ผมกับลุง และ...พ่อตาของผม (ตอนที่ 9)
ตอนที่ 9: อาหารกลางวันของสามคนหลังจากอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จ ทั้งสามคนก็ออกจากบ้านไม้เก่าในช่วงสายวัน
สมชายสวมเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้ม กางเกงผ้าเรียบร้อย ดูเป็นผู้ชายวัยเกษียณที่สุขภาพดี ประเสริฐใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้ม กางเกงสแล็ค
ผมเกล้าสั้น ดูสง่างามตามแบบผู้ใหญ่ ส่วนเอกสวมเสื้อยืดสีขาวเรียบๆ กางเกงยีนส์ ดูเป็นคนธรรมดา
ภายนอก… ทั้งสามคนดูเหมือนเพื่อนเก่าที่ออกไปกินข้าวด้วยกัน ไม่มีใครเดาได้ว่าเมื่อคืนและเช้านี้ พวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่
ในรถ
สมชายเป็นคนขับ ประเสริฐนั่งข้างๆ ส่วนเอกนั่งด้านหลัง
ระหว่างทางที่รถแล่นไปตามถนนย่านบางนา สมชายเป็นคนแรกที่พูดขึ้น
“เอก… ลุงอยากถามอะไรเอกสักอย่าง”
“ครับลุง” เอกตอบจากด้านหลัง
สมชายมองผ่านกระจกมองหลัง “เอกคิดยังไงบ้าง… กับความสัมพันธ์ของเราสามคนแบบนี้”
เอกนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มมุมปาก
“ผมสบายใจครับลุง… แต่มันก็แปลกใหม่สำหรับผมเหมือนกัน”
ประเสริฐหันไปมองเอก “พ่อเองก็ไม่อยากให้เอกรู้สึกว่าถูกบังคับหรืออะไร”
เอกส่ายหน้า “ไม่ครับพ่อ ผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย” เขาหยุดสักครู่ “ผมแค่… ยังไม่เคยมีใครมาดูแลผมแบบนี้มาก่อน”
สมชายพูดต่อด้วยน้ำเสียงนุ่ม “ลุงกับไอ้เสริฐคุยกันแล้ว… ว่าเราจะไม่รีบอะไร เราจะให้เอกค่อยๆ ปรับตัว”
เอกมองผ่านกระจกมองหลังไปที่สมชาย “แล้ว… ลุงกับพ่อ สบายใจรึเปล่าล่ะครับ ที่ต้องแบ่งปันผมกันแบบนี้”
ประเสริฐหัวเราะเบาๆ “แบ่งปันยังไงล่ะลูก เราสามคนมันเหมือนครอบครัวแล้วนะ”
สมชายยิ้มมุมปาก “ไอ้เสริฐมันพูดถูก… มันไม่ใช่การแบ่งหรอก มันคือการที่เราจะดูแลร่วมกัน”
เอกเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงแผ่ว
“ผม… รักทั้งสองคนนะครับ”
ทั้งสมชายและประเสริฐหันมามองเขาในเวลาเดียวกัน
เอกยิ้ม “ผมไม่รู้เหมือนกันนะครับ ว่าความสัมพันธ์ของเรามันจะไปได้ไกลแค่ไหน… แต่ตอนนี้ ผมอยากอยู่กับทั้งสองคนแบบนี้”
สมชายยิ้มกว้างขึ้น “ลุงก็รักเอกเหมือนกัน”
ประเสริฐพยักหน้า “พ่อก็รักเหมือนกันลูก”
ในร้านอาหาร(ห้องส่วนตัว)
หลังจากสั่งอาหารและพนักงานออกไปจากห้องส่วนตัว ทั้งสามคนก็เริ่มคุยกันอย่างเป็นกันเองมากขึ้น
สมชายเป็นคนเปิดประเด็นก่อน ขณะที่กำลังรออาหาร
“เอก… ลุงอยากถามพ่อตาของเอกสักอย่าง”
เอกกับประเสริฐหันมามองสมชาย
สมชายวางแก้วน้ำลง แล้วหันไปมองประเสริฐตรงๆ ด้วยน้ำเสียงที่นุ่มแต่ชัดเจน
“เสริฐ… มึงรู้สึกรังเกียจมั้ย กับเรื่องที่เราเล่นฉี่กันเมื่อคืนกับเมื่อเช้านี้น่ะ”
ประเสริฐเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มมุมปาก
“ทำไมถามแบบนี้ล่ะ”
สมชายยิ้มตอบ “เพราะกูกับเอกเราเคยคุยกันเรื่องนี้ก่อนที่จะทำ และเราสองคนก็เต็มใจ กูเลยอยากรู้ว่า… มึงรู้สึกยังไง
ถ้าไม่ชอบก็บอกตรงๆ ได้นะ เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว มีอะไรต้องคุยกัน อยากให้ทุกคนมีความสุขร่วมกัน”
ประเสริฐนิ่งคิดสักครู่ แล้วก็หัวเราะเบาๆ
“ไอ้สมชาย… มึงมันแปลกคนจริงๆ”
สมชายยกคิ้ว “แปลกยังไง”
ประเสริฐหันมามองเอกก่อน แล้วจึงหันกลับไปหาสมชาย
“กูก็ชอบ… และรู้สึกดีด้วย” เขาหยุด แล้วยิ้มเขินๆ เล็กน้อย “รู้สึกเหมือน… เราได้เติมเต็มความสุขของกันและกัน”
"ถ้าเป็นของคนอื่น กูก็คงจะไม่กล้าหรอก"
สมชายยิ้มกว้างขึ้น ประเสริฐก็หัวเราะตาม
“แต่ก็เขินอยู่หว่ะ ตอนแรก” ประเสริฐพูดต่อ “โดยเฉพาะตอนที่เห็นมึงกับลูกเขยกูทำกัน”
เอกยิ้มมุมปาก “พ่อเขินเหรอครับ”
“เขินสิลูก” ประเสริฐยอมรับตรงๆ “พ่อยังไม่เคยทำแบบนี้กับเพื่อนพ่อมาก่อนเลย”
สมชายแซวทันที “แล้วตอนนี้ล่ะ? ยังเขินอยู่มั้ย”
ประเสริฐหันไปมองสมชาย “ยังเขินอยู่นิดหน่อย… แต่ก็เริ่มชินแล้ว”
ทั้งสามหัวเราะเบาๆ กัน "แต่ต้องรับปากกันก่อนนะ ว่าเราจะไม่ทำแบบนี้กับคนอื่น นอกจากพวกเราเอง"
"ที่กูเต็มใจทำกับพวกเรา นั่นก็เพราะว่ากูไว้ใจมึงกับเอก...เข้าใจใช่มั้ย"ประเสริฐพูดต่อ
จากนั้นเอกก็พูดขึ้นมา โดยน้ำเสียงยังคงนุ่มและเป็นกันเอง
“จริงๆ ผมก็อยากให้ทั้งสองคน… ทำด้วยกันบ้างครับ ถือว่าเป็นความต้องการของผมนะครับ”
สมชายกับประเสริฐหันมามองเอกพร้อมกัน
เอกยิ้มต่อ “ผมอยากเห็นลุงกับพ่อ… ผลัดกันเย็ดกัน” เขาหยุดสักครู่ “และผมเองก็อยากเย็ดพ่อบ้างเหมือนกันครับ”
ประเสริฐหน้าแดงเล็กน้อย แต่ก็ยิ้ม
“ลูกเขยมึงกล้าพอสมควรเลยนะ”
สมชายหัวเราะ “เห็นมั้ยไอ้เสริฐ เรื่องนี้มึงไม่ต้องห่วง ลูกเขยมึงกล้าและอยากได้มากกว่าพวกเราอีก 555”
เอกแซวกลับ “ลุงก็ไม่น้อยหน้าเหมือนกันนะครับ”
สมชายยิ้มมุมปาก “ลุงอายุมากแล้ว ก็เลยต้องกล้าทำให้ดูเป็นตัวอย่าง”
ประเสริฐหัวเราะเสียงดัง “สมชาย… มึงนี่มันทะลึ่งจริงๆเลยนะ 555”
ทั้งสามหัวเราะกันอีกครั้ง บรรยากาศในห้องเบาสบายและเป็นกันเองขึ้นมาก
สมชายเป็นคนพูดจบด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลง
“จริงๆ นะ เสริฐ… ถ้ามึงไม่ชอบอะไร บอกได้เลยนะ กูอยากให้ทุกคนสบายใจที่สุด”
ประเสริฐมองสมชายและเอกสลับกัน แล้วพูดด้วยรอยยิ้มที่จริงใจ
“กูชอบจริงๆนะ… และอยากลองทำอะไรใหม่ๆ กับลูกเขยกู แล้วก็กับมึงด้วย” เขาหยุด
แล้วยิ้มเขินอีกนิด “แค่… อยากให้ค่อยๆ ไปนะ ยังไม่ชินเท่าไหร่”
เอกพยักหน้า “ผมเข้าใจครับพ่อ”
สมชายวางมือทาบบนมือประเสริฐ “เราไม่ต้องรีบร้อนหรอก ค่อยๆเป็นค่อยไป”
ประเสริฐมองมือสมชายที่วางทับมือตัวเอง แล้วยิ้ม
“ขอบใจนะ… ทั้งสองคนเลย”
อาหารเสิร์ฟมา ทั้งสามคนกินข้าวไปด้วยคุยไปด้วย บรรยากาศอบอุ่นและเป็นกันเองมากขึ้น
สมชายหยิบชิ้นปลาใส่จานให้เอก ประเสริฐก็ช่วยเทน้ำให้ทั้งคู่
ภายนอกห้อง… ทั้งสามคนดูเหมือนเพื่อนเก่าที่ออกมาทานข้าวกันธรรมดา
แต่ในห้องนี้… พวกเขากำลังค่อยๆ เปิดใจและเรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยกันในความสัมพันธ์ที่แปลกใหม่
จบตอนที่ 9
สนุกมากครับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบตุณครับ สนุก
หน้า:
[1]