ข้าวปั้นทาสนักเลง9
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Ludy เมื่อ 2026-5-30 11:28ผมมองดูชายที่อยู่ตรงหน้า หน้าตายิ้มแย้มสดใส วันนี้เค้าใส่เชิ้ตสีเขียวอ่อนน้ำเสียงที่ใช้ดูเป็นมิตรแต่ออร่าความเป็นผู้นำก็ยังเข้มขนจนผมรู้สึกตัวหดเล็กไม่กล้าแม้แต่จะพูดประโยคคำถามทั้งที่เค้าก็ไม่ได้ห้าม “เออ…ครับ” เค้ายิ้มให้ผมแล้วก็ถอนหายใจแล้วก็ลุกขึ้นเดินเข้ามาหาผมพร้อมกับส่งสัญญาณให้ลูกน้อง “เห็นเพื่อนคนอื่นๆแล้วใช่มั้ย อยู่ที่นี่นายก็แค่ทำตามเพื่อนคนอื่นๆ หาทำตัวมีปัญหา อย่าทำตัวให้ผู้คุมต้องใช้กำลังอย่าทำให้ฉันก็เหนื่อยใจ ส่วนสิ่งที่ต้องทำนายก็ค่อยๆเรียนรู้ไป เห็นคนพวกนี้มั้ย” เค้าผายมือไปยังพวกผู้คุม “เค้าเป็นคนดี เค้าจะคอยสอนให้นายเป็นคนดีเหมือนกัน เชื่อฟังพวกเค้าอย่าทำให้พวกเค้าโกรธ แต่ถ้าทำไม่ได้…ก็” เค้าไม่ได้บอกผมว่าจะโดนอะไรแค่ยิ้มให้ผม แล้วก็หยิบปลอกคอเหล็กสีเงินมาสวมให้ผมมีป้ายทองเหลืองกลมๆห้อยไว้เหมือนเหรียญเลข25 เค้าลูบหัวผมเบาๆก่อนที่จะสั่งผู้คุมเอาผมไปที่อื่น ผมเดินตามผู้คุมออกมาจากโกดัง สิ่งที่ทำให้ผมต้องทึ่งคือสนามหญ้าขนาดใหญ่มันใหญ่กว่าสนามบอลมาตราฐานอีกยาวจนนึกว่าไร้อ้อย และที่นี่เหมือนจะเป็นป่าล้อมไว้หมดเลย ผมยังมองไม่เห็นกำแพงเลยรอบๆก็เห็นแต่ป่า ผมมองเห็นทาสคนอื่นวิ่งอยู่กลางสนามบ้าง นั่งอยู่ม้านั่งไม้ขอบสนามกอดขาผู้คุมอยู่บ้าง ผมเดินตามผู้คุมมาจนถึงอีกอาคารนึงเป็นอาคารปูนสองชั้นใหญ่พอควรเลย ผมเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียงคนในอาคารหลายคน ผมเดินตามมาจนถึงห้องห้องนึงข้างในก็คล้ายกับโรงบาลมีม้ายมีเตียงหลายเตียง ผมถูกมาตรวจร่างกายเจาะเลือด แล้วก็เจาะร่างกาย ผมถูกเจาะจมูกหัวนมทั้งสองข้าง แล้วก็เจาะหัวควย ผมนั่งพักดูอาการแป้ปนึงพอเลือดหยุดไหนผู้คุมก็พาผมเดินขึ้นไปชั้นสอง ผมได้เข้าไปยืนถ่ายรูปในเฟรมส่วนสูงเหมือนพวกคนคุก โดยไม่ได้ใส่เสื้อผ้าสักชิ้น เหมือนพาผมเข้ามาบันทึกข้อมูลประวัติไว้ พอเสร็จแล้วผมก็เดินไปต่ออีกห้อง ข้างในมีชุดเหมือนผู้คุมแควนไว้เต็มไปหมดเหมือนกับห้องลองชุด แล้วเจ้าหน้าที่ในห้องนี่ก็หารองเท้าคอมแบทมาให้ผมลองสวมหลายคู่จนได้อันพอดี ผมได้รับอนุญาตให้ใส่ได้แค่รองเท้าคู่เดียว และนี่คือยูนิฟรอมของผม ผมเดินตามผู้คุมกลับมาจนถึงโกดังเหมือนเดิมตอนนี้ผู้ชายเชิ้ตเขียวคนนั้นก็กำลังยืนคุยกับผู้คุมอีกคนรอผมอยู่ “อ้าวนั้นไงมาแล้ว” ผู้คุมคนนั้นก็หันมาดูผม “ไอ้หนุ่ม นี่คือผู้คุมพี่เลี้ยงของแก ไหว้เค้าสะสิ” ผมค่อยๆยกมือขึ้นไหว้ สวนแกก็เดินเข้ามาตบไหล่ผมเบาๆ “ตามกูมาไอ้หนุ่ม” พี่เค้าเดินออกไปจากก็ดังผมก็เรียบเดินตามแกไปติดๆ แกดูเด็กกว่าชายเชิ้ตเขียวแต่ก็ดูโตกว่าผม เหมือนผู้ชายโตเต็มวัยนี่แหละ สัก30ได้มั้ง แกใส่กางเกงสีดำเชิ้ตขาวตามยูนิฟรอมผู้คุมคนอื่นเลย “กูชื่อพงนะ เรียกจะต้องเรียกกูว่าเจ้านาย แต่ถ้ามีผู้คุมคนอื่นอยู่ด้วยกันหลายคนมึงก็เรียกกูว่านายพง” พี่เค้าเดินไปพูดไป “กูเป็นพี่เลี้ยงมึง แสดงว่าทุกอย่างที่มึงทำกูจะต้องเป็นคนรับผิดชอบ ฉะนั้นว่าคิดหนีหรือทำอะไรที่จะเป็นปัญหา จะได้อยู่ด้วยกันแบบไม่ต้องเจ็บตัว” เราเดินมาหยุดที่ขอบสนามยืนดูทาสคนอื่นวิ่ง “ในทุกเช้ามึงต้องตื่นมาวิ่งให้ได้2รอบสนามแล้วก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจากนั้นช่วงสายๆตั้งแต่10โมงถึงเที่ยงมึงต้องหยุดวิ่งแม้จะครบรึไม่ก็ตามแล้วไปทำงาน งานก็มีหลายงานให้มึงทำแล้วแต่เจ้านายจะตัดสินใจ อย่างตัดไม้ ผ่าฟืน ตัดหญ้า งานเกษตรปลูกเก็บ เลี้ยงสัตว์ และอีกหลายอย่าง” ผมเดินตามเจ้านายไปดูส่วนต่างของที่นี้ แต่ละทีก็อยู่ห่างกันประมาณนึง แล้วก็อยู่ในป่าถึงจะไม่ใช่ป่ารกหนาแต่ก็มีต้นไม้ใหญ่ๆอยู่แทบทุกส่วน “แล้วมึงก็ต้องรีบทำงานที่กูมอบหมายให้ ให้เสร็จก่อนเที่ยง เพราะตอนเที่ยงมึงจะต้องไปกินข้าวที่โรงอาหาร ไม่ใช่ว่าข้าวเที่ยงมึงจะกินตอนไหนก็ได้ มึงต้องให้พี่เลี้ยงไปยืนยันการเบิกข้าวเที่ยงให้ และกูจะเบิกให้แค่ตอนที่เลขยังเป็นเลข12อยู่เท่านั้น ถ้ามันเป็น13เมื่อไหร่มึงจะไม่ได้กินข้าวเที่ยง เพราะกูเองก็ต้องทำตามกฎเหมือนกัน ช่วงบ่ายเป็นช่วงว่างที่สุดแล้ว มึงจะไปเล่นกีฬากับเพื่อนคนอื่นก็ได้ แต่ถ้ามึงยังทำงานไม่เสร็จมึงก็ต้องใช้เวลาช่วงบ่ายไปทำต่อ ช่วงนี้จะกินมีเวลาจากบ่ายโมงไปจนถึงสี่โมงเย็น สี่โมงเย็นมึงต้องไปรายงานตัวที่โรงยิม แล้วก็เวทตามตารางที่เจ้าหน้าที่เค้าออกให้มึง แล้วตารางก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆหรือเหมือนเดิมในทุกๆเดือน ทุกเดือนกูจะต้องทำให้มึงมีศักยภาพตามตัววัดผล ถ้ามึงไม่ถึงในด้านไหนด้านนึงกูก็จะโดนเรียกไปสอบเพราะกูเป็นคนรับผิดชอบมึง ทุกเดือนมึงจะต้องไปสอบวัดผลโดยกรรมการจะเป็นผู้คุมที่มาจากส่วนกลางไม่ใช่พี่เลี้ยงมึง ถ้ามึงผ่านตัวชี้วัดเดิมแล้วมึงก็จะได้ตัวชี้วัดใหม่ หลังจากมึงใช้เวลาอยู่ยิมจนถึง2ทุ่ม มึงจะได้ไปกินข้าวที่โรงอาหารอีกทีมีเวลากิน1ชั่วโมง พอสามทุ่มมึงต้องไปฝึกคุณสมบัตรทาสตามที่พี่เลี้ยงจะให้มึงฝึก ถ้ามึงทำได้ดีเรียนรู้เร็วพี่เลี้ยงก็อาจปล่อยมึงกลับมาอาบน้ำนอนเร็ว แต่ถ้ามึงขาดคุณสมบัตรของทาส มึงก็อาจได้ฝึกยันเช้า พอตีห้ามึงก็ต้องตื่นมาเข้าแถวตามหมายเลขที่คอ แล้วก็เริ่มทำกิจกรรมก็วันอีกครั้ง” ผมเดินตามเจ้านายไปดูทุกๆส่วนของที่นี่วันนี้ผมแค่ดูเฉยเจ้านายยังไม่ได้ให้ผมเริ่มทำ “เออเจ้านายครับ แล้ว…ผู้ชายที่หนวดขาวๆนั่นเป็นใครหรอครับ” ผมถามเจ้านายในคณะที่เรานั่งอยู่โรงอาหารกำลังรอทาสใต้บังคับบัญชาของเจ้านายอีกสองคนมารายงานตัว “คนนั้นท่านชื่อนายเจดเป็นผู้คุมที่นี่ เป็นคนของส่วนกลางที่มาประจำคอยดูแลที่นี่ พูดง่ายๆก็เป็นผู้จัดการสาขา สาขาอื่นก็มีคนของส่วนกลางไปดูแลเหมือนกัน” คุยพักนึง ก็มีผู้ชายสองคนสภาพเหมือนผมเลย มายืนตัวตรง “ผมทาสเอม มารายงานตัวก่อนกินข้าวเย็นครับ ผมทาสคิง รายงานตัวก่อนกินข้าวเย็นครับ” พวกเราทั้งสามเดินตามเจ้านายไปที่ร้าน ในแต่ละร้านเจ้านายก็จะยื่นกระดาษที่ได้จากตึกที่ผมไปทำเรื่องเมื่อเช้าให้พ่อครัวดู แล้วก็ครัวก็จะตักอาหารแล้วก็ปริมาณตามที่กระดาษกำหนด ผมถึงเริ่มเข้าใจทำไมพวกเรามากินข้าวเองไม่ได้เพราะพ่อครัวก็ไม่รู้จะตักอะไรให้กิน เพราะปกติต้องตักของกินตามใบสั่งนี่เอง เราเดินถือถาดเดินตามหาร้านตามใบสั่ง จนได้ครบทุกคน แต่ล่ะคนชนิดอาหารแล้วก็ปริมาณนี่ไม่เหมือนกันเลย ก็มีเหมือนบ้างบางอย่าง แต่อย่างผมนี่ได้ตั้ง2ถาดเยอะไปหมดไม่รู้จะกินหมดมั้ย พี่เอมได้ถาดเดียวเอง พี่คิงได้สองถาดแต่ก็มีพวกของกินที่เป็นซองอีกหลายชิ้น เจ้านายเองก็มีใบสั่งของตัวเองแต่ละคนเหมือนมีคนคิดให้แล้ว ผมกินข้าวเสร็จแล้วเจ้านายก็พาไปดูการฝึกทาสช่วงกลางคืน เจ้านายพาเดินมาถึงสนาม แล้วก็บอกให้พี่คิงคลานตามไปให้ผมกับพี่เอมยืนรออยู่ขอบสนาม ผมเห็นเจ้านายพาพี่คิงไปฝากให้ฝึกกับผู้คุมคนอื่น ซึ่งกำลังยืนฝึกทาสอีกหลายคน ผมเห็นเค้าสอนท่าต่างๆให้ทาส แล้วเจ้านายก็เดินกลับมาแล้วมาผมกับพี่เอมเดินต่อมาจนถึงลานดิน พี่เอมถูกมัดติดกับไม้กางเขน แล้วเจ้านายก็เอาแส้ตีพี่เอมไปเรื่อยๆเหมือนกับฝึกความอดทน “เออ…เจ้านายครับคือผมอยากรู้ว่าที่นี่เราจะฝึกอะไรพวกนี้ไปทำไม” เจ้านายหยุดตีแล้วหันมาพูดกับผม “เอาไปขายไง ขายให้พวกคนที่อยากได้ทาสชั้นดีที่ฝึกครบทุกด้านแล้วไปรับใช้ พวกที่มีรสนิยมกดขี่มนุษย์ด้วยกัน แต่ส่วนมากก็มีแต่คนอยากออกไปจากที่นี่ ไปอยู่เป็นทาสเศรษฐีวันๆก็ไม่ต้องทำงานแค่ทำให้พวกเค้าพอใจ ก็อยู่สบายไปทั้งชาติแล้ว”
ตอนนี้น่าเบื่อนิดนึงนะครับ พยายามอธิบายสถานที่ สนุกมากครับ สนุก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุก สนุก ...ขอบคุณมากครับ
สนุกมากครับ... เยี่ยมยอดไปเลยครับ
เรื่องอ่านแล้วเสียวมาก...
หน้า:
[1]