ทุ่งนาแห่งความปรารถนา ภาค 2 ตอนที่ 4 : ความลับที่ถูกเปิดเผย
ทุ่งนาแห่งความปรารถนาภาค 2ตอนที่ 4 : ความลับที่ถูกเปิดเผย
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟาร์มยังชื้นไปด้วยน้ำฝนจากเมื่อคืน
เอกตื่นแต่เช้ามืด ก่อนที่พีร์จะลืมตา เขาแต่งตัวเงียบ ๆแล้วเดินออกจากบ้านโดยไม่บอกใคร ใจเต็มไปด้วยความกังวลเรื่องที่ไอ้เอกเห็นทุกอย่างเมื่อคืน
เขาขี่มอเตอร์ไซค์เก่าไปที่บ้านไอ้เอกซึ่งอยู่ไม่ไกลจากทุ่งนา
ไอ้เอกกำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่หน้าบ้าน เห็นเอกมา ก็ยิ้มมุมปาก “มาเร็วจังวะพี่เอก… กูรู้อยู่แล้วว่ามึงต้องมา”
เอกลงจากรถ ด้วยสีหน้าที่กังวลอยู่ไม่น้อย “เรื่องที่มึงเห็นเมื่อคืน… มึงก้อคงจะเห็นหมดแล้ว กูขอร้องมึงอย่าบอกใครนะกูขอ”
ไอ้เอกพ่นควันบุหรี่ออกมา ยิ้มเจื่อน ๆ “กูก็ไม่คิดจะบอกใครอยู่แล้ว…แต่เมื่อคืนกูเห็นแล้ว… มันทำให้กูคิดถึงตอนที่มึงกับกูเคยมีความสุขกันหลังจากที่พี่พิมจากไปแล้ว กูยัง… ยังรู้สึกกับมึงอยู่เลยนะ”
เขายืนขึ้น เดินเข้ามาใกล้เอก “มึงอยากให้กูปิดปากเรื่องนี้ใช่ไหม?อยากให้กูไม่พูดกับใครในหมู่บ้านใช่ไหม?”
เอกกัดฟันแน่น “ก็ใช่นะซิ… ถือว่ากูขอร้อง”
ไอ้เอกวางมือลงบนไหล่เอก “งั้น… มึงให้กูได้อีกครั้งสิ ครั้งเดียวก็พอ กูจะปิดปากสนิทและจะไม่ยุ่งกับเรื่องของมึงกับน้องพีร์อีก”
เอกยืนนิ่งอยู่นาน ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความขัดแย้งในใจเขารู้ดีว่าไอ้เอกกำลังใช้โอกาสนี้รื้อฟื้นความสัมพันธ์เก่าแต่เพื่อปกป้องพีร์และลูก ๆ เขาจำใจต้องยอม
“…ได้” เอกพูดเสียงแหบ “ครั้งเดียวนะ… แล้วมึงต้องสัญญาว่าจะไม่พูดเรื่องนี้ออกไป”
ไอ้เอกพยักหน้า แล้วชวนเอกเดินไปที่ทุ่งนาของตัวเองซึ่งห่างจากบ้านพอสมควรและมีเพิงเล็ก ๆ ไว้พัก
ทั้งสองเข้าไปในเพิง ไอ้เอกไม่รอช้า เขาจู่โจมจูบเอกอย่างหิวกระหายเอกตอบรับแบบจำใจ มือใหญ่ยังกำแน่นด้วยความไม่เต็มใจ
ไอ้เอกถอดเสื้อผ้าเอกออกอย่างรวดเร็วก้มลงเลียและดูดคอแข็งแรงของเอกแรง ๆ จนเกิดรอยแดงเข้มหลายจุดมือของเขาลูบไล้ลงไปที่กล้ามอกกว้าง กล้ามท้องเป็นลอน แล้วจับแท่งควยที่เริ่มแข็งตัวของเอกรูดขึ้นลงช้าๆ
“ยังใหญ่และแข็งแรงเหมือนเดิมเลยว่ะ…” ไอ้เอกกระซิบเสียงแหบแล้วก้มลงอมเข้าไปทั้งหมด ดูดแรง ลึก และเร็ว ใช้ลิ้นวนรอบหัวไม่หยุด
เอกครางต่ำในลำคอ แต่สายตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เขาหลับตาแน่นพยายามนึกถึงแต่ใบหน้าของพีร์
ไอ้เอกไม่หยุด เขาลุกขึ้น ถอดกางเกงตัวเองออก แล้วผลักเอกให้นอนหงายขึ้นคร่อมและค่อย ๆ นั่งลงบนแท่งควยลำเขื่องที่ทั้งแข็งทั้งใหญ่ของเอกช้า ๆจนสุดโคน
“อ๊ะ… ยังแน่นเหมือนเคย…” ไอ้เอกครางเสียงสั่น แล้วเริ่มกระแทกลงอย่างเร่าร้อนสะโพกขึ้นลงเร็วและแรง เนื้อกระทบกันดังเพียะ ๆ ดังก้องในเพิง
เอกกัดฟันกลั้นความเสียว มือกำเสื่อแน่นใบหน้าเต็มไปด้วยความจำใจและความทุกข์ทรมาน
“เร็วอีก… เอก… กูคิดถึงแท่งควยของมึงมานานแล้ว…”ไอ้เอกครางไม่หยุด ขณะที่กระแทกลงแรงขึ้นเรื่อย ๆ
ขณะนั้นเอง…
พีร์ซึ่งตื่นมาพบว่าเอกไม่อยู่ในบ้านจึงเดินตามรอยมอเตอร์ไซค์ไปจนถึงทุ่งนาของไอ้เอก
พอเดินเข้าใกล้เพิงพีร์ก็ได้ยินเสียงครางและเสียงเนื้อกระทบกันชัดเจน เขาเดินเข้าไปใกล้แล้วผลักประตูเพิงเปิดออก
ภาพที่เห็นทำให้พีร์ชะงักค้าง หัวใจเต้นแรงจนเจ็บแปลบ
ไอ้เอกกำลังคร่อมอาเอก ตัวขึ้นลงกระแทกอย่างดุเดือดและเร่าร้อนสะโพกกระแทกลงแรงไม่หยุด ขณะที่อาเอกนอนหงาย หน้าตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความจำใจและน้ำตาที่คลออยู่ที่หัวตา
พีร์รู้สึกเหมือนหัวใจถูกแทงทะลุ ความตกใจ ความเจ็บปวดและความเข้าใจผสมกันจนน้ำตาเอ่อคลอทันที เขาเข้าใจทันทีว่าอาเอกกำลังทำอะไรเพื่อเขาเพื่อปิดปากไอ้เอก เพื่อปกป้องครอบครัวเล็ก ๆ ของพวกเขา
แต่ความเจ็บปวดที่เห็นอาเอกต้องจำใจยอมแบบนี้มันทำให้พีร์เจ็บปวดยิ่งกว่า
“อา…” พีร์พูดเสียงสั่น น้ำตาไหลลงแก้ม
ทั้งไอ้เอกและอาเอกสะดุ้งสุดตัว ไอ้เอกรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว อาเอกดึงเสื้อผ้ามาคลุมตัวทันที
“น้องพีร์…” ไอ้เอกเรียกชื่อพีร์ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือใบหน้าแดงก่ำด้วยความรู้สึกผิด “น้า… น้าขอโทษครับ…น้าใช้โอกาสนี้รื้อฟื้นเรื่องเก่า น้าผิด… น้าสัญญาแล้วว่าจะไม่พูดเรื่องเมื่อคืนให้ใครฟังน้าจะปิดปากสนิท”
อาเอกลุกขึ้น สวมเสื้อผ้าแล้วเดินตรงไปหาพีร์ กอดเขาแน่นที่สุด “พีร์… ฟังผมก่อน… ผมจำใจครับผมไม่อยากให้ข่าวลือทำร้ายคุณและลูก ๆ”
พีร์กอดตอบแน่น แม้น้ำตาจะไหลไม่หยุดแต่เขายังคงพูดเสียงนุ่มด้วยความเข้าใจ
“ผมเข้าใจครับ… อาทำเพื่อพวกเรา… ผมไม่โกรธอา… แต่เห็นอาต้องจำใจแบบนี้… ผมเจ็บแทนอามากครับ”
ไอ้เอกยืนตัวสั่น มองทั้งคู่ด้วยสายตาเศร้า “น้องพีร์… น้าขอโทษจริง ๆ ครับ น้าไม่ควรทำแบบนี้ น้าเห็นพีร์กับพี่เอกมีความสุขกันขนาดนี้น้าไม่ควรแทรกเข้ามา”
เขาหันไปมองอาเอก “เอก… กูขอโทษมึงด้วย… กูเห็นมึงทุกข์ใจขนาดนี้ กูไม่ควรทำแบบนี้”
อาเอกกอดพีร์แน่นขึ้น “ผมผิด… ผมไม่ควรทำแบบนี้โดยไม่บอกคุณก่อน”
พีร์ซุกหน้าลงกับอกกว้าง น้ำตาไหลเงียบ ๆ “ไม่เป็นไรครับ…เราจะผ่านมันไปด้วยกัน”
ไอ้เอกยืนมองทั้งคู่ด้วยสายตาเศร้า แล้วพูดเบา ๆ
“น้องพีร์… น้าขอโทษอีกครั้งครับ น้าจะไม่ยุ่งกับเรื่องของพวกคุณอีกต่อไป”
เขาหันหลังเดินออกจากเพิงไป โดยไม่หันกลับมา
อาเอกกับพีร์ยืนกอดกันอยู่นานในเพิงเล็ก ๆ
“ผมรักคุณครับ” เอกกระซิบ “และผมจะไม่ทำอะไรแบบนี้อีกเด็ด”
พีร์ซุกหน้าลงกับอกกว้าง “ผมก็รักอาครับ…เราจะผ่านมันไปด้วยกัน”
ค่ำนั้น ทั้งคู่นั่งกอดกันที่ระเบียงบ้านเหมือนเคย
ข่าวลืออาจจะยังไม่จางหาย แต่ความเข้าใจและความรักระหว่างอาเอกกับพีร์กลับแน่นแฟ้นยิ่งกว่าเดิม
...........................................................................................{:5_135:}{:5_136:}{:5_128:}ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ หน่วยงาน วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
โดยมิได้มีเจตนาชี้นำ หรือ ส่งเสริมการกระทำใด ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ อ่านแล้วใจชื้นน้อ555อิจฉาเลยยยยคับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ อิ่มเอิบในหัวใจ น้ำเน่ามาก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบึณคีบ ขอบคุณครับ น่าจะมีหลายๆคู่ บรรยากาศดีมาก ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ เอาแล้ว55555 ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2