หุ่นไม้ต้องคำสาป ตอนที่ 11
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Peaze เมื่อ 2026-7-10 16:56“ทีหลังถ้าอยากก็บอกเค้าดี ๆ ก็ได้”
คำพูดเย้ยหยันของคนเป็นน้อง หลอนก้องอยู่ในหัวของเอกมาสักพักแล้ว เขาจดจำใบหน้ากวนประสาทของน้องชายตอนนั้นได้ดีพอ ๆ กับตอนที่ใบหน้าเดียวกันนั้นดูดอมท่อนลำของใครบางคนอย่างยั่วยวน
ภาพของน้องชายที่ใช้ลิ้นโลมเลียลำควยดุ้นเขื่องจนเปียกชุ่ม ก่อนจะครอบปากดูดกลืนสิ่งนั้นเข้าไปจนสุดคอ ท่าทางการโยกหัวขึ้นลง ส่งเสียงหอบหายใจกระเส่า มันปลุกเร้าอารมณ์ของเอก จนเขานึกรังเกียจตัวเอง
เอกยังเคยคิดว่า อยากให้เจ้าดุ้นที่ได้อยู่ในปากของธนนท์นั้นเป็นดุ้นลำโตของตนบ้าง ลึก ๆ ในใจเขาต้องการมันจนถึงขนาดเก็บเอาไปฝันในตอนกลางคืน แต่ความรู้สึกผิดบาปก็ถาโถม เพราะคนที่เขามีความต้องการด้วยนั้น เป็นน้องชายแท้ ๆ ของตัวเอง
น้องชายที่เขา…คิดว่าเกลียด มาตลอด…
ย้อนกลับไปตอนที่เอกอยู่ชั้นป.หก ชีวิตวัยเด็กของเขาดำเนินไปตามปกติ เขามีน้องชายที่น่ารักคนนึง ชื่อ ธนนท์ ซึ่งในตอนนั้นเรียนอยู่ชั้นอนุบาลสาม เหมือน ๆ กับพี่น้องคู่อื่นทั่วไป ที่ทั้งสองคนมักจะแกล้งกันบ้าง ทะเลาะกันบ้าง แต่ธนนท์ก็เป็นเด็กติดพี่ ชอบตามเอกไปโน่นไปนี่ตลอด
จนวันหนึ่ง เมื่ออัตลักษณ์ทางเพศของน้องชายวัยอนุบาลเริ่มชัดเจน เอกจึงมักจะถูกเพื่อน ๆ ล้อว่ามีน้องเป็น ตุ๊ด ทำให้เขาเริ่มอายและถอยห่างจากน้องชายออกมา
เหตุการณ์ที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเขากับน้องแย่ลง มันเกิดขึ้นเมื่อตอนปิดเทอม
ครอบครัวของเขาไปเที่ยวกันที่บ้านตายาย เอกได้เจอกับเพื่อนเก่า จึงพากันไปเที่ยวเล่นกันตามประสา โดยมีธนนท์ติดสอยห้อยตามไปด้วย
หลังจากเล่นกันชุ่มปอด พวกเด็กโตก็เล่นปีนป่ายต้นไม้ในสวนและเก็บมะม่วงกินกันอย่างสนุกสนาน
ในตอนนั้นธนนท์ยังเด็กเกินกว่าที่จะปีนตามพี่ชายขึ้นไปได้ เขาจึงร้องขอให้พี่ช่วยพาเขาขึ้นไปด้วย
“มึงขึ้นมาไม่ได้หรอก! กลับบ้านไปเลย!”
แต่ธนนท์ดื้อด้าน ร้องให้เอกลงมาช่วยเขาไม่หยุด จนเอกรำคาญ
“จะขึ้นมาหาพ่อมึงหรอ? มันสูง มึงขึ้นไม่ได้หรอก” เพื่อนเอกหัวเราะขบขัน “พ่อมึงกับพ่อมันก็คนเดียวกันนะไอ้เอก”
ทั้งสองคนทำเป็นไม่สนใจธนนท์ ซ้ำยังแอบโยนเปลือกมะม่วงใส่หัวเขาอีก ด้วยความเป็นเด็ก ธนนท์ก็เลยโมโหเกรี้ยวกราด หยิบเปลือกมะม่วงที่พื้นขึ้นมาแล้วเขวี้ยงกลับขึ้นไป หวังจะให้โดนพวกพี่ แต่มันกลับตกใส่หัวเขาอีกครั้ง ทำให้ เอกกับเพื่อนหัวเราะเยาะกันยกใหญ่
ครู่หนึ่ง เสียงเซ้าซี้น่ารำคาญของน้องชายก็เงียบไป ด้วยความเป็นห่วงลึก ๆ เอกจึงชะโงกหน้าลงไปมอง ก็ไม่เห็นธนนท์ที่ด้านล่างแล้ว
“เชี้ย! ไอ้เอก! ดูน้องมึง!” เพื่อนเอกสะกิดเรียกพร้อมกับชี้มือไปทางกิ่งไม้กิ่งหนึ่งที่อยู่ต่ำกว่าเขาเล็กน้อย
ธนนท์ ใช้แขนเล็ก ๆ เกาะกิ่งไม้แล้วโหนตัวเหยียบลงบนกิ่งไม้อีกกิ่งที่ค่อนข้างผุมันรับน้ำหนักไม่ไหวจึงหักและหล่นร่วงลงพื้นดังตุบ พร้อม ๆ กับหัวใจของทั้งสามที่หล่รวูบ สองมือของเด็กน้อยจับแขนงกิ่งแน่นอย่างหวดกลัวจนมือทั้งสองเริ่มแดง เอกรีบรุดปีนป่ายลงไปช่วยจับแขนธนนท์อย่างรวดเร็ว
“มึงนี่นะ! กูบอกว่าอย่าขึ้นมา! ถ้าตกไปจะทำยังไง?” แม้ปากจะบ่น แต่เขาก็โล่งใจที่น้องยังปลอดภัย
ธนนท์ยิ้มแหย เพราะยังใจหายอยู่
เอกกลอกตาใส่อย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะปีนกลับขึ้นไปหาเพื่อนด้านบน ธนนท์ที่เห็นแบบนั้นจึงตั้งใจจะปีนตาม
“ไอ้นนท์! ไม่ต้องขึ้นมา! เดี๋ยวตกลงไป!”
แต่ธนนท์ไม่ฟัง เขาพยายามปีนป่าย จนในที่สุดก็ขึ้นมาถึงกิ่งที่พี่ชายกับเพื่อนนั่งอยู่ได้
“เค้าขอมะม่วงบ้าง”
เพื่อนเอกหัวเราะอย่างเอ็นดู ก่อนจะยื่นมะม่วงลูกหนึ่งให้ธนนท์
ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังเก็บมะม่วงกันอยู่เพลิน ๆ สายตาของเด็กน้อยก็หันไปเห็นมะม่วงลูกหนึ่งอยู่ใกล้ ๆ เขาจึงตั้งใจจะเอื้อมมือไปเด็ดมาบ้าง
“มึงนั่งเฉย ๆ เลย!” เอกส่งเสียงดุ“เค้าจะเอาลูกนั้น!”“มันยังเล็กอยู่ กินไม่ได้”“กินได้ เค้าเคยกิน”
ที่ธนนท์หมายถึงคือมะม่วงเบา แต่ด้วยความเป็นเด็ก เขาไม่รู้จักสายพันธุ์ของมันหรอก พอจำได้ว่าตัวเองเคยกินมะม่วงลูกเล็ก ๆ ได้ ก็เลยคิดว่ามะม่วงลูกเล็กทุกลูกกินได้เหมือนกันหมด
เขาดื้อรั้น ใช้มือข้างหนึ่งโอบลำต้น แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นช้า ๆ เอกที่เห็นแบบนั้นจึงกระชากเสื้อน้องชายเอาไว้ ทั้งโกรธและตกใจ
“กูบอกว่าให้นั่งเฉย ๆ !! เดี๋ยวก็ตกไปหรอก”“เค้าจะเอาลูกนั้น!”
ธนนท์ดื้อรั้น ปัดแขนพี่ชายออก แล้วเอี้ยวตัวไปคว้ามะม่วง แต่เขาพลาดท่า… เท้าที่ยืนเหยียบอยู่บนกิ่งไม้ ลื่นไถล ทำให้ตัวของเขาที่กำลังโน้มไปด้านหน้า คะมำลงไป แต่เพราะมืออีกข้างที่โอบต้นไม้ ทำให้ตัวของเขาหมุนเหวี่ยงไปกระแทกกับลำต้นอีกที ความเจ็บจากการกระแทก ทำให้แขนของเขาอ่อนแรง ตัวธนนท์ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ก่อนจะตกกระแทกพื้นจนสลบแน่นิ่งไป
เอกกับเพื่อนร้องโวยวายเสียงดัง รีบปีนลงมาดูอาการ เห็นเลือดสีแดงฉานไหลอาบตรงลำตัวด้านซ้ายของน้องแล้ว เขาถึงกับช็อกทำอะไรไม่ถูก
“พ่อ!! พ่อ!!!!!!” เอกแหกปากร้องเรียกขอความช่วยเหลือเสียงดังลั่น
ในตอนนั้น ธนนท์ต้องเข้ารับการผ่าตัด เพราะถูกกิ่งไม้แทงเข้าที่ชายโครง โชคดีที่แผลไม่ลึกและไม่โดนจุดสำคัญ เขาฟื้นตัวขึ้นมาในไม่กี่ชั่วโมง แต่การตกลงมากระแทกพื้นแบบนั้น ทำให้ต้องคอยดูอาการเป็นระยะ ปิดเทอมปีนั้น ทั้งครอบครัวจึงเหมือนไปเที่ยวพักร้อนที่โรงพยาบาลแทน
เอก ถูกพ่อและแม่ตำหนิยกใหญ่ที่ไม่ดูแลน้องให้ดี ทั้งที่ในใจของเขาทั้งเสียใจและเสียขวัญมากเช่นเดียวกัน
หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น พ่อกับแม่ก็คอยเอาใจ ประคบประหงมธนนท์เหมือนไข่ในหินมาโดยตลอด ทำให้เชื้อไฟแห่งความอิจฉาเล็ก ๆ ในใจของเอกลุกโหมกระหน่ำขึ้นมา
เมื่อเวลาผ่านไป ธนนท์หลงลืมเรื่องในวันนั้น เขาจดจำแค่ว่าตัวเองเคยตกต้นไม้ แต่ไม่เคยจำเหตุการณ์ทั้งหมดได้ เขาจึงไม่เคยเข้าใจเหตุผลว่าทำไมจู่ ๆ พี่เอกถึงค่อย ๆ หมางเมินเขาแบบนั้น
เอกหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลา 19:50 น. อีกใหม่กี่นาทีก็จะถึงเวลาเลิกงานแล้ว เขาแต่ยังไม่อยากรีบกลับบ้าน แม้ว่าพ่อกับแม่จะฝากฝังให้เขาช่วยดูแลธนนท์ในช่วงที่พวกตนไม่อยู่ เอกคิดว่าน้องชายเขาไม่ใช่เด็กประถมที่ต้องคอยดูแลอีกแล้ว
“ยังไงไอ้เอก ตกลงคืนนี้ไปกินเหล้ากับพวกกูป้ะ?” หนึ่งในเพื่อนร่วมงานตะโกนถามเขา ขณะกำลังรวมตัวกันไปร้านประจำ“เออ… ไปด้วย”“ไม่ต้องเอารถไปนะ ไปรถอีฟิวส์ด้วยกัน”
ฟิวส์ เป็นเพื่อนร่วมงานในแผนกเดียวกันกับเอก เขาแอบชอบเอกมานานแล้ว แต่ด้วยความที่อยู่ในสังคมโรงงาน และในแผนกวิศวะที่พวกเขาอยู่ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชาย ทำให้ฟิวส์ต้องปิดบังตัวตนมาโดยตลอด เขายังเคยได้ยินมาว่า เอกไม่ชอบเพศที่สามด้วย ทำให้ฟิวส์ไม่เคยแสดงท่าทีอะไรกับเอกเลย
เมื่อถึงร้านเหล้า เอกกับเพื่อน ๆ อีกห้าคน ก็ดื่มสังสรรค์กันอย่างสนุกสนานเฮฮา จนเวลาผ่านไปเกือบเที่ยงคืน
“กูว่ากูต้องกลับแล้วว่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไม่ไหว”“เฮ้ย! อีกแป๊บนึงดิ เดี๋ยวกลับพร้อมกัน” เปรม เพื่อนร่วมงานตัวตั้งตัวตีในคืนนี้บอก พร้อมกับผสมเครื่องดื่มให้เอกอีกแก้ว“กูพอแล้ว เดี๋ยวขี่รถกลับไม่ได้”“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวคืนนี้อีฟิวส์มันไปส่งทุกคนเลย”“เออ พวกมึงกินกันให้เต็มที่เลย เดี๋ยวกูไปส่งเอง” ฟิวส์ เสริม เพราะอยากให้ทุกคนสนุกกัน โดยเฉพาะเอก
เขาจำใจรับแก้วเครื่องดื่มมาจากเปรม แล้วอยู่สังสรรค์กันต่อ
จนล่วงเลยไปจนถึงตีหนึ่ง ทั้งหกคนอัดอยู่ในรถเก๋งสี่ประตูคันเดียว โดยเอกได้นั่งอยู่ที่เบาะหน้า ฟิวส์ แวะส่งเพื่อน ๆ ทุกคนจนครบ เหลือเพียงเอกคนสุดท้ายที่บ้านอยู่ไกลสุด
คืนนี้เอกดื่มไปเยอะมาก ฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทำให้เขามึนเมาจนเผลอหลับไป
“อูยยย…นนท์…กูคิดถึงปากมึงจัง ดูดควยกูแรง ๆ เลย” เอกสูดปากเสียวร้องคราง พร้อมกับกดหัวธนนท์ อัดลำควยเข้าไปอย่างโหยหาธนนท์ดูดเลียท่อนเอ็นตามคำขอของพี่ ลากลิ้นโลมเลียตั้งแต่พวงไข่จรดปลายหัวถอก อ้าปากครอบดูดควยของเอกเข้าไปครึ่งลำ โยกขึ้นลงสองสามครั้ง ก่อนจะถอนปากออก จูบเบา ๆ ที่ใต้เส้นสองสลึง “พี่เสียวมั้ย? ชอบให้เค้าอมให้มัย?” “โอวว์ ชอบสิ! มึงดูดควยโคตรเสียว กูอยากให้มึงอมควยให้กูทุกวันเลย มึงทำได้มั้ย?”“ได้ แต่พี่เอกต้องบอกก่อนว่าพี่รักเค้ามั้ย?”“อูยย…อึก…เออ…รัก…”
เอกยกมือซ้ายขึ้นมาประคองหัวธนนท์ แล้วกดลงเบา ๆ เพื่อให้ธนนท์กลับมาดูดลำควยของเขาต่อ
“อูยยย… ” เอกหอบหายใจ ลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองยังอยู่บนรถ และมีใครบางคนกำลังครอบปากดูดเลียควยของเขาอยู่
เอกกำมือกระชากหัวของคนคนนั้นขึ้นมาด้วยความตกใจ
“เหี้ย!!”
เป็นฟิวส์ ที่กำลังใช้ปากกับของสงวนของเขาอยู่ ทั้งสองคนตกใจสุดขีด
“ไอ้สัตว์! มึงทำเหี้ยอะไร?” “เอก กูขอโทษ!”
เอกไม่ฟัง ง้างหมัดต่อยเข้าไปที่ใบหน้าของฟิวส์หนึ่งที ก่อนจะซ้ำไปที่ปากอีกครั้ง ฟิวส์หน้าหงาย เลือดกลบปาก
“ไอ้เหี้ย! กูเห็นมึงเป็นเพื่อนมาตั้งนาน มึงกลับมาทำกับกูแบบนี้อ้ะนะ ไอ้สัตว์!”“กูขอโทษ…กูไม่ได้ตั้งใจ” ฟิวส์ร้องไห้ ยกมือขอโทษเอกเสียงสะอึกสะอื้น
เอกรีบแต่งตัว ก่อนจะเปิดประตูแล้วกระโดดลงจากรถฟิวส์ทันที
ความจริงคือ เอกเมาจนหลับไป และฟิวส์มาส่งเขาถึงหน้าบ้านแล้ว แต่ปลุกเท่าไหร่ เอกก็ไม่ยอมตื่นในตอนนั้น ฟิวส์แอบเห็นว่าเป้ากางเกงของเอกตุง ลำควยแข็งเป็นลำอยู่ในกางเกงทำงาน เขาห้ามใจไม่ไหว จึงแอบใช้มือลูบลงไปเบา ๆ เมื่อเห็นว่าเอกยังไม่ตื่นจึงได้ใจ ค่อย ๆ ปลดตะขอและรูดซิบกางเกงลง แหวกกางเกงในที่รั้งตึงจนลำควยขนาดกว่าแปดนิ้วของเอกเป็นอิสระ ฟิวส์ตกใจในความใหญ่โตของมัน จนเหมือนโดนมนต์สะกด เอื้อมมือที่สั่นเทาจับกำแท่งเอ็นอุ่น ๆ ของคนที่เขาปรารถนา ปลายหัวถอกมีน้ำเยิ้มเหมือนเชื้อเชิญ ฟิวส์จึงค่อย ๆ ก้มลงใช้ปลายลิ้นแตะชิมมัน แม้จะมีกลิ่นอับ แต่เขาก็ไม่ถอย เพราะนี่อาจเป็นโอกาสเดียวของเขา
เขาค่อย ๆ ครอบปากแล้วกดศีรษะตัวเองลงช้า ๆ พยายามกลืนควยของเอกให้สุด แต่ก็เข้าไปได้แค่ครึ่งลำ กำลังจะโก่งคอโขยก แต่เอกกลับตื่นขึ้นมาก่อน
ความอับอายซัดกระแทกเขาเหมือนคลื่นซัดกระทบหิน ฟิวส์ร้องไห้ ทั้งเสียใจและเสียหน้า โกรธเกลียดตัวเองที่ทำแบบนั้น และหลังจากนี้เขาคงไม่มีหน้าจะเจอกับเอกอีกแล้ว
ในด้านของเอก หลังจากลงจากรถมาได้ เขาทั้งโกรธและสับสน พยายามพยุงตัว เดินโซเซไปไขกุญแจประตู ในตอนนั้น ธนนท์ที่นั่งรออยู่ก็มาเปิดประตูให้พอดี
“จะกลับดึกก็ไม่บอก! เค้าโทรไปก็ไม่รับ! พรุ่งนี้เค้ามีเรียนเช้านะ!” ธนนท์บ่น พี่เอกก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด พูดอ้อมแอ้มว่า “ขอโทษ…”
ธนนท์ตกใจเล็กน้อย เพราะถ้าเป็นปกติ เขาจะไม่มีวันได้ยินคำนั้นออกจากปากพี่แน่นอน
พี่เอกเอี้ยวตัวหลบ ก่อนจะเดินเซไปนั่งที่โซฟา
“เค้าซื้อราดหน้าไว้ให้ อยู่ในตู้เย็น จะกินมั้ย? เค้าจะได้ไปอุ่นให้”“ไม่เอาอ่ะ… กินมาแล้ว”“อืม งั้นเค้าไปนอนแล้วนะ”
เอกโบกมืออย่างรำคาญ เอนตัวนอนบนโซฟา
ธนนท์กลับขึ้นห้อง กำลังจะเอนตัวนอน ควานหามือถือเพื่อตั้งเวลาปลุก แต่หาไม่เจอ จึงนึกได้ว่าลืมเอาไว้บนโต๊ะที่ห้องนั่งเล่น เขาจึงเดินกลับลงไปอีกครั้ง
ธนนท์เห็นว่าพี่เอกนอนหลับในสภาพเดิม จึงส่ายหัวอย่างหน่ายใจ
“พี่! ไม่ไปอาบน้ำหรอ?”“เออ…เดี๋ยวกูไปเอง…มึงไปนอนเถอะ ไม่ต้องยุ่ง!”“เออ!” ธนนท์สบถ หยิบมือถือแล้วเดินสะบัดออกไป แต่พี่เอกร้องเรียกเขาเอาไว้“ไอ้นนท์!”“อะไรอีก?”“เอา…น้ำให้หน่อย…หิวน้ำ…”
แม้จะรำคาญใจ แต่ธนนท์ก็ยอมเดินไปหยิบน้ำดื่มในตู้เย็นมาให้ แต่พอเขากลับมา เอกก็หลับไปอีกแล้วธนนท์ถอนหายใจ เดินกลับเข้าครัว หยิบกะละมังเล็ก ๆ ใส่น้ำแล้วชุบผ้าผืนขนหนูผืนเล็กลงไป
“ตัวก็เหม็นแต่เหล้า ทีหลังถ้ากินแล้วเป็นภาระแบบนี้อีก เค้าจะฟ้องแม่!” เขาบ่นอุบอิบ แม้รู้ว่าพี่ชายคงจะไม่ได้ยิน
ธนนท์ค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทำงานของพี่เอกทีละเม็ด ก่อนจะพยายามถอดมันออกอย่างทุลักทุเล ใช้ผ้าชุบน้ำที่บิดหมาด ๆ เช็ดไปบนแผงอกของพี่ชาย หมุนวนไปตามลำคอ เช็ดแขนทั้งสองข้าง และไล่ลงมาที่หน้าท้อง จังหวะนั้น ข้อศอกของเขาก็วางทาบลงบนเป้าของพี่เอกพอดี เขารู้สึกได้ว่าไอ้ที่อยู่ในกางเกงทำงานสีดำตัวนั้นมันกำลังตื่นอยู่ ธนนท์กลืนน้ำลายเอื้อก แอบจ้องมองครู่หนึ่ง หันกลับขึ้นไปเห็นว่าพี่ยังคงหลับสนิทอยู่ ธนนท์วางผ้ากลับลงในกะละมัง เช็ดมือกับเสื้อตัวเองให้แห้ง หัวใจเต้นถี่ด้วยความตื่นเต้น ต่อสู้กับความคิดในใจว่าเขาควรจะหยุดหรือทำในสิ่งที่ใจต้องการ
“ทำไมเราจะทำไม่ได้? ในเมื่อพี่เอกยังเคยแอบดูเราเลย” ความคิดเข้าข้างตัวเองของเขาดังลั่นจนไม่มีความคิดใดจะโต้แย้งได้
ธนนท์ค่อย ๆ วางมือนาบลงไปช้า ๆ ตามแนวยาวของลำควยของพี่เอกในกางเกง มันกระดกทักทายทันทีที่มือของเขาสัมผัสโดน
“แข็งจัด… แถมยังใหญ่จริง ๆ ด้วย อยากจับตรง ๆ จัง…” เขาคิดในใจเสียงลมหายใจพี่เอกดังผิดจังหวะ ธนนท์รีบชักมือออก ทำเป็นเขย่าตัวเรียกพี่เบา ๆ “พี่…พี่เอก ขึ้นไปนอนบนห้อง” พี่เอกนอนนิ่งสนิท ไม่ไหวติง
ธนนท์นึกสนุก อยากแกล้งจึงแล้วเอาผ้าที่ชุบน้ำจนชุ่ม โปะลงไปบนหน้าผากของพี่ชาย พี่เอกสะดุ้งตัวตื่นพร้อมกับเสียงก่นด่า
“ก็เค้าเรียกตั้งหลายรอบแล้ว! ขึ้นไปนอนบนห้องดิ นอนที่โซฟาเดี๋ยวก็ปวดหลังหรอก”“มึงนี่นะ!” “เค้าไม่เอาน้ำราดก็บุญแล้ว! ไหน ๆ ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำเลย ตัวโคตรเหม็น!”
ทั้งสองคนแยกย้ายกัน ธนนท์กลับขึ้นห้องนอน ส่วนพี่เอกก็หยิบผ้าเช็ดตัวตรงไปห้องอาบน้ำ
สายน้ำอุ่น ๆ จากฝักบัวตกกระทบผิว เอกหอบหายใจพร้อมส่งเสียงครางต่ำออกมา ขณะที่มือซ้ายของเขากำลังรูดลำควยมือเป็นระวิง “อืมม… ซีดส์…อ่าาาห์…” จินตนาการถึงมืออุ่น ๆ ของธนนท์ ริมฝีปากและลิ้นอ่อนนุ่มนั้นที่กำลังโลมเลียดุ้นเขื่องของเขา “นนท์…อมควยให้พี่หน่อย” เขาพึมพำเบา ๆ บีบสบู่เหลวใส่สองมือ แล้วกำมือหลวม ๆ ต่อกัน ก่อนจะค่อย ๆ สวมมือกระถอกลำควย มโนว่ากำลังได้เย็ดปากของธนนท์อยู่ “อูยยย…แบบนั้น พี่จะแตกแล้วน้องรัก!!” เอกเร่งมือ ทั้งชัก ทั้งบีบ บิดหมุนวนข้อมือ และโยกเอวระรัว “อ่าาาห์ แตกแล้ว!! นนท์ แดกน้ำควยกูลงไปให้หมด กูแตกแล้ว!! อ่าาาส์”น้ำอสุจิสีขาวขุ่นพุ่งเป็นสาย กระทบพื้นห้องน้ำเสียงดังเปาะแปะ เอกกระตุกตัว สั่นสะท้านเมื่อพยายามรีดเค้นเอาน้ำควยออกมาให้หมด
เขานั่งลงกองกับพื้น เหยียดขาไปข้างหน้า มองกองน้ำควยขาวข้นที่กำลังถูกสายน้ำชะล้างออกไปทีละนิด
เอกรู้สึกคับข้องใจ เขาคิดว่าเขาอุตส่าห์เปิดโอกาสให้ธนนท์ แต่ธนนท์กลับเลือกที่จะเมินเขาไปเสียดื้อ ๆใช่… เขาไม่ได้หลับอยู่ ตอนที่ธนนท์เช็ดตัวให้ และเขาคาดหวังว่าธนนท์จะทำมากกว่านั้น
และพอนึกถึงเรื่องที่ถูกเพื่อนร่วมงานอย่างฟิวส์ทำกับเขาแบบนั้น เขากลับยิ่งรู้สึกชัดเจนว่าคนเดียวที่เขาอยากมอบลำควยแปดนิ้วของเขาให้ คือน้องชายของตัวเอง… แค่ธนนท์คนเดียว....
แม้ว่าก่อนนอนเขาจะช่วยตัวเองไปแล้ว แต่ในคืนนั้น เอกก็ยังคงฝันว่าเขาได้เย็ดกับธนนท์อีกครั้ง เป็นความฝันที่เขาเฝ้ารอ และอยากให้เกิดขึ้นทุกคืน
เช้าวันต่อมา เอกกับธนนท์แยกย้ายกันไปแต่เช้า ทั้งสองคนต่างรู้สึกกระอักกระอ่วนต่อกัน นั่นก็เพราะ คนพี่ข้ามกรอบศีลธรรม มีอารมณ์ทางเพศกับน้องชายตัวเอง ส่วนคนน้องก็แอบใช้หุ่นไม้ที่แปลงเป็นพี่ชายสนองความต้องการตัวเองอีกครั้ง
static/image/hrline/5.gif
อีกสามวัน พ่อกับแม่ก็จะกลับมาบ้านแล้ว พี่เอกจะสมหวังในสิ่งที่ต้องการมั้ยนะ??
ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ีพี่ชายอ่อยขนาดนี้แล้ว ต้องทำยังไงดีนะ ปากหนักจริง ขอบคุณมากๆเลย สนุกครับ
พี่เอกต้องรุกแล้วนะ อ่อยเฉย ๆ นนท์ไม่เข้าใจ {:5_132:} พี่เอก ต้องรีบจัดการแล้ว ก่อนจะหมดเวลา ชอบพี่น้องคู่นี้จริง น้องธนนท์อย่างฮอท กินกับใครก็อร่อย ขอให้สมหวังนะชายเอก ถ้าจะขนาดนี้ ก็ให้สมหวังสักทีเถอะ อย่าลีลาซิ ขอบคุณครับมาต่อไวๆนะ อู้ย ดีอ่ะตอนนี้ อยากให้พี่เอกบอกธนนต์ตรงๆไปเลย สนุกมากๆเลยครับ วุ้นรอบนี้ลงถี่หรอ ไม่ต้องรอนานแล้วสิ55555 ต้องได้แล้วป่ะ ขอบคุณครับ สนุกมากคับ
มาต่อไวๆนะคับ
ให้พี่จัดให้เต็มๆเลย สนุกมากๆครับบ