พี่เขยแซ่บเราก็เลยต้องจัด ตอนที่ 11 ท่านรองจับเย็ดค่าห้องทำงานอิอิ
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย กัส1212 เมื่อ 2026-7-16 11:36ยังไม่ได้แก้คำผิด
เป็นตอนที่ยาวที่สุดของเรื่องนี้เลยก็ว่าได้ เพราะฉะนั้นถ้าชอบก็ช่วยกันคอมเม้นหน่อยได้นะ อย่างน้อยก็เป็นกำลังใจเล็กสำหรับคนเขียน
ตื๊ด...
"โหลคะสาว ว่า..."
"อีกัส! มึงมายังวะเดี๋ยวก็ไม่ทันเข้าแถวหรอกมึง!"
"ค่า... กำลังออกบ้านค่า... รอแป๊บนะเพื่อนรัก"
"อ้าวอีเตี้ย! รีบเลยนะมึงอะ มั่วแต่อ้อยอิ่งอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวก็สายกันพอดี"
"อีดอก กูก็ต้องถ่ายรูปลงไอจีบ้างสิวะ เปิดเทอมวันแรกทั้งทีเลยนะมึง! ลงให้ผู้ชายเข้ามากดใจเล่นหน่อยอิอิ"
"แล้วแต่มึงเลยจร้า... แต่ตอนนี้มึงอะรีบ ๆ มา ไม่นั้นกูไม่รอคะ"
ตู๊ด...
"อ้าวอีควายตัดสายกูเฉย"
อีนี่มันชื่ออี "จิ๊บ" เพื่อนสาวสุดที่รักของเราเอง แต่จะว่าเพื่อนสาวก็อาจจะดูขัดแย้งกับหน้าตา บุคลิคการแต่งตัวของนางไปหน่อย เพราะอีนี้มันเป็นทอมชอบผู้หญิง เอาง่าย ๆ สาวหล่อตัวท็อปของโรงเรียนนั่นเอง ตัดผมรองทรง เบ้าหน้าหมวย ๆ ผิวขาวปากแดง ถ้าได้แต่งหญิงบอกเลยโคตรสวย แต่ก็นั่นแหละนางชอบผู้หญิงจร้า นางไม่มองผู้ชาย ส่วนพวกผู้ชายในโรงเรียนปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเราแทน
จะว่าไปเรากับนางก็ต่างกันคนละขั่ว เราชอบผู้ชายส่วนนางชอบผู้หญิง แต่เราสองคนก็เข้ากันได้ดีแถมยังเป็นเพื่อนที่รู้ใจกันที่สุดสะด้วย เอ๊ะ! หรือว่าเราสองคนไม่มีใครคบค้าสมาคมด้วยวะ! ก็ดันสวยหล่อเด่นเกินหน้าเกินตาชาวบ้านชาวช่องเขาสะขนาดนี้ แถมยังมีจริตจะก้านในการล่าผู้ล่าสาวแบบตัวแม่ตัวพ่อ บอกเลยไม่มีใครเทียบพวกเราสองคนได้ ดังนั่นทั้งเราและอีจิ๊บ ก็เลยตกเป็นที่หมั่นไส้ของเหล่ากระเทย หรือทอมทั้งหลายในโรงเรียนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ก็เรามันสาวนิเน๊อะ ไม่นั้นคงไม่มีผัวตั้งห้าคนหรอก และแต่ละคนก็แซ่บจนเสียวปิ๊กันเลยละ รุ่นพี่คนไหนหล่อหุ่น X เป็นที่ถูกตาถูกใจ เราก็แค่หาทางกินให้ได้ พอกินแล้วไม่แซ่บไม่ตรงปกเราก็แค่เขี่ยทิ้ง ส่วนคนไหนแซ่บควยใหญ่ยาวเย็ดดุเดือด เราก็แค่เก็บเข้าทำเนียบผัวไว้แวะเวียนมาชิมเรื่อย ๆ โอ้ย! ยิ่งพูดก็ยิ่งเห็นความร่านของตัวเอง ร่านแม้กระทั้ง พี่เขย อาแท้ ๆ อย่างอาต้อมก็ยังไม่เว้น ก็จะให้ทำไงได้ละแต่ละคนมันแซ่บจนเราต้องร้องขอ...
"อีกัส ทางนี้..."
"อ้าว เฮ้ย"
ในที่สุดเราก็มาถึงโรงเรียนอย่างเฉียดฉิว เห็นอีจิ๊บยืนกวักมือเรียกมาแต่ไกล เสียงเพลงเตรียมตัวเข้าแถวในรอบแรกดังขึ้น ทำเอาเราต้องวิ่งสุดชีวิตก่อนที่ประตูโรงเรียนจะปิดในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า
"เห็นไหมมัวแต่อ้อร้ออยู่ได้"
"เกือบทำกูสายด้วยไหมละอีสัส" มาถึงก็โดนอีจิ๊บบ่นจนหูแฉะ
"อีสัส! ขอกูหายใจก่อนไหมค่อยบ่น" เราหอบเหมือนลูกหมา ลิ้นห้อยเกือบถึงพื้น ก็แน่ละสิเล่นวิ่งแบบไม่คิดชีวิตขนาดนั้นไม่หอบสิแปลก
"ไม่! มึงตามกูมานี่" ไม่ทันได้หายเหนื่อย อีจิ๊บจับมือเราลากกระชากวิ่งไปยังหน้าเสาธง ทำเอาเราถึงกับหน้าร้อนวูบวาบ เหงื่อแตกพรักไหลตามไรผมจนเปียกชื้นไปหมด
"อีจิ๊บ! อีสัส! กูเหนื่อยนะโว้ย! อีเวร"
"งั้นมึงก็เลือกเอา อีกัส!"
"เลือก! ทำไมกูต้องเลือกวะ"
"ก็ระหว่างเหนื่อย กับโดนทำโทษหน้าเสาธง มึงจะเอาอันไหน"
"ก็กูเหนื่อยนิมึง..."
จะว่าไปเป็นการเปิดเทอมวันแรกที่โคตรจะวุ่นวาย เล่นเอาถึงกับเหงื่อไหลไคลย้อยกันเลยทีเดียว สะภาพตอนออกจากบ้านมาอย่างสวย ปัดแก้มชมพูระเรื่อ ทาปากแดงหวานฉ่ำจนมันวาว กลิ่นตัวหอมฟุ้งลอยไปไกลถึงร้อยเมตร แต่ตอนนี้... สะภาพอย่างกับลูกหมาตกน้ำ เนื้อตัวเปียกโชกไปด้วยเหงื่อผุดเต็มตัว ผมเผ่ารุงรังจนแทบดูไม่ได้ ไม่เหลือสะภาพอีกัสตัวท็อปตัวเด่นหลงเหลือแม้แต่น้อย อีเตี้ย... กูอยากหยุมหัวอีจิ๊บ...
บรรยากาศเข้าแถวหน้าเสาธงเป็นไปอย่างคึกคลื้น เสียงเด็กนักเรียนแต่ละสายชั้นคุยกันจอแจ ยิ่งวันนี้เป็นวันแรกของการเปิดเทอมด้วยแล้ว บอกเลยเสียงคุยกันดังแบบคูณสิบกันเลยละ ก็แน่ละ ไม่เจอกันตั้งเกือบสามเดือน พอเจอหน้ากันแค่นั้นแหละ แต่ละคนอย่างกับผีเจาะปาก ส่งเสียงวี๊ดว๊ายโวกเวกโวยวาย ทำอย่างกับว่าไม่ได้เจอกันมาเป็นชาติ
"นักเรียนทุกคน กรุณาอยู่ในความสงบ"
ทันทีที่เสียงครูเวรหน้าเสาธงดังขึ้น ทุกอย่างก็กลับสู่ความสงบอย่างไม่น่าเชื่อ สายตาครูเวรประจำวันนี้ มันบ่งบอกถึงความเจ้าระเบียบจนไม่มีใครกล้าเหิมเกริม "ครูเพ็ญศรี" ครูภาษาไทยเจ้าระเบียบที่ไม่มีเด็กคนไหนกล้าต่อกลอน แถมแกยังพ่วงท้ายด้วยตำแหน่งหัวฝ่ายปกครองที่กล้าท้าชนกับเด็กทุกคน ครูเพ็ญสรี หรือยายป้ามหาภัยฉายาที่เด็กทั้งโรงเรียนตั้งให้
ครูสาวแก่วัยห้าสิบแปดอีกสองปีก็น่าจะเกษียณแล้ว ไม่มีผัว ใส่แวนหนาทึบ ทรงผมตั้งกระบังลมราวกับเป็นด่านหน้าตั้งรับฆ่าศึก ในมือถืออาวุธประจำกายนั่นก็คือ ไม้เรียวดุ้นเท่าหัวแม่มือยาวหนึ่งวา แต่งกายในชุดผ้าไทยเข้าชุดแต่มองแล้วขัดตาเป็นอย่างมาก เพราะแกน่าจะลืมไปว่าตัวแกเตี้ยก็เลยทำให้กระโปรงยาวจนกองถึงพื้น กลายเป็นที่สร้างเสียงซุบซิบของเด็กนักเรียนภายในแถวกันให้แซด
"อะ... ทุกคนกรุณาเงียบด้วยคะ เดี๋ยววันนี้..."
"หลังจากเคารพธงชาติเสร็จ ครูมีข่าวดีจะมาแจ้ง"
บรรยากาศเดิม ๆ ความหน้าเบื่อก็เหมือนเดิม สิ่งแรกที่เราเกลียดที่สุดของการมาโรงเรียนก็คือการเข้าแถว แล้วถ้าครูเวรประจำวันนั้นเป็นครูเพ็ญศรีด้วยแล้ว เราบอกได้เลยว่า เตรียมตัวฟังแกพร่ามจนหูยานยืนกันขาลากแน่นอน
"อีกัส!" อีจิ๊บกระซิบเสียงแผ่วเบา
"อืม ว่าไงคะสาว"
"มึงว่าวันนี้หน้าเสาธงดูแปลก ๆ ไหมวะ กูว่าต้องมีพิธีตอนรับใครสักคนแน่นอนเลยวะ"
"แล้ว!"
"ก็มึงดูสิ ตรงโพเดียมถูกตกแต่งด้วยดอกไม้สวยสะขนาดนั้น กูว่าต้องมีครูย้ายมาใหม่แน่เลยวะมึง"
"อืม มั้ง!"
"มั้ง! พ่อมึงสิ สรุปมึงฟังที่กูพูดไหมเนี่ย..."
อีเตี้ย! มาสะดุ้งก็ตอนโดนอีจิ๊บด่าพ่อนี่แหละ ก็สิ่งที่หน้าสนใจยิ่งกว่าเสียงพูดของอีจิ๊บมันดันอยู่ที่แถวของพี่ ม.4 สะมากกว่า พี่ "ท็อป" รุ่นพี่นักฟุตบอลผัวคนแรกของเรา ยืนจ้องมาที่เราสายตาหวานเยิ้มราวกับว่า... จะจับเราฟัดเสียให้แหลกคาควยตรงนั้น
"ฟังคะสาว ไหนเหลาใหม่สิคะ"
"อีสัส! มึงมัวแต่มองพี่ท็อปละไม่ว่า"
"ก็แหม... ไม่ให้กูมองผัวแล้วจะให้กูไปมองใครคะอีดอก แล้วไหน สรุปมึงมีอะไรว่ามาสิ" แต่ไม่ทันอีจิ๊บจะได้พูด เสียงครูเพ็ญศรีก็ดังขึ้นกลางป้อม
"นักเรียนทุกคนยืนตรงเคารพธงชาติ"
ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย...
เถียงกับอีจิ๊บไม่ทันรู้ความ เสียงขับร้องเพลงชาติก็ดังขึ้น ธงไตรรงค์ค่อย ๆ ถูกชักขึ้นสู่ยอดเสาพร้อมกับเสียงขับร้องผสานเสียงของเด็กนักเรียน ส่วนอีจิ๊บอีทอมขี้น้อยใจไม่ต้องพูดถึง หน้าหงิกหน้างอเป็นปลาทูแม่กลองไปเป็นที่เรียบร้อย
ธงชาติถูกเชิญขึ้นสู่ยอดเสา ต่อด้วยสวดมนต์ไหว้พระเป็นอันเสร็จพิธีหน้าเสาธง ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของครูเวรที่จะขึ้นมากล่าวทักทายกับนักเรียนก่อนแยกย้ายกันไปตามชั้นเรียนของตัวเอง แต่วันนี้ดูท่าแล้วจะยาว เพราะน่าจะมีพิธีตอนรับใครบางคนตามที่อีจิ๊บมันพูดไว้ไม่มีผิด
"สวัสดีนักเรียนทุกคน ครูยินดีตอนรับทุกคนเข้าสู่ประตูรั่ว..."
"น้ำเงินขาว ทั้ง ม.1 และ ม.4 ที่เข้ามาใหม่ บลา ๆ"
ครูเพ็ญศรีก็พล่ามไปเรื่อย ส่วนเราก็ฟังหูซ้ายทะลุหูขวา ในมือพิมพ์ข้อความตอบกลับพี่ท็อปรัว ๆ ตอบไปแอบยิ้มคนเดียวเหมือนคนบ้า ก็แน่ละสิเพราะแต่ละข้อความที่อีพี่ท็อปมันส่งมา มันยิ่งกว่าเรท 18+ ทั้งนั้น
"คิดถึงรูร่านน้องกัสจัง"
"แค่พี่เห็นหน้าน้องกัสหัวพี่ก็เยิ้มแล้ว"
"อยากกระแทกควยใส่รูร่านน้องกัส ให้แตกในสักสิบน้ำ"
กูจะบ้า! อ่านไปทำเอาน้ำเยิ้มจนรูแทบแฉะ ภาพในหัวมันนึกไปถึงตอนโดนพี่ท็อปจับเราเย็ดที่ห้องนักฟุตบอลเมื่อครั้งก่อน เป็นการเปิดประสบการณ์เสียวว่านครั้งแรกของเราเลยก็ว่าได้ และพี่ท็อปก็คือผัวคนแรกที่เปิดซิงเรา
"ไอ้คนบ้า! พูดอะไรน่าเกลียด" ตอแหลสิคะรอไร โดนผู้ชายหยอดเสียวสะขนาดนั้น เล่นเอากี่กี้สั่นกันเลยทีเดียว
"..."
"โรงเรียนของเรามีเรื่องที่น่ายินดี จะแจ้งให้นักเรียนทุกคนทราบ"
ตัดภาพไปที่ครูเพ็ญศรีก็ยังคงพล่ามไม่เลิก ส่วนเราก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง พิมพ์ข้อความตอบกลับให้พี่ท็อปโดยไม่สนใจเสียงรอบข้าง
"โรงเรียนของเราจะพัฒนาได้ก็ต้องมีผู้นำที่เก่ง..."
"ดังนั้นวันนี้ครูจะแนะนำให้นักเรียนได้รู้จักกับท่านรองผู้อำนวยการคนใหม่..."
"ขอเรียนเชิญท่านรองผู้อำนวยการ "คณิน ติรวานนท์" ขึ้นมาพบปะพูดคุยกับนักเรียนได้เลยคะ"
เสียงตรบมือดังสนั่นผสมผสานเข้ากับเสียงซุบซิบของเหล่านักเรียน เราเองที่ก้มหน้าเล่นมือถือถึงกับเงยหน้ามองไปรอบ ๆ ตัว แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรให้น่าสนใจ ก่อนจะก้มหน้าพิมพ์ขอความต่อไม่สนโลกรอบตัว ก่อนที่เสียงของอีเพื่อนตัวดีจะมาขัดจังหวะอีกครั้ง
"อีกัส!" น้ำเสียงอีจิ๊บดูตื่นเต้น
"อืม!" เราตอบสั่น ๆ ก้มหน้าไถมือถือไปเรื่อย
"มึงท่านรองคนใหม่โคตรหล่อเลยวะ สเปคมึงเลยนะเนี่ย"
"ไม่อะ ขึ่นชื่อว่าท่านรองก็น่าจะแกทุกคน" เราตอบกลับไปแบบลอย ๆ เพราะสิ่งที่น่าสนใจกว่าท่านรองคนใหม่ก็คือข้อความจากพี่ท็อปต่างหาก
"มึงทรงแด๊ดดี้ที่มึงชอบเลยนะอีกัส"
"ไม่คะ กูกำลังคุยกับผัวกูอยู่คะ ถึงท่านรองจะหล่อจะทรงแด๊ดอะไรของมึง..."
"กูก็คงไม่หวังสูงถึงขนาดคิดจะแดก ระดับท่านรองไหมวะ"
"..."
"สวัสดีครับนักเรียนทุกคน ผมว่าทุกคนคงจะได้จะรู้จักชื่อผมกันแล้วนะ..." เสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่นดังขึ้น ปลายเสียงแอบคุ้นหูเราเล็กน้อย แต่เราก็ก้มหน้าเล่นมือถือต่อไม่สนใจ
"ทุกคนคงจะร้อนและเมื่อยขากันแล้วใช่ไหม..."
"งั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ไว้เจอผมที่ไหนก็ทักทายกันได้นะครับ..."
"ผมขอจบกิจกรรมหน้าเสาธงวันนี้ แต่เพียงเท่านี้ครับ..."
"ขอให้นักเรียนทุกคน แยกย้านกันไปตามชั้นเรียนได้เลย"
เสียงตรบมือโหร้องดีใจของเหล่านักเรียนดังขึ้น จู่ ๆ เรากลับรู้สึกว่า ท่านรองคนนี้มีอะไรที่น่าสนใจไม่น้อย มีความเข้าอกเข้าใจนักเรียนที่ยืนตากแดดจนเมื่อยขา ไม่พูดพล่ามสร้างภาพให้ดูน่าเบื่อ นี่ถ้าเป็นคนอื่น มีหวังได้ยืนฟังกันเป็นชั่วโมง แต่ที่แน่ ๆ น้ำเสียงของท่านรองมันคุ้นหูเราจนเกิดเสียงเอ๊ะในหัว
"ไหนวะอีจิ๊บ ท่านรองทรงแด๊ดของมึง" เราเอ่ยถามในขณะที่แต่ละแถวของห้องเรียน กำลังแยกย้ายกันไปตามชั้นเรียน
"ไม่คุยกับผัวแล้วเหรออีสัส! นู้น... ยืนหล่อเด่นแต่ไกลนั่นไง" อีจิ๊บยื่นปากแหลมชี้ไปทางหน้าเสาธง
เรากวาดสายตามองไปยังเป้าหมายที่อีจิ๊บบอก และจังหวะนั้นเองเราก็ได้พบเข้ากับ... "อีเตี้ย..." ชายหนุ่มมาดเข้มในชุดสูทสีกรมรัดรูปพอดีตัว ใบหน้าคมเข้ม หุ่นแน่นสูงยาว กำลังทอดสายตามองมาที่เราราวกับนัดหมาย ก่อนที่แกจะยกยิ้มขึ้นบาง ๆ ที่มุมปาก ส่อแววตาพราวเสน่ห์เจ้าเล่ห์เพ่งมองเรามาแต่ไกล
"เป็นไงมึงหล่อจนอึ้งไหมละ กูบอกแล้วสเปคมึงสุด ๆ"
"เออ หล่อจริง และกูก็อึ้งจริง..."
"อีเตี้ย... แต่มึงช่วยพยุงกูก่อนได้ไหมขากูตายอะ"
อีเหี้ย! โคตรอึ้งเลยแหละ อึ้งยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง เพราะคนในชุดสูทสีกรมคนนั้น ดันเป็นอีลุงที่เราเพิ่งฉันบวบไปวันก่อนนั่นเอง เล่นเอาสะเราถึงกับขาสั่นก้าวขาไม่ออกกันเลยทีเดียว อีกัสนัอีกัส มึงเสือกเล่นของสูงเข้าแล้วไหมละ งานนี้จะเอาหน้าไปไว้ไหนละทีนี้ แล้วชีวิตที่เหลือในโรงเรียนหลังจากนี้ละ กูจะต้องเจอกับอะไรบ้างเนี่ย...
"อีกัสมึงเป็นอะไรวะ ถึงกับแขนขาอ่อนแรงเลยเหรอวะอีสัส!"
"อีจิ๊บ อีเตี้ย! รีบพากูไปจากตรงนี้เร็ว ๆ กูขอไปตั้งหลักก่อน"
"เกิดอะไรขึ้นวะอีกัส ทำไมมึงหน้าซีด หรือมึงจะเป็นลม"
"ขอร้อง ไม่ต้องถามพากูไปก่อน"
บอกเลยช็อคเสียยิ่งกว่าช็อค เราแทบหลบสายตาจากอีลุงแทบไม่ทัน นี่ถ้าอีจิ๊บไม่เข้ามาช่วยพยุงมีหวังเราได้ล้มทั้งยืนไปแล้ว จู่ ๆ ร่างกายก็หยุดนิ่งราวกับโดนถอดปลั๊กสะงั้น เจออีลุงสุดหื่นในชุดสูทมาดท่านรองเข้าไป เราถึงกับขาสั่นยืนแทบไม่ติดพื้นกันเลยทีเดียว
กว่าจะเอาตัวเองหนีจากสายตาเจ้าเล่ของอีตาลุงสุดหื่นนั้นได้ บอกเลยว่าลุ้นใจแทบขาด ไม่ใช่สิจะมาเรียกอีลุงก็น่าจะไม่เหมาะแล้วละ ใส่ชุดสูทหล่อเนี้ยบมาดท่านรองสะขนาดนั้น บอกเลยเปลี่ยนไปเป็นคนละคน แถมยังเรียกเสียงกรี๊ดจากเหล่าสาว ๆ กระเทยทั้งหลายได้เป็นกอบเป็นกำ ส่วนเราในตอนนี้นั่นเหรอ... ขอแค่เอาชีวิตรอดในรัวโรงเรียนหลังจากนี้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว
เปิดเทอมแค่วันแรกของอีกัสก็เจอแต่เรื่องบันเทิงทั้งนั้น ดูท่าแล้ววันนี้เราน่าจะก้าวเท้าออกจากบ้านผิดข้างแน่ ๆ วันนี้ทั้งวันเราก็เอาแต่ระแวงหลบซ่อนจากอีสายตาของท่านรองสุดหื่นทั้งวัน เราเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแกจะมาไม้ไหน อีกอย่างแกดันกุมความลับระหว่างเรากับครูเกมเอาไว้ด้วยสิ แต่ก็ช่างมันเถอะ ชีวิตสวย ๆ อย่างอีกัสก็หาได้กลัวใครไม่ ถ้าอีท่านรองคิดจะเล่นงานครูเกมกับเรา ตัวแกเองก็ไม่น่าจะรอด เพราะแกก็ไม่ต่างจากครูเกมเหมือนกัน
วันนี้ทั้งวันก็ไม่มีอะไรมาก เป็นการพบปะแนะนำตัวระหว่างครูผู้สอนและก็นักเรียนสะมากกว่า อาจจะมีเรียนเพื่อเป็นพิธีอยู่บ้างในบางวิชา เช่นวิชาภาษาไทยของครูเพ็ญศรี แถมแกยังสังงานตั้งแต่วันแรก บอกเลยว่าโหดสุด ๆ ยายป้ามหาภัยคนนี้ ส่วนอีจิ๊บก็ตั้งหน้าตั้งตาคอยจับผิดเราทั้งวัน แต่แถระดับตัวแม่อย่างเราบอกเลยสบายมาก
"อีกัสบอกมา มึงรู้จักท่านรองมาก่อนใช่ไหม!"
"บ้า... อย่างกูจะไปรู้จักระดับท่านรองได้ไง" อีดอกตาเราเลิ่กลั่กไม่ไหว เกือบโดนอีจิ๊บจับได้
"แล้วทำไม่มึงเห็นท่านรอง มึงถึงกับเป็นลมวะ"
"ก็แกหล่ออะมึง กูก็เลยตื่นเต้นไปหน่อย"
"แน่นะ!"
"อืม... กูใคร! นี่อีกัสคะไม่เคยตอแหลกับเพื่อนคะ"
อีสัส! ซักสะกูนึกว่ามันเป็นเครื่องซักผ้า ปั่นเอาสะกูหัวหมุน ดีที่เราไหวตัวทันไม่นั้นชนมุมอีจิ๊บชัว
สรุปวันแรกของการเปิดเทอมก็ผ่านพ้นไปด้วยดี ทั้งวันเราไม่ได้เจอหน้าอีท่านรองสุดหื่นเลยแม้แต่น้อย ไม่รู้เพราะเราระวังตัวด้วยหรือเปล่า แต่ที่แน่ ๆ ขออย่าได้เจอหน้ากันเลยละขอร้อง จะต้องบนบานศาลกล่าวไข่ต้มวัดไหนสักหนึ่งแผงเราก็ยอม ขออย่างเดียวขออย่าได้พบเจอกับอีท่านรองสุดหื่นกันเลยสาธุ...
สี่โมงเย็นเสียงกระดิ่งส่งสัญญาณโรงเรียนเลิก เด็ก ๆ ทุกคนต่างก็แยกย้ายทยอยกันกลับบ้าน ความเงียบค่อย ๆ เข้ามาปกคลุมพื้นที่ เหลือก็แต่กลุมนักฟุตบอลที่กำลังเตรียมตัวกลางสนาม เรากับอีจิ๊บก็เดินคุยกันกระหนุงกระหนิงตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันเป็นเดือน ๆ แต่ระหว่าที่เดินผ่านอาคารหนึ่งนั้น จู่ ๆ เสียงทุ้มต่ำของใครบางคนก็ดังมาจากทางด้านหลัง เป็นเสียงที่เราเองพอได้ยินก็ทำเอาขนลุกตั้งกันเลยทีเดียว
"นายนะ หยุดก่อน"
เรากับอีจิ๊บหยุดชะงักพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย เสียงเรียกนั้นมันหนักแน่นจนเราสองคนหันไปมองหน้ากันอย่างลนลาน
"อีกัส! มึงว่าเสียงมันคุ้น ๆ ไหมวะ!"
"อืม! กูว่าคุ้นแหละ"
เราสองคนซุบซิบพร้อมหันมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก ก่อนจะค่อย ๆ หันหลังไปพร้อมกัน และแล้ว... "อีเตี้ย..." เป็นเราเองที่หลุดร้องอุทานออกมาสุดเสียง ก็คนตรงหน้าก็คืออีท่านรองสุดหื่นที่เราหลบหน้ามาทั้งวัน แต่ตอนนี้แกกลับยืนอยู่ตรงหน้าเราแทบไม่ถึงสองก้าวด้วยซ้ำ สายตาคมคู่นั้นของแก มันบ่งบอกถึงบางสิ่งบางอย่างที่เก็บซ่อนเอาไว้ภายใน ทั้งลึกลับทั้งซับซ้อนจนเราเองก็ไม่สามารถอ่านมันออกได้
"สะ... หวัดดีคะ... คะท่านรอง"
อีจิ๊บลนลานตะกุกตะกักจนเสียงสั่นไม่ไหว จนเราต้องจับแขนมันเอาไว้ไม่ให้ออกอาการ ไม่รู้มันจะกลัวอะไรนักหนากะอีแค่ท่านรอง ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นมันจะกลัวใครเลยสักคน มาวันนี้กลับกลัวอีท่านรองเอาสะงั้น
"สะ... หวัดดีคะ... ถุ้ย!" อีดอก สรุปกูเองก็สั่นฉิบหาย ว่าแต่อีจิ๊บ
"มะ... ไม่ทราบมีอะไรหรือปะ... เปล่าครับ"
"ไปพบผมที่ห้องทำงานเดี๋ยวนี้"
อีท่านรองยืนมือล้วงกระเป๋ากางเกง อีกมือเท้าสะเอวพูดลอยหน้าลอยตา บอกเลยว่าโคตรน่าหมั่นไส้สุด ๆ แถมยังออกคำสั่งแบบเสียงเข้มทำอย่างกับข่มขู่ แต่เสียใจคะ เพราะคนอย่างอีกัสไม่ใช่ใครจะมาออกคำสั่งข่มขู่กันได้ง่าย ๆ
"นี่มันเวลาเลิกเรียน ท่านรองมีสิทธิ์อะไรมาสั่งผมไม่ทราบครับ"
"อีกัส! พูดเหี้ยอะไรของมึงวะ นี่มันท่านรองนะเว้ย" อีจิ๊บกระซิบทั้งจิกทั้งยิกแขนเราจนแสบไปหมด
"ก็กูอยากกลับบ้าน"
"มึงก็พูดดี ๆ ดิวะนี่ท่านรองเลยนะมึง"
"แล้วไง ใครสน" เอาซี่คนอย่างอีกัสกลัวใครที่ไหนกัน อย่าหวังว่าจะได้เคลมอีกัสง่าย ๆ นะจ๊ะท่านรอง
"ผมสั่งให้คุณ ตามผมไปที่ห้องทำงานเดี๋ยวนี้ ไม่นั่น..." อีท่านรองเว้นวรรคก่อนจะเดินมาก้มลงกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหูเราว่า...
"หรือจะให้ผมบอกเพื่อนคุณละว่า... เราสองคนเป็นอะไร..."
"หยุด! อย่าแม้แต่จะคิด"
อีเตี้ย! เราถึงกับสะดุ้ง เสียงกระซิบของอีท่านรองจอมหื่น ทำเอาเราถึงกับหน้าร้อนผ่าว ส่วนอีจิ๊บนะเหรอ... ก็ยืนงงเป็นไก่ตาแตกไปเลยนะสิ สายตามันมองเรากับท่านรองราวกับตั้งคำถามมากมายภายในหัว
"ผมขอยืมตัวเพื่อนคุณหน่อยนะ"
"ได้คะ ตามสบายเลยคะท่านรอง"
"เอ้าอีสัส!" เราหันไปทำตาขวางใส่อีจิ๊บ แหมอีเตี้ย! แทนที่จะช่วยเพื่อนกลับผลักไสไล่ส่งเอาสะงั้น
"สรุปจะไปดี ๆ หรือจะให้..."
ดูความเจ้าเล่ของอีท่านรองทำเสียงกระซิบกระซาบ บอกเลยว่าน่าหมั่นไส้สุด ๆ แถมยังทำลอยหน้าลอยตาพูดอย่างกับเป็นผู้ชนะ จนเรานี่อยากจะร้องกรี๊ดใส่หน้าให้มันรู้แล้วรู้รอด แต่ก็ทำไม่ได้ นี่ถ้าไม่ติดว่าอีท่านรองจะเล่นตุกติกนะ รับรองเจออีกัสสวดยับไปแล้ว
"ก็ได้ แต่ไม่เกินสิบนาทีโอเคไหม"
"อืม... ได้สิ"
บอกเลยตอนนี้คนที่เลิ่กลั่กที่สุดคงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากอีจิ๊บ หน้าตามันมีแต่คำว่าส่งใสเต็มไปหมด เราเองก็เลยรีบพูดตัดบทออกไปว่า
"มึงรอกูตรงนี้ ถ้าเกินสิบนาทีมึงร้องตะโกนให้ดังลั่นทั้งโรงเรียนเลยนะ"
"อืม... แล้วทำไมกูต้องร้องละ ท่านรองไม่ได้จะทำไรมึงสักหน่อยนิ"
"อ้าวอีสัส! สรุปมึงเพื่อนกูปะวะ"
"โอเค ๆ เดี๋ยวกูจะร้องให้ดัง ๆ เลย"
อีจิ๊บพยักหน้าเป็นการตอบรับ แต่แววตาของมันเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามมากมายเต็มไปหมด เชื่อเลยว่าหลังจากนี้เราคงต้องเตรียมคำตอบมากมายไว้สำหรับอีจิ๊บมันแน่นอน แต่ก็เอาวะอย่างน้อยก็ยังมีเวลาให้แถได้อีกยาว ส่วนตอนนี้ขอไปเคลียกับอีท่านรองให้มันจบก่อน แล้วเรื่องอื่นค่อยว่ากัน
"รีบไปสิครับคุณท่านรอง เดี๋ยวเวลาก็หมดหรอก"
พอเราพูดจบอีท่านรองก็หันหลังเดินนำหน้าเราไป แต่ไม่ทันถึงสามก้าวแกก็หยุดแล้วก็หันหลังเดินกลับไปยังที่อีจิ๊บ ก่อนจะทำท่าทางมีลับลมคมในพูดกระซิบกระซาบจนเราต้องเดินเข้าไป แต่แล้วทั้งอีจิ๊บและท่านรองก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"มึงท่านรองพูดอะไรกับมึง"
"ไม่นะแกแค่บอกว่า ไม่ต้องกลัวแกไม่ได้จะทำอะไรมึงสักหน่อย แกก็แค่มีเรื่องจะคุยกับมึง"
เราละส่งใสอีท่านรองกับอีจิ๊บสุด ๆ เพราะอีจิ๊บดูมีพิรุธจนอาการออกทางสีหน้า แต่จังหวะที่เราจะเค้นเอาคำตอบจากอีจิ๊บนั้น อีท่านรองดันมาจับมือเราแล้วก็ลากออกไปสะก่อน
"มึงอย่าลืมที่กูสั่งนะ..." เราตะโกนทิ้งท้ายเพื่อย้ำเตือนอีจิ๊บ
"เออ ๆ กูไม่ลืม..."
เสียงตอบกลับของอีจิ๊บมันดูสิ้นหวังเอาสะเหลือเกิน เราละอยากรู้จริง ๆ เลยว่าอีท่านรองพูดอะไรกับมัน
"เมื่อกี่ท่านรองพูดอะไรกับเพื่อนผม"
"เปล่านิ ไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย"
"อย่าคิดนะว่าจะซื้อเพื่อนผมได้"
"เพราะเพื่อนผมคนนี้ ไม่มีทางเห็นเงินดีกว่าเพื่อนอย่างผมแน่นอน"
"นายแน่ใจ ว่างั่น"
พูดจบอีท่านรองก็ยกยิ้มร้ายมุมปากพร้อมกับรีบเดินหนี ปล่อยให้เราวิ่งไล่ตามหลังมาติด ๆ
"พูดแบบนั่น ท่านหมายความว่าไง ทำไงผมต้องไม่มั่นใจด้วยละ" และมันก็ตรงกับจังหวะที่แกหยุดพอดี
ตุบ!
เราชนเข้ากับแผ่นหลังกว้างของท่านรองเข้าแบบเต็ม ๆ ถึงขนาดตัวเซจนเกือบหายหลัง แต่โชคดีตรงที่อีท่านรองคว้าเอวเราไว้ได้ทัน ไม่นั้นได้ลงไปนอนยาวกองกับพื้นสะแล้ว มือหนารวบเราเข้าหาลำตัว กลิ่นน้ำหอมจางโชยแตะจมูก ใบหน้าคมเข้ากับสายตาคมมองเราแทบจะกลืนกิน
"ซุ่มซ่ามนะเราอะ"
"ปล่อย! มีธุระอะไรก็รีบว่ามาสิครับ" เราดันตัวออกก่อนจะท้วงถามออกไป แต่หัวใจเจ้ากับกลับเต้นรัวผิดจังหวะสะงั้น
"เข้าไปคุยในห้องสิ"
ท่ารองพูดจบก็เปิดประตูแง้มออก ลมเย็น ๆ จากเครื่องปรับอากาศพุ่งเข้ากระทบหน้าเราจนเย็นวาบ เผลอนิดเดียวเราก็ถูกแกผลักเข้าไปในห้อง ก่อนที่เสียงปิดประตูดัง ...แกร๊ก... จะดังตามหลังมา
เราไม่ได้สนใจเสียงปิดประตู แต่เรากลับสนใจภายในห้องสี่เหลี่ยมไม่ได้กว้างมาก แต่ถูกตกแต่งไว้เป็นอย่างดี มีโต๊ะทำงานว่างสง่าอยู่กลางห้อง ฝาผนังเต็มไปด้วยชั้นว่างหนังสืออย่างเป็นระเบียบ ตรงมุมห้องมีโซฟาสีดำกับโต๊ะกระจกวางเอาไว้สำหรับรับแขก แต่จังหวะที่เราเพลิดเพลินกับการสำรวจภายในห้องอยู่นั้น จู่ ๆ มือหน้าของอีท่านรองก็รวบเรามาจากทางด้านหลัง พร้อมกับเสียงกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู
"คิดถึงจัง"
"เชี่ย! นี่ท่านจะทำอะไร ปล่อยผมนะ"
"กรุณาให้เกียรติสถานที่ด้วยครับ"
เราสะดุ้งสุดตัว พยายามเอามือดันแผงอกพร้อมกับแกะมือท่านรองที่รัดเอวเราแน่นออก แต่แล้วก็ไม่เป็นผล อีท่านรองเหวี่ยงเราหันมาเผชิญหน้ากับแกเต็ม ๆใบหน้าคมเข้มอยู่ใกล้แค่ลมหายใจ จนรับรู้ได้ถึงลมร้อนอุ่นกระทบเข้าที่ใบหน้า ก่อนที่ร่างอันบอบบางของเรา จะถูกอีท่านรองดันไปจนชนเข้าโต๊ะทำงานจนหมดทางดิ้นหนี
"ท่านรอง! ปล่อยผมเดี๋ยวนี้เลยนะ"
"ทำไมเรียกสะห่างเหินขนาดนั้นละ ไหนลองเรียกผัวเหมือนวันนั้นสิครับที่รัก"
"ไม่มีทาง"
"ทำไมละ วันก่อนยังขย่มควยร้องเรียกผัวอยู่เลยนิครับ"
"นี่!!"
"หรือต้องให้ผัวลำลึกความหลังกันใหม่ ก็ได้นะผัวกำลังเงี่ยนพอดีเลย"
"ไม่มีทาง แล้วจะพูดอะไรท่านรองควรระวังปากด้วยนะ"
"ขืนใครมาได้ยินท่านจะซวยเอาได้น"
"จะกลัวทำไม ในห้องก็มีแค่เราสองคน"
"'งั้นเรามารื้อฟื้นความหลังอันเสียวซ่านกันอีกสักยกดีไหม"
อีท่านรองไม่ได้แค่พูดแต่กลับยืนหน้าเข้ามาจนใกล้ สองมือหนาของแกรวบตึงเอวเราแน่น พร้อมกับยกเราขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงาน
"อย่านะ ปล่อยผมเดี๋ยวนี้"
เราเอาสองมือเรายันไปที่คางของแก ออกแรงยื้อยุดสุดความสามารถเท่าที่แรงจะมี แต่ในระหว่างที่กำลังสู้รบปรบมือกันอยู่นั้น ตื๊ด... เสียงโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงเราก็ดังขึ้น
"สิบนาทีแล้ว เพื่อนผมมันไลน์มาตามแล้วครับทานรอง"
"ไม่นั้นมันตะโกนจนคนแห่กันมาที่นี่แน่"
แทนที่อีท่านรองจะสำนึกแต่แกกลับส่งยิ้มร้ายให้เราแทน ก่อนที่จะเอ่ยเสียงซาบซ่านออกมาว่า...
"ไม่มีทาง ไม่เชื่อลองอ่านข้อความที่เพื่อนคุณส่งมาสิ"
เชี่ย! ทำไมมันฟังแล้วมันทะเม็ง ๆ จังวะ รู้สึกว่าเหมือนกำลังโดนอีเพื่อนชั่วหักหลังเลยอะ อีท่านรองก็ดูมั่นใจสะเหลือเกิน ส่งยิ้มร้ายอย่างกับตัวแกเองเป็นผู้ชนะยังไงก็ไม่รู้
เราพยายามล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงออกมา โดยที่อีท่านรองก็ยังคงใช้สองแขนคล่อมเราเอาไว้ ทำลอยหน้าลอยตายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แต่จะว่าไปโดยรวมแล้ว อีท่านรองก็มีเสน่ห์ความหล่อเหลาคมเข้มแบบชายไทย แถมยังดึงดูดสายตาทุกคู่ที่พบเห็น แม้กระทั้งตัวเราเอง
"เชี่ย! สติ ตั้งสติอีกัส อย่าไปหลงกลอีท่านรองหื่นมันนะมึง"
เสียงในหัวตีกันให้วุ่น ในขณะที่มือน้อย ๆ ก็ล้วงหาโทรศัพท์ แต่สายตาเรากลับโฟกัสอยู่ที่ใบหน้าคมเข้มของอีท่านรองจนใจสั่น
"อีกัส กูถึงบ้านแล้วนะ ส่วนมึงท่านรองบอกกูว่าแกจะมาส่งเอง"
"อีเตี้ยยยยยยย... อีฉิบหาย!"
เรากำโทรศัพท์แน่นเมื่อเห็นข้อความ เม้นกัดริมฝีปากร้องกรี๊ดจนสุดเสียง ทุกอย่างมันเป็นไปตามที่เราคาดเดาไว้ไม่มีผิด และแล้วมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
"อย่าบอกนะว่าทั้งหมดคือแผ่นของท่าน!" เราหันมาทำตาหลุนใส่คนตรงหน้า แต่สิ่งที่ได้คืนกลับมาคือรอยยิ้มเยาะเย้ยที่เห็นแล้วโคตรเจ็บใจแทน
"ไม่ต้องมายิ้มเย้ย บอกมาใช้เงินฟาดหัวเพื่อนผมไปเท่าไหร่"
"สองร้อย"
"ห๊ะ!!! แค่สองร้อยเนี่ยนะ..."
"นี่มันดูถูกค่าตัวกันเกินไปแล้วววว"
อีจิ๊บนะอีจิ๊บ เห็นเงินสองร้อยดีกว่าเพื่อน แทนที่จะอับค่าตัวให้กูสักหน่อย แต่แม่งได้เงินสองร้อยปั๊บถีบกูเข้าถ้ำเสือเลยนะมึง... แล้วต่อไปกูจะฟากชีวิตไว้กับมึงได้ไหมเนี่ย... อีเพื่อนเวร
"งั้น... ท่านรองคงจะไม่คิดจะทำอะไรพิเรนใช่ไหม"
ท่านรองไม่ได้ตอบ แต่ส่งสายตาหยาดเยิ้มพร้อมกับใช้มือข้างขวาจับไปที่ปลายคางเราให้้เชิดขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่แกจะใช้หัวแม่มือเกลี่ยไปบนริมฝีปากบางอย่างอ่อนโอน แต่กลับแฝงไปด้วยความลุ่มหลงและตัณหา
"ทะ.. ท่านรองจะทำอะไร"
เราเองกลับนั่งตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นแรงผิดจังหวะ เมื่อปลายนิ้วหัวแม่มือของแกสัมผัสลงบนผิวปากที่บอบบาง ค่อย ๆ บดคลึงเบา ๆ อย่างเบามือ
"อ้าปากสิครับคนดี"
เสียงกระซิบซาบซ่าที่ข้างหู จังหวะนั้นเราเหมือนโดนมนต์สะกดเผยอริมฝีกปากออกอย่างว่าง่าย สมองมันสั่งการว่าไม่ แต่ร่างกายกลับตอบสนองกับสิ่งที่กำลังลุกล้ำเข้ามาสะงั้น ในที่สุดหัวแม่มือของท่านรองก็ถูดดันเข้ามาจนสุดโคนนิ้ว ก่อนที่แกจะคว้านไปมาตักตวงเอาความชุ่มฉ่ำอย่างเอาแต่ใจ
สัมผัสของปลายนิ้วส่วนที่ลุกล้ำเข้าไปนั้น มันเล่นงานเอาสะเราถึงกับอ่อนระทวย ร่างกายที่ขัดขืนในตอนแรก แต่ตอนนี้กลับตอบสนองกับสิ่งเย้ายวนเอาสะงั้น ใบหน้าหล่อคมของท่านรอง มันยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณร่านในตัวเราให้ลุกเป็นไฟ พร้อมที่จะแผดเผาทุกอย่างที่ขวางหน้า
"อืมมม อ่าาาา" เราเริ่มส่งเสียงครางในลำคอ ริมฝีปากดูดรัดหัวแม่มือท่านรองตามจังหวะที่แกขยับเข้าออก แต่แล้วท่านรองก็ดึงออกน้ำลายไหลยืดติดปลายนิ้ว ท่านรองไม่รอช้าเอาเข้าปากแกเองพร้อมกับดูดเลียน้ำลายที่ติดไปจนหมดเกลี้ยง
จ๊วบ ๆ
"ยังหวานเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน"
ทันทีที่ท่านรองพูดจบ แกก็จ้องหน้าเราเขม็ง แววตาของท่านรองเปลี่ยนเป็นฉ่ำวาว เต็มไปด้วยความเงี่ยนอย่างปิดไม่มิด และพร้อมจะขย่ำเหยื่อในฐานะนักล่าตามสัญชาตญาณ
"ถ้าหวานก็ชิมอีกสิครับ"
เราส่งสายตาร่านยั่วยวนกระซิบเสียงแผ่วเบา เพื่อกระตุ้นสัตว์นักล่าอย่างท่านรองให้ลุกโชนมากยิ่งขึ้น แววตาที่ฉ่ำวาวของแกค่อย ๆ แดงกร่ำจนน่ากลัวอย่างเห็นได้ชัด และจังหวะนั้นเอง...
ท่านรองสุดหื่นกระโจนเข้าใสเราทั้งตัวทันที มือหนาทั้งสองข้างของแกคว้าหมับเข้าที่ท้ายทอยเราจนแน่น พร้อมกับออกแรงดึงใบหน้าเราเข้ามาประกบจูบดูดปากอย่างร้อนแรง จนเราเองถึงกับเผลอเผยอริมฝีปากให้แกสอดลิ้นชุ่มฉ่ำเข้าไปอย่างง่ายดาย ตวัดดูดเลียเกี่ยวลิ้นกันพัวพัน ท่านรองดูดกัดเม้นริมฝีปากเราอย่างหื่นกระหาย จนเกิดเสียงดัง จ๊วบ ๆ จ๊าบ ๆ น้ำลายเหนียวยืดผสานกันเป็นหนึ่งเดียว
เราก็ไม่ยอมแพ้ดูดปลายลิ้นของท่านรองเอาไว้ไม่ยอมปล่อยเช่นกัน กลิ่นฟีโรโมนเดือดพร่านผสมผสานคลุกฟุ้งกลมกล่อมหอมหวาน กลายเป็นกลิ่นอายราคะคุกโชนของทั้งสองฝ่าย ค่อย ๆ ซึมลึกถึงไขกระดูก ก่อนจะหลอมรวมจนเป็นหนึ่งเดียวจนยากจะถอนตัวกลับ
กระดุมเสื้อนักเรียนตัวโปรดถูกปลดทีละเม็ด ค่อย ๆ เผยแผงอกขาวนวลต่อคนตรงหน้าอย่างน่าหลงไหล หัวนมชมพูแดงระเรื่อตั้งตระง่า ปรากฏว่าท่านรองคณินไม่รอชาอ้าปากดูดอม เสียงดูดดังจ๊วบ ๆ ท่ามกลางเสียงหวีดร้องของเราที่เสียวซ่านจนทนไม่ไหว
"อ๊าาาา โอ๊ะ... อ้าาาา"เราร้องครวญครางพรางบิดตัวดิ้นหนี ลำตัวท่อนบนเครียดเกร็งจากการโดนริมฝีปากของท่านรอง ดูดดึงกระตุ้นหัวนมอย่างรุนแรง จนร่างกายทุกส่วนเหยียดตึงเหมือนเป็นเส้นตรง ส่งเสียงหวีดร้องเจือสะอื้นทุกครั้งที่ท่านรองจูโจม
"อ๊าาาา โอ้ววววว อ้าาาา"
ท่านรองยังคงสนุกกับการหยอกเย้าตรงยอดดอกแรง ๆ ก่อนที่แกจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำออกมาว่า...
"ฉันคิดถึงนายใจจะขาดอยู่แล้ว"
คำพูดดังกล่าวทำเอาเราร้อนรุ่มไปทั้งตัว ใบหน้าแดงก่ำดูยั่วยวนราคะสุด ๆ หัวนมที่กำลังโดนย่ำยีบวมแดงและตั้งชูชันอย่างกับตุ่มเนื้อสด ส่งกลิ่นหอมจาง ๆ อบอวนไปทั่วห้อง ยิ่งทำให้บรรยากาศภายในห้องร้อนระอุจนเดือดพร่าน
ท่านรองก้มลงงับมันด้วยริมฝีปาก ก่อนแกจะแกล้งดูดดึงมันขึ้นมาแรง ๆ แล้วบีบเคล้นบดคลึงเล่นจนมันเต่งตึง จากนั้นแกก็กระดกลิ้นระรัวดูดเลียอย่างเอาแต่ใจ จนเกิดเสียงดังลามก จ๊วบ จ๊าบ ไปทั่วห้องทำงาน
"รสชาตหอมหวานดีจริง ๆ"
คำพูดของท่านรองทำเราหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม อาการแสบ ๆ คัน ๆ ตรงหัวนมยังไม่ทันจะจางหาย ท่านรองก็คว้าตัวเราลงมาจากโต๊ะทำการจับเราพลิกหันหน้าเข้าหาขอบโต๊ะ ก่อนจะกดแผ่นหลังเรานาบลงไปกับแผ่นโต๊ะไม้สักดำวาว จัดการถอดกางเกงนักเรียนเราออกไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นแกก็ปลดเปลี้องเสื้อผ้าของแกเอง พร้อมกับจ้องมองก้นงอลขาวเด้งไม่กระพริบสายตา
แกเริ่มจากปลดกระดุมเสื้อเชิ้ต ดึงเนคไทด์ให้พอหลวม ๆ แล้วก็ตามด้วยกางเกงสแล็คสีดำก็ได้ถูกถอดโยนทิ้งไป เผยให้เห็นท่อนควยใหญ่ยาวตั้งลำแข็งชูชัน ตรงหัวบานกระตุกขับน้ำเงี่ยนเหนียวข้นไหลย้อยลงมาเป็นสาย พร้อมจะจูโจมเป้าหมายตรงหน้าทุกนาที
ท่านรองไม่รอช้านั่งคุกเข่าลง มือหนาจับแก้มก้นเราทั้งสองข้างแบะออก จนเห็นช่องท่างรูร่านสีแดงสด แต่งแต้มด้วยคราบของเหลวใส ๆ เล็กน้อย ก่อนที่ท่านรองจะซุกใบหน้าลงไป ระรัวลิ้นวาดลวดลายแสดงลีลาการดูดเลียรูร่านเราอย่างชำนาญ ทั้งดุดันและร้อนแรง
"โอ้ววว อ๊าาาาา โอ๊ะ..."
เสียงร้องครางกระเส่า ปลายนิ้วเท้าเราเกร็งจนหงิกงอ สะโพกขาวสั่นระริกอย่างรุนแรง คิ้วขมวดแน่นจนเป็นปม ใบหน้าหวานบิดเบี่ยวราวกับกำลังโดนทรมานอย่างไร้ความปราณี ลิ้นร้อนของท่านรองแหย่เข้าไปหยอกเย้ากับรูร่านเรา ระรัวดูดเลียจนฉ่ำวาวไปหมด เสียงดูดดัง จ๊วบ ๆ ผสมผสานเข้ากับน้ำลาย แฉะ ๆบอกเลยว่าทำเอาเราเสียวจนแทบยืนไม่ติด
"โอ๊ะ... อ้าาาา จะทำอะไรก็รีบ ๆ ทำสักทีเถอะ"
เราเองเสียวจนทนไม่ไหวจนต้องร้องประท้วงออกมา แต่ดูเหมือนท่านรองแกจะไม่เร่งรีบอะไรเลย แกยังคงระรัวลิ้นดูดดึงช่องทางรูร่านเรา ราวกับกลั่นแกล้งให้เราขาดใจตาย
แต่แล้วช่องท่างรูร่านก็ถูกปลดปล่อย เมื่อท่านรองลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือหนาดึงใบหน้าเราไปดูดปากแลกลิ้นกันอีกครั้ง ก่อนที่ท่านรองจะเอ่ยเสียงซาบซ่านเบา ๆ ที่ข้างหู
"ไหนลองพูดสิ..."
"ผัวขา... ได้โปรดเย็ดหีเมียหน่อยคะ"
ความเย่อหยิ่งยะโสของเราก่อนหน้านี้ถูกพังทลายจนหมดสิ้น ก่อนจะหลุดเอ่ยเสียงแหบพร่าออกมาอย่างน่าอาย
"อ๊าาาา ผัวขา... ได้โปรดกระแทกเย็ดหีเมียคนนี้หน่อยคะ..."
"เมียเสียวหีไม่ไหวแล้ว..."
แค่เราเอ่ยออกไป เปลวเพลิงในดวงตาของท่านรองก็ลุกโชนพร้อมจะแผดเผาขึ้นทันที ลำควยหัวบานยาวตรงหว่างขาของแก เริ่มกระตุกน้ำเงี่ยนไหลยืดเป็นการประกาศศักดิ์ดาให้โลกรู้ทันที
"เมียอยากให้ผัวเย็ดแล้วใช่ไหม"
"อืม... เย็ดสักทีเถอะครับ"
เราตอบโพร่งออกไปอย่างน่าอาย จนท่านรองแสยะยิ้มร้ายสมดังใจหมาย พรางดึงใบหน้าเราโน้มไปกดจูดริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบาอีกครั้ง แล้วแกก็แกล้งเผยอปากให้เราสอดลิ้นเข้าไป เกี่ยวกระหวัดพัวพันกับปลายลิ้นของแกเอง อีกทั้งยังดูดดึงโลมเลียอย่างเอาอกเอาใจ
จากนั้นท่านรองก็ผลักออก กดแผ่นหลังเรานาบลงไปกับโต๊ะทำงานอีกครั้ง เรือนร่างที่เปลือยเปล่ามีหยาดเหงื่อผุดพรายทั้งตัว ทำให้เรายิ่งดูเซ็กซี่มากยิ่งขึ้น สะโพกขาวเนียนบิดเร่าและสั่นริก ๆ จากการบีบเคล้นด้วยง่ามมือหนาของท่านรอง ก่อนที่ท่ารองจะแบะแก้มก้นเราออกจนกว้าง ใช้อีกมือจับไปที่โคนควยของแกแน่น จากนั้นค่อย ๆ กดส่วนหัวบานที่เต็มไปด้วยน้ำเงี่ยนเข้ามาทีละนิด ทีละนิด
"อ้าาาา โอ้ววววว โอ๊ะ..." เราหลุดร้องครางเสียงหลง เมื่อส่วนหัวบานถูกท่านรองจับยัดเข้ามาในรูร่าน ความคับแน่นเจ็บจี๊ด... วิ่งผ่านผิวเนื้อขึ้นไปถึงสมอง กว่าจะสอดใส่เข้าไปได้หมดทั้งลำ เล่นเอาเราถึงกับหายใจหอบไม่ทั่งท้องกันเลยทีเดียว
"ซื๊ดดดด อ่าาาา แน่นรัดควยฉิบหายเลยวะ" ท่านรองถบทเสียงสั่นเคลือ จากนั้นค่อย ๆ ขยับสะโพกเข้าออกเบา ๆ ตอนแรกขยับเข้าออกแค่ตื้น ๆ ต่อมาไม่นานท่านรองกระแทกเข้าไปที่เดียวจนจมหายเข้าไปหมดทั้งลำ ก่อนที่แกจะเริ่มเพิ่มความเร็วแรงขึ้นเรื่อย ๆ ขยับสะโพกกระแทกซอยจนเกิดเสียงดัง ตั่บบบบ
อุ้มมือใหญ่ของท่านรองคณินบีบคลึงแก้มก้นเราจนแดงเถือก ส่วนมืออีกข้างของแกกดแผ่นหลังเราแนบไปกับโต๊ะทำงาน สะโพกหนากระแทกควยเข้าใส่รูร่านเราอย่างรัวแรง เน้นจังหวะหนักเบาทั้งดุดันและร้อนแรง
"อ้าาาาา โอ้ววววว ผัวขาาาาา เสียวหี..."
"อึ๊บบบ ซื๊ดดดด แล้วดีไหมครับ" ท่านรองคณินถาม
"อ๊ะ... ดี... มากอ่าาาา"
เราตอบเสียงสั่นในลำคอ พรางหายใจแรงร่างกายโยกไหวตามแรงกระแทกควยใส่ของท่านรอง ตั่บบบบ ลำควยหัวบานถุกตอกเข้ามาซ้ำแล้วว้ำเล่า กระแทกสอดใส่ท่อนลำควยจ้วงลึกเข้าไปถึงจุดเสียว และหลายครั้งเหมือนจะกระแทกแรงเป็นพิเศษ ทำเอาเราเองถึงกับหอบกระเส่า ใช้มือทั้งสองข้างจับขอบโต๊ะจนแน่น แล้วก็ร้องครวญครางแทบขาดใจ
"อ้าาาาาา โอ้วววววว อ๊า... โอ้ววววว"
ร่างกายท่อนล่างของเรา ถูกพันธนาการเอาไว้ด้วยท่อนควยของท่านรองอย่างแน่นหนา ร่างกายสั่นระริกไปทั้งตัว กัดเม้นริมฝีปากแน่น ใบหน้าฉายแววอดสู่ได้แต่พยายามฝืนทน และดิ้นรนบิดเร่าราวกับเสียสติ
"ซื๊ดดด อ่าาาา แม่งตอดควยดีฉิบหาย อ่าาาา"
เดิมทีปากทางรูร่านมันอ่อนนุ่มแต่ตอนนี้มันถูกขยายกว้างจนเรียบตึงไปหมด จนสีหน้าของเราดูลนลานคล้ายจับต้นชนปลายไม่ถูก แต่ทว่าในตอนที่ท่านรองคณินกระแทกสวนลำควยเข้ามานั้น มันกลับสร้างความประทับใจให้เราจนแทบยืนไม่ไหว
การกระแทกเย็ดในท่านี้ของท่านรองเป็นไปอย่างราบรื่น ปากโพรงอ่อนนุ่มถูกกระแทกควยใส่แบบไม่ยั้ง รูร่านที่ชุ่มชื้นและร้อนผ่าวได้ดูดกลืนลำควยของท่านรองจนสุดโคน ราวกับว่ามันทั้งสองได้เกิดมาเพื่อรองรับซึ่งกันและกันได้อย่างลงตัว
ลำควยของท่านรองคณินมีขนาดที่ใหญ่โตเอามาก ๆ อีกทั้งยังมีส่วนหัวที่บานเหมือนหมวกเห็ดดูน่าเกร็งขาม ลักษณะลำควยตรงงัดปลายขึ้นเล็กน้อย ตามผิวหนังถูกล้อมรอบไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนอย่างกับถูกใช้งานมาโชกโชน และทุกครั้งที่ท่านรองกระแทกเย็ดสวนลำควยเข้ามานั้น เราบอกได้แค่คำเดียวเลยว่า... เสียวจนเจียนตายแทบทุกครั้ง
ทันใดนั้นท่านรองก็จับเราเปลี่ยนท่า โดยการจับเราตรึงไว้กับพื้นในท่าคุกเข่า จากนั้นแกก็กระทำจาบจ้วงเอาลิ้นระเล่งรัวรูร่านเราอยู่พักใหญ่ ร่างกายเราที่เหมือนจะไร้เรียวแรงไปนานแล้ว ตั้งแต่ต้นขาลำตัวและศรีษะมันสั่นระริก จะเคลื่อนตัวหนีไปข้างหน้าก็ทำได้แค่เพียงเล็กน้อยเพราะคลานต่อไม่ไหว ทำได้แต่หมอบฟุบไปทั้งอย่างนั้น ให้ท่านรองได้ลิ้มลองรูร่านสมดังใจกับสิ่งที่แกต้องการ
"อ้าาาาา ผัวขา... โอ้วววว สะ... เสียวหี"
เสียงครางสะอื้นแทบขาดใจ คุกเข่าในท่วงท่าที่ทำให้บั้นท้ายขาวเด้งยกสูงขึ้น ของเหลวขาวขุ่นเอ่อล้นจากปากท่างรูร่านในชั่วพริบตา ก่อนจะไหลย้อยลงไปตามต้นขาด้านในจนเหนียวเหนอะหนะไปหมด สองแก้มก้นเต็มไปด้วยรอยนิ้วเขียวแดงเป็นจ้ำ ๆ แต่กลับยิ่งสะดุดตาจนน่าตกใจ
ทันทีที่ท่านรองคณินเห็นแบบนั้น ก็ยิ่งปลุกอารมณ์อยากจะขมเหงให้พลุ่งพล่านมากยิ่งขึ้น ภาพที่เย้ายวยทั้งหมดของเรานั้นล้วนตกอยู่ในสายตาท่านรองทั้งสิ้น ก่อนที่แกจะทนไม่ไหวอีกต่อไป จัดการจับท่อนลำหัวบานยัดเข้าช่องทางรูร่านเราอีกครั้งแบบทีเดียวหมดลำ
"ซื๊ดดดด แน่น ซื๊ดดดด อ่าาาา"
ท่านรองหลุดครางเสียงต่ำ หลังจากท่อนลำของตัวเองถูกกลืนกินเข้าไปจนสุดโคน ความเสียวที่มันคับแน่นจนทำเอาขาสั่น เวลานี้เราถูกท่านรองจ้วงแทกอย่างหนักหน่วง จนช่องทางรูร่านพลันหดเกร็งตอดรัดลำควยหัวบานไว้จนแน่น
ท่านรองบีบเอวเราแน่น กระแทกควยใส่รุนแรงมากยิ่งขึ้นตามอำเภอใจ จนใบหน้าและร่างกายเราแนบติดกับพื้นที่เย็นเฉียบ สวนกระแทกควยใส่ถี่กระชั้นและลึกล้ำยิ่งกว่าเดิม โดยที่ท่านรองเองไม่สนคำอ้อนวอนเราแม้แต่น้อย
"อ๊า... ผัวขา... เบา ๆ หน่อย อ่าาาา"
เสียงเนื้อกระทบกันผสมผสานกับเสียงน้ำเงี่ยนฉ่ำแฉะดังไปทั้งห้อง แม้แต่เสียงครวญครางของเราเองก็ยิ่งน่าเวทนา เมื่อทุกครั้งที่ท่านรองกระแทกสวนควยเข้ามา เป็นการกระจ้วงแทงควยอย่างหนักหน่วง ปับบบบ ปับบบบ จนบั้นท้ายและรูร่านชาดิกและแดงก่ำ ร่างกายท่อนล่างแทบสูญสิ้นความรู้สึกไปหมดแล้ว แถมเรายังถูกกดให้หมอบราบยกก้นลอยสูง เพื่อให้ท่านรองกระแทกควยได้แบบไม่ยั้ง
"ซื๊ดดดด อ่าาาา โคตรแน่นโครตตอดเลยวะ อืมมมม"
"อ๊ะ... โอ้วววว เสียวววว ผัวขาาาา เสียววววหี"
ท่านรองอยู่ในท่ายืนย่อตัว มือหนากดแผ่นหลังเราจนแนบติดพื้น ลำควยเสียบจ้วงคารูพร้อมกับกระแทกเย็ดเหมือนตอกเสาเข็มแบบไม่ยั้ง ตับบบ ตับบบ เสียงเย็ดดังไปทั่วห้องกลิ่นน้ำเงี่ยนที่หยดลงพื้นคละฟุ้งอบอวล เป็นการเย็ดที่ดุเดือดแบบถึงพริกถึงขิงจนเราแทบร้องขอชีวิต แต่อย่าได้คิดว่าท่านรองแกจะหยุดอยู่แค่นั้น แกถอนควยออกจับเราไปเหวี่ยงลงบนโซฟาดัง ตุบ!
่
"โทษฐานหายหน้าไปหลายวัน ขอเย็ดให้แหลกคาควยผัวเลยนะ"
ท่านรองยืนเต็มความสูง มองร่างที่เปลื่อเปล่าของเรา สายตาที่แดงก่ำของแกมันบ่งบอกถึงความดิบเถื่อนในตัวแกเองได้เป็นอย่างดี ลำควยหัวบานก็ยิ่งขับน้ำเงี่ยนไหลเยิ้มไปทั่วพื้น
"ถ้าผัวไหว งั้นเมียก็พร้อมให้ผัวเย็ดให้แหลกคาควยเหมือนกัน"
แค่คำพูดประโยคเดียวก็ได้กลืนกินสติยับยั้งของท่านรองจนหมดสิ้น อีกทั้งยังทำลายทำนพความปราถนาจนถล่มพังลงในพริบตา
"ผัวจะเย็ดคนร่าน ๆ อย่างเมียให้ตายเลยคอยดู!"
ทันทีที่พูดจบท่านรองก็พุ่งเข้าใส่เราทันที จับขาเรียวทั้งสองข้างของเราให้อยู่ในรูปตัว M ก่อนจะจับลำควยหัวบานสอดใส่เข้ามาในรูร่านเราอีกครั้ง ตับบบบ ตับบบบ ตับบบบ จากนั้นท่านรองก็โหมกระหน่ำเย็ดบรรเลงเพลงกามอย่างดุเดือด จนโซฟาที่แข็งแรงทนทานยังส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดประท้วง เพราะทนรับความรุนแรงตอนท่านรองกระแทกเย็ดรูร่านเราไม่ไหว
"อ้าาาาาา โอ้วววววว อ๊ะ..."
เราเองก็ไม่ต่างจากโซฟา ส่งเสียงร้องครวญครางแทบขาดใจ ร่างกายท่อนล่างถูกท่านรองกระแทกเย็ดจนชาไปหมด เหมือโดนไฟฟ้าชอร์ตครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระแสไฟแล่นปราดไปทั่วร่าง ก่อกวนจนสติสตังของเราเลอะเลือนไปหมด ขาทั้งสองข้างกอดเกี่ยวเอวท่านรองเอาไว้แน่น แขนทั้งสองข้างยกขึ้นโอบกอดรอบคอ พร้อมทั้งอ้าปากหวีดร้องไปด้วยในขณะที่โดนเย็ด
"ซื๊ดดดด เสียวหีไหมจ๊ะเมียจ๊า..."
"ควยผัวเย็ดถึงใจไหม"
เราส่ายหน้าไปมาด้วยความเกร็งจัด พยายามหลบสายตาอันร้อนแรงของท่านรองที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ท่านรองประคองจับไปที่ใบหน้าเราด้วยสองมือ ก่อนจะรวบเสยผมหน้าม้าสั่น ๆ ไปด้านหลัง เพื่อเปิดให้เห็นใบหน้าหวานได้ถนัดตา
"ผัวอยากเห็นหน้าร่าน ๆ ของเมียตอนแตกจัง"
ระหว่างพูดท่านรองหยุดชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มขยับเอวแกร่งเดินเครื่องกระแทกเย็ดต่ออย่างหนักหน่วงทรงพลัง และทุกครั้งที่แกกระแทกควยเข้ามานั้น มักจะรุนแรงและกดกระแทกเข้าลึกแบบสุดโคนทุกครั้ง บ่งบอกได้ถึงแรงเย็ดที่ทำลายล้างรูร่าน จนเราเองเสียวแทบขาดใจ
"อ้าาาาา ผัวขาาาา เมียไม่ไหวแล้วววว อ๊าาาา"
ในที่สุดร่างของเราก็โดนท่านรองกระแทกควยใส่หลายหนจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว หยาดน้ำรักขาวข้นที่เก็บเอาไว้ก็ได้พุ่งกระฉูดออกมา
"อ๊าาาาา"
ใบหน้าหวานถูกท่านรองยึดจับเอาไว้ เผยให้เห็นสีหน้าสุขสมถึงขึดสุด จนใบหน้าเหยเกดูบูดเบี้ยว บอกให้รู้ถึงความเสียวซ่านรุนแรงถึงขีดสุดที่ตัวเราได้รับ และเราเองเป็นฝ่ายแสดงสีหน้านั้นให้ท่านรองได้เห็นเต็มสองตา
สีหน้าที่เสียวซ่านของเรานั้น ยิ่งกระตุ้นให้ท่านรองอารมณ์เดือดพร่านมากยิ่งขึ้น ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ก่อนจะหลุดเสียงคำรามออกมา
"ซื๊ดดดด อ้าาาาาา แตกแล้วววว โว้ยยยย"
ท่านรองกระหน่ำตอกควยใส่รูร่านเราอย่างเอาเป็นเอาตาย จากนั้นก็พรั่งพรูลมหายใจยืดยาว รวบวงแขนกอดเรากระชับแน่นแนบอก ก่อนจะปลดปล่อยน้ำควยเหนียวข้นที่อัดอันมาหลายวัน พุ่งกระฉูดเข้าสู่รูร่านเราแบบเต็มแม็ก
"อ้าาาาา เสียวสะใจโว้ยยยย"
ร่างกายที่ตึงเครียดมาหลายวัน ได้ผ่อนคลายลงในที่สุด เราทั้งสองสวมกอดกันแน่น แต่แล้วทันใดนั้น.... ก๊อก ๆ "ท่านรองคะ เพ็ญศรีเองคะ..." อีเตี้ยยยยย
จบตอนที่ 11 ที่เหลือไปคิดต่อเอาเอง ว่าท่านรองกับเราจะเอาตัวรอดได้หรือไหม แต่... ระดับอีกัสที่ร่านตัวแม่ขนาดนี้ บอกได้เลยว่าแค่นี้บ จิ๊บ ๆ
ตัวอย่างตอนต่อไป
"อ้าาาา หนูเสียวหีไม่ไหวแล้ววว"
"ซื๊ดดดด อืมมมม พ่อก็จะแตก..."
ตับบบ ตับบบ เสียงเย็ดดังลั่นห้อง แต่ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังจะแตกนั้น เสียงประตูห้องก็เปิดออกดัง ปัง! ตามมาด้วยเสียงของใครบางคน
"สุดยอดจริง ๆ พี่ชายผม อุส่าวางแผนทะเลาะกับพี่ลำดวน เพื่อหลอกเจ้า ... มาเย็ดถึงที่"
"เป็นไงครับพ่อ เสียวเหมือนที่ผมบอกไหม..."
"คลาวหลังพ่อก็ไม่ต้องไปแอบดูผมเย็ดเจ้า ... แล้วนะ"
"ใช่ ๆ ได้เย็ดเองแบบนี้เสียวใช่ไหมละ"
"เออวะ เสียวฉิบหาย"
"งั้นพวกผมขอต่อจากพ่อเลยก็แล้วกัน"
"อีเตี้ยยยยย...."
สุดๆยาวเสียวโคตรสะใจคับ ใจจ้า สนุกมากครับ ปากบอกไม่เอา อ้าขารับสุดร่าน {:5_119:}{:5_119:}{:5_119:} แสบมากท่านรอง ขอบคุณครับ เป็นกำลังใจให้ครับ อ่านสนุกดีครับ ขอบคุณครับ ดีครับ ขอบคุณครับ ตอนต่อไป ใคร!!! เริ่ดท่านรองแซ่บมาก ฟิน ๆ กับท่านรอง สนุกดีครับ ท่านรองร้ายมากแต่เตี้ยก็ร่านมากเช่นกัน
{:5_119:}{:5_119:}{:5_119:}{:5_146:}{:5_146:}{:5_146:}{:5_146:} รอตอนต่อไปเลยครับ คราวหน้าตาใคร ขอบคุณมากครับอ่านแล้วเงี่ยนตามเลย ว่าว ไปด้วย น้ำเงี่ยนเกือบแตก อย่างเสียวเลยครับ