ใจนำทาง
ขอความเห็นครับ ผมกับพ่อ อยู่บ้านด้วยกันสองคน พ่อเลิกกับแม่แล้ว และไม่นานมานี้ผมรู้ว่าพ่อเป็นไบพ่อรู้ว่าผมเป็นเกย์ เราสองคนจึงคุยกัน สรุปคือ เราสองคนคบกันเป็นแฟน ตอนก็ผ่านมาสามปีแล้ว ตอนนี้มีความสุขมากครับ อยากจะถามว่าเราต้องเลิกกันมั้ย (ความคิดของผมตอนนี้คือไม่เลิกเพราะเขาตรงสเปกเราทุกอย่าง){:5_137:}กาลครั้งหนึ่งที่ตื่นแล้ว
อ่านกันเพลินๆนะครับ เรื่องเล่ารักครั้งแรกเมื่อ 22 ปีก่อน{:5_119:} รอเรื่องเล่านะครับ เหตุผลที่ต้องเลิกเพราะอะไรครับ ตัวเรารู้ดีที่สุด บางเรื่องคนอื่นไม่รู้เท่าตัวเราเอง ความสุขของคน อยู่ที่ความคิดและการกระทำของคน ๆ นั้นนะครับ :D wachirawitx ตอบกลับเมื่อ 2026-4-19 14:03เหตุผลที่ต้องเลิกเพราะอะไรครับ ตัวเรารู้ดีที่สุด บา ...
ขอบคุณครับ nuangnut1996 ตอบกลับเมื่อ 2026-4-19 12:18
รอเรื่องเล่านะครับ
เด่วมาแน่ครับ เรื่องมันซับซ้อนมากครับ ใต้ร่มเงาเสน่หา: พันธนาการรักไร้พรมแดน
บทที่ 1: ความทรงจำในกลิ่นอายดิน
ท่ามกลางความเงียบสงบของหมู่บ้านชนบทในแถบภาคเหนือ แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าทอดผ่านยอดไม้เข้าสู่ตัวบ้านไม้สองชั้นที่สะอาดสะอ้าน ผมชื่อ นิก ชีวิตของผมวนเวียนอยู่กับความเรียบง่ายและความผูกพันที่มีต่อชายคนเดียวในชีวิต นั่นคือ พ่อวุฒิ
พ่อเป็นชายวัย 35 ปี ที่ดูดีจนคนในหมู่บ้านมักจะกล่าวขวัญถึง ด้วยส่วนสูง 178 เซนติเมตร และรูปร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามจากการทำงานหนักและออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ พ่อเลี้ยงดูผมมาเพียงลำพังตั้งแต่ผมอายุได้ 3 ขวบ หลังจากที่แม่ตัดสินใจเดินจากไป พ่อกลายเป็นทั้งโลกใบเดียวของผม เป็นทั้งผู้ปกครอง และเป็นฮีโร่ในสายตาผมเสมอมา แต่เมื่อผมก้าวเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น ความรู้สึกในใจกลับเริ่มเปลี่ยนทิศทางไปสู่ความโหยหาที่ลึกซึ้งกว่าเดิม
เช้าวันนี้ผมตื่นมาเห็นภาพที่ทำให้ใจสั่น พ่อสวมเพียงกางเกงพักผ่อนตัวบางสีเทา ยืนดริปกาแฟอยู่ในครัว แผ่นหลังกว้างที่มีหยดเหงื่อซึมออกมาจากการวิดพื้นดูแข็งแกร่งและน่าหลงใหล ผมพยายามสะบัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป แต่มันกลับยิ่งฝังรากลึกในทุกลมหายใจ
บทที่ 2: รอยร้าวในกำแพงศีลธรรม
ในรั้วโรงเรียน ผมต้องปกปิดตัวตนการเป็นเกย์ไว้ภายใต้บทบาทนักกีฬาฟุตบอลที่ดูแมนและเข้มแข็ง จนกระทั่งวันหนึ่ง เอ็ม เพื่อนสนิทของผมมาเล่าเรื่องที่ทำให้โลกทั้งใบของผมสั่นคลอน เอ็มบอกว่าพ่อวุฒิแท้จริงแล้วเป็น 'ไบเซ็กชวล' และแอบมีความสัมพันธ์ลับๆ กับผู้ชายด้วยกัน คำพูดนั้นเหมือนกระแสไฟฟ้าที่วิ่งพล่านไปทั่วร่าง ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าความเงียบขรึมของพ่อในเรื่องผู้หญิงเป็นเพราะเหตุใด
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มถูกบดบังด้วยความปรารถนา ผมเริ่มจินตนาการถึงสัมผัสจากมือหนาคู่นั้นที่เคยลูบหัวปลอบโยนผม ให้กลายเป็นสัมผัสที่เร่าร้อนบนร่างกายของผมแทน ความลับนี้ทำให้ผมมองพ่อไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ทุกครั้งที่สบตา ผมเห็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่ผมอยากครอบครองไว้เพียงคนเดียว
บทที่ 3: แผนการและสัมผัสแรกในคืนวันบุญ
โอกาสทองมาถึงในคืนงานบุญประจำปีของหมู่บ้าน พ่อวุฒิกลับบ้านมาในสภาพมึนเมาจากการสังสรรค์ ผมเตรียมน้ำเย็นจัดที่ผสมตัวยาบางอย่างให้พ่อดื่มเพื่อให้ท่านหลับลึกกว่าปกติ เมื่อพ่อเข้าสู่นิทรา ผมเดินเข้าไปในห้องนอนสลัว แสงโคมไฟสะท้อนให้เห็นร่างกำยำที่นอนแผ่หลา ผมค่อยๆ บรรจงถอดอาภรณ์ของพ่อออกทีละชิ้น จนกระทั่งร่างเปลือยเปล่าที่สมบูรณ์แบบปรากฏแก่สายตา
ผมทรุดตัวลงคุกเข่าระหว่างเรียวขาที่แยกออกของพ่อวุฒิ ใช้ลิ้นแตะที่ปลายลำกายเพื่อชิมรสชาติความเป็นชายที่โหยหา รสเค็มปร่าและกลิ่นอายเฉพาะตัวทำให้ผมแทบบ้า ผมตัดสินใจครอบปากลงไปบนแก่นกายอันแข็งแกร่ง อมจนสุดลำแล้วรูดขึ้นลงอย่างเชี่ยวชาญ พ่อวุฒิที่กึ่งหลับกึ่งตื่นส่งเสียงครางกระเส่าในลำคอ มือหนาขยำเส้นผมของผมไว้แน่น นิกทั้งอม ทั้งดูด และเลียจนเกิดเสียงเปียกแฉะดังไปทั่วห้องนอนที่เงียบสงัด
บทที่ 4: ความจริงที่ถูกเปิดเผยและบทรักอันเร่าร้อน
ในจังหวะที่ผมกำลังจะก้าวข้ามเส้นกั้นสุดท้าย พ่อกลับลืมตาขึ้น ผมตัวแข็งทื่อด้วยความตระหนก แต่ไม่มีคำดุดันหรือสายตาที่รังเกียจ พ่อกลับส่งยิ้มอ่อนโยนที่แฝงไปด้วยความปรารถนามาให้ "นิก... พ่อรู้มานานแล้วลูก พ่อแอบอ่านไดอารี่ที่ลูกเขียนไว้" พ่อสารภาพพลางพลิกตัวผมให้ลงไปอยู่ใต้ร่างของเขา "พ่อเองก็รอวันนี้... วันที่ลูกจะเป็นคนเริ่มก่อน"
สัมผัสที่เคยอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นความต้องการที่ระเบิดออกมา พ่อจัดการถอดเสื้อผ้าของผมออกจนหมดสิ้น ร่างกายของเราเสียดสีกันจนเกิดความร้อน พ่อใช้เจลและนิ้วค่อยๆ เปิดทางให้ผมอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้ผมเจ็บ เมื่อถึงเวลาสอดแทรกแก่นกายเข้าไป ผมร้องออกมาด้วยความจุกในครั้งแรก แต่พ่อก็โน้มลงมาจูบปลอบขวัญและพรมจูบไปทั่วใบหน้า พ่อขยับเข้าออกอย่างช้าๆ และมั่นคงจนความเจ็บกลายเป็นความเสียวซ่านที่ผมไม่เคยสัมผัสมาก่อน
บทที่ 5: ลีลาเสน่หาท่ามกลางเงาไม้
ความปรารถนาพุ่งสูงจนหยุดไม่อยู่ พ่อวุฒิอุ้มผมขึ้นในท่าอุ้มลิงเดินออกจากห้องไปยังชานบันไดไม้ สองขาของผมเกี่ยวเอวหนาของพ่อไว้แน่น พ่อกระแทกเข้าใส่ร่างของผมอย่างรุนแรงตามแรงอารมณ์ เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นสลับกับเสียงครางที่หลุดออกมาจากปากของผม นิกกอดคอพ่อไว้แน่น ซุกหน้าลงที่ซอกคอที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่อและฟีโรโมนความเป็นชาย
เรากลับเข้ามาที่เตียงอีกครั้ง พ่อจัดแจงให้ผมอยู่ในท่าคลานเข่าแล้วกระหน่ำซอยจากด้านหลังไม่ยั้ง มือหนาบีบเค้นสะโพกของผมจนเป็นรอยนิ้วมือ นิกครางบอกว่า "ผัวครับ... พ่อครับ... ผมจะออกแล้ว" ก่อนที่น้ำรักของผมจะพุ่งกระจายเต็มที่นอน พ่อวุฒิเร่งจังหวะครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยความอุ่นวาบเข้าไปในตัวผมจนล้นทะลักออกมา
บทที่ 6: ปลายทางแห่งเสรี
หลังจากคืนนั้น ชีวิตของเราก็เปลี่ยนไปตลอดกาล เราใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์เต็มในโรงแรมเพื่อดื่มด่ำกับความรักที่เพิ่งเริ่มต้น พ่อแสดงให้เห็นว่าเขาหลงใหลในตัวผมมากแค่ไหน และสุดท้ายเราตัดสินใจร่วมกันที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จักอดีตของเรา ย้ายไปอยู่จังหวัดชายทะเลทางตอนใต้ ที่นั่นเราเดินจูงมือกันบนหาดทรายในฐานะ 'คนรัก' อย่างเปิดเผย
นิกได้ครอบครองผู้ชายที่เป็นทั้งโลกใบนี้ของเขา และพ่อวุฒิก็ได้เป็นคนรักที่แสนดีที่สุด ความสัมพันธ์ที่เคยอยู่ภายใต้ร่มเงาของคำว่าพ่อลูก ได้เติบโตกลายเป็นพันธนาการรักที่ไร้ซึ่งพรมแดนและศีลธรรมใดๆ มาขวางกั้นได้อีกต่อไป
ใต้ร่มเงาเสน่หา: พันธนาการรักไร้พรมแดน
บทที่ 1: ความทรงจำในกลิ่นอายดิน
ท่ามกลางความเงียบสงบของหมู่บ้านชนบทในแถบภาคเหนือ แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าทอดผ่านยอดไม้เข้าสู่ตัวบ้านไม้สองชั้นที่สะอาดสะอ้าน ผมชื่อ นิก ชีวิตของผมวนเวียนอยู่กับความเรียบง่ายและความผูกพันที่มีต่อชายคนเดียวในชีวิต นั่นคือ พ่อวุฒิ
พ่อเป็นชายวัย 35 ปี ที่ดูดีจนคนในหมู่บ้านมักจะกล่าวขวัญถึง ด้วยส่วนสูง 178 เซนติเมตร และรูปร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามจากการทำงานหนักและออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ พ่อเลี้ยงดูผมมาเพียงลำพังตั้งแต่ผมอายุได้ 3 ขวบ หลังจากที่แม่ตัดสินใจเดินจากไป พ่อกลายเป็นทั้งโลกใบเดียวของผม เป็นทั้งผู้ปกครอง และเป็นฮีโร่ในสายตาผมเสมอมา แต่เมื่อผมก้าวเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น ความรู้สึกในใจกลับเริ่มเปลี่ยนทิศทางไปสู่ความโหยหาที่ลึกซึ้งกว่าเดิม
เช้าวันนี้ผมตื่นมาเห็นภาพที่ทำให้ใจสั่น พ่อสวมเพียงกางเกงพักผ่อนตัวบางสีเทา ยืนดริปกาแฟอยู่ในครัว แผ่นหลังกว้างที่มีหยดเหงื่อซึมออกมาจากการวิดพื้นดูแข็งแกร่งและน่าหลงใหล ผมพยายามสะบัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป แต่มันกลับยิ่งฝังรากลึกในทุกลมหายใจ
บทที่ 2: รอยร้าวในกำแพงศีลธรรม
ในรั้วโรงเรียน ผมต้องปกปิดตัวตนการเป็นเกย์ไว้ภายใต้บทบาทนักกีฬาฟุตบอลที่ดูแมนและเข้มแข็ง จนกระทั่งวันหนึ่ง เอ็ม เพื่อนสนิทของผมมาเล่าเรื่องที่ทำให้โลกทั้งใบของผมสั่นคลอน เอ็มบอกว่าพ่อวุฒิแท้จริงแล้วเป็น 'ไบเซ็กชวล' และแอบมีความสัมพันธ์ลับๆ กับผู้ชายด้วยกัน คำพูดนั้นเหมือนกระแสไฟฟ้าที่วิ่งพล่านไปทั่วร่าง ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าความเงียบขรึมของพ่อในเรื่องผู้หญิงเป็นเพราะเหตุใด
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มถูกบดบังด้วยความปรารถนา ผมเริ่มจินตนาการถึงสัมผัสจากมือหนาคู่นั้นที่เคยลูบหัวปลอบโยนผม ให้กลายเป็นสัมผัสที่เร่าร้อนบนร่างกายของผมแทน ความลับนี้ทำให้ผมมองพ่อไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ทุกครั้งที่สบตา ผมเห็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่ผมอยากครอบครองไว้เพียงคนเดียว
บทที่ 3: แผนการและสัมผัสแรกในคืนวันบุญ
โอกาสทองมาถึงในคืนงานบุญประจำปีของหมู่บ้าน พ่อวุฒิกลับบ้านมาในสภาพมึนเมาจากการสังสรรค์ ผมเตรียมน้ำเย็นจัดที่ผสมตัวยาบางอย่างให้พ่อดื่มเพื่อให้ท่านหลับลึกกว่าปกติ เมื่อพ่อเข้าสู่นิทรา ผมเดินเข้าไปในห้องนอนสลัว แสงโคมไฟสะท้อนให้เห็นร่างกำยำที่นอนแผ่หลา ผมค่อยๆ บรรจงถอดอาภรณ์ของพ่อออกทีละชิ้น จนกระทั่งร่างเปลือยเปล่าที่สมบูรณ์แบบปรากฏแก่สายตา
ผมทรุดตัวลงคุกเข่าระหว่างเรียวขาที่แยกออกของพ่อวุฒิ ใช้ลิ้นแตะที่ปลายลำกายเพื่อชิมรสชาติความเป็นชายที่โหยหา รสเค็มปร่าและกลิ่นอายเฉพาะตัวทำให้ผมแทบบ้า ผมตัดสินใจครอบปากลงไปบนแก่นกายอันแข็งแกร่ง อมจนสุดลำแล้วรูดขึ้นลงอย่างเชี่ยวชาญ พ่อวุฒิที่กึ่งหลับกึ่งตื่นส่งเสียงครางกระเส่าในลำคอ มือหนาขยำเส้นผมของผมไว้แน่น นิกทั้งอม ทั้งดูด และเลียจนเกิดเสียงเปียกแฉะดังไปทั่วห้องนอนที่เงียบสงัด
บทที่ 4: ความจริงที่ถูกเปิดเผยและบทรักอันเร่าร้อน
ในจังหวะที่ผมกำลังจะก้าวข้ามเส้นกั้นสุดท้าย พ่อกลับลืมตาขึ้น ผมตัวแข็งทื่อด้วยความตระหนก แต่ไม่มีคำดุดันหรือสายตาที่รังเกียจ พ่อกลับส่งยิ้มอ่อนโยนที่แฝงไปด้วยความปรารถนามาให้ "นิก... พ่อรู้มานานแล้วลูก พ่อแอบอ่านไดอารี่ที่ลูกเขียนไว้" พ่อสารภาพพลางพลิกตัวผมให้ลงไปอยู่ใต้ร่างของเขา "พ่อเองก็รอวันนี้... วันที่ลูกจะเป็นคนเริ่มก่อน"
สัมผัสที่เคยอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นความต้องการที่ระเบิดออกมา พ่อจัดการถอดเสื้อผ้าของผมออกจนหมดสิ้น ร่างกายของเราเสียดสีกันจนเกิดความร้อน พ่อใช้เจลและนิ้วค่อยๆ เปิดทางให้ผมอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้ผมเจ็บ เมื่อถึงเวลาสอดแทรกแก่นกายเข้าไป ผมร้องออกมาด้วยความจุกในครั้งแรก แต่พ่อก็โน้มลงมาจูบปลอบขวัญและพรมจูบไปทั่วใบหน้า พ่อขยับเข้าออกอย่างช้าๆ และมั่นคงจนความเจ็บกลายเป็นความเสียวซ่านที่ผมไม่เคยสัมผัสมาก่อน
บทที่ 5: ลีลาเสน่หาท่ามกลางเงาไม้
ความปรารถนาพุ่งสูงจนหยุดไม่อยู่ พ่อวุฒิอุ้มผมขึ้นในท่าอุ้มลิงเดินออกจากห้องไปยังชานบันไดไม้ สองขาของผมเกี่ยวเอวหนาของพ่อไว้แน่น พ่อกระแทกเข้าใส่ร่างของผมอย่างรุนแรงตามแรงอารมณ์ เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นสลับกับเสียงครางที่หลุดออกมาจากปากของผม นิกกอดคอพ่อไว้แน่น ซุกหน้าลงที่ซอกคอที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่อและฟีโรโมนความเป็นชาย
เรากลับเข้ามาที่เตียงอีกครั้ง พ่อจัดแจงให้ผมอยู่ในท่าคลานเข่าแล้วกระหน่ำซอยจากด้านหลังไม่ยั้ง มือหนาบีบเค้นสะโพกของผมจนเป็นรอยนิ้วมือ นิกครางบอกว่า "ผัวครับ... พ่อครับ... ผมจะออกแล้ว" ก่อนที่น้ำรักของผมจะพุ่งกระจายเต็มที่นอน พ่อวุฒิเร่งจังหวะครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยความอุ่นวาบเข้าไปในตัวผมจนล้นทะลักออกมา
บทที่ 6: ปลายทางแห่งเสรี
หลังจากคืนนั้น ชีวิตของเราก็เปลี่ยนไปตลอดกาล เราใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์เต็มในโรงแรมเพื่อดื่มด่ำกับความรักที่เพิ่งเริ่มต้น พ่อแสดงให้เห็นว่าเขาหลงใหลในตัวผมมากแค่ไหน และสุดท้ายเราตัดสินใจร่วมกันที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จักอดีตของเรา ย้ายไปอยู่จังหวัดชายทะเลทางตอนใต้ ที่นั่นเราเดินจูงมือกันบนหาดทรายในฐานะ 'คนรัก' อย่างเปิดเผย
นิกได้ครอบครองผู้ชายที่เป็นทั้งโลกใบนี้ของเขา และพ่อวุฒิก็ได้เป็นคนรักที่แสนดีที่สุด ความสัมพันธ์ที่เคยอยู่ภายใต้ร่มเงาของคำว่าพ่อลูก ได้เติบโตกลายเป็นพันธนาการรักที่ไร้ซึ่งพรมแดนและศีลธรรมใดๆ มาขวางกั้นได้อีกต่อไป
ขอขอบคุณมากๆนะครับ
หน้า:
[1]