พี่ชายเพื่อน…คนที่มองแล้วหยุดไม่ได้
พี่ชายเพื่อน…คนที่มองแล้วหยุดไม่ได้ มันเริ่มจากเรื่องธรรมดา…ธรรมดาจนไม่มีใครคิดว่ามันจะเปลี่ยนอะไรได้เลยแค่การไปบ้านเพื่อนในวันหนึ่งอาร์มเดินเข้าห้องของเต้เหมือนทุกครั้งเสียงเกม เสียงหัวเราะ และบทสนทนาเดิม ๆ ทำให้ทุกอย่างดูเป็นวันปกติไม่มีอะไรพิเศษ ไม่มีอะไรแตกต่าง จนกระทั่งประตูห้องเปิดออกและผู้ชายอีกคนเดินเข้ามาในจังหวะที่ไม่มีใครคาดคิดพี่วินแค่ก้าวเข้ามา…แต่บรรยากาศเปลี่ยนไปทันทีเขาไม่ได้พูดอะไรไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ แต่ความนิ่ง ความมั่นคงในท่วงท่าและรูปร่างที่ดูแข็งแรงโดยธรรมชาติ ทำให้สายตาของอาร์มหยุดอยู่ตรงนั้นโดยอัตโนมัติมันไม่ใช่แค่ความหล่อแต่เป็นความรู้สึกบางอย่างที่ดึงเขาไว้เหมือนมีแรงที่อธิบายไม่ได้และยิ่งมอง…เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าอยากมองต่อ ทำไมพี่วินหล่อแบบนี้ เป้ากางเกงตุงจนเห็นดุ้นควยใหญ่ม้วนงออยู่ภายใต้กางเกงบอลที่คาดด้วยสายตาไม่น่าจะต่ำกว่าเจ็ดนิ้วตั้งแต่วินาทีนั้นอาร์มก็เริ่มเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัวเขาเริ่มไปบ้านเต้บ่อยขึ้นทั้งที่ก่อนหน้านั้นไม่ได้รู้สึกจำเป็นอะไรเลย แต่ตอนนี้กลับมีเหตุผลขึ้นมาเองเสมอเหตุผลเล็ก ๆ ที่ฟังดูธรรมดา แต่จริง ๆ แล้วเขาแค่ “อยากไป” และลึก ๆก็รู้ดีว่าเขาไม่ได้อยากไปหาเต้เพียงคนเดียวบางวันพี่วินไม่อยู่ทุกอย่างก็เป็นปกติแต่วันที่พี่วินอยู่…ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปทันทีอาร์มเริ่มสังเกตสังเกตมากขึ้นโดยไม่ตั้งใจ และยิ่งสังเกต…ก็ยิ่งหลงเขามองทุกอย่างที่เกี่ยวกับพี่วิน ทั้งการนั่ง การลุก การขยับตัวเล็ก ๆ สำหรับเขามันชัดเจนเกินไป จนบางครั้งเขารู้ตัวอีกทีก็พบว่าสายตาตัวเองหยุดอยู่ที่เดิมนานเกินไปแล้ว ดุ้นควยอันทรงพลัง มันกองอยู่อย่างน่าเกรงขาม น่าเข้าไปซุกมากๆ“มองอะไร”เสียงเรียบ ๆดังขึ้นวันหนึ่ง ทำให้อาร์มสะดุ้งเหมือนถูกจับได้เขารีบตอบว่า“เปล่าครับ” ทั้งที่จริงมันไม่ใช่เลยพี่วินไม่ได้ดุไม่ได้ว่าอะไร แต่สายตาที่มองกลับมา…มันเหมือนรู้ทันทุกอย่าง และตั้งแต่วินาทีนั้นความลับที่อาร์มคิดว่าเก็บไว้ได้ดี ก็เริ่มไม่ใช่ความลับอีกต่อไปจากการรับรู้กลายเป็นการ “เล่นกับความรู้สึก”พี่วินเริ่มไม่หลบเริ่มนิ่งกับสายตานั้น และบางครั้ง…เหมือนจงใจให้มันเกิดขึ้น เขาเดินผ่านช้าลงหยุดใกล้นานขึ้น หรือแม้แต่ปล่อยให้สายตาของอาร์มเกาะอยู่กับเขาโดยไม่ขัดขวางวันหนึ่งหลังเสียงฝักบัวหยุดลง ประตูห้องน้ำเปิดออกพี่วินเดินออกมาพร้อมผมที่ยังเปียกเล็กน้อย มัดกล้ามที่เต็มไปด้วยความแข็งแรงกับกางเกงในสีขาวที่ห่อหุ้มดุ้นควยแทบจะไม่มิด ดุ้นควยกับพวงไข่แนบไปกับรูปร่างอย่างชัดเจนเกินไปอาร์มมองทันทีโดยไม่ทันคิด และครั้งนี้…พี่วินไม่หลบ“มองอีกก็ได้นะ…ผมเห็นตั้งนานแล้ว”ประโยคนั้นเปลี่ยนทุกอย่างจากการแอบกลายเป็นการยอมรับจากความลังเล กลายเป็นความชัดเจนอาร์มไม่หลบอีกต่อไป และพี่วินก็ไม่หยุดทุกอย่างค่อย ๆขยับเข้าใกล้กันโดยไม่มีคำพูด ไม่มีการตกลง แต่เข้าใจตรงกันอย่างน่าประหลาดจนวันหนึ่งเมื่อเต้ออกไปข้างนอก เหลือเพียงความเงียบของบ้านทั้งหลังทุกอย่างที่เคยซ่อนอยู่ก็ชัดขึ้นทันทีพี่วินเดินผ่านใกล้กว่าปกติอาร์มมอง…และครั้งนี้เขาไม่ได้หยุดแค่การมองมือของเขาขยับอย่างช้าๆ ลังเล แต่ไม่ถอย สัมผัสนั้นเบามาก แต่ชัดพอจะทำให้ทุกอย่างหยุดนิ่งพี่วินไม่ปฏิเสธเขากลับเป็นฝ่ายดึงอาร์มเข้าไปใกล้“กล้าขึ้นนะ”เสียงนั้นใกล้เกินไปใกล้จนหัวใจอาร์มเต้นแรงจนควบคุมไม่ได้และครั้งนี้…เขาไม่ถอยจากวินาทีนั้นทุกอย่างก็ข้ามเส้นไปโดยสมบูรณ์ ไม่มีใครหยุด ไม่มีใครปฏิเสธมีเพียงความรู้สึกที่ทั้งสองฝ่าย “ยอมรับ” อาร์มจับควยพี่วินที่ตอนนี้เริ่มขยายตัว ไม่นานควยในมือของอาร์มก็ขยายเต็มที่ มันดิ้นและอุ่นมือมาก ความยาวและความเบ่งบานของหัวควยสีชมพูสด ช่างสวยงามมากๆอาร์มมองหน้าพี่วินและอ้าปากอมหัวควยได้เพียงครึ่งก็ถึงคอหอยแล้ววินเสียวมาก บอกให้อาร์มดูดควยลึกๆวินจับหัวอาร์มและเย็ดปากอาร์มอย่างรัวและถี่ยิบกดหัวอาร์มให้อมควยจนสุดโคนทำเอาอาร์มน้ำตาไหลอาร์มไม่อยากเชื่อเลยว่าวันนี้จะโชคดีแบบนี้ได้ดูดควยคนที่แอบชอบ แถมยังเป็นชายแท้ด้วย อาร์มดูดควยอย่างหลงใหล และไม่นาน น้ำควยของพี่วินก็พุ่งเข้าปากจนอาร์มกลืนกินไม่เหลือแม้แต่สักหยดพี่วินครางและหอบสีหน้าเสียวซ่านอย่างมีความสุขเราทั้งสองกอดกันและเข้าห้องน้ำชำระร่างกาย หลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ของพวกเขากลายเป็นความลับทันทีต่อหน้าเต้พวกเขายังคงเป็นแค่เพื่อนกับพี่ชายเหมือนเดิม แต่ในความจริง พวกเขามีโลกอีกใบที่ไม่มีใครรู้สายตาที่สบกันเพียงเสี้ยววินาทีการเดินผ่านที่ใกล้เกินไปความเงียบที่ยาวกว่าปกติทั้งหมดนั้นกลายเป็นภาษาของพวกเขาพี่วินไม่เคยปฏิเสธ ไม่เคยผลักออกและไม่เคยทำให้มันจางลง กลับกัน เขาทำให้มันลึกขึ้นเรื่อย ๆ อย่างเงียบ ๆในขณะที่อาร์มเองก็เริ่มเปลี่ยนจากความหลงใหล เป็นความผูกพันที่ชัดเจนขึ้นทุกวันเขาเริ่มรอรอเวลา รอโอกาสรอเพียงแค่ได้อยู่ใกล้วันไหนไม่ได้เจอ มันเหมือนมีบางอย่างหายไปเขาไม่ได้แค่ชอบ แต่กำลัง“ยึดติด”คืนหนึ่งทั้งสองนั่งอยู่ด้วยกันในความเงียบ ไม่มีคำพูดแต่บรรยากาศเต็มไปด้วยสิ่งที่ชัดเจนเกินกว่าจะปฏิเสธ“เราจะอยู่แบบนี้ไปอีกนานไหม”อาร์มถามพี่วินมองเขานิ่งก่อนจะตอบช้า ๆ “ถ้าเราไม่หนีมัน”มันไม่ใช่คำสัญญาแต่ก็ไม่ใช่การปฏิเสธอาร์มยิ้มเล็ก ๆก่อนจะตอบ“ผมไม่อยากหนี” ผมรักพี่วิน พี่วินครับเย็ดอาร์มได้ไหมครับ อาร์มอยากเป็นเมียพี่โดยสมบูรณ์และนั่นคือจุดที่อันตรายที่สุดเพราะตั้งแต่วินาทีนั้นทั้งสองคนไม่ได้แค่เผลอแต่“เลือก”เลือกจะอยู่ในความสัมพันธ์นี้เลือกจะเก็บมันเป็นความลับและเลือกจะไม่ถาม…ว่ามันจะจบยังไงยิ่งเวลาผ่านไปความรู้สึกก็ยิ่งลึกยิ่งแน่น และยิ่งผูกกันแน่นขึ้น มันไม่มีชื่อเรียก ไม่มีสถานะ ไม่มีอนาคตที่ชัดเจนแต่สำหรับพวกเขา มันคือความรู้สึกที่“จริงที่สุด” และอาจจะเป็นสิ่งเดียวที่ทั้งสองคน ไม่คิดจะปล่อยมือจากกันง่าย ๆทั้งสองเย็ดกันทุกครั้งที่มีโอกาส วินเย็ดอย่างเมามันกับดุ้นควยยาวใหญ่ของเค้าลีลาของวิน ทำให้อาร์มยอมทุกอย่างขอเพียงได้เย็ดกันตลอดไปก็พอเพราะอาร์มคิดว่าชาตินี้คงขาดพี่วินไม่ได้แน่นอน ผ่านไปหลายปีพี่วินแต่งงานมีครอบครัวมีลูก 2 คนแต่พี่วินก็ไม่เคยลืม ที่จะมอบความสุขให้ผม ทุกอย่างเหมือนเดิมพี่ววินยังทำหน้าที่เย็ดได้ดี ไม่บกพร่อง แถมยังเก่งและอึดลีลาเด็ดไม่เปลี่ยนแปลงนี่คือโชคดีของผมที่ได้มีผัวเป็นชายแท้ ถึงแม่ว่าสถานะนี้รู้กันเพียงสองคนเท่านี้ก็สุขใจที่สุดแล้ว
{:5_120:} โหหหหหหห ต้องเป็นเมียน้อยของพี่วินต่อไปดีย์ๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ สนุกมากครับ แบบนี้ดีครับ เยี่ยมมากครับ ขอบคุณครับ เสียว ได้สนุกเลย ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ