เสียงเครื่องยนต์ขนาดใหญ่ดังหึงๆ พร้องกับเสียงของกระเป๋ารถเมย์นดังเรียกผู้โดยสารตรงหน้ารถ "ป้านวล" หรือ "นวลฤดี" กระเป๋ารถเมย์วัยกลางคน ยืนประจำอยู่ที่เดิมคอยถามผู้โดยสารแต่ละคนว่าจะไปไหนที่ไหน "วันนี้ไปไหนจ๊ะ ถ้าไปอำเภอ...ขึ้นได้เลยน่าาาา" ป้านวลพูดพร้อมกับยิ้มให้ ใช้เวลาไม่นานนักรถเมย์โดยสารประจำทางก็เต็มไปด้วยผู้โดยสาร ป้านวลทำหน้าที่เดิมทุกวันคือการถามลูกค้าว่าจะลงที่ไหนและเก็บเงิน โดยมี "หนุ่ย" ลูกเขยมาเป็นคนขับรถให้ ก่อนหน้านั้นรถคันนี้ป้านวลกับสามีลุงสมควรเป็นคนขับให้ แต่เมื่อ 5 ปีที่แล้วลุงสมควรได้เสียชีวิตด้วยโรคตับแข็ง ลูกเขยที่ว่างงานจึงได้มาขับรถแทน  ถึงอายุป้าเนวลจะมากแล้วแต่เรื่องรูปร่างทรวดทรงองค์เอวถือว่ายังดีและใช้งานได้อยู่ บางครั้งลูกค้าหนุ่มๆหรือมีชายอายุที่มีอายุมักจะแอบมอง บางครั้งก็โดนจับตามร่างกายตอนที่รถเมย์เต็มไปด้วยผู้คน แต่ป้านวลกลับไม่ได้รังเกียจที่โดนผู้ชายลวนลามแต่ป้านวลกับชอบและตั้งใจจะเย้ายวนชายหนุ่มเหล่านั้น อีกคนหนึ่งที่ป้านวลมักคิดไปไกลนั้นคือ ลูกเขย หนุ่มใบหน้าคมหล่อเหลาผัวของน้อยลูกสาวตัวเอง  ป้านวลปักใจและหลงหนุ่ยจากเครื่องร่างที่อัดแน่นอยู่ในเป้ากางเกงยีนส์ ป้านวลเคยเห็นมันมาแล้วระหว่างที่รถจอดรอผู้โดสารที่ท่ารถเมย์ ตอนที่หนุ่ยงัดมันออกจากซิปตอนที่แอบฉี่ข้างรถ ควยใหญ่สีดำยาวเหมือนงวงช้างปายหัวควยเปิดออกเล็กน้อยกำลังพ่นน้ำฉี่ออกมาเป็นสายและควยที่ป้านวลได้เห็นกับตามันช่างสยิวเหลือเกิน เมื่อป้านวลจินตนาการว่าได้ลิ้มรถมันด้วยปากและรู้สึกด้วยหีของตัวเอง ขนาดของลุงสมควรผัวตัวเองก็เทียบไม่ได้กับของลูกเขยคนนี้ ระหว่างที่จะถึงท่ารถประจำอำเภอ รถที่แน่นไปด้วยผู้คนป้านวลก็โดนหนุ่มใหญ่ลวนลามอีกแล้วมือใหญ่ๆลูบไปตามสะโพกของป้านวลบางครั้งก็ลูบไปมาโดนหีโดนโหนก สาวใหญ๋กระเป๋ารถเมย์ที่เจนจัดเรื่องทางโลกมามากถึงกับน้ำเงี่ยนไหลเปรอาะเปื้อนเต็มกางเกงใน มือเล็กของป้านวลคอยจับเป้าของชายหนุ่มบ้างมันแข็งพาดขึ้นไปตามขาของชายหนุ่ม เสียงครางเล็ดออกมาจากปากของชายหนุ่มเบาๆข้างหูป้านวลทั้งสองตักตวงความสุขจากร่างการของกันและกันจนรถถึงที่หมาย ชายหนุ่มก็ได้ลงจากรถ ป้านวลเห็นหลังชายหนุ่มกำลังยืนคุยกับหญิงสาวคนหนึ่งอยู่ ป้านวลคิดคงจะเป็นเมียหนุ่มคนนี้แน่ แต่ป้านวลก็ได้เป็นแค่ที่ระบายอารมณ์เท่านั้น ถึงจะเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์ป้านวลก็ยอม

เมื่อรถเทียบท่าครั้งสุดท้าย และลูกเขยป้านวลได้เลื่อนรถไปเก็บข้างท่ารถ ที่บ้านของป้านวลเป็นบ้านหลังเล็กๆไม่ได้มีเนื้อที่มากจึงต้องเช่าที่ใกล้ๆนี้เก็บรถไว้ ป้านวลที่ทำความสะอาดรถเสร็จเดินไปหาหนุ่ยที่กำลังสูบบุหรี่อยู่ที่ใต้ต้นไม้ ยื่นเงินจำนวนหนึ่งเป็นค่าขับรถ "อะหนุ่ย แม่ให้สำหรับวันนี้" ชายหนุ่มรับไปมองหน้าและรูปร่างของป้านวลไปด้วย "กินข้าวรองท้องก่อนกลับบ้านกับแม่ไหม" สาวใหญ่ชวนลูกเขย ชายหนุ่มพยักหน้าและเดินตามหลังแม่ยายไป ทั้งสองกินข้าวเสร็จก็นั่งพักก่อนกลับบ้าน แต่ฝนที่ตั้งเค้ามาก่อนหน้านั้นก็กระหน่ำตกลงมาก่อนที่ทั้งสองจะกลับบ้าน ป้านวลและลูกเขยช่วยกันปิดหน้าต่างและประตูรถเมย์จนเนื้อตัวทั้งสองเปียกปอน ป้านวลที่มักจะใส่เสื้อสีขาวเป็นประจำพอโดนน้ำและแนบไปกับตัวทำให้เห็นสรีร่างกายและเสื้อชั้นใน ลูกเขยหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายเมื่อเห็นแม่ยาย ทั้งสองที่ตัวเปียกปอนจึงนั่งหลบฝนในรถเมย์ ความเงียบเข้าปกคลุมมองออกไปข้างนอกเห็นแต่สายฝน "หนุ่ย แม่ถามหน่อย ช่วนนี้หนุ่ยได้ทำการบ้านกับน้อยบ้างไหม"