อสังหาป่าเดียวกัน ตอนที่ 7 ( 24 08 69 )
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย กอทอฒอ เมื่อ 2026-9-1 20:57{:7_361:}กระเทยเฒ่าเล่าเรื่องเสียว{:7_361:}{:7_363:}คิดถึง...ขออนุญาตกลับมางานเขียนอีกรอบนะค่ะ{:7_363:}
{:7_362:}อสังหาป่าเดียวกัน{:7_362:}https://www.g4guys.com/data/attachment/album/202608/20/210824myca1ios6aioywih.jpg
ตอนที่ 7: ขอบคุณเฮียที่ไม่รังเกียจผม
ต่อจากตอนที่แล้ว
"หนุ่มน้อยสุดที่รักของเฮีย...ขอเฮียชื่นชมให้ชื่นใจนะครับคนดี"
เสียงทุ้มพร่าพึมพำแว่วสะท้อนแนบข้างใบหูของโด่ง เด็กหนุ่มรากหญ้า กระแสไออุ่นจากลมหายใจร้อนผ่าวที่พรั่งพรูพ่นออกมาจากช่องปากและจมูก พุ่งปะทะกระทบ รดลงบนผิวกายส่วนซอกคอหนา ผิวแน่นตึง
ปรีชาฝังปลายจมูกโด่งรั้งและเรียวปากอ่อนนุ่มลงบนผิวนวลสีน้ำผึ้ง ลากเลื่อนเลื้อยผ่าน สลับซ้ายขวาอย่างแช่มช้า ละมุลปลายลิ้นร้อนเมือกชื้นค่อยๆ แตะเลียไล้หยาดคราบเหงื่อเค็มจางจางรสสัมผัสบางเบาเค็มปลายลิ้นอย่างไม่นึกรังเกียจ
ก่อนจะขบไรฟันเบาๆลงบนเนื้อคอหนาอย่างมันเขี้ยว สลับกับแรงดูดเม้ม ดึงหนังจนเกิดเสียงชื้นแฉะเบาๆดัง
"จ๊วบ...จ๊วบ"
เฮือก! อ่าาาาาร์ซี๊ดดดดดด………อูยยยยยยย
โด่งสะดุ้งโหยงสุดตัว ร่างกายกำยำเกร็งตึงสู้สัมผัส
ลมหายใจสะดุดกึก รูขุมขนทั่วเรือนกายชูชันตอบรับความเร่าร้อนที่พุ่งฉีดขึ้นถึงสมอง ทุกครั้งที่ไรฟันคมของนายทุนใหญ่ขบเม้มลงบนเนื้อคอ หัวใจดวงดิบซ่านของเด็กหนุ่มก็เต้นระทึกกระแทกแผ่นอก ตึก... ตึก... ตึก...
โด่งยืนเกร็งขาแน่น จิกปลายเท้างุ้มแนบพรมนุ่มเหนือพื้นหินอ่อนสีดำที่เย็นเยียบตัดกับความร้อนระอุที่กำลังแผดเผาจากซอกคอ
ลามไปทั่วตัว
กลิ่นกายหยาบดิบของหนุ่มบ้านป่า ที่ผ่านการเคี่ยวหามด้วยงานหนักต้องตากแดดตากลมแรมปี กลิบสาบชายสาดโชยเข้าสู่ประสาทรับกลิ่นอย่างรุนแรง เป็นกลิ่นกายของชายช่างเย้ายวน อย่างที่โหยหา
กลิ่นมันแปลกใหม่ไม่เหมือนกลิ่นสังเคราะห์ จากน้ำหอมราคาแพงที่ถูกปรุงแต่งขึ้นในห้องทดลอง ซึ่งหากมีเงินก้อนโตที่ไหนก็หาซื้อได้
แต่ทว่านี่มันคือกลิ่นหอมบริสุทธิ์ของมนุษย์คนหนึ่ง... กลิ่นฟีโรโมนดิบซ่านของชายหนุ่มวัยเพิ่งเจริญพันธุ์ ผสมผสานกลิ่นโคลนแห้งไอแดด กลิ่นเหงื่อเกลือมันคือกลิ่นเนื้อตัวของนักสู้ชีวิต ผู้ไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา
มันช่างหอมหวลยิ่งกว่ากลิ่นหอมใดๆสำหรับปรีชา
สัมผัสทางจมูกที่ปลุกเร้า ราคะ กามารมณ์ของหนุ่มใหญ่เมืองหลวงผสานอารมณ์เข้ากับเรื่องราวชีวิตอันรันทด หนักหน่วงของโด่งสุดที่รักที่ปรีชาได้รับรู้ รับฟังเรื่องราวทั้งจากปากของป้าเขียวและเข้ม
สตอรี่ยิ่งซ้อนทับให้กลิ่นกายนี้ทรงคุณค่าและมีความหมายลึกซึ้ง... เซ็กส์สัมผัสที่มันถูกเติมเต็มด้วย "คำว่ารัก" และความสงสารเอ็นดูที่ปรีชามีให้โด่งเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว รสสัมผัสทางกายจึงหลอมรวมเป็นอารมณ์เงี่ยนรักอย่างเข้มข้น
ส่งผลให้ร่างหนุ่มน้อยเปลือยเปล่าตรงหน้านี้ หวานหอม ซาบซ่าน ละลายใจและปลุกเร้าอารมณ์เสน่หาจนเกินจะหักห้ามใจ
ปรีชาค่อยๆ ละเรียวปากออกจากซอกคอแคบ ลากเลียเคลียจมูกลงมาตามสันลูกกระเดือกอ่อน เขากดริมฝีปากประทับจูบลงบนแอ่งไหปลาร้าหนาแน่น ก่อนจะเลื่อนต่ำลงสู่แผ่นอกกว้างที่กล้ามเนื้อขึ้นรูปสวยงาม แม้จะยังโตไม่เต็มวัย แต่เนินอกแน่นตึงกลับเป็นฐานตั้งเต้า ปักติ่งนมน้อยชูชัน ตั้งสง่ายั่วยวนทรงพลัง
ปลายลิ้นร้อนละเลียดเลียผ่านผิวกายชื้นเหงื่อ สัมผัสได้ถึงความเกร็งกระตุกของแผ่นอกยามที่โด่งกักเก็บลมหายใจและพ่นปลดปล่อย
มันกระเพื่อมสั่นระริกตามอารมณ์
และเมื่อปลายลิ้นเคลื่อนไปพบกับติ่ง อก เม็ดนมสีน้ำตาลเข้ม... ปรีชาก็ประครองกอดดึงเอวรัดไว้แน่น ขบฟันลงบนยอดอกเล็กๆ ด้วงแรงขบเบาๆ ก่อนจะห่อลิ้นตวัดรัด รวบดูดดึงติ่งนมเข้าสู่โพรงปากด้วยลีลาการดูดอย่างเสน่หาอาวรณ์สุดบรรยาย!
จ๊วบ... จ๊วบ...
เสียงดูดเม้มดังก้องระงมในความเงียบสงัดของห้องพักหรู ไฟเหลืองส้มสลัวส่องสะท้อนยอดอกอีกข้างที่ชูชันท้าทายสายตา
ปรีชาใช้ฝ่ามือเรียวยาวบีบเฟ้นเนินอกแน่นตึงและใช้ปลายนิ้วเขี่ยหัวนมอีกข้างไปพร้อมๆ กัน หนุ่มใหญ่รู้สึกถึงความครึ้มอกครึ้มใจ และความหลงใหลอย่างที่สุด รสชาติผิวกายดิบๆ ของโด่ง ที่ไร้การปรุงแต่ง มันอร่อยซาบซ่านร้อนแรง
และกระตุ้นสัญชาตญาณความเป็นผู้ล่าในตัวหนุ่มใหญ่ให้ตื่นตัวขึ้นจนลำควยเบื้องล่างปวดเกร็ง และกรุตุกทุกจังหวะที่ได้ขบเม้ม
ทุกครั้งที่ได้ตวัดลิ้นเลียยอดอกเต่งตึงนั้น ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนกำลังได้ครอบครองสิ่งวิเศษที่ประเสริฐที่สุดในชีวิต
ขณะที่โด่ง... ความรู้สึกบนแผ่นอกถูกจุดระเบิดจนสมองสว่างโพล่ง! ความกระสันกระเส่าห์ พุ่งทะยานจนสองมือกร้านจากการจับด้ามจอบ
เสียมผสมปูน ต้องยกขึ้นมาประครองหัวของปรีชาไว้แน่น แต่ก็ไม่กล้าออกแรงดัน ดึงหรือลูบไล้ ได้แต่เกร็งนิ้วมือแนบหนังศีรษะของนายทุนใหญ่ ด้วยความเคารพ
เด็กหนุ่มบิดเกร็งแผ่นอกขึ้นรับจังหวะการดูดดึงของปากหนา ความกังวลและความเจียมตัวที่เคยมี พลันละลายหายไปกับกระแสความเสียววาบหวามร้อนแรง
ปลายลิ้นที่ตวัดรัดยอดอกทำเอาเสียววาบ สะเทือนลั่นไปถึงโคนลำควย แท่งเนื้อเบื้องล่างแข็งขึง บวมเต่ง ปูดโปนเป็นลำสวย
"ฮะ... เฮีย... อ๊า..." “เสียวสุดๆเลยครับเฮีย”
เสียงครางพร่าต่ำหลุดรอดจากลำคอของโด่งเบาเบาร่างกาย ทุกมัดกล้ามเนื้อสั่นระริก สู้ทั้งสายลมเย็นจากแอร์และไอรักร้อนรุ่มจากปรีชา
ละอองไอเคมีแห่งรักและความปรารถนากระจายอบอวลไปทั่วทั้งห้องพัก{:7_361:}ลมหายใจร้อนผ่าวของนายทุนใหญ่ยังคงทำงานอย่างรุ่มร้อน... ปรีชาค่อยๆ ไซร้เรียวปากเลื้อยต่ำลงมาจากแผ่นอกแน่นตึง ฝังจมูกสูดดมความหอมดิบซ่านฝ่าเข้าสู่ซอกรักแร้หนาที่อุดมด้วยไรขนอ่อนตามธรรมชาติ
ปลายลิ้นร้อนละเลียดเลียไล้อย่างเสน่หา ตวัดรับรสชาติแปลกต่าง
บนเนื้อตัวของเด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีอย่างถึงอารมณ์
ฮืออฮืออซี๊ดดดดอาาาาาร์!
ปรีชาค่อยๆเลื้อยต่ำลงตามโครงซี่โครง วาดปลายลิ้นผ่านสีข้างลำตัวและโลมเลียกล้ามเนื้อเกร็งเกลียวบนหน้าท้องเป็นลอนสวย
ใจลึกๆฟินปราถนาให้ถึงแก่นกลางกาย ให้ถึงลำควยให้ไวที่สุด เพื่อจะได้พบกับเจ้าโลกหนึ่งเดียว ลำควยของโด่งจะได้ดูดอมให้สมใจ
ปรีชาค่อยๆ ย่อกาย เลื่อนตัวลงจากขอบเตียงสปริงหรู ทิ้งตัวลงในท่าคุกเข่าบนพรมเหนือพื้นหินอ่อนสีดำเคลือบเงาวับ... ใบหน้าคมคายอยู่ตรงตำแหน่งกลางกาย ช่องหว่างขาและท่อนควยลำใหญ่ที่กำลังชี้โด่ ตอดหัวหงึกๆท้าทายสายตาอย่างน่าครอบปากอม
แต่ทว่าในวินาทีที่ปลายลิ้นร้อนกำลังจะแตะลงบนปลายลำควยนั้น... ร่างกายของโด่งกลับกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง! เหมือนเด็กตกใจ
ฉากในอดีตอันแปดเปื้อนที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ก้นบึ้งของจิตใจ พลันฉายภาพรีรันย้อนกลับมาในหัวสมองราวกับม้วนฟิล์มเก่าที่แตกพร่า...
ภาพคืนนั้นที่เขาถูกมอมเหล้าจนสติพร่ามัว กลิ่นเหล้ายาดองสูตรเย็น
ผสมกลิ่นน้ำหอมเกรดต่ำฉุนกึกเตะจมูก ร่างกายอวบอ้วนของกระเทยมากวัยที่ก้มหัวดูดกินลำควยของเขา น้ำลายไหลเยิ้มเป็นฟอง ทิ้งสัมผัสชื้นแฉะไหลลงตรงง่ามขา ช่างน่าสะอิดสะเอียด นางเลียไปทั่วลำควยและพวงไข่ แม้ครั้งเขาโดนล่อลวงย่ำยี ถูขืนใจโดยไร้สติทางสู้แต่จดจำได้ทุกความรู้สึก
ภาพความย่ำแย่ที่สองที่ต้องจำใจขายตัว ภาพกระเทยที่สมสู่กับลำควยของเขา กระเทยนับไม่ถ้วนที่เคยดูดกลืนความเป็นชายของเขา ทั้งหมดเสพสุขเรือนร่างของเขาอย่างกระหายบ้าคลั่ง เขายอมเพื่อแลกเศษเงินก้อนเล็กๆเอาไปจ่ายดอกเบี้ย เอาไปซื้อนมและค่ายาให้ลูกน้อย
ภาพความหวังที่แตกสลายที่ทำร้ายความรู้สึกพ่อแม่และคนที่รักแท้จริง น้ำตาของแม่ที่หลั่งไหลจากความผิดหวังที่ตนกระทำยังติดตาตรึงใจ
ร่องรอยความโสมมและบาดแผลเหล่านั้น เลื้อยไหลไปตามรอยสัมผัสที่ปรีชากำลังเล้าโลม มันพุ่งขึ้นมาจนถึงขั้วหัวใจ!
ที่กำลังขาดความมั่นใจ
“เฮียปรีกำลังจะอมควยเรา … ไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ”“ตัวเรามันโสมมสกปรกขนาดนี้... จะเอาเข้าปากเฮียปรีได้อย่างไร”
เสียงในหัวหัวของโด่งดังขึ้นย้ำๆซ้ำๆจนร่างกายกระตุ๊กไหวสั่นแรงขึ้น
ความขัดแย้งในใจจุดระเบิดขึ้นอย่างหนักหน่วง ทั้งที่โด่งรัก ศรัทธา และอยากมอบทุกหยาดหยดของชีวิตให้เป็นความสุขแก่ปรีชา แต่ก็ไม่มั่นใจว่าจะเป็นการทำลายบรรยากาศอันแสนหวาน
ของชายผู้มีพระคุณที่กำลังมีความสุขหรือเปล่า
ทว่าความรู้สึกกลัวอันยิ่งใหญ่กลับพุ่งเสียบกลางอก...ของเขาอย่างจัง
เขากลัวเหลือเกินว่าหากปรีชารู้ลึกถึงความแปดเปื้อนในอดีตของเขาหากปล่อยสัมผัสให้เกิดขึ้นต่อไป ลำควยอันสกปรกเหม็นเน่าที่ตนไม่ได้ล้างทั้งเยี่ยวทั้งชักว่าวของตน ทำให้ปรีชาไม่ประทับใจ แล้วถ้าเฮียต้องผิดหวังไม่ประทับใจ เขาจะเหลือใครอีก ความกลัวการถูกมองด้วยสายตาสมเพชควยเหม็นเน่า กลัวถูกทอดทิ้งไร้ค่าเหมือนที่เคยเจอมาทั้งชีวิต
ความกังวลและความละอายใจสุดขีดพุ่งขึ้นจุกอก จนอารมณ์กระสันซ่านของเด็กหนุ่มล่มไม่เป็นท่า ความงดงามของลำควยสลายลงในพริบตา!
ท่อนเนื้อลำใหญ่ที่เคยแข็งขึงชี้โด่ปานจะปริแตก พลันค่อยๆ อ่อนตัวและสงบลง... แกนกายลำโตอ่อนย้วยทอดตัวยาวเหมือนมะเขือเผามันห้อยโตงเตงโค้งทับพวงไข่ด้านล่าง มันอ่อนแรงอย่างหมดอาลัยตายอยาก
โด่งในท่ายืนโดยมีปรีชานั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าขาทั้งสองข้างของเด็กหนุ่มเริ่มหมดแรง มันสั่นระริกเบาๆแบบจะทรงตัวไม่ใหว พละกำลังทุกมัดกล้ามเนื้อที่เคยมีกลับถดถอยจนแทบทรงตัวไม่อยู่ลมหายใจที่เคยกระเส่าซาบซ่าน บัดนี้กลายเป็นเสียงถอนหายใจแผ่วเบาอย่างท้อแท้ ทั้งเกรงใจและสับสน
นัยน์ตาคู่โตของโด่งสั่นระริก หยาดน้ำใสๆอุ่นๆ เริ่มคลอเบ้า มองต่ำไปยังชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ที่กำลังคุกเข่าอยู่เบื้องล่างด้วยความรู้สึกผิดจับใจและอยากจะขอโทษที่ทำให้ไม่ได้
ปรีชาซึ่งคุกเข่าอยู่ตรงกลางระหว่างท่อนขา เห็นและรับรู้ภาษกายทั้งหมดเขาหยุดจังหวะการเคลื่อนไหวลงในทันที... สายตาคู่คมทอดมองท่อนเนื้อที่อ่อนตัวลง มันสวยงามรับกับพวงไข่คู่โตสองเต้ามันดูสงบผ่อนคลายลง
เขาเห็นอาการขาสั่นน้อยๆ อย่างไม่มั่นใจและกำลังจะหมดแรงยืน
เด็กหนุ่มของเขาช่างเจอเรื่องเลวร้ายมามากเหลือเกิน อาการเรื่อล่ม
ทั้งที่ยังไม่เห็นปากอ่าว มันเสียหน้าและเสียความมั่นใจในความเป็นชาย
ปรีชาเห็นใจหนุ่มน้อยตรงหน้าอย่างเข้าใจ
หนุ่มใหญ่ผู้ผ่านโลกและอ่านใจคนมานับไม่ถ้วน เพียงได้เห็นแววตาที่สับสน หม่นแสง และเจือไปด้วยร่องรอยความเจ็บปวดในอดีตของโด่ง เขารับรู้ถึงความเจ็บปวด และความรู้สึกนึกคิดทั้งหมดในใจของเด็กหนุ่มได้โดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำใด
ไม่มีความขัดเคืองตำหนิ ไม่มีร่องรอยความเสียอารมณ์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนายทุนใหญ่... มีเพียงรอยยิ้มเอ็นดูบางเบาที่แต้มตรงมุมปาก นัยน์ตาคู่คมฉายประกายความรัก ความซาบซึ้ง และความอบอุ่นอันไร้ขีดจำกัด
ปรีชารู้ดีว่า คำพูดเป็นร้อยพันคำก็ไม่อาจลบล้างความรู้สึกสมเพชตัวเองในใจของโด่งได้... มีเพียง "การกระทำ" ที่ไร้ซึ่งความรังเกียจเท่านั้นที่จะช่วยปลดล็อกบาดแผลและล้างคราบน้ำตาในใจของเด็กหนุ่มผู้นี้ได้อย่างแท้จริง!{:7_361:}
นายทุนใหญ่ค่อยๆ ยืดกายขึ้นช้าๆ สายตาคมเปี่ยมด้วยความทะนุถนอม ประคองช้อนเรือนร่างกำยำของโด่งให้มานั่งลงบนเตียงนุ่มสปริงพรีเมียม สัมผัสจากฝ่ามืออุ่นหนาช่างนุ่มนวลและอ่อนโยนเหลือเกิน ราวกับกำลังประคบประหงม ประครองเรือนกายที่เป็นแก้วใสเจียระไนอย่างระมัดระวัง ป้องกันไม่ให้มีสิ่งใดกระทบทำให้เกิดรอยแตกร้าวหรือรอยขีดข่วนใดๆ
ปรีชาจัดท่าทางให้โด่งเอนกายลงนอนหงายอย่างเบามือ ชายหนุ่มละสายตาไม่พยายามจ้องมองไปที่ใบหน้าคมเข้มของโด่งเพราะรับรู้ดีว่าเด็กหนุ่มอับอายและกำลังเบือนหน้าหนี
โด่งเขาตะแคงใบหน้าบดบังหยาดน้ำใสที่เริ่มเอ่อคลอสองเบ้าตา
ด้วยความละอายใจสุดขีด หนุ่มน้อยปล่อยให้เรียวท่อนขาทั้งสองถูกยกขึ้นวางบนฟูกนุ่มในท่าชันเข่า เขารู้สึกไม่มีแรงต้าน ยอมจำนนปล่อยเปลือยเรือนร่างให้เจ้าชีวิตจัดการได้ตามใจอย่างไม่มีเงื่อนใข
ปรีชาเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเนื้อดีของตนเองทีละเม็ด ตั้งแต่กระดุมคอลงมาจนสุดชายเสื้อ จากนั้นจึงค่อยๆ ปลดกระดุมข้อมืออย่างมีชั้นเชิง ก่อนจะถอดเสื้อเชิ้ตออกแล้วนำไปวางคลุมปิดทับใบหน้าของโด่งไว้เบาๆ เพื่อให้เด็กหนุ่มได้ซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่ปลอดภัย ไร้ความกังวลที่จะต้องหลบสายตา และปล่อยจิตใจให้ซึมซับสิ่งที่เขากำลังจะสื่อสารผ่านภาษากาย
แม้เสื้อเชิ้ตผืนนั้นจะถูกสวมใส่มาตลอดทั้งวัน แต่กลิ่นน้ำหอมหรูแบรนด์ดังระดับโลกที่ตรึงแน่นในเนื้อผ้า กลับส่งกลิ่นหอมกรุ่นอันนุ่มลึก เย็นสงบ และทรงเสน่ห์ตลบอบอวลฟุ้งกระจายใต้ผืนผ้า กลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของปรีชาซึมซาบเข้าสู่ประสาทรับกลิ่น ปลุกปลอบหัวใจที่แตกสลายของโด่งให้สงบลงอย่างอัศจรรย์ เป็นพลังงานอบอุ่นที่โอบอุ้มหัวใจดวงดิบซ่านเอาไว้
และในยามที่โด่งกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับกลิ่นหอมบนผืนผ้า... ความรู้สึกตรงแกนกาย ลำควยอันปวกเปียกพลันสัมผัสได้ถึงความอุ่นนุ่มของปลายลิ้น ที่ค่อยๆ แตะแต้มและโลมเลียลงบนท่อนลำควย แท่งเนื้ออ่อนล้าไร้เรี่ยวแรง (ทว่ามันช่างแสนงดงามและน่ารักมากๆในสายตาของปรีชา)
โด่งรับรู้ว่า สัมผัสนี้ช่างแตกต่างจากรอยล่วงละเมิดจากอดีตราวฟ้ากับดิน... ลิ้นสากของคนแปลกหน้าที่เคยเล้าโลมเพื่อ ตัก ตัก ตัก ตักตวงรสกามารมณ์ ที่มีแต่ความหื่นกระหายชื้นแฉะน่าสะอิดสะเอียน จนเขาต้องข่มตาหลับลงฝืนทนด้วยความรังเกียจ
แต่สัมผัสลิ้นของปรีชาในยามนี้ กลับเบาหวิว อ่อนโยน ละมุลและเต็มไปด้วยความรัก มันคือการบำบัดรักษาบาดแผลในใจ โดยแท้ มันปลุกปลอบ ขุดลอกโคลนตมที่ฝังลึกให้หลุดลอก แต่ทว่าท่อนเนื้อลำควยแท่งโตก็ยังคงสงบนิ่ง ไร้ซึ่งปฏิกิริยาแข็งขึงไม่มีอาการตอบสนองความปรารถนาใดๆจากลำควยที่ท่านเรียก
โด่งรู้สึกผิดหวังในใจ ในตัวเองจนอยากจะไหว้กราบ... เขาอยากบังคับให้เรือนกายตื่นตัว เพื่อให้เฮียสุดที่รักได้ซึมซับรสชาติอย่างสมปรารถนา
แต่ร่างกายกลับไม่อำนวย เด็กหนุ่มทำได้เพียงถ่างขาออกกว้างๆเท่าที่จะทำได้ เปิดโอกาสให้ปรีชาได้แทรกใบหน้าเข้าสู่ทางแยกระหว่างท่อนขาแน่นตึงอย่างเต็มที่
ปรีชาไม่ออกอาการเสียอารมณ์แม้แต่น้อย ชายหนุ่มยังคงทำหน้าที่อย่างอดทนและรักใคร่ ฝังริมฝีปากลงบนเต้าหัวหน่าวที่มีขนเรียงตัวสวย ตวัดปลายลิ้นกวาดชิมคราบเหงื่อบางเบาบริเวณร่องขาหนีบอย่างละเมียดละไม ลากเลียลิ้นไล้ต่ำลงมายังโคนลำควยกลางกาย ดูดดึงปลายหัวหยักสีชมพูคล้ำชื้นชิมน้ำหล่อลื่นจางๆ
หนุ่มใหญ่ค่อยๆละเลียดลิ้นลงบนร่องรูฉี่อย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะเลื้อยต่ำลงไปใช้ริมฝีปากดูดเลียเม้มเยื่อบางหนังหุ้มพวงไข่คู่โตดูดเลียทีละเต้าอย่างอ่อนโยน
นายทุนใหญ่ใช้ฝ่ามือประคองจับลำควยที่ยังไม่ยอมแข็งตัวจับขึ้นมาอมครอบไว้เต็มโพรงปากอีกรอบ โยกคลอนหัวเป็นจังหวะละมุนละม่อม ตวัดปลายลิ้นรัวระริกบนร่องหยักอย่างต่อเนื่อง สลับกับการสบสายตาทะลุผืนผ้าเสื้อเชิ้ตที่ปิดทับใบหน้าของโด่งไว้ ราวกับจะส่งความรู้สึกเป็นกระแสแผ่วเบาว่า
“เฮียรักและไม่เคยรังเกียจโด่งเลยแม้แต่น้อยนิด”
“ตื่นได้แล้ว ตื่นขึ้นมาสู้ใหม่โดยมีเฮียอยู่ข้างๆคอยปกป้อง”
โด่งนอนเกร็งแผ่นอกอยู่ใต้ผืนเสื้อเชิ้ตหอมกรุ่น ลมหายใจอุ่นจัดเริ่มติดขัดขึ้นมาอีกครั้ง น้ำตาแห่งความซาบซึ้งใจไหลพรูเปียกชื้นแก้ม สัมผัสอันทรงพลังและอ่อนโยนที่ประเคนลงบนจุดรักเร้นลับ กำลังค่อยๆ ทลายกำแพงความละอายใจ และจุดไฟแห่งความเชื่อมั่นเชื่อใจขึ้นอีกทีมันค่อยๆลูกโชนขึ้นมาใหม่ทีละน้อยในความเงียบสงบนั้น{:7_361:}หยาดน้ำลายอุ่นชื้นไหลย้อยเป็นทางยาวตามร่องขาหนีบที่อ้ากว้างผสมผสานกลิ่นสาบอับชื้นในร่องขา ไอสาบก้นดิบซ่าน ของชายวัยรุ่นรากหญ้า
ส่งกลิ่นกระตุ้นให้ปรีชาสู้ต่อไป
หนุ่มใหญ่ยังคงไม่ลดละความพยายาม ปลายลิ้นร้อนละเลียดเลียรัวระริกอยู่ใต้พวงไข่คู่โตอย่างอดทน ก่อนที่ฝ่ามือเรียวยาวทั้งสองข้างจะสอดประสานเข้าใต้ข้อพับเข่าของโด่ง
เขาออกแรงยกดันขึ้นอย่างหนักแน่นจนสะโพกผายและลูกก้นงอนงามคู่สวยลอยเด่นก้นถูกขึ้นมาจากฟูกนอนสีขาวสะอาด ร่องแยกอ้ากว้างต่อสายตา
เผยให้เห็นรอยจีบรูก้นสีเข้มเป็นวงตามธรรมชาติที่ยังคงเรียบเนียนประณีต ด้วยในอดีตเด็กหนุ่มแทบไม่เคยยินยอมให้ใคร ได้รุกล้ำประตูหลังเขา หากไม่ถึงที่สุดแห่งความขัดสนของชีวิตจริงๆ
ปรีชาฝังใบหน้าลงกับก้อนเนื้อนุ่มแน่นตึงก่อน ขบเม้มเนื้อก้นกลมทั้งสองข้างจนขึ้นรอยแดงจางๆ ก่อนจะลากลิ้นยาว ปาดปลายลิ้นฝ่าลงไปกลางร่องก้นเขาเลียอย่างหยาดเยิ้มลึกซึ้ง... ลิ้นปาดประสานร่วม ตวัดดูดเลียร่องลับลึก
สาดรดความชื้นแฉะสาดเข้าสู่จุดเร้นลับที่สุดในเรือนกาย
*ฮึก!* อ่าาาาร์ซี๊ดดดด อูยยยยยย!.....
แผ่นอกกำยำของโด่งกระเพื่อม สะดุ้งโหยงขึ้นอีกครั้ง ทันที! ความรู้สึกแปลกใหม่ปนเสียวซ่านจากการถูกแหวกเลียร่องรูก้นและการถูกละเลงลิ้นรัวแหย่แยง ทำเอาสมองเบื้องล่างสั่นสะเทือน นี่คือสัมผัสครั้งแรกในชีวิตของเด็กหนุ่มรากหญ้า...
ในอดีต แขกเหรื่อหรือกระเทยมากวัยเหล่านั้นต่อให้หิวกระหายต้องการเรือนร่างเขาเพียงใด ก็ไม่เคยมีใครก้มลงมาทำถึงขนาดนี้
กระแสสับสนตีกันในสมองรากหญ้า
ภาพลักษณ์ของปรีชาฉายชัดขึ้นในความทรงจำใต้ผืนผ้าเชิ้ต... ชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ หรูหรา สง่างาม และสะอาดสะอ้านทุกอณู ร่างกายที่ฉีดน้ำหอมราคาแพงและสวมเสื้อผ้าเนื้อดี
ทว่ายามนี้ ชายผู้นั้นกลับยอมคุกเข่า จมใบหน้าลงเลียลึกถึงร่องรูก้นขับถ่ายของตัวเขาซึ่งเป็นแค่เด็กหนุ่มบ้านป่าผู้โสมม และทั้งที่วันนี้ตัวเขากระโดดเล่นน้ำอ่างเก็บน้ำ สวมกางเกงเปียกจนแห้งคากายมาทั้งวัน กลิ่นเน่าอับชื้นและความสกปรกย่อมติดตรึงอยู่ทุกซอกมุม... แต่ปรีชากลับไม่แม้แต่จะแสดงอาการรังเกียจหรือลังเลใจใน
ทุกการกระทำ ไม่เลยแม้แต่น้อยนิด
ความขัดแย้งอันงดงามนั้น พังทลายปราการความละอายใจสุดขีด
ภายในจิตใจของโด่งจนหมดสิ้น..."เฮียปรีไม่ได้รังเกียจกู"
ภาษากายที่ปรีชาสื่อสารโดยไร้เสียงพูด ซึมซาบผ่านทุกอณูสัมผัส ปลายลิ้นที่ตวัดรัวรอบขอบรูก้นอ่อนนุ่ม เหมือนหนึ่งไม้กวาดวิเศษ
ที่ปัดกวาดอามรมณ์แย่ๆออกจากใจโด่งให้หมด
และยามที่ชายหนุ่มเกร็งปลายลิ้นจนแข็งเรียวปลายแหลมเล็กแยงแทงรุกล้ำเข้าไปในรูตูดที่ชื้นแฉะ แยงให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้
เหมือนดังเข็มแหลมที่แทงตุ่มฝีที่บวมแดงให้แตก ให้น้ำหนองเน่าในใจ
ของโด่งใหลออกมาให้หมด
แรงแกร่งสั่นสะท้านจากท่อนแขนแข็งแรงที่ชูยกสะโพกโด่งให้ลอยสูงขึ้น...มันเปรียบเสมือนดั่งสายลมใต้ปีกที่พัดโหม ทั้งฉุดทั้งดึงและผลักดันหัวใจที่เคยดิ่งลึกลงในเหวโคลนตมให้ทะยานโบยบินขึ้นสู่ฟ้ากว้างอย่างองอาจอีกครั้ง!
คำปลอบโยนไร้เสียงที่ปรีชาพยายามย้ำบอกซ้ำผ่านปลายลิ้นว่า
*‘เฮียรัก และไม่เคยรังเกียจโด่งเลย’*
มันดังสะท้อน ตะโกนก้องสนั่นหวั่นไหวในโถงอกของโด่งอย่างชัดเจน ชัดถ้อยชัดคำ ทุกคำ!
โด่งรับรู้แล้ว หยาดน้ำตาไหลพรากออกจากสองเต้าตา ซึมเปียกผืนผ้าเสื้อเชิ้ตหรูหราที่ปิดทับใบหน้า ไร้ซึ่งเสียงร้องไห้ มีเพียงเรือนกายกำยำที่สะอื้นไห้สั่นระริกตามกลไกธรรมชาติ แผ่นอกเกร็งกระตุกเป็นจังหวะตามแรงอัดของก้อนเนื้อในหัวใจที่ตอนนี้มันกลับมามีแรงสูบฉีดเลือดลมอย่างรุนแรงอีกครั้ง!
ความอบอุ่นร้อนผ่าวพุ่งฉีดลงสู่ลำควยเบื้องล่าง... แกนกายลำโตที่เคยอ่อนย้วยปวกเปียก พลันเริ่มพองนูน บวมเต่ง และขยายตัวแข็งขึงสู้สัมผัสอย่างทรงพลัง!เส้นเลือดปูดโปนขดเลื้อยรอบลำควยที่กำลังชี้โด่ขึ้นท้าทายโลกอีกครั้งอย่างงดงาม สมบูรณ์แบบ และตื่นตัวยิ่งกว่าครั้งใดๆ พลังเงี่ยนเริ่มทำงานอีกครั้ง
ความพยายามของปรีชาได้ปลดล็อกบาดแผลในอดีตของโด่ง
ลงได้อย่างสิ้นเชิง ด้วยสัมผัสรักอันบริสุทธิ์ของชายผู้เป็นที่รักหมดหัวใจ{:7_361:}
ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่อบอวลด้วยตัณหาราคะและอุณหภูมิอุ่นชื้น
กลิ่นกายจากน้ำหอมหรูอันเป็นเอกลักษณ์คละคลุ้งเต็มห้องผสมกับ
กลิ่นคาวเหงื่อ น้ำลาย
ปรีชายิ้มกริ่มในอก นัยน์ตาคมกริบฉายร่องรอยความพึงใจยามกวาดสายตามองเรือนท่อนล่างของเด็กหนุ่ม
โด่งนอนหงายขดเกร็ง ชันเข่าแยกออกจากกันจนกว้าง เผยให้เห็นลำควยแท่งเนื้อท่อนยาวที่ตื่นตัวเต็มที่จนสั่นหงึกๆ เส้นเลือดปูดโปนขดตัวพันรอบแกนกายที่ปลายฉ่ำเยิ้ม
ปลายหัวหยักทรงป้านกลมมน สีชมพูเข้ม เข้มระเรื่อ
มันยาดเยิ้มมันวาวด้วยน้ำคัดหลั่งใสเหนียวที่เอ่อซึม ลำแท่งทอดลำนูนมารับกับพวงเนื้อนุ่มใต้หว่างขาที่ห้อยย้อยยาวชิดติดริมรูรักอันอ่อนนุ่มมืดมิด และขมิบตัว
ความเย้ายวนตรงหน้าละลายความเหน็ดเหนื่อยของหนุ่มใหญ่จนหมดสิ้น ปรีชาทอดตัวก้มลงต่ำ ก่อนจะครอบริมฝีปากอุ่นร้อนลงบนส่วนยอดลำควย กึ่งกลางลำกาย สัมผัสลื่นเปียกชื้นโอบล้อมความแข็งขึงไว้แน่น
เขาเริ่มเม้มบีบขยับริมฝีปากรูดรั้งเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ ลิ้นหนาแพรวพราวไปด้วยละอองน้ำลายลากผ่านร่องรูจิ๋วปลายควยลิ้มรสชาติกลิ่นกายดั้งเดิมและหยดน้ำกามรสเลิศ
ปรีชาเบนหน้าซุกไซร้ละเลียดลิ้นลงต่ำ โลมเลียไปตามรอยพับรอยย่นของหนังบางหุ้มพวงไข่คู่โตที่ห้อยยานกลมสวย รูปร่างหนาใหญ่ของปลายลิ้นกระทุ้งแทรกตามซอกขาหนีบ ซับความเปียกชื้นและอุณหภูมิร้อนผ่าวใต้หว่างขาอย่างหิวกระหาย
เมื่อความกังวลที่เคยหนักอึ้งในอกของเด็กหนุ่มค่อยๆ พังทลาย มลายหายไปพร้อมกับจังหวะการดูดเลียที่ไม่รู้จักอิ่มเอม โด่งยันศอกลงกับผืนเตียง เกร็งกล้ามเนื้อท้องจนเป็นลอนคลื่น ชูคอผงกหัวขึ้นมองภาพเบื้องล่างด้วยสายตาพร่ามัว
ปรีชากำลังซุกหน้าจมหายอยู่ระหว่างขาของเขา ลำควยท่อนยาวถูกครอบครองลึกกระทุ้งคอหอย ด้วยความนุ่มอุ่น
ผลุบโผล่เข้าออกพรวดพราด
ภาพของชายหนุ่มใหญ่เจ้าชีวิดต่อหน้า ที่ตอนนี้ตั้งหน้าตั้งตาบดริมฝีปากดูดดื่ม รูดดึงลำควยของตนด้วยลิ้นและริมฝีปากหนาอย่างจดจ่อเร้าใจ
สร้างความภูมิใจยินดี และเต็มใจอย่างหวังไว้ ซึ่งภาพที่เห็นตอนนี้ไม่ต่างจากเด็กน้อยที่กำลังดื่มด่ำกับหวานเย็นแท่งโปรดในวันฤดูร้อน อย่างอร่อยปาก สุขมันส่งผ่านแรงสั่นสะเทือนวาบหวามไปทั่วขุมขน
"อ๊ะ... อ่างงง... เฮีย...ซี๊ดดดดดดอูยยยยยย"
เสียงครางพร่าบาดหูเล็ดลอดผ่านลำคอที่แห้งผาก
โด่งแหงนหน้ามองเพดาน รอยย่นบนจมูกและคิ้วที่ขมวดเกร็ง สะท้อนสีหน้าเสียวกระสันจนแทบดิ้นรนร้องขอชีวิต ขาทั้งสองข้างถ่างกว้างสั่นระริกโดยไร้การควบคุม กล้ามเนื้อหน้าท้องและต้นขาเกร็งกระตุกเป็นระยะๆยามที่สัมผัสเปียกชื้นนั้นรูดถี่กระชั้นขึ้น เร็วขึ้น
ปรีชารับรู้ถึงแรงสะท้านไหวและรสชาติที่เปลี่ยนไปในโพรงปาก
หยดน้ำคัดหลั่งเหนียวข้นเริ่มไหลทะลักออกมาปะทุบนปลายลิ้น กลิ่นดิบน้ำควย กลิ่นเฉพาะตัวของวัยหนุ่มกระจายฟุ้งเต็มปาก รสชาติแปร่งหวานละมุนเร่งให้ชายหนุ่มโหมปาก กระหน่ำลำควย
ดูดดึงอย่างบ้าคลั่ง เต็มอารมณ์
"เฮีย... เฮียปรีครับ... อื๊อออ... ไม่ไหว... น้ำ... น้ำจะแตกแล้ว..."
ลมหายใจของเด็กหนุ่มติดขัดเป็นช่วงๆ เสียงพร่าร้องบอกด้วยความระแวงว่า "น้ำจะแตกในปากได้มั้ย"
ทว่าภาพที่เห็นกลับตรงกันคลายใจ ปรีชาไม่ได้ถอนริมฝีปากออกแม้แต่น้อย ชายหนุ่มกลับยิ่งเน้นจังหวะกระแทกกระทั้นริมฝีปากลงมาหนักหน่วงกว่าเดิม ส่งแท่งเนื้อแข็งขึงกระทุ้งผ่านโคนลิ้นลึกเข้าไปจนชนผนังคอหอย
“อ๊อก ๆ อ๊อก ๆๆ”
ความแคบเกร็งในลำคอเค้นรูดลำควยทุกส่วนจนโด่งไม่อาจกักเก็บความเงี่ยน รู้สึกเสียวกระสันได้อีกต่อไป
"อ๊ากกกกกก!"ซี๊ดดดดดดดด
ลำกายท่อนโตกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ก่อนที่หยาดน้ำรักขาวข้นจะพุ่งฉีดกระแทกเข้าเต็มโพรงปากและลำคอของปรีชา
สายน้ำกามเมือกเหนียว ร้อนระอุกระทบผนังปากฉีดซ้ำแล้วซ้ำเล่าตามจังหวะการขมิบท่อของโด่ง
ปรีชาครอบปากนิ่ง ก่อนจะบดริมฝีปากเค้นดูดกลืน รูดกระชับให้ช่องปากขมิบบีบรีดเอาทุกหยาดหยด จนสุดท้ายออกมาให้หมดสิ้นเป็นความสุขสมที่ทิ้งร่องรอยไว้ด้วยอาการกระตุกเกร็งของรูตูดและลำควยที่ตอดหงึกๆจนในที่สุดแท่งเนื้อค่อยๆ ผ่อนคลายอ่อนตัวสงบลงในช่องปากอุ่นจัด
กลิ่นคาวหวานของน้ำหนุ่มน้อยฟุ้งกระจายอบอวลทั่วลิ้น สัมผัสเมือกเหนียวลื่นชุ่มฉ่ำเคลือบเต็มโพรงปากสะใจ
ปรีชาชะงักนิ่งอึ้งน้ำควยของโด่งทำไมแรงและหลั่งมากขนาดนี้
เขาค่อยๆ ช้อนตา เงยหน้าขึ้นมองคนเบื้องบนทั้งที่ปากยังคงอม
ลำควยส่วนปลายของโด่งที่กำลังหดตัวลงไว้อย่างนั้น
นัยน์ตาคมลึกสบเข้ากับดวงตาพร่าปรือที่ชุ่มไปด้วยคราบน้ำตาแห้งของโด่ง สายตาที่ประสานกันเต็มไปด้วยความเข้าใจ เห็นอกเห็นใจ ความโหยหาอาทร และการยอมรับตัวตนของกันและกันอย่างไร้ข้อสงสัย
ต่อหน้าสายตาของเด็กหนุ่ม ปรีชาค่อยๆ กลืนน้ำรักรสหวานชื่นใจ
ที่ข้นเหนียวนั้นลงลำคอไปจนหมดสิ้น อึกแล้วอึกเล่า...ขย้อนกลืนหมด
จนหยดสุดท้าย
ราวกับว่าเขาได้ดูดซับเอาความปวดร้าวทั้งหมด ความทุกข์ใจทั้งสิ้น
ความทุกข์ทนที่เคยกัดกินหัวใจของเด็กหนุ่มมาตลอด เขาดูดออกมารวมไว้
ที่ตัวเองแล้วกลืนมันลงให้หายลับไปตลอดกาล{:7_361:}โด่งโงหัวจนหลังคอตึง เขาใช้ข้อศอกยันตัวขึ้นให้สูงอีกนัยน์ตาคู่โตของเด็กหนุ่มสั่นระริกทอดมองชายหนุ่มเบื้องล่างที่อมควยเขาไม่ยอมปล่อยด้วยความรู้สึกที่ตื้นตันจนจุกอก
หมื่นล้านคำพูดที่ไร้เสียงเอื้อนเอ่ยถูกส่งผ่านสายตาอันสุกใส...
“ขอบคุณที่เมตตาเด็กบ้านป่าคนนี้” “ขอบคุณที่ไม่เคยรังเกียจคราบโสมมในอดีตของผม”
“ขอบคุณที่มอบความรักอันบริสุทธิ์นี้ให้”
"ขอบคุณที่ปลุกและเติมพลังให้ผมสู้อีกครั้ง"
"ต่อไปอะไรผมก็ไม่กลัวอีกแล้ว"
แล้วสัจจะวาจาก็ถูกประทับตั้งมั่นขึ้นในใจของโด่งอย่างแรงกล้า ว่าต่อจากนี้ไป ร่างกาย จิตวิญญาณ ลมหายใจและชีวิตที่เหลืออยู่ จะขอมอบไว้ในกำมือของหนุ่มใหญ่เมืองหลวงผู้นี้แต่เพียงผู้เดียว
ปรีชาสบประสานสายตานั้น นัยน์ตาคู่คมที่สะท้อนภาพความจงรักภักดีอย่างแน่วแน่ ชายหนุ่มทอดรอยยิ้มเอ็นดู
แล้วปล่อยควยให้หลุดจากปาก แรงสบัดทำเอาน้ำรักเหนียวฟุ้งกระจายแล้วเขาเปล่งเสียงทุ้มต่ำ หนักแน่น ทรงพลัง ทว่าอ่อนโยนเน้นย้ำทุกจังหวะคำ
"เฮียจะรักและดูแลโด่งนะ…” “ต่อไปนี้โด่งไม่ต้องต่อสู้ตามลำพังอีกแล้ว”
“เฮียจะปกป้องคนที่รักเฮียแบบไม่มีเงื่อนไข"
หัวใจของเด็กหนุ่มกระตุกวูบ หลังสิ้นเสียงของปรีชาเขาสัมผัสได้ถึงความจริงใจหนักแน่นในน้ำเสียงนั้น
“ผมก็จะรักเฮียยิ่งกว่าชีวิตของผมครับ”
โด่งเอื้อมตัวใช้สองแขนกำยำประคองแผงไหล่หนาของปรีชา รั้งดึงร่างใหญ่ขึ้นมาให้ล้มตัวลงนอนทับบนเรือนร่างของตน ลำควย …ท่อนเนื้อแนบชิดท่อนเนื้อของกันและกัน
แผ่นอกเกร็งตึงบดเบียดแผ่นอกกว้าง หัวใจสองดวงเต้นสั่นสะท้านใหว
เต้นในจังหวะเดียวกัน ร่างเล็กกว่าทอดสายตามองกรอบหน้าหล่อเหลา
ของเจ้าชีวิตคนนี้ด้วยความหลงใหล
ทว่าสายตาพลันสะดุดเข้ากับหยาดหยดเหนียว เป็นคราบน้ำกามขาวข้นของตนเองที่ยังคงติดเปรอะแก้มนวล ใกล้ริมฝีปากของปรีชา
เด็กหนุ่มยันกายยกแผงอกขึ้นเล็กน้อย โน้มใบหน้าเข้าหาอย่างนุ่มนวล ก่อนจะประคองเรียวปากครอบลงเลียและดูดซับคราบรักนั้นให้พ้นออกจากแก้มขาวอย่างละเมียดละไม ราวกับว่าเขาไม่อาจยินยอมให้มีเศษฝุ่นหรือสิ่งแปดเปื้อนใดๆ ติดอยู่บนผิวกายอันสูงส่งของชายผู้เป็นที่รักได้
ปรีชายิ้มรับความรักอันบริสุทธิ์นั้นด้วยความประทับใจ ก่อนจะแกล้งทำสีหน้าอ้อนวอนราวกับเด็กน้อย
"เฮียทำให้โด่งมีความสุขแล้ว…”
“ช่วยเก็บผ้าเข้าตู้ให้เฮียหน่อยได้มั้ยครับ"
โด่งคลี่ยิ้มหวานตอบรับทันควัน พลิกเรือนร่างกำยำของตัวเอง
ให้กลับขึ้นมาทับอยู่บนเรือนร่างของปรีชา สัมผัสความแน่นตึงของสองท่อนกายที่ยังเบียดเสียดแนบแน่นกันแม้ชายหนุ่มจะยังไม่ได้ถอดกางเกงแต่สัมผัสกลับยังลึกซึ้ง
"ได้ครับเฮีย..."
เด็กหนุ่มก้มลงประทับจูบละมุนละไมบนริมฝีปากและแก้มอุ่นของคนรัก ไร้ซึ่งความเร่าร้อน ทว่าซาบซึ้งลงลึกถึงขั้วหัวใจ โด่งดันกายลุกขึ้นยืนด้วยเรือนร่างเปลือยเปล่า ลงจากเตียง เดินตรงไปกองยังกระเป๋าเดินทางใบโตข้างตู้เสื้อผ้า
เป็นตู้เสื้อผ้าไม้สักทองบานเลื่อนขนาดใหญ่ ถูกออกแบบอย่างประณีตด้วยการแบ่งช่องบิวท์อินไม้สักแกะสลักอย่างลงตัว มีทั้งราวแขวนสแตนเลสโครเมียมเงาวับ ลิ้นชักกรุผ้ากำมะหยี่สีเลือดหมู และช่องจัดวางองค์ประกอบต่างๆ อย่างหรูหรา
ปรีชานอนตะแคงกายเกยศีรษะบนฝ่ามือ ทอดสายตามองเรือนร่างที่เปลือยเปล่าน่ามองของโด่งผ่านสายตาหยาดเยิ้ม...
ยามที่เด็กหนุ่มย่อกาย ยืดตัว หรือเอื้อมแขน มัดกล้ามเนื้อสะโพกจะเต่งตึง ก้นงอนกลม และลอนแผงหลังอันอุดมด้วยเส้นสายสัดส่วนทองคำไม่ว่าจะขยับตัวท่าใหนก็งดงาม ทุกจังหวะการยักย้ายไหวติงโดยเฉาะสิี่งที่ห้อยตรงหว่างขา ทั้งลำควย พวงไข่มันรองรับกัน
ดูลงตัวดั่งประติมากรรมมีชีวิตที่กำลังแกว่งไกว
โด่งค่อยๆ หยิบเสื้อสูท เสื้อเชิ้ตเนื้อดี และชุดลำลอง ที่ถูกพับ จัดเรียงมา
พร้อมกับไม้แขวน เขาจัดขึ้นเรียงเข้าสู่ราวแขวนทีละชุด ละเมียดละไมทุกขั้นตอน
เมื่อเขาเปิดออกพบกางเกงชั้นในแบรนด์เนมผ้าซาตินเนื้อนุ่ม กลิ่นหอมสะอาดหรูหราจนเตะจมูกจนเด็กหนุ่มอดไม่ได้ที่จะยกขึ้นสูดดมอย่างเกรงใจ ท่ามกลางสายตาเอ็นดูของปรีชาที่จ้องมองอยู่
โด่งพับเก็บชั้นในลงสู่ลิ้นชักไม้สักทอง แล้วจัดการกระเป๋ารองเท้า
นำรองเท้าหนังทรงหรู และอีกหลายคู่จัดวางบนชั้นวางรองเท้ากรุผ้านุ่ม
หลัจากนั้นก็ไปจัดการกระเป๋าอีกใบ เขานำชุดเครื่องสำอางกับครีมบำรุงผิวพรีเมียมวางเรียงบนโต๊ะเครื่องแป้งอย่างเป็นระเบียบ
ปรีชามองดูเด็กหนุ่มรากหญ้าที่ตั้งใจดูแลสิ่งของให้เขาด้วยความฟินตา... พลันเกิดความคิดสนุกขึ้นในสมอง
หนุ่มใหญ่ปิ๊งไอเดียว่าจะไม่ยอมให้โด่งกลับไปใส่เสื้อผ้าตัวเก่าอีกแล้ว พลางคิดว่าจะเลือกชุดแบรนด์เนมไซส์เล็กที่สุดของตนเองมาให้เด็กหนุ่มสวมใส่ เพื่อปรับลุคหนุ่มบ้านป่าให้กลายเป็นเด็กหนุ่มสุดเท่ในคราบแบรนด์เนมหรู
เมื่อจัดเก็บของจนเสร็จสรรพ โด่งก็เดินกลับมาหยุดยืนข้างเตียง เอ่ยบอกให้ปรีชายืดกายลุกขึ้น ปลดเปลื้องเสื้อผ้าได้แล้ว
เขาจะพาไปอาบน้ำล้างกาย
หนุ่มใหญ่ได้ยินก็ยินยอมทำตามอย่างว่าง่าย หนุ่มน้อยจัดการถอดกางให้หนุ่มใหญ่ทั้งคู่ก้าวเข้าสู่ห้องน้ำหรูหรา ภายใต้สายน้ำอุ่นจากฝักบัวไรน์โชเวอร์
โด่งค่อยๆ เอ่ยเล่าเปิดเผยทุกเรื่องราวความจริง ความเจ็บปวด และทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตที่ผ่านมาที่เขาเจอ
ให้ปรีชารับรู้แจ้งชัดจากปากของตนเองแบบหมดไส้หมดพุง…โดยขณะเล่าไม่มีแววน้อยเนื้อต่ำใจปรากฏบนใบหน้าคมเข้ม
เพราะโด่งเลือกที่จะยอมรับและผ่านมันมาได้แล้วจริงๆ
{:7_361:}
**ตัดฉากมายังร้านคาราโอเกะประจำตำบล...ต้นขามคาราโอเกะ**
บรรยากาศในร้านคาราโอเกะที่รื่นเริงสนุกสนานบัดนี้กลับตึงเครียดจนเกือบกลายเป็นสนามรบแล้ว
สงครามกำลังจะเกิดและเหมือนลูกระเบิดกำลังจะลง!
ผอ. แก๊งกระเทยเจ้าถิ่นและกลุ่มเด็กวัยรุ่นผู้ชายหมู่บ้านอื่นถูกระดมมาเกือบ 20 ชีวิต พลังห้าวพร้อมบวกปะทะกับเด็กหนุ่มองครักษ์พิทักษ์เฮียปรีด้วยอารมณ์ดุเดือด
"ไอ้เฮียโด่งมันหายหัวไปไหนวะ!”
“ลากหัวมันออกมาเคลียร์กับกูเดี๋ยวนี้!"
เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายดังลั่นก้องกังวานไปทั่วบริเวณ!
{:7_360:}ซัพพอร์ตเหล้าขาวเปย์ให้ยายกรึ๊บเติมพลังสมอง...อินบ๊อกนะค่ะ {:7_360:}
ตอนที่แล้ว ตอนต่อไปhttps://www.g4guys.com/data/attachment/album/202608/20/210827fll60dkih8v880k0.jpg
{:7_376:}พูดคุยให้กำลังใจติดต่อกันใหม่...อินบ๊อกได้เลยคร้าา{:7_376:}ขอบคุณที่ชื่นชอบสนับสนุนและติดตามผลงานค่ะ ตอนนี้ช้าค่ะ เมาไปเขียนไป 555
ขอบคุณทุกกำลังใจที่ซัพพอร์ตนะค่ะ
ซองทรูของผู้อ่านคือกำลังใจของยาย
{:7_361:}
สนุกมากครับ ดีต่อเลย ชอบมากครับ เสียวไปด้วยเลย สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ{:5_120:} ขอบคุณครับ อบอุ่นเหลือเกินครับ รอติดตามต่อนะครับ สนุกดีครับ ขอบคุณครับ{:5_132:} สนุกมากครับ ผ.อ.มาอาละวาดแล้วป้าเขียวออกมารับหน้าก่อนเร็ว รอติดตามต่อนะครับ รอดูว่าโ่ด่งกับเข้มจะมีบทได้เสวกันเองไหม อิอิ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ {:5_119:} ขอบคุณครับ ..เสียว
ตื่นเต้น...
ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2