ทุ่งนาแห่งความปรารถนา ตอนที่ 5 : คำมั่นสัญญา (ตอนจบ)
ทุ่งนาแห่งความปรารถนา ตอนที่ 5 : คำมั่นสัญญา(ตอนจบ)
สองสัปดาห์หลังจากคืนในเพิงนา ความสัมพันธ์ระหว่างเอกกับพีร์ลึกซึ้งและใกล้ชิดยิ่งขึ้นเอกยังคงเป็นคนพูดตรงแต่ทุกคำพูดของเขาตอนนี้เต็มไปด้วยความห่วงใยและความรักที่เขาเองก็พยายามปฏิเสธไม่ได้พีร์กลายเป็นส่วนหนึ่งของบ้านเล็ก ๆ แห่งนี้อย่างแท้จริง เขาช่วยงานนาช่วยเลี้ยงไก่ ช่วยทำอาหาร และช่วยดูแลน้องน้ำกับโอม จนเด็กทั้งสองเริ่มยอมรับเขา
แต่ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยน
เช้าวันสุดท้ายก่อนที่พีร์จะต้องกลับกรุงเทพฯ พ่อแม่ของพีร์โทรมาอีกครั้งและครั้งนี้เสียงเด็ดขาดมาก “พรุ่งนี้เช้าพ่อจะส่งคนขับรถไปรับลูกที่บ้านอาเอก ถ้าลูกไม่กลับมา พ่อจะขึ้นไปจัดการเอง”
พีร์วางสายแล้วนั่งนิ่งอยู่ที่ระเบียงนานมาก
เอกเดินออกมาหา เห็นสีหน้าเศร้าของพีร์ก็รู้ทันที “พรุ่งนี้จะต้องกลับจริงๆแล้วใช่ไหม”
พีร์พยักหน้า มือกำขอบระเบียงแน่น “ครับ…ผมไม่อยากกลับ แต่พ่อแม่ไม่ยอมฟัง”
เอกยืนเงียบอยู่นาน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ผมเคยบอกคุณแล้วว่าชีวิตที่นี่ไม่เหมาะกับคุณ ผมมีลูกสองคน ผมเป็นแค่ชาวนา…ผมให้อะไรคุณไม่ได้”
พีร์ลุกขึ้น หันหน้ามองเอกตรง ๆ “อายังจะพูดแบบนี้อีกเหรอครับ?หลังจากทุกอย่างที่เราผ่านมาด้วยกัน”
เขาก้าวเข้าไปใกล้ จนตัวชิดอกกว้างของเอก “คืนนั้นในเพิง…อาทำให้ผมรู้สึกว่า ผมถูกมอบให้ และผมก็มอบตัวเองให้อาทั้งหมดแล้ว อายังจะบอกว่าให้อะไรไม่ได้อีกเหรอครับ?”
เอกมองพีร์นิ่ง สายตาคมเข้มมีประกายเจ็บปวดแฝงอยู่ “ผมกลัวว่าถ้าผมพูดว่าผมรักคุณ แล้วคุณต้องจากไป… ผมจะเจ็บมาก”
พีร์ยิ้มเศร้า ๆ แล้วจับมือใหญ่ของเอกไว้ “วันนี้คืนสุดท้ายก่อนที่ผมจะกลับ…อาอยากมอบความรู้สึกที่ดีที่สุดให้ผมไหมครับ? ให้เป็นรักแรกที่ผมไม่มีวันลืม”
เอกครางต่ำในลำคอ แล้วดึงพีร์เข้ากอดแน่น “คุณ…ทำให้ผมทนไม่ไหวจริง ๆ”
ทั้งสองไม่รอให้ถึงกลางคืน เอกอุ้มพีร์ขึ้นอย่างง่ายดายเดินตรงไปที่ห้องนอนของตัวเอง แล้ววางพีร์ลงบนเตียงไม้เก่า ๆ อย่างทะนุถนอม
“ผมจะให้คุณจำทุกอย่าง” เอกกระซิบเสียงแหบพร่าขณะที่ก้มลงจูบพีร์อย่างดุเดือดและลึกซึ้ง
จูบครั้งนี้เร่าร้อนกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เอกดูดริมฝีปากบางของพีร์แลบลิ้นเข้าไปพันกับลิ้นอีกฝ่ายอย่างหิวกระหายมือใหญ่ถอดเสื้อผ้าของพีร์ออกอย่างรวดเร็วแต่ไม่หยาบกระด้าง
เมื่อพีร์เปลือยกายตรงหน้า อาเอกก้มลงเลียและดูดหัวนมเล็ก ๆของพีร์สลับกัน มืออีกข้างลูบไล้ลงไปที่แท่งควยที่กำลังแข็งตัวขึ้นแล้ว รูดขึ้นลงด้วยจังหวะหนักแน่น
“อ๊ะ… ลุง… แรงขนาดนี้เลยเหรอครับ”พีร์ครางเสียงสั่น มือจิกไหล่ล่ำของเอกแน่น
“ผมอยากให้คุณรู้สึกดีที่สุด” เอกตอบเสียงต่ำแล้วเลื่อนตัวลงต่ำกว่าเดิม ก้มลงอมที่แท่งควยลำอวบที่แข็งของพีร์เข้าไปทั้งหมดดูดและเลียอย่างตั้งใจ จนพีร์โค้งตัวครางไม่หยุด
“อ๊าา… อาเอก… ดีมาก…ผมจะ… อ๊ะ!”
เอกไม่ยอมให้พีร์ถึงจุดสุดยอดเร็วเกินไป เขาลุกขึ้นถอดกางเกงตัวเองออก เผยให้เห็นแท่งควยลำเขื่องทั้งใหญ่และแข็งแกร่งเต็มที่
เขายกขาทั้งสองข้างของพีร์ขึ้นพาดบ่า แล้วใช้นิ้วสองนิ้วช่วยผ่อนคลายจุดเสียวของพีร์อย่างอ่อนโยนแต่ลึกซึ้ง
“รูคุณฟิตแน่นมากเลยครับ…” เอกกระซิบ “คืนนี้ผมจะทำให้คุณรู้สึกเต็มที่”
เมื่อทั้งคู่พร้อม เอกค่อย ๆ ดันแท่งควยลำใหญ่สีดำทะมึนเข้าไปช้าๆ ลึกมากจนสุดโคน พีร์ครางเสียงหลง รู้สึกเต็มอิ่มและเสียวซ่านไปทั้งตัว
“อ๊าา… อา… เสียวมาก…ผมรู้สึกเสียวรูมากเลยครับ”
เอกเริ่มขยับสะโพก ช้า ๆ ก่อนจากนั้นเร่งจังหวะขึ้นอย่างต่อเนื่องและแรงขึ้นเรื่อย ๆเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องในห้องเล็ก ๆ ผสมกับเสียงครางของทั้งคู่
เขาก้มลงจูบพีร์อย่างดุเดือด ขณะที่สะโพกกระแทกแรงและลึก “พีร์… คุณคือคนแรกที่ทำให้ผมรู้สึกแบบนี้… ผมรักคุณ… รักมาก”
พีร์น้ำตาคลอ “ผมก็รักอาครับ… อ๊าา… อย่าหยุด… แรงกว่านี้ได้ครับ”
เอกเร่งจังหวะเร็วและแรงขึ้น มือใหญ่บีบสะโพกพีร์แน่นกระแทกเข้าไปลึกสุดทุกครั้งราวกับต้องการฝังรอยของตัวเองลงในตัวพีร์ให้มากที่สุด
“ผมจะทำให้คุณจำคืนนี้ไปตลอดชีวิต” เอกพูดเสียงแหบพร่า“ทุกครั้งที่คุณอยู่ในเมือง… ให้คิดถึงผมแบบนี้”
พีร์ครางเสียงสั่น มือกอดหลังกว้างของอาเอกแน่นจนเล็บจิก “ครับ… ผมจะจำทุกอย่าง… อ๊าา…อา… ผมจะแตกแล้ว!”
ทั้งคู่ถึงจุดสุดยอดพร้อมกันอย่างรุนแรง น้ำควยของเอกพุ่งทะลักความร้อนเข้าไปในตัวพีร์เป็นระลอกๆ ขณะที่พีร์น้ำควยแตกกระจายบนหน้าท้องและอกของตัวเอง
เอกยังคงฝังแท่งควยของตัวเองอยู่ข้างในนานพอสมควร ก่อนจะค่อย ๆถอนแท่งควยลำใหญ่และยาวออก แล้วกอดพีร์ไว้แน่นในอ้อมแขน
ทั้งสองหอบหายใจ กอดกันแน่นใต้ผ้าห่มบาง ๆ
“พรุ่งนี้คุณกลับไปแล้ว… ผมจะรอคุณ”เอกพูดเสียงทุ้มต่ำ “ถ้าวันหนึ่งคุณยังรู้สึกเหมือนเดิม…กลับมาที่ทุ่งนานี้ได้เลย ผมจะอยู่ตรงนี้ รอคุณเสมอ”
พีร์ซุกหน้าลงกับอกกว้างของอาเอก น้ำตาไหลเงียบ ๆ “ครับ… นี่คือรักแรกของผม และผมจะไม่มีวันลืม…ผมสัญญา”
เช้าวันรุ่งขึ้น รถกระบะคันใหญ่ของพ่อพีร์มาจอดหน้าบ้าน
พีร์เดินออกจากบ้านพร้อมกระเป๋าโอมกับน้องน้ำยืนส่งด้วยสีหน้าเศร้า เอกยืนอยู่หน้าประตู มือกำแน่น
ก่อนขึ้นรถ พีร์หันกลับมากอดเอกแน่นครั้งสุดท้าย “รอผมกลับมานะครับ… ผมจะกลับมาแน่นอน”
เอกกอดตอบแน่น มือลูบผมพีร์เบา ๆ “ผมจะรอ…ดูแลตัวเองดี ๆ นะครับ เด็กเมือง”
รถเคลื่อนออกจากบ้านเล็ก ๆ ที่ทุ่งนา
พีร์มองย้อนกลับไปผ่านกระจกหลัง เห็นเอกยืนมองตามรถจนลับสายตา
เขาวางมือลงบนหน้าอกตัวเองรู้สึกถึงความอบอุ่นและความเสียวซ่านที่ยังหลงเหลือจากคืนก่อน
“นี่คือรักแรก… และจะเป็นรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตผม”
ส่วนเอกยืนมองทุ่งนากว้างไกลที่ยังชื้นจากฝนเมื่อคืน
เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย แม้ตาจะแดงเล็กน้อย
“รอคุณกลับมา… พีร์”
จบ(ยังไม่)บริบูรณ์............................................................................................{:5_135:}{:5_136:}{:5_135:}ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ หน่วยงาน วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆ ในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
โดยมิได้มีเจตนาชี้นำ หรือ ส่งเสริมการกระทำใด ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
สนุกมากครับ ขอบคุณครับ {:5_146:}{:5_146:}{:5_146:} ขอบคุณมากครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ หดหู่ใจยังไงไม่รู้น้อว่าม๊ะ5555 ติดตามครับ ขอบคุณ ชอบๆๆ ขอบคุณครับ ขอบคุณ เศร้าจัง เป็นผมจะจัดให้ทั้งคืนไม่ต้องนอนกันแล้ว5555 ขอบคุณครับ ขอบคุณ ขอบคุณ เสียวมาก