ค่ายพิศวาสครูฝึกร่างยักษ์ ตอน 1
เรื่องแนวแฟนซีหน่อย กล้ามๆ กับเกย์สาวตัวเล็ก
ณ หุบเขาเร้นลับที่ถูกโอบล้อมด้วยหน้าผาสูงชันและป่าดิบทึบในภาคเหนือ มีค่ายฝึกพิเศษที่ชื่อว่า "ค่ายพยัคฆ์ทมิฬ" ตั้งอยู่ ที่นี่ไม่ใช่โรงเรียนประจำ และไม่ใช่ค่ายทหารทั่วไป แต่เป็นสถานที่ซึ่งบรรดาเศรษฐีและผู้มีอิทธิพลต่างส่งลูกชายวัยรุ่นที่มีลักษณะ "อ้อนแอ้น อรชร" หรือกิริยาไม่สมชายชาตรี มาเข้ารับการ "หล่อหลอมใหม่" ด้วยศาสตร์โบราณที่สืบทอดกันมา
คณะผู้ดูแลค่ายพยัคฆ์ทมิฬ
ค่ายนี้ถูกคุมโดยชายฉกรรจ์ 5 ชีวิต ที่มีสรีระราวกับรูปปั้นเหล็กกล้า:
ผู้พันสิงห์ (อายุ 50 ปี): หัวหน้าค่ายผู้ทรงอำนาจ ร่างกายสูงใหญ่กว่า 190 ซม. แม้วัยจะล่วงเลยแต่กล้ามเนื้อกลับแน่นเปรี๊ยะราวกับหินผา เส้นเลือดปูดโปนตามแขนและลำคอ ใบหน้าดุดันมีรอยแผลเป็นเล็กน้อยที่หางตา เสียงคำรามของเขาเพียงครั้งเดียวสามารถทำให้เด็กหนุ่มเข่าอ่อนได้
ครูฝึกยักษ์ (อายุ 38 ปี): อดีตหน่วยรบพิเศษ ผิวเข้มจัด มัดกล้ามหน้าอกและหัวไหล่หนาเตอะจนเสื้อยืดแทบปริขาด
ครูฝึกกล้า (อายุ 35 ปี): ร่างกายล่ำสัน สูงโปร่งแต่บึกบึน มีซิกแพคเป็นลูกชัดเจน หน้าตาดิบเถื่อนไว้หนวดเคราครึ้ม
ครูฝึกเข้ม (อายุ 33 ปี): ผู้มีพละกำลังมหาศาล มัดกล้ามขาและน่องใหญ่โตจากการฝึกหนัก ใบหน้าเคร่งขรึมเย็นชา
ลุงมั่น (อายุ 45 ปี): พ่อครัวและภารโรงประจำค่าย แม้จะสวมเพียงผ้ากันเปื้อนผืนเดียวในบางครั้ง แต่ร่างกายเขากลับกำยำไม่แพ้ครูฝึก กล้ามแขนเป็นมัดๆ จจากการผ่าฟืนและยกหม้อข้าวขนาดใหญ่
เหล่าวัยรุ่นที่ถูกส่งมาจะถูกตัดขาดจากโลกภายนอก สวมเพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียวตลอดการฝึก พวกเขาต้องตื่นแต่เช้ามืดแช่ตัวในน้ำตกที่เย็นจัดเพื่อฝึกจิตวิญญาณ
แต่หัวใจหลักของการเปลี่ยนถ่าย "พลังหยาง" ตามตำราโบราณคือ "พิธีรินรดพลังบุรุษ" ครูฝึกทั้งสาม รวมถึงผู้พันสิงห์ ต่างเป็นชายที่มีครอบครัว มีลูกมีเมียยืนยันความเป็นชายที่สมบูรณ์ พลังงานความแข็งแกร่งที่ล้นปรี่ในตัวพวกเขาถูกเชื่อว่าสามารถถ่ายทอดผ่าน "น้ำเชื้อ" เพื่อเข้าสู่ร่างกายของเด็กหนุ่มที่อ่อนแอได้
ในค่ำคืนที่จันทร์เต็มดวง เหล่าผู้ฝึกที่ร่างกายเริ่มบอบช้ำจากการฝึกหนักจะถูกเรียกมารวมตัวกันที่ลานดินกลางค่าย แสงไฟจากคบเพลิงสาดส่องให้เห็นมัดกล้ามที่ชโลมด้วยเหงื่อของเหล่าครูฝึกที่ยืนตระหง่าน
"พวกแกมันอ่อนแอ พลังในตัวมันเบาบางเหมือนสตรี... วันนี้พวกข้าจะมอบพลังที่แท้จริงให้" ผู้พันสิงห์ประกาศด้วยเสียงอันดัง
ขั้นตอนพิสดารเริ่มขึ้น เมื่อเด็กหนุ่มต้องรับการ "ถ่ายทอดพลัง" ผ่านทางทวารหนัก ครูฝึกแต่ละคนจะเข้าประกบผู้ฝึกอย่างใกล้ชิด ใช้ร่างกายที่กำยำกดทับและบังคับให้รับเอาน้ำเชื้ออันเข้มข้นที่เปี่ยมไปด้วยฮอร์โมนและพลังงานดิบเถื่อนเข้าสู่ร่างกาย
น้ำเชื้อเหล่านั้นไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของกามารมณ์สำหรับเหล่าครูฝึก แต่มันคือ "หน้าที่" และ "ภารกิจ" ตามความเชื่อโบราณที่ว่า การได้รับสารคัดหลั่งจากชายที่แข็งแกร่งที่สุดเข้าสู่จุดศูนย์กลางของร่างกาย จะเป็นการกระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าและการเติบโตของมัดกล้ามเนื้อจากภายในสู่ภายนอก
เมื่อการฝึกอันยาวนานจบลง เด็กหนุ่มที่เคยเดินนวยนาด ผิวพรรณบอบบาง กลับกลายเป็นชายหนุ่มที่มีแววตาดุดัน ร่างกายหนาขึ้น และมีท่วงท่าที่หนักแน่น พร้อมที่จะกลับออกไปเผชิญโลกในฐานะ "ผู้ชายเต็มตัว" ตามความปรารถนาของผู้ปกครองที่ยอมจ่ายเงินมหาศาลให้กับค่ายแห่งนี้
เสียงเครื่องยนต์ของรถตู้สีดำสนิทดับลงท่ามกลางเสียงนกร้องในหุบเขา ประตูเลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นกลุ่มเด็กหนุ่มวัยรุ่น 10 คนที่ก้าวเท้าลงมาด้วยท่าทางที่ทำเอาเหล่าครูฝึกที่ยืนรออยู่ถึงกับต้องขมวดคิ้ว บางคนเดินบิดสะโพก บางคนเอามือป้องหน้ากันแสงแดดพลางบ่นพึมพำเรื่องความร้อน และหลายคนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีฉูดฉาดรัดรูปที่เน้นรูปร่างอันอรชร
ทว่า ทันทีที่สายตาของเด็กหนุ่มกลุ่มนี้ปะทะเข้ากับร่างมหึมาของ ผู้พันสิงห์ และเหล่าครูฝึกทั้งสามที่ยืนเรียงแถวหน้ากระดานอยู่ อากัปกิริยาของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที
แรงดึงดูดที่คาดไม่ถึง
แทนที่จะหวาดกลัวต่อใบหน้าที่ดุดันและรอยแผลเป็น เด็กหนุ่มกลุ่มนี้กลับตาวาววับ พวกเขาจ้องมองไปยังแผงอกที่หนาเตอะใต้เสื้อกล้ามสีเขียวขี้ม้าของครูฝึกยักษ์ และมัดกล้ามแขนที่ปูดโปนของครูฝึกกล้าด้วยความหลงใหล เสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้นในหมู่ผู้มาใหม่:
"แก... ดูซิกแพคคนนั้นดิ เป็นลูกๆ เลยอ่ะ"
"คนหัวหน้าคือที่สุด แดดดี้มาก กลิ่นเหงื่อโชยมาถึงนี่เลย"
"ค่ายนี้มันสวรรค์ชัดๆ ฉันจะยอมโดนฝึกหนักๆ เลย"
ผู้พันสิงห์ยืนกอดอก จ้องมองกลุ่มเด็กหนุ่มด้วยสายตาคมกริบ เขาอ่านออกทันทีว่าเด็กกลุ่มนี้ "ไม่ธรรมดา" และมีความคิดที่ต่างจากรุ่นก่อนๆ ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ผู้พันจะก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว แรงกดดันจากร่างยักษ์ทำเอาเสียงซุบซิบเงียบกริบลง
"ที่นี่ไม่ใช่สนามวิ่งเล่น และไม่ใช่ที่มานั่งเพ้อฝัน" ผู้พันสิงห์คำราม เสียงต่ำลึกของเขาสั่นสะเทือนในอกของทุกคน "พวกแกมาที่นี่เพื่อถูก 'บดขยี้' แล้วสร้างใหม่ ไม่ใช่มานั่งจ้องกล้ามพวกข้า"
ครูฝึกเข้มขยับตัวก้าวมาข้างหน้า สายตาที่เย็นชาของเขาจ้องไปที่เด็กหนุ่มที่ดูอ้อนแอ้นที่สุดจนอีกฝ่ายหน้าแดงซ่าน
"เลิกพูดมาก!" ผู้พันตัดบทเสียงแข็ง "ครูฝึกกล้า! พาพวกมันไปที่เรือนนอน เอาของไปเก็บให้เรียบร้อยภายใน 15 นาที ใครช้าแม้แต่วินาทีเดียวจะได้ลิ้มรสบทลงโทษตั้งแต่ยังไม่เริ่ม... แล้วตอนเย็น เจอกันที่ลานฝึก ข้ามีบทเรียน 'พิเศษ' รอพวกแกอยู่"
เหล่าเด็กหนุ่มต่างรีบคว้ากระเป๋าแล้วเดินตามครูฝึกกล้าไป พลางแอบมองแผ่นหลังอันกว้างใหญ่และสะโพกที่สอบแน่นของครูฝึกด้วยใจที่เต้นรัว โดยหารู้ไม่ว่า "บทเรียนพิเศษ" และ "การถ่ายทอดพลัง" ตามตำราโบราณที่ผู้พันกล่าวถึงนั้น จะหนักหน่วงและดิบเถื่อนเกินกว่าที่จินตนาการของพวกเขาจะไปถึง
แสงอาทิตย์ยามเย็นย้อมขอบฟ้าหุบเขาให้เป็นสีส้มแดง ราวกับสัญญาณเตือนถึงบทเรียนแรกที่กำลังจะเริ่มต้น เด็กหนุ่มทั้งสิบคนเดินมารวมตัวกันที่ลานดินกว้างซึ่งถูกล้อมด้วยเสาไม้ซุง แต่ทันทีที่ก้าวเข้าสู่เขตลานฝึก ทุกสายตาต่างเบิกกว้าง ลลมหายใจสะดุดกึกกับภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า
ครูฝึกยักษ์ ยืนตระหง่านอยู่กลางลานฝึกในสภาพที่เกือบจะเปลือยเปล่า เขาสวมเพียงกางเกงในผ้าฝ้ายสีเข้มเพียงตัวเดียวที่รัดตึงไปตามสรีระอันมหึมา ผิวหนังสีทองแดงของเขาชโลมไปด้วยหยาดเหงื่อจนเลื่อมพราย สะท้อนแสงอาทิตย์ให้เห็นมัดกล้ามที่เรียงตัวกันเป็นลูกๆ ราวกับถลักออกมาจากร่างกาย
แต่สิ่งที่ทำให้เด็กหนุ่มทุกคนถึงกับตะลึงจนตาค้าง คือ "ความแข็งกร้าว" ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าเนื้อบางนั้น แท่งเนื้อขนาดมหึมา ที่เป็นสัญลักษณ์แห่งพลังบุรุษเพศกำลังขยายตัวจนแข็งชัน ดันเป้ากางเกงในจนโป่งนูนออกมาอย่างเห็นได้ชัด เนื้อผ้ายืดขยายจนตึงเครียดเกือบจะปริขาดตามแรงกดดันจากภายใน
เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เด็กหนุ่มหลายคนหน้าแดงซ่าน บางคนถึงกับขาอ่อนแรงเมื่อได้เห็นพละกำลังอันดิบเถื่อนในระยะประชิด กลิ่นสาบชายและกลิ่นน้ำมันมวยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ กระตุ้นสัญชาตญาณบางอย่างในตัวผู้ฝึกที่อ้อนแอ้นให้สั่นสะท้าน
"จ้องอะไรกันนักหนา!" เสียงคำรามของครูฝึกยักษ์ดังขึ้น พร้อมกับขยับร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเข้ามาใกล้ "นี่คือพลังที่พวกแกไม่มี... และคืนนี้ พวกแกคนใดคนหนึ่งจะต้องเป็น 'ภาชนะ' รองรับพลังนี้เพื่อเปลี่ยนถ่ายเข้าสู่ร่างกายอันปวกเปียกของพวกแก!"
ผู้พันสิงห์เดินตามออกมาในชุดพรางครึ่งท่อน เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยขนหน้าอกประปราย เขาจ้องมองปฏิกิริยาของเด็กหนุ่มเหล่านั้นด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก
"บทแรกของตำราโบราณคือการ 'ยอมรับ' ในพลังที่เหนือกว่า" ผู้พันกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
เด็กหนุ่มกลุ่มนั้นต่างยืนนิ่งสนิท ทั้งหวาดกลัวและโหยหาในเวลาเดียวกัน สายตาของพวกเขายังคงจับจ้องไปที่เป้ากางเกงที่แทบจะระเบิดออกมาของครูฝึกยักษ์อย่างไม่อาจละสายตาได้
บรรยากาศในลานฝึกทวีความกดดันขึ้นทันที เมื่อ ผู้พันสิงห์ ก้าวเท้าหนักๆ เข้าไปกลางกลุ่มเด็กหนุ่ม สายตาคมกริบดุจพยัคฆ์กวาดมองใบหน้าของแต่ละคน จนไปสะดุดเข้ากับเด็กหนุ่มร่างบางคนหนึ่งที่ยืนตัวสั่นพริ้ม สายตาคู่นั้นไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวเหมือนคนอื่น แต่กลับจ้องมองมัดกล้ามหน้าอกของผู้พันด้วยความหลงไหลและเทิดทูนอย่างปิดไม่มิด
"ชื่ออะไร?" ผู้พันคำรามถาม
"นะ...นทีครับ" เด็กหนุ่มตอบเสียงแผ่ว
"ดี! ดูเหมือนแกจะสนใจในสิ่งที่พวกข้าเป็นเหลือเกินนะนที" ผู้พันสิงห์แสยะยิ้มก่อนจะคว้าหมับเข้าที่เอวบางของเด็กหนุ่ม แล้วออกแรงยกตัวนทีขึ้นลอยเหนือพื้นด้วยมือเปล่าอย่างง่ายดายราวกับยกตุ๊กตา
เขาแบกร่างของนทีขึ้นไปบนแท่นไม้สูงกลางลานฝึก วางลงตรงหน้าของ ครูฝึกยักษ์ ที่ยืนตระหง่านราวกับยักษ์ปักหลั่น กลิ่นเหงื่อและกลิ่นอายบุรุษเพศจากร่างกำยำของครูฝึกยักษ์พุ่งเข้าปะทะจมูกของนทีจนเขารู้สึกมึนหัวไปหมด
"สำรวจดูซะ!" ผู้พันสิงห์สั่งเสียงเข้ม "ใช้มือของแก สัมผัสลงไปบนกล้ามเนื้อของครูยักษ์ ดูว่าร่างกายของชายชาตรีที่ฝึกฝนมาอย่างหนักมันแข็งแกร่งแค่ไหน... สัมผัสไปให้ทั่วแขน หน้าอก หน้าท้อง แต่อย่าเพิ่งไปยุ่งกับ 'แท่งเหล็ก' นั่น เพราะถ้าพลังมันพุ่งออกมาตอนนี้ แกจะรับมันไม่ไหว!"
นทีที่ตัวสั่นเทาค่อยๆ ยื่นมืออันเรียวบางออกไปสัมผัสที่ต้นแขนของครูฝึกยักษ์ ทันทีที่ปลายนิ้วแตะลงบนผิวหนังสีทองแดง เขาก็ต้องสะดุ้งเพราะมันแข็งราวกับท่อนเหล็กจริงๆ มัดกล้ามเนื้อนูนเด่นขึ้นมาเป็นลูกๆ ทุกครั้งที่ครูฝึกยักษ์หายใจเข้าออกอย่างหนักหน่วง
ครูฝึกยักษ์ก้มมองเด็กหนุ่มด้วยแววตาดุร้ายพลางเบ่งกล้ามเนื้อจนเส้นเลือดปูดโปนขยับเขยื้อนไปมาใต้ผิวหนัง ขณะที่ส่วนล่างที่ดันทุรังอยู่ในกางเกงในนั้นขยับเขยื้อนตามจังหวะลมหายใจ ดูน่าเกรงขามและน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน
"แข็งไหม?" ครูฝึกยักษ์ถามเสียงต่ำลึกจนพื้นสะเทือน
นทีพยักหน้าอย่างลืมตัว มือที่ซนเริ่มลูบไล้ไปตามมัดกล้ามหน้าอกที่หนาแน่นของครูฝึกอย่างลืมตัว ความแข็งแกร่งดุจหินผานี้คือสิ่งที่เขาโหยหามาตลอด โดยหารู้ไม่ว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการถ่ายทอดพลังอันดิบเถื่อนที่กำลังจะตามมาในไม่ช้า
เสียงหัวเราะในลำคอของผู้พันสิงห์ดังขึ้นอย่างพึงพอใจ ก่อนที่เขาจะตบไหล่นทีแรงๆ หนึ่งทีเป็นสัญญาณให้ถอยออกไป สายตาคมกริบของผู้ทรงอำนาจกวาดมองไปที่กลุ่มเด็กหนุ่มอีกครั้ง คราวนี้เขาหยุดอยู่ที่เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่ท้ายแถว ท่าทางลุกลี้ลุกลนและดูจะสำอางที่สุดในกลุ่ม
"ไอ้คนที่เป็นคนสุดท้ายที่ลงจากรถ... ก้าวออกมา!" ผู้พันคำราม
เด็กหนุ่มร่างบางก้าวออกมาด้วยท่าทางประหม่า ผู้พันไม่รอช้าคว้าข้อมือของเด็กหนุ่มคนนั้นไว้แน่น แล้วกระชากเข้าหาตัวอย่างแรงจนหน้าของเด็กหนุ่มปะทะกับแผงอกหนาของผู้พัน สิงห์บังคับให้มือของเด็กหนุ่มวางลงตรงกึ่งกลางลำตัวของเขา ซึ่งภายใต้กางเกงลายพรางนั้นมีมวลเนื้อขนาดใหญ่ซ่อนอยู่
"ขยำมันดู!" ผู้พันสั่งพลางกดมือเด็กหนุ่มให้บีบลงไป "นี่คือสิ่งที่แกเห็น... มันคือแท่งของชายชาตรีที่ยังหลับใหลอยู่ใต้กางเกง มันแข็งแรงแต่มันยังไม่ตื่นตัวเต็มที่"
เด็กหนุ่มหน้าแดงก่ำ มือสั่นเทาขณะที่รับรู้ถึงความหนาแน่นและขนาดที่เกินตัวภายใต้ผ้าเนื้อหนาของผู้พัน สิงห์ปล่อยมือแล้วชี้ไปทาง ครูฝึกยักษ์ ที่ยืนแยกขาตระหง่านอยู่ข้างๆ ซึ่งตอนนี้กางเกงในของเขากำลังถูกดันจนปริตึงเห็นเป็นรูปทรงชัดเจนอย่างน่ากลัว
"แต่นั่น..." สิงห์ลดเสียงลงให้ทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยมนต์ขลัง "นั่นคือ 'คทาพยัคฆ์' ที่พร้อมจะสร้างโลก พร้อมจะฉีดพละกำลังเข้าสู่ร่างพวกแก ไปซะ! ไปงัดมันออกมาให้สัมผัสอากาศข้างนอกนี้ดูว่าพละกำลังของจริงมันยิ่งใหญ่แค่ไหน!"
เด็กหนุ่มเดินเข้าไปหาครูฝึกยักษ์ราวกับต้องมนต์สะกด เขาคุกเข่าลงเบื้องหน้าเป้ากางเกงที่โป่งนูนจนเห็นเส้นเลือดที่พาดผ่าน มือน้อยๆ ค่อยๆ เอื้อมไปเกี่ยวขอบกางเกงในสีเข้มที่รัดตึงของครูฝึกยักษ์
ทันทีที่เขางัดเอา "ความยิ่งใหญ่" นั้นออกมาจากพันธนาการ แท่งเนื้อขนาดมหึมาที่ร้อนระอุและแข็งชันราวกับแก่นไม้ตะเคียนก็ดีดผึงออกมาปะทะอากาศ ความยาวและความใหญ่โตของมันทำเอาเด็กหนุ่มถึงกับผงะถอยหลัง กลิ่นอายบุรุษเพศที่เข้มข้นรุนแรงแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบข้างดูอึดอัด
"สัมผัสมันดู... สัมผัสความดิบเถื่อนที่พวกแกต้องรับเข้าร่างในคืนนี้!" ผู้พันสิงห์สั่งการเสียงเข้ม ขณะที่ครูฝึกยักษ์ยืนเบ่งกล้ามท้องจนเป็นลอนชัด จ้องมองเด็กหนุ่มที่กำลังสั่นสะท้านอยู่แทบเท้าของเขาด้วยสายตาของผู้ล่าที่เหนือกว่าอย่างสิ้นเชิง
ท่ามกลางแสงคบเพลิงที่สั่นไหว "คทาพยัคฆ์" ของครูฝึกยักษ์ที่ดีดผึงออกมานั้นดูราวกับสัตว์ป่าที่ดุร้าย มันมีขนาดมหึมาและยาว สีของมันเข้มจัดเป็นสีน้ำตาลอมม่วงดูดิบเถื่อน ผิวสัมผัสเต็มไปด้วยเส้นเลือดขอดที่ปูดโปนพาดพันรอบลำเนื้อราวกับเถาวัลย์ที่รัดแน่นบนต้นไม้ใหญ่ ส่วนหัวนั้นบานขยายออกจนดูน่าเกรงขาม มีรอยหยักที่คมชัดและตึงเปรี๊ยะจนแทบจะปริแตก
เด็กหนุ่มเอื้อมมือที่สั่นเทาทั้งสองข้างเข้าโอบรัด แต่นิ้วมือทั้งสิบของเขากลับไม่สามารถกำรอบความหนาใหญ่นั้นได้เลยแม้แต่น้อย ทันทีที่ผิวเนื้อสัมผัสกัน ความร้อนระอุราวกับแท่งเหล็กที่เพิ่งผ่านการเผาไฟก็แผ่ซ่านเข้าสู่ฝ่ามือของเด็กหนุ่ม
"ตึบ... ตึบ..."
จังหวะการเต้นของชีพจรภายในแท่งเนื้อนั้นรุนแรงจนรู้สึกได้ถึงมือ มันขยับกระตุกสู้มือเด็กหนุ่มเป็นระยะตามแรงอารมณ์ดิบของครูฝึกยักษ์ และที่ยอดส่วนปลายที่บานฉ่ำ กลับมี "น้ำหล่อลื่น" ใสๆ เหนียวข้น ค่อยๆ เอ่อล้นออกมาและไหลเป็นทางยาวอาบลงมาตามลำเนื้อที่แข็งปั๋ง หยดลงสู่พื้นดินด้านล่างทีละหยด
"มันร้อน... มันเต้นเหมือนมีชีวิตเลยครับ" เด็กหนุ่มละล่ำละลักบอก เสียงสั่นเครือด้วยความเสียวซ่านและหวาดเกรง
ครูฝึกยักษ์ก้มลงมองเด็กหนุ่มที่อยู่แทบเท้า พลางขยับสะโพกสอบแน่นส่งพละกำลังเข้าสู่มือของเด็กหนุ่มอย่างช้าๆ มัดกล้ามหน้าท้องของเขาบิดเกร็งจนเป็นร่องลึก
"นั่นแหละคือพลังหยางที่อัดแน่นจนล้น" ผู้พันสิงห์กล่าวเสียงต่ำ พลางเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างหลังเด็กหนุ่ม "น้ำนั่นแหละคือสารสกัดแห่งความเป็นชาย... ถ้าแกแค่จับมัน พลังมันก็แค่ภายนอก แต่ถ้าแกยอมให้มันฝังรากลึกเข้าไปข้างในตัวแก เมื่อนั้นแหละ... แกถึงจะรู้ว่าการเป็นผู้ชายที่แท้จริงมันรู้สึกยังไง!"
พันสิงห์ก้าวเข้ามาใกล้เด็กหนุ่มที่กำลังประคองแท่งเนื้อยักษ์อยู่อย่างหลงใหล สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่หยดเมือกใสที่กำลังปริ่มล้นอยู่ที่ปลายยอดอันร้อนระอุ
"ชิมมันดู..." สิงห์สั่งเสียงต่ำแต่ทรงพลัง "ลิ้มรสชาติของพลังที่แกโหยหา ใช้ลิ้นของแกรับเอาความเข้มข้นนั่นเข้าไป"
เด็กหนุ่มไม่รอช้า เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นสาบชายที่รุนแรง ก่อนจะตวัดลิ้นเลียเมือกใสเหนียวข้นที่เคลือบอยู่บนส่วนหัวที่บานขยาย ความเค็มปะแล่มและความร้อนรุ่มซ่านไปทั่วลิ้นทำเอาเขาครางออกมาเบาๆ
"รสชาติเป็นไง?" ผู้พันถาม
"มัน... มันคาวๆ แต่ร้อนมากครับผู้พัน รสชาติเหมือนมันกำลังวิ่งเข้าไปในหัวผมเลย" เด็กหนุ่มตอบขณะที่น้ำใสๆ ยังเปื้อนอยู่ที่มุมปาก
"ดี! ในเมื่อมันดีขนาดนี้ พวกแกที่เหลือก็อย่าได้เสียเที่ยว" ผู้พันสิงห์หันไปตวาดสั่งเด็กหนุ่มอีก 9 คนที่ยืนมองตาค้าง "เรียงคิวเข้ามา! นั่งคุกเข่าลงให้หมด ใครช้าข้าจะให้ครูฝึกเข้มเอาไม้เรียวลงทัณฑ์!"
เด็กหนุ่มทั้งสิบคนต่างรีบนั่งคุกเข่าเรียงแถวหน้ากระดานต่อหน้าครูฝึกยักษ์ที่ยืนตระหง่านราวกับเทวรูปหินสลัก แต่ละคนต้องขยับเข้าไปสัมผัสและใช้ลิ้นเลียชิมน้ำหล่อลื่นที่ไหลเยิ้มออกมาจากแท่งเนื้อนั้นคนแล้วคนเล่า บรรยากาศในลานฝึกเต็มไปด้วยเสียงจ๊วบจ๊าบและลมหายใจที่หอบกระเส่า
"ครูยักษ์! ไขว้มือไปข้างหลัง!" ผู้พันสิงห์สั่งการเฉียบขาด
ครูฝึกยักษ์ขยับกล้ามแขนอันมหึมาไขว้ประสานไว้ที่ด้านหลัง แผงอกหนาแอ่นไปข้างหน้าอย่างทระนง ทำให้แท่งเนื้อที่แข็งชันและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายของเด็กหนุ่มชี้โด่เด่ไปข้างหน้าอย่างโดดเด่น ไร้ซึ่งการปกป้องหรือปิดบังใดๆ
"บทเรียนแรกคือการทำความคุ้นเคย" ผู้พันเดินวนไปรอบๆ แถวเด็กหนุ่มที่นั่งหน้าแดงฉ่า "แต่บทเรียนต่อไป... คือการ 'เปิดทาง' เตรียมตัวเอาไว้ให้ดี เพราะครูยักษ์เขาจะไม่ปรานีปากนิ่มๆของพวกแก!"
เสียงคบเพลิงปะทุเป็นระยะท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงหอบหายใจของเด็กหนุ่มทั้งสิบคน ผู้พันสิงห์ เดินตรวจแถวด้วยท่าทางคุกคาม ก่อนจะประกาศกติกาที่ทำให้ทุกคนใจสั่นรัว
"เรียงแถวหนึ่งเข้ามา!" ผู้พันคำราม "ใช้ปากของพวกแกปรนนิบัติ 'คทาพยัคฆ์' ของครูยักษ์ ดูดกลืนมันเข้าไปให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ ใครที่คออ่อน ใครที่ทำได้ตื้นที่สุด ข้าจะเป็นคนลงโทษมันในบทเรียนถัดไปเอง!"
เด็กหนุ่มคนแรกก้าวเข้าไปหา ครูฝึกยักษ์ ที่ยืนแยกขาไขว้มือหลังนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น มัดกล้ามเนื้อทั่วร่างบดเกร็งจนดูน่าเกรงขาม แท่งเนื้อหนาใหญ่ที่ชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นชี้ตรงมาที่ใบหน้าของเด็กหนุ่ม
คนแรกถึงคนที่สาม: พยายามอ้าปากให้กว้างที่สุด แต่ด้วยขนาดที่มหึมาและยาวเฟื้อย ทำให้พวกเขาดูดเข้าไปได้เพียงส่วนหัวและลำเนื้อไม่ถึงครึ่ง ต่างคนต่างสำลักความใหญ่โตจนน้ำตาเล็ด น้ำลายไหลยืดลงมาตามโคนแท่งเนื้อ
คนที่สี่ถึงคนที่เจ็ด: เริ่มเรียนรู้จากคนก่อนหน้า พยายามใช้มือช่วยประคองและกดหัวตัวเองลงไป บางคนโชคดีดูดได้ลึกจนเกือบถึงคอหอย ส่งเสียง อ๊อก อ๊อก ดังก้องลานฝึก ครูฝึกยักษ์เพียงแต่ก้มมองด้วยสายตาดุร้าย มีเพียงกล้ามท้องที่กระตุกเกร็งเป็นระยะเมื่อฟันของเด็กหนุ่มครูดไปตามเส้นเลือดที่ปูดโปน
คนที่แปดและเก้า: ทำได้ดีขึ้นตามลำดับ แต่ละคนต่างทำหน้าที่ของตน 5-6 ครั้งตามคำสั่ง พยายามรีดเค้นเอารสชาติและพลังงานดิบจากครูฝึกที่ยืนนิ่งเฉย
ตลอดกระบวนการ ครูฝึกยักษ์ ยังคงรักษามาดเข้มไว้อย่างน่าอัศจรรย์ ใบหน้าดิบเถื่อนของเขาไม่มีแม้แต่รอยยิ้ม มีเพียงลมหายใจที่หนักหน่วงและยาวนานขึ้นเท่านั้น เขาปล่อยให้เด็กหนุ่มแต่ละคนรุมล้อมดูดกลืนส่วนลับของเขาอย่างทระนงในพละกำลัง
จนกระทั่งถึง คนสุดท้าย เด็กหนุ่มที่ดูอ้อนแอ้นที่สุดในกลุ่มเขาก้าวเข้าไปด้วยท่าทางสั่นเทา สายตาจ้องมองแท่งเนื้อที่ตอนนี้เปียกโชกและแดงก่ำจากการถูกรุมเร้ามาอย่างหนัก
"คนสุดท้ายแล้ว... ทำหน้าให้ดี ถ้าไม่อยากโดนผู้พันจัดหนัก!" ครูฝึกกล้าที่ยืนดูอยู่ข้างลานตะโกนขู่
เด็กหนุ่มคนสุดท้ายคุกเข่าลง ประคองแท่งเนื้อที่ร้อนจัดนั้นไว้ด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะค่อยๆ อ้าปากกว้างเพื่อรับเอาความยิ่งใหญ่ที่ดูเหมือนจะใหญ่กว่าขนาดปากของเขาเสียด้วยซ้ำ เข้าสู่ช่วงเวลาตัดสินว่าใครจะเป็นผู้โชคร้ายที่จะถูกลงโทษในบทเรียนถัดไป
เสียงฝีเท้าหนักๆ ของผู้พันสิงห์เดินตรงมายังแถวเด็กหนุ่มที่กำลังสั่นพริ้ม สายตาพยัคฆ์ของเขาจ้องเขม็งไปที่เด็กหนุ่มคนที่สองที่อมได้เพียงส่วนหัวแล้วสำลักจนหน้าดำหน้าแดง
"ไอ้ลูกหมา! แกทำได้แค่นี้เองเหรอ?" สิงห์คำรามพลางคว้าคอเสื้อเด็กหนุ่มคนนั้นกระชากออกมากลางลานฝึก "ในเมื่อแกรับพลังจากครูฝึกยักษ์ไม่ได้เต็มที่ แกต้องมารับพลังจาก 'จอมทัพ' อย่างข้าแทน!"
ผู้พันสิงห์ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าเด็กหนุ่มที่ทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความหวาดกลัว ตอนนี้ภายใต้กางเกงลายพรางหนาหนัก สิ่งที่ซ่อนอยู่มันพองขยายจนดันซิปเหล็กเกือบจะปริออกมา มันนูนเด่นเป็นลำยาวจนน่าขนลุก ผู้พันสิงห์ยืนกอดอกนิ่ง ขยับมัดกล้ามหน้าอกจนกระเพื่อมพลางส่งเสียงสั่งทุ้มต่ำ
"รูดซิป... แล้วงัดมันออกมาดูสิว่า พลังที่แท้จริงของหัวหน้าค่ายมันยิ่งใหญ่แค่ไหน"
เด็กหนุ่มมือสั่นเทาจนแทบไม่มีแรง เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปจับหัวซิปที่ตึงเปรี๊ยะ พยายามออกแรงรูดลงอย่างยากลำบาก เพราะแรงดันจากภายในมันมหาศาล ทันทีที่ซิปรูดลงจนสุด กางเกงทหารก็ปริแยกออก เผยให้เห็นกางเกงในสีดำสนิทที่โอบอุ้มมวลเนื้ออันมโหฬารเอาไว้ เด็กหนุ่มต้องใช้ทั้งสองมือช่วยงัดแงะแท่งเนื้อนั้นออกมาจากพันธนาการอย่างทุลักทุเล
"ผึง!"
เมื่อหลุดออกมาสู่บรรยากาศภายนอก สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาเด็กหนุ่มทุกคนคือ "คทาจอมทัพ" ที่มีขนาดมหึมาและเขื่องกว่าของครูฝึกยักษ์เสียอีก! ลำเนื้อของมันหนาจนน่ากลัว ผิวสัมผัสเป็นสีคล้ำแดดออกไปทางดำเข้ม บ่งบอกถึงประสบการณ์และการผ่านศึกมาอย่างโชกโชน เส้นเลือดขอดโตๆ พาดพันอยู่รอบลำเหมือนงูหลามที่กำลังรัดเหยื่อ
ส่วนหัวของมันนั้นบานขยายออกกว้างกว่าลำเนื้ออย่างเห็นได้ชัด ปลายยอดที่บานฉ่ำเปิดอ้าออกเล็กน้อย พร้อมกับมี น้ำหล่อลื่นใสๆ ข้นคลั่ก เยิ้มไหลออกมาเปรอะเปื้อนส่วนหัวจนเลื่อมเงา กลิ่นสาบชายที่แก่กล้าและดุดันโชยเข้าปะทะหน้าเด็กหนุ่มจนแทบจะมึนงง
"เห็นไหม... ของข้ามันพร้อมจะ 'สังหาร' ความเป็นเด็กของแกแล้ว" ผู้พันสิงห์แสยะยิ้มพลางก้มมองเด็กหนุ่มที่อ้าปากค้าง "บทต่อไป... คือการเบิกทางทวารด้วยน้ำเมือกของข้า เตรียมตัวรับความเจ็บปวดที่จะเปลี่ยนแกเป็นชายชาตรีได้เลย!"
ท่ามกลางสายตาที่สั่นไหวของเด็กหนุ่มที่เหลือ ผู้พันสิงห์ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงลายพราง หยิบขวดแก้วใบเล็กที่บรรจุ "น้ำมันว่านโบราณ" สีเข้มออกมา เขาเทน้ำมันลงบนฝ่ามืออันหยาบกร้านแล้วละเลงลงบน "คทาจอมทัพ" ของตัวเองจนมันเลื่อมพรายและส่งกลิ่นหอมฉุนผสมกลิ่นสาบชายที่รุนแรง
"หันหลังกลับไป... ถอดกางเกงลงเดี๋ยวนี้!" ผู้พันสั่งเสียงเฉียบขาด
เด็กหนุ่มที่ตกเป็นเหยื่อบทลงโทษสั่นไปทั้งตัว เขาค่อยๆ ถอดกางเกงลงและโน้มตัวลงคุกเข่ากับพื้นดินตามสัญชาตญาณ ผู้พันสิงห์ไม่รอช้า ก้าวเข้าไปยืนซ้อนหลัง แผ่นอกหนากระแทกเข้ากับแผ่นหลังบาง เขาจับแท่งเนื้อที่ร้อนระเริงไฟจ่อเข้าที่ช่องทางรักที่ยังไม่เคยผ่านศึกใดๆ
"กึก...!"
ความใหญ่โตมโหฬารทำให้นำพามันเข้าไปได้เพียงส่วนหัวที่บานขยาย เด็กหนุ่มสะดุ้งสุดตัว ร้องอุทานด้วยความเจ็บปวดรวดเร็ว "โอ๊ย! ผู้พันครับ... มันเจ็บ! พอเถอะครับ ผมไมาไหวแล้ว!"
"เงียบ! พลังมันต้องใช้ความเจ็บปวดเป็นตัวเบิกทาง!"
ผู้พันสิงห์ไม่ฟังเสียงอ้อนวอน เขาใช้มือหนาทั้งสองข้างคว้าหมับเข้าที่เอวบางของเด็กหนุ่ม ล็อกไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ก่อนจะออกแรงกระแทกสะโพกสอบส่งพละกำลังทั้งหมดเข้าไปในคราวเดียว "สวบ!"
ลำเนื้อขนาดเขื่องมุดหายเข้าไปในทวารของเด็กหนุ่มจนมิดโคนในรวดเดียว เด็กหนุ่มแหกปากร้องระงมจนเสียงหลง ร่างกายตะเกียกตะกายพยายามจะหนีแต่กลับถูกแรงมหาศาลของผู้พันตรึงไว้แน่น ผู้พันสิงห์เริ่มขยับสะโพกกระเด้าด้วยจังหวะที่เร็วและแรง มัดกล้ามก้นของเขาบดเกร็งจนแข็งปั๋ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นลั่นลานฝึก
"ดูไว้! นี่คือการถ่ายทอดพลัง!" สิงห์ตะโกนบอกเด็กที่เหลือขณะที่ร่างของเด็กหนุ่มสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก
ไม่นานนัก ผู้พันสิงห์ก็คำรามลั่น กัดฟันกรอดจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ร่างกายกำยำเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง เขาโถมน้ำหนักทั้งหมดเข้าหาเด็กหนุ่ม พร้อมกับ "น้ำเชื้อ" อุ่นร้อนมหาศาลที่ถูกฉีดพุ่งออกจากลำควยยักษ์เข้าสู่ภายในทวารของเด็กหนุ่มอย่างต่อเนื่อง
"มองดูสิ!" สิงห์สั่งพลางถอนแท่งเนื้อออกมาเพียงครึ่งหนึ่ง ให้เด็กๆ เห็นจังหวะที่ลำเนื้อหนาเต้นตึบๆ ตามแรงฉีดพ่น น้ำเชื้อสีขาวขุ่นบางส่วนทะลักล้นออกมาจากรอยแยกที่ขยายกว้าง อาบลงมาตามง่ามขาของเด็กหนุ่มที่บัดนี้นอนหมดแรงจมกองดิน เผยให้เห็นพลังหยางที่พรั่งพรูเข้าสู่ร่างกายอย่างดิบเถื่อนที่สุด
เสียง "ป๊อป" ดังขึ้นเบาๆ เมื่อผู้พันสิงห์ถอนลำเนื้อที่ยังคงแข็งขึงและร้อนระอุออกจากช่องทางที่บอบช้ำของเด็กหนุ่ม น้ำเชื้อสีขาวขุ่นข้นคลั่กที่อัดแน่นอยู่ภายในพุ่งทะลักตามออกมาอย่างต่อเนื่อง ไหลนองอาบโคนขาและง่ามก้นของเด็กหนุ่มที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนพื้นดิน กลิ่นคาวพุ่งกระจายไปทั่วลานฝึกท่ามกลางความเงียบงัน
ผู้พันสิงห์ยืนหยัดเต็มความสูง แผงอกที่ชุ่มเหงื่อสะท้อนแสงไฟดุดัน เขาใช้มือหยาบกร้านปาดน้ำเชื้อที่ติดอยู่ที่ปลายหัวควยที่ยังชี้โด่เด่ ก่อนจะมองไปยังกลุ่มเด็กหนุ่มที่เหลือนั่งตัวสั่นเทาด้วยความตื่นตะลึง
"ดูเอาไว้ให้เต็มตา!" สิงห์คำราม เสียงของเขาหนักแน่นและทรงพลัง "นี่คือบททดสอบหลักของค่ายพยัคฆ์ทมิฬที่เราเรียกว่า 'การถ่ายพลัง' พวกแกไม่ต้องหวาดกลัวไป เพราะศาสตร์โบราณนี้ไม่มีใครได้รับข้อยกเว้น ทุกคนในที่นี้จะต้องรับน้ำเชื้อจากข้าและเหล่าครูฝึกเข้าสู่ร่างกายเหมือนกันหมด"
เขาขยับกางเกงขึ้นมาสวมแต่ยังไม่รูดซิป ปล่อยให้ความเป็นชายที่ยังมีน้ำเชื้อเยิ้มแฉะอย่างดิบเถื่อน
"ความอ่อนแอที่พวกแกมีจะถูกชะล้างออกไปด้วยความร้อนรุ่มของพลังหยาง ยิ่งพวกแกรับมันเข้าไปบ่อยเท่าไหร่ จิตใจและร่างกายของพวกแกจะยิ่งมั่นคง แข็งแกร่ง และสมชายชาตรีมากขึ้นเท่านั้น" สิงห์กวาดสายตามองไปรอบๆ "วันนี้ถือเป็นการเบิกทาง... พรุ่งนี้การฝึกของจริงจะเริ่มขึ้น กลับไปพักผ่อนที่เรือนนอนซะ!"
ครูฝึกยักษ์ ครูฝึกกล้า และครูฝึกเข้ม ต่างก้าวออกมายืนเรียงแถวเบื้องหลังผู้พัน ร่างกายที่กำยำและดิบเถื่อนของพวกเขาเป็นเครื่องยืนยันว่าว่าบทเรียนที่เหลือในวันข้างหน้าจะยิ่ง 'หนักหน่วง' และ 'รุนแรง' กว่าที่ใครจะคาดคิด
เหล่าเด็กหนุ่มค่อยๆ พยุงร่างเพื่อนที่สั่นเทาลุกขึ้น บางคนแอบจ้องมองน้ำเชื้อที่ไหลนองอยู่บนพื้นด้วยแววตาที่เริ่มเปลี่ยนไป... ความโหยหาและความกระหายในกำลังเริ่มซึมลึกเข้าไปในจิตใจของพวกเขาโดยที่ผู้พันสิงห์มิอาจรู้เจตนา
ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ดีต่อใจมากครับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ ขอบคุณมากครับ เสียวดีครับ{:5_119:}{:5_119:}{:5_119:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ {:5_146:}{:5_146:}{:5_146:} {:7_353:}{:7_353:}{:7_353:}{:7_353:}{:7_353:} ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]
2