เรื่องมันเริ่มมาจากที่ผมต้องเลี้ยงน้องแฝด 3 ep .3
ผมหิ้วถุงโจ๊กถุงยาเต็มสองมือ แตะคีย์การ์ดเปิดประตูห้องเข้ามา ภาพตรงหน้าคือไอ้แฝดสามตัวแสบอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว กำลังนั่งเบียดกันอยู่บนพรมหน้าโซฟา
สภาพแต่ละตัวใส่เสื้อยืดตัวโคร่งของผมที่ยาวคลุมต้นขา ผ้าขนหนูผืนเล็กยังพาดอยู่บนหัว ผมเปียกหมาดๆ ผิวขาวเนียนที่อมชมพูเพราะไอน้ำร้อนกับรอยแดงจ้ำประปรายทั่วคอยิ่งขับให้ดูน่าเอ็นดูปนน่าขย้ำขึ้นไปอีก
พอมันเห็นผมเปิดประตูเข้ามา ทั้งสามตัวก็พร้อมใจกันหันขวับ ส่งสายตาระยิบระยับเหมือนลูกหมาเห็นเจ้าของกลับบ้าน
“พี่เดียร์กลับมาแล้ววว! หิวจะตายอยู่แล้วเนี่ย” ไอ้ฟิล์มร้องเสียงใส พยายามจะลุกขึ้นมารับ แต่พอยันตัวขึ้นได้นิดเดียวก็หน้าเบ้ ทรุดฮวบลงไปนั่งแหมะกับพื้นตามเดิมเพราะยังปวดระบมไม่หาย
“นั่งเฉยๆ เลยพวกมึง ไม่ต้องเสนอหน้าลุกขึ้นมา” ผมรีบเดินเข้าไปดุ วางถุงโจ๊กลงบนโต๊ะหน้าโซฟา จัดแจงแกะใส่ชาม แกะยาพารากับยาแก้อักเสบวางไว้ข้างแก้วน้ำให้เสร็จสรรพ “แดกโจ๊กให้หมด แล้วกินยาตามคนละสองเม็ด นอนพักยาวๆ เลยนะวันนี้”
“พี่เดียร์ใจดีจังเลยยย ป้อนหน่อยสิครับ แขนไม่มีแรงยกช้อนเลยเนี่ย” ไอ้โฟร์ททำเสียงอ้อน เอียงคอซบกับต้นขาผมที่ยืนอยู่ข้างๆ
“อย่ามาสำออย แดกเองได้ก็แดก” ผมผลักหัวมันเบาๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาแขวนผนังที่บอกเวลาบ่ายแก่ๆ พลางนึกขึ้นได้ถึงนัดสำคัญที่รับปากเพื่อนไว้ “เออ แล้วกูจะบอกพวกมึงไว้ก่อน... เย็นนี้กูไม่อยู่นะ”
คำพูดของผมทำเอาไอ้สามตัวชะงักช้อนในมือทันควัน
“ไม่อยู่? พี่เดียร์จะไปไหนอะ!” ไอ้โฟร์ แฝดคนโตขมวดคิ้วมุ่น เงยหน้าขึ้นมาถามเสียงเข้ม แววตาเริ่มมีความงอแงปนเอาแต่ใจโผล่มาทันที
“นัดไอ้ซันกับพวกในทีมว่ายน้ำไว้ นัดมันไว้ตั้งหลายวันแล้วว่าจะไปนั่งดื่มกันคืนนี้” ผมตอบเรียบๆ พลางหยิบผ้าขนหนูบนหัวไอ้ฟิล์มมาช่วยขยี้ผมเปียกๆ ให้มันลวกๆ
“ไม่ให้ไป!” ไอ้ฟิล์ม แฝดคนเล็กรีบคว้าหมับเข้าที่ข้อมือผม เบะปากคว่ำตาละห้อยทันที “เพิ่งฟัดพวกเราจนระบมไปทั้งตัวขนาดนี้ จะทิ้งเมียให้นอนเหงาอยู่ห้อง แล้วหนีไปกินเหล้ากับเพื่อนเนี่ยนะ? พี่เดียร์ใจร้ายอะ!”
“ใครเมียกู อย่ามาโมเม” ผมแกล้งดุกลบเกลื่อน แต่ไอ้สามตัวเริ่มประสานสายตากัน เหมือนกำลังวางแผนอะไรบางอย่างในหัวอีกรอบ
ไอ้แฝดสามตัวหน้าหงิกหน้างอทันควัน ปากยื่นแทบจะผูกโบได้ ไอ้โฟร์ทปล่อยมือจากช้อนโจ๊กแล้วกอดอกแน่น ไอ้ฟิล์มก็เอาหัวโขกต้นขาผมเบาๆ ประท้วง ส่วนไอ้โฟร์คนโตจ้องหน้าผมเขม็ง แววตาตัดพ้อปนเอาแต่ใจเต็มพิกัด
“ไม่ให้ไปจริงๆ นะเว้ย ถ้าพี่เดียร์ไปแล้วมีสาวโต๊ะข้างๆ มามอง หรือมีใครมาชวนชนแก้วทำไงอะ” ไอ้โฟร์ว่าเสียงกระเง้ากระงอด
“คิดมากชิบหาย กูไปกินกับเพื่อนร่วมทีมผู้ชายทั้งโต๊ะ จะมีสาวที่ไหนวะ” ผมถอนหายใจ ส่ายหัวให้กับความขี้หวงเกินเบอร์ของพวกมัน
“ไม่รู้แหละ ไม่ไว้ใจ! เพิ่งได้พวกเราเป็นเมียเมื่อคืน วันนี้จะออกไปลั้ลลาข้างนอกซะแล้ว พี่เดียร์แม่งโคตรใจร้าย...” ไอ้ฟิล์มเริ่มเบะปาก ทำตาแดงๆ เหมือนจะร้องไห้เอาจริงเอาจัง
เห็นสภาพไอ้ตัวเล็กเริ่มจะงอแงหนัก ผมเลยต้องย่อตัวลงไปนั่งยองๆ ข้างหน้าพวกมัน เอื้อมมือสองข้างไปขยี้หัวไอ้สามตัวจนผมยุ่งฟูไปหมด
“หยุดงอแงเป็นเด็กห้าขวบได้แล้วพวกมึง” ผมกดเสียงให้นุ่มลงนิดนึง จ้องตาสบทีละคน “กูรับปากเพื่อนไว้นานแล้ว ไปแป๊บเดียว ดึกๆ ก็กลับ ไม่ได้ไปมั่วกับใครทั้งนั้นแหละ”
“...” ไอ้สามตัวยังคงทำหน้าบูด ไม่ยอมสบตาตรงๆ
“แต่ถ้าวันนี้พวกมึงยอมเป็น เด็กดี...” ผมเว้นจังหวะ ยกยิ้มมุมปาก ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ไอ้โฟร์ที่นั่งหน้าตูมอยู่ตรงกลาง “กินข้าว กินยาให้หมด แล้วนอนพักผ่อนรักษาตัวให้หายระบม... ตอนดึกกูกลับมา กูจะมีรางวัลให้”
คำว่า ‘รางวัล’ ทำเอาหูผึ่งกันเป็นแถว ไอ้ฟิล์มที่ตาละห้อยรีบเงยหน้าขึ้นมาทันที แววตาวาววับกลับมาอย่างไว
“รางวัลอะไรอะครับ?” ไอ้โฟร์ทถามพลางเอียงคอ สายตาเริ่มมีความเจ้าเล่ห์กลับเข้ามาแทนที่ความงอแง
“อยากได้อะไรล่ะ?” ผมเลิกคิ้วท้าทาย “ของกิน ขนม... หรือว่าอยากได้ ‘อย่างอื่น’ ที่ไม่ใช่ของกินล่ะวะ?”
ไอ้แฝดสามมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนที่ริมฝีปากเจ่อๆ สีสดของแต่ละตัวจะค่อยๆ คลี่ยิ้มกว้างออกมาอย่างพร้อมเพรียง แววตาลูกหมาหงอยเมื่อกี้หายวับไปกับตา กลายเป็นแววตาหมาป่าตัวแสบอีกรอบ
“ถ้างั้น... รางวัลที่อยากได้ตอนพี่เดียร์กลับมา” ไอ้โฟร์ยื่นหน้าเข้ามากระซิบข้างหูผมเบาๆ ลมหายใจอุ่นเป่ารด “พวกเราขอ ‘กิน’ พี่เดียร์แทนมื้อดึก... อีกสักสองสามรอบนะครับ”
“เออ! ถ้าหายระบมทันอะนะ” ผมผลักหัวมันเบาๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว “ตอนนี้รีบแดกโจ๊กให้หมดได้แล้วไป๊!”
...
เสียงดนตรีสดในร้านเหล้ากึ่งบาร์แถวมหาลัยดังคลอไปกับเสียงพูดคุยจอแจ บรรยากาศคืนวันศุกร์คึกคักเป็นพิเศษ และทันทีที่ผมก้าวขาเข้ามาในร้าน เสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนลวกๆ แมตช์กับกางเกงยีนส์เข้มธรรมดาๆ แต่ด้วยความสูงเฉียดร้อยแปดสิบห้าบวกกับหุ่นนักกีฬาว่ายน้ำที่ช่วงไหล่กว้างและอกผึ่งผาย มันก็เรียกสายตาจากคนแทบจะครึ่งร้านให้หันมามองได้ไม่ยาก
ผมเดินฝ่าฝูงชนตรงไปยังโต๊ะโซนประจำที่พวกในชมรมว่ายน้ำนั่งรออยู่ก่อนแล้ว
"แหม... เสด็จมาได้สักทีนะไอ้คุณเดียร์ นึกว่าต้องจุดธูปเชิญนักกีฬาเหรียญทองประจำมหาลัยซะแล้ว"
ไอ้ซัน เพื่อนสนิทในทีมว่ายน้ำเปิดปากแซวเป็นคนแรก ทันทีที่ผมทิ้งตัวลงนั่งข้างมัน สายตาของสาวๆ โต๊ะข้างๆ ก็แทบจะพุ่งตรงมาที่โต๊ะเราเป็นจุดเดียวจนคนอื่นในกลุ่มเริ่มโห่แซว
"มาถึงปุ๊บก็กลบรัศมีพวกกูมิดเลยนะไอ้สัส หล่อจนคนมองตาค้างหมดแล้วมั้งเนี่ย" ไอ้ซันว่าพลางส่งแก้วเหล้าชงเข้มให้ผม "โต๊ะนู้นเขามองมึงตั้งแต่ก้าวขาเข้าร้านแล้ว สนใจเดินไปชนแก้วหน่อยมั้ยล่ะ?"
"พูดมากไอ้สัส" ผมรับแก้วมาจิบพลางส่ายหัวขำๆ แกล้งทำเป็นไม่สนใจสายตาหวานเยิ้มจากโต๊ะรอบข้าง ทั้งที่ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงยิ้มรับแล้วหว่านเสน่ห์กลับไปบ้างแล้ว
แต่แปลก... คืนนี้ในหัวผมแม่งกลับไม่มีอารมณ์จะมองใครเลยสักคน
ภาพที่ลอยวนเวียนอยู่ในหัวดันมีแต่ภาพไอ้แฝดสามตัวแสบที่นอนหมดสภาพอยู่บนเตียงที่คอนโด ใบหน้าจิ้มลิ้ม ตาแดงๆ กับปากเจ่อๆ ที่ร้องครางเรียก "พี่เดียร์... ผัวขา" ไม่หยุดเมื่อคืน มันยังชัดเจนจนทำเอาผมเผลอกระตุกยิ้มมุมปากออกมาคนเดียว
"ยิ้มเหี้ยไรคนเดียววะเดียร์?" ไอ้ซันหรี่ตามองจับผิด มันชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะเลิกคิ้วสูงเมื่อสายตาไปสะดุดเข้ากับรอยแดงจางๆ ตรงซอกคอที่โผล่พ้นปกเสื้อเชิ้ตผม "เฮ้ย... แดงๆ ตรงคอนี่รอยไรวะ อย่าบอกนะว่ายุงกัด มึงไปฟัดกับใครมา?"
ผมสะดุ้งนิดๆ รีบยกมือขึ้นจัดคอเสื้อปิดรอยดูดของไอ้โฟร์ที่ฝากไว้ก่อนออกจากห้องทันที
"ยุงกัดเหี้ยไร เสือกไม่เข้าเรื่อง แดกๆ ไปเลยไป๊" ผมรีบยกแก้วเหล้าขึ้นตัดบท กระดกหมดแก้วในรวดเดียวเพื่อกลบเกลื่อน
แต่ยิ่งดึก เสียงเพลงในร้านยิ่งดัง ความคิดผมก็ยิ่งเตลิดกลับไปที่ห้อง... ป่านนี้ไอ้เด็กแสบสามตัวนั้นมันจะยอมกินยาแล้วนอนพักดีๆ หรือกำลังนอนวางแผนหาวิธีมา 'กินมื้อดึก' รอลงโทษผมอยู่กันแน่วะ!
เสียงเพลงจังหวะตื๊ดๆ ผสมกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กระดกไปหลายแก้วเริ่มทำให้หัวผมตึงเปรี๊ยะ นาฬิกาข้อมือบอกเวลาสี่ทุ่มกว่า บรรยากาศในร้านเริ่มดึกและคนแน่นขึ้นเรื่อยๆ ดีกรีความฮอตของผมก็ยังทำงานไม่หยุด มีทั้งสาวๆ ทั้งหนุ่มหน้าหวานแวะเวียนถือแก้วมาชนไม่ขาดสาย ผมก็ชนกลับตามมารยาท ยิ้มรับไปเรื่อยเปื่อยตามประสาคนอัธยาศัยดี
แกร๊ง!
"หมดแก้วนะคะพี่เดียร์..." หญิงสาวชุดเดรสสีแดงส่งยิ้มหวานหยดย้อย ยื่นแก้วมาแตะกับแก้วผม ก่อนจะขยับตัวเข้ามาแนบชิดจนได้กลิ่นน้ำหอมฟุ้ง
ผมยกแก้วขึ้นจิบ พลางกวาดสายตามองผ่านไหล่เธอไปทางหน้าร้าน... แต่จังหวะนั้นเอง สายตาผมก็ไปสะดุดกึกเข้ากับอะไรบางอย่างตรงทางเดิน
เชี่ย... กูเมาจนเห็นภาพหลอนเหรอวะ?
ตรงทางเข้าโซนโต๊ะผม มีร่างโปร่งเพรียวคุ้นตาสามร่างกำลังเดินเรียงแถวเข้ามา ทำเอาคนรอบข้างแถวนั้นหันมองตามกันคอแทบเคล็ด เสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้นเบาๆ รอบทิศ
"มึง... นั่นใครอะ โคตรน่ารักเลย หน้าเหมือนกันสามคนเลยป้ะวะ?" "แฝดสามป้ะแก ตัวเล็กน่ารักชิบหาย ลูกคุณหนูบ้านไหนหลงมาเนี่ย"
คนแรก... ไอ้โฟร์ พี่ใหญ่ มาในลุคออลแบล็กสุดเท่ เสื้อเชิ้ตซีทรูสีดำสนิทปลดกระดุมลงมาลึกจนเห็นแผงอกขาวเนียนและสายสร้อยเงินเส้นบาง สวมทับด้วยเบลเซอร์โอเวอร์ไซส์คัตติ้งเนี้ยบ ขับให้ช่วงคอและใบหน้าคมหวานดูทั้งนิ่งและกร้าวใจในเวลาเดียวกัน
ถัดมาคือ ไอ้โฟร์ท รายนี้มาแนวเซ็กซี่ขยี้ประสาท เสื้อยืดคอเต่าผ้าแนบเนื้อสีเบจบางเฉียบที่รัดตึงไปตามสัดส่วนเอวคอด กางเกงหนังสีดำเงาวับที่เน้นสะโพกกลมกลึงกับเรียวขายาว ทรงผมเซ็ตแสกข้างแบบเว็ทลุค ขับให้ดวงตาเฉี่ยวคู่นั้นดูแพรวพราวราวกับจิ้งจอกเจ้าเล่ห์
และคนสุดท้าย... ไอ้ฟิล์ม น้องเล็กตัวแสบ เสื้อสเวตเตอร์ไหมพรมสีขาวตัวหลวมที่คอเสื้อกว้างจนไหล่ข้างหนึ่งตก เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดกับรอยดูดสีจางๆ ที่ผมเพิ่งฝากไว้เมื่อคืนก่อน กางเกงสแล็กเข้ารูปสีเทาอ่อน ใบหน้าน่ารักฉาบด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อยที่ดูไร้เดียงสา... แต่สายตาที่กวาดมองไปรอบๆ กลับพร้อมขย้ำทุกคนที่เข้าใกล้
หัวใจผมกระตุกวูบ ความเมาหายไปเกือบครึ่งทันทีที่สายตาของพวกมันทั้งสามคนเบนตรงมาหยุดอยู่ที่ผม... และแก้วเหล้าในมือผมที่กำลังชนค้างอยู่กับสาวชุดแดง
ไอ้เหี้ย... นี่มันไม่ใช่ภาพหลอนแล้ว!
สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดสั่งให้ผมรีบผละออกจากสาวชุดแดงทันที ถ้าปล่อยให้ไอ้แฝดนรกสามตัวนี้เดินมาถึงโต๊ะ คงไม่พ้นจะต้องมานั่งตอบคำถามไอ้เพื่อนเวรพวกนี้แน่!
ผมกะจังหวะจะรีบชิ่งลุกไปตัดหน้า แล้วลากคอพวกมันออกไปเคลียร์กันเงียบๆ ทางหนีไฟหลังร้าน แต่ยังไม่ทันที่ตูดผมจะพ้นเบาะโซฟา...
“ขอโทษนะครับ... พอดีมองมาสักพักแล้ว ไม่ทราบว่ามีแฟนหรือยังครับ?”
ผู้ชายร่างสูงโปร่ง หน้าตาหล่อเหลาตี๋อินเตอร์ สวมเชิ้ตขาวแบรนด์เนมดูดีมีฐานะ เดินปรี่เข้ามาขวางหน้าขบวนสามแฝดไว้พอดิบพอดี เจ้าตัวส่งยิ้มพิมพ์ใจพลางหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดคิวอาร์โค้ดหน้าจอค้างไว้ “ถ้ายังไม่มี... ขอแลกคอนแทกไว้คุยกันหน่อยได้ไหมครับ ทั้งสามคนเลย”
ไอ้เหี้ยนี่เป็นใคร มาจากไหนวะ?!
แต่แทนที่ไอ้แฝดสามตัวจะปฏิเสธหรือเดินหนี...
ไอ้โฟร์ แฝดคนโตกลับเหลือบสายตามาสบตากับผมแวบหนึ่ง มุมปากยกยิ้มร้ายกาจอย่างท้าทาย ก่อนจะหันไปส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้ไอ้ผู้ชายแปลกหน้า
"ได้สิครับ...พวกเราเหงาๆ อยู่พอดีเลย"
แม่งเอ๊ย... กล้ามาหยอดจีบเมียกูต่อหน้าต่อตา แถมพวกมึงยังกล้าเล่นด้วยเนี่ยนะ!
ระยะห่างแค่ไม่ถึงสองช่วงโต๊ะ ผมสาวเท้ายาวๆ เพียงไม่กี่ก้าวก็พุ่งไปประชิดตัวพวกมัน ก่อนจะแทรกตัวไปกลางวงสนทนา
“ขอโทษนะครับ...”
ผมกดเสียงต่ำเหี้ยมเกรียมระดับที่คนฟังต้องขนลุกซู่ จ้องหน้าไอ้หนุ่มคนนั้นด้วยสายตาดุดันแทบจะแดกหัว
“...นี่ ‘คนของผม’ รบกวนถอยไปไกลๆ ตีนด้วยครับ”
พูดจบ ผมก็ไม่รอให้ไอ้หนุ่มนั่นอ้าปากตอบอะไร มือหนาข้างซ้ายเอื้อมไปคว้าหมับเข้าที่ข้อมือขาวของไอ้โฟร์กับไอ้ฟิล์ม ส่วนมือขวาตวัดรวบเอวคอดของไอ้โฟร์ทดึงเข้ามากระแทกแนบชิดกับสีข้างผมอย่างแรงจนมันร้อง “อ๊ะ!”
“แกล้งอ่อยคนอื่นเก่งนักนะพวกมึง...” ผมเค้นเสียงลอดไรฟัน บีบข้อมือพวกมันแน่นขึ้น “อยากหาเรื่องใส่ตัวมากใช่ป้ะ..."
"ทำไมอะ... ทีพี่ยังชนแก้วกับสาวชุดแดงคนนั้นได้เลย ยิ้มหวานให้เขาจนตาเยิ้มเลยมั้ง!" ไอ้โฟร์ แฝดคนโตสะบัดแขนออกจากมือผมเบาๆ แต่ก็ไม่ได้ขยับหนีไปไหนไกล แถมยังยืนพิงอกผมหน้าตาเฉย
"ใช่! ยืนเบียดจนนมเขาแทบจะเกยแขนพี่เดียร์อยู่แล้ว พวกเรายืนดูอยู่ตั้งนานไม่เห็นพี่จะขยับหนีสักนิด" ไอ้ฟิล์มเบะปากคว่ำ กอดอกทำแก้มป่อง แววตานี่ขุ่นมัวชัดเจนว่าไม่ได้แค่แกล้งทำ แต่แอบหึงจริงจังจนทนดูไม่ได้
"พวกเราก็แค่อยากลอง 'ชนแก้ว' กับคนอื่นดูบ้าง เผื่อจะรู้ว่ามันสนุกตรงไหน พี่เดียร์จะมาโมโหใส่พวกเราทำไมล่ะครับ?" ไอ้โฟร์ท แฝดคนรองที่อยู่ในวงแขนผมช้อนตาขึ้นมอง ยิ้มยั่วปนตัดพ้อ นิ้วเรียวแกล้งเขี่ยตรงกระดุมเสื้อเชิ้ตผมเล่น "หรือว่า... ตัวเองทำได้ แต่เมียห้ามทำ?"
"กูชนตามมารยาท ไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น แต่พวกมึงจงใจอ่อยมันต่อหน้ากู!" ผมกระชากเอวไอ้โฟร์ทเข้ามาแนบแน่น ก้มหน้าลงไปกระซิบชิดริมฝีปากเจ่อๆ ของมัน "มึงคิดว่ากูจะปล่อยให้ใครหน้าไหนแตะต้องพวกมึงได้นอกจากกูหรือไงวะ?"
สายตาดุดันบวกกับคำพูดแสดงความเป็นเจ้าของเต็มพิกัด ทำเอาไอ้แฝดสามตัวถึงกับแก้มแดงซ่านขึ้นมาทันตา แววตาที่เคยแกล้งงอนเริ่มเปลี่ยนเป็นประกายฉ่ำวาวอย่างพึงพอใจ
"งั้นก็รีบพาพวกเรากลับห้องสิครับ..." ไอ้โฟร์กระตุกชายเสื้อผมเบาๆ พลางส่งสายตาท้าทาย "กลับไปลงโทษเด็กดื้อ... ให้รู้ไปเลยว่าใครเป็นเจ้าของพวกเรากันแน่"
พอเห็นอาการปากเก่งแต่แก้มแดงแจ๋ แถมนัยน์ตายังฉ่ำวาวออดอ้อนกันไม่หยุด ไฟโทสะในอกผมก็มอดลงอย่างไว กลายเป็นความมันเขี้ยวระคนเอ็นดูจนห้ามใจไม่อยู่
ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ คลายแรงบีบที่เอวลงแล้วเปลี่ยนเป็นยกมือขึ้นไปลูบกลุ่มผมนุ่มของไอ้โฟร์ทเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมืออีกข้างไปขยี้หัวไอ้โฟร์กับไอ้ฟิล์มจนทรงผมที่เซ็ตมาอย่างดีฟูยุ่งเหยิงไปหมด
“หายเจ็บกันแล้วหรือไงพวกมึงน่ะ ฮึ?” ผมเลิกคิ้วถาม น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นดุแกมเอ็นดู “ตอนบ่ายยังนอนร้องโอดโอย ขาสั่นพั่บๆ ลุกไม่ไหวอยู่เลย ทำไมไม่นอนรออยู่ห้องดีๆ ถ่อสังขารออกมาให้คนอื่นเขาจ้องตาเป็นมันทำไมวะ”
ไอ้แฝดสามตัวสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนจะพร้อมใจกันทิ้งตัวโถมน้ำหนักเข้ามากอดผมแน่น ไอ้ฟิล์มซุกหน้าลงกับแผงอกข้างขวา ไอ้โฟร์ทเกาะเอวไว้ไม่ยอมปล่อย ส่วนไอ้โฟร์คนโตก็เอื้อมแขนมาคล้องคอผมไว้ข้างหนึ่ง พลางช้อนตาใสแป๋วขึ้นมาตอบเสียงหวานประสานกันแทบจะเป็นเสียงเดียว
“ก็พวกเรา คิดถึงผัว อะครับ...”
“...”
โดนเด็กหน้าหวานสามคนรุมกอดรุมอ้อนด้วยคำว่า ‘ผัว’ กลางร้านเหล้าขนาดนี้ ต่อให้ใจแข็งเป็นหินก็อ่อนยวบเป็นขี้ผึ้งลนไฟ ผมหลุดขำในลำคอ สายตามองเหยื่อตัวน้อยทั้งสามที่พร้อมใจกันล็อกตัวผมไว้ไม่ให้ขยับไปไหน
“เออ... ปากหวานชิบหาย” ผมบีบจมูกไอ้ฟิล์มไปทีหนึ่งด้วยความหมั่นเขี้ยว
“พวกเรารู้นะว่าพี่เดียร์เป็นหนุ่มฮอตของมหาลัย มีแต่คนจ้องจะงาบพี่ไปกินไม่รู้ตั้งกี่คน...” ไอ้โฟร์ แฝดคนโตเริ่มเปิดประเด็น มือเรียวยังคงคล้องคอผมไว้แน่น นิ้วซนๆ แอบเขี่ยไรผมตรงท้ายทอยผมเล่น
“แต่ในเมื่อพี่เดียร์ ‘ได้’ พวกเราเป็นเมียไปแล้วทั้งสามคน... ก็ช่วยกรุณารับผิดชอบกันหน่อยนะครับ” ไอ้ฟิล์มช้อนตามองตาแป๋ว ปากเบะนิดๆ สั่งขี้มูกใส่เสื้อผมแบบไม่เกรงใจ “เย็ดแค่พวกเราสามคน... ห้ามไปเย็ดคนอื่นอีก โอเคมั้ย?”
“ใช่ครับ ห้ามใจแตกเด็ดขาด” ไอ้โฟร์ท แฝดคนรองเสริมทัพทันควัน รอยยิ้มหวานหยดย้อยที่ส่งมาเริ่มแฝงความจิตเบาๆ มันขยับหน้าเข้ามาใกล้จนริมฝีปากแทบจะแตะคางผม “เพราะถ้าวันไหนพี่เดียร์แอบนอกลู่นอกทาง นอกใจพวกเราไปมีคนอื่นเมื่อไหร่ล่ะก็...”
ไอ้แฝดสามตัวแสบหันไปสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาส่งยิ้มหวานเคลือบยาพิษให้ผมพร้อมเพรียง
“พวกเราสามคนจะช่วยกันจับพี่เดียร์มัดติดเตียงไว้... แล้วผลัดกันขึ้นขย่ม รุมรีดน้ำพี่ทั้งวันทั้งคืน เอาให้แห้งคารูพวกเรา ไม่มีแรงลุกไปอ่อยใครได้อีกเลยคอยดู!”
------------------------------------------
พี่เลี้ยงเด็กที่น่าอิจฉาที่สุด 55+
เอาซี้ ล่าสุดจะจับพี่เดียร์มัดไว้แล้วรีดน้ำให้หมดตัว
อย่าถามหาสาระ เพราะถอดสมองแต่ง
พี่เดียร์ ต้องแอบไปเย็ดคนอื่นดฟุนะ จะได้ลองให้3แฝดลงโทษแบบจัดเต็มที่กล้านอกใจ :lol
จะรอติดตามเรื่อยๆนะ สนุกมากครับ สนุกดี ขอบคุณครับ Suaysuayka ตอบกลับเมื่อ 2026-8-26 18:00
พี่เดียร์ ต้องแอบไปเย็ดคนอื่นดฟุนะ จะได้ลองให้3แฝดล ...
อิอิ พี่เดียร์โดนจับกินทุกวัน จะมีแรงไปเอาคนอื่นมั้ยเนี่ย ขอบคุณครับ ข อ บ คุ ณ ค รั บ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]