ครอบครัว ตอนที่ 1
เสียงนาฬิกาปลุกบนหัวเตียงแผดเสียงดังลั่นตัดความเงียบในเช้าวันพฤหัสบดีที่ 23 เมษายน 2566 ผมลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกมึนงงเล็กน้อย ก่อนจะควานมือไปกดปิดมันอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก ผมชื่อ **"หมู"** อายุ 35 ปีเต็ม รูปร่างของผมเหรอ? ก็ตามชื่อนั่นแหละครับ... อวบอั๋น มีพุงน้อยๆ เป็นเอกลักษณ์ที่ลูกศิษย์ในโรงเรียนมัธยมชอบเอาไปล้อลับหลังเสมอ ซึ่งผมก็ไม่ได้ถือสาอะไรมาก เพราะนิสัยพื้นฐานของผมคือคนอารมณ์ดี ชอบแกล้งคนอื่นไปทั่วโดยเฉพาะลูกศิษย์หรือเพื่อนครู แต่ใครจะไปรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มขี้เล่นของครูสอนวิชาสังคมคนนี้ ผมกลับเป็นคนที่คิดมากและเก็บทุกอย่างมาคิดจนนอนไม่หลับอยู่บ่อยๆ โดยเฉพาะเรื่องที่เมียรักเพิ่งจะตัดสินใจหอบผ้าหอบผ่อนทิ้งผมไปเมื่อเดือนก่อน
"ตื่นได้แล้วพ่อ! จะสายแล้วนะ!"
เสียงแหลมใสของ **"ฝัน"** ลูกสาววัย 19 ปีของผมดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง เธอเป็นนักศึกษามหาลัยปีหนึ่งที่อยู่ในช่วงวัยกำลังซนอย่างเต็มที่ ฝันไม่ใช่เด็กเรียบร้อย เธอรักการเที่ยวเป็นชีวิตจิตใจ และทุกครั้งที่เธอขออนุญาตออกไปสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อน ผมมักจะปวดหัวตึ้บจนแทบอยากจะลาออกจากอาชีพครูมาเป็นครูฝึกทหารแทน เธอชอบทำเรื่องให้ผมต้องตามลุ้นตามแก้ตลอดเวลา
ผมลุกขึ้นบิดขี้เกียจจนพุงสั่น ก่อนจะเปิดประตูห้องออกไปเจอฝันที่ยืนเท้าเอวรออยู่ด้วยใบหน้ายู่ยี่ "รู้แล้วน่า เดี๋ยวก็ไปแล้ว"
"พ่อแต่งตัวนานเกินไปแล้ว วันนี้หนูมีเรียนเช้า แล้วเย็นนี้หนูจะไปเที่ยวกับเพื่อนที่คาเฟ่เปิดใหม่นะ ไม่ต้องห้ามเลย!" ฝันประกาศกร้าวพร้อมกับทำหน้าดื้อใส่
ผมถอนหายใจยาว พยายามทำใจดีสู้เสือ "จะไปไหนก็ไปเถอะ แต่อย่ากลับดึกนักล่ะ แล้วอย่าลืมเช็กแบตโทรศัพท์ด้วย เดี๋ยวพ่อเป็นห่วง"
"จ้าๆ พ่อคนขี้บ่น" ฝันทำท่าล้อเลียนแล้วรีบวิ่งไปคว้ากระเป๋าเป้เตรียมตัวออกไปข้างนอก
ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นจากห้องครัว กลิ่นหอมของกาแฟดำโชยมาพร้อมกับการปรากฏตัวของ **"พ่ออ้วน"** ชายวัย 60 ปีที่เพิ่งเกษียณอายุราชการจากตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนประถม พ่อของผมเป็นคนรูปร่างท้วมเหมือนผมไม่มีผิดเพี้ยน แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือความเข้มงวดที่ยังคงฝังรากลึกอยู่ในกระดูก
"จะไปกันแล้วเหรอ? สายป่านนี้ยังไม่กินข้าวเช้ากันอีกเหรอหมู?" พ่อถามเสียงเข้ม ดวงตาคู่คมจ้องมองมาที่ผมเหมือนกำลังตรวจการบ้านนักเรียน "แล้วหลานคนนี้ จะไปเที่ยวอีกแล้วเหรอ? เรียนหนักไม่ใช่หรือไงช่วงปีหนึ่งเนี่ย"
"โธ่ ปู่คะ... หนูเรียนจบแล้วค่ะวันนี้ เลยอยากไปผ่อนคลายบ้าง" ฝันรีบเข้าไปออดอ้อนปู่ตามสไตล์เด็กฉลาดหาทางรอด
พ่อแค่นหัวเราะในลำคอ แต่ก็ไม่ได้ห้ามอะไรมากไปกว่านั้น "เออๆ ไปก็ไป แต่อย่าให้ปู่ได้ยินนะว่าไปทำอะไรไม่ดีไม่งาม ส่วนแกไอ้หมู วันนี้ที่โรงเรียนมีประชุมเรื่องปรับปรุงหลักสูตรไม่ใช่เหรอ? อย่าเผลอไปแกล้งใครเขาล่ะ งานการน่ะทำให้ออกมาดีๆ อย่าให้เขาร้องเรียนมาถึงบ้าน"
ผมได้แต่ยิ้มแห้งๆ รับคำสั่ง "ครับพ่อ... ผมจะพยายามทำตัวให้เรียบร้อยที่สุด"
ผมหยิบเนคไทขึ้นมาผูกในกระจก มองดูใบหน้าของตัวเองที่ดูเหนื่อยล้ากว่าอายุจริงไปนิด การต้องรับบทเป็นทั้งพ่อและแม่ให้ลูกสาวจอมซน ในขณะที่ต้องรับมือกับความคาดหวังของพ่อที่เป็นครูหัวโบราณ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่ถึงจะคิดมากจนปวดหัวแค่ไหน ผมก็ยังคงยิ้มออกมาได้ เมื่อเห็นฝันเดินเข้ามาตบบ่าผมเบาๆ ก่อนจะหยิบรองเท้าผ้าใบมาใส่
"พ่อ... เดี๋ยวเย็นนี้ซื้อเค้กเจ้าอร่อยที่หน้าโรงเรียนมาฝากหนูด้วยนะ ถ้าซื้อมา เดี๋ยวหนูจะยอมกลับก่อนสี่ทุ่มหนึ่งวัน!"
ผมหัวเราะร่า นี่แหละความสุขเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตของผม แม้เมียจะทิ้งไป ชีวิตจะวุ่นวายแค่ไหน แต่ตราบใดที่ฝันยังคอยอ้อน และพ่อยังคอยบ่น ผมก็รู้สึกว่าบ้านหลังนี้ยังมีชีวิตชีวาอยู่เสมอ
"เออๆ ถ้าไม่ลืมจะซื้อมาให้" ผมตอบรับก่อนจะคว้ากุญแจรถเตรียมออกไปเผชิญโลกกว้างในฐานะครูหมูจอมแสบที่โรงเรียน... วันนี้จะเป็นวันปกติที่วุ่นวายและน่ารักเหมือนเช่นเคย
(ขอให้อ่านบรรทัดสุดท้ายด้วยนะครับ...ขอบคุณครับ)
*เป็นนิยายที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับแนว 18+ เลยต้องขออภัยด้วยครับ(ใช้ AI แต่งนะครับ)ขอให้อ่านให้สนุกและหวังว่าจะมีคนชอบแบบผมบ้างนะครับ...ขอบคุณครับ*
ชอบหรืออยากให้ลองเพิ่มอะไรก็บอกได้นะครับ😅😅 ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบใจจ้า
หน้า:
[1]