กฎเหล็กของครูหอ กับเด็กมหาลัยปีหนึ่งสายวิทย์จอมดื้อ ภาค 8
กลิ่นคาวความใคร่และหยาดเหงื่อยังคงลอยคลุ้งอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม ผมฟุบหน้าลงกับโต๊ะอ่านหนังสือที่เต็มไปด้วยชีทเรียน ร่างกายไร้เรี่ยวแรงราวกับถูกสกัดพลังงานออกไปจนหยดสุดท้าย คำขู่ของพี่บาสที่บอกว่าเย็นนี้จะมา "ติวเข้ม" พร้อมกับครูเก่ง ยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท แค่คิดว่าต้องรับมือกับผู้ชายร่างยักษ์สองคนที่มีออร่าความกดดันต่างขั้วกัน คอแห้งผากของผมก็กลืนน้ำลายแทบไม่ลง*ติ๊ง... ติ๊ง...*
เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันไลน์ดังขึ้นทำลายความเงียบ ผมสะดุ้งสุดตัว มือสั่นเทาเอื้อมไปหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาดู ชื่อผู้ส่งคือ **"เจ้านายเก่ง"** **เจ้านายเก่ง:** *“ฟื้นหรือยังไอ้ทาส? ไอบาสรายงานกูแล้วว่ามึงร่านแค่ไหน ทฤษฎีวิศวะคงทำมึงสมองไหลไปแล้วล่ะสิ”*
**เจ้านายเก่ง:** *“แต่ก่อนที่การ ‘ติวคู่’ จะเริ่มขึ้นตอนสองทุ่ม กูมี ‘ภารกิจ’ ให้มึงทำเพื่อเตรียมความพร้อมของระบบ”*
**เจ้านายเก่ง:** *“ลงไปที่ล็อกเกอร์หลังยิมบาส รหัส 0418 เปิดตู้แล้วเอากระเป๋ากีฬาของกูกับไอบาสขึ้นมาบนห้อง... มึงมีเวลา 15 นาที”*
ผมเบิกตากว้าง มองดูนาฬิกา ตอนนี้หกโมงครึ่งแล้ว ผมรีบพิมพ์ตอบรับ *“รับทราบครับเจ้านาย”* ก่อนจะฝืนสังขารอันปวดร้าว ลุกขึ้นสวมกางเกงวอร์มและเสื้อยืดลวกๆ วิ่งกระหืดกระหอบลงไปยังหลังโรงยิมบาสเกตบอลของมหาลัย
บรรยากาศหลังยิมยามเย็นเงียบสงัด ผมเปิดตู้ล็อกเกอร์ตามรหัส สิ่งที่อยู่ข้างในคือกระเป๋ากีฬาใบใหญ่สองใบ กลิ่นอับของเหงื่อจากการซ้อมกีฬาโชยออกมากระทบจมูก ผมรีบหอบกระเป๋าทั้งสองใบวิ่งกลับขึ้นมาบนห้อง พอถึงห้องปิดประตูล็อกเสร็จ เสียงไลน์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นวิดีโอคอล!
ผมรีบกดรับสาย ปลายสายไม่ได้เปิดกล้องให้เห็นหน้า แต่เป็นเสียงทุ้มต่ำของครูเก่งที่เจือไปด้วยความเจ้าเล่ห์ และเสียงหัวเราะหึๆ ของพี่บาสที่แทรกเข้ามา
**"แก้ผ้าออกให้หมดไอ้เหนือ... แล้วเทของในกระเป๋าออกมาเรียงบนพื้น"** เสียงครูเก่งสั่งผ่านลำโพง
ผมจัดการถอดเสื้อผ้าออกจนล่อนจ้อน ร่างกายเปลือยเปล่าสั่นสะท้านเมื่อต้องทำตามคำสั่งผ่านสายตาที่มองไม่เห็น ผมรูดซิปกระเป๋าเทของออกมา สิ่งที่กองอยู่ตรงหน้าคือ รองเท้าบาสเกตบอลหุ้มข้อคู่ยักษ์ของพี่บาสที่เปื้อนฝุ่นและคราบดำ ถุงเท้าบาสที่ชุ่มเหงื่อจนจับตัวเป็นก้อน และรองเท้าสตั๊ดพร้อมถุงเท้าฟุตบอลยาวถึงเข่าของครูเก่ง ทุกชิ้นคือสัญลักษณ์ของการฝึกซ้อมอย่างหนักหน่วง กลิ่นอับชื้นดิบเถื่อนของชายชาตรีฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง
**"ภารกิจของมึง... คือการทำความสะอาดอุปกรณ์พวกนั้นด้วย ‘ปาก’ และ ‘ลิ้น’ ของมึง"** เสียงพี่บาสแทรกขึ้นมาบ้าง ความห้าวและดุดันในน้ำเสียงทำเอาแก่นกายของผมที่หดตัวไปแล้วเริ่มกระตุกขึ้นมาอีก **"เลียเศษดิน เศษฝุ่นที่พื้นรองเท้ากูกับพี่เก่งให้สะอาดทุกซอกทุกมุม แล้วเอาถุงเท้าพวกกูยัดปากมึงไว้... อ้อ ในกระเป๋าพี่เก่งมี ‘ของเล่น’ อยู่อีกชิ้น หยิบมันออกมา"**
ผมล้วงมือเข้าไปในช่องเล็กของกระเป๋า สิ่งที่พบคือ 'ปลอกรัดซิลิโคน' แบบมีเครื่องสั่นไร้สายในตัว ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่
**"สวมมันเข้าไปที่โคนของมึง... แล้วเปิดสวิตช์ระดับสูงสุด"** ครูเก่งสั่งย้ำ **"กูกับไอบาสกำลังจะขึ้นไป ภารกิจของมึงคือ คลานเลียรองเท้าพวกกูให้สะอาด โดยที่ควยมึงต้องสั่นระริกอยู่แบบนั้น ห้ามใช้มือจับ ห้ามแตกเด็ดขาด ถ้ากูเปิดประตูเข้าไปแล้วเห็นว่าพื้นรองเท้ากูไม่เงา หรือมึงเผลอแตกก่อน... มึงเจอนรกแน่"**
*ติ๊ด...* สายถูกตัดไป ทิ้งผมไว้กับภารกิจที่ท้าทายขีดจำกัดความอดทน
ผมสูดหายใจลึก สวมปลอกซิลิโคนเข้าที่โคนส่วนอ่อนไหว ทันทีที่กดเปิดสวิตช์ระดับสูงสุด ความสั่นสะเทือนระดับรุนแรงก็แล่นปราดเข้าโจมตีจุดศูนย์รวมประสาท!
"อ๊าาา... อึก!" ผมทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น ร่างกายกระตุกเกร็ง ความเสียวซ่านแล่นริ้วจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง มันสั่นสะท้านจนขาผมอ่อนแรง แต่ผมไม่มีเวลามามัวครวญคราง ผมรีบคลานเข้าไปหารองเท้าบาสของพี่บาสและสตั๊ดของครูเก่ง
ผมอ้าปากแลบลิ้นออก สัมผัสแรกคือรสชาติฝาดขมของเศษดินและคราบเหงื่อที่พื้นรองเท้าบาส ผมตวัดลิ้นเลียไปตามร่องลึกของพื้นยาง กลิ่นอับทึบที่อัดแน่นผสมกับแรงสั่นสะเทือนรุนแรงที่หว่างขา มันตีรวนในสมองจนสติผมแทบหลุด ผมหลับตาปี๋ ใช้ลิ้นกวาดทำความสะอาดรองเท้าทีละข้าง
"อื้มมม... แฮ่ก..." ผมหอบหายใจหนัก น้ำลายไหลย้อยผสมกับคราบฝุ่น มือสองข้างกำหมัดแน่นจิกพื้นห้องเพื่อสกัดกั้นความเสียวที่กำลังดันมวลน้ำร้อนๆ ให้พุ่งขึ้นมา ผมต้องสู้กับเครื่องสั่นที่กระหน่ำโจมตีจุดกระสันไม่หยุดพัก พอทำความสะอาดรองเท้าเสร็จ ผมก็คว้าเอาถุงเท้าฟุตบอลที่ชุ่มเหงื่อของครูเก่งและถุงเท้าบาสของพี่บาส ม้วนรวมกันแล้วยัดเข้ามากัดไว้ในปากตามคำสั่ง!
กลิ่นความดิบเถื่อนอุดตันเต็มโพรงปาก รสชาติเค็มปะแล่มทำให้น้ำตาผมรื้น ผมนั่งคุกเข่าอยู่กลางห้อง ในปากคาบถุงเท้าเน่าๆ สองคู่ ท่อนล่างสั่นระริกอย่างบ้าคลั่ง ทรมานจนแทบขาดใจ แต่อีกใจกลับโหยหาให้เจ้าของมันเปิดประตูเข้ามาเร็วๆ
*แกร๊ก... แอ๊ดดด...*
เสียงปลดล็อกและผลักประตูเปิดออกดังก้องในความเงียบ ผมเบิกตากว้างมองผู้มาเยือนสองคน ร่างสูงใหญ่สองร่างเดินก้าวเข้ามาในห้อง ครูเก่งในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนดูภูมิฐานแฝงความซาดิสต์ และพี่บาสในเสื้อยืดรัดรูปโชว์กล้ามแขนสุดเถื่อน ทั้งคู่ออกแรงล็อกประตูห้องและยืนกอดอกมองลงมาที่ผม
"หึ... สภาพมึงตอนนี้นี่มัน... ทฤษฎีสัมพัทธภาพชัดๆ เลยว่ะ" ครูเก่งแสยะยิ้ม เดินเข้ามาใช้ปลายเท้าเชยคางผมขึ้น "เวลาแห่งความทรมานของมึงเดินช้าลงใช่มั้ยล่ะ? ร่านจนน้ำเยิ้มเปื้อนพื้นห้องกูไปหมดแล้ว"
พี่บาสเดินตามเข้ามาสมทบ เขานั่งยองๆ ตรงหน้าผม ดึงถุงเท้าที่ผมคาบอยู่ออกจากปาก
"แฮ่ก... แฮ่ก..." ผมสูดอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่
"รองเท้ากูสะอาดใช้ได้เลยนี่หว่า ลิ้นมึงนี่ทำงานดีกว่าแปรงขัดอีกนะไอ้เหนือ" พี่บาสหัวเราะหึๆ ก่อนจะตบแก้มผมเบาๆ "แต่ของจริงมันเพิ่งเริ่ม... วันนี้กูกับพี่เก่งจะมาสอน 'สมดุลความร้อน' กับ 'แรงกระแทก' ให้มึงจำไปจนวันตาย"
ครูเก่งปลดเข็มขัดและรูดกางเกงออก เผยให้เห็นความเป็นชายที่ผงาดง้ำเต็มที่ พี่บาสเองก็ไม่น้อยหน้า เขางัดท่อนเอ็นขนาดมหึมาที่ผมเพิ่งเจอฤทธิ์ไปเมื่อเช้าออกมา อาวุธหนักสองชิ้นจ่ออยู่ตรงหน้าผม!
"คลานมานี่... ไอ้บาส มึงล็อกแขนมันไว้" ครูเก่งสั่งเสียงเหี้ยม
พี่บาสอ้อมไปด้านหลังผม ล็อกแขนทั้งสองข้างของผมไพล่หลัง ดันแผ่นหลังผมให้แอ่นโค้งไปด้านหน้า ส่วนครูเก่งก้าวเข้ามายืนประชิด แกจับท่อนเนื้อที่ร้อนจัดของแกยัดแทรกเข้ามาในโพรงปากของผมจนสุดโคน!
"อื้มมมม! อ๊อก!" ผมเบิกตาโพลง ความใหญ่โตคับแน่นคับคอ ครูเก่งกระแทกสวนสะโพกเข้ามาเป็นจังหวะเนิบนาบแต่ลึกซึ้ง บังคับให้ผมกลืนกินความเป็นเจ้านายของแก ในขณะเดียวกัน พี่บาสที่อยู่ด้านหลังก็ใช้เข่ากดทับข้อพับผมให้ทรุดลงกว้างขึ้น ก่อนที่เขาจะจ่อท่อนเอ็นยักษ์เข้ากับช่องทางด้านหลังที่ยังคงบอบช้ำของผม
"เตรียมรับแรงกระแทกนะน้องวิทย์..." พี่บาสกระซิบเสียงพร่า ก่อนจะดันพรวดเข้ามามิดด้ามในคราวเดียว!
"กรี๊ดดดดด! อื้อออออ!" ผมกรีดร้องไม่ได้เพราะปากถูกอุดด้วยความใหญ่โตของครูเก่ง น้ำตาแห่งความจุกและเสียวทะลักทะลวงออกมา การถูกโจมตีพร้อมกันทั้งหน้าและหลังบวกกับเครื่องสั่นที่ยังทำงานอยู่ มันคือ **Overload** ทางความรู้สึกที่ทำให้ผมสมองขาวโพลน!
"ซี้ดดด... แม่งตอดกูยิกๆ เลยว่ะพี่เก่ง ข้างในโคตรร้อน!" พี่บาสครางลั่น เริ่มขยับสะโพกสาวเข้าออกอย่างดุดัน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้อง *พั่บ! พั่บ! พั่บ!*
"ดูดให้แรงไอ้เหนือ... ใช้ลิ้นมึงพันรอบๆ เหมือนที่มึงทำกับรองเท้ากู!" ครูเก่งกระแทกสวนเข้าปากผมรัวเร็วขึ้น มือหนาของแกจิกขยุ้มกลุ่มผมดัดลอนของผมเพื่อบังคับทิศทาง
ผมตกอยู่ในสภาวะสุญญากาศ ร่างกายไม่ใช่ของผมอีกต่อไป ข้างหน้าคือเจ้านายจอมเนี้ยบที่กระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง ข้างหลังคือรุ่นพี่วิศวะสายเถื่อนที่ถาโถมพละกำลังราวกับเครื่องจักร เครื่องสั่นที่โคนก็กระหน่ำโจมตีจุดตายจนผมแทบคลุ้มคลั่ง ผมดิ้นพล่าน น้ำลายไหลย้อย น้ำตาไหลพราก ความเสียวซ่านตีตื้นขึ้นมาจนถึงขีดสุด
"เจ้านาย... พี่บาส... ผมจะ... อื้ออออ! ผมไม่ไหวแล้ว!" ผมครางอู้อี้ พยายามส่งสัญญาณว่ามวลความร้อนกำลังจะปะทุ
"ใครให้มึงแตก!" ครูเก่งตวาด แกเอื้อมมือไปกดปุ่มปิดเครื่องสั่นกะทันหัน! พร้อมกับที่พี่บาสจับหมับเข้าที่ส่วนโคนของผม บีบรัดไว้อย่างแน่นหนา!
"อั่ก... อ๊าาาาาา!!" ผมแทบขาดใจ อารมณ์ที่พุ่งทะยานสู่ยอดเขาถูกเตะตัดขากลางอากาศ ความอัดอั้นจุกแน่นจนปวดหนึบไปทั้งท้องน้อย
"บอกแล้วไงว่าการทดลองนี้กูเป็นคนคุมวาล์ว..." ครูเก่งแสยะยิ้ม ก่อนจะเพิ่มแรงกระแทกเข้าปากผมอย่างป่าเถื่อน "กูกับไอบาสจะสูบพลังงานมึงให้หมด มึงต้องรับแรงกระแทกพวกกูไปเรื่อยๆ จนกว่าพวกกูจะพอใจ... มึงถึงจะมีสิทธิ์ได้ปลดปล่อย!"
ทั้งห้องเต็มไปด้วยเสียงหอบคราง เสียงคำรามของสองราชสีห์ และเสียงสะอื้นแห่งความสุขสมที่ถูกกักขังของทาสตัวน้อย... คืนนี้ สมการแห่งความเงี่ยนเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และผมรู้ดีว่า... ผมไม่มีทางหนีพ้นจากวงโคจรของพวกเขาสองคนได้อีกแล้ว!
สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆนะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ ฟินนนนมากๆครับ
หน้า:
[1]