พี่เขยแซ่บเราก็เลยต้องจัด ตอนที่ 7 พี่เขย เย... คาปากโอ่ง
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย กัส1212 เมื่อ 2026-6-17 17:00มาต่อแล้วนะ อิอิ ป.ล. ยังไม่แก้คำผิด
สรุปไม่เปลี่ยนชื่อเรื่องนะครับ กลัวคนอ่านงง เอาเป็นว่าชื่อเดิมแต่จะใส่ชื่อตอนแทน และใครอยากอ่านตอนไหนก็เลือกอ่านได้ตามสบายเลยครับ ส่วนใครอ่านแล้วไม่อยากคอมเม้นไม่อยากให้กำลังใจ หรือติชมก็แล้วแต่เลยครับ เพราะเรื่องนี้เขียนขึ้นเพื่อสนองนีทเท่านั่นอิอิ ไป๊อ่านกั๊นเล๊ย...
เรื่องราวของตอนนี้มันจะต่อเนื่องจากตอนก่อนหน้านี้ คือหลังจากครูเกมแกได้ปลดปล่อยน้ำเงี้ยนใส่ปากเราจนหมดแม๊กแล้วใช่ไหม บอกเลยสภาพครูเกมคือหมดแรงจนแทบคลานเข่ากันเลยทีเดียว ลำควยที่พ่นน้ำเงี้ยนจนทะลักเต็มปากเต็มคำเรานั้น หมดฤทธิ์คอพับแบบราบคาบจนโงหัวไม่ขึ้นเลยละ แถมตามลำควยก็วาววับไปด้วยน้ำลายหลังจากเราเลียทำความสะอาดให้จนหมดจน
ครูเกมนอนหงายราบไปกับโซฟา หอบหายใจแรงจนอกกระเพื่อม เราเห็นแบบนั้นก็เลยคลานขึ้นไปซบลงบนอกกว้างที่เต็มไปด้วยขนของแก ผิวเนื้อเสียดสีกันจนรับรู้ได้ถึงความอุ่นวาบ ก่อนที่เราจะเอ่ยเสียงซาบซ่านออกไปว่า...
"สบายตัวไหมครับครู"
"หรือจะต่ออีกสักรอบก็ได้นะครับ"
ครูเกมไม่ได้ตอบ แต่ยังคงหายใจหอบรุ่นแรงอย่างต่อเนื่อง เสียงเต้นของหัวใจแกมันส่งเสียงดังสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว ตึก ตัก ตึก ตึก เราเงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าหล่อหลับตาสนิด ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นสบสายตาเรา สายตาครูเกมดูพร่ามัว แต่มันกลับหยาดเยิ้มไปด้วยความเสียวซ่านก่อนหน้านี้ และแล้วเสียงทุ้มต่ำก็เอ่ยขึ้น...
"สบายตัวมาก แต่วันนี้..."
"พอแค่นี้ก่อน เรากลับบ้านเถอะ"
พูดจบครูเกมก็ดันตัวลุกขึ้นเดินหายเข้าไปในห้องนอน ปล่อยให้เราเคว้งปนเสียดายแต่ก็ยอมทำตามคำสั่งของครูเกม เพื่อไม่ให้แกรำคราญหรือรู้สึกไม่พอใจ แต่ถ้าถามว่าเสียดายไหม เราบอกเลยว่ามาก เพราะลีลาเย็ดของครูเกมมันทั้งดุดันเสียวแซ่บอย่าบอกใครเลยละ แต่ละดอกที่แกจ้วงแทงควยเข้ามา เราบอกได้แค่ว่า... แซ๊บบบบ แซ่บ!
เราจัดการใส่เสื้อผ้าจัดหน้าผมจนเรียบร้อย ก่อนจะเดินออกจากบ้านครูเกมอย่างอารมณ์ดี ก็ใครจะไปคิดละว่ากะเทยเด็กอย่างเรา จะได้ลิ้มลองดุ้นควยของครูคณิตสุดหล่อตัวท็อปของโรงเรียนง่ายดายขนาดนี้ แถมลีลาร่านควยของเราก็ทำเอาครูเกมติดใจจนต้องเอ่ยปากบอกว่า... สบายตัวมากอีกด้วย แล้วแบบนี้เราว่าคงไม่มีแค่ครั้งเดียวแน่นอนอิอิ
เราเดินบ้างวิ่งบ้าง บอกเลยว่าอารมณ์ดีสุด ๆ นี่ละนะการที่เราได้กินคนหล่อและเป็นคนที่เราแอบชอบด้วยแล้ว บอกเลยว่าฟินจนหีสั่นกันเลยละ วิ่งไปเดินไปในหัวมีแต่ภาพตอนโดนครูเกมกระแทกควยใส่รูร่าน ยิ่งคิดเราก็ยิ้มคนเดียวเหมือนคนบ้า ก็มันฟินนิ ลองใครโดนเหมือนเราเข้าไป คงมีอาการไม่ต่างจากเราแน่นอน แต่ในระหว่างที่กำลังฟินอยู่นั้น
"อีเตี้ย..."
"ลืมรถถีบ..."
จู่ ๆ เราก็นึกขึ้นได้ว่าเราเอารถถีบมาด้วย วิ่งจนมาถึงหน้าประตูโรงเรียนแล้ว อีดอกเพิ่งมานึกออก อีกัสนะอีกัส ตอนมามาปั่นรถถีบมา แต่พอโดนควยครูเกมกระแทกเข้าไป ตอนกลับถึงกับความจำเสื่อมเลยนะมึง...
พอนึกขึ้นได้แบบนั้น เราก็รีบหันหัวกลับไปเอารถถีบที่จอดแอบไว้ใต้ต้นไม้ทันที ก็แน่ละสิขืนรถถีบหายมีหวังเราต้องโดนแม่ตีตายแน่ แถมยังต้องฟังเสียงแกด่าแกบ่นจนหูชาอีกด้วย แทนที่จะได้ฟินรูร่านไปหลายวัน มีหวังได้โดนไม้เรียวฟาดจนก้นลายชัวบอกเลย อีกัสนะอีกัส ได้ควยลืมรถถีบเลยนะมึงอีเตี้ย...
เราวิ่งกลับไปยังต้นไม้ใกล้บ้านพักครูเกมอย่างเร็ววี่ แต่แล้วก็ต้องร้องอุทานคำว่า "เหี้ย" ออกมาอีกครั้งเมื่อไม่เห็นว่ารถถีบทีจอดทิ้งไว้มันอยู่ตรงนี้
"อีเตี้ย... มันหายไปไหนวะ" เราพึมพำกับตัวเองพร้อมกับกวาดสายตามองออกไปรอบ ๆ แต่แล้วก็ไร้วี่แววของรถถีบเลยแม้แต่น้อย
"อีดอก มีหวังแม่ตีกูตายแน่ ๆ เลย"
"แม่ง พ่อก็เพิ่งซื้อให้ด้วยสิ ตายแน่ ๆ"
บอกเลยว่าเราลนจนลืมความฟินก่อนหน้านี้ไปเลย ถึงกับเหงื่อไหลแตกพรั๊กกันเลยละ พยายามมองหาบริเวณรอบ ๆ แถวนั้นเผื่อว่าลืมที่ แต่แล้วก็ไม่เจอไม่เห็นอยู่ดี
"ตายแน่แท้แน่นอนแล้วละอีกัสเอ้ย..."
"ผลของการร่านควยแท้ ๆ" เราบ่นพึมพำกับตัวเองอย่างสิ้นหวัง
"กลับบ้านไปก็คงต้องตายอย่างเขียดแน่เลยมึงเอ้ย!"
เวรกรรมของอีกัสแท้ ๆ มีบุญได้แดกควยครูเกมสุดหล่อ แต่ดันมีกรรมโดนแม่ตีตายเพราะทำรถถีบหายสะงั้น แล้วแบบนี้จะเอาหน้าไหนกลับบ้านละทีนี้ รถถีบพ่อก็เพิ่งชื้อให้ไม่กี่วันเอง ดันมาเจอควยครูเกมกระแทกเข้า ถึงกับลืมรถถีบเฉยเลยอีเตี้ย...
แต่แล้วในระหว่างที่เรากำลังสติแตกกระเจิงอยู่นั้น จู่ ๆ สายตาเราก็เหลือบไปเห็นใครบ้างคน ผมเผ่ารุงรัง เสื้อผ้าขาดรุ่ย ตามเนื้อตามตัวเต็มไปด้วยคราบสกปรกเป๊อะเปื่อนเต็มไปหมด แถมในมือยังถือกระสอบปุ๋ย ถ้าเพ็งพินิจดูด้วยสายตาก็ไม่ต่างจากคนบ้าหรือคนสติไม่สมประกอบเท่าไหรนัก
แต่นั่นมันไม่ใช่เรื่องสำคัญ เพราะตอนนี้คนเดียวที่เราพอจะถาม หรือสืบหาเรื่องรถถีบหายได้ก็น่าจะมีแค่คนสกปรกคนนี้ เท่านั้น อย่างน้อยเผื่อว่าเราจะได้คำตอบที่เราเองก็คาดหวังเอาไว้
"ลุง..." เอาวะเรียกลุงไว้ก่อน เพราะดูจากภายนอกแล้วก็น่าจะอายุเยอะแล้ว
"ลุง หยุดก่อน"
เราตะโกนเรียกแกพร้อมกับวิ่งไปหา แต่เชื่อไหมว่าพอเราวิ่งไปใกล้แก กลิ่นสาบลอยมาแต่ไกลเลย บอกได้แค่ว่าทำเอาเราแทบอวกพุ่ง กลิ่นมันเหม็นเปรี้ยวจนขมคอเลยอะ นี่ถ้าไม่ติดว่าอยากตามหารถถีบเราก็คงวิ่งหนีแกละ
"มีอะไรไอ้หนู" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ถ้าฟังจากเสียงก็ไม่น่าจะถึงขั้นต้องเรียกลุง
"เอ่อ... คือหนูจะถามลุงว่า..."
"ลุงเห็นรถถีบหนูบ้างไหมอะ"
"คันสีดำ จอดทิ้งไว้ใต้ต้นไม้โน้น..." เราสาทยายร่ายยาว
แต่ทันทีที่เราถามออกไป อีตาลุงตัวเหม็นก็มองหน้าเราทันที แต่เชื่อไหมว่าแววตาของแกนั้นมันเหมือนคนที่เก็บเงื่อนซ่อนงำอะไรบางอย่างเอาไว้ข้างใน และแล้วสิ่งที่เราไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อลุงเขาตอบเราว่า...
"อืม... เห็นสิ"
"จริงดิลุง แล้วมันอยู่ไหนละ" บอกเลยว่าเราดีใจจนเนื้อเต้น เพราะในที่สุดเราก็ไม่ต้องโดนแม่ฟาดแล้ว
"อยู่บ้านลุง"
"อ้าว แล้วทำไม่มันไปอยู่บ้านลุง" อุส่าดีใจแต่ดันมาเดือดก็ตอนนี้แหละ
"ก็ลุงเห็นมันจอดทิ้งไว้ ลุงก็นึกว่าไม่มีเจ้าของ"
"ลุงก็เลยเข็นเอาไปไว้ที่บ้าน..."
อีเตี้ย... เราแทบอยากจะร้องกรี๊ดให้มันสุดเสียง อีตาลุงตัวเหม็นยืนพูดหน้าตาเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราละอยากจะวีนใส่แกให้มันรู้แล้วรู้รอดสะเหลือเกิน รถถีบใหม่เอี่ยมสะขนาดนั้นมาบอกว่าไม่มีเจ้าของ เฮ้อ! หัวจะปวด
"ลุง... นั้นมันรถของหนูนะ"
"อ้าวก็ลุงไม่รู้นิ เห็นจอดทิ้งไว้แล้วคนก็หายไปไหนไม่รู้"
"หนูก็แค่ไป..." อีดอก! เกือบหลุดพูดออกไปแล้วไหมละ
"อะ... งั้นลุงพาหนูไปเอารถถีบที่บ้านลุงเดี๋ยวนี้เลย"
เรารีบพูดตัดตอน เพราะขืนพูดมากไปกว่านี้มีหวังเราได้ลืมตัวหลุดปากพูด ว่าหายไปให้ครูเกมตอกชัว ว่าแต่... แล้วบ้านอีตาลุงตัวเหม็นนี่อยู่ไหนกันละ หน้าตาก็ไม่คุ้นเลย จะว่าคนแถวนี้เราก็ไม่เคยเห็น
"อืม... ว่าแต่บ้านลุงอยู่ไหนละ รับพาหนูไปเลย"
"โน้นไงบ้านลุง ตามมาสิ"
เอ้า! สรุปบ้านอีลุงก็คือบ้านพักของภารโรง ที่อยู่ถัดไปทางด้านหลังโรงเรียน หรือว่าแกจะเป็นภารโรงคนใหม่ แต่ก็นะแต่งตัวอย่างกับคนบ้าตามข้างถนน
อีลุงตัวเหม็นเดินนำหน้าเราไปยังบ้านของแก เราที่เดินตามหลังถึงกับกลั่นหายใจแทบตาย พอลมพัดโชยมาทีกลิ่นนี่โชยเข้าจมูกเรามาเต็มแบบไม่ต้องถาม แจ่จะว่าไปรูปร่างส่วนสูงของลุงแกก็อย่างกับนายแบบ สูงน่าจะ 185 หุ่นหนา ๆ ถึงจะมีเสื้อผ้าขาดรุ่ยปกปิดก็ตาม ถ้าได้ตัดผมอาบน้ำขัดถูเนื้อตัวก็คงจะดูดีขึ้นไม่น้อย
"หยุดคะอีกัส มึงจะร่านไม่เลือกแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย!"
"ตัวเหม็นสกปรกขาดนี้ มึงยังจะเอาอีกเหรอวะอิสัส!"
"ก็ถ้าลุงแกอาบน้ำตัดผม ก็น่าลองอยู่นะ"
อีเตี้ย... เสียงในหัวเราตีกันให้วุ่น จู่ ๆ ความร่านของเราก็ดันไม่เลือกที่ แต่สำหรับลุงคนนี้เราขอบาย เพราะเอาแกไม่ลงจริง ๆ คนบ้าอะไรมอมแมมอย่างกับคนบ้าข้างถนน ดูท่าแล้วคงไม่อาบน้ำมาเป็นเดือนแล้วละ
"ลุง..."
"ลุงอายุเท่าไหรแล้วละ" จะเดินตามแกเงียบ ๆ ก็กระไรอยู่ งั้นขอซักประวัติดูสักหน่อยแล้วกัน
"สี่สิบห้า!"
"ห๊า! 45 นี่นะ!" เชี่ยอายุกับการแต่งตัวมันสวนทางกันลิบลับ
"ลุงดูแกไปใช่ไหม"
"ปะ...เปล่าลุง"
"หนูว่าถ้าลุงตัดผม อาบน้ำขัดตัว ใส่เสื้อผ้าดี ๆ"
"ลุง... ก็คงจะหล่อไม่เบานะเนี่ย..." เอาวะอย่างน้อยเราก็ไม่ควรไปบูลลี่ใคร
"นี่หนูว่าลุงสกปรกตัวเหม็นใช่ไหมละ"
"ปะ... เปล่านะลุง หนูก็แค่..."
"ลุงไม่มีเงินไปซื้อเสื้อผ้าดี ๆ ใส่กับเขาหรอก"
"แต่ละวันจะหาเงินซื้อข้าวกิน ยังยากเลย"
"เก็บของเก่าเก็บขวดขายตากแดดตากลมทั้งวัน ตัวลุงก็เลยเหม็นแบบนี้แหละ"
เอาแล้ว... อีกัสนะอีกัสพูดอะไรไม่คิด ทำให้ลุงเขาเข้าใจผิดเลยเห็นไหม เอาไงละทีนี้ไปต่อไม่ถูกเลยเรา
"เอ่อ... เอาแบบนี้ไหมลุง"
"เดี๋ยวพรุ่งนี้หนูจะเอาเสื้อผ้าของพ่อหนูที่แกไม่ใส่แล้วมาให้ลุงเอาไหม"
เราพูดจบลุงแกก็หยุดเดินทันที พร้อมกับหันมาจ้องหน้าเรา เชื่อไหมว่าเราตกใจมากคิดว่าลุงแกจะหาว่าเราดูถูกแกอีก แต่พอได้เห็นสายตาคู่นั้นของแก มันชั่งดูซับซ้อนเหลือเกิน แต่แล้วเราก็ใจชื้อขึ้น เพราะลุงแกยกยิ้มขึ้นที่มุมปาก ถึงหน้าจะมอมแมมแต่รอยยิ้มแกกลับน่ามองสะงั้น
"เอาสิ ถ้าหนูไม่รังเกรียจลุง" พูดจบแกก็เดินนำเราไปบ้านพักของแกต่อ
เราที่เจอร้อยยิ้มของลุงเข้าไปถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว แต่ก่อนอื่น ลุง... ช่วยไปอาบน้ำก่อนได้ไหม หนูเหม็นกลิ่นสาบลุงจะอวกอยู่แล้ว นี่ถ้าไม่เจอกับตัวมีหวังเราคงคิดว่าลุงเขาเป็นสายลับหรือตำรวจมาสืบคดีนะเนี่ย... เพราะรูปร่างหน้าตามันต่างจากคนสกปรกทั่วไปสะเหลือเกิน
ซักประวัติคล่าว ๆ ลุงแกอายุ 45 ปี สูง 185 หนัก 72 อยู่ตัวคนเดียว ผอ. ให้มาช่วยดูแลโรงเรียนแลกกับบ้านพักฟรี และก็เงินเดือนเล็ก ๆ น้อย ๆ พอประทังชีวิต และลุงเขาเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้แค่ไม่ถึงเดือนเอง แต่จะว่าไปหุ่นและส่วนสูงของแก มันอย่างกับนายตำรวจปลอมตัวมาเลยอะ
และแล้วเราก็เดินมาถึงบ้านพักของแก บอกเลยว่าโคตรรุงรังไปหมด ทั้งกระสอบปุ๋ยขวดพลาสติกกองแกะกะไปทั่วบริเวณ ส่งกลิ่นเหม็นอย่างกับของเน่า ทำเอาเราแทบอวกแตก ความคิดที่ว่าแกเป็นสายลับ ถูกลบออกจากหัวสมองเราจนเกลี้ยง
"ลุงไหนละรถถีบหนู" เราถามเพราะอยากรีบออกไปจากตรงนี้เร็ว ๆ
"โน้น อยู่ใต้ต้นไม้โน้น"
อีลุงพูดพร้องกับผายมือชี้ไปทางที่รถถีบเราจอดอยู่ เรารีบวิ่งไปขึ้นคล่อมรถถีบทันที พร้อมกับบอกลาลุงแกพอเป็นพิธี
"งั้นหนูไปนะลุง แล้วเดี๋ยวพรุงนี้หนูจะเอาเสื้อผ้ามาให้นะ" จะว่าไปก็อดส่งสารแกไม่ได้ พูดจบเราก็ปั่นเท้าถีบทันที
"เดี๋ยวสิหนู ลุงมีอะไรจะให้ดูด้วยนะ"
"อะไรอีกลุง"
"หนูอยากดูลูกแมวลุงไหม น่ารักนะ"
คำว่าลูกแมวทำเราหยุดกึกเลยละ เพราะเราดันเป็นทาสแมวตัวยงสะด้วยสิ แต่ก็สองจิตสองใจกับคำเชิญช่วนของลุงแก อีกอย่างกลิ่นแถวนี้มันเหม็นไม่ไหวแล้ว
"ไม่อะหนูจะรีบกลับบ้าน" เราปฎิเสธ
"มันน่ารักนะ เดี๋ยวลุงจะให้หนูจับเล่นด้วย"
ถึงกับเกาหัวคิดหนักเลยเรา ก็ทาสแมวอะเนอะใครจะไปไหว และแล้วเราก็หลวมตัวจนได้
"งั้นก็ได้ ว่าแต่น้องแมวของลุงอยู่ไหนละ"
"มันตัวสีอะไร น่ารักจริงนะ"
"อืม... ลุงไม่โกหกหรอก ลำตัวมันสีน้ำตาล ตรงหัวมันออกขาว ๆ แดง ๆ อมม่วงนิด ๆ" อีเตี้ยลุงแกพูดอย่างกับไม่ใช่น้องแมว แต่เราก็ตกเป็นทาสไปเรียบร้อย
"โอ้ หนูชักจะอยากเห็นแล้วสิ ลุงรีบพาหนูไปเลย"
เรากระโดดลงจากรถถีบ แล้วก็รีบเดินตามลุงไป ลุงเปิดประตูบ้านมองไปมือตื๊ดตือ
"ลุงทำไมบ้านลุงมันมืดจัง น่ากลัวอะ" พอเห็นในบ้านลุงมันมืดเราก็คิดจะถอย แต่ลุงก็พูดขึ้นมาว่า
"เข้ามาเถอะ ไม่ต้องกลัวเดี๋ยวลุงเปิดไฟให้"
สายตาเรากวาดมองไปในความมืด ก่อนจะตัดสินใจก้าวเท้าเดินตามลุงเข้าไป แต่ทันใดนั้น ครื๊ด ๆ ๆ เสียงโทรศัพท์ของเราก็ดังขึ้น เราหยุดชะงักล้วงโทรศัพท์ขึ้นมา อีเตี้ย... แม่โทรมา
"ฮัลโหลแม่"
"แกอยู่ไหน จะมืดจะค่ำแล้วทำไมไม่กลับบ้าน"
"กูบอกให้เฝ้าบ้าน แต่เสือกหายหัวหนีเที่ยว"
"กลับมากูจะฟาดให้ก้นลายเลยคอยดู"
เป็นไงแม่กู ด่าจนยกหูโทรศัพท์หนีแทบไม่ทันกันเลยทีเดียว แล้วถ้าขืนจะดูน้องแมวอยู่อีก มีหวังได้ลงไปนอนเฝ้ารากมะม่วงแน่นอน
"จ๊ะแม่ กัสจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลยครับ ตื๊ด..." เรารีบตัดสายทิ้ง ไม่นั้นมีหวังได้หูชา ก่อนจะหันไปบอกกับลุงเขาว่า...
"ลุงไว้หนูจะมาเล่นกับน้องแมวพรุ่งนี้นะ" พูดจบเราก็รีบวิ่งไปคล่อมปั่นรถถีบกลับบ้านทันที ปล่อยอีตาลุงยืนมองจนสุดลูกตา เราไม่รู้หรอกว่า ลุงเขาจะเป็นคนยังไง แต่ด้วยความส่งสารเราก็จะเอาเสื้อผ้าเก่า ๆ ที่พอไม่ใส่แล้วมาให้แก และเราก็จะมาเล่นกับน้องแมวให้หน่ำใจไปเลย...
ตัดภาพมาที่บ้าน เราเอารถถีบจอดพิงไว้กับต้นมะม่วงหน้าบ้าน ตรงที่พี่ทิวกับอาต้อมชอบนั่งกกเหล้ากัน แต่วันนี้แปลกทั้งพี่ทิวและอาต้อมยังไม่ตั้งวงกินเหล้ากันเลย ขนาดตอนนี่มันก็จะค่ำแล้ว แต่ก็ชั่งเถอะเอาตัวเองให้รอดจากแม่ก่อนดีกว่า พอจอดรถเสร็จเราก็แอบเดินย่องเข้าบ้าน แต่ไม่ทันจะพ้นประตูบ้านเสียงคุณลำดวนก็ดังแว๊ด ๆ มาแต่ไกล
"ย่องเชียวนะมึง มานี่เลยมาให้กูฟาดสะดี ๆ" ใช่แล้วคุณลำดวนที่เราพูดถึงก็คือแม่เราเอง แกเดินถือด้ามไม้กวาดเตรียมจะฟาดเราจริง ๆ ด้วย แต่โชคดีที่พ่อเข้ามาขวางเอาไว้ทัน ไม่นั้นอีกัสก็คงได้เหลือแต่ชื่อแล้ว
"หยุดเลยเอ็งอะจะตีลูกมันทำไม"
"ก็ดูลูกมึงดิ บอกให้เฝ้าบ้านแต่กลับหนีเที่ยวจนมืดค่ำ ไม่ให้กูตีแล้วจะให้กูกราบมันเหรอวะ"
"แม่อย่าตีน้องมันเลย" อีพี่เบ็ญเดินออกมาจากห้อง ส่วนพ่อก็ดึงเราไปยืนด้านหลังแก
"เอ้าเข้าไป แม่งทั้งพ่อทั้งพี่ปกป้องกันเข้าไป"
"กัสมันก็แค่เที่ยวเล่นตามประสาเด็กเองอะแม่ ไหน ๆ น้องมันก็กลับมาแล้วอย่าตีมันเลยนะ" อิอิ เกิดเป็นอีกัสก็โชคดีอย่างนี้แหละ เวลาจะโดนแม่ฟาดก็มักจะมีคนมาออกรับแทนตลอด
"ใช่แม่กัสก็แค่เล่นกับเพื่อนจนเพลินไปหน่อยเอง"
"หุบปากเลยมึง ไปล้างจานในครัวให้หมด ไม่นั้นกูฟาดก้นมึงแน่"
อีดอกอย่างกับแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยง นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นแม่เป็นลูกกันนะ จะเอาพ่อมาเป็นผัวเราสะแล้ว ฝากไว้ก่อนเถอะคุณลำดวน เดี๋ยวก็ได้นั่งน้ำตาเช็ดหัวเข่าสักวัน 5555
"จ๊ะ ๆ กัสจะล้างให้เกลี้ยงเลยจ๊ะแม่"
เราตอบรับเสร็จแล้วก็วิ่งเข้าครัว จัดการล้างถ้วยล้างชามปล่อยให้พ่อกับพี่เบ็ญเคลียกับคุณลำดวนไป จะว่าไปเรากับแม่ก็ทะเลาะกันทุกวัน แบบไม่มีใครยอมใคร หยุมหัวกันเสร็จก็กอดก็หอมกันปกติ นี่ละหนอ... ลิ้นกับฟันชัด ๆ
เราจัดการล้างถ้วยชามจนเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบสองทุ่ม แต่เอ๊ะตั้งแต่เรากลับมาถึงบ้านก็ยังไม่เห็นหน้าพี่ทิวเลยอะ เราเก็บกวาดเช็ดครัวนิดหน่อยพร้อมกับหาข้าวกิน พอกินเสร็จก็กะว่าจะเดินเข้าห้อง แต่อีพีเบ็ญก็มาบอกว่า
"กัส พี่ฝากเปิดประตูให้พี่ทิวด้วยนะ"
"เอ้า แล้วพี่ทิวไปไหนละพี่เบ็ญ"
"จะไปไหนได้ ก็ไปกินเหล้ากับอาต้อมนะสิ"
"อืม... โอเค" สรุปเราก็ได้รู้ว่าพี่ทิวไปไหน
"เออ แล้วก็ให้พี่ทิวนอนกับกัสเลยนะ เพราะพี่จะเข้านอนแล้ว"
พูดจบอีพี่เบ็ญก็เดินเข้าห้องนอนไป ส่วนเราก็รีบเข้าห้องเตรียมตัวจะอาบน้ำ ล้างรูร่านไว้รอต้อนรับพี่เขยสุดหล่อกระดอใหญ่ มากระแทกคืนนี้ ช่วยไม่ได้นิก็อีพี่เบ็ญดันเอาผัวสุดหล่อมาประเคนให้ถึงที่เอง แล้วหล่อ ๆ แบบพี่ทิวถ้าปล่อยให้รอดมือไปเราก็คงจะเสียดายแย่เลย เพราะลีลาเย็ดบอกเลยว่าโคตรเด็ด แถมควยยังใหญ่ยาวอีกกระแทกแต่ละบอกเลยจุกถึงลิ้นปี่กันเลยทีเดียว แล้วแบบนี้จะไม่ให้เราติดใจพี่เขยได้ไงละอิอิ
เรานุ่งกระโจมอกด้วยผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำ แต่พอเปิดฝักบัวน้ำกลับไม่ไหล จะถามใครก็ไม่มีใครแล้ว ทั้งพ่อทั้งแม่และพี่เบ็ญต่างก็เข้าห้องนอนปิดประตูกันเงียบกริบ แต่แล้วเราก็นึกขึ้นได้ว่า หลังบ้านตรงลานซักล้างมีโอ่งที่พี่ทิวมักจะไปอาบน้ำยั่วเราอยู่บ่อยครั้ง จะว่าไปคืนนี้ขออาบน้ำแก้ผ้าใต้แสงจันทร์ก็แล้วกัน
เราเดินถือสบู่เดินไปยังลานซักล้างหลังบ้าน แล้วก็เดินไปยังโอ่งที่รองน้ำไว้ก่อนจะดึงผ้าขนหนูพาดไว้ที่ราวแถวนั้น แสงจันทร์สองกระทบกับน้ำในโอ่ง มันขับผิวขาวเนียนของเราจนผุดผ่องเป็นสีทอง จะว่าไปอีกัสก็หุ่นแซ่บเหมือนกันนะเนี่ย... ถึงว่าละได้ผัวแต่ละคนหล่อควยใหญ่ยาวกันทุกคน...
เราที่กำลังเพลิดเพลินกำการตักน้ำจากโอ่งราดตัวเองอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีมือหนารวบเอวเรามาจากทางด้านหลัง สัมผัสเนื้อที่แนบชิดจนอุ่นวาบ ทำเอาเราถึงกับสะดุ้งตัวโหยง
"เฮ้ย!..." ไม่ทันได้โวยวายมือหนาก็เลื่อนมาปิดปากเราไว้ และแล้วเสียงกระซิวเบา ๆ ก็ดังขึ้นที่ข้างหู
"กัส พี่เอง" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ก่อนจะปล่อยมือออกจากปากเรา ทำให้เรารู้ได้ทันทีว่า คนที่กอดรัดเราจากทางด้านหลังนั้นคือพี่ทิวพี่เขยเรานั่นเอง
"พี่ทิว เล่นอะไรของพี่เนี่ย กัสตกใจหมด"
พี่ทิวไม่ได้ตอบ ใบหน้าของแกซุกลงไปที่ซอกคอเรา ริมฝีปากหนาดูดเม้นขบกัดเบา ๆ ทำเอาเราถึงกับเสียววาบไปทั้งตัว
"พี่ทิว เดี๋ยวใครก็มาเห็นหรอก" เราพยายามประท้วงแต่ก็ไม่เกิดผล พี่เขยที่ตอนนี้อยู่ในสะภาพเปลื่อยเปล่ายังคงโลมเลียเรา อย่างเร้าร้อน ลิ้นหนาค่อย ๆ ตวัดเลียไปตามซอกคอและแผ่นหลังเราอย่างซุกซน ลำควยแข็งขื่นบดเบียดกับก้นเราจนน้ำเงี้ยนไหลเยิ้มไปหมด
"ซื๊ดดด... อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ สะ... เสียววววว...." พี่ทิวจู่โจมปลายลิ้นตามแผ่นหลังจนเราดิ้นพร่าน มือน้อย ๆของเราคว้านหาลำควยที่โหยหาจนเจอ ก่อนที่เราจะกำมันไว้ในมือจนแน่น จากนั้นก็สาวชักรูดให้พี่ทิวแบบรัว ๆ
"อืม... อ่าาา... เมียจร้า... ขอผัวเย็ดเมียตรงนี้เลยนะ"
"ซื๊ดดด... อ่าาา... ผัวเงี้ยนอยากเย็ดหีเมียไม่ไหวแล้ววว..."
พี่ทิวจับเรากดแนบไปกับปากโอ่ง มือหนาจับแก้มก้นเราให้แยกออกจากกัน จากนั้นแกก็คว้าเอาท่อนควยแปดนิ้วหัวบานที่แข็งขื่น ค่อย ๆ ดันส่วนหัวบานเข้ารูร่านเราจนมิดลำ
จากนั้นพี่ทิวก็ไม่รอช้าออกแรงกระแทกแบบไม่ยั้ง มือหนากดเราแนบไปกับปากโอ่งจนเย็นเฉียบ ส่วนอีกมือจับเอวเราแน่นพร้อมกับกระแทกเย็ดเข้ามาแบบรัว ๆ
"โอ๊ะ... พี่ทิว อ๊ะ... ซื๊ดดด... เบา ๆ หน่อยพี่"
ตับบบ ตับบบ ตับบบ เสียงเย็ดดังลันไปทั่วลานอาบน้ำ ลำควยหัวบานของพี่ทิวมุดเข้ามุดออกรูร่านเราอย่างไม่ปราณี ร่างกายที่เย็นเฉียบของเรา ถึงกับสั่นวาบไปทั้งตัว
ซื๊ดดดด อ่าาาา มีน้องเมียร่านควยแบบนี้เป็นบุญกูจริง ๆ ซื๊ดดดด อืมมมม แน่นควยฉิบหายวะ"
พี่ทิวกระแทกเย็ดรูร่านเราไม่ยัง ความใหญ่ยาวของลำควยแปดนิ้วทำงานได้เสียวถึงใจเราสุด ๆ ไปเลย
"โอ๊ะ... อ๊ะ... กะ... กัสเสียววว หิ...หีเหลือเกิน"
เราร้องสุดเสียงจนตัวโยก แรงกระแทกเย็ดของพี่ทิวมันถาโถมเข้ามาจนเราแทบยืนไม่ไหว หัวควยบานมุดเข้าออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ลำควยทั้งลำถูกรูร่านเรากลืนกินจนมิดโคน
พี่ทิวไม่ปล่อยให้เราได้พัก แกใช้มือทั้งสองข้างบีบเค้นหน้าอกเราจนแสบไปหมด ในขณะที่ส่วนล่างก็ทำหน้าที่กระแทกสวนบำควยเข้ารูร่านเรารัว ๆ
จังหวะการกระแทกเย็ดของพี่ทิวมันทั้งดิบและเถื่อนราวกับจะเย็ดให้เราแหลกคาควยแก ทุกครั้งที่แกกระแทกส่งลำควยหัวบานของแกเข้ามา เราบอกได้คำเดียวเลยว่า มันทั้งจุกและก็เสียวแทบขาดใจ
ตับบบ ตับบบ ตับบบบ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหว ประสานกันกับเสียงเขียดเสียงอึ่งอ่างจนระงมไปทั่วลานซักล้าง แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เสียงสัตว์พวกนั้นก็ไม่อาจกลบปิดเสียงเย็ดของเราสองคนได้เลย
"ซื๊ดดดด อ้าาาา แน่นควยฉิบหายยย อ่าาาา"
พี่ทิวยังคงกระแทกเย็ดเราอย่างต่อเนื่อง ความรุ่นแรงก็เพิ่มขึ้นตามความเงี้ยนของแก บอกเลยว่าเราเสียวซ่านจนแทบครั่งกันเลยทีเดียว
และแล้วพี่ทิวก็จับเราให้นอนหงายพาดไปกับปากโอ่ง แกจับขาเราทั้งสองข้างพาดบ่าเอาไว้ จากนั้นพี่ทิวก็จับลำควยยัดเข้ารูร่านเราจนมิดลำอีกครั้ง
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อืมมม อ่าาาา ผัวขา มัน... ลึก... ซื๊ดดดด เกินไปแล้วววว"
เราร้องครางเสียงแหบพร่า แผ่นหลังแนบไปบนปากโอ่งจนเย็นเฉียบ แต่ความเสียวที่พี่เขยมอบให้บอกเลยว่าเสียวรูร่านแทบขาดใจ
เรานอนบนปากโอ่ง รับแรงกระแทกเย็ดของพี่ทิวจนโอ่งแทบแตกลำควยหัวบานเสียดสีไปกับเนื้ออ่อนนุ่มด้านในจนแฉะไปหมด น้ำเงี้ยนของพี่ทิวไหลเยิ้มลงไปตามงามขาเรา มันทั้งเสียวและก็แซ่บอย่าบอกใครเลย
"อืมมมม อ่าาา รูเมียตอดควยผัวเสียวววมากกก"
พี่ทิวกระแทกรัวแรงโดยไม่สนใจคนในบ้านเลย เสียงเย็ดดังลั่นแบบถ้าใครเดินมาคงรู้ว่ามีคนแอบเย็ดกัน แต่ในตอนนี้ความเสียวซ่านมันครอบงำเราสองคนจนหมดสิ้นแล้ว เพราะพี่ทิวกระแทกส่งลำควยเข้ารูร่านเราแบบไม่ยั้ง
"โอ๊ะ... อ๊ะ... เสียวววว ไม่ไหวแล้ววว" เราร้องลั่นนอนมองพี่เขยกระแทกเย็ดเข้ามาแบบเน้น ๆ มือเราคว้าจับท่อนแขนพี่ทิวเอาไว้แน่น ปลายนิ้วเราจิกลงบนเนื้อพี่เขยอย่างลืมตัว
"โอวววร์ เสียวววโว้ยยยย อ่าาาา ซื๊ดดดด จะแตกแล้วววว"
พี่ทิวคำรามลั่นลานซักล้าง พร้อมกับกระแทกส่งลำควยแบบรัว ๆ ลำตัวของแกเกร็งจนเห็นเส้นเลือด เรานอนมองพี่เขยสุดหล่อที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามตัว และแล้วพี่ทิวก็กระแทกเย็ดรัว ๆ สามสี่ครั้ง
"อ้าาาาา แตกแล้วววว โว้ยยยยย" ในที่สุดพี่ทิวก็กระฉูดน้ำควยขาวข้นเข้ารูร่านเรา แกกดเอวเราเอาไว้แน่นแหนงหน้าร้องคำรามด้วยความเสียว หัวควยบานกระตุก งึก งึก อยู่ภายในรูร่านเรา พ่นน้ำควยเป็นละรอกจนหมดสิ้น
แต่ทันใดนั้นเสียงของใครบางคนก็ดังขึ้น "ใครอยู่ตรงนั้น" อีเตี้ยยยยย
รอตองของลุงต่อครับ เสียว เสียวมากครับบบ เสียวได้ใจคับแต่ใครน้อเสียงเอิ้นออกมาลุ้นตอนต่อไปคับ ขอบคุนคับ ขอบคุณ ติดตามอ่านอยู่นะครับ ใครจะมาน้า สนุกมากครับ สุดยอดครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณ ขอบคุณครับ อ้าว จบซะแระ ขัดใจมาก เด๋วให้อาต้อมไปกอดเรย ขอบคุณครับ ใครมาเจอเนี่ย ขอบคุณครับ ดีต่อใจมากครับ ขอบคุณครับ พ่อไหม อิอิ