00_ย้อนเวลากลับมาซ่า [Gay, Erotic, Comedy-Drama, Rebirth/Time Travel, Coming of Age, Slice of Life]
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย SirChayo เมื่อ 2026-8-11 22:00ย้อนเวลากลับมาซ่าบทที่ 0: กว่าจะรู้ตัวก็สายไป
ภายในห้องนอนสี่เหลี่ยมแคบๆ ของคอนโดเก่าแถบชานเมือง เสียงพัดลมเพดานหมุนดัง ตึ่ก… ตึ่ก… สลับกับเสียงเครื่องปรับอากาศเก่าที่ส่งลมเย็นชืดออกมา กลิ่นหอมระเหยของเจลหล่อลื่นสูตรน้ำลอยคละคลุ้งผสมกับกลิ่นยาฆ่าเชื้อเบาๆ สิ่งนี้คือกลิ่นประจำห้องที่ ‘แอนนิต้า’ หรือ ‘แอน’ สาวประเภทสองวัยสามสิบสองปี คุ้นเคยมาตลอดเจ็ดปีหลังการผ่าตัดแปลงเพศ
ร่างในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีส้มอิฐนอนเอนหลังอยู่บนเตียง ชายชุดเดรสล่างถูกถกขึ้นมาถึงหน้าท้อง ขาทั้งสองข้างชันขึ้นและกางออกกว้างในท่าเตรียมพร้อมสำหรับภารกิจประจำวันที่เธอสุดแสนจะเบื่อหน่าย… การแยงโม
มือเรียวที่ผ่านการทาเล็บเจลสีนู้ดจับแท่งซิลิโคนทรงกระบอกสีขาวนวลขนาดเท่าขวดเครื่องดื่มชูกำลัง หรือที่สาวสองในวงการเรียกกันติดปากว่า ‘แท่งโม’
แอนถอนหายใจยาวออกมาราวกับคนหมดแรง ลมหายใจร้อนระบายผ่านริมฝีปากที่ทาลิปมันวาว ดวงตาคู่คมทรงเสน่ห์ฉายแววโรยรา มือสั่นน้อยๆ ขณะปั๊มเจลหล่อลื่นลงบนปลายแท่งซิลิโคนจนชุ่มฉ่ำ ก่อนจะค่อยๆ จ่อปลายแท่งเข้าสู่ร่องเนื้อจำลองที่หมอเนรมิตขึ้นมาด้วยการกรีด ตัด และขุดเนื้อท่อนล่างของเธอเมื่อเจ็ดปีก่อน
“อึ๊ก…”
เสียงครางต่ำเล็ดลอดออกมาจากลำคอ แอนหลับตาแน่น ขบฟันลงบนริมฝีปากล่างเมื่อความจุกและเความปวดรวดร้าวแล่นปราดขึ้นมาจากบริเวณกลีบเนื้อจำลอง แม้จะผ่าตัดมาหลายปีแล้ว แต่หากวันไหนทำงานหนักจนลืมขยายร่อง ร่างกายมนุษย์ก็พยายามจะสมานแผลและสร้างพืดผื่นเนื้อเยื่อดึงรั้งให้ช่องที่เจาะไว้นั้นหดแคบลงเสมอ การแยงโมจึงเปรียบเสมือนโทษทัณฑ์ที่เธอต้องทำไปตลอดชีวิต หากไม่อยากให้ร่องเนื้อที่ลงทุนจ่ายเงินเป็นแสนๆ ตันจนใช้งานไม่ได้
“จุกชะมัด… เมื่อไหร่จะกว้างพอสักทีวะ” แอนบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ น้ำตาซึมตรงหัวตา
เธอนั่งคาแท่งโมไว้แบบนั้น มือข้างหนึ่งคอยกดดันน้ำหนักลงไปเบาๆ ตามที่หมอสั่ง ส่วนมืออีกข้างที่ว่างอยู่ก็เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือสมาร์ทโฟนที่วางอยู่ข้างหมอนขึ้นมาไถหน้าจอแก้เจ็บ
บนหน้าจอแอปพลิเคชัน X (Twitter) และ TikTok ในปัจจุบัน ฟีดข่าวนำเสนอคอนเทนต์มากมาย แต่สิ่งที่ผ่านตาสาวสองวัย 32 ปีคนนี้บ่อยที่สุดในระยะหลัง กลับเป็นภาพและคลิปของชายหนุ่มลุคคมเข้ม ผิวสีน้ำผึ้ง หุ่นล่ำแน่นแบบชายไทยแท้ ที่ออกมารับบทเป็นเกย์รุกตัวท็อปหรือชายรักชายที่คงสภาพความเป็นผู้ชายไว้ทุกประการ
คลิปวิดีโอสั้นๆ แสดงภาพชายหนุ่มสองคนกำลังหยอกล้อกันอย่างหวานชื่น คอมเมนต์ใต้โพสต์ต่างพากันกรีดร้องด้วยความฟิน ชื่นชมในความแมน ความคมเข้ม และเรือนร่างอันแข็งแกร่งของชายหนุ่มผิวเข้ม หุ่นแน่น คอยาว และมีของดีติดตัว กลายเป็นพิมพ์นิยมระดับท็อป ของสังคมยุคนี้
แอนมองภาพเหล่านั้นบนหน้าจอด้วยดวงตาที่ค่อยๆ พร่ามัวลง… ไม่ใช่เพราะน้ำตาจากการแยงโมเพียงอย่างเดียว แต่เพราะความรู้สึกจุกในอกที่ค่อยๆ แล่นขึ้นมากดทับหัวใจ
เจ็ดปีที่แล้ว… ตอนที่เธอยังเป็นเพียง ‘พงศ์อนันต์’ หรือ ‘เด็กชายอานนท์’ หนุ่มน้อยผิวเข้มจากภาคใต้ เธอมีความเชื่อรุนแรงตามค่านิยมยุคนั้นว่า ถ้าอยากให้ผู้ชายมารัก ถ้าอยากมีความรักที่สมบูรณ์แบบ กะเทยอย่างเราต้องผ่าตัดเป็นผู้หญิงเท่านั้น
เธออดออมเงินจากการทำงานหนัก อดมื้อกินมื้อ ยอมทนเจ็บปวดทรมานใต้คมมีดหมอนานหลายชั่วโมง เพียงเพื่อแลกกับร่องเนื้อจำลองนี้ เพื่อหวังว่าจะมีชายแท้สักคนมองเธอเป็นหญิงสาว และมอบความรักอันมั่นคงให้แต่ความจริงกลับตบหน้าเธออย่างจัง…
หลังผ่าตัดแปลงเพศ ชีวิตเธอกลับไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่ฝัน ผู้ชายแท้ๆ ที่เข้ามา ส่วนใหญ่เข้ามาเพราะความอยากรู้อยากลอง พอได้เสพสมแล้วก็ผละจากไป เพราะเธอไม่ใช่ผู้หญิงจริงที่แต่งงานสร้างครอบครัวได้ ส่วนในฝั่งของกลุ่มเกย์หรือชายรักชาย เธอก็กระเด็นออกมาโดยสมบูรณ์ เพราะเมื่อไม่มีควยเธอก็หมดคุณค่าในสายตาของคนที่แสวงหาเพศรสแบบชายกับชาย
“ผ่ามาเจ็บแทบตาย… สุดท้ายก็นั่งแยงโมอยู่คนเดียว” แอนแค่นยิ้มเย้ยหยันให้กับความผิดพลาดในอดีตของตัวเอง
เธอนิ้วมือไถคลังภาพในโทรศัพท์มือถือ ย้อนลึกลงไปเรื่อยๆ จนถึงอัลบั้มภาพเก่าที่ถูกย้ายมาจากสมาร์ทโฟนเครื่องแรกในชีวิต… อัลบั้มที่ถูกซ่อนไว้
ภาพของเด็กหนุ่มวัย 12-13 ปี ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ… เด็กชายพงศ์อนันต์ ในชุดกางเกงขาสั้น ตัวสูงโปร่ง ไหล่กว้าง คิ้วหนาเข้ม ดวงตากลมโตคมกริบ ผิวสีน้ำผึ้งเนียนสวยจากการวิ่งเล่นทำไร่ทำสวนกับพ่อแม่ที่ภาคใต้
และหนึ่งในภาพเหล่านั้น คือภาพเปลือยท่อนล่างที่เจ้าตัวเคยถ่ายเก็บไว้ด้วยความเห่อของใหม่ตอนได้โทรศัพท์มือถือเครื่องแรก…
ดวงตาของแอนเบิ่งกว้างเมื่อได้เห็นรูปนั้นชัดๆ อีกครั้ง ภาพแท่งเนื้อชายหนุ่มวัยแรกรุ่นที่แข็งขึง อวบใหญ่ ยาวเกินวัยไปไกลลิบ… ทำให้หล่อนนึกถึงไซส์ควยในอดีตก่อนผ่าตัดที่ยาวเกิน 9 นิ้ว ลำตรงสวย ปลายบานอวบอิ่ม มีเส้นเลือดปูดรอบลำ ของดีที่แม้แต่หมอผ่าตัดแปลงเพศในวันนั้นยังต้องเอ่ยปากถามย้ำด้วยความเสียดาย
‘หมอถามจริงนะน้องแอน… ไซส์ขนาดนี้ อวบสวยขนาดนี้ ชายแท้หลายคนยังฝันอยากได้เลยนะ ไม่เสียดายจริงเหรอที่จะตัดทิ้ง?’
ตอนนั้นเธอนึกเกลียดมัน… เกลียดความใหญ่โตที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองไม่แช่มช้อย ไม่ได้ตัวเล็กตัวน้อยในสายตาผู้ชาย เธอจึงยืนยันคำเดิมว่า
“ตัดเลยค่ะหมอ แอนอยากเป็นผู้หญิง!”
“กูมันโง่… โง่ชิบหาย เลยอีแอน…” แอนพึมพำ มือเรียวค่อยๆ เลื่อนลงมาลูบเนินเนื้ออวบจำลองเบาๆ นึกย้อนไปถึงความรู้สึกในวันวาน วินาทีที่ท่อนเนื้อแท้ๆ ของตัวเองเคยขยายใหญ่ ความรู้สึกเสียวซ่านตอนชักว่าวครั้งแรกในชีวิตก่อนย้อนเวลา… ความรู้สึกเสียวปลายประสาทจริงตามธรรมชาติที่ร่องเนื้อจำลองนี้ไม่มีวันให้เธอได้
“ถ้าตอนนั้นกูรู้… ถ้ากูรู้ว่าวันข้างหน้า รูปร่างแบบกู หน้าตาคมเข้มแบบกู ควยใหญ่แบบกู จะกลายเป็นสิ่งที่ผู้ชายครึ่งค่อนเมืองโหยหา… กูจะไม่ผ่ามันออกแน่!”
ความเงียบภายในห้องนอนเดิมๆ ยิ่งเน้นย้ำความจุกแน่นที่แล่นพล่านอยู่บริเวณท่อนล่าง แอนนอนมองภาพท่อนเนื้อในจอสมาร์ทโฟนพร่ามัวลงเรื่อยๆ หัวใจเต้นระส่ำด้วยความนึกเสียดายและเวทนาในชะตากรรมของตัวเองเจ็บปวดทั้งกายจากการขยายร่องเนื้อ และเจ็บปวดทั้งใจจากค่านิยมผิดๆ ในอดีตที่ทำร้ายตัวเองจนไม่เหลือชิ้นดี
“ถ้าวันนั้นกูมั่นใจในตัวเองสักนิด… ถ้ากูไม่มองว่าผิวเข้ม หน้าคม หรือของใหญ่เป็นเรื่องน่าอาย…” แอนพึมพำกับตัวเอง เสียงสั่นเครือ “กูคงได้ใช้ชีวิตในแบบที่กูเป็น ได้รักใครสักคนในฐานะเกย์หนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ ไม่ต้องมานั่งโดดเดี่ยวแยงโมบ้าๆ แบบนี้!”
ด้วยความอารมณ์เสีย ผสมกับความรู้สึกพร่ามัวจากหยดน้ำตาที่เอ่อล้น แอนขยับตัวเปลี่ยนท่าบนเตียง หวังจะดันตัวเองขึ้นนั่งเพื่อรีบขยายร่องให้เสร็จๆ ไป แต่เพราะความซุ่มซ่ามและเจลหล่อลื่นที่ทาไว้จนฉ่ำเยิ้ม มือเรียวที่จับปลายแท่งโมซิลิโคนกลับลื่นไถล!
ฟุ่บ!
“อ๊ะ!— อ๊อกกกกก!”
เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นในเสี้ยววินาที! น้ำหนักตัวที่โถมลงมาผิดจังหวะ ผสานกับความลื่นของเจล ทำให้แท่งซิลิโคนขนาดยาวอวบที่จ่อค้างอยู่ กระแทกสวนพรวดเข้าไปอย่างรุนแรง
ปลายแท่งโมซิลิโคนที่ไม่ได้ถูกยับยั้งดันทะลวงผ่านร่องเนื้อจำลอง เข้าไปกระแทกโดนผนังจุดประสาทภายในอย่างจัง มันลึกเกินกว่าระยะปลอดภัยที่หมอเคยกำหนดไว้หลายเท่าตัว
ความเจ็บปวดรวดร้าวชนิดที่ไม่เคยพบเคยเจอในชีวิตพุ่งขึ้นมาจากท้องน้อยราวกับถูกมีดเล่มใหญ่นำไปลนไฟแล้วแทงสวนขึ้นมา แอนตาเหลือกค้าง ร่างกายเกร็งกระตุกกะทันหัน ลมหายใจสะดุดกึกในลำคอจนไม่สามารถส่งเสียงกรีดร้องออกมาได้สักแอก
“อัก… อื้ออออ!”
มือข้างที่หลุดจากแท่งโมพยายามจะคว้าจับมันไว้เพื่อดึงออก แต่ความจุกแน่นระดับเสียดแทงไปถึงขั้วหัวใจทำให้กล้ามเนื้อเกร็งค้างจนไร้เรี่ยวแรง ร่างในชุดสายเดี่ยวผ้านิ่มล้มพับลงไปนอนตะแคงกอดหมอนเน่าบนเตียง ขาทั้งสองข้างงอเกร็งเข้าหาหน้าท้องด้วยความทรมานแสนสาหัส
ความดันโลหิตพุ่งสูงปรี๊ดก่อนจะตกลงอย่างรวดเร็วจากภาวะช็อก สายตาที่เคยจ้องมองภาพถ่ายเก่าในมือถือเริ่มพร่ามัวลง ภาพห้องนอนสี่เหลี่ยมแคบๆ เริ่มกลายเป็นสีดำสนิทจากขอบสายตาบีบแคบเข้ามาตรงกลาง
ตึ่ก… ตึ่ก…
เสียงพัดลมเพดานค่อยๆ แผ่วเบาลงเรื่อยๆ ร่างกายของแอนเย็นเชียบ เหงื่อเม็ดโตผุดซึมทั่วใบหน้าและลำคอ ความรู้สึกเจ็บปวดจุกเสียดตรงท้องน้อยค่อยๆ ชาชิน พร้อมๆ กับสติสัมปชัญญะที่กำลังลอยห่างออกไปและดับสูญอย่างอนาถ…
ตาย… กูจะมาตายโง่ๆ เพราะแท่งโมหลุดเข้าช่องคลอดเนี่ยนะ? แอนคิดในใจอย่างเย้ยหยัน ตลกไม่ออกกับความจริงตรงหน้า ชะตากรรมของกะเทยแปลงเพศที่ไม่เคยโดนผู้ชายเอา แถมยังต้องมาจบชีวิตลงด้วยแท่งซิลิโคนเย็น
ในนาทีสุดท้ายที่ความทรงจำกำลังจะดับมืดลงจนเป็นศูนย์… ลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของสาวสองผู้โดดเดี่ยว แรงปรารถนาและคำอธิษฐานสุดท้ายได้ถูกจุดขึ้นมาอย่างแรงกล้า
‘ถ้าสวรรค์มีจริง… ถ้าความอัปยศนี้ยังพอมีโอกาสให้แก้ไข… ได้โปรดเถอะ’
‘ชาติหน้า… หรือโอกาสไหนก็ตาม… กูไม่อยากเป็นผู้หญิงแล้ว! กูไม่อยากแปลงเพศ! กูอยากกลับไปเป็นพงศ์อนันต์… อยากได้ร่างกายคมเข้มอยากได้ควย 9 นิ้วอันเดิมของกูกลับคืนมา!’
‘กูจะใช้ชีวิตให้ซ่า… จะเป็นเกย์รุกตัวท็อปที่กวาดทุกคน… ขอแค่อย่าให้กูต้องสูญเสียตัวตนไปอีกเลย!’
วูบ!
สิ้นสุดคำภาวนาในใจ สติของแอนก็ดับวูบลงโดยสมบูรณ์ ความเจ็บปวดทั้งหมดหายไป เหลือเพียงความมืดมิดอันไร้ขอบเขต…
ทว่า ในความมืดมิดนั้น กลับไม่ได้เงียบสงบในแบบของความตายที่ควรเป็น มีเพียงแรงดึงดูดประหลาดราวกับหลุมอากาศขนาดใหญ่ที่หมุนวน ม้วนเอาวิญญาณและจิตสำนึกของเธอจมลึกลงไป… ลึกลงไป… ราวกับในหนังย้อนเวลาที่กำลังหมุนย้อนกลับอย่างอัศจรรย์
สนุกมากครับ น่าตื่นเต้นมาก แต๊งกิ้ว รูปเยี่ยมมากครับ สนุกครับ รอตามต่อเลย ขอบคุณครับ ขอบคุณ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุกดี ขอบคุณ
หน้า:
[1]