กฎเหล็กของครูหอ กับเด็กมหาลัยปีหนึ่งสายวิทย์จอมดื้อ ภาค 7
แสงอาทิตย์ยามสายส่องลอดผ้าม่านสีขาวหม่นเข้ามาในห้องพัก ผมตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่หว่างขา ความรู้สึกแฉะชื้นภายในช่องทางรักเตือนสติผมถึง “กฎเหล็ก” ของเจ้านายเก่งที่สั่งห้ามล้างออกเด็ดขาด ผมนอนมองเพดานหอบหายใจเบาๆ ร่างกายเพลียระแววแต่ความเป็นชายกลับแข็งขึงปวดหนึบเพียงแค่จินตนาการถึงใบหน้าดุๆ ของเจ้านาย“ก๊อก ก๊อก ก๊อก!”
เสียงเคาะประตูทำให้ผมสะดุ้งสุดตัว ผมรีบคว้ากางเกงบอลมาสวมทับเพื่อปกปิดความนูนเด่นที่มันชี้หน้าทักทายโลก ผมคิดว่าเป็นเจ้านายเก่งกลับมา แต่พอเปิดประตูออกไป คนที่ยืนอยู่ตรงหน้ากลับเป็นหนุ่มร่างยักษ์ในเสื้อช็อปสีเข้มของคณะวิศวกรรมศาสตร์
“เอ่อ... นายคือเหนือปะ? พี่เก่งบอกให้กูมาเอาชีทสรุปแคลคูลัสที่เค้าฝากไว้ห้องมึงอะ”
เขาชื่อ “บาส” ครับ เป็นรุ่นพี่ปี 2 คณะวิศวะที่เป็นนักบาสมหาลัย ผิวสีแทน ร่างกายอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อกำยำตามสไตล์คนออกกำลังกายหนักๆ กลิ่นเหงื่อจางๆ ของเขาปะทะเข้าจมูกผมจนผมแทบยืนไม่อยู่
“อ๋อ... ครับพี่บาส เข้ามาสิครับ ผมหาแป๊บนึง” ผมเชิญเขาเข้ามาอย่างเกรงใจ
บาสเดินเข้ามาในห้อง กวาดสายตามองรอบๆ จนไปหยุดที่เตียงที่ยังมีคราบรอยยับและกลิ่นคาวจางๆ จากศึกเมื่อคืนที่ยังไม่ได้เก็บห้อง เขาหันมามองผมด้วยสายตาแปลกๆ ก่อนจะเลื่อนสายตาลงไปที่เป้ากางเกงผมที่มันปิดไม่มิด
“ไอ้เหนือ... มึงเงี่ยนเหรอวะ? แข็งชี้หน้ากูเลยนะมึง” บาสหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำของเขาทำเอาท้องน้อยผมวูบวาบ
“ปะ...เปล่าครับพี่ คือผมพึ่งตื่น” ผมรีบหันหลังไปรื้อหาชีทบนโต๊ะ แต่แล้วมือหนาของบาสก็คว้าหมับเข้าที่บ่าผม แล้วกระชากผมให้หันกลับไปหาเขา
“มึงไม่ต้องโกหกหรอก กลิ่น ‘น้ำ’ พี่เก่งหึ่งขนาดนี้... พี่เก่งบอกกูหมดแล้วว่ามึงเป็น ‘ทาส’ ของเค้า” บาสแสยะยิ้มที่ดูอันตรายพอๆ กับเจ้านายเก่ง “แล้วพอดีว่าวันนี้พี่เก่งเค้าติดธุระ เลยฝากให้กูมา ‘ตรวจระบบ’ ให้มึงหน่อย เห็นว่ามึงเป็นเด็กวิทย์ น่าจะชอบเรื่องการแลกเปลี่ยนความร้อน (Heat Exchange) ใช่ปะ?”
หัวใจผมเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ความกลัวผสมกับความเงี่ยนที่ถูกสะสมมาทั้งคืนทำให้ผมสั่นไปทั้งตัว บาสไม่รอช้า เขาถอดเสื้อช็อปออกเผยให้เห็นกล้ามท้องเป็นลอนสวยและรอยสักที่ต้นแขน ก่อนจะเดินไปล็อกประตูห้อง
“เอาล่ะทาสเหนือ... คลานมานี่” บาสสั่งเสียงเข้ม เขาไปนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมที่เจ้านายเก่งเคยนั่ง “ถอดกางเกงมึงออก แล้วโชว์ ‘ของฝาก’ จากพี่เก่งให้กูดูหน่อยว่ามึงรักษาไว้ดีแค่ไหน”
ผมคลานเข้าไปหาเขาด้วยความจำนน มือสั่นเทาค่อยๆ รูดกางเกงบอลลง ทันทีที่แก่นกายของผมดีดผงาดออกมา บาสก็เบิกตากว้างพลางใช้นิ้วคีบหัวเห็ดของผมรูดขึ้นลงอย่างแรงจนผมร้องครางลั่น
“อื้มมม... ปลัดเขิกจริงๆ ว่ะ พี่เก่งคงรั้งมึงไว้หนักเลยสินะ” บาสใช้เท้าที่สวมถุงเท้าสีเทาหนาๆ ของเขา ยกขึ้นมาเหยียบลงบนหน้าท้องของผม แล้วเลื่อนต่ำลงมาบดขยี้ที่พวงสวรรค์ของผมอย่างหนักหน่วง “กลิ่นนันยางคู่ใจมึงก็อยู่แถวนี้ใช่มั้ย? เอามาดมซะ จะได้มีสมาธิกับการรับแขก”
ผมคว้านันยางข้างที่เจ้านายเก่งเคยทิ้งไว้มาอุดจมูกตัวเอง กลิ่นอับที่หมักหมมผสมกับกลิ่นเหงื่อใหม่จากเท้าของพี่บาสที่เหยียบอยู่บนตัวผม มันทำให้ผมสติเตลิด ผมเริ่มช่วยตัวเองไปพร้อมกับการรับแรงกดจากเท้าของบาส
“อ๊า... พี่บาส... ผมเสียว... ผมไม่ไหวแล้ว”
“อย่าพึ่งแตกสิไอ้เด็กน้อย... ของดียังไม่ได้เริ่มเลย” บาสลุกขึ้นยืนแล้วกระชากกางเกงยีนส์ของเขาลง สิ่งที่ปรากฏออกมาคือท่อนเนื้อสีเข้มขนาดมโหฬารที่ดูดุดันและเส้นเลือดขอดขึงยิ่งกว่าของเจ้านายเก่งเสียอีก “ในเมื่อมึงโดนเจ้านายเก่งจัดหนักมาแล้ว ลองเจอแรงกระแทกจาก ‘เด็กวิศวะ’ หน่อยเป็นไง จะดูซิว่าสมการความเงี่ยนของมึงจะแก้ยังไง!”
บาสจับผมคว่ำหน้าลงกับโต๊ะหนังสือที่เต็มไปด้วยชีทแคลคูลัส เขาแยกขาผมออกกว้างจนช่องทางรักที่เปื้อนน้ำรักจากเมื่อคืนเผยอออก บาสไม่ใช้ตัวช่วยใดๆ เขาจ่อท่อนเอ็นยักษ์เข้ากับรูทวารของผมแล้วกระแทกสวนเข้ามาทีเดียวจนสุดโคน!
“อ๊ากกกกกกกก!!!” ผมร้องลั่นลนันยางเกือบหลุดจากปาก ความใหญ่โตของเด็กวิศวะมันฉีกกระชากสัมผัสเดิมจนเกลี้ยง บาสกระแทกสะโพกเข้าใส่อย่างบ้าคลั่งราวกับเครื่องจักรกลที่ทำงานด้วยกำลังสูงสุด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง “ปึก! ปึก! ปึก!” สนั่นห้อง
“ซี้ดดด... แน่นฉิบหาย มึงนี่มันรัดเก่งสมคำร่ำลือจริงๆ ไอ้เหนือ!” บาสครางลั่นพลางขยำผมผมรั้งหัวขึ้นมา “แตกใส่ชีทนี่เลยมึง! แตกออกมาให้หมด!”
แรงกระแทกที่รุนแรงและดิบเถื่อนของบาสทำเอาผมควบคุมตัวเองไม่ได้ ผมกระตุกเกร็งไปทั้งร่าง น้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดออกมาเปรอะเปื้อนชีทสรุปแคลคูลัสจนตัวเลขเลอะเลือนไปหมด พร้อมๆ กับที่บาสกระแทกเน้นๆ อีกสามสี่ครั้งแล้วคำรามลั่น ปล่อยน้ำร้อนๆ พุ่งฉีดเข้ามาผสมปนเปกับน้ำเดิมของเจ้านายเก่งจนทะลักไหลย้อยลงมาตามง่ามขา
ผมนอนราบไปกับโต๊ะ หอบหายใจอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายรู้สึกเหมือนถูกรีดพลังงานออกไปจนหมด บาสถอนกายออกแล้วใช้ชีทใบนั้นเช็ดทำความสะอาดท่อนเนื้อของเขาอย่างลวกๆ
“หึ... เป็นไงล่ะทฤษฎีวิศวะ? เสียวจนสมองบวมเลยใช่มั้ยมึง” บาสก้มลงมากระซิบพลางตบแก้มผมเบาๆ “ทำตัวเป็นเด็กดีนะเหนือ เดี๋ยวเย็นนี้กูกับพี่เก่งจะเข้ามา ‘ติวเข้ม’ มึงพร้อมกัน... เตรียมตัวรับศึกหนักสองเท่าได้เลย ทาสน้อย”
ผมมองแผ่นหลังกว้างของรุ่นพี่วิศวะที่เดินออกจากห้องไป ในใจทั้งหวาดกลัวและโหยหา... ศึกครั้งหน้าที่มีทั้งเจ้านายเก่งและพี่บาสพร้อมกัน ผมจะรับมือไหวได้ยังไง!
ข อ บ คุ ณ ค รั บ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ เสียวมากเลยครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณมากๆครับ ขอบคุณ โดนแล้ว ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]