ผมกับลุง และ...พ่อตาของผม (ตอนที่ 14)
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย sak1983 เมื่อ 2026-7-1 15:04ประเสริฐ เอก สมชาย (ตัวละครทั้งสามคนนี้ เป็นการสร้างขึ้นมาจาก AI นะครับ)
ตอนที่ 14: เอกกลับเข้าบ้าน
พระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้าเมื่อเอกขับรถกลับมาถึงบ้านไม้เก่า เขาดูเหนื่อยล้าเล็กน้อยหลังจากต้องประชุมและจัดการงานทั้งวัน
แต่ในมือของเขาก็ยังถือถุงข้าวและเครื่องดื่มเย็นๆ จากร้านที่ทั้งสามคนชอบ
พอเปิดประตูบ้านเข้าไป กลิ่นอาหารที่ยังอบอุ่นจากครัวผสานกับกลิ่นไม้เก่าของบ้าน ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายลงทันที
สมชายกับประเสริฐนั่งคุยกันที่โต๊ะอาหารในห้องโถง เมื่อเห็นเอกเดินเข้ามา ทั้งคู่ก็หันมามองพร้อมกัน
“กลับมาแล้วเหรอลูก” ประเสริฐพูดขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงที่ทั้งห่วงใยและดีใจ
สมชายลุกขึ้นยืน “เหนื่อยมั้ย ทานน้ำเย็นๆก่อน พ่อตาเอกเขาเตรียมไว้ให้แล้ว”
เอกยิ้มมุมปาก วางถุงข้าวลงบนโต๊ะ แล้วเดินไปหอมแก้มสมชายก่อน แล้วหันไปหอมแก้มประเสริฐ
“ขอบคุณครับ… ดูสิผมซื้อกับข้าวพร้อมเครื่องดื่มมาให้ทั้งสองคนเลยครับ มีของโปรดของพ่อด้วยนะครับ”
หลังจากทั้งสามคนนั่งลงกินข้าวด้วยกันได้สักพัก เอกก็เป็นคนถามขึ้นก่อน
“วันนี้… ทั้งสองคนทำอะไรกันบ้างครับ”
สมชายกับประเสริฐสบตากันชั่วขณะ ประเสริฐเป็นคนตอบก่อน
“ก็… อยู่ด้วยกันทั้งวัน” เขาหยุด แล้วหันไปมองสมชาย “คุยกันบ้าง… อาบน้ำด้วยกันบ้าง”
สมชายยิ้มมุมปาก “ประเสริฐแกนี่พูดไม่ค่อยเต็มปากเลยว่ะ 555”
ประเสริฐหันไปมองสมชาย “มึงอยากให้กูพูดยังไงล่ะ”
สมชายหันมามองเอกตรงๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงใจขึ้น
“วันนี้… ลุงกับพ่อลองทำอะไรกันสองคนดู” เขาหยุดสักครู่ “ทั้งอมควยกัน… แล้วก็เย็ดกัน”
ประเสริฐเสริมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลง
“แรกๆ ก็ยังเขินอยู่นะ… โดยเฉพาะตอนที่ต้องอมควยให้สมชาย” เขาหัวเราะเบาๆ “แต่พอทำไปสักพัก… มันก็รู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ”
สมชายหันไปมองประเสริฐ “มึงรู้สึกยังไงบ้าง”
ประเสริฐนิ่งคิดสักครู่ ก่อนจะพูดออกมาอย่างตรงไปตรงมา
“มัน… แปลกดี” เขาหยุด แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “ที่สำคัญคือ… การได้ทำให้มึงมีความสุข
การได้เห็นมึงรู้สึกดีและเสียว… มันทำให้กูมีความสุขไปด้วยเหมือนกัน”
สมชายพยักหน้า มองประเสริฐด้วยสายตาที่อบอุ่น
“ลุงก็เหมือนกัน” สมชายพูดเสียงนุ่ม “การได้เห็นพ่อตาของเอกครางและพอใจ… การได้ทำให้เขาเสียว… มันทำให้ลุงรู้สึกเติมเต็มอะไรบางอย่าง”
ประเสริฐยิ้มมุมปาก “เพื่อนกันมันส์ดีว่ะ โดยเฉพาะตอนที่ได้เย็ดเพื่อนรักตัวเอง”
สมชายหัวเราะ “มึงพูดอะไรออกมาได้”
เอกฟังทั้งสองคนพูดด้วยความตั้งใจ เขาไม่พูดแทรกทันที แต่ใบหน้าของเขาแสดงให้เห็นว่าเขากำลังซึมซับทุกคำที่ทั้งคู่พูด
สมชายหันมามองเอก “เอกรู้สึกยังไงบ้าง… ที่ได้ฟังพวกเราพูดแบบนี้”
เอกยิ้มอ่อนโยน มองสมชายกับประเสริฐสลับกัน
“ผม… สบายใจ และเข้าใจมากขึ้นครับ” เอกพูดเสียงแผ่วแต่ชัดเจน “ผมดีใจที่ทั้งสองคนได้ลองทำอะไรแบบนี้ด้วยกัน
และที่สำคัญ… ผมรู้สึกดีที่ได้เห็นว่าการทำให้กันและกันมีความสุข มันทำให้ทั้งสองคนมีความสุขไปด้วย รวมถึงตัวผมเองด้วย”
ประเสริฐมองเอกด้วยสายตาที่อ่อนโยน
“ลูก… พ่อไม่อยากให้เอกรู้สึกว่าเราสองคนกำลังทำอะไรโดยไม่สนใจมึง”
เอกส่ายหน้า “ไม่หรอกครับพ่อ ผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย” เขาหยุด แล้วพูดต่อ “ผมรู้สึกตรงกันข้ามด้วยซ้ำ… ผมรู้สึกว่า
เราทั้งสามคนกำลังเรียนรู้ที่จะดูแลกันในแบบที่ลึกซึ้งขึ้น”
สมชายวางมือลงบนมือเอก ประเสริฐก็วางมืออีกข้างทาบลงไปเช่นกัน
ทั้งสามคนนั่งกอดมือกันอยู่ที่โต๊ะอาหารในความเงียบที่อบอุ่น
สมชายเป็นคนพูดขึ้นเบาๆ
“วันนี้… เราสามคนมันเหมือนครอบครัวจริงๆแล้วสินะ เอก ไอ้เสริฐ”
ประเสริฐยิ้ม “ครอบครัวสามคนผัวเมีย แต่ก็ดี 555”
เอกยิ้มกว้าง “ผมชอบแบบนี้ครับ… ชอบมากเลย”
พอพูดจบ เอกก็ลุกขึ้นยืนก่อน แล้วเดินไปกอดสมชายจากด้านหลัง ก่อนจะหันไปกอดประเสริฐเช่นกัน
สมชายกับประเสริฐก็ลุกขึ้นยืนกอดเอกกลับ ทั้งสามคนยืนกอดกันแน่นตรงกลางห้องอาหาร
สมชายจูบหน้าผากเอกเบาๆ ประเสริฐก็จูบแก้มอีกข้าง
“ขอบคุณที่รักกันนะเอก” สมชายพูดเสียงนุ่ม
ประเสริฐยิ้ม “และก็ขอบคุณที่ให้เราสองคนได้มีโอกาสแบบนี้ด้วยนะลูก”
เอกซุกหน้าอยู่ระหว่างอกของทั้งสองคน แล้วพูดเสียงแผ่ว
“ผมก็อยากให้เราสามคน… อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปนานๆ นะครับ”
สมชายกับประเสริฐสบตากัน แล้วพยักหน้าเกือบพร้อมกัน
“เราจะพยายามให้เต็มที่” สมชายพูด
“และเราจะทำให้ลูกมีความสุขที่สุดเท่าที่จะทำได้” ประเสริฐเสริม
ทั้งสามคนยังคงกอดกันอยู่อีกสักพัก ก่อนจะค่อยๆ ถอนตัวออกมา
สมชายยิ้มมุมปาก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงการหยอกล้อเบาๆ
“พรุ่งนี้… มึงอยากให้เอกอยู่บ้านทั้งวันมั้ยล่ะ”
ประเสริฐหัวเราะ “สมชาย… มึงเริ่มคิดอะไรอีกแล้วสินะ 555”
เอกยิ้มกว้าง มองทั้งสองคนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก
“ได้ครับ… ผมจะพยายามจัดเวลาให้”
สมชายยิ้มอย่างพอใจ ประเสริฐก็ยิ้มตาม
ทั้งสามคนรู้ดีว่า… จากนี้ไป ชีวิตของพวกเขาจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
การตัดสินใจบนทางเลือกนี้ จากนี้ต่อไป
ไม่รู้ว่ามันจะดีหรือร้าย แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะก้าวไปด้วยกัน ด้วยความเข้าอกเข้าใจ
จบตอนที่ 14
ขอบคุณนะครับ ^^ ชื่นชอบมากครับ โอย รอติดตามนะครับ เสพติดเลย ความรักเป็นสิ่งสำคัญที่สุด สนุกมากครับ ขิบคุณคับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ รอตอนต่อนะครับ มันไม่ง่าย แต่มันก็เป็นไปได้ ขอบคุณมากครับ ข บคุณครัง สนุกมากครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]