นักรับจ้างสารพัด "คลื่น" - ตอนที่ 2 เหนือ เพื่อนแพทย์ช่วยรักษา
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย KF94 เมื่อ 2026-9-5 23:41นักรับจ้างสารพัด "คลื่น" - ตอนที่ 2 เหนือ เพื่อนแพทย์ช่วยรักษา
https://lh3.googleusercontent.com/d/1-VgGqW3Adyfyf6FXGctVdMTYLDRLCLu2คลื่น - 18 ปี - 177 ซม.
https://lh3.googleusercontent.com/d/1lUwfXWmeAXXDR-Xw1RNOsZUMb141zYF6สิงโต - 17 ปี - 180 ซม.
แสงสีส้มอ่อน ๆ จากม่านหน้าต่างคอนโดค่อย ๆ เลื่อนเข้ามาในห้องนอน ผมลืมตาขึ้นช้า ๆ รู้สึกถึงน้ำหนักอุ่น ๆ ที่ทับอยู่บนตัว และสิ่งที่ยังคาอยู่ลึกข้างใน เมื่อมองนาฬิกาที่ข้างเตียง
18:17 น.
"...เย็นขนาดนี้แล้วเหรอ" ผมกระพริบตาอีกครั้งเพื่อย้ำว่าสิ่งที่เห็นนั้นไม่ใช่ตาฝาดไป ร่างกายยังอ่อนล้าและร้อนผ่าวจากการหลับลึกหลังจบศึก ควยของสิงโตยังคงฝังอยู่ในรูของผม แม้จะมีถุงยางกั้นไว้ แต่อุณหภูมิและความแน่นของมันยังส่งผ่านมาได้ชัดเจน ทุกครั้งที่ผมขยับสะโพกเล็กน้อย ความรู้สึกอุ่น ๆ นั้นก็ทำให้ความทรงจำเมื่อหลายชั่วโมงก่อนไหลกลับมาเต็มหัว ภาพที่เขาเลียรู... ภาพที่เขาค่อย ๆ ดันเข้าไปทีละนิด... เสียงครางของตัวเอง... เสียงของเนื้อกระทบกัน... และความรู้สึกผิดก็คลืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว "บ้าเอ๊ย..." ผมเอามือปิดหน้า นั่นสิ สิงโตมีแฟนแล้วนี่หน่า แถมยังเป็นแฟนของเพื่อนของน้องชายเขาด้วย ผมทำอะไรลงไปกับแฟนของคนอื่นกันเนี่ย... แถมยังเป็นคนใกล้ตัวครอบครัวอีก มันผิดหลักจริยธรรมทุกข้อที่ผมเคยยึดถือไว้เลยนะ ผมเป็นคนสอนพิเศษ ผมควรเป็นตัวอย่าง แต่กลับยอมให้ตัวเองไหลไปกับความเงี่ยนและความอยากได้โดยไม่ทันได้คิดให้รอบคอบ ผมหลับตาแน่น พยายามกลั้นหายใจเพื่อไม่ให้ความรู้สึกแย่ ๆ เหล่านี้ท่วมท้นเกินไป แต่ร่างกายกลับทรยศอีกครั้ง เมื่อควยที่ยังคาอยู่ขยับเล็กน้อยตามลมหายใจของสิงโต ความเสียวจาง ๆ ก็เริ่มวิ่งวนอยู่ในท้องน้อยของผม
"อืม…" เสียงแหบ ๆ ดังขึ้นจากอกของอีกฝ่าย เด็กหนุ่มในชุดฟุตบอลที่เคยใส่มาก่อนหน้านี้ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นร่างเปลือยเปล่า เส้นผมสีดำยังยุ่งเล็กน้อยจากการนอน และใบหน้าของเขายังดูง่วงงุนอย่างเห็นได้ชัด ตายังไม่ทันลืมขึ้นมาเลยด้วยซ้ำ "กี่โมงแล้วครับ?"
"หกโมงกว่า" ผมตอบ
สิงโตนิ่งไป ก่อนเบิกตาขึ้น "ผมหลับไปนานขนาดนั้นเลยเหรอ?" เขาดูตกใจขึ้นมาทันที ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าจะเปลี่ยนเป็นรู้สึกผิด และทันทีที่ขยับตัว
"โอ๊ย!" ผมรู้สึกเจ็บนิดหน่อย สะดุ้งมากกว่าที่จู่ ๆ อีกฝ่ายก็ขยับตัว
"ขอโทษครับพี่... เผลอหลับไปทั้งที่ยังคาอยู่ซะได้" เขากระซิบเสียงต่ำ แล้วยกสะโพกขึ้นอย่างระมัดระวังความรู้สึกที่ควยเขาค่อย ๆ ถอนออกทำให้ผมครางแผ่วในลำคอดัง อืม... เมื่อหลุดออกจนหมด สิงโตก็ค่อย ๆ ถอดถุงยางที่เต็มไปด้วยน้ำของเขาทิ้งลงถังข้างเตียง แล้วกลับมานอนกอดผมไว้เหมือนเดิม แขนแข็งแรงรัดเอวผมแน่น ใบหน้าซุกอยู่ในซอกคอ
ความเงียบระหว่างเราหนักอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนผมจะพูดออกมาเบา ๆ "รู้ใช่ไหมว่ามันผิด"
สิงโตเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย "รู้ครับ แต่มันก็รู้สึกดีหนิ หรือพี่ไม่?"
ผมรีบหันกลับไปตอบ ผมสั่งให้ปากตอบไปว่า "ไม่" แท้ ๆ แต่พอเห็นหน้าสิงโตแล้วภาพตอนเรากำลังเย็ดกัน รวมไปถึงความรู้สึกในรูของผมมันดันแย่งสิทธิ์นั้นไป "ก็ใช่..." ผมตอบเสียงเบา "แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ควรเกิดขึ้น มันผิดจริยธรรม..."
เขาคลายกอดก่อนจะใช้แขนข้างหนึ่งพิงพื้นเตียง ก่อนจะมองตรงมาที่ใบหน้าของผม ดวงตายังดูง่วง ๆ แต่เต็มไปด้วยความจริงใจปนความอยากได้อีกครั้ง "ครับ ก็แหละ แต่ทำไงได้ล่ะครับ" เขายิ้มมุมปาก "ก็พี่ยั่วขนาดนี้ ผมจะอดใจไว้ได้ไง" สิงโตก้มลงซุกใบหน้าที่คอผมอีกครั้ง จมูกและริมฝีปากครูดไปตามผิวหนังเบา ๆ
"สิงโต อย่า..." ผมพูดเบา ๆ ร่างกายเริ่มอ่อนระทวยอย่างบอกไม่ถูก
"ค้าบ ๆ อย่า" เขาหัวเราะแผ่วในลำคอ แล้วยื่นมือลงไปจับควยของผมที่เริ่มแข็งตัวขึ้นโดยไม่รู้ตัว "แต่พี่แข็งขึ้นมาอีกแล้วนะ"
ผมเงยหน้าลงไปมองของตัวเอง ที่จริง ๆ มันชันขึ้นมาครึ่งท่อนแล้ว "นี่มัน..."
"เห็นไหมล่ะ?" สิงโตกระซิบข้างหู นิ้วโป้งลูบหัวควยผมวน ๆ "ช่างหัวจริยธรรมมันก่อนดีกว่ามั้ยคับ แค่ตอบสนองทางร่างกายกันไปก่อนก็พอ"
"แต่มัน..." ผมครุ่นคิดในใจไปมา ภาพพลอยแวบเข้ามา ภาพสมุทร ภาพความผิดที่ยังค้างคา แต่ในขณะเดียวกัน ความร้อนที่สะสมอยู่ระหว่างขาและความอ่อนไหวหลังมีอะไรกันครั้งแรกก็กำลังดึงผมไปอีกทางสุดท้ายผมก็ถอนหายใจยาว "แค่ใช้ปากพอนะ... พี่เจ็บ"
สิงโตเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกาย "ได้ค้าบ" เขาไม่ได้รอช้า มือดันอกผมให้นอนหงายสนิท แล้วเลื่อนตัวลงไปคุกเข่าระหว่างขาผมทันที ริมฝีปากอุ่น ๆ จูบไปตามท้องน้อย ลงไปที่โคนขาด้านใน แล้วเลียเส้นเลือดที่ปูดขึ้นตามลำควยอย่างช้า ๆ
"ซี๊ด..." เสียงลิ้นเปียก ๆ เลียเนื้อหนังดังชัดในห้องที่เงียบสงบ ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเขายื่นลิ้นวนรอบหัวควย แล้วดูดเบา ๆ เหมือนกำลังชิมรส "อืมม..." ผมครางแผ่ว มือกำแผ่นผ้าปูที่นอน
สิงโตเงยหน้าขึ้นมองผมครู่หนึ่ง "พี่บอกนะถ้าเจ็บหรือไม่ไหว" แล้วเขาก็อ้าปากกว้างขึ้น หุ้มหัวควยผมเข้าไปทั้งอึก แก้มป่องเล็กน้อย ลิ้นกดไปด้านล่างอย่างจงใจ
"อ๊า!..." ผมเงยคอขึ้น ความรู้สึกอุ่นและเปียกชื้นที่ห่อหุ้มควยผมอยู่ทำให้ขาอ่อนอย่างไม่มีแรง
เขาเริ่มขยับหัวขึ้นลงช้า ๆ เสียง จ๊วบ! จ๊าบ! ดังต่อเนื่องทุกครั้งที่ริมฝีปากไถไปมา น้ำลายเริ่มเยิ้มตามมุมปากไหลลงมาเปียกโคนควย มือข้างหนึ่งของเขานวดไข่ผมเบา ๆ อีกข้างจับโคนช่วยขึ้นลงตามจังหวะปาก
ผมยังเก้ ๆ กัง ๆ อยู่บ้าง มือไม่รู้จะวางตรงไหน บางครั้งก็แตะหัวเขาเบา ๆ บางครั้งก็กำหมอนแน่น "สิงโต... ช้า... หน่อย... อือ!" แต่เขากลับเร่งความเร็วขึ้นเล็กน้อย ดูดแรงขึ้นเมื่อถึงหัว แล้วกลืนลึกจนผมรู้สึกถึงคอหอยที่บีบรัด "อื้มมม... อ๊า!..." เสียงครางของผมเริ่มหลุดออกมาไม่ขาดสาย ความเสียววิ่งจากปลายควยขึ้นไปถึงกระดูกสันหลัง จนตัวสั่นเล็กน้อย
สิงโตถอนปากออกชั่วคราว เส้นน้ำลายยืดยาวระหว่างริมฝีปากกับหัวควยผม เขายิ้มอย่างพอใจ "พี่เสียวขนาดนี้เลยหรอครับ? ทั้งที่เมื่อกี้ยังพูดเรื่องจริยธรรมอยู่เลย"
"แฮ่ก ๆ เงียบไปเลย..." ผมหอบ "ดูดต่อ... นะ" ผมขอร้อง
เขาหัวเราะต่ำ ๆ แล้วก้มลงอีกครั้ง คราวนี้ใช้ทั้งปากและลิ้นอย่างเต็มที่ ดูดแรง เลียรวดเร็ว แล้วกลืนลึกเป็นพัก ๆ มือนวดไข่และโคนสลับกัน เสียงน้ำลายและปากที่ทำงานดัง จ๊วบ! จ๊าบ! ผสมกับเสียงครางของผมที่เริ่มทนไม่ไหว
ผมยกสะโพกขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว สิงโตกดสะโพกผมลงด้วยแขน แล้วดูดเร็วและแรงขึ้นเรื่อย ๆ "จะ... จะเสร็จ..." ผมเตือนเสียงสั่น แต่เขาก็ไม่ได้ถอนออก กลับดูดลึกและเร็วที่สุด มือนวดโคนแรงขึ้น "แตก- อ๊า!... พี่เสร็จแล้ว อือ!" ผมน้ำแตกพุ่งเข้าไปในปากเขาอย่างควบคุมไม่ได้ น้ำเงี่ยนพุ่งเป็นระลอก ตัวเกร็ง ขาขยับไม่หยุด สิงโตกลืนส่วนใหญ่ลงไป เหลือเพียงบางส่วนที่ไหลเยิ้มตามมุมปาก เขายังคงดูดเบา ๆ ต่อจนผมกระตุกเสียวจนทนไม่ไหวต้องดันหัวเขาออก "พอ... แฮ่ก ๆ พอได้แล้ว..." ผมหอบหายใจรัว
สิงโตเช็ดมุมปากด้วยหลังมือ แล้วยิ้มกว้าง "อร่อยครับ" เขานอนทับลงมาครึ่งตัว ควยของตัวเองยังแข็งตั้งชันเสียดสีกับต้นขาผม "ทีผมบ้างได้ไหมครับ? แค่ปากเหมือนกัน"
ผมมองใบหน้าเขาที่ยังเปื้อนน้ำลายและน้ำเงี่ยนของตัวผมเอง แล้วพยักหน้าอย่างหมดแรง "ได้... แต่พี่อาจจะไม่เก่งเท่าเราหรอกนะ"
"ไม่เป็นไรครับพี่" สิงโตบอก แล้วเราก็สลับโพสิชั่นกัน "ค่อย ๆ ทำก็ได้"
ผมยื่นลิ้นเลียหัวควยเขาเบา ๆ ก่อน รสเค็มและอุ่นค่อย ๆ กระจายมาตามลิ้น จากนั้นจึงอ้าปากอมเข้าไป ยังเก้ ๆ กัง ๆ อยู่บ้างแม้จะเป็นครั้งที่สองแล้วก็ตาม ฟันเกือบกระทบ แต่สิงโตก็แนะนำเบา ๆ "หุ้มริมฝีปาก... ใช่ครับ... โอ๊ะ! อืม!... เรียนรู้เร็วดีนะครับเนี่ย" ผมเริ่มขยับหัวขึ้นลง มือจับโคนช่วย เสียง จ๊วบ! จ๊าบ! ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มาจากปากผม สิงโตครางหอบเหนือหัว มือวางบนผมผมโดยไม่กด "อืมม... พี่คลื่น... ดีขึ้นแล้วนะ... ดูดแรงกว่านี้หน่อย... อ๊า... อย่างนั้น" ผมทำตาม ความรู้สึกที่ควยของเขาแข็งและร้อนในปากทำให้ตัวผมเองก็เริ่มมีอารมณ์ขึ้นอีกครั้งแม้เพิ่งเสร็จไป ผมดูดลึกขึ้น ลิ้นวนรอบหัวทุกครั้งที่ถอนออก น้ำลายเยิ้มเปียกมือและโคน
สิงโตเริ่มขยับสะโพกเล็กน้อย เสียงครางของเขาดังขึ้นเรื่อย ๆ "อ๊า... จะเสร็จแล้วพี่... พี่กลืนได้ไหมครับ?" เขาอ้อนหน้าใส
ผมมองขึ้นไปแล้วพยักหน้าเล็กน้อย
เขาเร่งความเร็ว มือจับหัวผมเบา ๆ ก่อนจะน้ำแตกออกมา "เชี่ย! แตก- แตกแล้ว อ๊า!" น้ำกามของสิงโตมันพุ่งเข้าไปในปากของผม น้ำเงี่ยนร้อน ๆ ไหลเข้ามาเป็นระลอก ผมกลืนอย่างสุดความสามารถ บางส่วนไหลออกมาตามมุมปาก เขาได้แต่ครางยาวและตัวสั่นอยู่ครู่ใหญ่
เมื่อทุกอย่างสงบลง ทั้งคู่ทรุดตัวลงนอนข้างกันอีกครั้ง หอบหายใจ เหงื่อชุ่มตัว
สิงโตหันมายิ้มให้ผม "แค่ปากก็เสียวขนาดนี้เลยหรอครับ..."
ผมปิดตา ยังรู้สึกถึงรสชาติของเขาอยู่ในปาก "ครั้งหน้า... อย่าเพิ่งทำแบบนี้อีก"
"ครั้งหน้า? อย่าเพิ่ง?"
"เอ๊ย! พี่หมายถึง-"
เขายิ้มกว้างขึ้น "งั้นก็มีครั้งหน้าใช่ไหมครับ?"
ผมไม่ได้ตอบ เพียงแค่หันหลังให้ แล้วปล่อยให้เขานอนกอดจากด้านหลังเหมือนเดิม นอกหน้าต่างฟ้าเริ่มมืดลงจริง ๆ แล้ว แต่ในห้องนี้ ความผิดและความเสียวยังคงปนเปกันอย่างแยกไม่ออก
จากนั้นเราก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำ
"อาบด้วยกันไหมครับ?"
ผมหันขวับไปมอง "ไม่!"
"ถามเล่น ๆ เองครับ"
"กับผีน่ะสิ" ผมรู้แน่ ๆ ว่าไม่เล่น และถ้าตอบตกลงไป เรื่องแบบไหนจะเกิดขึ้นก็คงไม่ต้องเดาซะให้ยาก
"แหม..." เขาหัวเราะ
ผมชี้นิ้วไปทางห้องน้ำอีกห้อง "ไปเลย"
"ค้าบ ๆ"
ไม่นานนัก เราทั้งคู่ก็แต่งตัวเรียบร้อย ผมเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขายาวสบาย ๆ ส่วนสิงโตสวมเสื้อบอลตัวเก่าของเขา "วันเสาร์ไว้เจอกัน"
"ครับ"
"เตรียมตัวเรียนมาให้ดีล่ะ"
สิงโตยิ้ม รอยยิ้มนั้นทำให้ผมรู้สึกไม่ไว้ใจขึ้นมาอย่างประหลาด
"แค่เรียน" ผมย้ำ "เข้าใจไหม?"
"ค้าบ" น้ำเสียงลากยาวอย่างทะเล้น
ผมถอนหายใจ "อย่าทำหน้าแบบนั้น"
"หน้าแบบไหนครับ?"
"หน้าที่เหมือนคิดอะไรไม่ดีอยู่"
"ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะครับ"
"แต่มึงคิดอยู่" ผมเริ่มหยาบกับไอ้เด็กเปรตนี่
สิงโตหัวเราะ
ผมรู้ทันทีว่า ถ้าเรายังปล่อยให้ตัวเองอยู่ใกล้กันแบบนี้ เรื่องครั้งต่อไปคงไม่ได้จบลงแค่การเรียนแน่ และนั่นเป็นสิ่งที่ผมต้องคิดให้หนัก "ให้พี่ไปส่งไหม?"
"ไม่เป็นไรครับ" สิงโตหยิบกระเป๋าขึ้นสะพาย "ลำบากพี่เปล่า ๆ" ก่อนออกจากห้อง เขาหันกลับมา "แล้วก็... อย่าลืมทายานะครับ"
ผมชะงัก "อืม"
"ไว้เจอกันครับพี่"
"ไว้เจอกัน"
ประตูปิดลง
เหลือเพียงความเงียบภายในห้อง
ผมยืนมองประตูอยู่นาน ก่อนถอนหายใจยาว "...จะเอายังไงกับชีวิตดีวะ"
คืนนั้นผมนอนแทบไม่หลับ เหตุผลกับความรู้สึกตีกันไปหมด ผมรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ถูกต้อง แต่ขณะเดียวกัน ผมก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าความรู้สึกที่มีต่อสิงโตนั้นเป็นของจริง ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสน จนสุดท้ายผมก็เผลอหลับไปทั้งอย่างนั้น
08:00 น.
"เชี่ย..." ผมมองเวลาบนโทรศัพท์แล้วแทบช็อก สายแล้ว! ผมมีเรียนตอน 08:30 ผมรีบคว้าเสื้อผ้ามาแต่งตัวอย่างลวก ๆ แล้ววิ่งออกจากห้องทันที กว่าจะมาถึงห้องเรียน
08:42 น.
อาจารย์เริ่มสอนไปแล้ว โชคดีที่ยังไม่เกินเวลาที่อนุญาตให้เข้าห้อง ผมเปิดประตูเบา ๆ แล้วรีบเดินไปยังกลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่ด้วยกัน พอหย่อนตัวลงบนเก้าอี้ได้ ผมก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่คนข้าง ๆ กลับหันมามองทันที "จิน"
https://lh3.googleusercontent.com/d/1fK8E8MDvNGZCE4zSwRu9GC3STWSagXZMจิน - 19 ปี - 175 ซม.
เพื่อนสนิทของผมที่นั่งอยู่ทางขวาคือจิน อายุ 19 ปี ลูกครึ่งญี่ปุ่นที่มีรูปร่างแตกต่างจากภาพจำของคนตัวสูงใหญ่ในกลุ่มอย่างเห็นได้ชัด มันสูงประมาณ 175 เซนติเมตร ตัวไม่ได้ใหญ่ แต่กลับมีกล้ามเนื้อแน่นกระชับจนดูคล้ายนักมวย โดยเฉพาะช่วงไหล่ แขน และลำตัวที่เห็นได้ชัดแม้จะสวมเสื้อผ้าปกติ ผิวของจินเป็นสีขาวอมทองคล้ายน้ำผึ้ง ส่วนใบหน้ามีเค้าโครงแบบลูกครึ่งที่ดูโดดเด่น แต่สิ่งที่ทำให้คนจำเขาได้ง่ายที่สุดคงเป็นนิสัยมากกว่าหน้าตา มันเป็นคนร่าเริง ทะเล้น พูดเก่ง ชอบแซวคนอื่น และมักจะเป็นตัวตั้งตัวตีเวลาพวกเราหาเรื่องสนุก ๆ ทำกัน เรียกได้ว่าเป็นตัวสีสันประจำกลุ่มอย่างแท้จริง ถ้าขาดจินไปสักคน บรรยากาศในกลุ่มคงเงียบลงไปเยอะ
จินหรี่ตามองผม "อย่างมึงเนี่ยนะ ลืมตั้งนาฬิกาปลุก?" มันบอกถึงเหตุผลที่ผมบอกไว้ในแชตตอนกำลังมา
"เออหน่า เรียนเหอะ" ผมรีบตัดบท ก่อนหยิบไอแพดขึ้นมาเปิดไฟล์เรียน
จินยังไม่ยอมละสายตา "กลิ่นน่าสงสัยหึ่งเชียว"
ผมพยายามไม่สนใจ
"ก็แปลกจริงแหละ" คราวนี้เป็นคนที่นั่งอยู่ด้านหน้าของผม "เหนือ"
https://lh3.googleusercontent.com/d/1M134vz0q3ujkIISFhYJ5h9g1WWw7-sRJเหนือ - 19 ปี - 180 ซม.
คนที่นั่งอยู่ด้านหน้าของผมคือเหนือ อายุ 19 ปี และถ้าถามว่าใครเป็นคนสุขุมที่สุดในกลุ่ม คำตอบก็คงหนีไม่พ้นหมอนี่ เหนือเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ สูงประมาณ 180 เซนติเมตร ตัวหนาและมีโครงสร้างร่างกายที่ดูแข็งแรง แม้จะไม่ได้แสดงกล้ามเนื้อออกมาอย่างชัดเจน แต่แค่รูปร่างโดยรวมก็ทำให้ดูน่าเกรงขามกว่าคนทั่วไปอยู่ไม่น้อย ใบหน้าของเขาเป็นแบบตี๋ ๆ ผิวขาวสะอาด และมีดวงตาที่ดูนิ่งอยู่เสมอ จนบางครั้งคนที่ไม่สนิทอาจคิดว่าเขาเป็นคนเข้าถึงยาก ซึ่งก็ไม่ผิดทั้งหมด เหนือเป็นคนเงียบขรึม พูดไม่เยอะ ชอบใช้เวลาคิดก่อนพูด และเป็นคนช่างสังเกตอย่างน่ากลัว หลายครั้งแค่ผมขยับตัวผิดปกตินิดเดียว หมอนี่ก็จับได้แล้ว
เหนือหันกลับมามองผม
"อะไร?"
"เพิ่งจะเคยเห็นมึงทำอะไรคลาดเคลื่อนแบบนี้" เขาหยุดคิดนิดนึง "หมายถึง ปกติมึงก็เป๊ะตลอด"
ผมเงียบ
ใช่
ผมเป็นคนที่แทบไม่เคยมาสาย เพราะความจำของผมทำให้ผมจำตารางเรียน เวลา และกำหนดการต่าง ๆ ได้แทบทั้งหมด แต่เมื่อคืน... ผมกลับนอนไม่หลับจนดึก และเช้านี้ถึงขั้นที่นาฬิกาปลุกแล้วก็ไม่ยอมตื่น
มันน่าอายชะมัด
"จริง เกิดเรื่องอะไรขึ้นปะวะ?" ส่วนคราวนี้เป็นคนที่อยู่ข้างขวาไอ้เหนือมันชื่อ "ใต้"
https://lh3.googleusercontent.com/d/1nB8F1SQp7YrSYi6PzFifGojRLeKq7LUeใต้ - 19 ปี - 180 ซม.
และถ้าผมยังไม่ได้บอก ก็คงต้องบอกตรงนี้เลยว่าเหนือกับใต้เป็นฝาแฝดกัน หน้าตาของทั้งคู่เหมือนกันแทบทุกกระเบียดนิ้ว ทั้งโครงหน้า ดวงตา จมูก ริมฝีปาก รวมไปถึงรูปร่างสูงใหญ่ที่สูงประมาณ 180 เซนติเมตรและมีช่วงตัวหนาเหมือนกันหมด จนคนที่ไม่รู้จักพวกเขาดี ๆ แทบจะแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร ทั้งคู่มีผิวขาว ใบหน้าตี๋ และรูปร่างสูงใหญ่แบบเดียวกัน แต่ถึงหน้าจะเหมือนกันอย่างกับแกะ นิสัยกลับต่างกันพอสมควร ถ้าเหนือเป็นคนสุขุม เงียบขรึม และช่างสังเกต ใต้ก็เหมือนเป็นด้านที่มีชีวิตชีวาของฝาแฝดคู่นั้น ใต้อายุ 19 ปี เป็นคนร่าเริง ขี้เล่น พลังงานล้น และชอบซักถามเรื่องชาวบ้านจนบางครั้งผมอดสงสัยไม่ได้ว่ามันมาเรียนหมอหรือมาเป็นนักสืบกันแน่ จุดที่ทำให้ผมแยกสองคนนี้ออกได้ง่ายที่สุดไม่ใช่หน้าตา แต่เป็นแววตาและท่าทางนี่แหละ เหนือมักจะนั่งนิ่ง ๆ ส่วนใต้แทบจะขยับตัวอยู่ตลอดเวลา ถ้ามองจากด้านหลัง ผมเองยังต้องใช้เวลาสักวินาทีเพื่อดูว่าเป็นเหนือหรือใต้ แต่ถ้าได้ยินเสียงพูดเมื่อไร... ไม่มีทางจำผิดแน่นอน เพราะเหนือมักพูดเท่าที่จำเป็น ส่วนใต้... พูดเหมือนกลัวโลกจะเงียบ
"ไม่มี"
"มึงปกปิดอะไรพวกกูปะเนี่ย?"
"ไม่มี"
"เล่ามาให้หมด!"
"เล่าเหี้ยอะไรล่ะ เรียนได้แล้ว"
เหนือหันไปมองใต้ "ตั้งใจเรียนไอ้ใต้"
"ก็กูอยากรู้อ่า"
จินหัวเราะเบา ๆ "กูเห็นด้วยกับไอ้ใต้" ไอ้จินหันมายิ้มเจ้าเล่ห์ให้ผม "เลิกเรียนมึงโดนกูแน่"
"โดนเหี้ยไรล่ะ" ผมรีบหันกลับไปมองหน้าจอ สามคนนี้นี่น่ารำคาญจริง ๆ แต่ผมก็รู้ดีว่าพวกมันเป็นเพื่อนที่ไว้ใจได้มากที่สุดกลุ่มหนึ่งของผม ผมพยายามตั้งใจเรียนต่อ
ทว่า...
ผมกลับรู้สึกถึงสายตาหลายคู่ที่มองมาจากรอบห้อง ก็นะ เพราะไอ้ฉายาบ้า ๆ ที่พวกรุ่นพี่ในคณะตั้งให้
จตุรเทพหมอ
ฉายาที่ตั้งให้กับพวกเราสี่คน นักศึกษาแพทย์หน้าตาดีที่มักถูกมองว่าเหมือนหลุดออกมาจากนิยาย ผมขอสาบานเลยว่าไม่ได้เป็นคนคิดชื่อฉายานี้ แต่ถ้าถามว่าผมเห็นด้วยไหม... ก็ปฏิเสธยากอยู่เหมือนกัน
ผมเหลือบมองจิน แล้วก็เหนือ ก่อนจะมองใต้ "..." ทำไมวันนี้พวกมันดูหล่อขึ้นวะ? ผมรีบหันกลับมา โอ๊ย! ให้ตายสิ นี่ผมเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย หลังจากเหตุการณ์เมื่อวาน จู่ ๆ ผมก็มองผู้ชายแตกต่างออกไป แม้กระทั่งเพื่อนตัวเองยังเผลอคิดว่าหน้าตาดีขึ้นมาเสียอย่างนั้น สมองผมกำลังพังแน่ ๆ ดีนะที่ผมเกิดมาพร้อมความสามารถด้านความจำแบบนี้ ถึงจะหลุดโฟกัสระหว่างเรียน ผมก็ยังสามารถย้อนนึกภาพสิ่งที่อาจารย์สอนไปทีละเฟรม แล้วทบทวนภายหลังได้
หลังหมดคลาสเช้า พวกเราสี่คนก็เริ่มคุยกันว่าจะไปกินข้าวที่ไหนดี
"โรงอาหารคณะไหม?" ใต้เสนอ
"คนเยอะ" จินตอบ
"ร้านข้างมหา'ลัย?" เหนือถาม
"ไกล" จินแย้ง
ผมกำลังจะเสนอร้านใกล้ ๆ โทรศัพท์ของพวกเราก็ดังขึ้นแทบพร้อมกัน ติ๊ง! กลุ่มแชตใหญ่ของกลุ่มผมที่มีเพื่อนจากคณะต่าง ๆ อยู่ด้วย ปรากฏว่าหลายคนก็เลิกเรียนเร็วเหมือนกัน สุดท้ายจึงเปลี่ยนเป้าหมายเป็นโรงอาหารกลาง ซึ่งอยู่ตรงกลางระหว่างหลายคณะพอดี
"ตกลงตามนี้" เหนือพูด
พวกเราจึงเก็บของแล้วเดินออกจากห้อง แต่ระหว่างทาง ผมกลับรู้สึกไม่สบายตัวขึ้นมาอีกครั้ง ให้ตายสิ... ความระบมบางอย่างบริเวณช่วงล่างทำให้ผมต้องชะลอฝีเท้า ผมพยายามทำเหมือนไม่มีอะไร แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว "พวกมึงไปกันก่อนนะ"
จินหันมาถาม "อ้าว? มึงไปไหน?"
"ห้องน้ำ"
"เป็นอะไร?" เหนือถาม
"จะเป็นห่าอะไรได้ล่ะ ก็ถ่ายของเสียออกอย่างที่มนุุษย์เขาพึงเป็นกันนั่นแหละ" ผมตอบแล้วรีบเดินแยกออกมา
แต่ผมไม่รู้เลยว่าเหนือกำลังมองตามหลังผมอยู่ เขาสังเกตเห็นท่าเดินที่ผิดปกติของผมตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว หลังจากผมหายลับไปจากสายตา เหนือจึงหยุดเดิน
"พวกมึงไปก่อนเลย เดี๋ยวกูตามไป" เหนือบอก
"อ้าว? อะไรของมึงอีกคน ห้องน้ำอ๋อ?" จินถามอย่างสงสัย
"เปล่า ธุระอะไอ้สัส เรื่องส่วนตัว" เหนือตอบปัดไป
จินพยักหน้า "โอ๊ะ ไอ้บักหมานี่ เออ ๆ รีบตามมาละกัน"
ส่วนเหนือ... กลับเดินตามผมมาเงียบ ๆ
ผมเลือกห้องน้ำของชั้นที่คนไม่ค่อยใช้ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ ผมก็เข้าไปในห้องด้านในสุดแล้วล็อกประตู ผมยืนพิงผนัง สูดหายใจเข้าลึก ๆ ความรู้สึกแปลกประหลาดบริเวณช่วงล่างทำให้ผมขมวดคิ้ว ทั้งเจ็บ ทั้งระบม และน่าอายจนไม่รู้จะอธิบายยังไง "ไม่น่าปล่อยให้มันเกิดขึ้นเลย... ให้ตายสิ" ผมพึมพำกับตัวเอง ผมหยิบยาทาบรรเทาอาการปวดบวมที่เตรียมติดกระเป๋าเอาไว้ออกมา ก่อนผมจะปิดฝาชักโครกลง ยืนคร่อมมัน หันหลังให้ประตูห้องน้ำ พลางก้มโค้งลงเล็กน้อยเพื่อแอ่นก้นเพื่อให้รูขยายง่าย ๆ นิ้วสั่นเล็กน้อยตอนที่เปิดฝากระปุก กลิ่นยาเย็น ๆ วูบเข้าจมูก ผมควักเนื้อยาออกมาพอประมาณบนปลายนิ้วชี้ แล้วค่อย ๆ แตะไปที่ปากรูอย่างระมัดระวัง
"อืม..." ความเย็นของยาสัมผัสกับผิวหนังที่ระบมทำให้ผมสะดุ้ง นิ้วค่อย ๆ วนเบา ๆ รอบปากรู ทายาให้ทั่วโดยยังไม่ดันเข้าไปข้างใน ความเจ็บจาง ๆ ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกแปลก ๆ ก็เริ่มแทรกขึ้นมา ผมขยับนิ้วอีกนิด คราวนี้ปลายนิ้วค่อย ๆ ดันเข้าไปเพียงเล็กน้อย ยาเย็นซึมเข้าไปกับความร้อนภายใน ความเสียวจาง ๆ วิ่งขึ้นกระดูกสันหลัง "แค่ทายา... แค่ทายา..." ผมพึมพำกับตัวเอง แต่ร่างกายกลับไม่ฟัง นิ้วเริ่มขยับเข้าออกช้า ๆ โดยไม่ตั้งใจ ยาทำให้ทุกอย่างลื่นและเย็น แต่ข้างในกลับร้อนและไวต่อสัมผัสผิดปกติ ภาพเมื่อคืนที่สิงโตใช้ลิ้นและนิ้ว รวมถึงควยของเขากับตรงนี้แวบเข้ามาในหัวโดยไม่ได้รับอนุญาต "อืม..." เสียงครางหลุดออกมาเบา ๆ ผมกัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้น แต่ยิ่งกลั้น นิ้วก็ยิ่งขยับเร็วขึ้น ตอนนี้ไม่ใช่แค่ทายาอีกต่อไป ผมกำลังใช้นิ้วแทงเข้าออกจริง ๆ แล้ว เสียง แจ๊ะ! แจ๊ะ! จากยาดังขึ้นในห้องแคบ ๆ ทุกครั้งที่นิ้วดันลึกขึ้น ความเสียวก็พุ่งขึ้นมาที่ท้องน้อย ขาเริ่มอ่อน มือข้างที่ว่างต้องยันผนังไว้ ผมเพิ่มเป็นสองนิ้วโดยไม่รู้ตัว ขยายรูที่ยังระบมให้กว้างขึ้นอีกนิด ความเจ็บปนเสียวทำให้หัวหน้ามืดไปชั่วขณะ "อ๊า... แฮ่ก... แฮ่ก..." เสียงครางเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ ผมไม่มีสติจนจะสนใจได้อีกว่าใครอาจได้ยิน นิ้วแทงเข้าออกเร็วและแรงขึ้น หัวควยแข็งตัวจนตั้งชัน น้ำเงี่ยนเยิ้มที่หัว "เสียว... ฉิบหาย..." ผมพูดกับตัวเองเสียงสั่น
ข้างนอกห้องน้ำ เหนือที่ยืนฟังมานานแล้วรู้สึกถึงความแข็งที่ดันกางเกงสแล็คของตัวเองชัดเจน เขาได้ยินทุกเสียงคราง ทุกคำพึมพำ และเสียงนิ้วที่ทำงานอยู่ข้างใน เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามทำใจให้เย็น แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจ รอบข้างเงียบสนิท ไม่มีใครเดินผ่าน เหนือมองไปที่ประตูห้องที่ล็อกแบบขัดง่าย ๆ เขาหยิบบัตรนักศึกษาออกมาแงะที่ช่องประตูอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ ล็อกคลายออกภายในไม่กี่วินาทีประตูถูกผลักเปิดเบา ๆ
ผมยังคงก้มตัว แอ่นก้น นิ้วสองนิ้วแทงเข้าออกอย่างไม่หยุด เสียงครางหลุดออกมาเป็นช่วง ๆ จนไม่ได้ยินเสียงประตูเลย จนกระทั่งเงาร่างสูงใหญ่ปรากฏในสายตาข้างหลัง "ไอ้เหนือ!-" ผมหันกลับมาอย่างตกใจสุดขีด แต่ยังไม่ทันได้ส่งเสียงอะไร มือใหญ่ก็ปิดปากผมไว้แน่น ร่างของเหนือดันเข้ามาในห้องเล็ก ๆ แล้วปิดประตูตามอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขานิ่งเหมือนทุกครั้ง แต่มีอะไรบางอย่างที่ร้อนแรงกว่าปกติซ่อนอยู่ ผมดิ้นเล็กน้อย แต่เหนือใช้แขนข้างนึงกอดล็อกตัวผมไว้อย่างง่ายดาย หัวผมจมไปกับไหล่มันอย่างสิ้นท่า พอเหนือกวาดสายตาไปเห็นกระปุกยาที่วางอยู่บนฝาชักโครก
"อ๋า" เสียงต่ำของเขาดังขึ้นข้างหู "เมื่อคืนทำอะไรมา ทำไมหนักขนาดนี้?"
ผมสั่นหัวพยายามปฏิเสธ แต่เขาก็ไม่ปล่อยมือออกจากปาก
"ไม่ต้องพูด" เหนือกระซิบข้างหูผม "เดี๋ยวช่วยทาให้" เขาไม่รอคำตอบด้วยซ้ำ มือที่เคยปิดปากเลื่อนลงมาจับข้อมือผมดึงนิ้วออกจากรูอย่างช้า ๆ แล้วควักยาจากกระปุกด้วยนิ้วของตัวเอง
"อย่า... เหนือ ปล่อยกู- อือ!" ผมพยายามดิ้น แต่ก็สู้แรงไม่ได้เลยสักนิด แถมคำพูดยังไม่ทันจบ เขาก็กอดล็อกตัวผมแน่นขึ้นอีก อกกว้างของมันกำลังถูกผมซุกอยู่ มือข้างหนึ่งรัดเอวไว้ไม่ให้ดิ้น นิ้วอีกข้างที่ปาดยาเย็น ๆ ก็แตะลงที่ปากรูทันที "อ๊า!" ความเย็นและนิ้วที่ใหญ่กว่าของเขาทำให้ผมตัวเกร็ง เหนือไม่ได้รีบ เขาวนนิ้วไปรอบปากรูช้า ๆ ทายาให้ทั่วเหมือนจริงจังกับการช่วยเหลือ แต่ทุกการเคลื่อนไหวกลับเต็มไปด้วยความจงใจ
"ผ่อนคลาย" เขาพูดเสียงเรียบแต่ต่ำ "จะได้ไม่เจ็บมาก" นิ้วเริ่มดันเข้าไปทีละน้อย ช้ามาก รู้สึกถึงทุกส่วนที่ถูกขยาย ความเสียวพุ่งขึ้นมาทันทีจนผมต้องก้มหน้าลงซุกอกแกร่งตรงหน้า ขาทีเริ่มอ่อน ก็ใช้แขนทั้งสองข้างคล้องไว้ที่คอมันเพื่อยันไว้
"อืมม..." ผมครางเบา
"ข้างในยังบวมอยู่" เหนือพูดพลางขยับนิ้วเข้าออกช้า ๆ "เมื่อคืนโดนแรงขนาดไหนวะเนี่ย?"
ผมไม่ตอบ ได้แต่อ้าปากหายใจ นิ้วของเขาค่อย ๆ เพิ่มความลึก แล้วเริ่มแทงเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสียง ซี๊ด... อือ! ซี๊ด... อือ! ดังขึ้นชัดทุกครั้งที่นิ้วไถเข้าไป และเสียงกัดฟันกรอดที่ดังแว่ว ๆ มาจากปากของเหนือ ท่าทางจะพยายามอดทนกับภาพตรงหน้าอยู่ไม่น้อย ไม่นานเขาก็เพิ่มเป็นสองนิ้ว ขยายรูที่ยังระบมให้กว้างขึ้นอีก ความเจ็บปนเสียวทำให้แขนอ่อนเปลี้ย ขาผมอ่อนจนเกือบยืนไม่ไหว เหนือรัดเอวผมไว้แน่นขึ้น ปล่อยให้ผมเอนน้ำหนักไปที่ตัวเขา
"ครางได้นะ" เขากระซิบข้างหู "ตอนกูเข้ามา ยังไม่มีใครเข้ามา ไม่มีใครได้ยินหรอก นอกจากกู"
คำพูดนั้นเหมือนปลดล็อกอะไรบางอย่าง ผมครางออกมาดังขึ้นโดยไม่กลั้น "อ๊า... เหนือ... กู- อือ! ช้า ๆ หน่อย" แต่เขาไม่ช้า นิ้วทั้งสองแทงเข้าออกเร็วขึ้น งอปลายนิ้วกดไปที่จุดที่ทำให้ผมตัวสั่นทุกครั้ง "แฮ่ก... แฮ่ก... อ๊า! รูกู... ไอ้เหนือ- อือ!" เสียงครางของผมดังก้องในห้องน้ำเล็ก ๆ ผสมกับเสียงมือกระทบเนื้อก้นผมอย่างจัง ปับ! ปับ! ปับ! ปับ! เหนือกดปากลงที่ไหล่ผม จูบและกัดเบา ๆ คล้ายพยายามจะบรรเทาอาการเงี่ยนของตน ส่วนนิ้วในรูก็เร่งความเร็วขึ้นอีก ตอนนี้เขาแทงแรงและลึกจนสะโพกผมกระตุกไม่หยุด ควยผมได้แต่ถูกับเป้าของเหนือจนสัมผัสได้ถึงความแข็งของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน นิ้วทั้งสองของเหนือแทงเข้าออกเร็วและลึกขึ้นเรื่อย ๆ งอปลายนิ้วกดจุดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนขาผมสั่นระริก
แต่จู่ ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านนอก
ตึก! ตึก! ตึก!
มีคนเดินเข้ามาในห้องน้ำ เสียงประตูถูกผลักเปิด ตามด้วยเสียงรองเท้าที่ดังก้องบนพื้นกระเบื้อง
ผมตกใจ ร่างกายเกร็งทันที แต่เหนือกลับไม่ถอนนิ้วออก ตรงกันข้าม เขาพลิกตัวผมให้หันหลังให้เขา สอดนิ้วกลับเข้ามา ก่อนจะใช้อีกมือดันตัวผมให้แอ่นลงก่อนจะปิดปากผมแน่นในทันที
"เงียบ" เขากระซิบให้เบาที่สุดข้างหู ลมหายใจร้อน ๆ ปะทะผิวหนัง นิ้วในรูยังคงขยับต่อ ช้าลงนิดเดียวแต่ลึกและจงใจยิ่งกว่าเดิม ทุกครั้งที่ปลายนิ้วยืดเข้าไปกดจุดเสียว ผมก็ตัวกระตุก แต่เสียงครางถูกมือของเขาอุดไว้จนเหลือเพียงเสียงอู้อี้ในลำคอ
"อื้มมม... อืม!"
ข้างนอกมีเสียงคนเดินผ่านแถวอ่างล้างหน้า เปิดก๊อกน้ำ ล้างมือ แล้วปิดก๊อก เสียงกระดาษทิชชู่ถูกดึง ตามด้วยเสียงรองเท้าอีกครั้ง
ผมหายใจแรงจนจมูกฟุดฟิด น้ำตาคลอจากทั้งความเสียวและความกลัวถูกจับได้ รูของผมบีบรัดนิ้วเหนือเป็นจังหวะโดยไม่ตั้งใจ ความเสียวทวีคูณเพราะต้องกลั้นเสียงและความตึงเครียดในอากาศ เหนือดูเหมือนจะรู้ดี เขางอนิ้วแรงขึ้น กดวนซ้ำจุดเดิมอย่างไม่ยั้ง มือที่ปิดปากผมพร้อมกับนิ้วกลางที่เลื่อนลงมาถูกจมูกเล็กน้อย ปล่อยให้ผมหายใจได้แต่ไม่ให้ส่งเสียงดัง
"ทนไว้" เขากระซิบอีกครั้ง เสียงต่ำและเรียบแต่เต็มไปด้วยความร้อน "เดี๋ยวก็ออกไปแล้ว"
แต่ฝีเท้าข้างนอกไม่ได้บอกอย่างนั้น ดูเหมือนคนนั้นจะยืนจัดเสื้อผ้าหรือดูโทรศัพท์อยู่หน้ากระจก นิ้วของเหนือเร่งความเร็วขึ้นอย่างเงียบเชียบ แทงเข้าออกแรงและเร็ว เสียง แจ๊ะ! แจ๊ะ! กลับมาดังอีกครั้ง แต่คงดังไม่พอให้คนในห้องได้ยิน แต่คนข้างในใจเต็นรัวไปหมด ผมหลับตา หัวก้มลง น้ำลายไหลเยิ้มจากมุมปากที่ถูกมือปิดแน่น ความเสียวพุ่งขึ้นมาจนทนไม่ไหวอีกต่อไป
"อืมมมม!" ผมน้ำแตกขณะที่มือเหนือยังปิดปากไว้แน่น น้ำเงี่ยนพุ่งเปื้อนฝาชักโครกเป็นทางยาว ตัวเกร็งสั่น รูบีบรัดนิ้วเขาเป็นระลอก ๆ ขาอ่อนจนต้องพึ่งแรงกอดจากด้านหลังทั้งหมด เหนือยังคงขยับนิ้วช้า ๆ ต่ออีกสองสามทีจนผมกระตุกเสียวจนน้ำตาไหล แล้วค่อย ๆ หยุด ข้างนอก เสียงฝีเท้าค่อย ๆ ห่างออกไป เสียงประตูปิดลง ห้องกลับคืนสู่ความเงียบอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงหายใจหอบรัวของผมที่ดังผ่านนิ้วมือของเหนือ
เขาค่อย ๆ ลดมือลงจากปากผม แต่ยังไม่ถอนนิ้วออกจากรูทันที "หายใจ" เหนือพูดเสียงต่ำ ก่อนจะสังเกตถึงเสียงจากข้างนอกที่ไม่มีแล้ว "คงไปแล้ว"
ผมหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดเต็ม ๆ ขาที่สั่นระริกพยายามหยัดยืนขึ้นมาให้ตรง น้ำเงี่ยนยังคงไหลเยิ้มเล็กน้อยจากปลายควย
เหนือค่อย ๆ ถอนนิ้วออก เส้นเหนียว ๆ ยืดตามมา เขามองนิ้วตัวเองครู่หนึ่ง แล้วกระซิบข้างหูผมด้วยน้ำเสียงที่ต่ำและเรียบเหมือนทุกครั้ง แต่มีอะไรบางอย่างที่ต่างออกไป "ครั้งหน้า... ถ้าจะทำแบบนี้อีก" เขาพูด "อย่าลืมล็อกประตูให้แน่นกว่านี้"
ผมหันกลับไปหา ก่อนจะเสียหลักเพราะไม่มีเรี่ยวแรง หมดแรงลงไปนั่งบนฝาชักโครก เผชิญกับเป้าสแล็คที่กำลังตุงโชว์อย่างไม่กลัวที่จะโดนผมจับได้ หัวใจผมต้นรัวทั้งจากความเสียวและความตกใจที่เกือบถูกจับได้ รวมถึงสิ่งนั้น...
"ไปเถอะ รีบเก็บกวาด เดี๋ยวพวกมันสงสัยว่าพวกเราไปไหนนาน" เหนือบอก ก่อนจะช่วยผมทำความสะอาดเหตุกามเมื่อครู่นี้
END TO BE CONTINUED นิ้วสะท้านรู{:5_120:} เสวว สนุกมากครับ ขอบคุณครับ{:5_120:}{:5_120:}{:5_120:} โคตรตื่นเต้น {:5_120:} ตื่นเต้นจัด ขอขอบคุณ ชอบคับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ เสวว ฟินจัด นักบอล ขอบคุณมากครับ{:5_120:}{:5_120:}{:5_120:} ขอบคุณครับ เสียวตามเลยครับ นึกว่า เหนือจะช่วยลึกกว่านั้น รอบหน้า คงได้ช่วยกันแบบลึกซึ้งกว่านี้แน่ ๆ ขอบคุณครับ