รูมเมทวัยใสสองชายหนึ่งหญิง 1
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นที่หอพักนอกมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ห้อง 405 ที่เพิ่งเซ็นสัญญาเช่าไปหมาดๆ กลิ่นสีใหม่และฝุ่นจางๆ อบอวลอยู่ในอากาศ พร้อมกับกล่องกระดาษหลายสิบใบที่วางกองรวมกันอยู่กลางห้องโถงเล็กๆนี่คือจุดเริ่มต้นชีวิตนักศึกษาปี 1 ของเพื่อนรักสามคนจากโรงเรียนมัธยมในต่างจังหวัดที่ตัดสินใจ "หารค่าห้อง" เพื่อความประหยัดและความอุ่นใจแนะนำตัวละคร• ริน (นางสาวสายลุย): คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาวห้าวที่เป็นศูนย์กลางของกลุ่ม นิสัยโผงผางแต่เจ้าระเบียบที่สุด เธอคือคนถือเงินส่วนกลางและเป็นคนดีลเรื่องหอพัก• วิน (หนุ่มหน้านิ่ง): คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผู้รักความสงบและโลกส่วนตัวสูง เขามักจะมีหูฟังติดหูตลอดเวลา แต่จริงๆ แล้วเป็นคนเก็บรายละเอียดเก่งและดูแลเพื่อนเก่งที่สุด• เจ (จอมทำลายล้าง): คณะนิเทศศาสตร์ ร่าเริง มนุษย์สัมพันธ์เป็นเลิศ แต่ซุ่มซ่ามและทำอะไรไม่เป็นระเบียบ เป็นตัวสร้างเสียงหัวเราะ (และภาระในการเก็บกวาด) ให้กับกลุ่มวันแรก: สงครามแย่งชิงพื้นที่"ฉันนอนเตียงฝั่งซ้าย! ฝั่งนี้ใกล้หน้าต่าง ลมดี" เจตะโกนพร้อมกระโดดทับฟูกที่ยังอยู่ในพลาสติก"ไม่ได้! นายมันนอนดิ้น เจ" รินเดินเข้ามาเท้าเอว "วินต้องนอนฝั่งนั้น เพราะวินมันต้องเขียนแบบตอนกลางคืน แสงธรรมชาติตอนเช้าสำคัญกว่า ส่วนนายนอนเตียงเสริมตรงมุมมืดๆ นั่นไปเลย""โหยริน... นี่มันเหยียดเชื้อชาติคนตื่นสายชัดๆ" เจโอดครวญ แต่ก็ยอมลากกระเป๋าไปมุมห้องตามคำสั่งวินไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแต่เริ่มแกะกล่องอุปกรณ์วาดรูปของเขาอย่างใจเย็น แล้วหันไปบอกรินว่า "ริน... เดี๋ยวเราติดม่านกั้นให้ตรงมุมของรินนะ จะได้มีความเป็นส่วนตัวหน่อย"ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทกันมา 6 ปี แต่การมาอยู่รวมกัน 1 หญิง 2 ชายในห้องสตูดิโอแบบนี้ รินก็แอบกังวลนิดๆ แต่ความใส่ใจเล็กๆ ของวินก็ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายลงกฎเหล็กของห้อง 405หลังจากจัดของเสร็จจนค่ำ ทั้งสามคนนั่งล้อมวงกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปบนพื้นห้อง รินหยิบกระดาษ A4 ขึ้นมาแผ่นหนึ่ง"มา ตกลงกฎกันก่อน" รินเริ่มเขียน1. ห้ามเดินแก้ผ้า: (ข้อนี้รินมองค้อนไปทางเจที่กำลังจะถอดเสื้อเพราะร้อน)2. เวรล้างจาน: ใครกินคนนั้นล้าง แต่ถ้าทำกับข้าวด้วยกัน เจต้องเป็นคนล้าง (เพราะเจทำอาหารไม่เป็น)3. การพาคนนอกเข้าห้อง: ต้องบอกในกลุ่มล่วงหน้าอย่างน้อย 3 ชม. และห้ามค้างคืนโดยไม่ได้รับอนุญาตจากทุกคน"แล้วเรื่องซักผ้าล่ะ?" วินถามขึ้น"รวมซักอาทิตย์ละครั้งไหม? ประหยัดเหรียญ" เจเสนอ"ได้ แต่กางเกงในตัวใครตัวมันนะจ๊ะ อย่าเอามาปนกัน!" รินดักคอ จนเจหัวเราะร่าคืนแรกในรั้วมหาวิทยาลัยแสงไฟจากตึกข้างๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา วินยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน แสงโคมไฟสลัวๆ จับไปที่ใบหน้าขณะที่เขาเริ่มร่างผังโปรเจกต์แรก ส่วนเจหลับสนิทไปแล้วพร้อมเสียงกรนเบาๆรินนอนอยู่บนเตียงของเธอ พลางคิดในใจว่าชีวิตในกรุงเทพฯ มันคงไม่แย่เท่าไหร่ ตราบใดที่มีเจ้าพวกนี้อยู่ด้วย"วิน... ฝันดีนะ" รินพึมพำจากหลังม่านกั้นวินชะงักมือจากดินสอ ยิ้มนิดๆ ที่มุมปาก "อืม ฝันดีริน พรุ่งนี้ปลุกเจด้วยนะ เดี๋ยวไปลงทะเบียนไม่ทัน"เสียงพัดลมหมุนวนไปมา เป็นสัญญาณเริ่มต้นบทใหม่ของความสัมพันธ์ที่มากกว่าเพื่อน แต่คือ "ครอบครัว" ในต่างถิ่นที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นข่าวลือเรื่องกลุ่มเพื่อนซี้หน้าตาดีที่ย้ายเข้ามาใหม่ในห้อง 405 แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว ริน สาววิศวะผิวแทน สูงโปร่ง ใบหน้าเฉี่ยวคม มีสไตล์การแต่งตัวเท่ๆ มักจะถูกหนุ่มๆ ในคณะแอบมองอยู่เสมอ วิน หนุ่มสถาปัตย์หน้าตี๋ ขาวจัด นัยน์ตาโศกและดูเงียบขรึม มีเสน่ห์ลึกลับจนสาวๆ หลายคนอยากทำความรู้จัก ส่วนเจ หนุ่มนิเทศฯ ยิ้มเก่ง หน้าหวาน ขี้เล่น มนุษย์สัมพันธ์เป็นเลิศ เป็นที่รักของทุกคนความหน้าตาดีของพวกเขาเป็นที่โจษจัน แต่ความจริงภายในห้อง 405 กลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงความร้อนระอุของฤดูร้อนในกรุงเทพฯ เป็นอุปสรรคสำคัญในการใช้ชีวิต พัดลมตัวเล็กๆ เพียงตัวเดียวไม่สามารถบรรเทาความร้อนภายในห้องพักแคบๆ ได้ เจที่ขี้ร้อนที่สุดเริ่มรู้สึกทนไม่ไหว"ร้อนว่ะ ร้อนจนแทบจะละลายแล้ว" เจบ่น พลางถอดเสื้อยืดออก"ก็ทนๆ ไปหน่อยน่า เปิดพัดลมเบอร์สามแล้วนี่ไง" รินตอบ ขณะที่เธอนั่งทำงานกลุ่มอยู่หน้าโน้ตบุ๊กเจไม่ฟังเสียง เขารีบก้าวเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นานนักเขาก็เดินออกมาโดยสวมเพียงกางเกงในตัวเดียว"เฮ้ย เจ! นายทำอะไรเนี่ย!" รินร้องลั่นเมื่อเห็นสภาพของเจ"ก็ร้อนไง กางเกงในมันสบายกว่า" เจตอบหน้าตาเฉย พลางทิ้งตัวลงนอนบนเตียง"แต่กฎข้อแรกของห้องคือ ห้ามเดินแก้ผ้า!" รินเตือน"ฉันไม่ได้แก้ผ้าซะหน่อย ฉันสวมกางเกงในอยู่" เจแย้ง"กางเกงในมันก็เหมือนแก้ผ้านั่นแหละ!" รินเถียงกลับความขัดแย้งเริ่มก่อตัวขึ้น รินพยายามโน้มน้าวให้เจใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย แต่เจก็ยังคงยืนยันที่จะใส่แต่กางเกงใน จนกระทั่งวินที่นั่งฟังอยู่นานทนไม่ไหว"เจ... ถ้าเจไม่อยากใส่เสื้อผ้า วินขอเสนอทางเลือกอื่น" วินพูดขึ้นอย่างใจเย็น"ทางเลือกอะไร?" เจถาม"เจก็ไปอาบน้ำทุกครั้งที่รู้สึกร้อน จะได้สดชื่นขึ้น" วินเสนอ"อาบน้ำ? มันจะช่วยเหรอ?" เจถามอย่างสงสัย"ลองดูสิ" วินตอบเจตัดสินใจลองทำตามคำแนะนำของวิน เขาอาบน้ำทันทีที่รู้สึกร้อน และพบว่ามันช่วยให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นจริงๆเจ! นี่มันโซนกินข้าว ถอยก้นขาวๆ ของนายออกไปห่างๆ ชามมาม่าฉันเดี๋ยวนี้!" รินแผดเสียงพร้อมเอาตะเกียบชี้หน้าเจในสภาพที่มีเพียง Underwear สีเทาทรง Brief อวดซิกแพคจางๆ แบบคนออกกำลังกาย (ที่สาวๆ ในคณะเห็นคงกรี๊ดสลบ) ไม่ได้สะทกสะท้าน เขาเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบน้ำขึ้นมาดื่มแก้ร้อนหน้าตาเฉย "โอ๊ยริน... ก็มันร้อนจริงๆ นี่นา แอร์หอมันไม่เย็น หรือรินจะให้ฉันแก้ผ้าหมดเลยล่ะ เลือกเอา?"รินกุมขมับ "ประเด็นคือ นายหน้าตาดีไงเจ! ถ้าใครมาเห็นสภาพนี้เขาจะคิดว่าห้องเราทำอะไรพิเรนทร์กันอยู่"การปรับตัวของ 'วิน' (สถาปัตย์ผู้มีสติ)วินมองภาพความวุ่นวายนั้นผ่านกรอบแว่นสายตาขณะกำลังตัดโมเดลบ้าน เขาถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะเดินไปหยิบ "ผ้าขาม้า" ลายตารางที่เตรียมมาจากบ้าน พุ่งตรงไปหาเจแล้วสะบัดพรึบ! มัดหมุนรอบเอวเจอย่างรวดเร็ว"เฮ้ย วิน ทำไรเนี่ย!" เจโวยวาย"ถ้าจะใส่แค่กางเกงใน ก็เอาผ้าขาม้านี่พันไว้ตอนเดินผ่านหน้าพวกเรา" วินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด "ถือเป็นกฎใหม่ 'กฎกึ่งเปลือย' ถ้าอยู่ในมุมตัวเองจะทำอะไรก็ทำ แต่ถ้าจะออกมารวมตัวกลางห้อง ต้องมีผ้าปิดกั้นสายตาบ้าง"รินพยักหน้าเห็นด้วยอย่างรวดเร็ว "เออ! อย่างน้อยก็ดูเหมือนคนเพิ่งอาบน้ำเสร็จตลอดเวลา ดีกว่าเห็นขอบกางเกงในยี่ห้อดังของนายว่ะเจ"ความลับที่เริ่มรั่วไหลความวุ่นวายเกือบจะจบลง จนกระทั่งบ่ายวันเสาร์..."ก๊อก ก๊อก ก๊อก!" เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น พร้อมเสียงหวานๆ จากหน้าห้อง"ขอโทษนะคะ ใช่ห้องของริน วิศวะหรือเปล่าคะ? พอดีพวกเราเอาเอกสารชมรมมาให้ค่ะ"เจที่กำลังนั่งกระดิกเท้าดูซีรีส์ในสภาพกางเกงในตัวเดียว (และไม่ได้พันผ้าขาม้า) ลืมตัวตะโกนตอบไปว่า "ครับๆ รอแป๊บนะครับ!" แล้ววิ่งไปเปิดประตูทันทีด้วยความเคยชิน"เฮ้ย เจ! อย่า!!!" รินกับวินประสานเสียงกันลั่นห้องแต่ไม่ทันเสียแล้ว... ประตูถูกแง้มออกกว้างพอที่จะเห็นหนุ่มนิเทศฯ ตัวท็อปของรุ่น ยืนยิ้มแฉ่งอวดหุ่นนายแบบในชุดชั้นในเพียงตัวเดียวต่อหน้าเพื่อนผู้หญิงต่างคณะสามคน"เอ่อ... คือ..." สาวๆ หน้าประตูอ้าปากค้าง หน้าแดงเถือกไปถึงใบหู บางคนถึงกับทำเอกสารร่วงพื้นเจเพิ่งนึกขึ้นได้ เขานิ่งค้างไปสามวินาที ก่อนจะค่อยๆ ปิดประตูลงช้าๆ แล้วหันกลับมามองเพื่อนอีกสองคนที่นั่งกุมหน้าอยู่บนเตียง"ริน... วิน... ฉันว่า... พรุ่งนี้ชื่อฉันต้องติดเทรนด์ X ของมหาลัยแน่ๆ เลยว่ะ" เจพูดเสียงอ่อยสนุกมากครับ น่าสนุก {:5_130:}{:5_130:} ขอบคุณนะครับ เนื้องเรื่องดูสนุกน่าติดตามมากๆเลย ขอบคุนครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ{:5_130:} สนุกละห้องนี้ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากกกกครับ 🎉 สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ {:5_131:}สนุกติดตามครับ ขอบคุณมากครับ{:5_146:} ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2