Scamboli โพสต์ 2026-4-8 23:55:15

Deep Lab SS2 : จับหนุ่มหล่อ '7 บาป' มารีดน้ำ : EP.4 : พีม บาปแห่งทิฐิ

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Scamboli เมื่อ 2026-8-9 00:41

       ผมแปะลิงค์ตอนก่อนหน้าไว้นะครับ สามารถไปตามอ่านกันได้นะครับ
       Deep Lab SS2 : จับหนุ่มหล่อ '7 บาป' หุ่นลีนมารีดน้ำ : EP.1 : ภู บาปแห่งราคะ
       Deep Lab SS2 : จับหนุ่มหล่อ '7 บาป' หุ่นลีนมารีดน้ำ : EP.2 : กร บาปแห่งโทสะ
       Deep Lab SS2 : จับหนุ่มหล่อ '7 บาป' หุ่นลีนมารีดน้ำ : EP.3 : เอฟ บาปแห่งเกียจคร้าน

      ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


      แสงไฟ LED สีฟ้าสลัวสาดส่องไปทั่วลานประลองตัณหาของคอลเลกชัน 12 ราศี CEO ร่างสูงใหญ่ยืนเอามือไพล่หลัง จ้องมองหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งใสขนาดยักษ์ที่ฉายภาพเตียงโลหะสีดำมันวาวสิบสองเตียง ภาพบนหน้าจอแสดงให้เห็นหุ่นยนต์ชายหนุ่มรูปร่างกำยำที่กำลังถูกพันธนาการกางแขนถ่างขา เครื่องกระบอกสุญญากาศทำงานอย่างตะกละตะกลาม สูบฉีดน้ำกามขาวข้นขุ่นคลั่กไหลลงสู่แทงค์เก็บ               สายตาอันคมกริบของ CEO หยุดลงที่ภาพโฮโลแกรมของ SUBJECT 010 ‘Phumiphat Bot’ หรือมอส อดีตนักศึกษาปริญญาเอกสายวิทย์ ร่างกายที่ลีนของชายหนุ่มกำลังกระตุกเกร็ง ท่อนควยถูกเครื่องจักรและกระบอกรีดน้ำชักรูดอย่างบ้าคลั่งจนเสียงครางดังระงม ลำควยบานถอกผลุบเข้าผลุบออกเสียดสีกับกระบอกเคล้ากับเสียงครางต่ำในลำคอที่ดังลอดบอลแก๊ก แม้จะถูกล้างสมองแต่จิตใต้สำนึกยังคงต่อต้านจนหลุดเสียงด่าทอออกมา               “อื้ออออออ!!!.......อ้าาาาาาา!”               CEO แสยะยิ้ม ก่อนจะใช้นิ้วปัดหน้าจอเพื่อเจาะลึกลงไปในข้อมูลโครงข่ายประสาท ดึงเอาภาพความทรงจำส่วนลึกที่สุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในสมองของหุ่นยนต์อัจฉริยะตัวนี้ออกมาฉายเบื้องหน้า               มันคือภาพความทรงจำเมื่อสามปีก่อน ในค่ายวิชาการของคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยชื่อดังใจกลางเมืองหลวงแห่งหนึ่ง มอสพยายามเดินเข้าไปสานสัมพันธ์กับ ‘พีม’ เด็กมัธยมปลายหุ่นดีคนหนึ่งที่โดดเด่นท่ามกลางกลุ่มเพื่อน มอสเห็นแววความฉลาดและแอบหลงใหลในตัวเด็กคนนี้จึงพยายามชวนคุย ทว่าพีมเพียงแค่เหลือบตามองผ่านแว่นตาขอบเงิน ก็ได้แต่ตอบแบบส่งๆ ไม่ได้เปิดโอกาสให้มอสถามกลับ               “ขอบคุณครับพี่ ผมขอตัวก่อนนะ”               พีมเดินจากไปทิ้งให้มอสยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ความเย่อหยิ่งของเด็กหนุ่มรุนแรงจนมอสจำฝังใจ แม้แต่ตอนที่พีมสอบติดวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มอสพยายามทักแชทไปแสดงความยินดี พีมก็ทำแค่ขอบคุณ เมื่อพีมเข้ามาเรียนต่อ มอสก็ยังพยายามเข้ามาชวนพีมคุย แต่สำหรับพีม มอสคือไอ้เนิร์ดที่ไม่มีค่าพอให้เขาสนทนาด้วย จึงได้แต่ตอบเท่าที่ถูกถาม เขาเชิดชูความเป็นชายแท้ที่เพอร์เฟกต์ของตัวเอง ทั้งหน้าตาและมันสมอง ความเป็นชายแท้เขามองคนรอบข้างเป็นเพียงเศษฝุ่น               ภาพโฮโลแกรมความทรงจำดับวูบลง CEO กระตุกยิ้มมุมปากอย่างมาดหมาย               “ถึงเวลาจัดการกับชายแท้รายต่อไปแล้วสินะ...”               ใจกลางเมืองหลวงกรุงเทพมหานครยามค่ำคืน ช่วงเวลาที่รถไฟฟ้ารอบสุดท้ายใกล้จะหยุดให้บริการ พีมก้าวเท้าออกจากรถไฟฟ้า ในเวลาที่สถานีใกล้ปิดให้บริการ ผู้คนวันนี้บางเบาจนแปลกตาเรียกได้ว่าแทบอาจจะเหลือเขาอยู่คนเดียว ท่าทางของพีมสง่าและเต็มไปด้วยความมั่นใจ ภายใต้เสื้อเชิ้ตพอดีตัวซ่อนรูปร่างแบบอดีตนักกีฬาบาสเกตบอลที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อลีนและหน้าท้องซิกแพ็คที่เรียงตัวสวยงามเป็นลอนภายใต้ร่มผ้า               ในหัวของพีมยังคงประเมินความสามารถของคนอื่นอย่างดูแคลน สมองที่ประมวลผลโค้ดนับแสนบรรทัดของเขาเพิ่งจัดการระบบที่โปรแกรมเมอร์กระจอกๆ ทำพังเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย ขณะที่เขามีท่าทีนิ่งขรึม ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสวมแว่นตากันแดดเดินเข้ามาขวางทาง เจษส่งยิ้มเย็นเยียบให้ก่อนจะเอ่ยถาม               “คุณคือศรัณย์ บัณฑิตวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ที่พึ่งจบไปจากมอxxx ใช่ไหมครับ”               พีมขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจระคนรำคาญ               “ใช่ครับ คุณรู้จักผมได้ยังไง”               “ผมเป็นตัวแทนจากบริษัท Deep เรากำลังประสบปัญหาฉุกเฉินและต้องการวิศวกรคอมพิวเตอร์ระดับหัวกะทิไปเช็คระบบฐานข้อมูลของบริษัทด่วนที่สุด มันเป็นความลับระดับสุดยอด”               เจษไม่ตอบแต่วกเข้าเรื่องทันที เพื่อไม่ให้เสียเวลาล่อหุ่นตัวใหม่นานเกินไป พีมแค่นหัวเราะในลำคอ มองเหยียดชายตรงหน้า               “มุกตลกอะไรของพวกคุณ ผมไม่รับงานด่วนไม่มีเหตุขนาดนี้ ขอโทษด้วยครับ หลีกไป”               เขาเบี่ยงตัวเดินหนีลงบันไดเลื่อนมุ่งหน้าสู่สถานีชั้นใต้ดิน แต่เมื่อก้าวลงมาถึงชั้นที่เงียบสงัดและเคว้งคว้างว่างเปล่าไร้ผู้คน พีมกลับพบว่ามีชายชุดดำอีกสองคนเดินตามประกบหลังมาติดๆ เขาพยายามหาทางหลีกจนกระทั่งพบทางตัน พีมจึงตะโกนถามด้วยความหงุดหงิด               “เฮ้ย พวกคุณต้องการอะไรกันแน่!”               ชายชุดดำไม่ตอบ แต่ตรงเข้าประชิดตัวและพยายามลากเขาไป พีมเห็นท่าไม่ดีจึงพูดดักคอแบบหัวธุรกิจ               “จะให้ผมไปก็ได้... แต่คงไม่ได้ไปทำให้ฟรีๆ เฉยๆ ใช่ไหม เวลานอกราชการแบบนี้ด้วย”               “แน่นอนครับ ค่าตอบแทนเจ็ดหลักโอนเข้าบัญชีคุณทันทีที่งานเสร็จ”               พร้อมกับชูบัตรที่เป็นสัญลักษณ์ของ DEEP LAB เลื่อมเงาเป็นประกายเมื่อกระทบแสงไฟเพิ่มความเชื่อมั่นในการหลอกล่อหุ่นตัวใหม่ให้ยินยอมเข้าไปสู่ “นรก” ด้วยการตัดสินใจด้วยตัวเอง ความโลภและความมั่นใจในฝีมือทำให้พีมยอมเดินตามไปจนถึงตึกสูงระฟ้า ลิฟต์วีไอพีเลื่อนตัวพุ่งดิ่งลงสู่ชั้นใต้ดินลึกสุดหยั่ง ประตูลิฟต์เปิดออกสู่ห้องโถงหลักของ DEEP LAB อากาศภายในห้องเย็นเฉียบ กลิ่นโอโซนจากเครื่องจักรและน้ำยาฆ่าเชื้อลอยเตะจมูก ทันทีที่ก้าวพ้นประตูชายชุดดำสองคนก็พุ่งเข้าล็อกตัวพีมทันที               พีมเริ่มดิ้นและสู้จนหลุดได้รอบหนึ่ง สัญชาตญาณนักกีฬาทำให้เขาเบี่ยงตัวหลบ แต่เขาก็หนีไม่พ้นเครื่องช็อตไฟฟ้าแรงสูงที่จี้เข้าที่แผ่นหลังเต็มแรง               “อ๊ากกกกกก!”               ร่างกายกำยำกระตุกเกร็ง สติของอัจฉริยะหนุ่มดับวูบลงในเสี้ยววินาที


      ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




      พีมสะดุ้งเฮือกตื่นขึ้นมาอีกครั้งท่ามกลางโถงนาฬิกาที่อาบด้วยแสงสีแดง เขาพบว่าตัวเองถูกจับถอดเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ยืนล็อกตรึงกางแขนถ่างขาอยู่ที่ไม้กางเขนรูปตัวเอ็กซ์ สองแขนถูกขึงตึงเผยให้เห็นวงแขนโชว์รักแร้ที่รอกระบวนการเตรียมสภาพ ลำควยขนาด 9 นิ้วที่เขาภูมิใจนักหนายังคงหลับใหลห้อยต่องแต่ง พีมดิ้นพล่านด้วยความโกรธ               “พวกมึงเป็นใคร! ปล่อยกูเดี๋ยวนี้!”               ทันใดนั้น จอโฮโลแกรมยักษ์เบื้องหน้าก็ฉายภาพชายหนุ่มสามคนก่อนหน้าที่ถูกแปรสภาพเป็นหุ่นยนต์ คือ ภู บาปแห่งราคะ, กร บาปแห่งโทสะ และ เอฟ บาปแห่งเกียจคร้าน สภาพของแต่ละคนล้วนเป็นเพียงหุ่นมีชีวิตที่กำลังถูกสูบน้ำเชื้อ เสียง CEO ดังก้องผ่านลำโพง               “ยินดีต้อนรับสู่โปรเจกต์ใหม่ที่นายได้รับเกียรติให้เป็นหุ่นตัวต่อไป เราต้องการศึกษาสมองอัจฉริยะของนายเพื่อไปผลิตประชากรชั้นเลิศ”               “ไอ้พวกโรคจิต! ปล่อยกูนะสัส!”               แขนกลเลื่อนลงมาจัดการเตรียมสภาพหุ่นยนต์ ใบมีดโลหะตัดฉับสายสร้อยเชือกสีดำห้อยพระของพีมจนขาดกระเด็น จี้ตกลงกระทบพื้นเสียงดังแกร๊ง เป็นสัญญาณการจำกัดอิสรภาพและมอบความเป็นทาสให้เขาอย่างสมบูรณ์ ความรู้สึกปลอดภัยของพีมพังทลายลง               “ที่นี่ไม่มีพระเจ้า ไม่มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์หน้าไหนจะคุ้มครองคนหยิ่งยโสอย่างแกได้หรอกนะ” CEO เยาะเย้ย               จากนั้นเครื่องจักรก็ชโลมโฟมและจัดการโกนขนรักแร้รวมถึงขนหมอยของพีมออกจนเกลี้ยงเกลา เผยสรีระซิกแพ็คที่แน่นตึงเปรี๊ยะไร้สิ่งปกปิด CEO สั่งการ               “เอาล่ะ มาปลุกความเป็นชายของนายกันดีกว่า!”               หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏขึ้นแสดงสถานะสดของเป้าหมาย                     > EGO RESISTANCE: 98% (CRITICAL HIGH)      > ERECTION LEVEL: 15% (FLACCID)      > CLIMAX PROGRESS: 0%               ทว่าพีมแข็งยากเป็นพิเศษเพราะความเย่อหยิ่งและความเป็นชายแท้ CEO จึงปล่อยตัวหุ่นยนต์หมายเลข 010 'Phumiphat Bot' ออกมาจากมุมมืดซึ่งเตรียมไว้อยู่แล้ว มอสเดินเข้าประชิดตัว พยายามประกบปากจูบพีมอย่างดูดดื่ม แต่พีมดิ้นพล่านสะบัดหน้าหนีไม่ยอมเปิดปาก มอสจึงเลื่อนลงไปซุกไซ้ซอกคอและขบเม้มใบหู พีมดิ้นไปมาพร้อมคราง               “พี่..พี่มอส!?”               “อื้อออออ!!! เชี่ย... อื้อออ อย่าแตะกู! ไอ่สัส”               หุ่นยนต์หมายเลข 010 ไม่ฟัง มอสค่อยๆ เลื่อนลงมาดูดหัวนมสีน้ำตาลของพีมที่ยอดอกเพื่อกระตุ้นอารมณ์เด็กหนุ่มรุ่นน้องจนแข็งเป็นไต และขยับลงมาใช้ริมฝีปากครอบแก่นกายที่ยังไม่ตื่น ค่อยๆ ชักขึ้นชักลง พร้อมมือที่บีบคลึงพวงไข่เบาๆ พีมครวญครางอู้อี้และสบถด่า               “อ๊ะะ... อาาา... หยุด! กู...อืออ.. ไอ่เหี้ย บอกให้หยุด!!”               ลำควยเริ่มตื่นและขยายตัวแต่ยังไม่ยอมแข็งจนสุด CEO จึงดีดนิ้วเปาะ แขนกลส่งขวดป๊อปเปอร์มา มอสหยิบมันมา และหมุนขวดเปิดฝาเตรียมจ่อที่รูจมูกพีม ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็เริ่มดิ้นกระชากข้อมือที่ถูกตรึงทั้งสองหวังจะให้หยุดจากยานรกที่กำลังจะถูกอัด ตะโกนลั่น               “ไอ่สัส หยุด!! ปล่อยกูไอ่เหี้ยย ฮือออ!!!”               พีมกัดฟันกรอด ป๊อปเปอร์ถูกเปิดฝาแล้วจ่อเข้าที่จมูกทันที               “ไม่ยอมแข็ง ก็ต้องถูกอัดป๊อปซะ! คราวนี้นายไม่รอดแน่ หึๆๆ” เสียง CEO ประกาศก้อง               “อือออออออ ไม่!! ฮึก! อ้าาาาา!! ปล่อยกู!!! อย่า!”               พีมเผลอสูดดมเข้าไปเต็มปอด สารเคมีสูบฉีดซู่ขึ้นสมองจนหูอื้อ ดวงตาเริ่มเยิ้มหยาด พริบตานั้นเลือดก็สูบฉีดลงเบื้องล่าง แก่นกาย 9 นิ้วแข็งขึงตั้งตระหง่านจนสุดความยาว เส้นเลือดปูดโปนสู้สายตา CEO หัวเราะลั่นด้วยความสะใจในความพ่ายแพ้ของเด็กหนุ่ม               “ฮ่าๆๆๆ ในที่สุดก็แข็ง ลำยาวดีจริงๆ”               “เริ่มกระบวนการต่อไป!”               พีมที่กำลังเมายาหอบหายใจจนซิกแพ็คเกร็งเขม็ง มอสหยิบบอลแก๊กสีดำมาพยายามยัดเข้าปากพีม พีมส่ายหน้าไม่ยอม               “อื้อออออ.....อื้มมมมมม...!!!!”               จนถูกแขนกลบีบกรามบังคับให้เปิดปากกว้าง มอสยัดบอลแก๊กสำเร็จและรัดสายหนังแน่นตึง พีมดิ้นพล่านด่าครางอู้อี้ในลำคอ               “อื้อออออออ! ไอ้สัส! อ๊อกกก!”               จากนั้นมอสก็ค่อยๆ บรรจงหยิบที่ปิดตาสีดำมาสวมให้พีม ปิดกั้นการมองเห็นโดยสิ้นเชิง ไม้กางเขนเริ่มเคลื่อนองศา มีเสียงดังครืดดดดดดดด และเอนตัวลงราบไปกับเตียงในแนวราบ               เสียง CEO ประกาศก้องผ่านลำโพง               “เพื่อให้มั่นใจว่าควยของนายแข็งเต็มที่และจะไม่มีทางทรยศกระบอกรีดน้ำของเราได้... เราต้องมาทดสอบกันก่อน”                  
      มอสหยิบวงแหวนรัดควยสีฟ้าที่แขนกลยื่นมา ก่อนจะจัดการรัดโคนควยและพวงไข่ของพีมเอาไว้แน่นเพื่อบังคับให้ควยเต่ง พีมที่ถูกปิดตามองไม่เห็นทิศทางได้แต่ดิ้นพล่าน ส่ายหน้าไปมา ด่าและครางอู้อี้อยู่ภายใต้บอลแก๊ก               “อื้อออออ! ปล่อยกู! อ๊อกกก! อื้อออออออออื้ออออออ!”               จากนั้นมอสก็เอื้อมไปหยิบ ‘กระบอกแก้วซิลิโคนยาง’ ขนาดกะทัดรัดเท่ากำมือ รูปร่างคล้ายฝักข้าวโพดที่อัดแน่นไปด้วยปุ่มนูนด้านในขึ้นมาเตรียมไว้ ก่อนที่หุ่นยนต์รุ่นพี่จะโน้มใบหน้าลงไปกระซิบข้างหูของพีม พร้อมกับขบกัดที่ติ่งหูเบาๆ               “เตรียมตัวนะครับน้อง...”               พีมขนลุกซู่ ดิ้นส่ายหน้าไปมาอย่างบ้าคลั่ง ครางประท้วง               “อื้ออื้อ! อื้ออออ!”               CEO มองภาพนั้นแล้วหัวเราะเยาะเย้ยความดิ้นรนของชายแท้ผู้เย่อหยิ่ง ก่อนจะกดรีโมทคอนโทรลสั่งโปรแกรมให้มอสลงมือได้               มอสจัดการนำกระบอกแก้วซิลิโคนยางสวมครอบลงไปบนลำควย 9 นิ้วของพีมจนมิดด้าม ความคับแน่นและปุ่มซิลิโคนเสียดสีกับส่วนหัวหยักบาน พีมแอ่นอกครางอู้อี้
      
      “อื้อออออออ! อ๊าาาาาา!”               ลำควยสีชมพูระเรื่อของเขาขยายตัวยืดเต่งเต็มที่สู้กระบอก มอสบรรจงชักรูดเข้าออกเพื่อทดสอบความแข็งขืนอย่างเนิบนาบแต่หนักหน่วง พร้อมกับเปล่งเสียงนับช้าๆ         
      “หนึ่ง... สอง... สาม... สี่... ห้า...”               “อ๊า...อ๊า...ฮึกก...อะ...อือออออออ”               เสียงเสียดสีของเจลและซิลิโคนดัง จ๊วบ... จ๊วบ... หยาบโลนไปทั่วห้อง พีมดิ้นเร่าๆ ครางอื้ออื้อด่าทอไม่หยุดพัก ร่างกายกำยำสีแทนแดงก่ำ หน้าท้องซิกแพ็คที่เรียงตัวสวยงามเกร็งสั่นระริก ปูดโปนเป็นลอนชัดเจนทุกครั้งที่มอสชักรูดกระบอกผ่านส่วนหัวที่ไวต่อความรู้สึก มอสนับต่อเนื่องไปจนถึงสิบครั้ง ท่อนควย 9 นิ้วก็แข็งตึงเปรี๊ยะจนถึงขีดสุด ไม่เหลือเค้าความอ่อนตัวให้เห็นอีกต่อไป               เมื่อมั่นใจในความพร้อม CEO ก็ยิ้มอย่างพึงพอใจและจัดการกดปุ่มบนแท่นควบคุม               “ดีมาก จัดการของจริงได้เลย!”               แขนกลเลื่อนกระบอกรีดน้ำ Seriouskit รุ่น See-Through Electro Constriction SPT เข้าสวมครอบแทนที่กระบอกทดสอบ และชะโลมเจลหล่อลื่นจนชุ่ม พีมผู้เย่อหยิ่งเงียบกริบ พยายามกลั้นเสียงไม่ยอมส่งเสียงครางแม้เครื่องจะเริ่มชักรูดอย่างหนัก มอสจึงเริ่มใช้แส้หนังฟาดเข้าที่หน้าท้องและหน้าอกของพีมจนเป็นรอยแดง พีมครางด่าอู้อี้
                     “อื้อออออ! ไอ้เหี้ย! อ๊อกกกกกกกก!”               กระบอกรีดน้ำทำการสูบและชักรูดลำควยของพีมที่แข็งให้คับเต็มกระบอกน้ำท่ามกลางไอเย็นของเครื่องปรับอากาศ ทันใดนั้น ห่วงเหล็กที่รัดควยพีมอยู่ก็เรืองแสงสีฟ้าขึ้น มันสั่นและส่งกระแสไฟฟ้าออกมากระตุ้นช็อตลำควยของพีม จนลำควยกระตุกเกร็งด้วยความเสียว               “อื้ออออออออ!!!....ไอ้!!..อื้อออ....อ่าาา....อ่อยอู!!”               หนุ่มหล่อผู้เย่อหยิ่งดิ้นแรง มือสองข้างที่ถูกตรึงกับห่วงเหล็กกำแน่นด้วยความเสียวจากไฟฟ้าที่ช็อต สองเท้าจิกแน่นเพราะเสียว พีมเงี่ยนอย่างเต็มที่แต่ก็พยายามงัดแรงต่อต้านทั้งหมดสู้กับเครื่องจักรที่ไร้ชีวิตของ Deep Lab                ‘ไม่!! กูต้องไม่แตก เครื่องเหี้ยพวกนี่ทำอะไรกูไม่ได้’                จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบ 40 นาที พีมยังดื้อดึงไม่ยอมแตก หยาดเหงื่อผุดพรายเต็มกรอบหน้าและแผงอก ร่างกายสีแทนแดงก่ำด้วยเลือดที่สูบฉีด กล้ามเนื้อหน้าท้องซิกแพ็คที่เรียงตัวสวยงาม บัดนี้เกิดอาการหดเกร็งค้างราวกับตะคริกินเพราะฝืนกลั้นความเสียวมานาน แต่ละลอนปูดโปนและกระตุกสั่นอย่างไม่อาจควบคุม เหงื่อกาฬไหลตกลงตามร่องกล้ามเนื้อ พีมหลับตาภายใต้ที่ปิดตา กัดบอลแก๊กจนกรามปูด พยายามใช้ตรรกะในหัวต้านทาน แต่เมื่อถูกแส้ฟาด สติก็เริ่มแตกกระเจิง               CEO ยิ้มเยาะ               “อึดดีนี่ เก่งเหลือเกินนะไอ้วิศวะ... ฉันอยากจะรู้นักว่าหน้าท้องซิกแพ็คสวยๆ ของนาย มันจะทนเกร็งกลั้นน้ำกามไว้ได้อีกกี่นาที! จะพ้นเงื้อมมือ Deep Lab ไปได้เรอะ”               CEO สับคันโยกฉีดเจลหล่อลื่นเพิ่มเข้าไปในกระบอกอีกครั้ง และเร่งจังหวะเครื่องชักเร็วขึ้นอีกเท่าตัว การดูดกระชากทวีความรุนแรงจนพีมเริ่มเกร็งตัวแอ่นอกสู้               “อื้ออออออ....ไอ้สัส!...อื้อออออออ...อ้าาาาาาาา!”               CEO ยิ้มพูดด้วยเสียงอำมหิต       “อื้มมมม เยี่ยม เสียงครางมาซะทีนะ”               “ฮึ่กกกกกก…อ้าาาาา…อ้าาาาาา”               ในที่สุดพีมก็ทนความเสียวซ่านไม่ไหว เกร็งหน้าท้องจนลอนกล้ามเนื้อปูดโปนและยอมแตกน้ำแรกพุ่งทะลักเข้ากระบอกใสอย่างบ้าคลั่ง               [ INITIAL EXTRACTION: ROUND 1 COMPLETE ]      > SUBJECT: 016 (Peem Bot)      > HEART RATE: 182 BPM (HIGH PRIDE RESISTANCE)      > YIELD VOLUME: 6.0 ML       > PRIDE FIREWALL: BREACHED      > STATUS: EGO DEFENSE MECHANISM COMPROMISED               CEO สั่งปลดบอลแก๊กชั่วคราว พีมตะโกนด่าทันที               “ไอ้เหี้ย! ไอ้เดนนรก! สัส! ใครก็ได้ช่วยด้วย! ปล่อยกู! กูจะแจ้งตำรวจ! กูไม่ยอม”               “หึ... ปากบอกว่าไม่ แต่ควยเก้านิ้วของนายพ่นน้ำกามออกมาเต็มกระบอกเลยนะพีม นี่น่ะเหรออัจฉริยะ? สุดท้ายก็แพ้ให้กับความเสียวโง่ๆ อยู่ดี! ยังปากดีนี่ เอาล่ะ เรามาเปลี่ยนนายให้กลายเป็นหุ่นยนต์ของที่นี่โดยสมบูรณ์เถอะ”               CEO กดรีโมทคอนโทรลสั่งโปรแกรมให้มอสเข้ามาจัดการพีม มอสสวมบอลแก๊กกลับไปใหม่ และแขนกลก็เลื่อนเครื่องล้างสมองครอบลงบนหัวพีมเพื่อโปรแกรมให้เป็นหุ่นและทำการศึกษาคัดลอกกลไกการทำงานของสมอง สมองที่เคยประมวลผลโค้ดนับแสนบรรทัด บัดนี้เริ่มเกิดภาวะ System Overload ตรรกะและเหตุผลถูกไวรัสแห่งตัณหากัดกินจน Error       แขนกลเลื่อนลงมาพร้อมปืนเลเซอร์ไฮไลท์ ลำแสงเลเซอร์สีแดงเข้มพุ่งตรงเข้าสัมผัสยิงจ่อที่หัวนมสีน้ำตาลของพีม ความร้อนจี๊ดสัมผัสยอดอกจนพีมสะดุ้งเฮือก กลิ่นเนื้อไหม้จางๆ ลอยแตะจมูก ความเจ็บปวดในเสี้ยววินาทีแรกถูกเครื่องล้างสมองบังคับให้เปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านอย่างรุนแรง ยอดอกบวมเป่งและแข็งเป็นไต ความร้อนและความเสียวที่ถูกกระตุ้นพร้อมกันทำให้พีมเริ่มครางอู้อี้ดิ้นพล่าน               “อื้ออออออ....ฮึก...ไอ้เหี้ย!...อ๊อกกก...อ้าาาาาาา!”               เครื่องชักรีดต่ออย่างไม่ลดละ พร้อมเข็มสักที่เลื่อนเข้ามา พีมพยายามดิ้นหนีแต่ถูกรัดแน่น ซิกแพ็คเกร็งสั่นจนแทบปริแตก เสียงหึ่งๆ ของมอเตอร์เครื่องสักทำงานอย่างรวดเร็วและแม่นยำ สลักตราสัญลักษณ์แห่งบาปมงกุฎที่แตกสลายเหนือราวนมขวาของพีมเพื่อยืนยันการเป็นหุ่นของ DEEP LAB พีมกัดฟันไม่ยอมแตกน้ำสอง แขนกลจึงเลื่อนมาขยายช่องทางด้านหลังและสวนยัดแท่งสวน Electro Plug เข้าไป พีมด่าอู้อี้ขัดขืนด้วยความเกลียดชัง               “อื้อออออ! หยุดนะสัส!! กูเกลียดพวกเกย์ กูไม่ใช่เกย์!”               CEO เยาะเย้ยเสียงดัง พีมถูกแท่งสวนกระแทกเข้าถึงต่อมลูกหมากและปล่อยกระแสไฟฟ้าช็อตจนร่างกายกระตุกเกร็ง แตกน้ำสองออกมาในที่สุด               “อื้อออออออออ….อ๊ากกกกกกกกกก!!!’               [ COGNITIVE EXTRACTION: ROUND 2 COMPLETE ]      > BRAIN MAPPING: 45% SYNCED      > LOGIC CORE: CORRUPTED      > YIELD VOLUME: 5.1 ML       > MODIFICATION: LAZER NIPPLE STIMULATION ACTIVE      > STATUS: PRIDE SHATTERED / ROBOTIC CONVERSION 50%               ตัณหาเริ่มทวีความรุนแรง น้ำที่สามเริ่มขึ้นเมื่อควยพีมแข็งขึงอีกครั้งจากการอัดป๊อปเปอร์รอบสอง คราวนี้แท่งสวนขนาดเล็กค่อยๆ ถูกดึงออก พีมถูกเปิดที่ปิดตาออก CEO ยิ้มชั่วร้ายขณะที่แขนกลทำการฉีด V-Serum เข้าที่ต้นคอของมอส ลำควยของมอสถอกบานเต็มที่ เต่งตึง ถูกชโลมเจลและจับสวมถุงยาง เตียงของพีมถูกปรับอ้าขาให้กว้างขึ้น               พีมเบิกตากว้างเมื่อเห็นมอสที่สวมถุงยางเดินเข้ามา น้ำตาแห่งความเย่อหยิ่งพังทลายหายไปเหลือแต่ความกลัวสุดขีดและสติที่แตกกระเจิง เขาครางอู้อี้ในลำคอ บอลแก๊กถูกปลดออกเพื่อให้พีมพูด การต้องมาอ้าขาให้ผู้ชายด้วยกันแถมเป็นคนที่เคยดูถูก คือความพ่ายแพ้ขั้นสุด               CEO บิวท์อยากเห็นภาพประวัติศาสตร์ พีมจำใจละทิ้งศักดิ์ศรี แววตาหยิ่งยโสหายไปสิ้น น้ำตาไหลพราก               “พี่... ฮึก... ผมขอโทษ... ผมยอมแล้ว... ผมไม่ไหวแล้ว... อื้ออออ!”               CEO ระเบิดหัวเราะลั่น ความสะใจที่เห็นอัจฉริยะยอมสยบต่อความร่าน               “สายไปแล้ว! จัดการได้!”               มอสจับสะโพกพีมแน่นและดันลำควยตัวเองเข้าไปจนลึกสุดรูพีมรวดเดียวมิดด้าม พีมตาเหลือกค้าง ร้องลั่นเสียงหลง               สวบบบ…บลุบบบ!!      “อ๊ากกกกกก! เจ็บ! พี่...! อ๊าาาาาา!”               บอลแก๊กถูกสวมกลับเข้าไปอีกครั้ง พีมถูกมอสเย็ดกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วง กระบอกด้านหน้าก็ชักรูดสวนทางกัน พีมครางยาวอู้อี้ด่าและครวญครางไม่หยุด               “อื้ออออออ.....สัสเอ๊ย!...อื้ออออ...อ้าาาาาาา!”               น้ำสามพีมแตกออกมาในกระบอกอย่างไม่มีทางกลั้นได้อีก               [ INTERACTIVE EXTRACTION: ROUND 3 COMPLETE ]      > ACTIVE TOP: SUBJECT 010 (Phumiphat Bot)      > RECEPTIVE BOTTOM: SUBJECT 016      > YIELD VOLUME: 3.5 ML      > PAIN-TO-PLEASURE CONVERSION: 100%      > STATUS: EGO ANNIHILATED               CEO ยังไม่หยุดแค่นั้น สุ่มโฮโลแกรมเรียกหุ่นยนต์มาอีกตัวหนึ่งจาก 12 ราศี ประตูไฮโดรลิกฝั่งมุมหนึ่งของห้องเปิดออก ตึง!! เสียงฝีเท้าหนักแน่นกระทบพื้นห้องแล็บ เผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ของนักเรียนนายร้อยที่บัดนี้เต็มไปด้วยแววตาแห่งความว่างเปล่า ร่างกายกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามและหน้าท้องซิกแพ็คแข็งตึง               “ขอแนะนำให้รู้จักกับ Subject 005 Pakin Bot” CEO ประกาศก้อง ก่อนจะพูดเยาะเย้ย “ลองดูสิ นักเรียนนายร้อยจะอึดแค่ไหน”               แขนกลเลื่อนลงมาสวมถุงยางชนิดพิเศษให้กับกันต์ หุ่นยนต์นักเรียนนายร้อยเดินตรงมายังตัวพีมที่ดิ้นไปดิ้นมา ห่วงเหล็กที่ล็อกแขนและขานั้นแน่นหนาจนไม่สามารถขยับหนีได้ มอสจัดการเปิดฝาขวดป๊อปเปอร์จ่อเข้าจมูกพีมอีกครั้ง แล้วกระซิบด้วยเสียงโมโนโทน               “สูดเข้าไปอีกนะ จะได้มีความสุขไง…!!”               พีมดิ้นส่ายหน้าไปมาแต่ก็ถูกมอสจับล็อกหน้าเอาไว้และบังคับให้สูดป๊อปเปอร์เข้าไปเต็มปอดจนเริ่มเมาและเคลิ้มหนัก กันต์ไม่รอช้า จัดการจ่อลำควยเข้าที่รูของพีมที่แม้จะถูกตอกไปแล้วแต่ก็ยังฟิตและขมิบแน่นอยู่ ค่อยๆ จับควยยัดเข้าไปจนสุดลำ               พีมตาเหลือกค้าง สองมือกำแน่น ร้องอู้อี้ออกมาสุดเสียง               “อ๊ากกกกกก!! อื้ออออออ!!”               ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องหยาบโลนไปทั่วห้อง พีมครวญครางดิ้นพล่าน กระบอกรีดน้ำด้านหน้ายังคงชักรูดอย่างบ้าคลั่ง ลำควยแข็งเต่งถูกซิลิโคนในกระบอกบีบรัดและชักเต็มที่ หัวนมที่แข็งเป็นเม็ดไตกำลังถูกเบิร์นด้วยเลเซอร์และล้างสมองอย่างต่อเนื่อง               จนเย็ดไปได้สักพัก เสียง CEO ก็ประกาศก้องขึ้นมาอีกครั้ง               “อึดนัก ลองสองควยหน่อยเป็นไง”               ก่อนจะกดรีโมท มอสค่อยๆ เดินเข้ามาข้างๆ หุ่นยนต์สองตัวใช้มือโอบเอวกันและกัน กันต์ใช้มือขวาชักรูดควยมอสเบาๆ ก่อนที่มอสจะจับลำควยที่ถอกบานของตัวเองยัดแทรกเข้าไปในรูพีมเพิ่มเติม ร่างกายของชายแท้ผู้หยิ่งยโสถูกบังคับให้อ้ากว้างรับท่อนเนื้อไซส์เขื่องสองลำที่กระหน่ำแทงสวนเข้ามาพร้อมกัน               ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ!      ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ!      ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ!               “อ้า!!....อ๊ะ!!...อ๊ะ!!!...อ๊ะ!!”      “อื้ออออออ.....อ๊อกกกก...อ้าาาาาาา!”               พีมครวญครางไม่หยุด สมองลอยเคลิ้มเต็มที่ด้วยฤทธิ์ยา ร้องดังลั่น น้ำลายไหลฟูมปาก รูทวารกลืนกินความเป็นชายของหุ่นทั้งสองตัวอย่างตะกละตะกลาม เขาโดนกระหน่ำเย็ดอย่างหนักหน่วงจนตาเหลือกค้าง และร่างกายกระตุกแตกน้ำที่สี่พุ่งกระจายเต็มกระบอกในที่สุด               “อ๊ากกกกกก....อื้ออออออออออออออออออ!!!”               [ MULTI-BOT EXTRACTION: ROUND 4 COMPLETE ]      > PENETRATION STATUS: DOUBLE SYNCED      > YIELD VOLUME: 2.8 ML      > BRAIN MAPPING: 90% COPIED      > STATUS: TOTAL SUBMISSION               หลังจากการปลดปล่อยน้ำที่สี่ พีมก็เริ่มหมดเรี่ยวแรง ร่างกายหอบสะท้านอย่างหนัก แต่กระบอกรีดน้ำด้านหน้าก็ยังคงทำหน้าที่ชักรูดต่อไปอย่างไม่ลดละ ลำควยของเขาแม้จะมีความอ่อนตัวลงไปบ้างจากความเหนื่อยล้า แต่ด้วยฤทธิ์ของเจลหล่อลื่นสูตรพิเศษของ DEEP LAB ที่ซึมซาบเข้าสู่เส้นเลือด มันบังคับให้แก่นกายของพีมต้องแข็งขึงชูชันตลอดเวลาจนกว่ากระบวนการเปลี่ยนสภาพเป็นหุ่นยนต์จะเสร็จสมบูรณ์ แขนกลเลื่อนลงมาจัดการปลดถุงยางอนามัยที่เต็มไปด้วยน้ำกามของกันต์และมอสออก ทว่าเครื่องสูบน้ำกามที่ยังอยู่บนควยพีมก็ยังคงกระหน่ำชักรูดร่างของเขาต่อไปอย่างบ้าคลั่ง               เวลาผ่านไปกว่าสี่ชั่วโมง พีมถูกรีดเค้นระลอกแล้วระลอกเล่าจนแห้งเหือดหมดสภาพ ห้อยคอพับอยู่บนเตียงเหล็ก หน้าจอโฮโลแกรมสว่างวาบขึ้นสรุปผลสถานะสุดท้าย:               [ ROBOTICIZE & BRAIN MAPPING: FULLY COMPLETE ]      > SUBJECT: 016 (Sarun Bot)      > SIN: PRIDE (ERADICATED)      > EXTRACTION ROUNDS: 10 ROUNDS      > TOTAL YIELD (4 HRS): 29.5 ML       > NEURAL MAPPING: 100% COPIED (GENIUS DATA SECURED)      > MODIFICATION: LAZER NIPPLE STIMULATION / SHATTERED CROWN TATTOOED / PERMANENT GAG      > STATUS: EGO DESTROYED / CONVERTED TO ELITE SEX BOT               สภาพพีมตอนนี้แทบไม่เหลือความเป็นมนุษย์ น้ำลายไหลยืดเปรอะบอลแก๊ก หน้าท้องที่เป็นลอนแข็งเกร็งค้างถาวร มอสและกันต์เข้ามาปลดล็อกพันธนาการและพาตัว Sarun Bot ที่ไร้สติเดินหายเข้าไปในห้องโถงบาปเจ็ดประการ และจับล็อคตรึงไว้ที่เตียงมุมแฉกดาวถัดจากเอฟที่พึ่งน้ำแตกไป กระบอกรีดน้ำซึ่งมีสายต่อไปยังแทงค์ข้างเตียงที่เตรียมไว้ถูกจับสวมลงบนควยพีมทันที เข็มฉีดยาฉีด V-Serum กระตุ้นให้ควยหนุ่มวิศวะคอมแข็งเต็มที่ตลอดเวลา มอสที่นัยน์ตาสีฟ้าเลื่อนตัวลงมาประกบปากดูดดื่มกับหุ่นนัยน์ตาสีแดงแบบพีมอีกครั้ง ก่อนจะผละตัวออกมา แล้วเดินกลับไปยังเตียงรีดน้ำของตนพร้อมกันต์ตามเดิม
         บัดนี้ บาปแห่งความเย่อหยิ่งได้กลายมาเป็นหุ่นเครื่องจักรผลิตน้ำประดับดาว 7 แฉกแห่งบาป 7 ประการเรียบร้อย…                  ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
       (อัพเดตตอนต่อไปเรียบร้อยนะครับ ตามลิงค์ไปได้เลยครับ)         Deep Lab SS2 : จับหนุ่มหล่อ '7 บาป' หุ่นลีนมารีดน้ำ : EP.5 : กล บาปแห่งโลภ 🔥


moho043295 โพสต์ 2026-4-9 01:32:10

ขอบคุณครับ ชอบแนวคิดเอาหุ่นยนต์ที่มีมาใช้ประโยชน์ การใช้เครื่องอย่างเดียวมันจะดูไม่หลากหลาย

nuangnut1996 โพสต์ 2026-4-9 07:52:29

สนุกมากครับ

Darkmode_7 โพสต์ 2026-4-9 12:26:10

แตกกระจายครับ สุด !!!

J.Scot โพสต์ 2026-4-10 13:42:07

ขอบคุณมากครับ

cc_chord โพสต์ 2026-4-11 00:35:07

ตอนนี้พินกว่าเดิมอีกคับ

Huntercat โพสต์ 2026-4-11 12:54:02

สนุกครับ

rosolite โพสต์ 2026-4-14 10:50:27

สนุกมาก ขอบคุณนะ

Nessy โพสต์ 2026-4-14 22:49:23

สุดยอดค้าบ

Mrgan โพสต์ 2026-4-14 23:20:59

ขอบคุณครับ

Huntercat โพสต์ 2026-4-15 13:22:06

บาปแห่งความโลภรอนะครับ

Huntercat โพสต์ 2026-4-25 13:07:03

รอติดตามครัข

Huntercat โพสต์ 2026-5-31 07:43:03

อยากให้พวกหุ่นกล้บมาทีสติอีกรอบ

anuponm โพสต์ 2026-7-19 21:14:55

ขอบคุณครับ

6336 โพสต์ 2026-9-19 21:09:36

ขอบคุณครับ
หน้า: [1]
ดูในรูปแบบกติ: Deep Lab SS2 : จับหนุ่มหล่อ '7 บาป' มารีดน้ำ : EP.4 : พีม บาปแห่งทิฐิ