น้าเขยทหารอากาศเสียพนันบอลกับสาวเสียบ ตอนที่9
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย zebu เมื่อ 2026-6-8 14:34“ผม… รักน้าอ๊อดมากครับ… แม้จะสับสน… แต่ผมอยากอยู่กับน้าขนาดนี้ตลอดไป…”
น้าอ๊อดกอดบีตอบแน่น แต่สายตายังเต็มไปด้วยความสับสนและความอายที่ยังไม่หาย
...............................................
เช้าวันรุ่งขึ้น เวลา 06:30 น.
แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านม่านห้องนอนชั้นล่าง
น้าอ๊อดตื่นก่อน ตาเปิดมองเพดานห้องด้วยสายตาที่เหม่อลอย
ร่างกายยังรู้สึกเมื่อยและเสียวบริเวณรูตูดเล็กน้อยจากเมื่อคืน
เขารู้สึกถึงความอุ่นจากตัวบีที่นอนกอดอกเขาแน่น ใบหน้าของบียังซุกอยู่ที่อกเขา
น้าอ๊อดยกมือขึ้นลูบหัวบีเบาๆ แต่ในใจกลับปั่นป่วนอย่างหนัก
‘ฉัน… ปล่อยให้บีเย็ดฉันจริงๆ เหรอ…’
ความรู้สึกอาย และความสับสนถาโถมเข้ามาเต็มแรง
ใบหน้าแดงก่ำโดยไม่รู้ตัว เขาเป็นชายแท้ เป็นนายทหาร แต่เมื่อคืนเขากลับครางเสียว
และยอมให้หลานชายเย็ดรูตูดตัวเอง น้าอ๊อดถอนหายใจยาว มือที่ลูบหัวบีหยุดนิ่ง
บีค่อยๆ ตื่นขึ้น รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของน้า จึงซุกอกน้าอ๊อดแน่นขึ้นอีกนิด
“น้าครับ… เช้าแล้วเหรอ…” เสียงบียังงัวเงีย แต่แฝงด้วยความอบอุ่นและความดีใจ
น้าอ๊อดเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบเสียงต่ำ
“อืม… ตื่นแล้ว”
บีเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขา น้ำตาคลอเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเมื่อคืน
“เมื่อคืน… ผมทำให้ น้าเสียวไหมครับ? ผม… ดีใจมากที่ได้เย็ดน้า… แต่ผมก็กลัวว่าน้าจะรู้สึกไม่ดี…”
น้าอ๊อดหลับตาแน่น หน้าแดงขึ้นอีก เขากอดบีแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“…เสียวมาก” เขาพูดเสียงแทบแหบ
“เสียวจนฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ… แต่บี… ฉันยังสับสน ฉันเป็นผู้ชาย เป็นนายทหาร…
การที่ฉันยอมให้มึงเย็ดแบบนั้น มันทำให้ฉันอายมาก”
บีน้ำตาไหลพราก กอดน้าอ๊อดแน่น
“ผมเข้าใจครับ… ผมไม่ต้องการให้น้ารู้สึกแย่
ผมแค่… อยากใกล้ชิดกับน้า อยากเป็นส่วนหนึ่งของน้าเหมือนที่น้าเป็นส่วนหนึ่งของผม”
ทั้งคู่นอนกอดกันอยู่นานในความเงียบ
น้าอ๊อดลูบหัวบีเบาๆ เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น น้าอ๊อดสะดุ้งกับเสียงนาฬิกาปลุกที่ไม่คุ้นชิน
และหันมอบนาฬิกา “ชิบหาย…จะสายแล้ว” น้าอ๊อดรีบลุกขึ้นนั่ง หน้าแดงจัด ไม่กล้ามองตาบีตรง ๆ
“ไปอาบน้ำด้วยกันไหม… แล้วกูจะไปส่งมึงที่มหาวิทยาลัย”
บีได้ยินน้าชวน “ไปอาบน้ำด้วยกัน… ” บีหันมองหน้าน้าอ๊อดใจลอยเหมือนอยู่ในภวังค์
“ไปอาบน้ำเร็ว ๆ ด้วยกัน… เดี๋ยวสายจริง ๆ” น้าอ๊อดพูดแล้วเดินนำไปที่ห้องน้ำก่อน โดยไม่หันหลังกลับมา
บีตามหลังไปด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ
ในห้องน้ำ
น้าอ๊อดเปิดฝักบัวน้ำอุ่น แล้วถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว แต่ยังไม่กล้าสบตาบี
บียืนเก้ๆ กังๆ อยู่ข้างๆ ก่อนจะถอดเสื้อผ้าตาม
ทั้งคู่ยืนใต้ฝักบัวด้วยกัน น้ำอุ่นไหลลงมา
น้าอ๊อดหยิบสบู่มาถูตัวเอง แต่รีบเกินไป สบู่หลุดมือตกพื้นดัง “ปั๊ก!”
บีกับน้าอ๊อดก้มลงหยิบสบู่พร้อมกัน หัวชนกันเบา ๆ
“โอ๊ย!” บีอุทาน
น้าอ๊อดเงยหน้าขึ้น หน้าแดงก่ำทันทีที่สบตากับบีในระยะประชิด
“ระวังหน่อยสิ…” น้าอ๊อดพูดเสียงต่ำ แต่หางเสียงสั่น ๆ เพราะความอาย
บียิ้มเขินๆ “ขอโทษครับ… น้ายังอายเรื่องเมื่อคืนอยู่ใช่ไหมครับ?”
น้าอ๊อดหันหน้าหนีทันที หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม
“พูดมาก… รีบถูตัวเถอะ เดี๋ยวสาย”
บีหัวเราะคิกในลำคอเบา ๆ แล้วหยิบสบู่มาถูหลังให้น้าอ๊อด
“น้า… หลังแน่นมากเลย” บีพูดเล่นๆ
น้าอ๊อดตัวเกร็งเล็กน้อย “บี… อย่ามายุ่งกับหลังน้า”
แต่สุดท้ายก็ยอมให้บีถูหลังให้ ทั้งคู่ช่วยกันถูตัวแบบรีบ ๆ มีช่วงที่มือบีชนควย 7 นิ้วของน้าอ๊อดที่ตอนนี้นอนหดสงบนิ่ง
น้าอ๊อดหันหน้าหนีตลอดเวลา แต่ปากก็ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
หลังอาบน้ำเสร็จ น้าอ๊อดโยนผ้าขนหนูให้บี
“เช็ดตัวเร็ว ๆ แล้วแต่งตัว เดี๋ยวกูไปส่งมหาวิทยาลัย”
บียิ้มกว้าง “ครับพี่อ๊อด”
น้าอ๊อดหันขวับ “เรียกอะไรนะ?”
บียิ้มเจ้าเล่ห์ “เปล่าครับ… น้าอ๊อด”
น้าอ๊อดส่ายหน้า แต่แอบยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนเดินออกจากห้องน้ำ
ก่อนออกจากบ้าน
ทั้งคู่แต่งตัวเสร็จ น้าอ๊อดสวมชุดเครื่องแบบทหารอากาศ ส่วนบีใส่เสื้อเชิ้ตกางเกงนักศึกษา
ก่อนเปิดประตู น้าอ๊อดถอนหายใจยาว แล้วยกมือขึ้นลูบหัวบีเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว
“ไปกันเถอะ… เดี๋ยวสายจริง ๆ”
ทั้งคู่เดินออกจากบ้านไปด้วยกัน บรรยากาศยังคงมีกลิ่นอายความอึดอัด อายๆ ปนกับความอบอุ่นเล็กๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้น
ในรถขณะไปส่งบี บรรยากาศในรถเงียบแต่ไม่ตึงเครียด
บีสังเกตเห็นว่าเขามีอาการเงียบกว่าปกติ
บีเอื้อมมือไปจับมือที่น้าอ๊อดวางอยู่บนเกียร์เบา ๆ
“น้าอ๊อดครับ… เมื่อคืนผมทำให้ น้าเจ็บไหมครับ?”
น้าอ๊อดส่ายหน้าเล็กน้อย “ไม่เจ็บมาก… แต่ยังเสียวอยู่”
เขาหยุดพูดครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
“บี… เมื่อคืนกูยอมให้มึงเพราะ… กูรู้สึกผิดต่อมึง และกูก็อยากตอบสนองความรู้สึกของมึงเหมือนกัน
แต่กูยังต้องการเวลาคิด อย่าเพิ่งเร่งกูมากนัก” บีพยักหน้า น้ำตาคลออีกครั้ง
“ครับ… ผมจะรอ ผมแค่ไม่อยากเสีย น้าไป”
น้าอ๊อดบีบมือบีตอบแน่น
“มึงไม่ได้เสียกูไป… แค่… เราต้องค่อยๆ ไปด้วยกัน”
รถมาถึงมหาวิทยาลัย น้าอ๊อดจอดรถแล้วหันมามองบี
“เรียนให้ดีนะ อย่าคิดมาก”
บีพยักหน้า แล้วก้มลงจูบแก้มน้าอ๊อดเร็ว ๆ ก่อนลงจากรถ
น้าอ๊อดนั่งมองตามหลังบีที่เดินเข้าไปในมหาวิทยาลัยด้วยสายตาที่ซับซ้อน
ในใจเขายังคงวนเวียนกับความรู้สึกหลังจากเมื่อคืน ความอาย ความเสียวที่ยังติดอยู่ในความทรงจำ
และความผูกพันที่เริ่มลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ช่วงเช้าและบ่าย
หลังจากค่ำคืนที่ทั้งคู่ใกล้ชิดกัน น้าอ๊อดและบีใช้ชีวิตปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
น้าอ๊อดสวมชุดเครื่องแบบทหารไปทำงานตามปกติ ใบหน้าสงบเรียบเฉย
แต่ในใจยังคงวนเวียนกับความรู้สึกอายและสับสนจากเมื่อคืน
บีเรียนหนังสือที่มหาวิทยาลัย ระหว่างคาบเรียนแอบยิ้มให้ตัวเองเมื่อนึกถึงความอบอุ่นที่ได้กอดน้าอ๊อด
เย็นวันนั้น
เวลา 17:00 น. บริเวณลานจอดรถด้านหลังกองทัพอากาศ
น้าอ๊อดเพิ่งเดินออกจากตึก กำลังจะเดินไปที่รถของตัวเอง
ทันใดนั้น รถ SUV สีดำคันหนึ่งจอดขวางหน้าเขา มิ้นท์เดินลงจากรถมาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ย
และมีผู้ชายตัวสูงใหญ่ กล้ามแน่นสองคน เดินตามลงมา
“นาวาอากาศเอกธนากร… ยังไม่โอนเงินต้นเลยนะคะ?” มิ้นท์พูดด้วยน้ำเสียงหวานแต่เย็นชา
น้าอ๊อดหน้าเคร่งทันที “กูบอกแล้วว่า...กำลังหาเงินอยู่”
ผู้ติดตามคนหนึ่งเดินเข้ามาจับไหล่น้าอ๊อดแน่น กดตัวเขาเข้ากับรถตัวเองอย่างรวดเร็ว
“ปล่อยกู!” น้าอ๊อดพยายามดิ้น แต่ถูกกดอย่างแรงจนตัวติดรถแน่น
มิ้นท์ยิ้มกว้าง เดินเข้ามาใกล้ แล้วยกโทรศัพท์ขึ้นเล่นคลิปเสียง
ในคลิปดังชัดเจน เสียงครางของน้าอ๊อดเมื่อคืนวันนั้น
“อ๊ากกก… บี… เสียว…อ๊ากกกกกก!!! ”
“อ๊ากก… บี… ช้า ๆ … แต่… อย่าหยุด… อ๊ากกกกกก!!! ”
น้าอ๊อดหน้าแดงก่ำทันที หัวใจเต้นแรง ความอายและความตกใจพุ่งทะลัก ตัวสั่นเทิ้ม
“มึง… คลิปนี้?!” น้าอ๊อดเสียงสั่นด้วยความโกรธและความอับอาย
มิ้นท์หัวเราะคิก “ไม่อยากเชื่อเลยนะคะ ทหารชายแท้อย่างพี่อ๊อด กลับยอมเย็ดรูตูดหลานชาย… เสียวขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”
น้าอ๊อดกัดฟันแน่น น้ำตาคลอด้วยความอายที่ถึงที่สุด “…อย่า… อย่าเอาเรื่องนี้ไปพูดกับใคร”
มิ้นท์ยิ้มเจ้าเล่ห์ “ขึ้นรถกับฉันเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ยอม… คลิปนี้ฉันส่งให้เพื่อนทหารและภรรยาของพี่ทีละคนเลยนะคะ”
น้าอ๊อดกำหมัดแน่น มือสั่นเทิ้มด้วยความโกรธและสิ้นหวัง เขารู้ดีว่าไม่มีทางเลือก
ก่อนขึ้นรถ เขาหยิบโทรศัพท์กดโทรหาบีอย่างรวดเร็ว
บีรับสายแทบจะทันที “น้าอ๊อดครับ?”
“บี… น้าติดธุระด่วน กลับบ้านดึกแน่นอน… ไม่ต้องคอยนะ” เสียงน้าอ๊อดสั่นเล็กน้อย แต่พยายามทำเสียงปกติ
“น้าอ๊อดครับ? มีอะไรรึเปล่าครับ?” บีถามด้วยน้ำเสียงกังวล
น้าอ๊อดไม่ตอบคำถาม ตัดสายทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก
เขาหันไปมองมิ้นท์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังและความสิ้นหวัง
“…ฉันไปกับพวกมึง”
มิ้นท์ยิ้มอย่างพึงพอใจ “ฉลาดมากค่ะพี่อ๊อด”
น้าอ๊อดถูกผลักขึ้นรถ SUV คันนั้น แล้วรถขับออกไปอย่างรวดเร็ว
ที่บ้าน
บีนั่งรอในห้องรับแขกด้วยความกังวลอย่างหนัก
เขามองนาฬิกาตลอดเวลา โทรหาน้าอ๊อดอีกครั้ง แต่โทรศัพท์ปิดเครื่องติดต่อไม่ได้
“น้า… มีอะไรเกิดขึ้นแน่ ๆ” บีพึมพำกับตัวเอง น้ำตาคลอ ความกังวลทำให้หัวใจเต้นแรงและมือเย็นเฉียบ
เขานึกถึงน้ำเสียงที่น้าอ๊อดเมื่อครู่ เสียงสั่น เสียงที่พยายามปกปิดอะไรบางอย่าง
บีนั่งกอดเข่าบนโซฟา รอคอยด้วยความหวาดวิตกที่เพิ่มขึ้นทุกนาที
“น้าอ๊อดครับ… อย่าให้เกิดเรื่องอะไรนะครับ…” บีพูดกับตัวเอง น้ำตาไหลพรากเงียบ ๆ
เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้น ชื่อบุคคลเป็นชื่อสมมุติ ผิดพลาดประการใดขอโทษล่วงหน้าด้วยนะครับ
border=0 รอนะครับ อยากอ่านแล้วครับ รีบๆมาต่อนะครับ จะรอ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ รีบๆมาต่อนะครับ จะรอ มาลงให้ด้วยนะ ขอบคุณ ลงในหระทู้นี้หรือเปล่า. จะได้เข้าม่ดู รอออออๆๆๆ มาลงต่อให้แล้วนะครับ อ่านแล้วติชมกันได้เลย
ขอบคุณครับ มาต่อเร็วๆ ยะ ขอบคุณ๕รับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ บีจะกลายเป็น Hero ช่วยน้าเหรอ