แค้นจนทำเรื่องที่ผิดลงไปจนน่าอาย บทนำ
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย มาย2554 เมื่อ 2026-4-7 13:26เราชื่อ"มาย" พ่อกับแม่เลิกกันเราเลือกที่จะอยู่กับพ่อเพราะคิดว่าจะได้อยู่บ้านเดิม เพราะแม่เลือกที่จะไม่เอาเราไปอยู่แล้วเขาไปอยู่กับชู้ จำได้ว่าตอนนั้นเราดีใจมากที่เขาเลิกกัน เพราะอยู่ด้วนกันก็ทะเลาะทุบตีกันทุกวัน ทำลายข้าวของในบ้านจนพังเละเทะไปหมด จนเราต้องตามเก็บกวาดมันทุกครั้ง เราเกลียดพวกเขาทั้งสองคนมาก เจอหน้าเราก็จะด่าพวกเขาแบบไม่มีเหตุผล รู้แค่ว่าเราต้องด่า
แต่แล้วพ่อก็พาเราไปทิ้งไว้กับปู่และย่าที่ต่างจังหวัด ย่าที่ไม่ใช่ย่าแท้ ๆ แต่เป็นเมียใหม่ของปู่ที่มีลูกด้วยกันหนึ่งคนชื่ออาแก้ว เสร็จแล้วพ่อก็กลับมาทำงานที่กรุงเทพ พ่อเราเป็น ร ป ภ ส่งเงินให้เราเดือนละสามพันบาท เดือนไหนพ่อเหลือเงินก็จะเพิ่มให้เป็นสี่พัน โดยที่อาแก้วเป็นคนดูแลค่าใช้จ่าย แต่เราก็แทบจะไม่เห็นเงินที่พ่อส่งมาเลยสักครั้ง
เราได้ค่าขนมไปโรงเรียนแค่วันละสี่สิบบาท ตอนนี้เราเรียนอยู่ชั้น ม. 3 โรงเรียนอยู่ใกล้บ้าน ซึ่งเราต้องเดินไปเองเกือบทุกวันระยะทางประมาณหนึ่งกิโลเมตร แต่นั้นไม่ใช่ปัญหาของเรื่องทั้งหมด เพราะปัญหาจริง ๆ มันอยู่ที่ย่าเลี้ยงกับอาแก้ว หวงทุกอย่าง หวงเรื่องกิน หวงเรื่องน้ำเรื่องไฟ หวงแม้กระทั้งขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่ยอมแบ่งให้เรากิน
ถ้าวันไหนเราหยิบขนมในตู้เย็นกิน วันนั้นเราก็จะโดนทั้งอีย่าเลี้ยงและก็อีอาแก้วด่าแทบตาย ทำเหมือนว่าเราไปฆ่าใครตายมา หลังจากวันนั้นเราก็เลยไม่กล้าหยิบอะไรกินอีกเลย ส่วนเรื่องกับข้าวเราจะได้กินหลังสุด ซึ่งก็จะเหลือแค่ผักกับน้ำแกงหรือเศษหมูเศษไก่สักชิ้นสองชิ้น แล้วถ้าจะถามว่าปู่เราว่าไงบ้างนั้น เราบอกได้เลยว่ารายนั้นไม่มีปากสักคำ ไหลไปตามลูกเมียหมดไม่เคยอยู่ข้างเราเลย
นอกจากวันไหนลุงป้าอาคนอื่น ๆ กลับมาเยี่ยมปู วันนั้นแหละที่เราจะได้กินของดี ๆ กับเขาบ้าง แต่เราก็แอบอิจฉาลูกพี่ลูกน้องเราอยู่ดี เพราะพวกเขาไม่ต้องทำอะไร ก็ได้รับคำชมจากปู่จากย่าและทุก ๆ คนแล้ว ส่วนเราที่ตื่นตั้งแต่หกโมงเช้า จัดการหุ้งข้าวล้างจานทุกวัน กลับไม่มีแม้แต่คำชมเลยแม้แต่ครั้งเดียว แถมยังโดนต่อว่าทำเหมือนเราไม่ใช่คน
ซึ่งเราเองก็ไม่เข้าใจว่า เราก็แค่เด็กผู้ชายที่อายุแค่สิบห้าปี ทำไมถึงได้มาพบเจอเรื่องแบบนี้ก็ไม่รู้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็นั่นแหละ ในความโหดร้ายก็ยังมีคนใจดีกับเราอีกตั้งหนึ่งคน "อาเอก" แกเป็นผัวของอีอาแก้วและเป็นคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเราทุกครั้ง ไม่ว่าตอนเราโดนย่าเลี้ยงกับอีอาแก้วด่า แกก็จะเข้ามาคอยห้ามและพาเราแยกออกไป หรือวันไหนกับข้าวมีแต่น้ำแกงแกก็แอบไปซื้อขนมปังหรือแซนวิดมาให้เรา และแกก็คอยยื่นเงินค่าขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เราไปโรงเรียนอยู่บ่อยครั้ง
อาเอกเป็นผู้ชายบ้าน ๆ แต่ดูดีมากในสายตาเรา และเป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้างเรา อาเอกสูงน่าจะร้อยเจ็ดสิบแปด หุ่นลีน ๆ แต่มีกล้ามเนื้อสมส่วนส่วนอายุราว ๆ สามห้าปี แกทำงานโรงงานที่เดียวกับอีอาแก้ว แต่จะเข้ากันคนละเวลา บ้างอาทิตย์อาเอกเข้ากลางวันส่วนอีอาแก้วก็เข้ากลางคืน เป็นแบบนี้สลับกันไป
จนวันหนึ่งเราทะเลาะกับอีอาแก้วหนักมาก แค่เราทำการบ้านจนลืมล้างจาน อีอาแก้วกลับมาจากทำงานมาถึงก็ใส่เราเป็นชุดพออีตัวลูกสาวขึ้นอีตัวแม่มันก็ขึ้นด้วย ส่วนปู่เรานั้นเหรอหลับหูหลับตากระดกเหล้าเข้าปากอย่างสบายใจ ปล่อยให้เราโดนสองแม่ลูกด่าทอจนเราทนไม่ไหว ลุกขึ้นออกโรงฟาดกลับไปแบบกูไม่ทนอีกแล้ว ไม่ว่าจะได้อยู่ที่นี่ต่อหรือไหม เราก็ไม่กลัวแล้ว
สรุปเรื่องในวันนั้นเราก็โดนอีอาแก้วด่าจนเราร้องไห้กลับเข้าไปในห้อง จากนั้นก็ปิดประตูล็อกห้องแต่มันก็ยังตามมาเคาะด่าอยู่หน้าห้องอีก เราที่ได้ยินคำด่าคำดูถูกของพวกมันถึงกับอยากหนีไปให้ไกล แต่เวลานั้นเราก็ทำได้แค่นอนร้องไห้จนตาบวบ พอนับจากวันนั้นเราก็แค้นฝั่งหุ่นอีสองแม่ลูกนั้นมาก เราคิดหาวิธีที่อยากจะล้างแค้นพวกมันสองคนให้สาแกใจเรา
เราคิดหาวิธีอยู่หลายวัน จนวันนั้นประมาณห้าโมงเย็น เราเห็นอาเอกเดินอยู่ในบ้านใส่แค่ผ้าขนหนูผืนเดียว ความคิดบางอย่างก็เกิดขึ้นในหัวเราทันที วิธีเดียวที่เราจะทำให้อีอาแก้วมันเจ็บช้ำเหมือนที่มันทำกับเราก็คือ เราจะต้องทำให้อาเอกมาเป็นผัวเราให้ได้ แต่ในความแค้นนั้น มันก็มีส่วนหนึ่งลึก ๆ ที่ผุดขึ้นในหัวเราเหมือนกัน อาเอกที่แสนดีกับเราทุกอย่างขนาดนั้น แล้วถ้าเราจะเอาแกมาเป็นเครื่องมือแก้แค้น มันจะไม่ใจร้ายกับแกมากเกินไปหรือเปล่า
แต่เวลานั้น ความดีหรือจะชนะความแค้นในใจเราได้ ทันทีที่อาเอกเดินไปที่ตู้เย็น แกก็รินน้ำใส่แก้วแล้วก็เดินกินมา เราที่เห็นแบบนั้นก็ลงมือทำตามแผนที่คิดขึ้นในตอนนั้น เราเดินเข้าไปก่อนจะชนเข้ากับข้างลำตัวแก มือที่อาเอกถือแก้วน้ำอยู่นั้นทำให้น้ำในแก้วหกราดลงไปที่แผกอกแกแบบเต็ม ๆ และจังหวะนั้นเอง
เราก็แกล้งเซเหมือนจะล้ม จนอาเอกรีบหันมาคว้ารวบเอวเราเอาไว้ แต่จังหวะจุลมุนที่เราทั้งสองกำลังเสียการทรงตัวอยู่นั้น มือเราดันคว้าเข้าไปที่เป้าอาเอกแบบเต็ม ๆ
อาเอกยื่นนิ่งเหมือนต้องมนต์สะกด ส่วนมือเราค่อย ๆ ล้วงเข้าไปภายใต้ผ้าขนหนู มือเราที่อ่อนนุ่มมันไปสัมผัสกับอะไรบางอย่างที่นิ่มไม่แพ้กัน ก่อนที่เราจะเงยหน้ามามองตาอาเอก
อาเอกยังคงยื่นนิ่ง สายตาจ้องมองเราไม่กระพริบ ส่วนใบหน้าของแกนั้นกลับมีรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา เราไม่รอช้าขยับเลื่อนมือเข้าไปกำแท่งยาว ๆ นั้นไว้แน่น ก่อนที่จะขยับมือชักเบา ๆ
อาเอกมองเราตาหวานเย้ม ไม่มีคำพูดใด ๆ ออกจากปากแกเลย มีก็แต่เพียงมือของแกที่รวบรัดเอวเราแน่นขึ้น เราพอเห็นว่าเป็นแบบนั้นก็เริ่มชักควยแกที่อยู่ในมือเร็วขึ้น จนควยอาเอกที่อ่อนนิ่มก็เริ่มพองตัวช้า ๆ ก่อนจะแข็งจนเป็นลำล้นมือเรา
จังหวะนั้นเองที่เรากำลังชักควยอาเอกอยู่นั้น เรามองเห็นใบหน้าอาเอกเหมือนคนกำลังตกอยู่ในความเสียว เชื่อไหมว่าแกดูหล่อขึ้นมากเป็นเท่าตัว แถมควยที่เรากำรูดอยู่นั้นก็ใหญ่จนเรากำมันไม่รอบ แต่แล้วจังหวะนรกก็เกิดขึ้น เมื่อมีเสียงรถขับมาจอดหน้าบ้าน และคนนั้นก็คืออีอาแก้ว ทำเอาเรากับอาเอกต้องรีบผลักออกจากกัน
จากนั้นเรากับอาเอกก็แยกย้ายไปกันคนละทาง เราเข้าห้อง ส่วนอาเอกก็เดินเข้าห้องน้ำไป ไม่นานเสียงอีอาแก้วก็ดังขึ้น ส่วนปู่เรากับอีย่าเลี่ยงก็นั่งกันอยู่หน้าบ้าน ก่อนจะเข้ามาในบ้านพร้อมกับอีอาแก้ว
หลังจากวันนั้นเราก็เริ่มหลบหน้าอาเอก เพราะรู้สึกอายกับเรื่องที่ทำในวันนั้น แต่ถ้าถามว่าเราชอบไหม เราบอกได้เลยว่าชอบ ส่วนอาเอกก็ทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แกยังคงซื้อขนมให้เงินและพูดคุยกับเราเหมือนเดิน มีก็แต่เรานี่แหละที่รู้สึกผิดไปเอง... และนี่คือเรื่องราวของเรา และที่เราเล่ามาคือเรื่องจริง เราก็เลยอยากขอความคิเห็นจากทุกคนในห้องนี้หน่อยว่า...
1. เราควรจะเดินหน้าล้างแค้นโดยการเอาอาเอกมาเป็นผัวเราต่อดีไหม
2. ทุกคนว่าอาเอกจะคิดยังไงกับเรื่องวันนั้น
3. ถ้าเราจะเดินหน้าต่อ อาเอกจะเล่นด้วยไหม แล้วเรากับอาเอกจะมองหน้ากันติดอยู่ไหม
4. เราไม่เคยมีความคิชั่วร้ายแบบนั้นกับอาเอกเลย แต่เรายอมรับว่าเรารู้สึกดีกับอาเอกมาตลอด หรืออาจจะด้วยอาเอกคือคนเดียวที่อยู่ข้างเรา คอยช่วยเหลือเรา เราก็เลยมีความรู้สึกดีกับแก
5. หรือเราจะจบมันลงแค่นี้ แล้วเอาตัวเองออกไปจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด
เรื่องที่ผิด ก็ไม่ควรทำอยู่แล้ว
ส่วนเรื่องเซ็กซ์ขอข้ามไป ไม่ตอบ
ถ้าทนได้ก็อยู่ ถ้าไม่ไหวก็ต้องออกมา อันนี้ต้องตัดสินใจเอง เพราะมนุษย์เราสามารถชั่งน้ำหนักตัดสินใจเลือกทางที่ดีที่สุดให้ตัวเองได้ ถ้าจะให้ตอบทั้งหมดที่ถามมาก็ตอบให้ไม่ได้ แต่จะขอตอบในฐานะที่เป็นคนหนึ่งที่เคยผ่านเรื่องผิดศีลธรรมมาแล้ว ขอตอบเลยว่ามันไม่ง่ายเลย และมันก็ไม่ได้สนุกตามที่เราคิด อย่างนั้นอยากให้คิดให้ดี ๆ ก่อน ไม่ได้ห้ามแต่แค่อย่างให้คิดให้รอบคอบจริง ๆ นะ
ส่วนเรื่องทั้งหมดเห็นใจมากจริง ๆ ขอให้ผ่านมันไปด้วยดีนะครับ เติบโตอย่างมีคุณภาพนะครับ รอติดตามครับ รอเสียว5555 ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ.
หน้า:
[1]