21 วันก่อนรักคนที่ 9 บทที่ 8 คนที่เจ็ด “ริมสระส่วนตัว”
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Untoneo เมื่อ 2026-9-18 16:55บทที่ 8คนที่เจ็ด“ริมสระส่วนตัว”รถของธามขับเข้าสู่ลานจอดของรีสอร์ทตอนสายกว่าที่วางแผนไว้เล็กน้อย ต้นไม้ใหญ่สองข้างทางบังแสงแดดไว้ได้ดี กลิ่นทะเลและดินชื้นลอยเข้ามาทันทีที่เปิดกระจก อากาศเย็นกว่าในเมืองชัดเจนธามจอดรถตรงหน้าวิลล่าที่จองไว้ แล้วหันมาทางผม “ถึงแล้วครับ เอาของขึ้นห้องก่อน เดี๋ยวผมต้องรีบออกไปดูงานต่อเลย”ผมพยักหน้า ระหว่างยกกระเป๋าขึ้น ธามยังคงสุภาพและใส่ใจเหมือนทุกครั้ง ช่วยถือของให้ เปิดประตูห้องให้ และยืนดูให้ผมวางของเรียบร้อยก่อนจะพูดต่อ “งานวันนี้ค่อนข้างด่วน น่าจะทั้งวัน อาจจะเย็นมากถึงจะกลับ” เขายิ้มบาง ๆ “เสร็จแล้วจะรีบกลับมาอยู่ด้วยนะ”“ไม่ต้องรีบครับ ทำงานก่อน ขับรถดีๆนะครับ ” ผมยิัมรับ“ต้นบอกว่าไฟลต์ดีเลย์ จะถึงเย็นนี้” “งั้นถ้าคุณว่างก็พักผ่อนหรือเดินเล่นรอบรีสอร์ทก่อนได้” เขาตอบ“ได้ครับ” ธามมองผมอยู่อีกครู่ เหมือนจะพูดอะไรเพิ่ม แต่สุดท้ายก็แค่แตะไหล่เบา ๆ“ถ้าต้องการอะไร ทักมาได้ตลอดนะครับ” แล้วเขาก็ขับรถออกไป เหลือผมคนเดียวในวิลล่าที่เงียบและกว้าง ผมเปิดประตูระเบียง มองออกไปยังทะเลสีฟ้าอ่อนใต้แสงแดดช่วงสาย ลมทะเลพัดผ่านเบา ๆ แต่ในหัวกลับว่างและแน่นไปพร้อมกันเหลืออีกสองคน หนึ่งในนั้นต้องทำให้ได้ภายในวันนี้หรืออย่างช้าที่สุดคือพรุ่งนี้เช้า เพราะหลังจากนั้นธามจะอยู่ด้วยตลอดผมเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดบาง ๆ กางเกงขาสั้น แล้วเดินออกจากวิลล่า รีสอร์ทเงียบกว่าที่คิด แขกไม่มาก ทางเดินไม้ทอดยาวไปตามแนวต้นมะพร้าว มุ่งสู่ชายหาดผมเดินช้า ๆ ไปตามทาง จนกระทั่งเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ใกล้ศาลาเปิดโล่งด้านข้างสระว่ายน้ำหลัก สูงประมาณร้อยแปดสิบสี่ ไหล่กว้าง เอวดูแคบ ผิวขาวเหลือง ผมสีน้ำตาลเข้มด้านบนมีวอลลุ่มแลtคลื่นเล็กน้อย ด้านข้างตัดสั้นเฟด neat ใส่เสื้อเชิ้ตลินินสีครีมแขนสั้นกับกางเกงขาสั้นสีเบจ ดูสบาย ๆ แต่แพงเขากำลังคุยกับพนักงานอยู่ พอหันมาเห็นผมก็หยุดพูด แล้วยิ้มให้แบบสุภาพ สายตาไม่ได้กดดันแต่ชัดเจนว่าสนใจผมเดินผ่านไปโดยไม่ได้หยุด แต่ยังไม่ก้าวพ้นระยะสองสามเมตร เขาก็พูดขึ้น “เพิ่งเช็คอินหรือครับ”ผมหันไป “ครับ”เขายิ้มอีกครั้ง มุมปากไม่กว้างแต่ดูจริงใจ “ผมนาวินครับ”“บาส”“ชื่อสั้นดี” นาวินพยักหน้าเล็กน้อย “ถ้ายังไม่รู้จะไปไหน ด้านหลังวิลล่ามีทางลัดลงหาด วิวดีกว่าทางหลัก”“ขอบคุณครับ” เขาไม่ได้เดินจากทันที ยังยืนอยู่ตรงนั้น มองผมด้วยสายตาที่สงบและสนใจโดยไม่ต้องพยายามอะไรเลย ผมรู้สึกถึงมันชัดความรู้สึกดึงดูดนี้ และตอนนี้… ผมต้องการคนที่เจ็ด…ทางลาดขึ้นเขาไม่ชันมาก แต่พอเดินถึงด้านบน ลมทะเลก็แรงขึ้นทันที บ้านพักของนาวินไม่ได้ใหญ่โตแบบวิลล่าในรีสอร์ท แต่ตั้งอยู่บนเนินสูงที่มองลงไปเห็นอ่าวได้เกือบทั้งหมด โครงสร้างเป็นปูนเปลือยผสมไม้สีเข้ม ระเบียงกว้างเปิดโล่งโดยไม่มีเสากั้นสายตา สระว่ายน้ำสีฟ้าอ่อนทอดยาวขนานกับขอบระเบียง น้ำในสระนิ่งจนสะท้อนท้องฟ้าและทะเลด้านล่าง“เชิญครับ” นาวินถอดรองเท้าแล้วเดินขึ้นบันไดไม้สั้น ๆ นำทางเข้าไป ผมถอดรองเท้าตาม ภายในบ้านโปร่งและเงียบ ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกบานใหญ่ทั้งหมด มองทะลุออกไปได้ทั้งวิวทะเลและขอบฟ้า ห้องนั่งเล่นมีโซฟาสีครีมตัวยาว โต๊ะไม้ต่ำ และตู้ไวน์บิลท์อินสูงติดผนังมุมที่ไม่โดนแสงแดดโดยตรงกลิ่นไม้และกลิ่นทะเลปนกันเบา ๆ นาวินเปิดประตูกระจกบานเลื่อนออกไปยังระเบียง ลมทะเลพัดเข้ามาเต็ม ๆ ทันที“วิวประมาณนี้ครับ” เขาพูดเรียบ ๆผมเดินออกไปยืนที่ราวระเบียง จากตรงนี้เห็นชายหาดของรีสอร์ทเป็นเส้นโค้งบาง ๆ ด้านล่าง น้ำทะเลเปลี่ยนสีจากเขียวอ่อนใกล้ฝั่งไปเป็นน้ำเงินเข้มไกลออกไป แสงแดดช่วงสายยังไม่แรงมาก ทำให้อากาศอุ่นแต่ไม่ร้อน“สวยจริง ๆ” ผมบ่นเบา ๆนาวินยืนห่างจากผมประมาณหนึ่งก้าวครึ่ง มองไปในทิศทางเดียวกัน “ผมซื้อที่ตรงนี้เพราะวิว” เขาพูด “ส่วนตัวรีสอร์ทเป็นแค่ธุรกิจ”บรรยากาศเงียบไปครู่หนึ่ง มีเพียงเสียงคลื่นจากด้านล่างกับสายลมที่พัดผ่านราวระเบียง นาวินหันมาทางผม “ว่ายน้ำไหมครับ”ผมมองไปที่สระ น้ำใสนิ่ง ขอบสระเกือบชิดกับระเบียงจนดูเหมือนจะไหลลงทะเล “ยังไม่ได้ใส่ชุด”“ข้างในมีชุดสำรอง” นาวินตอบ “หรือจะไม่ใส่ก็ได้… ตรงนี้ไม่มีใครมองเห็น” ประโยคหลังพูดด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่ได้ยั่ว แต่ทำให้ระยะห่างระหว่างเรากะทันหันแคบลงในหัวผมหันไปมองเขา นาวินยิ้มเล็กน้อย ตาไม่หลบ “หรือจะดื่มก่อนก็ได้” เขาชี้เข้าไปในห้อง “ไวน์ตู้เล็ก ๆ นู่น ของดีที่เก็บไว้”ผมยังไม่ตอบทันที สายลมทะเลพัดเสื้อยืดให้ชิดลำตัว แสงแดดส่องผ่านเส้นผมของนาวินที่ถูกลมปลิวเล็กน้อย ผิวขาวเหลืองของเขาดูสว่างขึ้นใต้แสงธรรมชาติ “ดื่มก่อนก็ได้ครับ”นาวินพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในบ้านโดยไม่เร่ง ผมยังยืนอยู่ที่ระเบียงอีกสักพักมองทะเลด้านล่างแล้วค่อยตามเขาเข้าไป
นาวินเดินไปที่ตู้ไวน์บิลท์อิน มองดูขวดสองสามวินาทีก่อนจะเลือกขึ้นมาหนึ่งขวด “Pinot Noir” เขาพูดพลางเปิดฝา “ไม่หนักมาก เหมาะกับช่วงกลางวัน”
เขานำแก้วสองใบมาวางบนโต๊ะไม้ต่ำตรงหน้าโซฟา เทไวน์สีแดงเข้มให้ผมก่อน แล้วเทให้ตัวเอง “เชิญครับ”ผมรับแก้ว มานั่งลงบนโซฟา นาวินนั่งลงอีกฝั่งของโซฟาตัวเดียวกัน ระยะห่างพอประมาณ ไม่ชิดจนอึดอัด แต่ก็ไม่ไกลจนต้องพูดเสียงดัง ไวน์สัมผัสลิ้น กลม เย็นเล็กน้อยจากที่เก็บในตู้“ไวน์ดี” ผมพูดนาวินยิ้มบาง ๆ “ผมเก็บไว้เฉพาะคนที่พามาที่นี่”“มีคนถูกพามาบ่อยไหมครับ” เขาหัวเราะเสียงเบาในลำคอ “ไม่บ่อย”สายตาเขาจับอยู่ที่แก้วไวน์ของผมครู่หนึ่ง แล้วเงยขึ้นมามองหน้า “คุณบาสดูเหมือนคนที่คิดอะไรอยู่ตลอดเวลา”“นิสัยส่วนตัวครับ”“หนักไหม” เขาถามต่อผมชะงักไปนิด แล้วหัวเราะสั้น ๆ “บางทีก็หนัก”นาวินพยักหน้าช้า ๆ เหมือนเข้าใจโดยไม่ต้องถามต่อ เขาจิบไวน์ วางแก้วลง แล้วเอนหลังพิงโซฟา แขนข้างหนึ่งวางบนพนัก พับขาข้างหนึ่งขึ้นเล็กน้อย ท่าทางสบาย ๆ แต่ยังดูดี แสงจากกระจกบานใหญ่ส่องเฉียงเข้ามาตกบนแขนและลำคอเขา ผิวขาวเหลืองดูอุ่นขึ้น เส้นเอ็นบนหลังมือชัดเล็กน้อยตอนจับแก้ว“ทำงานเกี่ยวกับอะไรครับ” เขาถาม“ออกแบบภายใน”“อ๋อ” นาวินพยักหน้า “เลยดูเป็นคนละเอียด”“ดูออกอีกแล้วเหรอครับ”“นิดหน่อย” เขายิ้ม “คนออกแบบส่วนใหญ่จะมองอะไรนานกว่าคนทั่วไป”ผมจิบไวน์อีกครั้งแก้วเริ่มเบาลงเร็วกว่าที่คิด นาวินเทเพิ่มให้โดยไม่ถาม “ขอบคุณ”“ไม่เป็นไร” เขาพูด “ตรงนี้ไม่มีใครเร่ง”เงียบไปอีกครั้ง แต่ความเงียบไม่ได้อึดอัด มันเต็มไปด้วยสายลมที่พัดผ่านประตูเปิด และกลิ่นไวน์ที่ลอยเบา ๆ ระหว่างเรานาวินหันมามองผมตรง ๆ คราวนี้ไม่มีรอยยิ้มมีแต่สายตาที่นิ่งและสนใจจริง “คุณบาส”“ครับ”“ถ้าผมบอกว่าอยากรู้จักคุณมากกว่านี้… จะถือว่าเร็วเกินไปไหม”คำถามนั้นไม่ได้ยั่วแต่หนักแน่นและชัดเจน ผมมองกลับไปที่เขาไวน์เริ่มทำงานเล็กน้อย ทำให้ระยะของใบหน้าดูใกล้กว่าเดิม “ขึ้นอยู่กับว่า… รู้จักแบบไหนครับ”นาวินยิ้มช้า ๆ มุมปากยกขึ้นเพียงนิดเดียว “แบบที่คนสองคนทำกันเมื่ออยู่บนเขาสองต่อสอง” เขายังไม่ขยับเข้ามาแค่พูดจบแล้วยังคงมองผมอยู่รอปล่อยให้คำนั้นค้างอยู่ในอากาศระหว่างเรา ผมวางแก้วลงบนโต๊ะ ไม่ได้ถอยหลังหนีผมวางแก้วลงบนโต๊ะ แล้วยังไม่ได้ตอบอะไรผมวางแก้วลงบนโต๊ะ นาวินมองผมอยู่อีกครู่ ก่อนจะยิ้มเล็กน้อยแล้วลุกขึ้น “ว่ายน้ำก่อนไหมครับ” เขาพูดเสียงปกติ “แดดยังไม่แรง น้ำน่าจะดี”ผมมองไปที่สระนอกระเบียง “ไม่มีชุด”“สระส่วนตัวครับ” นาวินตอบเรียบ ๆ “ไม่ต้องใส่ก็ได้… หรือจะใส่เท่าที่สะดวกก็ได้” ประโยคนั้นทำให้ผมชะงักไปนิด แต่ก็พยักหน้าเขาเดินไปหยุดยืนอยู่ตรงขอบสระ แล้วถอดเสื้อเชิ้ตลินินออกต่อหน้าผมโดยไม่หันหลัง ไหล่กว้าง อกแผ่ กล้ามเนื้อเรียบเนียนแต่แน่น ผิวขาวเหลืองใต้แสงแดดจาง ๆ ดูอบอุ่น เส้นเอ็นบนท้องและด้านข้างชัดขึ้นตอนเขาหายใจจากนั้นมือเลื่อนลงไปคลายกระดุมกางเกงขาสั้น ดึงออกช้า ๆ เหลือเพียงกางเกงในสีขาวทรงบ็อกเซอร์ขาสั้นที่เนื้อผ้าบางผ้าสีขาวรัดแน่นจนเห็นขอบกล้ามเนื้อต้นขาและเส้นสายของสะโพคชัดเจน ของข้างในห้อยเป็นทรงยาวเห็นได้ชัดผ่านเนื้อผ้าบาง น้ำหนักดันผ้าให้ย้อยลงตามธรรมชาติ จนรอยขอบส่วนหัวและลำเห็นเลือน ๆ ใต้ผ้าสีขาวกางเกงในขาวทำให้ทุกอย่างดูชัดและชวนมองกว่าสีเข้ม นาวินไม่ได้รีบก้าวลงน้ำ ยืนอยู่ตรงนั้นอีกสองสามวินาที ปล่อยให้สายตาผมกวาดผ่านแล้วค่อยยิ้มมุมปากเล็กน้อย “จะลงไหมครับ”ผมเดินมายืนอยู่ตรงขอบสระ มองนาวินที่ลงไปในน้ำแล้ว มือจับชายเสื้อยืดแล้วดึงขึ้นช้า ๆ ผ้าถูกลมทะเลพัดเล็กน้อยตอนที่มันถูกถอดออกจากหัว เผยอกและหน้าท้องที่ยังแห้งอยู่ แสงแดดจาง ๆ ส่องเฉียงทำให้ผิวดูสว่างขึ้น จากนั้นนิ้วก็เลื่อนลงไปที่ขอบกางเกงขาสั้นดึงออกทีละข้างอย่างไม่รีบร้อน จนเหลือเพียงกางเกงในสีขาวทรงบ็อกเซอร์ที่ใส่มาเป็นแบบเดียวกับเขาผ้ายังแห้ง รัดพอดีกับสะโพคและต้นขา เห็นรอยขอบหัวหยักชัดเจน และเห็นทรงของสิ่งที่อยู่ด้านในที่เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย จากสายตาของนาวินที่มองอยู่ ผมก้าวลงไปในน้ำ น้ำเย็นสัมผัสผิวทีละนิ้ว ทีละช่วงขา จนขึ้นถึงเอว ความเย็นทำให้กางเกงในชุ่มน้ำและแนบสนิทกับผิวทันที นาวินยืนรออยู่กลางสระ น้ำระดับเอว กางเกงในขาวเมื่อเปียกยิ่งบางลง ของเขาห้อยยาวเห็นทรงชัด ผ้าเปียกติดผิวจนเกือบโปร่ง“น้ำเย็นดีไหมครับ”“เย็นดีครับ” นาวินยิ้มมุมปาก แล้วหันไปทางขอบสระ “เดี๋ยวผมไปหยิบไวน์มา”เขาขึ้นจากน้ำอย่างไม่รีบ น้ำไหลอาบหลังและสะโพค ผ้าขาวเปียกแนบจนเห็นรอยแยกของก้นชัดเจนตอนเดินไปหยิบขวดและแก้ว ไม่ถึงนาทีเขากลับมาผมยังยืนอยู่ในน้ำระดับเอว มองตามเขาตั้งแต่ก้าวออกจากบ้าน นาวินเดินเท้าเปล่าบนพื้นไม้เปียก น้ำยังไหลอาบจากปลายผมลงมาตามอกและท้อง หยดลงตามร่องกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เรียบแต่แน่นกางเกงในสีขาวเปียกน้ำสนิท เนื้อผ้าบางและโปร่งขึ้นจนเกือบเห็นสีผิวข้างใต้ร่มผ้า ตรงนั้นของเขายังไม่แข็งเต็มที่ แต่ห้อยยาวและมีน้ำหนัก แกว่งเบา ๆ ตามจังหวะก้าวเดิน ผ้าถูกดันยื่นออกมาเป็นทรงชัดเจนทั้งด้านหน้าและด้านข้าง ขอบหัวเห็นเลือน ๆ ใต้สีขาวทุกครั้งที่สะโพคขยับเขาไม่ได้รีบลงน้ำ เดินมาหยุดที่ขอบสระตรงหน้าผม ยืนตัวตรง ถือขวดไวน์และแก้วสองใบ แสงแดดจาง ๆ ส่องผ่านผ้าเปียก ทำให้รูปทรงตรงส่วนนั้นของเขาชัดขึ้นอีกนาวินยิ้มเล็กน้อย แล้วยืนเทไวน์ลงในแก้วอย่างช้า ๆ ตรงขอบสระ ท่าทางปกติ แต่ระยะและความสูงทำให้ผมซึ่งยืนอยู่ในน้ำต้องเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย และต้องมองผ่านเป้ากางเกงในขาวที่เปียกและแนบเนื้อในระยะใกล้เขารินเสร็จ แล้วค่อยนั่งลงบนขอบสระห้อยขาลงไปในน้ำ กล้ามเนื้อต้นขาตึงขึ้นตอนนั่ง ผ้าขาวถูกรั้งจนตึงมากขึ้นตามท่า เป้าถูกดันให้ยื่นชัด ของที่ห้อยอยู่ขยับเล็กน้อยตอนเขานั่งลงสนิท“อีกหน่อยไหมครับ” เขายื่นแก้วลงมาให้ผมผมว่ายเข้าไปใกล้ ยื่นมือขึ้นรับตอนนั้นระยะใกล้จนเห็นเส้นขนบาง ๆ ที่ลากลงไปใต้ขอบกางเกงใน เห็นรอยผ้าที่เปียกจนติดกับผิว และเห็นทรงที่ถูกน้ำหนักดึงลงอย่างชัดเจน นิ้วเราสัมผัสกันสั้น ๆ ตอนรับแก้ว เย็นจากน้ำในสระและไวน์นาวินไม่ได้ถอนมือทันที ปล่อยให้นิ้วค้างอยู่ชั่วเสี้ยววินาทีก่อนจะยิ้ม “เชิญครับ”ผมรับแก้วแล้วยังยืนอยู่ระหว่างขาเขาที่ห้อยลงมาในน้ำ ใกล้เกินไปสำหรับการเป็นคนแปลกหน้าแต่ไม่มีใครขยับหนี ลมทะเลพัดผ่านอีกครั้ง ทำให้หัวนมของนาวินที่โผล่รับอากาศแข็งขึ้นเล็กน้อย และทำให้ผ้าเปียกที่เป้าขยับตามลมเพียงนิดเดียวผมจิบไวน์ สายตายังไม่หนีจากตรงนั้นง่าย ๆนาวินมองผมอยู่อีกครู่ แล้วค่อย ๆ แยกขาออกกว้างขึ้นอีกนิด ไม่ใช่ท่าที่ยั่วยุแบบเปิดเผย แต่กว้างพอให้ผมยืนอยู่ตรงกลางได้อย่างชัดเจน และกว้างพอให้กางเกงในสีขาวที่เปียกน้ำถูกดึงตึงขึ้นตามต้นขาผ้าบางแนบสนิทกับผิว เผยให้เห็นทรงลำของเขาที่ห้อยลงมาตามธรรมชาติ ถูกน้ำหนักดึงจนยื่นไปข้างหน้าเล็กน้อย ขอบหัวและลำเห็นเลือนใต้สีขาวทุกครั้งที่เขากระดกข้อเท้าเบา ๆ ในน้ำกล้ามเนื้อต้นขาตึงขึ้นตอนแยกขา เส้นเอ็นด้านในชัดเจน นาวินจิบไวน์ตัวเองช้า ๆ โดยยังมองผมอยู่ “ทีนี้ไวน์เป็นยังไงครับ”“ดีขึ้นกว่าเดิมครับ”เขายิ้มมุมปาก แล้วเอนตัวไปข้างหลังเล็กน้อย ใช้มือข้างหนึ่งยันพื้นไม้ ทำให้อกและท้องยืดออก แสงตกบนผิวขาวเหลืองชัดขึ้น“คุณบาส” เขาเรียกเบา ๆ“ครับ”นาวินจิบไวน์ตัวเองช้า ๆ โดยยังมองผมอยู่แล้วพูดเสียงนุ่ม “ใกล้ขนาดนี้… คุณโอเคไหมครับ”ผมไม่ได้ถอยแค่จิบไวน์อีกคำ แล้วมองขึ้นไปที่ใบหน้าเขา “ยังไหวครับ”นาวินหัวเราะเสียงต่ำในลำคอ สายตาเลื่อนลงมาที่กางเกงในสีขาวของผมที่เปียกน้ำสนิท ผ้าบางแนบเนื้อจนเห็นทรงชัด เห็นเส้นขอบและน้ำหนักที่เริ่มตื่นขึ้นเล็กน้อยใต้สีขาว น้ำในสระทำให้ผ้ายิ่งโปร่งและชิดผิวมากกว่าตอนแห้งเขามองอยู่นานกว่าปกติ แล้วค่อย ๆ ยื่นมือลงมา นิ้วยาวและอุ่นแตะที่ต้นขาด้านนอกของผมเบา ๆ ใต้ผิวน้ำเพียงแค่ปลายนิ้ว ลากช้า ๆ จากด้านนอกเข้ามาด้านใน ไม่กดแรง ไม่รีบ “ผมขอแตะได้ไหม”คำถามนั้นช้าและใช้โทนเสียงต่ำผมพยักหน้าโดยไม่พูด นาวินยิ้มเล็กน้อย นิ้วเลื่อนสูงขึ้นตามต้นขาด้านใน หยุดก่อนจะถึงขอบกางเกงในเพียงไม่กี่เซนติเมตร แล้ววนเบา ๆ ที่ผิวที่เปียกน้ำผมหายใจสะดุด ความอุ่นจากปลายนิ้วเขาชัดเจนแม้จะอยู่ใต้น้ำ ความเย็นของน้ำกับความร้อนจากผิวสัมผัสกันจนขนบนต้นขาลุกเล็กน้อย นิ้วเขาไม่ได้กดแรง แค่ลากช้า ๆ เป็นวงแคบ ๆ ใกล้ขอบผ้าจนผมรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนเล็ก ๆ ที่วิ่งขึ้นไปตามขาหนีบกางเกงในสีขาวของเราทั้งคู่เปียกและแนบสนิทเนื้อหนัง ตรงเป้าของนาวินที่นั่งแยกขาอยู่ตรงหน้าเริ่มตื่นขึ้นชัดเจน ดันผ้าขาวให้ตึงและยื่นออกมามากขึ้นทุกที ผมเห็นเส้นขอบและน้ำหนักของมันขยับตามลมหายใจเขานิ้วของเขายังไม่แตะตรงนั้น แค่วนอยู่ที่ต้นขาด้านใน ใกล้จนผมรู้สึกถึงความร้อนจากฝ่ามือผ่านน้ำทุกครั้งที่เขาขยับนิ้วผมวางแก้วลงบนขอบสระ แล้วยกมือขึ้นแตะที่หน้าท้องของนาวินเบา ๆ ผิวเขาอุ่นและเรียบกว่าที่คิด กล้ามเนื้อหน้าท้องเกร็งตอบสนองทันทีที่นิ้วผมวางลง ความตึงของกล้ามเนื้อใต้ผิวทำให้ปลายนิ้วรู้สึกถึงแรงสั่นเล็ก ๆ จากลมหายใจที่เริ่มลึกขึ้นผมลูบลงต่ำทีละนิด ผ่านร่องกลางท้อง ผ่านเส้นขนบาง ๆ ที่ยังเปียกน้ำ นิ้วสัมผัสความอุ่นที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งใกล้ขอบกางเกงในนาวินหายใจออกยาว ท้องเขาขยับใต้ฝ่ามือผม ผมรู้สึกถึงความแข็งและการขยายตัวที่กำลังก่อตัวอยู่ใต้ผ้าขาวในระยะใกล้ยิ่งขึ้น แม้ยังไม่ได้แตะโดยตรง แต่ความร้อนและแรงดันจากส่วนนั้นของเขาผ่านอากาศและน้ำมาถึงนิ้วได้ชัดนิ้วของนาวินที่ต้นขาผมเลื่อนสูงขึ้นอีกนิด คราวนี้ปลายนิ้วเกี่ยวขอบกางเกงในสีขาวของผมเบา ๆ จากด้านใน เพียงแค่เกี่ยว แต่เสียวจนขาหนีบเกร็งโดยอัตโนมัติเราทั้งคู่ยังไม่ไปต่อทันที แค่สำรวจ ช้า ๆ ใต้แสงแดดจาง ๆ และสายลมทะเล ในระยะที่ใกล้จนได้ยินเสียงหายใจของกันและกันชัดเจน และใกล้จนรู้สึกได้ว่าส่วนนั้นของอีกฝ่ายกำลังตื่นตัวเต็มที่เช่นเดียวกันนิ้วของนาวินที่ต้นขาผมเลื่อนสูงขึ้นอีกนิด คราวนี้ปลายนิ้วไม่ได้แค่เกี่ยวขอบกางเกงใน แต่เลื่อนเข้าไปข้างในจากด้านหน้า หลังมือเขาอุ่นและชุ่มน้ำ นิ้วยาวค่อย ๆ โอบรอบควยผมที่กำลังแข็งขึ้นใต้ผ้าขาวเปียกผมหายใจสะดุดหนัก ความอุ่นจากฝ่ามือเขาถ่ายทอดผ่านเนื้อผ้าบางที่เปียกสนิท รู้สึกถึงแรงกดเบา ๆ ของนิ้วโป้งที่วนตรงหัว ขณะที่นิ้วอื่น ๆ โอบลำไว้แน่นขึ้นทีละนิด เสียวจนขาหนีบเกร็ง น้ำในสระที่เคยเย็นกลับรู้สึกร้อนขึ้นรอบตัวผมกลั้นหายใจไว้ครู่หนึ่ง แล้วค่อย ๆ เลื่อนมือลงไปเช่นกัน นิ้วผมแตะขอบกางเกงในขาวของนาวินก่อน แล้วค่อย ๆ มุดเข้าไปข้างในเจอความร้อนและแข็งทันที ควยของเขายาวและหนักในฝ่ามือ โคนหนาขึ้นชัด หัวใหญ่กว่าลำเล็กน้อย ผิวเรียบตึงจากความเปียกและจากที่กำลังตื่นเต็มที่ ผมรู้สึกถึงเส้นเลือดที่ปูดเบา ๆ ตอนที่นิ้วรูดขึ้นช้า ๆ จากโคนถึงหัวนาวินหายใจออกยาวใกล้หู ท้องเขาเกร็งใต้แขนผม รอบตัวยังเงียบ มีเพียงเสียงน้ำที่ซัดเบา ๆ เข้าขอบสระ เสียงลมทะเลพัดผ่านใบไม้ และเสียงหายใจของทั้งคู่ที่เริ่มไม่เท่ากัน แสงแดดจาง ๆ ส่องลงมาบนผิวที่เปียกของเรา ทำให้น้ำหยดบนอกและท้องระยิบระยับผมรูดมือช้า ๆ อีกครั้ง รู้สึกถึงน้ำเงี่ยนที่เริ่มเยิ้มที่หัวของเขาติดนิ้วมา นาวินก็ทำแบบเดียวกัน นิ้วโป้งของเขาวินตรงร่องหัวควยผมวนเป็นวงช้า ๆ ใต้ผ้าเปียก ความเสียววิ่งจากขาหนีบขึ้นไปถึงท้องน้อยจนผมต้องเอนเข้าหาเขานิดหนึ่งหน้าผากเกือบชนไหล่เขา กลิ่นไวน์ กลิ่นทะเล และกลิ่นผิวที่เปียกน้ำปนกันอยู่ในระยะนี้ นาวินก้มลงเล็กน้อยริมฝีปากใกล้หูผม “รู้สึกดีไหมครับ” เสียงต่ำและแหบกว่าตอนพูดปกติผมไม่ได้ตอบเป็นคำ แค่พยักหน้าช้า ๆ แล้วบีบมือที่จับควยเขาแน่นขึ้นอีกนิด ทั้งคู่ยังไม่ได้ถอดกางเกงในออก แค่จับกันผ่านผ้าเปียกช้า ๆสำรวจใต้แสงแดดและสายลมบนเขา ในสระที่ไม่มีใครมองเห็น นิ้วของนาวินที่อยู่ในกางเกงในผมขยับช้า ๆ ไม่ใช่การรูดแรง แต่เป็นการคลำ สำรวจ นิ้วโป้งวนตรงร่องหัวผ่านผ้าเปียก ขณะที่นิ้วอื่นโอบลำไว้แน่นขึ้นทีละนิด ความอุ่นจากฝ่ามือเขาถ่ายทอดผ่านเนื้อผ้าบางจนผมรู้สึกถึงทุกองศาของการเคลื่อนไหวผมหายใจไม่สม่ำเสมอ มือที่จับควยนาวินก็ตอบสนองเช่นเดียวกัน รูดขึ้นช้า ๆ จากโคนถึงหัว รู้สึกถึงความหนาของโคนและความใหญ่ของหัวที่กำลังตึงขึ้นเรื่อย ๆ น้ำเงี่ยนเริ่มเยิ้มติดนิ้วแม้ยังมีผ้ากั้นอยู่นาวินเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองลงมาที่ผม สายตานิ่ง แต่หายใจลึกกว่าตอนแรก “ถอดได้ไหมครับ”คำถามนั้นเสียงต่ำและชัด ผมพยักหน้า นาวินยกสะโพคขึ้นเล็กน้อยจากขอบสระ มือทั้งสองข้างของผมช่วยดึงกางเกงในขาวที่เปียกออกจากตัวเขาแท่งลำของเขาดีดตัวขึ้นทันทีที่พ้นผ้า ยาว ตรง โคนหนา หัวใหญ่กว่าลำเล็กน้อย สีเข้มขึ้นจากความตื่น เส้นเลือดปูดชัด น้ำเงี่ยนเยิ้มที่ปลายแล้วผมยังยืนอยู่ในน้ำ นาวินนั่งอยู่บนขอบสระ ขาแยกกว้าง เปลือยทั้งหมดตั้งแต่เอวลงไป เขามองผมอยู่อีกครู่ แล้วเอื้อมมือลงมาดึงกางเกงในของผมเช่นกันผ้าเปียกถูกลากลงช้า ๆ ตามต้นขา ควยผมดีดตัวขึ้นพ้นน้ำ เราทั้งคู่เงียบ มีเพียงเสียงลมทะเลกับน้ำที่ซัดขอบสระเบา ๆนาวินยื่นมือลงมาอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีผ้ากั้น ฝ่ามืออุ่นห่อหุ้มควยผมโดยตรง รูดช้า ๆ จากโคนขึ้นไปจนสุดหัว แล้ววนนิ้วโป้งตรงร่องเสียวจนขาผมเกร็งในน้ำ ผมยกมือขึ้นจับควยเขาตอบ หนักและร้อนในฝ่ามือ ผิวตึง รู้สึกถึงแรงเต้นเบา ๆ ใต้ผิว นาวินหายใจออกยาว แล้วพูดเสียงแหบ“ขึ้นมาข้างบน” ไม่ใช่คำสั่งแรง ๆ แต่หนักแน่นผมมองขึ้นไปที่เขาอีกครั้ง แล้วยังไม่ปีนขึ้นไป กลับก้าวเข้าไปใกล้ระหว่างขาที่แยกกว้างของนาวิน น้ำถึงระดับอก มือจับต้นขาด้านในของเขาทั้งสองข้างนาวินเงยหน้ามองลงมา สายตานิ่ง ผมก้มลงโดยไม่พูดอะไร ลิ้นแตะหัวควยเขาก่อน ช้า ๆ เลียรอบร่องที่น้ำเงี่ยนเยิ้มอยู่ รสเค็มปนกับกลิ่นคลอรีนจาง ๆ จากน้ำในสระนาวินหายใจสะดุด มือข้างหนึ่งวางลงบนหัวผม แต่ไม่ได้กดแรง แค่พักอยู่ผมอมหัวเข้าไปในปาก ดูดเบา ๆ แล้วค่อย ๆ รับลึกขึ้นทีละนิด น้ำลายผสมน้ำเงี่ยนทำให้ทุกอย่างชุ่ม ลิ้นกดใต้ลำขณะที่ถอนออกช้า ๆ ลมทะเลพัดผ่านหลังที่โผล่พ้นน้ำเสียงดูดเบา ๆ ปนกับเสียงน้ำที่ซัดขอบสระ ผมอมลึกขึ้นอีก ปล่อยให้หัวดันเข้าไปใกล้โคนคอ แล้วถอนออกจนเหลือแค่หัว ดูดแรงตรงนั้นเป็นจังหวะสั้น ๆนาวินเกร็งขา กล้ามเนื้อต้นขาใต้ฝ่ามือผมตึงขึ้น “ช้า ๆ…” เสียงเขาแหบกว่าเดิม ผมทำตาม อมช้า ลึก เป็นจังหวะ ใช้มือรูดโคนไปพร้อมกัน ทุกครั้งที่ถอนออกจะเลียหัววนเป็นวงก่อนจะอมกลับเข้าไปใหม่ในหัวยังมีเงาของธามแวบขึ้นมาเป็นระยะ แม้ตอนนี้ปากจะเต็มไปด้วยลำเอ็นใหญ่ของนาวิน แม้ความเสียวจะทำให้ขาอ่อนในน้ำแต่ภาพรอยยิ้มตอนเช้าก็ยังไม่หายไปโดยสมบูรณ์ ผมกดลิ้นแรงขึ้นใต้ลำ แล้วอมลึกจนเกือบสุดอีกครั้ง นาวินหายใจออกยาว มือที่วางบนหัวผมเริ่มจับแน่นขึ้นเล็กน้อย แต่ยังไม่กดลงผมถอนปากออกช้า ๆ จนเหลือแค่หัว ดูดแรงตรงร่อง ลิ้นวนเป็นวงซ้ำแล้วซ้ำอีก น้ำเงี่ยนของเขาเยิ้มมากขึ้น รสเค็มชัดขึ้นบนลิ้นจากนั้นผมก็เลียลงไปตามลำ ตั้งแต่หัวจนถึงโคน ช้า ๆ ทีละนิ้ว ปลายลิ้นกดลงบนเส้นเลือดที่ปูด แล้วเลียกลับขึ้นไปใหม่นาวินเกร็งขาอีกครั้ง ผมใช้มือข้างหนึ่งโอบลูกอัณฑะเบา ๆ คลึงช้า ๆ ขณะที่ปากกลับไปอมหัวอีกครั้ง ดูดเป็นจังหวะสั้น ๆ สลับกับเลีย น้ำในสระกระเพื่อมตามการขยับของผมลมทะเลพัดผ่านหลังที่เปียก ทำให้ขนลุกเล็กน้อย แต่ความร้อนจากควยในปากกลับชัดเจนกว่า ผมอมลึกขึ้นอีก คราวนี้ช้าและยาว ปล่อยให้หัวดันโคนคอ กลั้นไว้ครู่หนึ่ง แล้วถอนปากออกพร้อมดูดแรงตลอดทางน้ำลายเส้นยาวติดจากริมฝีปากไปยังหัวควยของเขา นาวินมองลงมา สายตาเข้มขึ้น “อีกที…” เสียงแหบผมทำตาม อมกลับเข้าไปใหม่ ใช้มือรูดโคนเป็นจังหวะตรงข้ามกับปาก เร็วขึ้นเล็กน้อยแต่ยังไม่เร่งสุด ทุกครั้งที่หัวควยชนเพดานปาก ผมจะกดลิ้นแรงขึ้นทุกครั้งที่ถอนออก จะเลียรอบหัววนช้า ๆ ให้เขารู้สึกถึงปลายลิ้นชัด ๆ เสียวจนขาของนาวินเริ่มสั่นเบา ๆ บนขอบสระ “อ่า—” เขาครางออกมาด้วยความเสียวผมลดมือลงไปอีกนิด ใช้นิ้วกลางวนเบา ๆ ตรงก้นของเขาผ่านน้ำลายผมที่ไหลลงไปตามร่อง โดยยังไม่ใส่นิ้วเข้าไป แค่วนรอบ ๆ ให้เขารู้สึกนาวินหายใจสะดุดชัดขึ้น มือที่วางบนหัวผมกำเส้นผมแน่นขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ผมยังไม่เร่งจังหวะ ยังคงอมช้า ลึก สลับกับการเลียปล่อยให้ความเสียวสะสม ปล่อยให้เสียงดูดกับเสียงลมทะเลปนกัน และปล่อยให้เงาของธามในหัวค่อย ๆ จางลงทีละนิด ท่ามกลางรสและกลิ่นของนาวินที่เต็มปากจนกระทั่งนาวินขยับ เขายังไม่ดึงผมขึ้น แต่ค่อย ๆ เสื่อนตัวลงมาจากขอบสระเข้ามาในน้ำเอง น้ำกระเพื่อมแรงขึ้นตอนที่เขาก้าวลงมา ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในสระด้วยกัน น้ำระดับอกนาวินยืนตรงหน้าผม ระยะใกล้จนควยทั้งสองข้างเกือบชนกันใต้ผิวน้ำ เขายังหายใจไม่สม่ำเสมอมือข้างหนึ่งยกขึ้นปัดผมที่เปียกของผมออกจากหน้าผาก แล้วก้มลงจูบจูบแรกช้าแต่ลึกลิ้นเขาสอดเข้ามาวนกับลิ้นผมที่ยังมีรสของตัวเขาหลงเหลืออยู่ มืออีกข้างเลื่อนลงไประหว่างเรา โอบควยทั้งสองข้างไว้ด้วยกัน แล้วรูดช้า ๆ พร้อมกันความร้อนและความแข็งของเขาถ่ายทอดผ่านฝ่ามือมาที่ควยผมชัดเจน ผมครางเบา ๆ ในจูบ นาวินถอนปากออกเพียงนิดยังใกล้จนลมหายใจปนกัน “ให้ผมทำบ้าง” เขาพูดเสียงต่ำ แล้วค่อย ๆ ทรุดตัวลงในน้ำ ระดับน้ำท่วมถึงไหล่ตอนที่เขาคุกเข่ามือจับสะโพคผมไว้ทั้งสองข้าง แล้วก้มอมควยผมเข้าไปใต้ผิวน้ำ ความอุ่นของปากสลับกับความเย็นของน้ำทำให้เสียวจนขาเกร็ง ผมต้องยันขอบสระไว้นาวินอมลึก แม้จะอยู่ใต้น้ำ แล้วถอนขึ้นมาหายใจเป็นระยะ ทุกครั้งที่โผล่ขึ้นมาจะเลียหัวควยวนช้า ๆ ก่อนจะอมกลับลงไปใหม่ มือข้างหนึ่งยังคลึงลูกอัณฑะผมเบา ๆ ใต้น้ำ อีกข้างโอบหลังต้นขาน้ำกระเพื่อมรอบตัวเรา แสงแดดจาง ๆ ส่องผ่านผิวน้ำตกบนหลังของเขาผมมองลงไปเห็นภาพเขาที่กำลังก้มอยู่ระหว่างขา แล้วเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าชั่วคราว ในหัวยังมีเงาธามแวบขึ้นมาอีกครั้ง แม้ตอนนี้จะกำลังถูกอมอยู่ในสระบนเขา แม้ความเสียวจะทำให้ท้องน้อยตึง แต่ความรู้สึกว่างก็ยังค้างอยู่ลึก ๆ นาวินโผล่ขึ้นมาหายใจอีกครั้ง ริมฝีปากเปียก น้ำเงี่ยนและน้ำลายปนกัน เขามองขึ้นมาทางผม แล้วยิ้มเล็กน้อยทั้งที่ยังหอบ “เสียวดีไหมครับ”ผมพยักหน้า ยังพูดไม่เป็นคำ นาวินลุกขึ้นยืนอีกครั้ง น้ำไหลอาบจากตัวเขา ควยทั้งสองข้างยังแข็งและชิดกันใต้ผิวน้ำ เขายื่นมือมาจับหลังคอผมดึงเข้ามาใกล้ แล้วพูดเสียงต่ำใกล้ปาก “ต่อที่ขอบสระ… หรือจะให้ผมทำต่อที่นี่”ผมไม่ได้ตอบเป็นคำ แค่ดึงเขาเข้ามาใกล้กว่าเดิม นาวินยิ้มเล็กน้อย แล้วเอื้มไปหยิบแก้วไวน์ที่วางค้างไว้บนขอบสระ เทลงบนหลังมือตัวเองเล็กน้อย แล้วทาเบา ๆ รอบปากจากนั้นก้มลงจูบผมอีกครั้ง รสไวน์ปนกับรสของตัวเขาเอง จูบลึกและช้า มือข้างหนึ่งเลื่อนลงไปด้านหลังผม นิ้วยาวลูบไล้ตามร่องก้นใต้น้ำ วนเบา ๆ รอบรูโดยยังไม่มุดเข้าไปผมสะดุ้งในจูบ นาวินถอนปากออก แล้วยังคงวนนิ้วอยู่ตรงนั้น “ผ่อนคลาย…” เขาพูดเสียงต่ำ นิ้วกลางค่อย ๆ กดเข้าไปข้างในใต้น้ำ ช้ามาก เพียงข้อแรก แล้วหยุดให้ผมได้ปรับ ความเย็นของน้ำกับความอุ่นของนิ้วทำให้เสียวแปลก ๆผมหายใจออกยาว นาวินกดลึกขึ้นอีกนิด นิ้วหมุนวนช้า ๆ ข้างใน ขณะที่มืออีกข้างยังรูดควยผมเบา ๆ เสียวจนขาอ่อน เขาถอนนิ้วออก แล้วยกแก้วไวน์ขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เทลงบนนิ้วตัวเองโดยตรง เหล้าสีแดงเข้มไหลตามนิ้วยาวนาวินมองผมตาหนึ่งครั้ง แล้วค่อย ๆ มุดนิ้วที่เปียกไวน์กลับเข้าไปในรูอีกครั้ง ความเย็นเฉียบของไวน์ผสมความอุ่นของนิ้วทำให้ผมครางเสียงอ่อย“อืม—” นาวินยิ้มมุมปาก นิ้วขยับช้า ๆ เข้าออก ดันไวน์ให้ไหลเข้าไปข้างในเล็กน้อย ความเย็นแปลกปลอมและเสียวจนหลังเกร็งเขาก้มลงเลียหัวนมผมไปพร้อมกัน ดูดเบา ๆ ขณะที่นิ้วในรูยังคงเคลื่อนไหว น้ำในสระกระเพื่อมรอบตัวเรา แสงแดดจาง ๆ ส่องผ่านผิวน้ำผมต้องยันขอบสระไว้เพราะขาเริ่มสั่น นาวินเพิ่มนิ้วที่สอง ช้า ๆ ขยายให้กว้างขึ้น แล้วยังคงใช้ไวน์เป็นตัวหล่อลื่น ทุกครั้งที่ถอนนิ้วออกจะมีสีแดงจาง ๆ ปนกับน้ำเงี่ยนไหลตามมา“รับได้ไหมครับ” เขาถามเสียงแหบ ผมพยักหน้ากระตุกนาวินกดนิ้วทั้งสองเข้าไปลึกขึ้น งอขึ้นหาจุดเสียวข้างในตัวผมเขาเจอกดซ้ำผมสะดุ้งแรง ควยเด้งในน้ำ เขายังไม่เร่ง แค่วนนิ้วซ้ำจุดเดิมอย่างมั่นใจ ขณะที่ก้มลงเลียลำคอผมพร้อมกัน ความเสียวจากรูกับความเสียวจากผิวหนังรอบคอทำให้หัวมึน ในสายตาของผม ภาพนาวินที่กำลังเล่นกับร่างกายผมอยู่ในสระกับเงาของธามที่ยังวนอยู่ลึก ๆ ในหัว ซ้อนกันอย่างเลือนราง นาวินถอนนิ้วออกช้า ๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมามองผม ริมฝีปากเปียก ตาเข้มนาวินถอนนิ้วออกช้า ๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมามองผม ริมฝีปากเปียก ตาเข้ม เขาไม่ได้ถามอะไรอีก มือทั้งสองข้างจับสะโพคผมยกขึ้นเล็กน้อยในน้ำ จัดท่าให้ขาข้างหนึ่งพาดบนขอบสระ อีกข้างยังแช่อยู่ควยของเขายังแข็งและชิดกับร่องก้นผม หัวควยถูกับรูที่ยังเปียกจากไวน์และน้ำลายนิ้ว วนช้า ๆ สองสามครั้ง จากนั้นค่อย ๆ ดันเข้าไปหัวจมลงก่อนตึงร้อนแม้จะอยู่ในน้ำแต่ความแน่นของรูยังชัดเจน ผมหายใจออกยาว มือยันขอบสระไว้แน่น นาวินไม่รีบ ดันทีละนิ้ว หยุดให้ผมได้ปรับทุกครั้งที่ลึกขึ้น จนโคนชิด เต็มลำรูผมแปดนิ้วเจ็ดของเขาตรงและโคนหนา ทำให้รู้สึกถึงทุกส่วนที่ถูกขยาย เขายังไม่ซอยทันที ค้างไว้ข้างใน มือข้างหนึ่งโอบเอวผม อีกข้างยกขึ้นมาจับคางให้ผมเงยหน้าสายตาสบกันในระยะใกล้ ลมหายใจปนกัน “มองตาผม” เขาพูดเสียงต่ำผมมอง นาวินเริ่มขยับ ช้าแต่หนัก ถอนลำควยออกเกือบสุดจนเหลือแค่หัว แล้วดันกลับเข้าไปจนสุดอีกครั้งตับ…ตับ…ตับ…น้ำในสระกระเพื่อมตามจังหวะ ทุกดอกตั้งใจ ทุกดอกลึก “อ่า—” เสียงครางหลุดจากคอผมชัดเจนขาที่พาดขอบสระสั่น นาวินก้มลงจูบผมไปพร้อมกับการซอย ลิ้นวนช้า ๆ ขณะที่สะโพคยังกระแทกต่อเสียงครางต่ำในลำคอเขาดังขึ้นทุกครั้งที่ดันเข้าสุด เหมือนกลั้นไว้แต่กลั้นไม่มิด ผมครางต่อเนื่อง“อืม… ลึก—” นาวินตอบด้วยเสียงในลำคออีกครั้ง แหบและต่ำ มือจับเอวผมแน่นขึ้น แล้วเร่งจังหวะขึ้นอีกนิดตับ ตับ ตับ ตับน้ำกระเซ็นเล็กน้อยทุกครั้งที่โคนกระแทก ผมเงยคอ เสียงครางดังขึ้นตามจังหวะ “อ่า… อ้า—”นาวินก้มลงเลียลำคอผม ดูดเบา ๆ ตรงใต้ใบหู ขณะที่ยังซอยต่อ เสียงครางในลำคอเขาสั่นไปกับลมหายใจที่ร้อนรดผิวเสียวจนผมต้องกำขอบสระไว้แน่น รูถูกขยายซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยโคนที่หนา หัวใหญ่ครูดจุดข้างในทุกดอก“นาวิน…” ชื่อหลุดจากปากผมโดยไม่ตั้งใจ เขาตอบด้วยเสียงต่ำในลำคออีกครั้ง แล้วยังคงซอยอย่างมั่นใจไม่เร็วเกินไป แต่หนักและลึกพอให้ผมครางไม่ขาด น้ำในสระกระจาย รอบตัวเรา แสงแดดจาง ๆ ส่องผ่านหยดน้ำบนหลังเขา และในจังหวะที่เขาดันเข้าสุดอีกครั้ง เสียงครางของทั้งคู่ปนกันหนึ่งดังชัดหนึ่งต่ำในลำคอทุกครั้งที่ดันเข้าสุด โคนหนาจะกดแน่นกับก้นผม หัวใหญ่ครูดจุดข้างในจนเสียววิ่งขึ้นไปถึงท้องน้อย “อ่า… อืม—” ผมครางเสียงสั่นนาวินตอบด้วยเสียงต่ำในลำคอ แหบและหนัก เหมือนกลั้นไว้แต่กลั้นไม่มิดน้ำกระเพื่อมแรงขึ้นตามจังหวะ ผมเริ่มรู้สึกถึงความล้าที่ขาที่พาดขอบสระ นาวินรู้ทันเขาถอนออกช้า ๆ จนหลุด ความว่างเปล่าในท้องทำให้ผมครางอ่อย นาวินไม่พูดอะไร แค่จับสะโพคผมยกขึ้น แล้วพยุงให้ขึ้นไปนั่งบนขอบสระน้ำไหลอาบจากตัวทั้งคู่ลงบนพื้นไม้ เขายังยืนอยู่ในน้ำ ดันขาผมให้แยกกว้าง แล้วจัดลำเข้าที่อีกครั้ง ดันเข้าไปทีเดียวจนสุดจากด้านล่าง“อ้า—!” เสียงครางของผมดังขึ้นชัด ท่านี้ลึกกว่าเดิม และทำให้ผมเห็นใบหน้านาวินชัดเจนทุกครั้งที่เขาซอยนาวินจับต้นขาผมไว้ทั้งสองข้าง เริ่มขยับใหม่ตับ…ตับ…ตับ…ช้าแต่หนักเหมือนเดิม ทุกดอกตั้งใจ ทุกดอกใสเต็มลำ ผมเอนหลังลงบนพื้นไม้ มือกำขอบสระ เสียงครางหลุดไม่ขาด“อืม… ลึก… อ่า—”นาวินก้มลงคร่อมทับผม อกชิดอก จูบแรงขึ้น ขณะที่สะโพคยังกระแทกต่อ เสียงครางในลำคอเขาสั่นไปกับจูบ เสียวจนผมต้องงอขาหนีบเอวเขาไว้ น้ำจากผมทั้งคู่ไหลลงมาตามร่องไม้ ลมทะเลพัดผ่านผิวที่เปียกและร้อนในจังหวะที่นาวินดันเข้าสุดแล้วค้างไว้ ผมหลับตาลงชั่วคราว ภาพธามที่ยืนอยู่หน้าวิลล่าตอนเช้าแวบขึ้นมาอีกครั้งรอยยิ้มสัมผัสที่ไหล่คำว่า “เสร็จแล้วจะรีบกลับมาอยู่ด้วยนะ”ความเสียวกับความว่างเปล่าชนกันอยู่ในอก นาวินขยับอีกครั้ง ถอนออกเกือบสุด แล้วดันกลับเข้าไปช้า ๆ จนโคนชิด“อ่า—” ผมครางเขายังคงซอยต่อมั่นใจสุขุมแต่หนักแน่นทุกดอก จนผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองใกล้แตกเขาถอนออกช้า ๆ จนหลุดก่อนที่ผมจะได้พูดอะไร เขาก็โอบเอวผมขึ้นมาในอ้อมแขนอย่างมั่นใจ ยกตัวขึ้นจากขอบสระในท่าเดียว น้ำหยดจากตัวทั้งคู่ลงบนพื้นไม้เป็นทาง นาวินพาผมเดินตรงไปยังระเบียงกระจกด้านนอกโดยที่ยังไม่ได้วางลง ลมทะเลพัดแรงขึ้นทันทีที่ออกจากเงาหลังคาเขาวางผมลงหันหน้าเข้าหากระจก มือจับข้อมือทั้งสองข้างของผมพาดไว้บนราวระเบียง จากตรงนี้มองลงไปเห็นชายหาดและทะเลได้ทั้งหมดนาวินยืนด้านหลังจัดลำแข็งเต็มที่ลำจ่อเข้าที่ปากรู แล้วดันเข้าไปทีเดียวจนสุดอย่างแรง“อ้า—!” เสียงครางของผมดังออกไปกับสายลม ท่านี้เปิดและลึก โคนหนาของเขากระแทกแน่นทุกดอกนาวินไม่เริ่มช้าอีกต่อไป จังหวะแรกยังหนัก แต่เร็วขึ้นชัดเจนตับ ตับ ตับ ตับแรงและสม่ำเสมอ มือข้างหนึ่งกดหลังผมให้โน้มไปข้างหน้า อีกข้างจับเอวไว้แน่น ดึงเข้าหาทุกครั้งที่ซอยผมถูกกระแทกจนตัวโยกไปกับราวระเบียง เสียงหนังชนดังชัดท่ามกลางสายลม “อ่า… อืม… ลึก—” ผมครางไม่ขาดนาวินตอบด้วยเสียงต่ำในลำคอทุกครั้งที่ดันเข้าสุด จังหวะเร่งขึ้นอีกนิดตับตับตับตับเร็วขึ้นหนักขึ้นลมทะเลพัดผ่านผิวที่เปียกและร้อน ทำให้ทุกดอกเสียวขึ้นกว่าตอนอยู่ในสระ ผมเงยหน้ามองออกไปยังทะเลด้านล่าง ภาพกว้างและเปิดโล่ง ถูกเย็ดอยู่บนระเบียงกระจกโดยที่ไม่มีใครเห็นแต่ก็ไม่มีอะไรบัง นาวินก้มลงจูบไหล่ผม แล้วเร่งจังหวะต่อ มือเลื่อนมารูดควยผมจากด้านหน้าพร้อมกับซอยเสียวจนขาอ่อน จนเสียงครางของผมดังปนกับเสียงลม จนรู้สึกว่าตัวเองใกล้หนักขึ้นทุกทีนาวินเร่งจังหวะบนระเบียงตับตับตับตับเร็วหนักมือรูดควยผมไปพร้อมกัน ผมใกล้แตกแล้ว ท้องเกร็ง รูบีบรัดแรงขึ้นทุกดอก เสียงครางสั่น“นาวิน… จะ—” เขารู้ทัน ถอนออกทันทีจนหลุด ความวูบโหวงทำให้ผมครางอ่อย ขาอ่อนจนต้องยันราวไว้นาวินหายใจหอบ น้ำเงี่ยนเส้นยาวติดจากควยเขา เขาไม่พักนาน หันผมกลับมา แล้วยกขาข้างหนึ่งของผมขึ้นสูง พาดไว้บนไหล่ตัวเองอีกขาหนึ่งยังยืนอยู่บนพื้นท่านี้ทำให้ ผมต้องทรงตัวด้วยการยันกระจกไว้ด้านหลัง นาวินจัดลำจ่อเข้าที่ปากรูผมจากด้านหน้าดันเข้าไปช้า ๆ จนสุดในมุมที่ลึกและตึงกว่าเดิม “อ้า—!” เสียงครางของผมดังขึ้นทันที มุมนี้ทำให้หัวควยเขากดจุดข้างในได้คมชัดนาวินจับขาที่พาดไหล่ไว้แน่น แล้วเริ่มซอย ช้าตอนแรกเพื่อให้ปรับ จากนั้นเร่งขึ้นตับ ตับ ตับ ตับทุกดอกเต็มและหนักผมถูกยกขาสูง ถูกแทงในท่าที่เปิดจนรู้สึกไร้ที่บัง สายลมทะเลพัดผ่านรูที่ถูกใช้และควยที่เด้งอยู่ระหว่างเรา เสียวจนขอบตาชื้น นาวินก้มลงจูบขาที่พาดอยู่บนไหล่ แล้วซอยต่อให้ลึกขึ้น เสียงครางในลำคอเขาสั่นไปกับจังหวะ ผมใกล้แตกอีกครั้ง รูบีบรัด ท้องตึง “ใกล้—” เสียงผมแตกนาวินยังไม่หยุด แค่จับขาผมแน่นขึ้น แล้วกระแทกสั้น ๆ เร็ว ๆ ซ้ำจุดเดิม จนผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะถึงจุดนั้นนาวินยังไม่ให้ผมแตกอีกครั้ง เขาถอนควยออกทันทีจนหลุด ขาที่ถูกพาดอยู่บนไหล่สั่น นาวินหายใจหอบ แล้วมองรอบ ๆ ระเบียงครู่หนึ่งสายตาหยุดที่ราวกระจกและเก้าอี้ไม้ยาวที่วางอยู่ไม่ไกล เขายิ้มเล็กน้อยทั้งที่ยังหอบ “ลองอันนี้” นาวินพาผมเดินไปที่เก้าอี้ ให้นั่งคร่อมหันหลังให้เขา แต่ไม่ได้ให้นั่งลงสนิท เขานั่งลงบนนั้นก่อน แล้วดึงผมให้ถอยหลังมานั่งบนควยเขาในท่ากลับด้านหันหน้าไปทางิวทะเลผมค่อย ๆ ย่อตัวลง หัวควยเขากดเข้าไปใหม่จากด้านล่าง ค่อย ๆ จมจนสุด “อ่า—” ท่านี้ทำให้ผมควบคุมจังหวะเองได้บางส่วน แต่มุมลึกและแปลกนาวินโอบเอวผมจากด้านหลัง มือข้างหนึ่งรูดควยผม อีกข้างกดท้องน้อยไว้ “ขยับเองเลย” ผมเริ่มยกตัวขึ้นลงช้า ๆ ทุกครั้งที่กดลงสุด โคนหนาของเขาจะกระแทกแน่นเสียวจนต้องเงยคอ นาวินไม่นิ่ง สะโพคดันขึ้นรับทุกครั้งที่ผมกดลงตับ ตับ ตับจังหวะเริ่มเข้าที่ ผมขย่มเร็วขึ้น มือยันต้นขาตัวเองไว้ นาวินก้มไปจูบหลังผม เลียตามกระดูกสันหลัง ขณะที่ยังดันขึ้นรับ เสียงครางของเราทั้งคู่ปนกัน ลมทะเลพัดผ่านตัวที่เปียกเหงื่อ ท่านี้เปิดให้ใครก็ตามที่อยู่ด้านล่างเขาสามารถมองเห็นได้ถ้ามีคนเดินผ่านแต่ตอนนี้ไม่มีใคร มีแค่เราสองคน หรือมีแต่ผมมองไม่เห็น ผมขย่มต่ออีกพัก จนใกล้หนักอีกครั้งนาวินรู้ทัน มือกดเอวผมไว้ไม่ให้ยกขึ้นค้างไว้ตอนที่ควยเขาจมสุดแล้วกระซิบข้างหู “อย่าเพิ่ง”จากนั้นมือทั้งสองข้างก็เลื่อนมาโอบใต้รักแร้ผม พยุงให้ลุกขึ้นยืน ควยของเขายังเสียบคาอยู่เต็มลำตลอดเวลาที่ผมค่อย ๆ ยืนตรง ความลึกเปลี่ยนไปตามท่า ทำให้ผมครางเสียงอ่อยทั้งท่อนลำของนาวินยังฝังอยู่ข้างในร่างผม เดินพยุงผมไปด้านข้างที่เป็นพื้นที่ว่างของระเบียง เมื่อถึงจุดที่ต้องการ เขาก็ค่อย ๆ กดให้ผมก้มลงผมคุกเข่าลงกับพื้นไม้ มือทั้งสองข้างยันราวระเบียงกระจกไว้ นาวินไม่ได้คุกเข่าตาม เขาย่อตัวลงมาด้านหลัง คุกครึ่ง ๆ เข่าลอย ควยยังเสียบคาอยู่ในรูตลอดเวลาที่ย่อตัว มือทั้งสองข้างย้ายไปเกาะที่บ่าผมแน่น จากนั้นเขาถอยเอวช้า ๆ ถอนควยออกเกือบสุดจนเหลือแค่หัว ผมรู้สึกถึงส่วนหัวที่ครูดอยู่ข้างในและความตึงที่ขอบรู นาวินหายใจออกยาว แล้วกระแทกเข้ามาทีเดียวจนสุดลำ“อ้า—!” มือที่เกาะบ่าผมรั้งตัวผมเข้าหาพร้อมกัน ดึงให้รับโคนจนชิดสุดตับ!เขาใส่เต็มแรง ทำผมจุกแน่น เขาถอนออกเกือบสุดอีกครั้ง แล้วกระแทกซ้ำตับ!ตับ!ตับ!ทุกครั้งที่ดันเข้ามา มือที่บ่าจะรั้งตัวผมให้ถอยหลังมารับจนสุดลำ จังหวะหนักและมั่นใจ ผมถูกกระแทกจนตัวโยกไปกับราวกระจก เสียงครางหลุดไม่ขาด“อ่า… อืม… ลึก—” นาวินยังคงย่อตัวอยู่ด้านหลัง ควยเข้าออกเต็มแรง มือรั้งบ่าผมไว้แน่นทุกดอกลมทะเลพัดผ่านหลังที่เปียกเหงื่อ และทุกครั้งที่โคนกระแทกชิด ผมก็ยิ่งจุกปนเสียวจนใกล้แตกขึ้นเรื่อย ๆตับ ตับ ตับ ตับ มือรั้งบ่าผมแน่นทุกดอก ผมใกล้จนขาเริ่มสั่น เขาถอนทั้งลำควยออกจนหลุดอีกครั้ง ก่อนที่ผมจะได้หายใจทัน นาวินก็ดึงผมให้ลุกขึ้น หันหลังชนอกเขา แล้วก้มลงรั้งขาผมข้างนึงขึ้นสอดแขนพยุงไว้ เขาอุ้มขาข้างหนึ่งของผมขึ้นสูง ขาอีกข้างอยู่บนพื้นยืนเย็ดจากด้านหลัง ควยดันเข้าไปใหม่จนสุดในจังหวะเดียว“อ้า—!” ท่านี้ทำให้เขากระแทกได้แรงและลึก มุมนี้ทำให้องศาการสอดใส่ของเค้าตรงกับจุดเสียวผมพอดี นาวินจับขาที่ถูกอุ้มไว้แน่น อีกมือโอบเอว แล้วซอยเร็วขึ้นทันทีตับตับตับตับไม่ช้าอีกต่อไป จังหวะเร่งและหนัก ผมถูกกระแทกจนตัวเอนไปข้างหน้า มือยันกระจกไว้ เสียงครางของทั้งคู่ดังปนกัน “อ่า… นาวิน… จะ—” เขากระซิบข้างหูเสียงแหบ “พร้อมกัน” มือที่โอบเอวเลื่อนมารูดควยผมเร็วและแรงไปพร้อมกับการซอย จังหวะตรงกันเสียวจนหัวมึน “อ่า— ไม่ไหวแล้ว… อ่า—” ผมแตกก่อน รูบีบรัดลำควยเขาแรงเป็นระลอก น้ำพุ่งออกมาใส่กระจกและพื้นเป็นสาย ตัวสั่นเทา เสียงครางหลุดยาวความรัดนั้นทำให้นาวินทนไม่ไหวตาม เขาอัดคยเข้ารูผมสุดแรง ตัวเกร็ง แล้วน้ำอุ่นๆพุ่งเข้าเติมเต็มข้างในผมเป็นระลอก“อืม—” เสียงครางต่ำในลำคอสั่น น้ำอุ่นพวยพุ่งเข้าไปเต็มรู ท้องน้อยตึงและร้อน เราทั้งคู่สั่นและหอบอยู่ในอ้อมกอดกันนาวินยังฝังทั้งลำเอ็นอยู่ข้างใน ไม่ถอนทันที มือที่อุ้มขาผมค่อย ๆ วางลง ลมทะเลพัดผ่านผิวที่เปียกเหงื่อและน้ำรักผมเอนหลังพิงอกเขาหายใจยังไม่คงที่ และในความว่างเปล่าหลังเสร็จ ภาพธามก็กลับมาชัดขึ้นอีกครั้งนาวินค่อย ๆ ถอนลำควยออก น้ำสีขาวของเขาไหลตามออกมาทันทีที่หลุด ไหลลงต้นขาผมเป็นสาย เราทั้งคู่ยังหอบ ลมทะเลพัดผ่านผิวที่เปียกและร้อนนาวินไม่ได้พูดอะไรทันที แค่ยืนโอบเอวผมจากด้านหลังเบา ๆ อีกสักพัก ปล่อยให้ลมหายใจค่อย ๆ นิ่งลง จากนั้นเขาปล่อยมือ เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่พาดอยู่บนเก้าอี้ริมระเบียง ยื่นให้ผมผืนหนึ่ง“เช็ดก่อนครับ”ผมรับมาเช็ดตัวช้า ๆ ร่างกายยังอ่อน และรูยังรู้สึกถึงร่องรอยที่ถูกใช้ นาวินเช็ดตัวเองอย่างไม่รีบร้อน แล้วเดินเข้าไปในบ้าน ไม่กี่นาทีเขากลับออกมาพร้อมกางเกงขาสั้นสองตัว โยนให้ผมตัวหนึ่ง “ใส่ก่อน เดี๋ยวลมเย็น”ผมสวมกางเกง นาวินสวมของตัวเอง แล้วยังยืนอยู่ตรงระเบียง มองออกไปยังทะเลด้านล่างพระอาทิตย์เริ่มเอียง แสงทองทอดยาวบนผิวน้ำ “สวยดี” เขาพูดเสียงเบาผมยืนข้าง ๆ เขา ยังไม่ได้ตอบ ในหัวว่าง ไม่ใช่ความว่างเปล่าแบบโล่งใจ แต่เป็นความว่างเปล่าแบบที่เพิ่งทำอะไรบางอย่างจบลง แล้วยังรู้สึกเหมือนยังขาดอะไรอยู่นาวินหันมาทางผม “ให้ส่งกลับห้องไหมครับ”“ได้ครับ” เขาพยักหน้า ไม่ได้พยายามคุยอะไรมากกว่านั้น แค่เดินไปหยิบกุญแจรถ ระหว่างเดินลงจากเขา ลมทะเลยังพัดผ่านตัวผมเดินตามหลังเขา และในความเงียบนั้น ภาพธามที่ยิ้มให้ตอนเช้าก็กลับมาชัดขึ้นทีละนิด พร้อมกับคำถามที่เริ่มดังขึ้นในหัวถ้าคำสาปหาย…ฉันยังอยากได้ธามอยู่ไหม?…นาวินส่งผมถึงหน้าวิลล่า ยิ้มบาง ๆ แล้วขับรถจากไปโดยไม่ได้ขอเบอร์หรือนัดอะไรต่อ ผมยืนอยู่ตรงนั้นจนรถหายลับโค้ง แล้วค่อยเดินเข้าห้องผมอาบน้ำอีกครั้งหลังกลับถึงวิลล่า น้ำอุ่นล้างเหงื่อและคราบออกไปทีละนิด แต่ความอ่อนล้าในร่างกายกับความว่างในหัวยังคงอยู่พระอาทิตย์เริ่มตก แสงส้มทองทอดยาวบนระเบียง โทรศัพท์สั่นธามผมกดรับ“ครับพี่”“บาส” เสียงเขานุ่มเหมือนทุกครั้ง “งานยืดเยื้อกว่าที่คิด ตอนนี้อยู่กินข้าวกับผู้ใหญ่แล้ว น่าจะดึกมาก อาจจะเกือบเช้าถึงจะกลับได้”“ไม่เป็นไรครับ”“คุณกินอะไรหรือยัง”“ยังครับ รอต้น”“อ๋อ ต้นถึงแล้วเหรอ”“น่าจะใกล้แล้วครับ”ธามเงียบไปนิดหนึ่ง “งั้นดูแลตัวเองด้วยนะครับ ถ้าต้องการอะไรทักมาได้ตลอด”“ครับ”“เดี๋ยวกลับไปหา” สายวางผมนั่งอยู่บนโซฟา มองออกไปยังทะเลที่ค่อย ๆ มืดลง ไม่กี่นาทีต่อมาโทรศัพท์สั่นอีกครั้งต้น“กูถึงแล้วว่ะ อยู่ไหน”“วิลล่า เดี๋ยวลงไปรับ”ผมลงไปที่ล็อบบี้ ต้นลากกระเป๋าเดินมาพร้อมหน้าเบื่อโลก “ไฟลต์แม่งดีเลย์เกือบสี่ชั่วโมง” มันบ่นทันทีที่เจอ “หิวจะตาย”“ไปกินข้าวกัน” เราเดินไปโซนอาหารของรีสอร์ทคนไม่เยอะ นั่งโต๊ะริมกระจกที่มองเห็นสระว่ายน้ำได้ ต้นสั่งอาหารเสร็จ แล้วหันมาทางผม “มึงหน้าตาเหี้ยกว่าตอนเช้าอีก”“เหนื่อย”“เหนื่อยจากอะไร”ผมไม่ตอบทันทีต้นมองผมอยู่นานแล้วพูดเสียงต่ำลง “ได้คนที่เจ็ดแล้วใช่ไหม”ผมชะงัก แล้วยิ้มแห้ง ๆ “ใช่”ต้นถอนหายใจ “เหลืออีกคน” “ใช่”“พรุ่งนี้ธามอยู่ด้วยทั้งวันใช่ไหม” ผมพยักหน้าต้นเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ “กูไม่ถามว่าเป็นใคร แต่… มึงโอเคไหม” ผมมองออกไปนอกหน้าต่างภาพระเบียงกระจกตอนเย็นยังชัดอยู่ในหัว “ไม่รู้”ต้นไม่ได้พูดอะไรต่อ แค่เทน้ำให้ผม แล้วเราก็นั่งกินข้าวในความเงียบที่เราทั้งคู่เข้าใจกันดีอาหารมาถึงไม่นาน ต้นกินอย่างหิวโหย ผมกินช้ากว่าปกติ ระหว่างนั้นเอง ผมเห็นเงาคุ้นตาเดินผ่านโซนอาหารนาวิน เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบ ๆ กางเกงขายาว ดูสะอาดและสงบเหมือนตอนที่เจอครั้งแรกสายตาเราสบกันชั่วเสี้ยววินาทีนาวินพยักหน้าให้เล็กน้อย มุมปากยกขึ้นเพียงนิดเดียว ไม่ได้เดินเข้ามาทัก ไม่ได้แสดงท่าทีเกินเลยแค่พยักหน้าแล้วเดินต่อไปกับพนักงานที่เดินตามหลังต้นที่นั่งตรงข้ามเห็นเข้า เลิกคิ้ว “ใครวะ” “เจ้าของรีสอร์ท” ต้นมองตามหลังนาวินอีกครั้ง แล้วหันกลับมาทางผม “ได้คนนี้ไปแล้วใช่ไหม”ผมไม่ตอบ แค่ตักอาหารเข้าปาก ต้นหัวเราะแห้ง ๆ “เร็วดีเหมือนกัน”ผมไม่เถียงกับมัน แค่กินต่อไปเงียบ ๆ หลังจากนั้นต้นก็เปลี่ยนเรื่อง คุยเรื่องไฟลต์ การทำงาน และแผนวันพรุ่งนี้บ้างเป็นครั้งคราวผมฟัง แต่ในหัวยังวนอยู่กับความว่างเปล่าหลังเสร็จกับนาวิน และกับคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ ระหว่างรอของหวาน โทรศัพท์ผมสั่นข้อความจากธีร์ธีร์: พี่บาสครับ เดินทางถึงที่หมายปลอดภัยไหม พักผ่อนให้เต็มที่นะครับ ถ้าต้องการอะไร ทักมาได้เสมอข้อความสั้นสุภาพและยังคงเป็นธีร์แบบเดิม แต่ตอนนี้พอได้อ่าน ผมรู้สึกถึงความอบอุ่นเล็ก ๆ ที่ไม่ได้อธิบายเป็นคำได้ผมพิมพ์ตอบสั้น ๆบาส: ถึงแล้ว ขอบคุณที่ทักมาแล้วเก็บโทรศัพท์ ต้นมองผม “ใคร”“ธีร์”ต้นพยักหน้า ไม่ได้ถามต่อเราทั้งคู่กินต่อจนอิ่ม แล้วเดินกลับวิลล่าด้วยกัน คืนนี้รีสอร์ทเงียบมาก แขกน้อย และเวลาที่เหลือก็เหลือน้อยลงทุกทีหลังอาหารเย็น ต้นบอกว่าเหนื่อยจากไฟลต์อยากพัก ผมส่งมันกลับห้อง แล้วเดินออกมาคนเดียวอีกครั้งค่ำแล้ว ไฟรีสอร์ทติดสีอุ่นตามทางเดิน ลมทะเลเย็นขึ้นชัดเจน ผมเดินไปรอบ ๆ ผ่านสระว่ายน้ำหลัก ผ่านศาลา ผ่านบาร์ที่เปิดอยู่แต่มีคนนั่งไม่กี่โต๊ะ ส่วนใหญ่มาเป็นคู่บางโต๊ะเป็นครอบครัว แทบไม่มีผู้ชายที่นั่งคนเดียวในวัยที่น่าสนใจ ผมสั่งเครื่องดื่มเบา ๆ นั่งอยู่ที่บาร์สักพัก มองคนเข้าออก แต่ไม่มีใครที่ทำให้รู้สึกว่าสามารถจบได้ภายในคืนนี้เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ผมลุกขึ้นเดินต่อ ไปถึงชายหาดด้านหน้า มืดและเงียบ มีเพียงเสียงคลื่น ไม่มีใครเดินอยู่ ผมยืนอยู่ตรงนั้นนาน ลมเย็นพัดผ่านเสื้อ ในหัวนับซ้ำอีกครั้งภาคย์นทีธีร์อคินกรณ์ภีมนาวินเหลืออีกหนึ่งคน และพรุ่งนี้ธามจะอยู่ด้วยตลอดทั้งวันผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา มองรายชื่อ ไม่มีใครที่สามารถโทรไปเรียกได้ในตอนนี้ เก็บโทรศัพท์ลง แล้วเดินกลับวิลล่า ต้นหลับไปแล้วในห้อของมันห้องเงียบ ผมอาบน้ำอีกครั้ง นอนลงบนเตียง มองเพดานในความมืด ความกดดันค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นแทนที่ความว่างเหลืออีกหนึ่งคนเหลืออีกหนึ่งวันและยังไม่รู้ว่าจะหาคนนั้นได้จากไหน …ผมยังนอนไม่หลับ เวลาเกือบเที่ยงคืน โทรศัพท์สั่นข้อความจากธามธาม: กลับถึงรีสอร์ทแล้วครับ ไม่กี่นาทีต่อมาก็มีเสียงเคาะประตูเบา ๆผมลุกไปเปิด ธามยืนอยู่ตรงหน้า เสื้อเชิ้ตยับเล็กน้อย กลิ่นแอลกอฮอล์เจือจาง ตาแดงเล็กน้อยจากความเหนื่อยและจากเหล้า แต่ยังยิ้มให้ผมแบบเดิม “ขอโทษนะครับ ดึกมาก”“ไม่เป็นไรครับ” เขาเดินเข้ามาประตูปิดหลังเขา “ผู้ใหญ่คุยกันยาว ผมขอตัวกลับก่อนเพราะรู้ว่ามีคนรออยู่” ธามพูดเสียงแหบเล็กน้อยจากเหล้า “ไม่อยากให้คุณอยู่คนเดียวจนดึกเกินไป”คำว่า “มีคนรออยู่” ทำให้ผมชะงักเขายังยิ้มยังสุภาพ ยังใส่ใจเหมือนทุกครั้ง แม้จะเมา แม้จะเหนื่อย ผมมองเขา แล้วรู้สึกอะไรบางอย่างแน่นขึ้นที่อก
ท้ายบทที่ 8สวัสดีครับ ผมนักเล่ามือใหม่อ่านจบบทที่ 8 แล้วเป็นยังไงบ้างครับรอบนี้นาวินมาพร้อมความสุขุมและฉากที่เปิดโล่งบนเขา ส่วนความรู้สึกของบาสก็เริ่มหนักขึ้นชัดเจนคอมเมนต์ ติชม หรือแนะนำได้เลยนะครับฝากติดตามบทต่อไปด้วยครับแล้วมาเจอกันบทที่ 9 — คนที่แปด ครับ
นักอ่านทุกท่านสามารถติดตามข่าวสารเรื่องใหม่ก่อนใครได้ที่ X : คีรัน_Kiran. หรือ @_KiranWrites
ถ้าชอบแนวไหน อยากอ่านแนวไหนก็คอมเม้นไว้ที่หน้าโปรไฟล์ได้เลย
สุดท้ายถ้าอยากสนับสนุนค่ากาแฟนักเล่าเรื่อง สามารถทำได้ที่ ลิ้งก์หน้าโปรไฟล์ได้เลยครับ สัญญาว่าจะออกตอนใหม่ไวๆเลย
ขอบคุณครับ ดีงาม รอลุ้นอีกคนอยู่นะครับ สนุกมากครับ สนุก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ เพื่อนต้น คงเป็น รุก คนที่ 8ก่อนคนสุดท้าย
ไรท์ มา คืนนี้นะจะรออ่านแบบฟิตนน😍 ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ รอลุ้นอีกคนอยู่นะครับ... ขอบคุณมากครับ แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย kanji เมื่อ 2026-8-27 00:22
ขอบคุณครับ บรรยายเก่งมากครีบ เห็นภาพได้อารมณ์ ข อ บ คุ ณ ค รั บ สุดยอดครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]