ผมกับลุง และ...พ่อตาของผม (ตอนที่ 6)
ตอนที่ 6: สามหัวใจที่เริ่มเชื่อมโยง2-3 วันต่อมา
บ้านไม้เก่าย่านบางนา ช่วงเย็น
สมชายกำลังนั่งอ่านหนังสือที่ระเบียง เอกนั่งพิงอกลุง มือถือโทรศัพท์ มองหน้าจอที่ยังไม่กดโทรออก
“ลุงครับ… พ่อโทรมาหาผมเมื่อกี้” เอกพูดเบาๆ
สมชายวางหนังสือลง “เขาพูดว่าอะไรบ้างล่ะ”
“เขาถามว่า… ผมสบายดีไหม กับลุง” เอกหันมามองสมชาย “แล้วเขาก็เงียบไปนานพอสมควร ก่อนจะบอกว่า… อยากเจอผม”
สมชายยิ้มมุมปาก “แล้วเอกตอบเขาว่ายังไง”
เอกวางโทรศัพท์ลง “ผมบอกว่า… ถ้าลุงไม่ว่าอะไร ผมอยากให้พ่อตาแวะมาที่บ้านลุงได้มั้ยครับ”
สมชายหัวเราะเบาๆ “ได้สิ...ดีแล้ว… ลุงก็คิดจะชวนมาเหมือนกัน แต่ลุงกลัวเอกจะอึดอัดใจ”
เย็นวันนั้น
ประเสริฐขับรถมาถึงบ้านไม้เก่าในชุดเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้ม ผมเกล้าสั้น หน้าตายังคงสง่างามแบบผู้ชายวัยหกสิบต้นๆ
สมชายเปิดประตูต้อนรับ “มาแล้วเหรอวะเนี่ย”
ประเสริฐยิ้ม “สมชาย… ขอบคุณที่ชวนมานะเว่ย”
ทั้งคู่จับมือกันแน่น เหมือนเพื่อนเก่าที่รู้ใจกันมานาน
เอกยืนอยู่ด้านใน มองประเสริฐด้วยสายตาที่อ่อนโยน “พ่อครับ… เชิญเข้ามากันก่อนครับ”
ประเสริฐมองเอกนานกว่าปกติ “เอก… พ่อดีใจนะ ที่เห็นลูกยิ้มได้อีกครั้ง”
หลังอาหารเย็น
ทั้งสามนั่งที่ระเบียงไม้ ไวน์แดงสามแก้ววางอยู่บนโต๊ะ ไฟสลัวอบอุ่น
ประเสริฐเป็นคนแรกที่พูด “สมชาย… ขอบคุณนะเว่ยที่ดูแลลูกเขยกู”
สมชายยิ้ม “ไอ้เสริฐ… มึงรู้ดีว่ากูไม่ได้ทำเพราะมึงขออย่างเดียว”
ประเสริฐหันมามองเอกตรงๆ เป็นครั้งแรกในคืนนี้ “ลูก… พ่ออยากขอโทษที่ทำให้เอกต้องตกใจ”
เอกส่ายหน้า “พ่อไม่ได้ทำให้ผมตกใจหรอกครับ… ผมแค่… ประหลาดใจ”
ประเสริฐเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นแต่สั่นเล็กน้อย
“พ่อเองก็ชอบมึงมานานแล้วลูก… ตั้งแต่ก่อนที่เมียมึงจะเสียด้วยซ้ำ แต่พ่อไม่เคยกล้าพูด เพราะ…พ่อรู้ดีว่า มันไม่เหมาะสม
พ่อกลัวว่าถ้าพูดออกไปแล้วมึงรู้สึกไม่ดี พ่อกลัวจะเสียมึงไป และกลัวว่ามึงจะคิดว่าพ่อเอาเปรียบ”
เอกฟังเงียบๆ มือที่ถือแก้วไวน์แน่นขึ้น
ประเสริฐพูดต่อ “ตอนที่เมียมึงเสีย พ่อก็เสียใจมาก แต่พ่อเห็นว่ามึงเหงา… และพ่อก็เหงาเหมือนกัน
พ่อเลยคิดว่า… ถ้าพ่อไม่สามารถให้มึงได้
พ่อก็อยากให้คนที่พ่อไว้ใจได้ดูแลมึงแทน”
ประเสริฐหันมามองสมชาย “สมชายเป็นคนเดียวที่พ่อไว้ใจ… และรู้ว่าเขาจะไม่ทำให้มึงเจ็บ”
สมชายวางมือทาบบนหลังมือประเสริฐ “ไอ้เสริฐ… มึงไม่ต้องอธิบายให้มากไปหรอก”
เอกวางแก้วลง มองประเสริฐด้วยสายตาที่สงบ
“พ่อครับ… ผมไม่ได้โกรธครับ” เอกพูดนุ่มๆ “ผมเข้าใจ… พ่อเองก็เคยสูญเสียเหมือนกัน
และพ่อก็กลัวที่จะทำให้ผมเจ็บอีกครั้ง ผมเห็นใจพ่อจริงๆ”
ประเสริฐมองเอกตาแดงระเรื่อ “ลูก…”
เอกยิ้มบางๆ “และ… ผมก็เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงแนะนำลุงสมชายให้รู้จัก ผมดีใจที่พ่อนึกถึงผมขนาดนี้”
สมชายมองทั้งสองคน แล้วพูดขึ้น “แล้ว… เราจะทำยังไงต่อดี?”
ทั้งสามเงียบกัน
เอกเป็นคนพูดก่อน “ผม… ไม่อยากให้ใครต้องเลือก หรือต้องเจ็บ” เขามองสมชายก่อน
แล้วหันมามองประเสริฐ “พ่อครับ… ลุงสมชาย… ผมอยากให้ทุกคนมีความสุขครับ”
ประเสริฐมองเอกนาน “ลูก… ไม่เป็นไร ...พ่อไม่อยากให้มึงต้องลำบากหรอกนะ”
สมชายยิ้ม “ไอ้เสริฐ… ถ้าทุกคนยินยอม เราอาจจะลองดูแลกันได้… แบบที่ไม่ต้องมีใครเสียใจ”
ประเสริฐหันมามองสมชาย “มึงหมายความว่ายังไงน่ะ…”
สมชายพยักหน้า “เราสามคน… ค่อยๆ ลองดูกันไป กูคุยกันกับเอกแล้วเรื่องของเราสามคน”
เอกมองทั้งสองคน “ใช่ครับ และผม… ก็อยากลองดูครับ”
คืนนั้น ด้วยฤทธิ์ของไวน์ ทุกคนเริ่มเมาได้ที่
ทั้งสามคนไม่ได้นอนแยกห้อง
ประเสริฐนั่งที่หัวเตียง เอกนั่งตรงกลาง สมชายนั่งข้างๆ
สมชายเป็นคนแรกที่ก้มลงจูบเอก ลึกและนุ่มนวล ประเสริฐมองอยู่ข้างๆ ด้วยสายตาที่ทั้งตื่นเต้นและอ่อนโยน
พอสมชายถอนปากออก เอกหันไปมองประเสริฐ
“พ่อครับ…” เอกเรียกเบาๆ
ประเสริฐยกมือขึ้นแตะแก้มเอก “ลูก… พ่ออยากให้เอ็งมีความสุขจริงๆ”
เอกก้มลงจูบประเสริฐก่อน ช้าๆ อ่อนโยน ประเสริฐตอบรับ ลิ้นพันกันอย่างระมัดระวังในตอนแรก ก่อนจะลึกขึ้น
สมชายกอดเอวเอกจากด้านหลัง จูบต้นคอและไหล่ของเอก ขณะที่ประเสริฐยังคงจูบปาก
ทั้งสามค่อยๆ ผลัดกันจูบ ผลัดกันสัมผัส
สมชายถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกก่อน แล้วช่วยถอดเสื้อของเอก ประเสริฐก็ถอดเสื้อตัวเองออก
ร่างกายสามคนกอดกันแนบแน่นบนเตียงไม้เก่า
สมชายจูบและเลียหัวนมเอก ขณะที่ประเสริฐก้มลงดูดควยของเอกอย่างอ่อนโยน
เอกครางเสียงสั่น มือข้างหนึ่งจับผมประเสริฐ อีกมือจับมือสมชายแน่น
สมชายกระซิบติดหูเอก “เสียวดีไหมลูก”
เอกพยักหน้า “ครับ… ดี”
ประเสริฐลุกขึ้น จูบเอกอีกครั้ง “พ่อ… อยากให้เองมีความสุข”
สมชายพลิกตัวเอกให้หันหลังให้ตัวเอง แล้วค่อยๆ ดันควยเข้าไปในรูของเอกจากด้านหลัง ขณะที่ประเสริฐยังคงจูบและสัมผัสเอกจากด้านหน้า
ทั้งสามเคลื่อนไหวไปด้วยกันอย่างช้าๆ แต่เต็มไปด้วยความรักและความปรารถนา
สมชายกระแทกจากด้านหลัง ประเสริฐดูดและเลียควยเอกจากด้านหน้า เอกครางเสียงสั่น กอดประเสริฐแน่น
ในที่สุด สมชายก็ครางเสียงห้วน พุ่งน้ำรักเข้าไปในรูของเอก
ประเสริฐก็ถึงจุดสุดยอดไม่นานหลังจากนั้น น้ำของเขาพุ่งใส่ปากและหน้าท้องของเอก
เอกแตกตามหลังจากนั้น น้ำรักของเขาพุ่งใส่หน้าอกและคางของประเสริฐ
ทั้งสามนอนกอดกันหอบหายใจ สมชายกอดเอกจากด้านหลัง ประเสริฐกอดจากด้านหน้า
ประเสริฐจูบหน้าผากเอก “ขอบคุณนะเอก… ที่ให้โอกาสพ่อ”
เอกยิ้มอ่อนเพลีย “ผมก็ดีใจครับพ่อ… ที่ได้อยู่กับทั้งสองคน”
สมชายกอดทั้งคู่แน่น “จากนี้ไป… เราจะดูแลกันเอง”
จบตอนที่ 6
สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ อยู่ด้วยกัน ดีเลย ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ครอบครัวแฮปปี้ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุก ขอบคุณครับ สนุก สนุก
หน้า:
[1]