ร้าน ร่าน แรด "บทเกริ่นนำ"
ร้าน ร่าน แรดเล่าความเสียวโดย : Robot-X
"บทเกริ่นนำ"
ฉันชื่อหมอก มีพี่ชายชื่อเมฆ เราทั้งสองเป็นคนเชื้อสายจีนจึงทำให้เรามีผิวขาวและตาหยี ตาของฉันออกจะตี่ๆ หน่อยจนพี่เมฆถึงกับเรียกฉันว่าอีตาน้อยในบางครั้ง
พี่เมฆอายุ 30 ปี หน้าตาหล่อเหลาใช้ได้เลยล่ะค่ะ ยิ่งช่วงนี้เทรนด์เกาหลีมาแรงแกยิ่งคล้ายคลึงเกาหลีเข้าไปใหญ่ แกก็ถือว่าเป็นเสือผู้หญิงคนนึงแหละตั้งแต่มัธยมปลายโน่น พอเรียนมหาลัยแกก็คั่วสาวไม่ซ้ำหน้า แต่พอแกเจอสาวปี 1 ร่วมมหาลัยที่คบหาเป็นแฟนกันได้ปีกว่าๆ ที่แกจริงจังขนาดวาดฝันว่าเมื่อเธอเรียนจบแล้วจะแต่งงานด้วยหักอกเอาตอนแกอยู่ปี 4 แกก็เคว้งเลย จนเมื่อ 2 ปีมานี้ที่สาวเจ้าคนเดิมหวนกลับมาคบกันอีกครั้ง แกจึงดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นอีกหน
ฉันเองก็ใช่ว่าจะเดียงสาอะไรกับเรื่องแบบนี้ ที่จริงฉันก็เสียสาวตั้งแต่มัธยมต้นแล้วกับรุ่นพี่ร่วมโรงเรียน แต่ก็ไม่ได้มั่วผู้ชายอะไรนะคะแค่คบทีละคน แต่ฉันจะเป็นสายยั่วสายโชว์ซะมากกว่า แต่ถ้าถูกใจผู้ชายคนไหนนั่นค่อยว่ากันอีกที แต่ส่วนใหญ่ฉันก็จะเลือกคบกับผู้ชายที่เข้าใจและยินยอมให้ฉันยั่วหรือโชว์เท่านั้น ไม่งั้นหึงฉันตายเลย
ว่าเรื่องพี่เมฆอีกที แกชอบทำอาหารมากค่ะ คือป๊ากับม๊าเปิดร้านอาหารแล้วแกชอบดูป๊าทำอาหารก็เลยซึมซับและชอบแล้วก็ลองทำดู พอแกจบมหาลัยก็อยากจะมีร้านเป็นของตัวเองก็เลยเปิดร้านอาหารแถวสะพานควาย ปรากฏว่าสู้ค่าเช่าไม่ไหวสุดท้ายก็ต้องปิดร้าน แต่แกก็ไม่ท้อค่ะ แกไปเช่าที่เปิดร้านอยู่ชานเมืองแล้วปรับเปลี่ยนเป็นร้านอาหารตามสั่ง ก็ใช้ได้ค่ะกิจการถือว่าไปได้ดีเลยทีเดียวแต่ก็ต้องย้ายที่อีกแล้วเพราะเจ้าของที่ต้องการที่คืน จนแกต้องมาเช่าที่ใหม่ที่ในปัจจุบันนี้ค่ะคือหมู่บ้านทุ่งขาม
หมู่บ้านทุ่งขามเป็นหมู่บ้านใหญ่ที่เป็นตัวตำบลทำให้มีศูนย์ราชการอย่างเทศบาล,โรงพยาลส่งเสิมสุขภาตำบลและโรงเรียนมัธยมตั้งอยู่ บ้านทุ่งขามเป็นเส้นทางสายหลักที่หลายหมู่บ้านต้องผ่าน สี่แยกกลางหมู่บ้านจึงมีรถยนต์ผ่านตลอดทั้งวัน ถนนลาดยางสายหลักก็คราคร่ำด้วยการสัญจรของรถและผู้คน นั่นจึงเหมาะแก่การเปิดร้านอาหารอย่างมาก
ร้านของพี่เมฆไม่ได้อยู่ติดถนนใหญ่หรืออยู่ในหมู่บ้านหรอกค่ะ แต่ตั้งออกมาห่างจากหมู่บ้านสัก 500 เมตร และลึกเข้าไปในทุ่งนาโดยถนนลูกรังอีกสัก 200 เมตร มีไฟฟ้าและน้ำประปาต่อมาถึงได้อย่างสะดวก บริเวณด้านหลังทิศตะวันตกเป็นร่มไผ่หนาบังแดดตอนบ่ายได้ดีนัก แกสร้างเรือนด้วยอิฐบล็อกสูงแค่เอวทำห้องสองห้อง ห้องนึงเป็นห้องนอนส่วนอีกห้องเป็นห้องเก็บของที่ฝาเป็นไม้อัดหลังคามุงสังกะสี แล้วก็ต่อเติมออกมาเป็นร้านมุงหญ้าคา มีโต๊ะและเก้าอี้พับสำหรับให้ลูกค้านั่ง
พี่เมฆตั้งชื่อร้านว่า "ราชากะเพรา" ขายทุกอย่างที่เป็นผัดกะเพราค่ะ แกสร้างสูตรใหม่ขึ้นมาเองอย่างปลากระป๋องผัดกะเพรา,ผัดกะเพราไข่เจียว,ไข่ดาว ซึ่งก็เริ่มได้รับการตอบรับจากคนในพื้นที่และใกล้เคียงดีมากค่ะ ร้านจะเปิดประมาณสี่โมงเช้าถึงบ่ายสองโมงของที่เตรียมไว้ในแต่ละวันก็หมดแล้วค่ะ ซึ่งการได้รับการตอบรับจากคนในพื้นที่และใกล้เคียงดีมากนั้นฉันก็เป็นส่วนหนึ่งค่ะ
ที่จริงแล้วฉันก็ไม่อยากจะออกมาบ้านนอกขนาดนี้หรอกค่ะ ฉันมันคนอยู่ในเมืองจนชินแล้ว แต่ขัดพี่เมฆแกไม่ได้ที่ต้องการให้ฉันมาช่วยเพราะไม่มีลูกน้องเลย แต่ก็ดีค่ะที่ได้มาช่วยแก ฉันก็ได้เปิดหูเปิดตารับสิ่งใหม่และอากาศบริสุทธิ์ที่นี่ก็ทำให้ฉันสดชื่นดี อีกอย่างคือ ฉันได้ยั่วผู้ชายด้วยสิคะ นั่นล่ะคือสิ่งดึงดูดให้ฉันอยู่ที่นี่ได้
ฉันอายุ 26 ปี สัดส่วนของฉัน 36-25-36 ผิวขาวๆ นมตู้มๆ กับสะโพกผายใหญ่ที่อยู่ใต้กางเกงยีนส์สายเดี่ยวหรือกางเกงขาสั้นกับเสื้อเอวลอย ชายคนไหนไม่มองตามก็ถือว่าเป็นตุ๊ดแล้วค่ะ ฉะนั้นร้านราชากะเพราของพี่เมฆจึงมีลูกค้าผู้ชายไม่ได้ขาด ทั้งขาประจำที่แวะเวียนมาขายขนมจีบใส่ฉันหรือว่าขาจรที่ได้ยินเสียงลือสียงเล่าอ้างว่ามีนางฟ้าจากกรุงเทพฯ มาจุติที่บ้านทุ่งขาม ต่างก็พากันมายลโฉมฉันกันมากขึ้นเรื่อยๆ นั่นคือเวลาการแสดงของฉันค่ะ จันทร์ถึงเสาร์ที่ฉันต้องคอยรับแขกไม่ได้ขาด หยุดวันอาทิตย์ก็ยังมีคนมารอพบเลยค่ะ ตลาดนัดที่ลานหน้าเทศบาลในตอนเย็นวันพุธ หากฉันไปเดินทีไรก็ได้รับการเขม่นจากสาวแก่แม่หม้ายเจ้าถิ่นตลอดเลยค่ะ แต่ร้านเราก็ไม่ได้มีแต่ผู้ชายนะคะ ยังมีสาวๆ มารุมล้อมพี่เมฆอยู่ไม่ขาดเหมือนกัน รายนั้นก็ใช่ย่อยซะเมื่อไหร่ล่ะ
และนี่คือเรื่องราวของฉันกับร้านราชากะเพรา ณ บ้านทุ่งขามแห่งนี้
รอติดตามครับ รอติดตาม ขอบคุณครับ สบายตัวเลย ขอบคุณนะครับ เจ๋ง ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]