มหาลัยสายเสียว ตอนที่ 2 ห้องน้ำห้างกับหนุ่มตี๋หัวทอง
น้ำมองดูแฟนรุ่นพี่ด้วยความคิดถึง พี่เจสวมเสื้อกล้ามกับกางเกงบอกเซอร์เหมือนว่าพี่เจจะมีน้ำมีนวลขึ้นนิดหน่อย แต่ไม่นานนักก็ต้องขมวดคิ้ว อาจเป็นสัญชาตญาณบางอย่างทำให้น้ำรู้สึกเอะใจกับแฟนหนุ่มตรงหน้าแต่เขาทำเพียงลืมและฝืนยิ้มรับ “ปิดเทอมผมก็รีบมาหาพี่เลยนะ คิดถึงผมบ้างหรือเปล่า” น้ำว่าพร้อมกับเดินเอาของที่ซื้อมาไปวางบนโต๊ะระหว่างนั้นก็มองดูห้องของพี่เจนึกภาพว่าตัวเองจะใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่แห่งนี้ได้ไหม “อ เอ่อ อือ คิดถึงสิ แต่น่าจะโทรบอกพี่ก่อนถ้าพี่ติดธุระก็ต้องมารอเก้อ” น้ำแทบไม่ได้สนใจคำตอบเพราะมีบางอย่างเหมือนติดอยู่ที่อก รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก ‘ห้องเล็กไปหรอ หรือเพราะมันรก?’ ไม่รู้อะไรดลใจให้น้ำเดินไปยังตะกร้าผ้า พอเหลือบตาเห็นชุดที่อยู่ด้านในใจก็คิดไม่ดี ‘ชุดแบบนี้มัน...’ “พี่เจใส่ชุดแบบนี้ไปเรียนหรอครับ” มือคว้าเอาผ้าในตะกร้าขึ้นมาถือหมุนตัวหันไปยิ้มถามแฟนหนุ่มนิ่วหน้าเหมือนไม่พอใจก่อนจะคลี่ยิ้มน้อยแล้วตอบออกมาอย่างข่มอารมณ์ “ใช่ ปี 1 ต้องแต่งถูกระเบียบครบชุดแบบนี้แหละ หลังขึ้นปี 2หรือผ่านกิจกรรมคณะถึงจะได้ตราคณะตอนนั้นถึงเปลี่ยนได้น้ำมีอะไรอีกไหมพี่จะอาบน้ำหน่อย” สิ้นเสียงนักศึกษารุ่นพี่ก็หยิบผ้าเช็ดตัวพาดบ่าน้ำรู้สึกว่าการเจอกันคราวนี้มีอะไรผิดปกติในมือกำชุดของพี่เจแน่นเพราะรับรู้ถึงบางสิ่ง “ผมซื้อของมาฝากเยอะเลย เดี๋ยวเอาแช่ตู้เย็นให้นะครับ” พอเดินไปทางตู้เย็นพี่เจก็ถอดเสื้อเตรียมเข้าห้องอาบน้ำทันใดนั้นเองน้ำได้หันไปมองจุดที่สงสัย ‘ไม่ ไม่ใช่ แค่บังเอิญ...’ สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือรูปร่างที่คุ้นตากับแผ่นหลังมีรอยสักน้ำจำได้แม่นเพราะพึ่งเห็นมาไม่นาน ไม่ผิดแน่ แต่ว่าคงไม่ใช่แบบที่เขาคิด “พี่เจสักด้วยหรอครับ?” “ไหน ที่หลังเนี่ยหรอ” “...ค ครับ” ระหว่างรอฟังคำตอบเหมือนใจได้หล่นวูบไปที่ตาตุ่มแล้ว แม้จะอยากเข้าข้างตัวเองคิดว่าคงไม่ใช่แต่หลักฐานชัดเจนขนาดนี้ “อือ วันเกิดพี่เองอะ” พี่เจพูดเหมือนไม่มีอะไรก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปทว่าขายังไม่ทันพ้นขอบประตูก็ต้องชะงักเพราะน้ำยิงคำถามสำคัญ “พี่เจมีคนอื่นหรือเปล่าครับ!” เป็นประโยคที่น้ำไม่อยากถามที่สุดหากไม่มีหลักฐานชัดเจนเขาก็ไม่กล้าเอ่ยปาก แต่อย่างน้อยก็อยากรู้ความจริง “น้ำ! พูดอะไรน่ะ” หากไม่จริงพี่เจคงโมโหที่น้ำถามออกไปแบบนั้น แต่สิ่งที่เขาสัมผัสได้คืออาการตกใจราวกับคนทำผิดที่ถูกจับได้ “วันนี้...พี่เจได้ไปห้างxxxหรือเปล่าครับ” นัยน์ตาเริ่มแดงจับจ้องไปยังคนรัก รุ่นพี่ที่คบกันมาเกือบปีนิสัยดีและเป็นสุภาพบุรุษ ไม่คิดเลยว่าจะทำอะไรลับหลังเขาแบบนี้ “ถ้าพี่เจปฏิเสธ ผ ผม ผมก็จะเชื่อครับ” ไม่รู้ว่าเพราะอะไรน้ำถึงพูดประโยคโง่โง่แบบนี้ออกมาแต่เขาหมายความเช่นนั้นจริง ๆ ทั้งรอยสักตัวเลขสลับภาษาอังกฤษที่หลัง ชุดนักศึกษาเปื้อนคราบอสุจิยังส่งกลิ่นคาวบ่งบอกถึงความสดใหม่เขาเมินมันได้หมดถ้าหากคนตรงหน้าบอกว่าไม่มีอะไรก็คือไม่มีอะไร พี่เจจ้องกลับมาที่น้ำด้วยสีหน้าแววตาไม่พอใจก่อนจะพ่นลมออกมายาวแล้วสูดอากาศเข้าเต็มปอด จากนั้นขยับกายเดินเข้าหา หมับ! มือสองข้างจับไหล่ของน้ำแน่นจดจ้องสายตาประสานเพื่อสื่อถึงความรู้สึกจริงใจ “พี่ขอโทษ...ก็แค่สนุก ๆ” . . . คำตอบของพี่เจนั้นชัดเจน แต่ว่าทำไมกันล่ะ เพราะอะไรกัน แล้วคนที่สนุกด้วยนั้นเป็นใครทำไมถึงกล้าทำในที่แบบนั้น ไม่กลัวคนเห็นแล้วถูกจับได้หรือไงนี่เป็นครั้งแรกหรือเปล่า นอกจากคนนี้ยังมีคนสนุกด้วยอีกกี่คน ลับหลังเขามีนอกเหนือจากเล่นภายนอกถึงขั้นสอดใส่หรือไม่ป้องกันหรือเปล่า...เกิดคำถามมากมายขึ้นในหัวน้ำสับสนและตกใจจนพูดอะไรไม่ออกได้แต่นิ่งช็อกอยู่อย่างนั้น “พี่เองก็เป็นผู้ชาย เรื่องแบบนี้มันก็มีบ้าง อีกอย่างก็เป็นเพราะน้ำด้วยเราคบกันมาตั้ง 1 ปี แต่มากสุดแค่จับมือไม่เคยจูบด้วยซ้ำ นี่มันสมัยไหนแล้ว ใจกว้างหน่อยสิ” “...” ทุกคำพูดบาดลึกเข้ามาในใจ ไม่คิดว่าการเก็บรักษาพรหมจรรย์เพื่อมอบให้กับคนสำคัญจะถูกมองว่าเป็นคนหัวโบราณ “เอางี้ ถ้าน้ำให้โอกาสพี่ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะพี่สัญญาว่าจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้อีก” พี่เจคลายมือจากการบีบไหล่แล้วค่อย ๆดึงตัวน้ำเข้าไปซบอกกอดปลอบใจ ทว่าความทรงจำนั้นมันก็ลอยเข้ามาในหัวทุกสิ่งฉายซ้ำทั้งเสียงทั้งภาพชัดเจนจนไม่อาจทานทน “หยุด!” น้ำผลักร่างของแฟนออกแม้จะต้องใช้แรงมากก็ตามเขารับไม่ได้กับร่างกายที่ไปพลอดรักคนแปลกหน้า แค่คิดก็ขนลุกแล้ว “ทั้งหมดนี้...ผมผิดงั้นหรอ?” น้ำไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ทำมันผิดตรงไหนคนนอกกายหรือเปล่าที่ควรผิด “อย่างี่เง่าได้ปะ ถ้าเป็นแบบนี้ก็เลิกกันไปเลยดีกว่าพี่ก็ไม่ชอบหรอกนะกับคนที่กลัวนั่นกลัวนี่ อะไรก็ไม่กล้าทำ นี่เราเป็นแฟนกันนะน้ำมันไม่ใช่เรื่องแปลกเลย” หลังได้ยินประโยคนี้น้ำตาที่เอ่อล้นได้แห้งผากไปในทันทีจากเสียใจและรู้สึกสับสนได้แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวแทน “เออ เลิกก็เลิกคนมักง่ายแบบพี่ผมก็ไม่อยากได้เหมือนกันละเว้ย!” น้ำรู้ดีว่าสิ่งที่เขาทำมันไม่ได้ผิดอะไรเลย ต่อให้ใจกว้างขนาดไหนแต่ก็ไม่กว้างพอให้แฟนไปเอากับคนอื่นทั้งที่ตัวเองยยังไม่เคยสัมผัส “เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อน น้ำ!” เด็กหนุ่มไม่สนใจเปิดตู้เย็นหยิบของที่ซื้อมากลับใส่ถุงแล้วเดินออกจากห้องพักโดยไม่หันกลับไปมอง “ชิ มาว่างี่เงา ประสาท! อีกอย่างกูก็ไม่ได้หัวโบราณแต่โลกนี้แม่งหมุนเร็วเกินไปต่างหากล่ะ” เดินไปก็บ่นพึมพำระบายอารมณ์ออกมาหากไม่ทำเช่นนี้เกรงว่าจะจมอยู่กับความเสียใจก่อนถึงบ้าน ใช่ว่าสิ่งที่พี่เจพูดจะผิดทั้งหมดในสื่อออนไลน์หรือกลุ่มลับที่น้ำติดตามก็มีตั้งแต่เด็กมัธยมไปจนถึงวัยทำงานเรื่องแบบนี้ไม่เข้าใครออกใครเพียงสำหรับเขาก็แค่อยากจะมอบสิ่งล้ำค่าให้คนพิเศษเท่านั้น...อีกอย่าง “คนเรามันจะเอากันง่ายขนาดนั้นเลยหรอวะ?” นี่เป็นคำถามที่ติดค้างอยู่ในหัวมานานบางแอคที่ติดตามก็ล่อลงผลงานอาทิตย์ละ 7 คลิป แต่กับเขาเองแทบไม่มีโอกาสได้เจอกับเรื่องอย่างว่าเลย ... .. . ครืดดด ประตูรถโดยสารปิดลงน้ำยืนท่ามกลางผู้คนในเมืองที่เดินผ่านไปผ่านมา ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีเขากำมือแน่นจดจ้องไปยังตึกสูงตรงหน้า หลังจากวันนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป “แค่สนุกงั้นหรอ ได้กูขอสนุกของกูบ้างละกัน” น้ำกลับมายังห้างสรรพสินค้าต้นเรื่องเขามุ่งตรงไปยังห้องน้ำชั้นบนที่เคยมา ในเมื่อพี่เจสนุกได้ เขาเองก็ทำได้เช่นกัน โถฉี่ที่เคยมองว่าเป็นของประดับห้องน้ำไม่เคยใช้บัดนี้ได้เอาตัวเข้ามาแทรกเริ่มปลดซิบกางเกง เพียงแค่เริ่มต้นก็ตื่นเต้นไม่ไหวสายตาปาดมองซ้ายมือซึ่งเป็นประตูทางเข้ากลัวคนจะเข้ามา ‘พี่ก็ไม่ชอบหรอกนะกับคนที่กลัวนั่นกลัวนี่อะไรก็ไม่กล้าทำ’ พอคิดถึงคำพูดของพี่เจก็หงุดหงิด หากเขาหยุดตอนนี้แสดงว่าพี่เจพูดถูกน้ำตัดสินใจควักเอาน้องชายออกมาด้วยสภาพกึ่งแข็งกึ่งอ่อน เสียงหายใจครืดคราดเป็นจังหวะ ตอนนี้ทั้งเสียว ทั้งตื่นเต้นทั้งสับสนกังวล ความรู้สึกแบบนี้มันช่างวิเศษ ไม่ใช่ว่าน้ำไม่เคยเอ้าดอร์ เขาเคยแต่ก็แปบ ๆประเดี๋ยวประด๋าวพอได้ยินเสียงหรือคิดว่ามีคนมาก็หยุดกะทันหันไม่เคยเสร็จเลยสักครั้งแต่คิดแล้วว่าถึงอย่างไรวันนี้จะต้องแตกให้ได้ กึก กึก กึก ตอนนั้นเองมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาแม้จะเบาสักเพียงไหนแต่ประสาทรับรู้ที่ตื่นขึ้นของน้ำทำให้ได้ยินกึกก้องกังวาน มีผู้ชายวัยกลางคนสวมเชิ้ตผูกไทด์ทรงพนักงานออฟฟิศเดินเข้ามาล้างมือน้ำรีบเก็บน้องชายทันควันแต่ยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่นานนักชายคนนั้นก็ลอบมองมาทางน้ำผ่านกระจกจนเขารู้สึกได้จากนั้นเริ่มขยับมาตรงโถใกล้ ๆ สายตาจ้องมายังเป้ากางเกง เขาเสียวจนแก่นกายแข็ง น้ำแทบกลั้นหายใจไม่กล้าหันไปมองมีเพียงเงาของชายคนนั้นที่ยืนฉี่ไม่ไกล กระทั่งเสียงของเหลวกระทบโถหยุดลงทว่าพนักงานออฟฟิศไม่ยอมเก็บของลับ เขาสะบัดเยี่ยวอยู่นานสองนานตอนนั้นเองที่ได้ทำใจดีสู้เสื้อแอบเหลือบมอง คุณพระ! น้ำเห็นท่อนลำเขื่องสีเข้มรายล้อมไปด้วยพงขนสีดำหยิกหยอยดูน่าเกรงขาม น้ำเห็นแล้วเผลอเงยหน้ามองเจ้าของชายคนนั้นกลับยกยิ้มไม่ว่าอะไรแถมขยับตัวออกให้เด็กหนุ่มมองดูชัดขึ้น ชายวัยกลางคนพยักหน้าเชื้อเชิญแถมกระดกของลับท้าสายตาน้ำสูดอากาศด้วยความตื่นเต้นใจอยากลองจับของคนแปลกหน้าดูบ้างทว่ายังไม่กล้าพอ “จับดูได้นะ” อีกฝ่ายพูดขึ้น น้ำหายใจถี่ยื่นมือเข้าไปเตรียมสัมผัส กึก กึก กึก ทันใดนั้นเองก็มีเสียงรองเท้าดังขึ้นมาอีกพนักงานออฟฟิศรีบขยับตัวชิดโถทำทีเป็นยืนฉี่น้ำเองก็เช่นกันเพราะยังไม่ได้รูดซิบกางเกง ฟึบ! อยู่ ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา น้ำไม่ทันสังเกตว่าคนคนนั้นมีรูปร่างลักษณะเช่นไรเจ้าตัวก็มายืนแทรกกลางระหว่างเขากับพนักงานออฟฟิศเสียก่อน พอใกล้มากจะส่องก็ยากละชายคนนั้นควักของตัวเองออกมาฉี่โดยไม่สนใจใคร แม้ตอนแรกจะเมินเฉยแต่สักพักกลับต้องหันไปมองเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างคนที่เข้ามาใหม่แต่งชุดนักศึกษากำลังปลดกระดุมเสื้อแล้วแหวกออกชายวัยกลางคนเห็นไม่รอช้าปรี่เข้าไปซุกหน้าเลียนม “มาสิ” เสียงเชิญชวนคราวนี้ราวมีมนขลังน้ำไม่อาจปฏิเสธถูกคว้ามือไปวางพาดบนแก่นกายแข็งหัวบานสีแดงสด “หึหึ ครั้งแรกหรอ?” ด้วยท่าทางเลิกลักจึงไม่แปลกที่ดูออก น้ำพยักหน้ายอมรับชายคนนั้นฉีกยิ้มก่อนจะจับคางของน้ำเงยขึ้นเพื่อสำรวจใบหน้า ตอนนั้นเองน้ำก็ได้เห็นหน้าตาเจ้าของมือนั้นผมย้อมเหลืองทอง ใบหน้าขาวตี๋ตาขีดจัดฟันที่สำคัญมีลักยิ้มกระชากใจที่แค่เห็นยังต้องหลุบตาลงเพราะกลัวถูกดูดวิญญาณ “น่ารักดี สนใจเล่นด้วยกันไหม?” เสียงทุ้มทำเอาระทวย น้ำได้แต่พยักหน้าเบา ๆ ไม่อาจปฏิเสธแม้ใจจะไม่กล้าแต่มาถึงขั้นนี้หากปล่อยไปคงเสียดาย “อูยยย” น้ำเผลอออกแรงบีบกำท่อนเนื้อจนชายคนนั้นครางออกมาแต่เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรแถมยังดึงหน้าน้ำเข้าไปใกล้ “จูบได้ไหม” “...” หัวใจของน้ำเต้นแรง ชายตรงหน้าทำให้เขาแพ้ไปทุกทางแถมเจ้าตัวยังมีพนักงานออฟฟิศคอยปรนเปรอ ทั้งดูดนมซุกหน้าเข้าซอกรักแร้ทำตามความอยากกระหายเจ้าตัวก็ปล่อยไปไม่ว่าอะไรดูแล้วคงมีประสบการณ์โชกโชนพอตัว “ครับ” สิ้นเสียงตอบรับนักศึกษาหนุ่มก็จู่โจมทันทีเอาปากประกบจูบพร้อมส่งลิ้นเข้ามาดุนอยู่ด้านในน้ำรู้สึกเหนอะ แฉะ ร้อน สารพัดถาโถมไม่รู้ว่าตอนไหนที่กางเกงถูกปลดจนลงไปกองข้อเท้า แถมยังโดนพี่นักศึกษารูปหล่อเอามือคลึงเคล้าของลับจนตื่นตัวเต็มที่ “อ๊ะ อ๊ะ อื้อ แฮก แฮก แฮก” ทันทีที่ผละหน้าออกมาก็รีบโกยอากาศเข้าปอดชายคนนั้นยิ้มร่ามีความสุขราวกับกำลังสนุกที่เจอของเล่นถูกใจ “อมให้เอาไหม?” “หา ค ค ครับ? อือ” น้ำตกใจไม่คิดเลยว่าผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาหุ่นดีสมส่วนตัวสูงแบบนี้จะยอมทำให้แต่ครั้นจะเป็นฝ่ายทำเขาก็ยังไม่เคย เด็กหนุ่มดีดดิ้นกับความเสียวเมื่อลิ้นเปียกสัมผัสกับส่วนหัวมันเสียวมากยากอธิบาย ท่อนลำถูกกำชักเบา ๆ แถมยังโดนพนักงานออฟฟิศอีกคนเข้ามาสมทบเล่นกับยอดอกทั้งสองข้าง การถูกดูดและการโดนเลียนมเป็นอะไรที่น้ำเฝ้าจินตนาการมานานพอเจอของจริงมันเสียวกว่าที่คิดไว้มากแม้จะมีความขยะแขยงปนมาบ้างแต่โดยรวมถือว่าเสียว แม้ว่าพนักงานออฟฟิศจะไม่ได้หล่อหุ่นไม่เป๊ะปังแต่ด้วยบรรยากาศทำให้น้ำเพลิดเพลินไม่น้อยที่สำคัญคือรุ่นพี่ที่คุกเข่าอยู่ต่างหากมันเปลี่ยนความคิดของน้ำไปเลยว่าคนที่หล่อดูดีขนาดนี้จะเป็นฝ่ายที่อมให้ปกติที่เห็นมักจะเป็นคนยืนเฉย ๆ รับความเสียวมากกว่าแบบพี่เจ “อื้อ อ๊ะ โอย จะเสร็จแล้วครับ อื้อ” เพราะเป็นครั้งแรก เพียงเวลาไม่นานน้ำก็เต็มกลืนจนน้ำแตกออกมาเขาพยายามดันตัวออกแต่กลับถูกชายหัวทองกดเอวรั้งไว้จนไม่อาจฝืนน้ำกามพุ่งลงคอจนหมดแม็ก “อึก อึก อึก” หนุ่มหล่อกลืนน้ำรักของน้ำลงคอจนหมดก่อนจะหยัดกายขึ้นยืนส่งยิ้มมาให้ “พี่ชื่อจินนะ น้องชื่ออะไรครับ” แม้จะเป็นรอยยิ้มกระชากใจ แต่หลังน้ำแตกสติก็กลับมา รู้สึกตัวจึงไม่ได้ตอบชื่อรีบแต่งตัวแล้ววิ่งออกจากห้องน้ำไปโดยพลัน น้ำวิ่งตั้งแต่ชั้นบนจนมาถึงประตูทางออกเขายืนหอบหายใจโดยใบหน้ายิ้มไม่หุบ “แฮก แฮก นี่สินะ เป็นแบบนี้เองสินะ” น้ำเข้าถึงความเสียวจากความตื่นเต้นแล้ว แต่ก็แอบมีมุมเล็กๆ ที่รู้สึกผิดกับคนด้านบน เขาเสร็จคนเดียวโดยปล่อยให้พี่พนักงานออฟฟิศกับพี่หัวทองค้างเติ่งอยู่แบบนั้น “ขอโทษนะครับ แต่ถ้าเจอกันอีกผมจะช่วยให้ถึงที่สุด”_______________
เรื่องนี้ยังไม่มีแผนจบนะครับ เป็นการเขียนสดและจะแต่งไปเรื่อย ๆ ถ้าใครมีไอเดียอะไรโยนมาได้เลยครับ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะครับ
สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณ ขอบคุณ แฟนคนใหม่รึเปล่านะ เสียว {:5_146:} ขอบคุณครับ สนุกครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุก ข อ บ คุ ณ ค รั บ ว้าว เสียวดี ขอบคุณ ใจจ้า ขอบคุณครับ