ผมกับลุง และ...พ่อตาของผม (ตอนที่ 12)
ตอนที่ 12: ค่ำคืนที่อ่อนโยนหลังจากทานข้าวเย็นเสร็จ ทั้งสามคนก็รู้สึกอ่อนเพลียจากกิจกรรมที่ทำกันมาตั้งแต่เช้า
จนแทบไม่มีใครมีแรงจะทำอะไรหนักๆ อีก
สมชายเป็นคนปิดไฟห้องนอนเหลือเพียงโคมไฟข้างเตียงสีส้มอบอุ่นที่สาดส่องแสงสลัวๆ ทั่วห้อง
ประเสริฐถอดเสื้อเชิ้ตออก แล้วคลุมร่างกายด้วยชุดคลุมอาบน้ำสีเทาเข้มที่คลุมเพียงเอาไว้เท่านั้น
ส่วนเอกใส่เพียงเสื้อยืดขาวบางตัวเดียว ท่อนล่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อน
ทั้งสามคนนั่งบนเตียงใหญ่ด้วยกัน
เอกนั่งตรงกลาง สมชายนั่งด้านซ้าย ส่วนประเสริฐนั่งด้านขวา
สมชายเป็นคนแรกที่เอื้อมมือไปจับมือเอกเบาๆ มือใหญ่ของเขาอบอุ่นและหยาบกร้านเล็กน้อย
“เมื่อยมั้ยล่ะลูก” สมชายถามเสียงนุ่ม
เอกหันไปมองสมชายแล้วยิ้ม “เมื่อยนิดหน่อยครับลุง… แต่ก็มีความสุขครับ”
ประเสริฐหันไปมองเอกเช่นกัน มือของเขาวางทาบบนต้นขาเอก
“พ่อเองก็เมื่อยเหมือนกัน 55” ประเสริฐพูดด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน “แต่ดีใจนะ ที่ได้อยู่ด้วยกันทั้งวัน”
เอกหันไปมองประเสริฐ แล้วยกมือขึ้นแตะแก้มเขาเบาๆ
“ครับพ่อ… ผมก็มีความสุขมากเช่นกันครับ ที่ได้อยู่กับทั้งสองคนแบบนี้”
สมชายยิ้มมุมปาก มือที่จับมือเอกแน่นขึ้นเล็กน้อย
“ลุงก็เหมือนกัน… วันนี้รู้สึกเหมือนเราเป็นครอบครัวจริงๆแล้วนะ หึหึ”
ประเสริฐหัวเราะเบาๆ “ครอบครัวแปลกๆ นะเรา 555 สามคนผัวเมีย”
เอกหัวเราะตาม “แต่ผมชอบนะครับ”
ทั้งสามคนนั่งคุยกันต่อไปด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล บางครั้งก็หยอกล้อกันเบาๆ สมชายแซวประเสริฐว่าเช้าวันนี้ร้องครางดังผิดปกติ
ประเสริฐก็แซวกลับว่าสมชายถึงจะอายุมากแต่ยังแข็งแรงดี เอกนั่งฟังและยิ้มไปด้วย
ระหว่างคุย มือของทั้งสามก็ไม่ว่าง สมชายลูบหลังเอกเป็นพักๆ ประเสริฐจับมือเอกแน่น เอกก็สลับกันจับมือทั้งสองคน
บางครั้งเอกก็เลื่อนมือลงไปจับควยของสมชายและประเสริฐรูดเล่นเบาๆ สมชายก็รูดควยให้เอกตอบบ้าง
แต่ทุกอย่างเป็นไปอย่างช้าๆ และอ่อนโยน ไม่ได้เร่งรีบ
สมชายหันไปมองเอกด้วยสายตาที่อ่อนโยน
“เอก… ลุงอยากให้เอกรู้ว่า ลุงมีความสุขมากที่ได้เจอเอก”
ประเสริฐพยักหน้า “พ่อก็เหมือนกันลูก… หลังจากที่เมียเองเสีย พ่อเห็นเองเหงามานาน
แต่ไม่กล้าทำอะไร เพราะกลัวจะทำให้เองเจ็บอีก” เอกนิ่งฟัง
สมชายพูดต่อ “แต่พอได้อยู่ด้วยกันแบบนี้… ลุงรู้สึกว่าเราทั้งสามกำลังซ่อมแซมอะไรบางอย่างให้กัน”
เอกมองทั้งสองคนสลับกัน แล้วพูดเสียงแผ่วแต่ชัดเจน
“ผมก็รู้สึกแบบนั้นครับ… รู้สึกเหมือนได้เติมเต็มอะไรที่ขาดหายไป”
ประเสริฐยิ้ม แล้วโน้มตัวไปจูบเอกเบาๆ จูบที่ริมฝีปากนานพอสมควร ก่อนจะถอนออก
สมชายก็หันไปจูบเอกเช่นกัน
พอจูบเสร็จ เอกก็ค่อยๆ เลื่อนตัวลงไปที่ปลายเตียง เขานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าสมชายและประเสริฐ
สมชายกับประเสริฐมองกัน แล้วหันมามองเอกด้วยสายตาที่อ่อนโยน
เอกไม่พูดอะไร เขาเพียงแค่ก้มลงดูดควยของสมชายก่อน ช้าๆ และนุ่มนวล ใช้ลิ้นวนวนเบาๆ สมชายครางเสียงแผ่ว มือลูบหัวเอก
พอเอกดูดได้สักพัก เขาก็เลื่อนไปดูดควยของประเสริฐสลับกัน
ขณะที่เอกกำลังดูดควยให้ทั้งคู่ สมชายกับประเสริฐก็หันหน้าเข้าหากัน จูบกันอย่างช้าๆ ลิ้นพันกันนุ่มนวล
ทั้งคู่จูบกันไปด้วย ขณะที่หันมาสบตาเอกเป็นพักๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความอ่อนโยน
เอกดูดควยให้ทั้งสองคนสลับกันอย่างตั้งใจ มือข้างหนึ่งรูดควยให้อีกคน
สมชายเป็นคนแรกที่ครางเสียงห้วน มือลูบหัวเอกเบาๆ
“เอก… ลุงจะแตกแล้ว”
ไม่นานหลังจากนั้น ประเสริฐก็หอบหายใจแรงขึ้นเช่นกัน
ทั้งคู่พุ่งน้ำควย ใส่ปากเอกเกือบพร้อมกัน เอกกลืนน้ำควยของทั้งสองคนลงไปบางส่วน แล้วลุกขึ้นยิ้มมุมปาก
สมชายกับประเสริฐดึงเขาให้ขึ้นมานอนตรงกลางเตียง
สมชายกอดเอกจากด้านหลัง ประเสริฐกอดจากด้านหน้า ทั้งสามคนกอดกันแนบแน่น
“ขอบคุณที่อยู่กับเรานะ เอก” สมชายกระซิบติดหูเอก
ประเสริฐจูบหน้าผากเอก “พ่อรักเอกนะลูก”
เอกยิ้มกว้าง มือจับมือทั้งสองคนไว้แน่น
“ผมก็รักทั้งสองคนครับ… มากเลย”
ทั้งสามคนนอนกอดกันต่อไปอีกนาน แสงไฟสีส้มสลัวยังคงสาดส่องอยู่ในห้อง
จนในที่สุด… ทั้งสามคนก็ค่อยๆ หลับไปด้วยกันบนเตียงใหญ่
จบตอนที่ 12
สนุกมากครับ เสวเลยละ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ {:5_117:}{:5_117:} ขอบคุณมากๆครับ ดีมาก ๆ เลยครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ชอบคับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]