ำ
“เชี่ยเอ๊ย มึงแตกอีกแล้วเหรอวะ... ขึ้นคร่อมกูเองแท้ๆ แต่โดนกูเด้งสวนไม่กี่ทีก็แตกคาตักกูซะแล้ว”“มัน... มันเสียว... ควยพี่มันใหญ่... มันโดนจุดข้างในจังๆ...”
มันเพ้อเสียงพร่า ลมหายใจเป่ารดซอกคอกู จนกูเงี่ยนเต็มที่ ม่ปล่อยให้มันได้พัก รูของมันที่กำลังเกร็งตอดรัดจากการแตกเมื่อกี้กลายเป็นตัวกระตุ้นชั้นดี กูจับเอวมันไว้แน่นสองมือ แล้วสับเอวเด้งสะโพกเสยท่อนควยขึ้นด้านบนอย่างดิบเถื่อนและรุนแรงยิ่งกว่าเดิม
“อ๊าาา พี่โต้ง อื้อออ เบา... อ๊างงง”
ไอ้ม่อนกระเด้งตัวขึ้นลงบนตักกูกระแทกกระทั้นตามแรงเสยเอวของกู ปากมันอ้าครางไม่เป็นภาษามนุษย์ แอ่นอกรับแรงกระแทกอันดุดันของกูแบบไร้ทางสู้ ความเป็นหมอหายไปหมดสิ้น เหลือเพียงเรือนร่างที่กำลังเสพสมความเงี่ยนเร่าร้อนอย่างบ้าคลั่ง
“แม่งงงง.... อย่าตอดแรงสิวะ กูเสียว....”
ยิ่งมันตอดรัดกูแน่นเท่าไหร่ กูยิ่งหมั่นเขี้ยวโหมสะโพกเสยเอวสวนขึ้นไปหนักหน่วงขึ้นไปอีกเป็นชุดๆ สับเอวถี่รัวกระแทกเน้นๆ ลึกสุดโคนจนแทบจะพาตักกูหลุด เตียงไม้ส่งเสียงลั่นโครมครามจนแทบจะพังคามือ ความมันส์ทำให้กูไม่ปรานีมันเลยแม้แต่น้อย กูซอยเอวเสยสวนใส่ไม่ยั้ง ร่างกายกูร้อนผ่าวไปหมด สมองโล่งเตียนมีแต่ความเสียวซ่านมหาศาลจากแรงตอดรัดอุ่นๆ ครอบงำ
และในจังหวะที่กูกระหน่ำสับเอวเสยขึ้นไปเน้นๆ ติดกันอีกนับสิบครั้ง...
“ฮื้อออออ...... พี่โต้งงงง...... ไม่ไหวแล้วววว”
ไอ้ม่อนแหงนหน้าร้องกรี้ดออกมาสุดเสียง ร่างกายมันเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงบนตักกู น้ำกามใสๆ พุ่งทะลักฉีดทะลักออกจากปลายหัวควยมันอีกระลอก รูกระชับด้านล่างบีบตอดลำควยกูรัวๆ รุนแรงจนกูทนต่อไปไม่ไหวแล้ว ความรู้สึกเสียวแปลบอย่างรุนแรงวิ่งพล่านขึ้นมาจากโคนควยทะลุไปถึงหัวสมอง กูคำรามลั่นในลำคอด้วยเสียงอันดังดิบเถื่อน
“อ๊าส์... ซี๊ดดดด..... กูไม่ไหวแล้วม่อน แตกแล้วเว้ยยย”
กูจับสะโพกมันกดลงมาแน่นหนาแล้วกระแทกสวนเอวเฮือกสุดท้ายขึ้นไปลึกที่สุดแรงกดมิดโคน ร่างกายกูกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง สายน้ำกามร้อนฉ่าระลอกที่สองพุ่งทะลักฉีดเข้าไปในรูก้นมันจนหมดไส้หมดพุง ฉีดอัดเข้าไปลึกจนรู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนที่เอ่อล้นอยู่ข้างใน
“อ่าส์... ซี๊ดดดด... โคตรสุดเลยมึง... โอ้วววววววว”
กูครางยาวเหยียดด้วยความเสียวซ่านถึงขีดสุด ซบหน้าลงกับอกบางของมันที่กำลังนอนหมดแรงทับอยู่บนตัวกู ไอ้ม่อนกอดคอกูไว้แน่นด้วยแรงทั้งหมดที่เหลืออยู่ ร่างกายมันอ่อนปวกเปียก ไร้เรี่ยวแรงจะขยับขยาย ลมหายใจหอบถี่ของกูกับมันดังประสานกันท่ามกลางความเงียบสงบของห้องพัก
“แฮ่ก แฮ่ก มึงแม่งรูโคตรแน่น ได้เย็ดบ้างไหมวะเนี้ย”“อื้อออออ..... นานๆ ทีพี่ แต่ผมให้พี่เย็ดสดคนแรกเลยนะ”
กูค่อยๆ พลิกร่างมันลงมานอนข้างๆ บนเตียง ท่อนควยกูค่อยๆ ถอนออกจากรูกระชับบวมแดงของมันอย่างช้าๆ เสียง ‘ป๊อก’ ดังเบาๆ พร้อมกับที่น้ำรักผสมผสานของกูกับมันไหลซึมทะลักออกมาเลอะผ้าปูที่นอนเป็นวงกว้าง
กูทิ้งตัวลงนอนทับแขนตัวเองด้วยความเหนื่อยอ่อน หอบหายใจโยนตัวโยน ขาทั้งสองข้างแทบไม่มีแรงก้าวเดิน ไอ้ม่อนค่อยๆ ขยับตัวเข้ามาซุกซบกับแผงอกล่ำๆ ของกู แขนเรียวของมันเอี่ยวมากอดเอวกูไว้แน่น
“พี่... ผมไม่ไหวแล้ววะ”
มันกระซิบเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ปิดตาลงด้วยความอ่อนเพลีย กูยิ้มมุมปากเบาๆ ยกแขนขึ้นมากอดกระชับร่างขาวเนียนของมันไว้ในอ้อมกอด ทั้งคู่ปล่อยให้น้ำกามไหลซึมออกมาเลอะที่นอนโดยไม่สนใจจะเช็ดล้าง ก่อนจะค่อยๆ หลับตาซุกซบกอดกันหลับยาวไปท่ามกลางความมืดมิดยามดึกจนเกือบสว่าง
กูสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก พอกวาดสายตามองนาฬิกาเรือนดิจิทัลบนโต๊ะข้างเตียง ตัวเลขสีแดงฉานส่องสว่างบอกเวลา ตีสี่ เหงื่อกาฬกูแตกพล่านเต็มแผ่นหลังสู้กับความเย็นของเครื่องปรับอากาศในห้อง สติที่เพิ่งฟื้นคืนกลับมาตบหน้ากูเข้าอย่างจัง...
กูมีนัดเข้าแถวเช็กชื่อตอนเช้า !!!!
กูรีบขยับตัวจะลุกขึ้น แต่ความปวดเมื่อยแล่นริ้วไปทั่วทั้งแผ่นหลังและข้อต่อสะโพก แรงที่กูโหมสับเอวซอยใส่ไอ้หมอไปสองยกใหญ่เมื่อคืนมันสะท้อนกลับมาเล่นงานร่างกายกูอย่างจัง กล้ามเนื้อเนื้อตัวเกร็งตึงไปหมดจนต้องกัดฟันสบถในคอ
“โอ๊ย... แม่งเอ๊ย...”
กูหันไปมองข้างกาย ไอ้ม่อนยังคงนอนหลับปุ๋ยคุดคู้จมอยู่ในกองผ้าปูที่นอน ยับยู่ยี่ที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำกามแห้งกรัง ผิวเนื้อขาวเนียนของมันมีรอยจูบรอยบีบเฟ้นเป็นรอยแดงเปรอะไปทั่วตัว รูปร่างหน้านิ่งๆ ยามหลับดูสุภาพบริสุทธิ์ชิบหาย ใครจะไปเชื่อว่าเมื่อคืนแม่งร่าน รูตอดควยกูจนแตกกระจายติดต่อกันขนาดนั้น
กูไม่เสียเวลาล้างหน้าล้างตา จัดการควานหาเสื้อยืด กางเกง และชั้นในที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นห้องขึ้นมาสวมใส่ด้วยความเร่งรีบ รูดซิปขยับกางเกงให้เข้าที่แต่ท่อนควยกูยังคงระบมหน่อยๆ จากศึกหนัก
กูก้มลงมองไอ้ม่อนแป๊บหนึ่ง ก่อนจะหยิบปากกาบนโต๊ะเขียนข้อความสั้นๆ ใส่กระดาษโน้ตทิ้งไว้ข้างหมอนมัน จากนั้นก็ค่อยๆ หมุนลูกบิดประตู แอบย่องออกจากห้องไอ้ม่อนแบบเงียบกริบที่สุดเท่าที่จะทำได้
พอก้าวพ้นหอพักมาได้ ลมดึกหนาวเย็นพัดปะทะหน้ากูจนสว่างวูบ กูรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโบกเรียกแกร็บแท็กซี่ทันที โชคดีที่ดวงกูยังดี มีรถวิ่งอยู่แถวนั้นพอดี พอขึ้นรถได้กูก็ตะโกนบอกโชเฟอร์
“พี่.... บึ่งไปศูนย์ฝึกตำรวจเลยพี่”
รถเก๋งแกร็บซิ่งแล่นแหวกความมืดไปตามถนนเมืองขอนแก่น จนมาถึงบริเวณหน้าประตูทางเข้าศูนย์ฝึกยุทธวิธีในเวลาตีสี่กว่า เอาจริงๆ ไม่ได้ไกลมากหรอกจากกังสดาลมาศูนย์ฝึก แสงไฟหน้าประตูสาดส่องให้เห็นร่างของครูเวรที่ยืนถือสมุดตรวจคนเข้าออก กูลดกระจกลงแล้วเนียนส่งเสียงทักทาย
“สวัสดีครับพี่”
ครูเวรหน้าประตูชะงัก ชะโงกหน้าเข้ามามอง พอกดไฟฉายส่องเห็นหน้ากูชัดๆ มันก็หัวเราะร่วน ครูเวรคนนี้กูเห็นฝึกมาตั้งแต่สิบปีที่แล้ว ตอนนี้ก็ยังอยู่
“อ้าว ไอ้โต้ง แอบหนีเที่ยวในเมืองมาเหรอวะเนี่ย?”“พอดีออกไปทำธุระส่วนตัวมานิดหน่อยครับพี่”“เออๆ รีบวิ่งเข้าไปเลยมึง”
ครูเวรโบกมือปล่อยผ่านอย่างง่ายดาย กูลงจากรถแกร็บแล้วสับเท้าวิ่งมุดตรงเข้าอาคารเรือนนอนอย่างรวดเร็ว โชคดีที่เพื่อนร่วมห้องยังไม่มีใครตื่น กูรีบเปลี่ยนชุด ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงเหล็กแคบๆ หลับตาลงหมายจะเอาแรงต่อสักชั่วโมงสองชั่วโมงก็ยังดี
แต่หลับไปได้แค่แป๊บเดียว...
“ไอ้โต้ง ตื่นได้แล้วเว้ยไอ้เหี้ย....... จะแปดโมงแล้ว ลงไปเข้าแถวข้างล่างด่วน”
กูถอนหายใจยาวเหยียด ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียง ความรู้สึกปวดเมื่อยตั้งแต่ช่วงเอวลงไปจนถึงขาหนีบแล่นริ้วขึ้นมาทักทายทันที สภาพกูตอนนั้นคือนอนน้อยชิบหาย แถมยังระบมไปทั้งตัวจากการโดนไอ้คุณหมอยั่วทั้งคืน
กูก้าวขาลงจากเตียง ส่องกระจกมองสภาพตัวเอง ตาปรือนิดๆ แต่ริมฝีปากกลับผุดยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ กูสวมชุดฝึกให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินออกไปร่วมกลุ่มกับเพื่อนๆ เพื่อลงไปเข้าแถวเช็กชื่อที่หน้าลานฝึก
สภาพกูตอนยืนเข้าแถวคือตาปรือ หน้าแห้ง ขาสั่นนิดๆ ยืนโงนเงนเหมือนคนพร้อมหลับได้ทุกเมื่อ ในขณะที่ครูฝึกกำลังขานชื่อตรวจจำนวนอยู่นั้น ไอ้พัฒน์ที่ยืนเข้าแถวอยู่ข้างๆ กู ก็ขยับตัวเข้ามากระซิบแซวเบาๆ ข้างหู หน้าตามันระยิ้มระยับกวนตีนชิบหาย
“หายไปนานเลยนะมึงเมื่อคืน... หายหัวไปทั้งคืน ไปนอนกับสาวที่ไหนมาวะไอ้โต้ง?”
กูกลอกตาใส่แม่งทีนึง ก่อนจะเอื้อมมือไปตบเข้าที่หัวไอ้พัฒน์เบาๆ ดัง เพี๊ยะ! เป็นการลงโทษความเผือกของมัน ถ้าไม่ติดว่าพวกครูฝึกพูดอะไรหน้าแถวอยู่ กูตบแรงไปกว่านี้แล้ว
“อย่าเสือก!”
กูตอบเสียงห้วนเบาๆ กลบเกลื่อน ไอ้พัฒน์ลูบหัวตัวเองปอยๆ ยิ้มขำในลำคอแล้วหันกลับไปยืนตรงตั้งใจฟังครูฝึกต่อ ส่วนกูก็ยืนยิ้มกวนๆ อยู่คนเดียวในแถว คิดในใจอย่างขำๆ ไม่ใช่สาวหรอกไอ้เหี้ย... ชายหนุ่มต่างหาก
บอกเลยว่า... การโดนส่งมาอบรมยุทธวิธีเร่งด่วนที่ขอนแก่นรอบนี้ นอกจากการซ้อมยิงปืนและแผนต่อต้านก่อการร้ายอันหนักหน่วงแล้ว มันโคตรเสียวและตื่นเต้นชิบหาย
เมียจ๋า ลูกจ๋า พ่อขอโทษนะ... พ่อขอแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวจริงๆ
....
โปรดติดตามตอนต่อไปอยากอ่านตอนอื่น/เรื่องอื่นเพิ่มเติม จิ้ม --> สารบัญงานเขียน ของ DJpark
กลัวคนอ่านลืมกันแล้ว เลยมาลงเรื่องของพี่โต้งยั่วๆ ไว้ก่อน ช่วงนี้ลงเรื่องโปนใกล้จบแล้วครับ เดี๋ยวจบแล้วกลับมาที่เมียพี่ต่อได้เลย จริงๆ มีหลายโปรเจกอยากเอามาปล่อยมากเลย จะค่อยๆ รีไรท์มาลงนะครับ
หวังว่าจะชอบตอนพี่โต้งบ้างนะครับผม อิอิ
เด็ด เยี่ยม เสียว โต้งแอบจัดใครอีกล่ะเนี่ย ขอบคุณครับ เสวมาก สนุกครับ ton_gori ตอบกลับเมื่อ 2026-9-1 01:08
โต้งแอบจัดใครอีกล่ะเนี่ย
ภาวะจำยอมครับ เริ่ดดด มารออ่าน 5ขอบคุณครับ{:5_132:} ขอบคุณครับ{:5_132:} ขอรับชมเนื้อหา ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับรออยู่เลยครับ อาน ขอบคุณครับดีมากๆเลย ขอบคุณครับ