ร้อนรักในอู่รถ ( พ่อกับลูก ) ตอนที่ 2
เสียงเคาะประตูไม้ดังขึ้นทำลายความเงียบในห้องพักผู้ป่วย "นิด" ภรรยาใหม่วัย 40 ปีของเอก ที่เป็นคู่ชีวิตสร้างอู่รถมาด้วยกันหลังจากที่พ่อเอกเลิกรากับแม่ของโจ นิดก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ปรุงแต่งมาอย่างดีตามฉบับของเธอ แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดกลับเป็นเด็กหนุ่มที่เดินตามหลังมา "บาส" ลูกชายแท้ๆ ของนิดที่ปกติแทบจะไม่เคยมาเหยียบอู่หรือมาเยี่ยมพ่อเลี้ยงอย่างเอกเลยบาสเป็นเด็กหนุ่มวัยเดียวกับโจที่มีรูปร่างผอมบาง ผิวขาวจัดตัดกับบรรยากาศดุดันในห้อง เขาดูอ่อนโยนและจิ้มลิ้มแต่ในแววตาที่ยิ้มหวานนั้นกลับมีความพราวระยับบางอย่างที่ดูยั่วยวนโดยธรรมชาติ
"พ่อดูแข็งแรงมากเลยนะครับ แม้จะเจ็บหนักขนาดนี้" บาสเอ่ยเสียงนุ่มพลางวางกระเช้าลงข้างเตียง
"ขอบใจ... เออ นี่โจ ลูกชายฉันเอง"
เอกเอ่ยแนะนำด้วยเสียงทุ้มต่ำพยายามรักษาความนิ่ง
"แม่ได้ยินพ่อเขาพูดถึงโจบ่อยๆ ในที่สุดก็ได้เจอกันสักทีนะลูก"
นิดรีบเข้ามาทักทายด้วยท่าทีเป็นมิตรเกินงาม ขณะที่บาสลอบมองโจด้วยสายตาสำรวจ ตั้งแต่แผ่นอกที่แน่นหนาไปจนถึงวงแขนแกร่งของพี่ชายต่างสายเลือด
"แล้วคุณพาเจ้าบาสมาทำไมเนี่ย"
เอกหันไปถามภรรยา
"แม่ว่าจะให้บาสอยู่เฝ้าไข้พี่ที่นี่ค่ะ หมอบอกว่าต้องรอพักฟื้นอีกหลายวัน นิดจะได้กลับไปคุมงานที่อู่ ถึงยังไงงานก็ต้องเดินต่อนะคะพี่ ไหนจะคนงาน ไหนจะรถลูกค้าที่ค้างอยู่"
นิดอธิบายเหตุผลที่เตรียมมาอย่างดี
"อือ... ก็ดี"
เอกพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะหันไปทางลูกชายที่นั่งนิ่งอยู่ข้างเตียง
"ให้ผมอยู่ดูแลพ่อที่นี่ก็ได้ครับ"
โจอาสาขึ้นทันควัน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความห่วงใยที่ปนไปกับความรู้สึกอยากชดเชยเวลาที่หายไป
"ให้บาสอยู่เถอะครับพี่โจ
" บาสพูดแทรกขึ้นพร้อมกับขยับเข้าไปใกล้เตียง มือเรียวขาวของบาสยื่นไปจับที่ต้นขาแกร่งข้างที่ไม่เจ็บของเอก แล้วเริ่มออกแรงนวดเฟ้นเบาๆ
"บาสนวดเก่งนะ พ่อนอนนานๆ คงเมื่อยใช่ไหมครับ?"
เอกสะดุ้งเล็กน้อยกับสัมผัสจากมือนิ่มที่ลากผ่านผิวกร้านของเขา แต่มันกลับเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาด... มันนุ่มนวลและชวนให้เคลิบเคลิ้มอย่างบอกไม่ถูก
"พี่ไม่ต้องห่วงเรื่องอู่นะ เดี๋ยวฉันจะตามไอ้โอมน้องชายฉันมาช่วยอีกคน เห็นว่ามันว่างงานพอดี รายนั้นแรงเยอะ งานหนักงานซ่อมมันถนัดนักล่ะ"
นิดเสริมต่อพยายามจัดแจงทุกอย่างให้ลงตัว
"ทำไมมันดูวุ่นวายไปหมด ฉันไม่น่าประมาทจนเจ็บตัวเลย"
เอกบ่นพึมพำด้วยความหงุดหงิดใจที่ต้องกลายเป็นภาระคนอื่น
"พ่ออย่ากังวลเรื่องอื่นเลยนะครับ เดี๋ยวผมจะอยู่ที่นี่เคียงข้างพ่อ จนกว่าพ่อจะหายดี"
โจขยับเข้าไปจับมือพ่อไว้แน่น สายตาขึงขังของเขาจ้องมองไปยังมือของบาสที่ยังคงวนเวียนนวดคลึงอยู่ที่ต้นขาของพ่อไม่ยอมปล่อย
"พ่อว่าแบบนี้ดีไหม... ให้บาสเฝ้าพ่อที่นี่ ส่วนโจก็ไปๆ มาๆ เอา แล้วไปพักที่บ้านพักหลังอู่นั่นแหละ จะได้ถือโอกาสสลับเวรกันมาดูพ่อ แล้วโจจะได้ช่วยแม่ดูงานที่อู่ไปด้วย เรียนรู้งานไว้บ้างก็ดีนะลูก"
พ่อเอกยื่นข้อเสนอให้โจ แต่แม่นิดที่ดูเหมือนนัยน์ตาของเธอกลับมีความกังวลฉายออกมา เธอเริ่มรู้สึกว่าการปรากฏตัวของโจครั้งนี้ อาจไม่ใช่แค่ลูกชายมาเยี่ยมพ่อ แต่มันคือการกลับมาทวงคืนพื้นที่ในครอบครัวที่เธอครอบครองมานาน
แม่นิดนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะเห็นด้วย
"ก็ดีเหมือนกันโจ...กลับไปที่อู่เถอะ ไปเรียนรู้งานที่นั่นไว้บ้าง ไว้ว่างๆ ค่อยแวะมาหาพ่อ"
โจได้แต่นิ่งรับคำสั่งของพ่อ แม้ในใจจะรู้สึกไม่วางใจสายตาของบาสที่มองพ่อ และท่าทางของแม่เลี้ยงที่ดูจะกะเกณฑ์ชีวิตคนอื่นไปเสียหมด แต่เขาก็จำต้องยอมถอยออกมา เพื่อรอจังหวะที่จะเข้าไปในโลกของพ่อ... โลกที่มีกลิ่นน้ำมัน คราบเหงื่อ และความลับที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นใต้หลังคาอู่แห่งนั้น
สนุกมากครับ {:5_146:}{:5_146:} ลุ้นต่อตอนต่อไปคับ ขอบคุนมากคับ ดีต่อใจมากครับ ลุ้นต่อตอนต่อไปคับ thanxs ต่ออออ ขอบคุณมากๆๆครับ ขอบคุน ขอบคุณครับ ลุ้นต่อไป ขอบคุณมากๆครับ ขอบคุณมากๆนะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ยังไงต่อครับ 😊🫠😜😅 ขอบคุณมากครับ รอตอนต่อไปครับ